ทีมที่ได้อันดับหนึ่ง ได้แก่…
(ร้านอาหารจีนทริปเปิล)
ฉันว่าเราน่าจะพอมีหวังอยู่
(ร้านอาหารคนขับระดับอภิมหารวย)
ผมแค่ยืนฟังสบายๆ ครับ
(ร้านอาหารลุงจาง)
ครับ เราจะต้องเป็นผู้ชนะ
ทีมที่ได้อันดับหนึ่ง
ได้แก่…
ทีมชเวฮยอนซอกครับ
ทีมชเวฮยอนซอกรอดยกทีมครับ
ทำได้ดีมากครับ
(อันดับ 1: ทีมชเวฮยอนซอก ยอดขายรวม: 4,774,000 วอน)
ทำได้ดีมาก
- ทำได้ดีมากเลย - ทำได้ดีมากค่ะ
(อันดับ 2: ทีมเชฟสามดาว ยอดขายรวม: 2,220,000 วอน)
(อันดับ 3: ทีมเอ็ดเวิร์ด ลี ยอดขายรวม: 1,498,100 วอน)
ในตอนแรก ตั้งแต่การเลือกเมนู ไปจนถึงการอธิบายแผน
มันเหมือนกับว่าเชฟชเวฮยอนซอก เป็นคนนำทีมทุกอย่างคนเดียวจริงๆ ครับ
แต่ว่า ทีมเวิร์กของพวกคุณก็ดีกว่าทีมอื่นๆ
ผมมองเห็นเอกลักษณ์ของแต่ละคน ได้อย่างชัดเจนเลยครับ
คุณเลือกคอนเซปต์ได้ดี กำหนดราคาได้ดี
ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีช่วงไหนที่สั่นคลอนเลย
คุณทำภารกิจร้านอาหารได้ดีและเจ๋งมากครับ
ยินดีด้วยครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ถึงจะรู้สึกเสียศักดิ์ศรีนิดหน่อย แต่กลยุทธ์พวกเขาประสบความสำเร็จขั้นสุด
สิ่งที่ทำให้กลยุทธ์ของเรากลายเป็นจริงได้
คือความสามารถของสมาชิกในทีม ที่ดำเนินงานตามแผนได้ครับ
ผมก็แค่กำหนดทิศทางที่ถูกต้องเอาไว้
คนที่ทำให้มันสำเร็จได้คือสมาชิกในทีมเรา
ผมคิดว่าเราต้องชนะอยู่แล้วครับ
(ทีมชเวฮยอนซอก: รอดยกทีม)
ผมว่าเราทำได้ดีมากเลยครับ
เราบริการลูกค้าได้ดีด้วย
ด้วยเหตุนี้ ที่ว่างสำหรับ
ผู้ผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้าย จึงเหลือเพียงสี่ที่ครับ
(ผู้อยู่รอด 4 คนจะถูกคัดเลือกจากความสามารถ ในการบริหารจัดการ ทำอาหาร และมีส่วนร่วม)
ต่อไป จะประกาศรายชื่อผู้อยู่รอด จากทีมอันดับสองและสามครับ
เชฟจากร้านอันดับสองและสาม
ที่จะอยู่รอดเป็นคนแรก…
ถึงจะผ่านเข้าไปด้วยกันหมดไม่ได้
แต่ผมคิดว่าเรามีโอกาสเข้ารอบได้ถึงสามคนครับ
ภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราทำกันเต็มที่ และผมก็ภูมิใจในทีมผมมากครับ
เชฟที่จะอยู่รอดคือ…
เชฟจองจีซอนครับ
เราตัดสินใจกันไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ว่าจะให้สิทธิ์เข้ารอบ
กับเชฟที่เป็นเจ้าของเมนูยอดนิยมครับ
และเมนูของเขาก็ขายดีที่สุด
(เมนูที่ขายดีที่สุด: "ติ่มซำกุ้งครีมหมาล่า" ขายได้ 39 จาน)
สิ่งสำคัญที่สุดในการค้าขาย คือการดูปฏิกิริยาของลูกค้าครับ
การไปดูถังเศษอาหาร แล้วสำรวจปริมาณอาหารที่เหลือ
จากเมนูที่เราทำหรือเมนูที่คนอื่นทำเป็นสิ่งสำคัญ
และเขาก็เป็นคนแรกที่ไปสำรวจถังครับ
ผมก็เลยโอเค นี่แหละ
พอนึกถึงว่าเราลำบากมาด้วยกัน มันก็อัดอั้นตันใจ
แล้วก็รู้สึกผิดด้วย
- ทำได้ดีมากครับ - ค่ะ
ผู้อยู่รอดอีกคน
ที่จะเป็นเจ้าของที่ว่าง หนึ่งในสามตำแหน่งที่เหลือคือ…
เชฟสามดาวครับ
ยินดีด้วยครับ
เราให้คะแนนคุณสูงเพราะความเป็นผู้นำ
ที่เงียบแต่หนักแน่น ซึ่งคุณแสดงให้เห็น ระหว่างขั้นตอนการเตรียมตัวทั้งคืน
เราคิดว่าการแสดงออกถึงความรับผิดชอบ ของหัวหน้าคือสิ่งสำคัญ
ก็เลยให้คะแนนในส่วนนี้ครับ
ในฐานะหัวหน้าทีม ผมรู้สึกผิดที่สุด ที่ไม่สามารถพาทุกคนไปด้วยกันได้ครับ
หนึ่งในผู้อยู่รอดที่จะมาเติมเต็ม
ที่ว่างอีกสองตำแหน่งที่เหลืออยู่
คือคนที่แสดงให้เราเห็นว่า
เขาทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายได้สมบูรณ์แบบ
เพื่อให้ร้านสามารถดำเนินไปได้
ผู้อยู่รอดคนที่สามคือ…
นาโปลี มัดเฟียครับ
ยินดีด้วยค่ะ
ที่จริง ผมอายุค่อนข้างน้อย
ผมก็เลย…
ไม่เป็นไร ร้องทำไม
ทำได้ดีแล้วค่ะ
ผมขอพูดอะไรแทนเขาหน่อยได้ไหมครับ
การท้าทายครั้งนี้เป็นเรื่องยากสำหรับผมมาก
ผมไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ ไม่รู้ว่าตลาดอยู่ไหน
สื่อสารก็ไม่ได้ เรื่องราคาก็ไม่รู้
ผมพึ่งพาเขาเยอะมาก
ในภารกิจนี้เขาเป็นคู่หูที่ดีมากครับ
พอนึกถึงอีกสามคนที่เหลือ
โดยเฉพาะสองท่านข้างๆ ที่เป็นเหมือนคุณแม่
น้ำตามันก็ไหลออกมาเองเลยครับ
เป็นเกียรติมากครับที่ได้ทำงานกับคุณ
- ทำได้ดีมากค่ะ - ยินดีด้วยนะคะ
- ทำดีมาก ยินดีด้วยนะ - ยินดีด้วยค่ะ
เชฟนาโปลีทำได้ดีมาก
พอเขาผ่านเข้ารอบไปได้ บอกตามตรง ฉันดีใจมากเลยค่ะ
อีกหนึ่งตำแหน่งที่เหลือ
ผู้อยู่รอดคนสุดท้ายคือ…
เชฟเอ็ดเวิร์ด ลีครับ
ยินดีด้วยค่ะ
คุณรับฟังความต้องการของลูกค้า
ปรับเปลี่ยนเมนูและสื่อสารกับลูกค้า
แสดงให้เห็นภาพลักษณ์ของเชฟในอุดมคติ เราเลยให้คะแนนจุดนี้สูงมากครับ
การได้ทำอาหารร่วมกับคนรุ่นเก่าและรุ่นใหม่
และมีโอกาสสัมผัสประสบการณ์ร่วมกับคนต่างวัย
เป็นประสบการณ์พิเศษสำหรับผมมากครับ
ขอบคุณค่ะ
- ฉันได้เรียนรู้เยอะเลยค่ะ - เหนื่อยแย่เลย
(อียองซุก เทพอาหารโรงเรียน ตกรอบ)
- ต้องกลับไปทำกับข้าวแล้วค่ะ - กลับไปทำกับข้าว
ต้องกลับไปหาข้าวให้ลูกกินแล้ว
ทำได้ดีมากเลยครับ
ฉันไม่รู้สึกเสียดาย
ฉันได้มาออกรายการและมาไกลถึงจุดนี้ ได้เรียนรู้อะไรมากมายแล้ว
เป็นเกียรติมากเลยค่ะ
ฉันเป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จแล้วค่ะ
ทำได้ดีมากครับ
- ผมได้เรียนรู้เยอะเลย - ทำได้ดีมากครับ
(นัมจองซอก เชฟเครื่องเคียง ตกรอบ)
ยังไงผมก็ทำเต็มที่แล้ว ก็เลยโล่งใจมากครับ
การได้มาเจอกันแบบนี้ก็เป็นโชคชะตา ผมว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีมากครับ
ด้วยเหตุนี้ เราจึงได้ผู้ผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้าย ที่จะไปสู่รอบรองชนะเลิศแล้วครับ
(สงครามเชฟคนละชั้น)
(เชฟขาวดำ 8 คนสุดท้าย)
(ชเวฮยอนซอก จางโฮจุน จองจีซอน เอ็ดเวิร์ด ลี)
(เชฟสามดาว คนบ้าทำอาหาร คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง นาโปลี มัดเฟีย)
พวกเขาคือแปดคน ที่ถูกคัดเลือกมาจาก 100 คน
ในบรรดาเชฟแปดคนที่เหลือตอนนี้
ไม่มีคนไหนที่ไม่คู่ควรจะอยู่ตรงนี้ครับ
ต่อไป
จะเป็นการแนะนำตัว เชฟที่ผ่านเข้ามาถึงรอบแปดคนสุดท้ายครับ
เชฟคนดังตัวแทนของเกาหลี
ผู้นำที่มีเสน่ห์แบบอ่อนโยน
ช้อนขาว ชเวฮยอนซอก
เขาเก๋า มีออร่าความเก๋าที่มาจากประสบการณ์
การที่เชฟชเวฮยอนซอกเป็นหัวหน้า คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมเราชนะครับ
ผมน่าจะผ่านเข้ารอบครับ
ผู้อยู่รอดแปดคนสุดท้าย คนที่สอง…
โห โลกเรามีคนบ้าแบบนี้ด้วยเหรอ
ตานั่นมันโรคจิตของจริงแล้วไหม
เห็นทักษะการใช้มีดเขาไหม เห็นการทำอาหารของเขาไหม
ตัวเต็งอันดับหนึ่งที่ผู้เข้าแข่งขันเลือก
ช้อนดำ เชฟสามดาว
ผมมาขนาดนี้แล้ว จะพยายามคว้าแชมป์ให้ได้ครับ
สาม เชฟอาหารจีนหญิงคนดัง คนแรกของเกาหลี
ช้อนขาว จองจีซอน
เชฟจองจีซอนเขาให้อารมณ์เหมือน นักสู้ผู้ทำอาหาร
ยังไงก็ไม่ตาย
ฉันมาไกลขนาดนี้แล้ว ต้องไปให้ถึงที่สุดสิ
สี่ ผู้ชายที่บ้าการทำอาหาร
ช้อนดำ คนบ้าทำอาหาร
ผมจะแสดงให้เห็นเต็มๆ ตาว่าทำไมใช้ฉายาว่า คนบ้าทำอาหารและถูกเรียกว่าคนบ้า
ห้า เชฟต้นตำรับโอมาคาเสะอาหารเกาหลี
ช้อนดำ คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง
เราเอาชนะประสบการณ์ไม่ได้หรอกค่ะ
หก ปรมาจารย์อาหารญี่ปุ่น
ช้อนขาว จางโฮจุน
หรืออีกไม่กี่รอบแล้ว ผมเลยเริ่มทะเยอทะยานครับ
ถ้าเอาชนะอีกเจ็ดคนได้ ผมก็จะเป็นที่หนึ่ง
เจ็ด เชฟเจ้าของร้าน
อาหารอิตาเลียนที่ดังที่สุดในเกาหลียุคนี้
ช้อนดำ นาโปลี มัดเฟีย
เอาจริงๆ ก็ไม่มีใครน่ากลัวขนาดนั้น
ผมว่าผมฟาดได้หมดครับ
แปด ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย
เซฟอาหารค่ำจากทำเนียบขาวของอเมริกา
ช้อนขาว เอ็ดเวิร์ด ลี
เอาจริงๆ ผู้ชนะ "เชฟกระทะเหล็ก" นี่ คือประวัติขั้นเทพเลยนะครับ
ผมว่าเขาน่าจะผ่านไปได้ง่ายๆ เลย
เท่านี้ยังไม่พอหรอกครับ
ต้องไปต่อ ต้องสู้ต่อไป ทำอาหารต่อไป
และโชว์ให้กรรมการได้เห็น ถึงเหตุผลที่ผมมาอยู่ที่นี่
ในบรรดาผู้อยู่รอดแปดคนที่อยู่ที่นี่
จำนวนผู้อยู่รอดที่จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย…
อะไรกัน
กี่คน
มีเพียงสองคนเท่านั้นครับ
- สองคนเหรอ - สองคนเหรอ
เขาบอกว่าสองคนครับ
น้อยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย
สองคนสุดท้าย ที่จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
จะถูกตัดสินผ่านภารกิจสองรอบครับ
และในภารกิจนี้
มีเพียงหนึ่งในแปดคน ที่เป็นอันดับหนึ่งเท่านั้น
ที่จะได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศล่วงหน้าครับ
กรรม
หัวข้อสำหรับภารกิจแรกคือ…
ทำอาหารจากชีวิตครับ
ชีวิตเหรอ
ภารกิจทำอาหารจากชีวิต คือการถ่ายทอดชีวิตของคุณลงในอาหารหนึ่งเมนู
ฉันวุ่นวายกับการใช้ชีวิต เลยไม่เคยคิดถึงเรื่องแบบนั้นเลยสักครั้ง
เราจะตัดสินจากฝีมือการทำอาหาร
แต่ในรอบนี้ เราจะดูความเชื่อมโยง ระหว่างอาหารกับชีวิตด้วย
มันก็คือ "ลมหายใจของชีวิต" ครับ
แต่ถ้าเรื่องราวโอเวอร์ไป อาจจะส่งผลตรงข้ามต่อผมก็ได้ครับ
เพราะผมเกลียดอะไรแบบนั้นที่สุด
ตอนนี้เราไม่มีชนชั้น ไม่มีการแบ่งแยกแล้ว
ผมอยากเอาชนะด้วยอาวุธที่เรียกว่ารสชาติ
พอขึ้นมาถึงจุดนี้แล้ว ผมก็เริ่มกระหายชัยชนะครับ
ที่แน่ๆ ก็คือ ใครเก่งก็ได้เข้ารอบไปครับ
ลำดับต่อไป
การแข่งขันทำอาหารจากชีวิต จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
- สู้ๆ นะครับ - สู้ๆ
อาจารย์มีเมนูชีวิตไหมครับ
- ผมมีเยอะไปน่ะสิ - เยอะเลยเหรอ
ถ้าผมเป็นคนแข่งรอบนี้ คงเลือกเมนูตาแตกเลย เพราะมีเยอะมาก
อารมณ์เหมือนเมนูที่เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต
หรือไม่ ก็อาจมีความทรงจำอันเจ็บปวด
- ก็เป็นไปได้ครับ - ปกติอาหารมักจะมีความเจ็บปวดอยู่ด้วย
ไม่ก็เมนูที่มั่นใจที่สุด
ที่ทำให้พวกเขากลายมาเป็นเชฟในวันนี้
วันนี้เราจะได้สัมผัส ประสบการณ์ชีวิตของเชฟทั้งแปดคน
- ว่ามีอะไรอยู่ในนั้นเหรอ - ใช่ ว่ามีอะไรข้างใน
สิ่งที่น่าสนใจตอนนี้ก็คือ คนบ้าทำอาหาร
กับคุณจางโฮจุน
ทั้งสองคนเริ่มต้นด้วย หอมหัวใหญ่ปริมาณมากวางขนาบข้าง
หันหน้าชนกัน ใช้หอมหัวใหญ่เหมือนกันอีก
วันนี้ผมทำเมนูที่ใช้หอมหัวใหญ่ เป็นวัตถุดิบหลัก
เป็นเมนูที่ให้รสชาติเหนือความคาดหมาย
ผมเลยคิดว่าคณะกรรมการน่าจะให้คะแนนสูง
ทำเมนูประหยัดแรงดีกว่า
ผมอยากทำเมนูที่แสดงให้เห็น ตัวตนที่แท้จริงของผม
และใช้วัตถุดิบที่คล้ายกับตัวผม
ฉันคิดออกทันทีเลยค่ะ เมนูชีวิตของฉัน
คือสิ่งที่ฉันทำมาเป็น 20 ปี
ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งทำมา
เลยคิดว่ายังไงก็ต้องเป็นเมนูนี้ค่ะ
สำหรับเมนูชีวิต
ผมคิดว่าจะถ่ายทอดช่วงชีวิตในอเมริกา ที่ตื่นเต้นที่สุด ลำบากที่สุด
และมีความหมายที่สุด ผ่านทางอาหารครับ
เทียบกับโต๊ะอื่นแล้ว วัตถุดิบเขาน้อยสุดเลยนะ
บนโต๊ะแทบจะไม่มีอะไรเลย
เขาน่าจะทำเมนูที่เรียบง่ายมากๆ ครับ
หอย เนย
ถ้าเชฟชเวฮยอนซอกทำพาสต้าหอย…
อย่าบอกนะว่าเขาจะทำวองโกเล่แบบพื้นๆ
มัดเฟียก็ขึ้นชื่อเรื่องพาสต้า เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ
- กำลังนวดแป้งอยู่เลย - เขานวดแป้งอยู่
เหมือนไม่ใช่นวดแป้งธรรมดานะ
เผลอๆ อาจจะทำพาสต้าชนกันก็ได้
ในฐานะเจ้าของร้านพาสต้าเส้นสด ที่มีชื่อเสียงในเกาหลี
ผมมีความทะเยอทะยาน อยากแสดงอะไรให้เห็นเยอะมาก
เชฟจองจีซอนทำอาหารจีนแน่ๆ
แต่กำลังแล่ปลาเหมือนทำซาชิมิเลยครับ
- ปลาโดมี - แล่ปลาอยู่จริงด้วย
ฉันเป็นเชฟอาหารจีนคนเดียวที่เหลือ
เลยอยากแสดงให้เห็นว่า อาหารจีนเขาทำกันแบบนี้
เชฟเอ็ดเวิร์ดใช้หม้อหุงข้าวไม่ใช่เหรอครับ
- ที่มีไอออกมา ใช่ข้าวไหม - ครับ น่าจะใช่
- นึกว่าจะทำอาหารฝรั่ง - น่าแปลกใจที่ไม่ใช่
วันนี้ผมทำบิบิมบับ แต่ว่าเป็นบิบิมบับแบบพิเศษ
เหมือนไม่สุกเลย
โอ้ ใช้ได้
ภาพที่ทุกคนทำอาหารอย่างจริงจัง ดูเท่มากเลย
เชฟดูดีที่สุดเวลาทำอาหารนี่แหละ
เหลือเวลาอีกสามนาทีครับ
เวลาผ่านไปไวมาก
เหลือเวลาอีกหนึ่งนาทีครับ
ภารกิจแรกในรอบรองชนะเลิศ การแข่งขันทำอาหารจากชีวิต
สิ้นสุดลงแล้วครับ
ต่อไป จะเริ่มการประเมินทีละคนครับ
คุณจองจีซอน เชิญที่โต๊ะกรรมการเลยครับ
รอบนี้ต้องทำเมนูชีวิต
ฉันก็เลยลองคิดว่าอาหารแบบไหน ที่ทำให้ฉันเริ่มตกหลุมรักอาหารจีน
พอคิดเรื่องนั้น ก็ทำให้ฉันได้นึกถึงอดีตค่ะ
ค่ะ เมนูนี้เรียกว่า "ซงฉู่กุ้ยหยู"
เป็นเมนูปลาทอดทั้งตัว
แต่ตั้งชื่อตามรูปร่างที่เหมือนกระรอกค่ะ
เหตุผลที่ฉันทำเมนูนี้
เพราะมันคือหนึ่งในเมนูที่เป็นจุดเปลี่ยนชีวิตฉัน
ในช่วงวัย 20 ที่ฉันกำลังสับสนเรื่องเส้นทางอาชีพค่ะ
ว่ากันตามตรง การมีเชฟผู้หญิงอยู่ในครัว ไม่ใช่เรื่องที่เห็นได้ทั่วไป
ฉันอยู่ตัวคนเดียวตลอด ก็เลยลำบากมากค่ะ
จากนั้นฉันก็ไปประเทศจีน
และเมนูแรกที่ได้เรียนก็คือ "ซงฉู่กุ้ยหยู" ค่ะ
ฉันเลยได้รู้ว่ามันต่างจาก อาหารจีนที่เห็นในเกาหลีมาก
ความละเอียดอ่อนและความหรูหรานั้น ทำให้ฉันหลงใหลมากเลยค่ะ
และมันก็ทำให้ฉันคิดว่า ถ้าทำอาหารแบบนี้ ฉันน่าจะเฉิดฉายขึ้นได้บ้าง
ก็เลยคิดว่านี่เป็นเมนูที่คอยเตือนใจฉัน
ให้รักษาความตั้งใจที่มีในตอนแรกเอาไว้ได้ค่ะ
แปลว่าถ้าไม่ได้เจอเมนูนี้
ตอนนี้เชฟจะเป็นยังไงก็ไม่รู้สินะครับ
ฉันถึงกับเคยคิดว่า ฉันอาจจะไม่ทำอาหารด้วยซ้ำค่ะ
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
เพราะฉันต้องอยู่ในครัว กับเชฟผู้ชายเป็นสิบตลอด
ต้องเหงาอยู่ตัวคนเดียวตลอด
แต่เทคนิคเหล่านี้ คือสิ่งที่ช่วยให้ฉันอดทนผ่านมาได้ค่ะ
มันไม่ต้องใช้เครื่องมือมากมายด้วย
- จริง - ใช้แค่กระทะกับกระบวย
แค่มีมีดก็ทำเมนูหรูหราได้หมด
ฉันคิดว่ามันคือความภาคภูมิใจของฉันค่ะ
ผมตั้งตารอมากครับ
งั้นผมก็ต้องกินบ้างแล้วล่ะ
ตั้งตารอสุดๆ
เมนูปลาแบบนี้ ต้องใช้ความพิถีพิถันมาก
ถ้าปรุงปลาโดมีพลาดขึ้นมา มันจะแข็งมากเลยนะ
ใส่อะไรลงไปในซอสบ้างครับ
- ฉันปรับสูตรนิดหน่อยค่ะ - ปรับยังไงครับ
ปกติเราจะใช้ซอสพริกเป็นหลัก
แต่ฉันเอาพริกมาคั่วในน้ำมันนิดหน่อย
แล้วก็เอามาบด
ใส่พริกบด เต้าหู้ยี้ และซอสมะเขือเทศลงไป แล้วก็ต้มค่ะ
ซอสนี่
ที่คุณปรับสูตรใหม่ ไม่ใช้สูตรดั้งเดิม มีเหตุผลอะไรหรือเปล่าครับ
ปกติเมนูนี้จะมีแค่รสหวานกับเปรี้ยว
แต่ฉันคิดว่าถ้าอยากทำให้คนกินจนหมด
คงต้องเพิ่มรสเผ็ดนิดหน่อย
- ก็เลยบดพริกและนำไปต้มค่ะ - อ๋อ อย่างนี้เอง
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
ทำได้ดีมากครับ
กรรมการทั้งสองท่าน
กรอกคะแนนให้กับคุณจองจีซอนได้ครับ
(กรรมการมีคะแนนเต็มคนละ 100 คะแนน)
(หลังรวมคะแนนจากกรรมการทั้งสอง)
(ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุด 1 คน จะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ)
ต่อไป จะประกาศคะแนนของคุณจองจีซอนครับ
เปิดเผยคะแนน
จากคณะกรรมการได้ครับ
กรรมการแบคจงวอนให้ 87 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 82 คะแนน
คุณจองจีซอนได้คะแนนรวม 169 คะแนนครับ
บอกตามตรง ตอนที่กินเข้าไป
ผมรู้สึกว่าถ้าซอสช่วยกลบ
กลิ่นคาวได้สักหน่อยน่าจะดีกว่านี้
ผมคิดว่ายังกลบกลิ่นคาวได้ไม่ดีเท่าไรครับ
ค่ะ
แต่ก็พยายามได้ดีครับ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ทำได้ดีมากครับ
เสียดายสิคะ อยากทำใหม่เลยค่ะ
ยังไงฉันก็เป็นเชฟอาหารจีนคนเดียวที่เหลือ
เฮ้อ น่าจะทำให้ดีกว่านี้
กดคะแนนกันเกินไปไหม
ผมกังวลว่างานนี้อาจจะไม่หมูครับ
หน้าตาเหมือนมะเขือเทศเลย
คุณเอ็ดเวิร์ด ลี เชิญที่โต๊ะกรรมการครับ
ทางเดินไปหากรรมการ เป็นทางที่ยาวมากครับ
บางทีก็มีคิดว่า
"เดี๋ยวนะ ขอกลับไปแก้บางอย่างก่อน"
แต่พอได้เริ่มออกเดินแล้ว ยังไงก็ต้องไปต่อจนสุดทาง
ต้องลุยครับ
เมนูชีวิตของผม
คือบิบิมบับทูน่ายุคใหม่กับคาเวียร์
โห เหนือคาดมากเลยนะ
- ไม่เหมือนที่คาดไว้เลย - อือ
ผมเป็นมนุษย์บิบิมครับ
เพราะผมมีวัฒนธรรมหลากหลาย
เหมือนกับบิบิมบับครับ
ผมศึกษาอาหารเกาหลี อเมริกัน
และอาหารประเทศอื่นๆ
ว่ากันตามตรง
ผมลำบากมาเยอะ
เพราะตัวตนความเป็นคนเกาหลีครับ
ผมเป็นคนอเมริกันเหรอ
หรือว่าเป็นคนเกาหลี
แต่เวลาที่ผมจดจ่อกับการทำอาหาร
ความคิดพวกนั้นจะหายไปหมดครับ
มันช่วยให้ผมจดจ่อ กับการรังสรรค์รสชาติหนึ่งได้อย่างสบายใจ
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผมครับ
รสชาติหนึ่ง
บิบิมบับ ตอนมองครั้งแรก
เราจะเห็นว่ามันมีวัตถุดิบหลายอย่าง มีสีสันหลากหลาย
แต่พอคลุกให้เข้ากัน
มันทำให้ได้รสชาติหนึ่งเดียวครับ
ผมรักบิบิมบับในหลายๆ แง่
ผมอยากใช้เมนูธรรมดาๆ
แต่ทำให้ออกมาพิเศษ
ผมทำข้าว
ใส่เครื่องบิบิมบับและไข่ลงไป
ผมอยากสร้างอะไรที่แตกต่าง
เลยเอามาปั้นเป็นก้อนกลม
นำไปทอด
จากนั้นก็โปะด้วยทูน่าสด
เวลาที่มองบิบิมบับ ผมจะเห็นตัวเอง
มันสะท้อนชีวิตและตัวตนของผม
ในฐานะคนเกาหลีสัญชาติอเมริกัน
ผมก็คือบิบิมบับครับ
เพราะงั้น เมนูชีวิตของผมก็คือบิบิมบับครับ
(บิบิมบับทูน่า)
แล้วต้องคลุกกันก่อนกินเหรอครับ
- ไม่ครับ หั่นได้เลย - ครับ
- จากนั้นก็… - แต่ถ้าไม่คลุกก็ไม่ใช่บิบิมบับนี่ครับ
- มันคือบิบิมบับของผม - อ๋อ ครับ เข้าใจแล้วครับ
ผมจะหั่นครึ่งนะครับ
โอ้ ข้างในไม่ได้คลุกเฉยๆ นี่
- อ๋อ ทำแล้วเอาไปทอดด้วยเหรอครับ - ใช่ครับ
- เหมือนเขาคลุกมาแล้วครับ - โห
ซอสนี่ ได้แรงบันดาลใจมาจาก โชโคชูจังเหรอครับ
ใช่ครับ โชโคชูจัง
แต่ว่าผมชอบรสชาติของแป้งงาขี้ม้อนมากครับ
ก็เลยนำมาคลุก ให้มีรสชาติกลมกล่อมมากขึ้น
ต้องใช้ส้อมหรือใช้ช้อนกินเนี่ย
นี่คืออัตลักษณ์สินะ
ผมเข้าใจเลยว่าคุณต้องสับสนมามากแค่ไหน
ตอนกินอยู่นี่ ผมเองก็…
สิ่งที่ผมอยากแสดงให้เห็น ไม่ใช่แค่รสชาติ
แต่ผมอยากให้เห็นว่า เมนูนี้มีความหมายต่อผมยังไง
ไม่ใช่บิบิมบับทั่วไปที่เรารู้จักกันจริงๆ ครับ
ตอนแรกผมกับเชฟอันนั่งอยู่บนนี้
เราถึงกับคิดว่าคุณทำฮเวดอบบับด้วยซ้ำ
- แต่ก็ไม่ใช่ - ไม่ใช่ครับ
ผมเองก็มาจากอเมริกา
และมาเปิดร้านอาหารที่นี่
เวลาที่เราตีความเมนูใดๆ โดยเฉพาะบิบิมบับ
ที่เป็นหนึ่งในเมนูจุดขายของเกาหลี มันอาจจะมีความเสี่ยงอยู่ครับ
ถ้าพลาดไปแม้แต่นิดเดียว มันอาจกลายเป็นเมนูแปลกๆ ก็ได้
แต่ผมอยากนำเสนอตัวตนของบิบิมบับจริงๆ
เลยพยายามไม่ปรับให้ต่างจากสูตรดั้งเดิมมากนัก
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
สิ้นสุดการชิมแล้วครับ
กรรมการทั้งสองท่าน
กรอกคะแนนให้กับคุณเอ็ดเวิร์ด ลีได้ครับ
ผมคิดว่าพวกเขามีความเห็นเชิงบวก และสงสัยในเมนูผมมาก
ต่อไป จะประกาศคะแนนของคุณเอ็ดเวิร์ด ลีครับ
เปิดเผยคะแนน…
(อันดับ 1 ปัจจุบัน จองจีซอน: 169 คะแนน)
เปิดเผยคะแนนจากคณะกรรมการได้ครับ
กรรมการแบคจงวอนให้ 97 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 82 คะแนน
คุณเอ็ดเวิร์ด ลี
ได้คะแนนรวม 179 คะแนนครับ
ขอบคุณครับ
(อันดับปัจจุบัน อันดับ 1: เอ็ดเวิร์ด ลี 179 คะแนน)
อันที่จริงภารกิจในวันนี้ คือการทำอาหารที่มีเรื่องราวชีวิต
เพราะงั้นคุณต้องถ่ายทอดความคิด และชีวิตของคุณลงไป
เพื่ออธิบายว่าทำไมถึงทำเมนูนี้
และเหมือนคุณก็ทำได้สำเร็จ
ผมจินตนาการว่ามันน่าจะมีรสชาติ เหมือนบิบิมบับที่คนเกาหลีทุกคนเคยกินตั้งแต่เด็ก
แต่คุณทำให้ผมได้เห็นว่า บิบิมบับสามารถนำเสนอออกมาแบบนี้ได้
ผมคิดว่านี่เป็นเมนูที่ดีมาก
สำหรับการเผยแพร่ให้ชาวต่างชาติรู้จัก และถ่ายทอดเรื่องราวลงไป
ผมก็เลยให้คะแนนเท่านี้ครับ
มีบางส่วนที่ผมเห็นด้วยกับความเห็น ของกรรมการแบคจงวอน แต่บางส่วนก็ไม่ครับ
ที่คะแนนเราต่างกัน ไม่ได้เป็นเพราะรสชาติครับ
แต่เป็นเพราะความเห็นที่ต่างกัน
ถ้าเขาบอกว่าเมนูที่ทำ คือดอบบับหน้านู้นหน้านี้ ผมก็จะพอเข้าใจอยู่
แต่เขาบอกว่าทำบิบิมบับไงครับ
เขาใช้คำว่าบิบิมบับ
แต่ถ้าต้องใช้มีดหั่นกิน จะเป็นบิบิมบับได้ยังไง
ถ้าเอาคำนี้มาใช้ แล้วมันจะกลายเป็นเมนูนี้ได้เหรอ
อัตลักษณ์ของอาหารที่เป็นตัวแทนเกาหลี
จะถูกบิดเบือนไปหรือเปล่า
เพราะมีความกังวลเรื่องนั้นอยู่ ผมเลยให้คะแนนเท่านั้นครับ
ตอนนี้คุณเอ็ดเวิร์ด ลีเป็นอันดับหนึ่ง ด้วย 179 คะแนนครับ
คะแนนน่าตกใจครับ
ผมก็สับสนอยู่เหมือนกัน
เพราะกรรมการทั้งสองท่านให้คะแนนต่างกันมาก
และผมก็คิดว่า 179 ไม่ใช่คะแนนที่สูงเลย
สวัสดีครับ
ก่อนอื่น ผมขออธิบายเหตุผล ที่เลือกเมนูนี้เป็นเมนูชีวิตของผม
ตอนผมเริ่มเปิดร้านอาหาร เมื่อประมาณ 9 ปีก่อนในปี 2015
ตอนนั้นผมตั้งความหวังเอาไว้สูงมาก แต่กิจการกลับไม่รุ่งอย่างที่คิด
ผมแทบสิ้นเนื้อประดาตัวเลยครับ
ผมก็เลยลองนึกดูว่ามีวัตถุดิบอะไร ที่ถูกแต่อร่อยบ้าง
แล้วจู่ๆ ก็นึกถึงหอมหัวใหญ่ขึ้นมา
มันเป็นตอนที่ผมทำเมนูซิกเนเจอร์ขึ้นมาครับ
ผมเอาหอมหัวใหญ่ไปอบในเตาอบ แล้วก็เอามาย่างถ่านอีกที
เพื่อให้ด้านนอกไหม้นิดๆ แต่ด้านในยังมีความฉ่ำอยู่
ต้นหอมสดสไลซ์
กับต้นหอมทอดเป็นส่วนสำคัญ
มันจะช่วยเพิ่มเนื้อสัมผัสที่แตกต่างครับ
เมนูนั้นถูกบอกต่อกันปากต่อปาก
ตอนนี้ผมบริหารร้านอยู่เก้าสาขา
และนี่ก็คือสิ่งที่ทำให้มันเป็นไปได้
มันชื่อว่าคุโระ ทามะเนกิ
ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่าหัวหอมดำ
เป็นเมนูชีวิตของผมครับ
แปลว่าเมนูนี้เป็นเหมือนเชื้อเพลิง ที่ทำให้ร้านประสบความสำเร็จเหรอครับ
ครับ เป็นเมนูยอดนิยม ที่ยังขายอยู่ในร้านผมด้วยครับ
ผมต้องกินอะไรเป็นอย่างแรก
ต้องกินทั้งสามอย่างพร้อมกันครับ
ต้นหอมทอด ต้นหอมสดที่อยู่ด้านใน
แล้วก็หัวหอมย่าง
จิ้มซอสได้ตามใจชอบเลยครับ
ผมมั่นใจในเมนูหัวหอมนั้นมากครับ
- ที่คุณบอกว่านี่คือเมนูซิกเนเจอร์ - ครับ
- ผมเข้าใจเลยว่าทำไมเมนูนี้มีขายแค่ที่เนกิ - ครับ
ตอนทำผมนี่ปวดหัวเลยครับ
ดีมากเลยครับ
- อร่อยมากครับ - ขอบคุณครับ
ต่อไป จะประกาศคะแนนของคุณจางโฮจุนครับ
เปิดเผยคะแนน
จากคณะกรรมการได้ครับ
(อันดับ 1 ปัจจุบัน เอ็ดเวิร์ด ลี: 179 คะแนน)
คุณจางโฮจุน ได้คะแนนจากกรรมการแบคจงวอน 91 คะแนน
และกรรมการอันซองแจให้ 87 คะแนน
รวมเป็น 178 คะแนนครับ
(อันดับปัจจุบัน อันดับ 2: จางโฮจุน 178 คะแนน)
ก่อนอื่นเลย คุณใช้วัตถุดิบราคาย่อมเยา
และดึงเอาความหวานตามธรรมชาติของหัวหอม
ออกมาได้ดีมาก
ผมว่าไม่แปลกใจเลย ตอนปล่อยเมนูนี้ออกมา ยอดขายต้องพุ่งแน่
ผมชอบมากเลยครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
ผมคิดว่าทุกเมนูเริ่มต้นจากการเลือกวัตถุดิบ
และในแง่นั้น รสชาติของหัวหอม ไม่ได้ดีอย่างที่ผมคาดเอาไว้ครับ
ผมถึงได้ให้คะแนนเท่านั้น
ระหว่างที่ทำหัวหอมวันนี้
ผมกลัวว่ามันจะไม่สุก ก็เลยปล่อยทิ้งไว้ในเตาอบจนสุกเกินไป
ผมทำพลาดไปนิดหน่อยครับ
ตั้งแต่ตอนนั้นผมก็คิดเลยครับ ว่าภารกิจต่อไปจะเป็นอะไร
มันคือเมนูบะหมี่อันดง ที่ฉันทำทุกวัน วันละเป็นพันรอบ
แต่ฉันเคยทำให้แต่ลูกค้ากิน
เพิ่งเคยเอามาทำในที่แบบนี้ครั้งแรกค่ะ
ก็เลยประหม่าพอตัว
เมนูนี้คือบะหมี่อันดง ที่ต้มน้ำซุป
กับผักสดตามฤดูกาลค่ะ
ถ้ากินน้ำซุปอย่างเดียวอาจจะรู้สึกว่าขาดอะไรไป เลยมีข้าวฟ่างเสิร์ฟมาด้วยค่ะ
แล้วฉันก็ทำจอนกะหล่ำปลีและกิมจิสด เสิร์ฟเป็นเครื่องเคียงด้วยค่ะ
(บะหมี่เส้นสด จอนกะหล่ำปลี ข้าวฟ่าง กิมจิสด)
อยากกินจัง
ส่วนเรื่องราวชีวิตเบื้องหลังบะหมี่นี้…
สมัยเด็กๆ ฉันโตมาในครอบครัวมีฐานะมากค่ะ
แต่แล้วธุรกิจของพ่อก็ล้มเหลวกะทันหัน
สถานะทางบ้านก็เลยยากลำบากขึ้นค่ะ
ความช็อกจากเรื่องนั้น ทำให้พ่อฉันเส้นเลือดฝอยในสมองแตก
และเป็นอัมพาตครึ่งซีก
แม่ก็เลยต้องเริ่มขายบะหมี่ที่มุมตลาด
เพื่อหาเลี้ยงฉันที่ยังเล็กแทนพ่อค่ะ
สมัยเรียนหนังสือ ฉันไม่ชอบกินบะหมี่นั่นเลย
เพราะเหมือนมันเป็นภาพจำ ที่ทำให้นึกถึงความยากจน
ตอนนั้นฉันก็เลยเกลียดมันมากค่ะ
แต่แล้วจู่ๆ แม่ก็มีภาวะแทรกซ้อน จากโรคเบาหวานค่ะ
เลยต้องผ่าตัดดวงตาทั้งสองข้าง
ฉันก็เลยเรียนรู้ วิธีลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวมาโดยไม่รู้ตัว
ต้องทำอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะแม่ลำบาก
ระหว่างที่ค้าขาย
ฉันก็ได้แต่งงานและมีลูก
จากนั้นเราก็ซื้อร้านที่อยู่หลังแผงลอย
เพื่อขยายธุรกิจค่ะ
เพราะอย่างนั้นเราก็เลยดูแลพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายได้
ได้ซื้ออาหารและสิ่งที่ลูกๆ ต้องการ
และฉันเองก็หาเลี้ยงชีพได้ จากการขายบะหมี่
บะหมี่ที่ฉันเคยเกลียดนักหนา กลายเป็นสิ่งที่มีพระคุณต่อฉันที่สุดค่ะ
สำหรับฉันแล้ว บะหมี่นี้
เป็นเหมือนปาฏิหาริย์และโชคชะตาค่ะ
เพราะมันทำให้ครอบครัวเราอยู่ดีมีสุขได้
ฉันคิดว่ามันคืออาหารที่มีพระคุณ
เลยเลือกเป็นเมนูชีวิตของฉันค่ะ
เราต้องรีบกินก่อนบะหมี่จะอืด
บ้าเอ๊ย น่ากินชะมัด
กรรมการทั้งสองท่าน
กรอกคะแนนให้คุณป้าคาเสะโนหนึ่งได้ครับ
เมนูนี้คืออาหารที่ฉันทำทุกวันไงคะ
ไม่ใช่สิ่งที่ทำขึ้นมาใหม่
แต่เป็นอาหารที่ฉันทำมาตลอดกว่า 20 ปี
ก็เลยอยากรู้ว่า ถ้าคะแนนออกมาแล้วฉันจะรู้สึกยังไง
ต่อไป จะประกาศคะแนน ของคุณป้าคาเสะโนหนึ่งครับ
เปิดเผยคะแนน…
(อันดับ 1 ปัจจุบัน เอ็ดเวิร์ด ลี: 179 คะแนน)
จากคณะกรรมการได้ครับ
กรรมการแบคจงวอนให้ 90 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 85 คะแนน
คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง
ได้คะแนนรวม 175 คะแนนครับ
ส่วนตัวผมคิดว่า ไม่ว่าจะอธิบายยังไง ก็คงไม่สามารถบรรยาย
รสชาติอ่อนๆ และกลมกล่อมนี้ได้ เว้นแต่จะได้ชิมเองครับ
ก็เลยอยากให้ทุกคนได้ลองชิม ไม่ว่าจะที่ร้านคุณหรือที่ไหน
ว่าเกาหลีก็มีอาหารแบบนี้เหมือนกันครับ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณค่ะ
ฉันรู้สึกดีใจและภูมิใจกับสิ่งที่ทำมาจนถึงตอนนี้
ขอบคุณและเป็นเกียรติจริงๆ ค่ะ
ตอนนี้คุณเอ็ดเวิร์ด ลี
เป็นอันดับหนึ่งด้วย 179 คะแนนครับ
อะไรน่ะ
รูปน่ากลัวเป็นบ้าเลย
ผมคิดว่าต้องทำให้ดีๆ แค่นั้นเลยครับ
ก็แค่โชว์ตัวตนของผม
เพราะยังไงผมก็มาเพื่อทำสิ่งที่อยากทำ
ผมจะตะโกนตัวตนของผมออกไปเลย
อาหารที่ผมทำวันนี้
คือซุปหอมหัวใหญ่ที่ทำจากหัวหอมเบี้ยวครับ
ความจริงมันเป็นอาหารที่เรียบง่ายมาก แต่กลับใช้เวลาทำนานครับ
ผมผัดหัวหอมจนเป็นสีน้ำตาลเข้ม จนแทบจะเหมือนแยม
จากนั้นก็ใส่เหล้าชนิดต่างๆ และน้ำซุปลงไป
เคี่ยวให้เดือดเบาๆ
ใส่ลงไปในหม้อดินร้อนกับชีส
และต้มจนเดือดปุดๆ ครับ
เยส
ผมเป็นคนขี้เหร่ครับ ว่ากันตามตรง
ผมมีแววตาแข็งกร้าวและใบหน้าที่ดุดัน
มีสีหน้าที่ดูไม่พอใจ
อยู่ตลอดเวลา
ก็เลยโดนคนเข้าใจผิดบ่อยมาก
ถึงกับมีคนว่าผมเหมือนอันธพาล ไม่มีมารยาท
ผมได้ยินแบบนี้บ่อยมาก
ที่จริงผมเจ็บปวดกับเรื่องพวกนี้มากครับ
แม้แต่ตอนเปิดร้านอาหาร
บางครั้งก็ได้ยินคนบอกว่า ไม่อยากให้ผมเป็นคนอธิบายเมนูให้ฟัง
พอได้ยินแบบนั้นมันก็…
มันทำให้ผมสงสัยบ่อยมาก ว่าถ้างั้นผมเกิดมาเพื่อใคร
ตอนที่ได้ยินประกาศหัวข้อ
ว่าให้ทำเมนูเกี่ยวกับชีวิตผม
ผมอยากแสดงตัวตน ให้ทุกคนได้เห็นมาตลอดเลยครับ
เหตุผลที่ผมใช้หัวหอมเบี้ยว
ในการทำซุปหอมหัวใหญ่ก็เพราะว่า
มันมีรสชาติและคุณค่าทางอาหารเหมือนกัน
แต่กลับถูกเมินเพราะดูไม่ดี
เหมือนสถานการณ์ของผมไม่มีผิดเลยครับ
ตอนมองจากภายนอกครั้งแรก
มันอาจจะดูเดือดปุดๆ เหมือนหม้อดินร้อนๆ นี้
แต่พอกินเข้าไป…
เรียบร้อยละ
จะทำให้ร่างกายอบอุ่นและรู้สึกละลาย
ผมอยากให้คนที่มีอคติกับผม ได้ลองชิมเมนูนี้ดูครับ
จะได้รู้ว่าผมเป็นคนที่จริงใจกับการทำอาหาร
และไม่ใช่คนแบบที่คิดกัน
แต่ว่ามันไม่ใช่
เพราะหน้าตาคุณ
มันเป็นเพราะแววตาแข็งกร้าวและสีหน้า ซึ่งเป็นสิ่งที่แก้ไขได้
คุณแก้ไขก็ได้นี่
ผมพยายามแล้วแต่ไม่สำเร็จครับ
- ผมพยายาม… - รูปนั้นก็น่ากลัวจริงๆ แหละ
แอบน่ากลัวอยู่ครับ
ครับ มันค่อนข้าง…
ผมเอง…
บางครั้งก็ตกใจเวลาเห็นตัวเองเหมือนกัน
ดูสิ คุณยิ้มเก่งออก
แค่ยิ้มก็ดูดีแล้วครับ
- ตอนยิ้มก็โอเคอยู่หรอก - ดูอ่อนโยนลงเยอะเลย
ก็ยิ้มเยอะๆ สิ
เรื่องนี้มันแก้ไขกันได้
แต่ภาพที่คุณจริงจังเวลาทำอาหาร
ภาพตอนพยายามเต็มที่ ผมว่าดูดีที่สุด
ผมก็เลยรู้สึกประทับใจ
ภาพตอนที่คุณทำอาหารมาตลอดเลยครับ
ผมอยากให้พวกเขายอมรับจิตวิญญาณของผม
กรอกคะแนนของคุณคนบ้าทำอาหารได้ครับ
ตอนนี้คุณเอ็ดเวิร์ด ลี
เป็นอันดับหนึ่งด้วย 179 คะแนนครับ
คุณต้องได้คะแนนสูงกว่า 179 คะแนน ถึงจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งได้
เปิดเผยคะแนน ของคุณคนบ้าทำอาหารได้เลยครับ
แซงคนก่อนหน้าให้ได้เถอะ
กรรมการแบคจงวอนให้ 88 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 89 คะแนน
คุณคนบ้าทำอาหาร ได้คะแนนรวม 177 คะแนนครับ
(อันดับปัจจุบัน อันดับ 3: คนบ้าทำอาหาร 177 คะแนน)
จากความรู้สึกส่วนตัว ผมคิดว่าคุณทะเยอทะยานมากไปครับ
มันรู้สึกเหมือนกับ
กินหัวหอมสกัดเข้มข้น
- อ๋อ - อันที่จริง
สิ่งที่ผมรู้สึกว่ามีเสน่ห์ในซุปหอมหัวใหญ่
คือการที่มันเป็นหัวหอม แต่ก็มีกลิ่นหัวหอมแค่จางๆ
พอได้กินหนึ่งคำ ก็ทำให้รู้สึกอยากกินเรื่อยๆ
แต่ตอนที่กินนี่เข้าไป
ผมรู้สึกได้ถึงรสเค็ม
และกลิ่นของหัวหอมที่ผ่านการคาราเมลไลซ์
และกังวลว่า บางคนกินเมนูนี้แล้ว
- อาจไม่อยากกินหัวหอมไปอีกสักพักก็ได้ - อ๋อครับ
ผมก็เลยหักคะแนนไปนิดหน่อยครับ
ส่วนผม คือว่า
ด้วยความที่น้ำซุปจากเนื้อรสชาติเข้มข้นมาก
เลยทำให้สมดุลกับหัวหอมแรงไปด้วย
ความเห็นของผู้บริโภคสำคัญก็จริง
แต่ผมคิดว่าความตั้งใจของเชฟสำคัญกว่า
ส่วนตัวผมคิดว่าซุปหอมหัวใหญ่
สมบูรณ์แบบในระดับหนึ่ง
ก็เลยให้คะแนนเท่านี้ครับ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ทำได้ดีมากครับ
ห่างแค่สองคะแนน น่าเสียดายมากครับ
น่าจะให้อีกหน่อยสิ
(กรรมการอันซองแจ ยังไม่เคยให้คะแนนเกิน 90 คะแนน)
ผมคิดว่าการที่อาหารได้ 100 คะแนน คือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
เมนูที่มีความสมบูรณ์แบบพอสมควร
และผมคิดว่าอร่อย คะแนนสูงสุดที่ผมให้ได้ก็น่าจะอยู่ที่ 90 คะแนน
ตอนนี้
คุณเอ็ดเวิร์ด ลี เป็นอันดับหนึ่งด้วย 179 คะแนนครับ
คุณนาโปลี มัดเฟีย เชิญที่โต๊ะกรรมการครับ
มีไฟด้วย
- นั่นไฟใช่ไหมครับ - อะไรครับ อ้อ ไฟ
เมนูที่ผมเตรียมมาวันนี้
คือพาสต้าแกกุกจีครับ
สำหรับเมนูนี้
จะเรียกว่าเป็นเมนูที่บอกเล่าเรื่องราว ของผมกับคุณยายทวดก็ได้ครับ
พ่อแม่ผมทำงานทั้งคู่
คุณยายทวดก็เลยเป็นคนดูแลผมมาตั้งแต่เด็ก
อาหารในสมัยนั้นที่ยังตราตรึงใจผมอยู่ ก็คือแกกุกจีครับ
มันเป็นอาหารพื้นบ้านของจังหวัดชุงชองใต้
ที่ต้มง่ายๆ ด้วยปูดองเหลือๆ กะหล่ำปลี
และซอสถั่วเหลืองอะไรแบบนี้
ผมชอบมากก็เลยทำเมนูนี้ครับ
อันดับแรก ผมต้มแกงแกกุกจีเป็นเบสครับ
จากนั้น ผมก็ทำพาสต้า ให้มีรูปทรงเหมือนลูกอม
ที่คุณยายทวดผมชอบกินครับ
และเวลาที่คุณยายทวดให้ค่าขนม
ผมจำได้ว่าท่านจะหยิบออกมา จากกระเป๋าเหรียญใบเก่าๆ
ผมเลยใช้กุ้งสับและสาหร่ายกัมแท ซึ่งเป็นของท้องถิ่น
มาปั้นเป็นเกี๊ยวกะหล่ำปลี ที่รูปทรงเหมือนกระเป๋าเหรียญครับ
สำหรับปูทอด
ผมก็ได้แรงบันดาลใจมาจากขนม ที่คุณยายทวดเคยทำให้กินครับ
น้ำซุปทำจากอะไรครับ
มันคือน้ำซุปแกกุกจี
เนื่องจากผมเป็นเชฟอาหารไฟน์ไดนิ่งอิตาเลียน
ก็เลยอยากใส่ความรู้สึกแบบนั้นเข้าไป
ผมเลยใส่น้ำซุปในหม้อต้มกาแฟแบบอิตาลี
จากนั้นก็ต้มให้ร้อนครับ
และสิ่งสำคัญอีกอย่างของแกกุกจีในความคิดผม
ก็คือกลิ่นฉุนๆ ครับ
ระหว่างที่คิดว่า ทำยังไงถึงจะถ่ายทอดส่วนนั้นออกมาได้
ผมก็ตัดสินใจใส่น้ำปลาแอนโชวี่อิตาเลียน ลงไปเพื่อปิดท้ายครับ
เมนูนี้คือการตีความความทรงจำ เกี่ยวกับคุณยายทวดในแบบของผมครับ
(พาสต้าแกกุกจีของคุณยายทวด)
คุณโตที่นั่นเหรอครับ แถวซอซาน แทอันเหรอ
ใช่ครับ
เริ่มจากแกกุกจี
เถ้าแก่แบคจงวอน ก็มาจากจังหวัดชุงชองใต้เหมือนกันครับ
ผมก็เลยรู้สึกกดดันหนักมาก
จริงๆ แล้วแกกุกจีไม่ใช่อาหารที่ทำง่ายเลยครับ
มีหลายคนที่ลองกินแกกุกจีแล้วผิดหวัง
เพราะมันมีรสจางๆ และยากที่จะถ่ายทอดรสชาติออกมาได้
ผมก็เลยแปลกใจที่เขาทำเมนูนั้น
กรรมการดูกินกันอย่างอร่อยเลยครับ
พวกเขากินกันเยอะมากเลยครับ
อย่างเอร็ดอร่อยด้วย
อันที่จริง
แกกุกจีเป็นเมนูที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก
การนำแกกุกจีที่มีความทรงจำเกี่ยวกับคุณยายทวด
มาผสมผสานกับพาสต้าอย่างกล้าหาญแบบนี้ ผมว่าเป็นอะไรที่น่านับถือมาก
คุณยายและเชฟ เป็นสูตรที่สุดยอดที่สุดครับ
ใช่ครับ
แต่ว่าคุณใช้แกกุกจีจริงๆ หรือเปล่าครับ
หรือว่าใส่อาหารทะเลลงไป ให้รสชาติอร่อยยิ่งขึ้น หรือว่ายังไง
ผมพยายามทำให้เหมือนในความทรงจำที่สุด และพยายามไม่ใส่วัตถุดิบฟุ่มเฟือย
และส่วนที่ผมให้ความสำคัญก็คือ
มันเป็นอาหารที่มาจากแถบแทอันและซอซาน
ผมก็เลยทำโดยใช้วัตถุดิบ ที่มาจากแถบนั้นเท่านั้นครับ
ถ้าเขาคิดว่า "เอาให้มันสุดไปเลยดีกว่า"
และใส่วัตถุดิบแพงๆ ลงไป
ผลลัพธ์อาจออกมาตรงกันข้ามก็ได้ครับ
การที่เขาตัดเรื่องนั้นออกไปได้
มันแปลว่าเขามีความตั้งใจที่ชัดเจน และมันเป็นอาหารที่เจ๋งที่สุดครับ
สิ้นสุดการชิมแล้วครับ
ตอนนี้คุณเอ็ดเวิร์ด ลี
เป็นอันดับหนึ่งด้วย 179 คะแนนครับ
เปิดเผยคะแนนของคุณนาโปลี มัดเฟียได้ครับ
ผมอาจจะได้ที่หนึ่งก็ได้
ผมได้เรียนรู้วิธีไม่คาดหวังอะไรมาแล้วครับ
ผมทำไปแล้ว อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
จะเป็นยังไงนะ
เปิดเผยคะแนนของคุณนาโปลี มัดเฟียได้ครับ
กรรมการแบคจงวอนให้ 92 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 90 คะแนน
คุณนาโปลี มัดเฟีย ได้คะแนนรวม 182 คะแนนครับ
คุณนาโปลี มัดเฟีย กลายเป็นอันดับหนึ่งในตอนนี้ครับ
(อันดับ 1: นาโปลี มัดเฟีย 182 คะแนน อันดับ 2: เอ็ดเวิร์ด ลี 179 คะแนน)
สิ่งที่เรียกว่าอาหาร ไม่ว่าทำออกมาดีแค่ไหน
ผมก็เชื่อว่ามันยังมีช่องทางให้พัฒนาได้เสมอ
ในแง่นั้น แม้แต่อาหารของผมเอง ผมก็ไม่เคยให้คะแนนเกิน 90 ครับ
แต่ถ้าประเมินในแง่รสชาติ
กินเข้าไปแล้วรู้เลยว่าอร่อย
มีความพอดี และซื่อสัตย์ต่อวัตถุดิบด้วย
ผมก็เลยให้คะแนนเท่านั้นครับ
เขาจะเป็นเชฟอายุน้อย แต่ผมรู้สึกได้ว่า เขาเข้าใจความงดงามของอาหาร
ผมรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่น
ที่จะถ่ายทอดความอบอุ่นของคุณยายทวด จากอาหารจานนี้เลยครับ
เขาก็เลยได้ 90 จาก 100 คะแนนของผมไป
ผมจำได้ว่าน่าจะไม่มีใคร ที่กรรมการให้ 90 คะแนนทั้งคู่
ก็เลยแบบ "อะไรกันเนี่ย ทางสว่างแล้วหรือเปล่านะ"
มันเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วครับ ต้องมีคนทำคะแนนแซงผมได้
แต่ก็ต้องมาดูกันว่าเขาจะครองที่หนึ่งได้นานไหม
เพราะเชฟที่เหลือแข็งแกร่งมาก
ผมเลยคิดว่าอาจจะมีคนเอาชนะเขาได้ครับ
น่าจะถูกเชฟสามดาวแซงนะ
คุณเชฟสามดาว เชิญที่โต๊ะกรรมการครับ
ลุยเลย เจ้าเพื่อนยาก ลุยๆ
โห ทำมาสวยซะด้วย
เมนูที่ผมเตรียมมาวันนี้
เป็นอาหารที่ผมรู้สึกขอบคุณ ที่ช่วยให้ผมยืนหยัดได้ครับ
ตอนนี้ผมเป็นเชฟก็จริง
แต่ในช่วงที่ผมสับสนว่าควรใช้ทัศนคติ และความรู้สึกแบบไหนในการทำงานต่อไป
ผมได้ดูสารคดีของเชฟคอรี ลี
และตัดสินใจได้ในหนึ่งวัน ว่าผมจะไปทำงานที่นั่นให้ได้ครับ
ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่ครับ
ตอนนี้เขาเปิดร้านชื่อเบนู
(คอรี ลี)
เขาเป็นเชฟหนุ่มในตำนานที่อเมริกา
- คอรี ลีเหรอ - ครับ
เป็นชาวเกาหลีคนแรกที่ได้มิชลินสามดาว
ผมก็เลยไปอเมริกา
และมีโอกาสได้ทำงานกับเขา ในฐานะเด็กฝึกงานครับ
หลังจากนั้น เวลากลับมาบ้านผมจะลดเวลานอนลง
ผมตั้งใจเรียนรู้ แบบเอาเป็นเอาตายเพื่อความอยู่รอด
เห็นได้จากสมุดบันทึกที่โชว์อยู่ตอนนี้
และในเวลาที่ผมรู้สึกเหนื่อย
ผมจะไปที่ริมท่าเรือเพียร์ 39
พอกินแคลมชาวเดอร์อุ่นๆ และกลมกล่อม ผมก็มีพลังใจขึ้นมา
มันเป็นอาหารที่ช่วยปลอบโยนผม ในอเมริกา ดินแดนที่ไม่คุ้นเคยครับ
เพราะงั้น เมนูที่ผมเตรียมมาในวันนี้ ก็เลยเป็นซุปแคลมชาวเดอร์
ที่ผมถ่ายทอดออกมาด้วยวิธีแปลกใหม่ โดยใส่สิ่งที่ได้เรียนรู้มาทั้งหมดลงไปครับ
แคลมชาวเดอร์ เรียกง่ายๆ ก็คือซุปครีมหอยลาย
ผมนำหอยลายมาต้มน้ำซุป
ใส่หอมหัวใหญ่ แคร์รอต ขึ้นฉ่าย และครีมลงไป
ต้มให้ข้น แล้วใส่คาเวียร์ลงไปตอนท้าย
เพื่อทำเป็นซอส
และถ้ามีซอส ก็ต้องมีโปรตีนด้วย
ผมก็เลยย่างปลาหิมะ
ที่ผมชอบที่สุด ซึ่งเป็นปลาที่เกาหลีเรารู้จักในชื่อเมโร
จะเรียกว่าจุดเด่นของเมนูนี้ คือการปรับแคลมชาวเดอร์ธรรมดาๆ ในอเมริกา
ให้ออกมาเป็นเหมือนอาหารไฟน์ไดนิ่งก็ได้ครับ
ตัดเรื่องรสชาติออกไป ผมไม่แน่ใจว่า พวกเขาจะเข้าใจรายละเอียดต่างๆ หรือเปล่า
เขาบอกว่าเขาทำเมนูไฟน์ไดนิ่งมาให้เรา
ผมก็เลยตัดสินด้วยมาตรฐานไฟน์ไดนิ่งครับ
ว่าเป็นสี่เหลี่ยมหนึ่งมิลลิเมตรหรือสามมิลลิเมตร
หั่นแคร์รอตยังไง
หั่นขึ้นฉ่ายที่อยู่ข้างในยังไง
แล้วมันก็รูปร่างเป๊ะตามที่เขาบอกเลยครับ
ทุกอย่างมีขนาดเท่ากับคาเวียร์
หมายถึงมันคือเจตนาครับ
ตอนที่เขาตั้งใจว่าจะทำแคลมชาวเดอร์ ให้ออกมามีความพิเศษ
มันคือการใส่เทคนิคทั้งหมดที่เคยเรียนรู้มาลงไป
รสชาติเหรอ อร่อยครับ
ผมคิดว่าเรื่องราวของมัน
คือเมนูในความทรงจำ ที่ได้แรงบันดาลใจจากหอยลาย
แต่การใส่หอยแครงที่อยู่ในฤดูกาลลงไป
และนำเสนอออกมาด้วยกัน
เป็นไอเดียที่ดีเลย
ขอบคุณครับ
ตอนนี้คุณนาโปลี มัดเฟีย
เป็นอันดับหนึ่งด้วย 182 คะแนนครับ
คุณต้องได้คะแนนสูงกว่า 182 คะแนน ถึงจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งได้ครับ
- เปิดเผยคะแนนของคุณเชฟสามดาวได้ครับ - เอาเลยๆ
ถ้าเข้ารอบชิงชนะเลิศก็จะได้เปิดเผยชื่อจริง
ก็ตื่นเต้นอยู่ครับ
อันที่จริงผมไม่แน่ใจว่า คุณเชฟสามดาวทำเมนูอะไร
แต่มันมีความรู้สึกว่า เขาน่าจะทำออกมาได้ดี
เปิดเผยคะแนนของคุณเชฟสามดาวได้ครับ
- โห ได้เยอะมาก - กรรมการแบคจงวอนให้ 92 คะแนน
กรรมการอันซองแจให้ 87 คะแนน
คุณเชฟสามดาวได้คะแนนรวม 179 คะแนนครับ
(อันดับ 1: นาโปลี มัดเฟีย 182 คะแนน อันดับ 2: เอ็ดเวิร์ด ลี เชฟสามดาว)
ผมคิดว่าเชฟสามดาวใช้สิ่งที่เรียนรู้มา
ถ่ายทอดเอกลักษณ์เฉพาะตัว ลงในเมนูได้อย่างดีครับ
เรื่องสมดุลของรสชาติอะไรพวกนี้ ก็ทำออกมาได้ตรงจุด
แต่ว่าปลา
ผมคิดว่าไม่ต้องใส่มาก็น่าจะได้ครับ
คุณน่าจะพิจารณาข้อความที่อยากสื่อออกมาอีกนิด
- ครับ ขอบคุณครับ - ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
ทำได้ดีมากครับ
ได้ 179
ไม่ชนะแฮะ
บอกตามตรง ผมยอมรับคะแนนไม่ค่อยได้ครับ
เพราะผมมั่นใจในเมนูมากด้วย
เอาจริงๆ ก็ดีใจครับ ต้องดีใจอยู่แล้ว
แต่ว่ามันยังเร็วไปที่จะฉลอง
เพราะตอนที่ผมเริ่มทำอาหารครั้งแรก ตอนอายุ 20 ปี
สิ่งแรกที่ผมซื้อ ก็คือหนังสือของเชฟชเวฮยอนซอกครับ
มองในแง่หนึ่งผมก็คือแฟนคลับเขา
แล้วตอนนี้ก็ดันเหลือเชฟชเวฮยอนซอกคนเดียว
คนสุดท้ายแล้ว
คุณชเวฮยอนซอก เชิญที่โต๊ะกรรมการครับ
ในวันที่ 23 มีนาคม 1995
ผมไม่เคยลืมวันที่ ผมเริ่มทำอาหารเป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ทำงานแรกของผม คือที่ร้านอาหารอิตาเลียนต้นตำรับชื่อลาคูชีน่า
ตั้งอยู่ตรงข้ามโรงแรมไฮแอต นัมซานครับ
มันเป็นร้านที่งานยุ่งมาก วุ่นวายไปหมดเลย
และในช่วงเซอร์วิส ก็ต้องสื่อสารเป็นภาษาอิตาลี
ตอนนั้นผมไม่มีอะไรจะทำ
ก็เลยนั่งขดอยู่เฉยๆ
แต่วันหนึ่งก็มีรุ่นพี่เข้ามาหา
แล้วบอกผมว่า "นี่ น้องเล็กลองเข้าไปในห้องแช่สิ"
ผมนึกว่าเขาจะใช้งาน ก็เลยเดินเข้าไป
แต่สิ่งที่ผมเห็นอยู่บนลังใส่นม
คือพาสต้าวองโกเล่จานหนึ่ง ที่มีไอโชยออกมาครับ
มันเป็นธรรมเนียมการให้กำลังใจน้องใหม่ ของร้านลาคูชีน่า
ตอนนั้นผมกินอย่างรีบร้อนมาก
มันอร่อยมากเลยครับ
สิ่งที่ผมคิดได้ในตอนนั้นก็คือ
ถ้าในอนาคตผมทำงานนี้ต่อไป
ผมก็อยากเป็นเชฟที่ทำเมนูนี้เก่งที่สุด
และต่อมาผมก็กลายเป็นอดีตพนักงานของลาคูชีน่า
ที่ทำพาสต้าวองโกเล่อร่อยที่สุดครับ
ผมพัฒนาสูตรวองโกเล่อยู่ตลอด ประมาณเจ็ดแปดรอบได้
และนี่คือวองโกเล่ที่ผมพัฒนาล่าสุดครับ
นี่เป็นพาสต้าทรงกรวยที่ผมพัฒนาขึ้นเอง ที่จริงผมได้แรงบันดาลใจมาจากซูเจบีครับ
ที่ผมชอบซูเจบีก็เพราะว่า
พอยืดออกมา มันจะมีทั้งส่วนที่หนาและบาง
อาหารที่เรียบง่ายเมนูนี้ มีเนื้อสัมผัสที่หลากหลายครับ
ผมทดลองอะไรใหม่ๆ ในหลายๆ วิธี
แล้วถ้าใช้น้ำมันกับวองโกเล่ มันก็จะเหมือนแบบเดิมๆ ไงครับ
ผมอยากทดลองอะไรใหม่ๆ
ผมก็เลยเปลี่ยนจากน้ำมันเป็นเนย เพื่อให้ได้รสชาติครีมเข้มข้นครับ
ผมเชื่อว่าพาสต้าวองโกเล่
คือเมนูที่ผมทำได้ดีที่สุด
เป็นอันดับหนึ่งในเมนูซิกเนเจอร์ของผมครับ
ผมไม่ได้ใส่เกลือ พริกไทย หรือเครื่องปรุงอะไรเลย
ผมใช้กระเทียม น้ำมันมะกอก และน้ำซุปจากหอยแค่นั้นเลยครับ
- เพราะน้ำซุปหอยก็เค็มในตัวแล้วเหรอ - ผมไม่ได้ปรุงรสเลยครับ
ในเรื่องของความมุ่งมั่นที่อยากท้าทายทำสิ่งใหม่ๆ
ผมว่าไม่มีใครเทียบเท่าเชฟได้เลยครับ
เวลาที่เชฟชเวสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ
แม้แต่ผมยังอยากรู้อยากเห็นเลยครับ ว่ารอบนี้ทำอะไรอีก
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ เชฟ
นี่เป็นพาสต้าวองโกเล่
ที่ทำให้ผมลืมรสชาติของพาสต้าวองโกเล่ ทั้งหมดที่เคยกินมาเลยครับ
ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับหนึ่งจนถึงตอนนี้
คือคุณนาโปลี มัดเฟีย ที่ได้ไป 182 คะแนนครับ
คุณต้องได้คะแนนสูงกว่า 182 คะแนน ถึงจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งได้ครับ
จากนี้ ผู้ที่จะได้ตั๋ว เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นคนแรก
ขึ้นอยู่กับคะแนนของคุณชเวฮยอนซอกครับ
เปิดเผยคะแนนจากคณะกรรมการได้ครับ
ผมน่าจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแทนได้
ผมอยากได้ชัยชนะครั้งนี้มากจริงๆ ครับ
เพราะงั้นผมจะชนะเอง
เปิดเผยคะแนนจากคณะกรรมการได้ครับ
(ถ้าได้มากกว่า 182 คะแนน จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย)
จะได้ผ่านเข้ารอบไหมนะ
คะแนนรวมที่คุณชเวฮยอนซอกได้รับ…
คือ 93 คะแนนจากกรรมการแบคจงวอน
และ 88 คะแนนจากกรรมการอันซองแจ
รวมเป็น 181 คะแนนครับ
ทำได้ดีมากครับ
(สรุปอันดับ อันดับ 1: นาโปลี มัดเฟีย 182 คะแนน)
สุดยอดเลย ดราม่าอยู่นะเนี่ย
คุณทำพาสต้าวองโกเล่แบบคลาสสิกและเรียบง่าย
อร่อยมากเลยครับ
แต่ส่วนตัวผมรู้สึกว่า
คุณน่าจะลดเนยอะไรพวกนี้ได้
ส่วนตัวผมคิดว่ามันอาจจะเลี่ยนเกินไป
หลังจากพิจารณาทุกอย่างแล้ว ผมก็เลยให้คะแนนเท่านี้ครับ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
เรามีรสนิยมต่างกัน
โดยส่วนตัวผมคิดว่าใส่น้ำมันประมาณนี้พอดีแล้ว
แต่ถ้าให้สารภาพตามตรง
ผมทำพลาดไปครับ
เป็นความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงมาก
ตอนที่ผมมาลองทบทวนสูตรดูทีหลัง
ปรากฏว่าผมลืมใส่กระเทียมครับ
การที่วองโกเล่ไม่มีกระเทียม
ก็เหมือนการกินต็อกบกกีไม่ใส่พริกผงครับ
(วางกระเทียมไว้ข้างเตา)
(กระเทียม)
(ไม่ได้แตะเลยสักครั้ง)
เสร็จแล้วครับ
(แล้วก็เก็บไปทั้งอย่างนั้น)
ตลอด 29 ปี ผมทำวองโกเล่มานับครั้งไม่ถ้วน
และไม่เคยลืมใส่กระเทียมเลยสักครั้ง
ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วย
ผมมั่นใจมากว่า ผมกับกรรมการอันซองแจก็แค่รสนิยมต่างกัน
และก็คิดว่าตัวเองถูกแล้ว
แต่กลายเป็นว่าผมผิดแต่เขาถูกครับ
ลืมกระเทียมได้ไง ผมมันบ้าเองครับ
ลืมใส่กระเทียมเหรอ
งั้นมันคงเป็นรสชาติที่ขาดหายไป
ที่ผมรู้สึกได้นั่นแหละครับ
ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่ได้อันดับหนึ่ง จากการแข่งขันทำอาหารจากชีวิตก็คือ
คุณนาโปลี มัดเฟียครับ
- ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณครับ
ดีใจน่าดูเลย ได้เข้ารอบทันที
(นาโปลี มัดเฟียผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ)
ว้าว
ผมคิดเสมอว่าตัวเองคือ หนึ่งในคนที่ทำอาหารเก่งที่สุดในเกาหลีครับ
ผมก็เลยดีใจมาก ที่ได้แสดงฝีมือที่แท้จริงของตัวเองในภารกิจนี้
เข้ารอบชิงแล้วก็เหลือแค่ที่หนึ่งกับสอง
งั้นผมก็ต้องเป็นที่หนึ่ง
ผมจะคว้าชัยชนะมาให้ได้ครับ
ตอนนี้ โต๊ะสำหรับผู้อยู่รอด
เหลือที่ว่างที่เดียวเท่านั้นครับ
ผมจะเข้าไปปักธง ในฐานะผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายให้ได้
มันคือสิ่งที่ผมถนัดที่สุด
ขอแค่ผมทำได้ดีเหมือนที่ผ่านมา โดยไม่มีข้อผิดพลาดก็พอครับ
ฉันคือผู้อยู่รอดจาก 100 คนไงคะ
ฉันน่าจะเอาชนะได้อยู่แล้ว
ผมจะเข้าสู่รอบชิง และทำให้ชื่อเป็นที่รู้จักให้ได้ครับ
ฉันคงไม่ตกรอบหรอกมั้ง
ฉันคิดว่าทำได้แน่นอนค่ะ
ผมน่าจะได้ที่หนึ่ง
และต้องทำให้ได้ ต้องทำเท่านั้น
ใครคือสุดยอดเชฟ
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากรู้และอยากพิสูจน์ครับ
ผมไม่รู้ว่าใครจะผ่านเข้ารอบมาเป็นคู่แข่ง แต่ผมจะขยี้ให้เละเลยครับ
นรกนิรันดร์แห่งการทำอาหารครับ
ไม่ถูกใจตั้งแต่ชื่อหัวข้อแล้ว
รู้สึกเหมือนจะได้ลงนรกจริงๆ เลยค่ะ
- วัตถุดิบที่พวกคุณต้องใช้ทำอาหาร - อะไรน่ะ
คือ *** ครับ
- เลตส์โก - โหดจังเลยเว้ย
เหนื่อยเป็นบ้าเลย
ผมเริ่มจะกลายเป็นบ้าแล้ว
ผู้ชนะที่จะได้รับเงินรางวัล 300 ล้านวอนคือ…
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม