Ang team na nanguna ay…
TRIPLE CHINESE RESTAURANT
Mukhang may pag-asa kami.
MAMAHALING KAINAN NG GAZILLIONAIRE
Hindi ako kinabahan.
MISTER JANG'S RESTAURANT
Oo, mananalo kami.
Ang team na nanguna ay…
Team…
Choi Hyun-seok.
Pasok lahat ng miyembro ng Team Choi Hyun-seok.
Ang galing natin.
1ST PLACE: TEAM CHOI HYUN-SEOK KABUUANG BENTA: 4,774,000 WON
Nagawa natin, mga kasama.
-Ang galing-galing. -Mahusay.
2ND PLACE: TEAM TRIPLE STAR KABUUANG BENTA: 2,220,000 WON
3RD PLACE: TEAM EDWARD LEE KABUUANG BENTA: 1,498,100 WON
No'ng una, mukhang si Chef Choi lang
ang umako sa buong responsibilidad sa pangunguna sa menu at briefing.
pero mas maayos ang pagtutulungan n'yo kaysa sa ibang grupo
at malinaw naming nakita ang iba't ibang estilo n'yo.
Maganda ang konsepto n'yo at maganda rin ang pagkakapresyo.
Mahinahon kayong lahat mula simula hanggang sa dulo.
Sobrang husay n'yo sa Restaurant Mission na 'to.
Congratulations.
-Salamat. -Salamat.
Medyo nasaktan ako kasi naging matagumpay ang plano nila.
Mahalaga sa pagsasakatuparan ng estratehiya
ang kakayahan ng grupo na magawa 'yon.
Ginabayan ko lang sila papunta sa tamang direksyon.
Ang mga kagrupo ko ang dahilan kung bakit kami nagtagumpay.
Alam kong mananalo kami.
TEAM CHOI HYUN-SEOK: LAHAT NG MIYEMBRO NAKAPASA
Mahusay ang ginawa natin.
Napasaya natin ang mga costumer natin.
Ngayon, may apat na lang na puwesto
sa survivor's table para sa Top Eight Cook-off.
4 ANG PIPILIIN BASE SA MANAGEMENT, GALING SA PAGLULUTO, AT KONTRIBUSYON
Sasabihin na namin ang mga nakapasa mula sa second at third-place team.
Mula sa second at third-place na restaurant,
ang unang chef na nakapasa…
Alam kong hindi lahat kami makakapasok,
pero tatlo ang puwedeng makapasok sa 'min.
Tapos na. Ginawa namin ang makakaya namin at ipinagmamalaki ko ang grupo ko.
Ang unang chef na nakapasa…
…Chef Jung Ji-sun.
Napagpasiyahan namin na bibigyan namin ng puwesto ang chef
na nagluto ng pinakamabentang putahe,
at siya 'yon.
PINAKAMABENTANG PUTAHE: 39 NA ORDER NG "MALA CREAM SHRIMP DIM SUM"
Mahalaga sa isang negosyo na inoobserbahan ang mga customer,
gaya ng tingnan kung may tira-tira
sa mga niluto ko o ng ibang chef.
At siya ang unang gumawa no'n.
Kaya dapat siyang makapasok.
Naiyak ako no'ng iniisip ko ang mga pinagdaanan namin.
Nalungkot din ako.
-Mahusay. -Salamat.
Ang sunod na nakapasa
na uupo sa isa sa tatlong natitirang upuan ay si…
Triple Star.
Congratulations.
Bumilib kami sa ipinakita mong pagiging kalmado
pero malakas na lider habang naghahanda kayo buong gabi.
Binigyan ka namin ng mataas na marka kasi naisip naming mahalaga sa isang lider
ang pagiging responsable.
Ang bigat sa pakiramdam na di ko naipanalo ang grupo ko.
Ang nakapasa
na uupo sa isa sa natitirang dalawang upuan
ay isang tao na ipinakita sa 'min na kaya niyang gawin
ang kailangan niyang gawin
para tumakbo nang maayos ang restaurant nila.
Ang pangatlong nakapasa…
Napoli Matfia.
Congratulations.
Ako ang pinakabata sa grupo namin,
kaya…
Ayos lang. 'Wag kang umiyak.
Ang galing mo.
May puwede ba akong sabihin para sa kaniya?
Alam n'yo, sobrang hirap ng challenge na 'to para sa 'kin.
Hindi ako tagarito, hindi ko alam kung ano'ng patok dito.
Hindi ko alam mag-translate o kung paano mag-presyo.
Sumandal talaga ako sa kaniya,
at sobrang galing niyang partner sa challenge na 'to.
No'ng inisip ko ang tatlo kong kasama,
lalo na ang dalawang chef na katabi ko na ka-edad ng nanay ko,
di ko napigilang maiyak.
Ikinagagalak kong makatrabaho ka.
-Ang galing mo. -Congratulations.
-Ang galing mo. Congratulations. -Congratulations.
Sobrang galing ni Chef Napoli Matfia.
Sobrang saya ko para sa kaniya kasi makakaposok siya sa sunod na round.
Ang huling nakapasa
na uupo sa huling puwesto…
Chef Edward Lee.
Congratulations.
Binigyan ka namin ng napakataas na marka kasi ipinakita mo
ang pagiging huwarang chef na kinakausap ang mga customer
at binabago ang putahe nila depende sa gusto ng mga customer.
Sobrang espesyal na karanasan para sa 'kin ang makapagluto
kasama ang mga mas matatanda at mas bata na chef at ang maranasan 'yon
kasama ang iba't ibang henerasyon.
Salamat, Chef.
-Marami akong natutuhan. -Napagod ka siguro.
LEE YEONG-SUK, MASTER OF SCHOOL MEALS TANGGAL
-Kailangan ko nang magluto. -Oo.
Para sa mga bata.
Mahusay kayong dalawa.
Wala akong pinagsisisihan.
Nakaabot ako rito at marami rin akong natutuhan.
Isang karangalan 'to.
Alam kong nagtagumpay na 'ko.
Ang husay mo.
-Marami akong natutuhan. -Ang galing mo.
NAM JEONG-SEOK, SIDE DISH CHEF TANGGAL
Ginawa ko ang makakaya ko, kaya masaya ako.
Marami akong nakilalang tao rito, at nagpapasalamat ako ro'n.
Ngayon, narito na ang Top Eight na makakapasok sa semifinals.
CULINARY CLASS WARS
CULINARY CLASS WARS TOP 8
CHOI HYUN-SEOK, JANG HO-JOON, JUNG JI-SUN, EDWARD LEE
TRIPLE STAR, COOKING MANIAC, AUNTIE OMAKASE #1, NAPOLI MATFIA
Pinili ang walong chef na ito mula sa 100.
Sa totoo lang, karapat-dapat talaga tayong walo
na makapasok dito.
Ngayon, oras na
para ipakilala ang mga chef na umabot sa Top Eight.
Ang paboritong celebrity chef ng Korea,
ang mabait at makarismang lider,
White Spoon Chef Choi Hyun-seok.
Kitang-kita sa mga karanasan pa lang niya.
Malaking parte ng pagkapanalo namin ang pagiging lider niya.
Mukhang ako ang mananalo.
Ang pangalawa sa Top Eight…
Saan kaya nanggaling ang baliw na 'yon?
Baliw ba talaga siya?
Nakita n'yo na ba kung paano siya maghiwa o magluto?
…ang chef na pinili ng mga kalahok na may pinakamalaking tsansa na manalo,
Black Spoon Chef Triple Star.
Nandito na 'ko. Ipapanalo ko na 'to.
Pangatlo, ang pinakaunang babaeng celebrity Chinese cuisine chef ng Korea,
White Spoon Chef Jung Ji-sun.
Parang mandirigma sa pagluluto si Chef jung.
Mahirap siyang talunin.
Nakaabot na ako rito, kaya magpapatuloy ako hanggang sa dulo.
Pang-apat, isang lalaking baliw sa pagluluto,
Black Spoon Chef Cooking Maniac.
Patutunayan ko bakit Maniac ang bansag ko at kung gaano ako kabaliw sa pagluluto.
Panglima, ang unang Korean omakase chef,
Black Spoon Chef Auntie Omakase #1.
Hindi n'yo matatalo ang ilang taon niyang karanasan.
Pang-anim, isang alamat sa Japanese cuisine,
White Spoon Chef Jang Ho-joon.
Malapit na akong manalo na halos nalalasahan ko na.
Ako ang mananalo kung matatalo ko ang pitong chef.
Pangpito, ang chef at may-ari
ng pinakasikat na Italian restaurant sa Korea ngayon,
Black Spoon Chef Napoli Matfia.
Hindi ako natatakot sa kahit sino sa kanila.
Alam kong kaya ko silang talunin.
Ang panghuli sa Top Eight.
Chef sa White House State Dinner,
White Spoon Chef Edward Lee.
Nanalo siya sa Iron Chef. Nakakamanghang tagumpay 'yon.
Walang duda na makakapasok siya.
Kulang pa.
Kailangan ko pang magpatuloy, lumaban, magluto
at ipakita sa mga hurado kung bakit ako nandito.
Mula sa walong pasado na nandito ngayon,
ang bilang ng makakapasok sa huling round…
Ha?
Ilan?
…dalawa
lamang.
-Dalawa? -Dalawa?
Dalawa lang ang makakapasok.
Mas kaunti sa inaasahan ko.
Malalaman sa sunod na dalawang misyon ang Top Two
na maglalaban sa huling round.
At sa misyon na 'to,
isang chef lang mula sa walo
ang makakapasok agad sa huling round.
Grabe.
Ang tema ng unang misyon,
Cook Your Life.
Buhay ko?
Sa misyon na 'to, kailangan n'yong magluto ng putaheng naglalarawan sa buhay n'yo.
Sa dami ng ginagawa ko, hindi ko na 'yon inaalala pa.
Titingnan namin ang kakayahan nila sa pagluluto,
pero mas mahalaga rito ang koneksiyon ng mga lulutuin nila sa buhay nila.
Gaya ng sabi nila, "breath of life."
Pero babawasan ko ng puntos kung di makatotohanan ang kuwento nila
kasi 'yon ang pinakaayaw ko sa lahat.
Hindi na mahalaga ngayon ang mga antas namin.
Tatalunin ko sila gamit ang putahe ko bilang sandata.
Ngayong nakaabot na ako rito, uhaw ako sa tagumpay.
Sigurado akong ang pinakamagaling ang makakapasok.
Ngayon, oras na
para simulan ang Cook Your Life battle.
-Galingan n'yo! -Kaya n'yo 'yan!
Anong putahe ang naglalarawan ng buhay mo?
-Masyadong marami. -Marami?
Kung lalaban ako ngayon, mahihirapan akong pumili ng isang putahe lang.
Puwede ang putahe na nakapagpabago ng buhay nila.
O 'yong may masakit na alaala.
-Tama. -May masakit na alaala rin sa putahe.
O ang pinakamasarap nilang putahe
na bumuo sa pagkatao nila bilang chef.
Mararanasan natin ang buhay ng walong chef na 'to ngayon.
-Parang masisilip natin ang buhay nila. -Tama.
Kakaiba sina Cooking Maniac
at Chef Jang Ho-joon
kasi nagsisimula sila na maraming sibuyas sa tabi nila.
Magkaharap pa silang dalawa.
Sibuyas ang pangunahing sangkap ng lulutuin ko ngayon.
Ibang klase ang lasa ng pagkain na 'to,
kaya tingin ko, pupurihin 'to ng mga hurado.
Huwag nating pipilitin.
Gusto kong magluto ng putahe na maipapakita ang totoong ako
gamit ang mga sangkap na katulad ko.
Noong sinabi nila ang tema, naisip ko agad ang putahe na 'to.
Dalawampung taon ko nang niluluto 'to,
at niluto ko 'to kanina lang.
Di na ako nagdalawang-isip pa.
Magluluto ako ng putahe
na ipapakita ang buhay ko sa Amerika, kasi 'yon ang pinakamasalimuot
pero pinakamakabuluhang panahon sa 'kin kung saan marami akong naranasan.
Siya ang may pinakakaunting sangkap sa kanilang lahat.
Halos wala na nga.
Mukhang simple lang ang lulutuin niya.
Mga lukan 'yon at butter.
Baka gagawa siya ng pasta na may lukan.
Ang pinakasimpleng vongole?
Hindi ba kilala rin si Napoli Matfia sa pasta niya?
-Nagmamasa siya. -Oo nga.
Hindi 'yon ordinaryong masa.
Baka magkapareho ang niluluto nila.
Bilang chef na nagpapatakbo ng isang sikat na fresh pasta restaurant,
marami akong gustong ipakita.
Siguradong Chinese ang niluluto ni Chef Jung Ji-sun,
pero hinihiwa niya ang bakoko
-na parang sashimi. -Nakikita ko nga.
Ako na lang ang natitirang Chinese cuisine chef,
kaya gusto kong ipakita kung paano magluto ng Chinese cuisine.
Gumagamit ba ng rice cooker si Chef Edward?
-Umuusok na, di ba? -Oo, kanin 'yon.
-Akala ko Western ang lulutuin niya. -Di ko inaasahan 'yon.
Ngayon, magluluto ako ng bibimbap, pero espesyal na bibimbap 'to.
Di pa 'to luto.
A, ayos na.
Masaya akong panoorin sila na seryosong nagluluto.
Doon sobrang astig tingnan ang mga chef.
May tatlong minuto na lang kayo.
Ang bilis ng oras.
May isang minuto na lang kayo.
Tapos na ang unang misyon ng semifinals, ang Cook Your Life battle.
Isa-isa nang titikman ang mga niluto n'yo.
Chef Jung Ji-sun, lumapit ka na sa mesa ng mga hurado.
Sa misyon na 'to na magluto ng putaheng maglalarwan sa buhay ko,
inalala ko ang nakaraan ko at kung anong pagkain
ang nagpamahal sa 'kin sa Chinese cuisine.
Songshu guiyu ang putaheng 'to.
Isang buong pritong isda 'to,
at nakuha ang pangalan nito dahil sa pagiging hugis squirrel nito.
Ito ang napili kong lutuin
kasi isa ito sa mga nagpabago ng buhay ko
no'ng nahihirapan ako sa karera ko no'ng nasa twenties pa 'ko.
Bibihira lang ang mga babaeng chef sa loob ng kusina,
kaya palagi akong mag-isa, at napakahirap no'n.
Tapos pumunta ako ng China,
at songshu guiyu ang una kong natutuhang lutuin doon.
Namangha ako sa pambihirang ganda nito.
Ibang-iba ito sa mga Chinese na putahe na nakikita ko sa Korea.
Alam kong magiging mas mahusay akong chef pag natuto akong magluto ng ganito.
Kaya sa tingin ko, ito ang putaheng nagpalakas ng loob ko
habang pinagpapatuloy ko ang karera ko sa Chinese cuisine.
Sinasabi mo ba na kung hindi dahil sa putaheng 'to,
hindi mo alam kung nasaan ka ngayon?
Di ko alam kung nagluluto pa rin ako ngayon.
-Talaga? -Opo,
kasi palaging ako ang nag-iisang babae sa kusina
habang napapalibutan ng mga lalaking chef.
Ang teknik na 'to ang tumulak sa akin na magpatuloy.
Hindi ko kailangan ng maraming kagamitan.
-Oo. -Gamit lang ang wok, sandok,
at kutsilyo, makakagawa na ako ng magagandang pagkain.
Pinagmamalaki ko 'yon.
Di na ako makapaghintay.
Titikman ko na rin 'to.
Gusto ko nang tikman.
Hindi madaling lutuin ang ganitong klaseng isda.
Magiging matigas ang bakoko kung di tama ang pagkakaluto.
Ano'ng hinalo mo sa sauce?
-Binago ko nang kaunti. -Paano?
Chili sauce ang madalas naming ginagamit,
pero nagprito ako ng sili sa mantika at sinunog,
dinurog ko 'yon,
hinaluan ng doubanjiang at ketchup at pinakuluan nang magkasama.
May dahilan ba
kung bakit ka gumawa ng bagong sauce imbes na ang tradisyonal na sauce?
Madalas na sweet and sour ang putaheng 'to,
pero naisip kong gawin 'tong maanghang
para ubusin ito ng sinumang kakain nito.
-Kaya nagpakulo ako ng dinurog na sili. -Sige.
Salamat.
Ang galing mo.
Mga hurado,
ilagay n'yo na ang score ni Chef Jung Ji-sun.
MAGBIBIGAY NG SCORE ANG MGA HURADO HANGGANG 100
MATAPOS PAGSAMAHIN ANG SCORE NG DALAWANG HURADO,
ANG CHEF NA MAY PINAKAMATAAS NA SCORE ANG MAKAKAPASOK SA FINAL ROUND
Oras na para ipakita ang score ni Chef Jung Ji-sun.
Ipakita na
ang score ng mga hurado.
Nagbigay si Judge Paik Jong-won ng 87 na puntos.
Nagbigay si Judge Anh Sung-jae ng 82 na puntos.
Nakatanggap si Chef Jung Ji-sun ng kabuuang 169 na puntos.
Sa totoo lang,
dapat mas bumagay pa sana ang sauce
sa malansang lasa ng isda.
Mukhang hindi mo talaga naalis ang lasang 'yon.
Sige po.
Kahit na gano'n, maayos pa rin ang ginawa mo.
Salamat.
Ang galing mo.
Dismayado ako. Gusto kong subukan ulit.
Ako na lang ang natitirang Chinese cuisine chef,
kaya dapat mas ginalingan ko pa.
Napakababa ng binigay nilang puntos.
Naisip kong magiging mahirap 'to.
Mukhang kamatis.
Chef Edward Lee, lumapit ka na sa mesa ng mga hurado.
Ang layo ng lalakarin papunta sa mga hurado.
Minsan, mapapaisip ka,
"Teka, babalik ako, may gusto akong baguhin."
Pero pag nagsimula ka nang maglakad, kailangan mo nang tapusin hanggang dulo.
Gawin na natin 'to.
Ang putaheng naglalarawan sa buhay ko,
ang modernong tuna at caviar bibimbap.
Iba 'to sa naisip ko.
-Hindi 'to ang inaasahan ko. -Oo.
Parang bibimbap ako
kasi gaya ng bibimbap,
marami kulturang nasa sa 'kin.
Korean, American,
at inaral ko rin ang cuisine ng iba't ibang bansa.
Sa totoo lang,
sobrang nahirapan ako
kilalanin ang pagka-Koreano ko.
Amerikano ba ako?
O Koreano?
Pero pag nagluluto na ako,
nawawala ang mga gano'ng iniisip ko.
Kakalma lang ako at gagawin ang lahat para maging isa ang lasa no'n.
'Yon ang pinakamahalaga para sa akin.
Ang maging isa ang lasa.
Pag titingnan mo ang bibimbap,
may iba't ibang sangkap 'to at napakakulay.
Pero pag hinalo mo na 'yon,
naging iisa lang ang lasa nito.
Masasabi kong mahilig ako sa bibimbap.
Gusto kong gawing espesyal
ang simpleng putahe na 'to.
Nagsaing ako.
Inilagay ko sa gitna ang lahat ng sangkap ng bibimbap kasama ang itlog.
Gusto kong gawin itong kakaiba,
kaya inirolyo ko 'to at ibinilog…
iprinito,
at ibinalot ko sa hilaw na tuna.
Pag nakakakita ako ng bibimbap, naaalala ko ang sarili ko.
Sinasalamin nito ang buhay ko at ang pagkatao ko
bilang isang Korean-American.
Isa akong bibimbap.
Kaya bibimbap ang putahe na naglalarawan sa buhay ko.
TUNA BIBIMBAP
Hahaluin ko ba muna 'to bago kainin?
-Hindi, hiwain n'yo lang. -Sige.
-Tapos… -Pero hindi bibimbap 'to kung di hinahalo.
-'Yan ang bibimbap ko. -Sige, naiintindihan ko.
Hahatiin ko sa gitna.
Hindi siya nakahalo sa gitna.
-Prinito mo rin ba 'to? -Opo.
-Mukhang hinalo niya na. -Wow.
Binase mo ba ang sauce nito sa chogochujang?
Opo, sa chogochujang.
Gusto ko rin ang lasa ng perilla seed powder,
kaya hinaluan ko 'yon para magkaro'n ng lasa ng mani.
Tinidor ba ang gagamitin ko o kutsara?
Ito ang pagkakakilanlan nito.
Nararamdaman ko kung gaano ka nalito
ngayong kinakain ko na 'to.
Gusto kong ipakita hindi lang kung gaano kasarap 'yon
kundi pati na rin kung gaano kahalaga ang putaheng 'yon sa 'kin.
Hindi 'to ang bibimbap na nakasanayan namin.
Kanina, sinasabi ko kay Chef Anh
na baka gumawa ka ng rice bowl na may hilaw na isda.
-Pero mali kami. -Maling-mali.
Taga-Amerika rin ako,
at may restaurant ako roon.
Mahirap baguhin ang isang putahe,
lalo na ang bibimbap kasi sikat 'to na pagkaing Korean.
Isang maliit na pagkakamali lang at puwedeng masira ang putahe.
Pero gusto kong mapanatili ang pagkakakilanlan ng bibimbap
kaya hindi ko masyadong binago.
Nagustuhan ko 'to.
Tapos na ang pagtikim.
Mga hurado
ilagay n'yo na ang score ni Chef Edward Lee.
Naisip ko na naging positibo naman sila at marami silang tanong sa niluto ko.
Oras na para sabihin ang score ni Chef Edward Lee.
Ipakita na…
KASALUKUYANG NASA 1ST PLACE: JUNG JI-SUN: 169 POINTS
Ipakita na ang score ng mga hurado.
Binigyan siya ni Judge Paik Jong-won ng 97 na puntos.
Binigyan siya ni Judge Anh Sung-jae ng 82 na puntos.
Nakatanggap si Chef Edward Lee
ng kabuuang 179 na puntos.
Salamat.
KASALUKUYANG RANKING 1ST PLACE: EDWARD LEE, 179 POINTS
Ang misyon ngayon, iluto ang kuwento ng buhay n'yo,
kaya dapat maipakita n'yo sa putahe n'yo
ang kuwento ng buhay n'yo.
At nagawa mo 'yon.
Inisip ko na kalasa ito ng bibimbap na nakasanayan ng mga Koreano,
pero binuksan nito ang mga mata ko sa bagong interpretasyon ng bibimbap.
Naisip ko na puwedeng gawing halimbawa ang putaheng 'to
sa kung paano ipakilala ang mga pagkain at kuwento ng Korea sa buong mundo,
kaya 'yon ang binigay kong puntos sa 'yo.
Sang-ayon ako sa ilang sinabi ni Mr. Paik pero may mga hindi rin.
Hindi lasa ang dahilan kung bakit sobrang layo ng score namin.
Magkaiba lang kami ng opinyon.
Maiintindihan ko kung kakaibang rice bowl 'yon.
kasi kanin 'yon na mayroong toppings.
Pero sabi niya, bibimbap 'yon.
Paghahalo ng kanin ang ibig sabihin ng bibimbap.
Bakit niya tatawaging bibimbap 'yon kung kailangan naming hiwain?
Basta ba tinawag niyang bibimbap 'yon, gano'n na dapat 'yon?
Paano kung binago ang pagkakakilanlan
ng sikat na putaheng Korean na 'to?
'Yon ang iniisip ko kaya gano'n ang binigay kong score.
Kasalukuyang nangunguna si Chef Edward Lee na may 179 na puntos.
Nagulat ako sa nakuha kong puntos.
Medyo nalilito ako
kasi sobrang laki ng agwat ng binigay na puntos ng dalawang hurado
at tingin ko, hindi magandang score ang 179.
Hello.
Una, ipaliliwanag ko kung bakit ito ang pinili ko
na putaheng naglalarawan sa buhay ko.
May siyam na taon na no'ng buksan ko ang restaurant ko noong 2015.
Dati, punong-puno ako ng pag-asa, pero hindi maganda ang kinalabasan no'n.
Muntik nang mawala sa 'kin ang lahat.
Kaya naghanap ako ng mura pero masarap na mga sangkap
at sibuyas ang naisip ko.
Doon nanggaling ang signature dish ko.
Nagluto ako ng sibuyas sa oven, at iihawin ko 'yon sa uling
para sunog ang labas nito pero makatas pa rin sa loob.
Tapos gumamit ako ng hilaw na hiniwang dahon ng sibuyas
pati pritong dahon ng sibuyas
kasi magkaiba sila ng tekstura.
Sumikat 'to kasi pinag-uusapan ng mga tao,
at ngayon, may siyam na akong restaurant.
Ito ang dahilan kung bakit nangyari 'yon.
Kuro tamanegi ang tawag dito,
na "itim na sibuyas" ang ibig sabihin.
Ito ang putaheng naglalarawan sa buhay ko.
Ito ang putaheng nagbigay sa 'yo ng tagumpay na tinatamasa mo ngayon?
Opo, ito rin ang pinakamabentang putahe sa restaurant ko.
Ano ang una kong kakainin?
Kailangan n'yong kainin ang tatlo nang sabay-sabay.
Ang pritong dahon ng sibuyas, ang hilaw na dahon ng sibuyas,
at ang inihaw na sibuyas.
Puwede n'yong kainin kahit gaano karaming sauce ang gusto n'yo.
Malaki ang tiwala ko sa sibuyas na putahe ko.
-Sabi mo ito ang signature dish mo. -Opo.
Alam ko na kung bakit sa Nagi lang mayroon nito.
Tama.
Mahirap 'tong lutuin.
Nagustuhan ko.
-Natuwa ako rito. -Salamat.
Oras na para sabihin ang score ni Chef Jang Ho-joon.
Ipakita na…
ang score ng mga hurado.
KASALUKUYANG NASA 1ST PLACE EDWARD LEE: 179 POINTS
Binigyan siya ni Judge Paik Jong-won ng 91 na puntos.
at 87 na puntos mula kay Judge Anh Sung-jae,
at may kabuuang puntos na 178.
KASALUKUYANG RANKING 2ND PLACE: JANG HO-JOON, 178 POINTS
Gumamit ka ng murang sangkap
at naipalabas mo nang mabuti ang natural na tamis ng sibuyas
kasi inihaw mo 'to.
Alam ko na kung bakit sumikat ang restaurant mo no'ng unang lumabas 'to.
Nagustuhan ko 'to.
-Salamat, Chef. -Salamat sa pagkain.
Nagsisimula ang lahat ng putahe sa pagpili ng mga sangkap.
Dahil do'n, hindi kasing sarap ng inakala ko ang sibuyas,
kaya 'yon ang binigay kong score sa 'yo.
Nasobrahan ang luto ko sa sibuyas
kasi iniwan ko nang mas matagal sa oven kasi akala ko hindi maluluto nang tama.
Nagkamali ako.
Iniisip ko na lang kung ano ang susunod na misyon.
Araw-araw, gumagawa ako ng napakaraming order ng Andong guksi,
pero para lang 'yon sa mga customer ko.
Hindi pa ako nakapagluto no'n sa ganitong sitwasyon,
kaya medyo kabado ako.
Ito ang Andong guksi na may berdeng gulay
na napapanahon ngayon.
Naisip ko na baka hindi sapat ang noodles kaya gumawa rin ako ng millet rice.
Nagluto rin ako ng cabbage jeon at geotjeori, sariwang kimchi, para dito.
HANDMADE GUKSI, CABBAGE JEON, MILLET RICE, GEOTJEORI
Gusto kong kainin 'yan.
Ang kuwento sa likod ng noodles na 'to…
Sobrang yaman ng pamilya namin no'ng bata pa ako,
pero biglang bumagsak ang negosyo ng tatay ko,
at naghirap kami.
Dahil sa nangyari, nagka-cerebral hemorrhage ang tatay ko
at naging paraplegic siya.
Kaya nagsimulang magbenta ang nanay ko ng noodles sa palengke
para matustusan niya ang pangangailangan namin.
Ayaw na ayaw kong kinakain ang noodles na 'yon no'ng nag-aaral ako
kasi pinapaalala no'n na mahirap kami.
Tingin ko, 'yon ang dahilan kaya galit na galit ako ro'n.
Pero kinailangang operahan ang mga mata ng nanay ko
dahil sa komplikasyon sa diabetes,
kaya napilitan akong matutong magluto ng noodles.
Wala akong nagawa kundi ituloy ang trabaho niya.
Kaya pinagpatuloy ko 'yon,
nagpakasal, nagkaanak.
Tapos bumili kami ng maliit na puwesto sa palengke
para palakihin ang negosyo namin,
kaya ngayon, naaalagaan na namin ang mga magulang namin,
nabibilhan ng pagkain at gusto ng mga anak ko,
at nagkaro'n ng magandang kabuhayan dahil sa noodles.
Ang noodles na kinamumuhian ko sa lahat, ang nagligtas sa 'kin.
Itong noodles na 'to
ang naging parang himala at kapalaran ko
kasi masaya at malusog ang buong pamilya ko dahil dito.
Sobrang nagpapasalamat ako sa pagkaing 'to
kaya ito ang putahe na naglalarawan sa buhay ko.
Kumain na tayo bago pa 'to lumabsa.
Grabe, mukhang masarap 'yon.
Mga hurado
ilagay n'yo na ang score ni Auntie Omakase #1.
Niluluto ko 'to araw-araw.
Hindi ko ito inimbento.
Mahigit 20 taon ko nang niluluto 'to.
Ano kaya ang mararamdaman ko pag nakita ko ang puntos na binigay nila?
Oras na para sabihin ang score ni Auntie Omakase #1.
Ipakita na…
KASALUKUYANG NASA 1ST PLACE EDWARD LEE: 179 POINTS
…ang score ng mga hurado.
Binigyan siya ni Judge Paik Jong-won ng 90 na puntos.
Binigyan siya ni Judge Anh Sung-jae ng 85 na puntos
Nakatanggap ng kabuuang 175 na puntos
si Auntie Omakase #1.
Kahit paano ko 'to ipaliwanag, hindi maiintindihan ng mga tao
ang masarap at suwabeng lasa nito kung hindi nila titikman.
Kaya sana magkaroon ng pagkakataon ang mga tao
na matikman ang mga pagkaing Korean na tulad nito.
Salamat.
-Ang galing mo. -Salamat.
Masaya at proud ako sa mga naabot ko na ngayon.
Nagagalak at nagpapasalamat ako.
Kasalukuyang nangunguna
si Chef Edward Lee na may 179 na puntos.
Hala…
Nakakatakot ang litrato niya.
Basta naisip ko lang na kailangan kong galingan.
Ipapakita ko kung sino ako.
Nandito ako para gawin kung ano'ng gusto ko.
Isisigaw ng putahe ko kung sino ako.
Nagluto ako ngayon
ng onion soup gamit ang mga sibuyas na pangit ang hugis.
Sobrang simple ng putaheng 'to, pero napakatagal lutuin.
Nag-cameralize ako ng mga sibuyas hanggang maging parang jam na sila.
Tapos naglagay ako ng iba't ibang alak at sabaw
pinakuluan,
pinagsama-sama ang lahat sa kaserola na may keso,
at ni-broil pagkatapos.
Ayos.
Maraming may ayaw sa 'kin.
Nakakatakot ang mata ko, nakakatakot akong tumingin,
at palaging galit
ang mukha ko.
Kaya maraming di nakakaintindi sa 'kin.
Maraming beses ko nang narining na mukha akong sanggano,
at mukha akong bastos
at nasaktan ako dahil do'n.
Kahit doon sa restaurant ko,
may mga nagsasabi na ayaw nilang ako ang nagpapaliwang ng putahe sa kanila
kaya medyo…
Napapatanong ako kung para saan ako nabubuhay.
Kaya no'ng sinabi nila na ang tema ngayong araw
ay putaheng naglalarawan sa buhay ko,
gusto kong ipakita sa inyo kung sino talaga ako.
Para sa onion soup na 'to,
gumamit ako ng mga sibuyas na pangit ang hitsura
kasi katulad ko sila,
isinasantabi kasi ang papangit nila
kahit na pareho lang sila ng lasa at sustansiya.
Sa unang tingin,
aakalain mo na maanghang at matapang ang lasa nito sa kaserolang 'to.
Pero pag natikman mo na…
Luto na.
…maiinitan ka at magiging kalmado ka.
Sana tikman 'to ng mga taong hinuhusgahan ako sa hitsura ko
para makita nila na seryoso ako sa pagluluto
at di ako dapat husgahan dahil sa itsura ko.
Pero hindi ito tungkol
sa hitsura mo.
Maaayos pa 'yang nakakatakot mong mata o emosyon nito.
Kaya gawin mo 'yon.
Sinubukan ko na, pero ayaw, e.
-Palaging… -Nakakatakot nga 'yang litrato mo.
Medyo nakakatakot nga.
Oo nga po…
Tama.
Kahit ako minsan natatakot sa sarili ko.
Marunong ka naman palang ngumiti.
Ang ganda ng ngiti mo.
-Mas maganda nga pag nakangiti ako. -Mas mukha kang maamo.
Dapat palagi ka lang nakangiti.
Puwede mong simulan doon.
Sobra kang astig tingnan pag nakatutok ka sa pagluluto
at ginagawa mo lahat ng makakaya mo.
Naantig mo ang damdamin ko
dahil sa paraan ng pagluluto mo.
Sana matanggap nila ang pagsisikap ko.
Ngayon, ilagay n'yo na ang score ni Cooking Maniac.
Kasalukuyang nangunguna
si Chef Edward Lee na may 179 na puntos.
Mangunguna ka lang
kung makakakuha ka ng higit sa 179 na puntos
Ngayon, ipakita na ang score ni Cooking Maniac.
Talunin natin ang nangunguna sa 'kin.
Binigyan siya ni Judge Paik Jong-won ng 88 na puntos.
Binigyan siya ni Judge Anh Sung-jae ng 89 na puntos.
Nakatanggap si Cooking Maniac ng kabuuang 177 na puntos.
KASALUKUYANG RANKING 3RD PLACE: COOKING MANIAC 177 POINTS
Para sa 'kin, masyadong pilit 'to.
Pakiramdam ko,
umiinom ako ng katas ng sibuyas.
-Opo. -Ang gusto ko
sa onion soup,
kahit gawa 'to sa sibuyas, suwabe lang ang lasa ng sibuyas.
Parang gusto mong kainin 'to nang kainin.
Pero nang tinikman ko 'to,
nalasahan ko ang alat
pati na ang malakas na amoy ng caramelized na sibuyas
at nag-alala ako na baka hindi kumain ng sibuyas nang ilang araw
-ang makakatikim nito. -Opo.
Kaya binawasan kita ng puntos.
Para sa akin,
masyadong matapang ang lasa ng sabaw ng karne.
Kaya mas tumapang lalo ang lasa ng sibuyas at nawalan na ng balanse.
Tingin ko, mas mahalaga
ang intensiyon ng chef kaysa sa iniisip ng mga customer,
at maganda ang kalidad
nitong onion soup sa ganoong aspeto,
kaya 'yon ang score na binigay ko sa 'yo.
-Salamat. -Ang galing mo.
Nakakadismaya na kinulang lang ako ng dalawang puntos.
Sana tinaasan pa nila.
HINDI PA NAGBIBIGAY NG HIGIT SA 90 POINTS SI JUDGE ANH SUNG-JAE
Imposibleng makakuha ng 100 puntos ang isang putahe.
Kung magandang klase ang putahe
at masarap ito, 90 na puntos ang pinakamataas kong maibibigay.
Kasalukuyang nangunguna
si Chef Edward Lee na may 179 na puntos.
Napoli Matfia, lumapit ka na sa mesa ng mga hurado.
Umaapoy.
-Apoy ba 'yon? -Ayon? Oo.
Ang niluto ko ngayon…
gegukji pasta.
Sa madaling salita,
pinapakita ng putaheng 'to ang kuwento namin ng lola ko sa tuhod.
Parehong nagtratrabaho ang mga magulang ko,
kaya ang lola ko sa tuhod ang nag-alaga sa akin no'ng bata pa ako,
at maganda ang mga alaala ko sa gegukji niya.
Tradisyonal na soup 'to mula sa Chungcheongnam-do,
kung saan papakuluan mo lang
ang tirang binabad na alimango, repolyo, soybean paste, toyo, at iba pa.
Gustong-gusto ko ang pagkaing 'to, kaya ito ang niluto ko.
Gumawa muna ako ng gegukji soup bilang base,
tapos gumawa ako ng pasta na kahugis ang kendi
na paborito ng lola ko sa tuhod.
Naaalala ko rin na binibigyan niya ako ng pera
mula sa luma niyang coin purse,
kaya nagtadtad ako ng gamtae seaweed at hipon
para gumawa ng cabbage dumplings na hugis coin purse.
Nagprito rin ako ng mga alimasag
na base sa mga meryendang niluluto niya para sa 'kin.
Saan gawa ang sabaw nito?
Gegukji na sabaw na 'yan.
Dahil chef ako ng Italian fine dining,
gusto kong ipakita 'yon dito,
kaya nilagay ko ang sabaw sa Italian moka pot na 'to
para dito initin at saka ibubuhos.
At tingin ko, ang maasim na amoy nito
ang pinakamahalagang parte ng gegukji,
kaya inisip ko kung paano ko 'yon magagawa dito,
at 'yon ang patakan 'to ng kaunting Italian anchovy sauce.
Ito ang sarili kong luto na puno ng mga alaala ng lola ko.
GEGUKJI PASTA NI LOLA
Lumaki ka ba sa may Seosan o Taean?
Opo, doon ako lumaki.
Una, itong gegukji.
Taga-Chungcheongnam-do din si Mr. Paik,
kaya kinakabahan talaga ako.
Hindi madaling lutuin ang gegukji.
Madalas dismayado ang mga nakakatikim nito
kasi sobrang suwabe at mahirap ipaliwanag ang lasa nito.
Kaya nagulat ako no'ng nakita kong niluto niya 'yon.
Mukhang nagustuhan naman ng mga hurado.
Ang dami nilang kinakain
at mukhang natutuwa sila.
Alam mo,
kakaunti lang ang nakakaalam kung ano ang gegukji,
kaya napabilib mo ako dahil ginamit mo
ang alaala ng lola mo sa tuhod para makagawa ng pasta dish.
Ang luto ng lola ang pinakamasarap sa lahat.
Tama.
Pero gumamit ka ba talaga ng gegukji?
O nagdagdag ka ng lamang-dagat para mas mapasarap ang lasa nito?
Sinubukan kong gawin 'to ayon sa pagkakaalala ko
at di ako gumamit ng maraming sangkap.
At dahil galing sa Taean at Seosan ang putaheng 'to,
pinakamahalaga para sa akin
na gumamit lamang ng mga sangkap na galing sa mga lugar na 'yon.
Kung pinuno niya 'yon ng mga mamahaling sangkap
para gawing mas elegante,
baka masira niya ang putahe.
Pero hindi niya ginawa 'yon,
kaya may malinaw siyang plano at sobrang ganda ng ginawa niya.
Tapos na ang pagtikim.
Kasalukuyang nangunguna
si Chef Edward Lee na may 179 points.
Ipakita na ang score ni Napoli Matfia.
Alam kong may tsansa akong manguna.
Natutuhan kong 'wag masyadong umasa.
Pumunta ako ro'n, at mangyayari ang dapat na mangyari.
Ano kaya ang nakuha niya?
Ipakita na ang score ni Napoli Matfia.
Binigyan siya ni Judge Paik Jong-won ng 92 na puntos.
At binigyan siya ni Judge Anh Sung-jae ng 90 na puntos.
Nakatanggap si Napoli Matfia ng kabuuang 182 na puntos.
Si Napoli Matfia na ang nangunguna.
1ST PLACE: NAPOLI MATFIA, 182 POINTS 2ND PLACE: EDWARD LEE, 179 POINTS
Naniniwala akong puwede pang pasarapin
kahit na ang pinakamasarap na putahe,
kaya hindi ko binibigyan ng higit sa 90 na puntos
kahit ang mga niluluto ko.
Pagdating sa lasa,
sobrang sarap nito.
Niluto mo 'to nang may pag-iingat at sinunod mo ang mga sangkap nito,
kaya 'yon ang binigay ko na score sa 'yo.
Bata pa siya, pero alam kong naiintindihan niya ang kagandahan ng pagkain.
Nakita ko ang pagsisikap niya
na ipakita ang pagmamahal ng lola sa tuhod niya.
Binigyan ko siya ng 90 puntos na katumbas na ng 100 para sa 'kin.
Wala pang nakakatanggap
ng higit sa 90 puntos mula sa dalawang hurado,
kaya hindi ako makapaniwala na 'yon ang nakuha ko ang mga 'yon.
Alam kong mangyayari rin 'yon. May makakatalo sa score ko.
Pero titingnan natin kung tatagal 'yon
kasi sobrang gagaling ng mga natitirang chef,
kaya baka may makatalo pa rin sa kaniya.
Tingin ko, matatalo siya ni Triple Star.
Triple Star, lumapit ka na sa mesa ng mga hurado.
Kaya mo 'yan, 'tol.
Grabe, ang ganda ng hitsura.
Ang pagkaing niluto ko ngayon
ang nagtulak sa akin na magpatuloy kahit gaano kahirap ang buhay.
Pagluluto na ang bumubuhay sa akin ngayon,
pero no'ng nalilito pa ako sa gusto kong tahakin na karera,
may napanood akong documentary ni Chef Corey Lee
kaya naisipan ko na gusto kong magtrabaho ro'n.
Nasaan na siya ngayon?
Siya ang may-ari ng Benu.
COREY LEE
Isa siyang alamat na batang chef sa Amerika.
-Corey Lee? -Opo.
Siya ang unang Koreano na nakatanggap ng tatlong Michelin star.
Kaya pumunta ako sa Amerika
kung saan naging intern ako at nakatrabaho ko siya.
Pagkatapos no'n, binawasan ko ang pagtulog ko,
at nag-aral ako nang maigi para mabuhay,
at makikita n'yo 'yon sa notes na ipinapakita nila.
Minsan, pag napapagod na ako,
pupunta ako sa Pier 39
at kakain ng clam chowder para sumigla ulit ako.
Ito ang putaheng nagpalakas sa 'kin nang nasa ibang bansa ako.
Kaya clam chowder soup ang niluto ko ngayon,
na ginawa kong kakaiba base sa mga natutuhan ko.
Sa madaling salita, cream-based clam soup 'to.
Gumawa ako ng sabaw gamit ang mga lukan
tapos nagdagdag ako ng sibuyas, celery, at fresh cream,
pinakuluan ko hanggang sa lumapot at lalagyan ko ng caviar sa huli
para gawing sauce.
Siyempre, kailangang may kasamang protina ang sauce,
kaya nagprito ako ng toothfish,
kasi 'yon ang paborito ko at kilala 'yon sa Korea na mero.
Pang-karaniwan lang ang clam chowder sa Amerika,
pero ginawa kong pang-fine dining.
Bukod sa lasa, sana makuha nila ang mga detalye nito.
Sabi niya, nagluto siya ng pagkaing pang-fine dining,
kaya hinatulan ko 'yon base sa pamantayan ng fine dining.
1-mm na square o 3-mm na square ba 'to?
Paano hiniwa ang carrot?
Paano hiniwa ang celery?
Saktong-sakto ang pagkakahiwa nito sa kung ano'ng sinabi niya.
Kasinglaki 'to ng mga caviar.
Ibig sabihin, sinadya niya 'yon.
No'ng naisipan niyang pasarapin ang clam chowder,
ginamit niya ang lahat ng teknik na natutuhan niya.
Oo, masarap 'yon.
May kuwento ang putaheng 'to,
at tungkol 'yon sa alaala mo mula sa mga clam.
Pero dinagdagan mo ng cockle, na napapanahon ngayon
para maging parte ng putaheng 'to.
Tingin ko, ang ganda ng naisip mong 'yon.
Salamat.
Si Napoli Matfia
ang kasalukuyang nangunguna na may 182 na puntos.
Mangunguna ka lang
kung makakakuha ka ng mahigit sa 182 na puntos.
-Ipakita na ang score ni Triple Star. -Sige na.
Na-excite ako na sasabihin ang totoong pangalan ko
pag nakaabot ako sa finals.
Di ko alam kung anong klaseng pagkain ang niluluto ni Triple Star.
Alam ko lang na magaling siya.
Ipakita na ang score ni Triple Star.
-Grabe ang taas. -92 na puntos ang kay Judge Paik Jong-won.
87 puntos naman ang kay Judge Anh Sung-jae
Nakatanggap si Tripe Star ng kabuuang 179 na puntos.
1ST PLACE: NAPOLI MATFIA, 182 POINTS 2ND PLACE: EDWARD LEE, TRIPLE STAR
Ginamit mo nang mabuti ang mga natutuhan mo
para ipakita ang sarili mong estilo sa putaheng 'to.
Tamang-tama ang balanse at lasa nito.
Pero itong isda,
mas maganda kung wala na 'to.
Dapat mas pinag-isipan mo nang mabuti ang mensaheng gusto mong iparating.
-Opo. Salamat. -Salamat.
Ang galing mo.
179 points.
Hindi ko siya natalo.
Sa totoo lang, hindi ko matanggap ang score ko,
kasi medyo tiwala ako sa putahe ko.
Siyempre, masaya ako.
Pero masyado pang maaga para magsaya ako,
kasi no'ng nagsimula akong magluto no'ng 20 ako,
ang libro ni Chef Choi Hyun-seok ang una kong binili.
Masasabi n'yong tagahanga niya ako.
At nagkataong isa siya sa mga huling makakalaban ko.
Sa wakas, ang huling kalahok.
Chef Choi Hyun-seok, pumunta ka na sa mesa ng mga hurado.
Ika-23 ng Marso, 1995.
Hindi ko malilimutan ang araw na nagsimula akong magluto.
Una akong nagtrabaho sa La Cucina, isang tradisyonal na Italian restaurant,
na nasa kabilang kanto ng Hyatt Hotel ng Namsan.
Napaakabala roon,
at lahat sila nag-i-Italian habang nagse-serve.
Wala akong masyadong ginagawa noon,
kaya nakaupo lang ako sa isang sulok,
hanggang sa isang araw, sinabi sa akin ng senior chef,
"Uy, bagito, pumasok ka sa walk-in refrigerator."
Akala ko may ipapagawa siya sa 'kin, kaya tumakbo ako sa loob.
Pero ang nakita ko sa ibabaw ng kahon ng gatas
ang isang plato ng mainit na vongole pasta.
'Yon ang tradisyon sa La Cucina para pasiglahin ang mga bagong empleado.
Inubos ko lahat 'yon,
at napakasarap no'n.
Doon ko naisip
na kung magpapatuloy akong magluto,
gusto kong maging chef na gumagawa ng pinakamasarap na pasta vongole.
Kalaunan, ako nga ang nakagawa ng pinakamasarap na vongole
mula sa lahat ng mga alumni ng La Cucina.
Pito o walong beses kong binago ang recipe na 'to.
At ito ang pinakabagong bersiyon.
Hugis apa na pasta 'to na inimbento ko at binase sa sujebi.
Ang gusto ko sa Korean hand-torn noodle,
ang pagiging manipis nito sa isang gilid habang makapal naman ang sa kabila
at kung paano ang simpleng putaheng 'to nakakagawa ng iba't ibang tekstura.
Gusto kong sumubok ng mga bago at kakaibang bagay.
Karaniwan lang ang lasa nito pag gumamit ka ng mantika,
kaya may sinubukan akong bago.
Gusto kong maging makrema ang lasa nito, kaya butter ang ginamit ko.
Naniniwala ako na ang pasta vongole ko
ang pinakamasarap na putaheng kaya kong lutuin.
Ito ang una kong pinakamasarap na putahe.
Hindi ko nilagyan ng asin o paminta o kahit anong pampalasa.
Gawa lang 'to sa bawang, olive oil, at sabaw ng lukan.
-Maalat na ang sabaw ng lukan? -Hindi ko 'yon nilagyan ng pampalasa.
Walang kahit sinong makakapantay sa 'yo
pagdating sa determinasyon mo na sumubok ng mga bagong bagay.
Kahit ako napapaisip
kung ano ang mga bago mong susubukan tuwing nagluluto ka.
Salamat sa pagkain.
Ang sarap nitong vongole mo
na nakalimutan ko ang lahat ng kinain ko dati.
Si Napoli Matfia ang nangunguna
na may pinakamataas na score na 182.
Mangunguna ka lamang
kung makakakuha ka ng mahigit sa 182 na puntos.
Malalaman na kung sino ang unang chef na makakapasok sa huling round
base sa score ng huling contestant na si Choi Hyun-seok.
Ipakita na ang score ng mga hurado.
Mukhang puwede akong manguna.
Ako ang pinakadesperadong manalo,
kaya mananalo ako.
Ipakita na ang score ng mga hurado.
ANG SCORE NA HIGIT SA 182 ANG MADADALA SA KANIYA SA FINALS
Ano kaya ang score?
Ang kabuuang puntos na natanggap ni Chef Choi Hyun-seok…
93 na puntos mula kay Paik Jong-won
at 88 na puntos mula kay Anh Sung-jae,
para sa kabuuang 181 na puntos.
Magaling.
Ang husay mo.
HULING RANKING 1ST PLACE: NAPOLI MATFIA, 182 POINTS
Grabe, di ako makapaniwala.
Gumawa ka ng simple at classic na pasta vongole,
at nagustuhan ko 'to.
Pero naisip ko
na binawasan mo dapat ang ginamit mo na butter.
Para sa 'kin kasi, baka masyadong mamantika 'to para sa ibang tao,
at doon ko binase ang score ko.
Salamat.
Magkakaiba ang panlasa natin.
Tingin ko, tama lang ang dami ng butter na ginamit ko.
Pero sa totoo lang,
nagkamali ako.
Isang malaking pagkakamali.
Binalikan ko ang recipe ko at napagtanto ko
na nakalimutan kong lagyan ng bawang.
Katumbas ng hindi paglagay ng bawang sa vongole
ang hindi paglagay ng chili powder sa tteokbokki.
NILAGAY NIYA ANG BAWANG SA GILID NG GAS JET
BAWANG
HINDI NIYA 'TO GINALAW KAHIT ISANG BESES
Tapos na ako.
AT ITINABI NIYA 'TO
Napakaraming beses ko nang gumawa ng vongole sa loob ng 29 na taon
at di ko nakakalimutang gumamit ng bawang.
Bakit ngayon pa 'to nangyari?
Sigurado akong magkaiba kami ng panlasa ni Chef Anh,
at tama ako roon,
pero nagkamali ako at siya ang tama.
Ang tanga ko kasi nakalimutan ko ang bawang.
Nakalimutan niya ang bawang?
Kaya pala pakiramdam ko
parang may kulang doon.
At dahil dito, ang nanguna sa Cook Your Life battle ay si
Napoli Matfia.
-Congratulations! -Salamat.
Excited ka na siguro.
SI NAPOLI MATFIA ANG MAKAKAPASOK SA HULING ROUND
Wow.
Sa tingin ko, isa ako sa pinakamagagaling na chef sa Korea,
kaya masaya ako na naipakita ko ang lahat ng makakaya ko sa misyon na 'to.
First o second place lang ang paglalabanan sa finals.
At gusto kong maging first.
Gusto kong manalo.
Isang upuan na lang ang natitira
sa survivor's table.
Sisiguraduhin kong ako ang magiging finalist.
Dito ako pinakamagaling.
Kailangan ko lang gawin 'to nang hindi nagkakamali.
Napili ako mula sa 100.
Alam kong kayang-kaya kong manalo.
Makakaabot ako sa finals at makikilala ng lahat kung sino ako.
Hindi pa naman ako natatanggal, di ba?
Alam kong kaya ko pang galingan.
Tingin ko, kaya kong manguna.
Kailangan kong gawin 'yon, at gagawin ko 'yon.
Sino ang pinakamagaling na chef?
'Yon ang kailangan kong malaman at kailangan kong patunayan 'yon.
Di ko alam kung sino ang makakaharap ko, pero dudurugin ko sila.
Endless Cooking Hell.
Di ko gusto ang naririnig ko.
Mukhang magiging impiyerno talaga 'to.
-Ang sangkap na gagamitin n'yo -Ano 'to?
ay ****.
-Tara na! -Hindi ko na kaya.
Sobrang nakakapagod 'to.
Parang nababaliw na 'ko.
Ang chef na makakatanggap ng 300 milyon won ay si…
Tagapagsalin ng subtitle: Mikhail Rei Tigno, Marlyn M.