บ้าไปแล้ว
บ้าแล้ว อะไรกันเนี่ย
คืออะไรเหรอ
หัวข้อในการแข่งคืนชีพผู้แพ้คือ…
ร้านสะดวกซื้อครับ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
(ห้องวัตถุดิบ "ร้านสะดวกซื้อ")
ผู้แข่งขันจะต้องใช้วัตถุดิบที่อยู่ในร้านสะดวกซื้อ
เพื่อทำอาหารที่อร่อยและมีความสร้างสรรค์ครับ
เมนูที่ทำเสร็จก่อน จะได้รับการประเมินก่อนตามลำดับครับ
เมื่อประเมินอาหารทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว จะประกาศรายชื่อผู้อยู่รอดครับ
ผู้อยู่รอดเพิ่มเติม มีเพียงสามคนเท่านั้นครับ
เขาทำมาเป็นอาหารสำเร็จรูป เพื่อให้พร้อมกินอยู่แล้ว
แค่เอามากินเลยก็ได้
เอาจริงๆ ผมนี่เหวอไปเลยครับ
อย่างน้อยก็ต้มรามยอนแล้วกัน
ครับ ถ้างั้นศึกคืนชีพผู้แพ้
จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
ขอโทษนะคะ
- ทุกคน แบ่งกันเถอะค่ะ - ไม่ใช่อันนี้
ผมนึกว่าอย่างน้อย เชฟก็น่าจะมีจริยธรรมในอาชีพอยู่บ้าง
โห แต่นี่แบบ…
พากันกวาดหมดไม่สนลูกใคร
รอบนี้ผมจะไม่ยอมโดนแย่งแล้ว
เห็นนอกูรีไหม นอกูรี
ไม่มีนอกูรีเหรอ
มีสิ อยู่ทางขวานั่นไง
- ไม่เห็นเลย พี่ - หือ สงสัยเอาไปหมดแล้ว
บ้าเอ๊ย
ฉันพยายามเลือกหาวัตถุดิบ แต่ปรากฏว่ามันหายเกลี้ยงหมดแล้วค่ะ
ผมคิดว่าถ้าคราวนี้โดนแย่งอีก ผมต้องจบเห่แน่ๆ
ฉันมืดแปดด้านเลยค่ะ
ฉันก็เลยหยุดคิดนิดหน่อย แล้วก็เริ่มกวาดทุกอย่างเลยค่ะ
ไม่ใช่ซอสตะวันออก
มีน้ำสลัดบัลซามิกไหมนะ
น้ำสลัดบัลซามิกก็ไม่มี
พอจะเห็นอะไรคล้ายๆ น้ำสลัดบัลซามิกไหมคะ
บัลซามิกเหรอ
ไม่เห็นก็ไม่เป็นไร
อันที่จริงฉันไม่ค่อยเข้าร้านสะดวกซื้อค่ะ
ก็เลยไม่รู้ว่ามีอะไรอร่อยบ้าง
ฉันเครียดหนักมากเลยค่ะ
ไม่มีน้ำสลัด
โอ๊ย ไม่นะ
นี่มัน…
ยากชะมัดเลย
ไม่มีน้ำตาล
อยากรู้ไม่ไหวแล้ว ว่าเหล่าเชฟชั้นนำจะทำเมนูอะไร
จากวัตถุดิบในร้านสะดวกซื้อ ผมอยากรู้มากเลย
ผมเห็นว่ามีอาหารกระป๋องอยู่ด้วย เลยตั้งใจว่าจะเอามาปรุงเพิ่ม
ปลาซันมะพริก
ปกติจะมีปลาทูน่าพริกไงครับ
ผมจะทำเป็นเวอร์ชันปลาซันมะ
ถ้าจะทำแบบนั้นผมต้องใช้น้ำมันพริก แต่ว่ามันไม่มีครับ
ผมก็เลยแยกน้ำมันจากทูน่าในน้ำมันรสเผ็ด
แล้วก็ปรุงรสนิดหน่อย
แล้วลองใส่ปลาซันมะลงไปว่าจะเป็นยังไง
ผมไม่อยากให้เมนูมันออกมาดูฝืนจนเกินไป
ผมคิดว่าทำออกมาเป็นอาหาร ที่มีความเป็นร้านสะดวกซื้อก็น่าจะโอเค
ต้องใช้อีกกี่ห่อเนี่ย
น้ำมันพริก
ฉันอยากใช้น้ำมันพริก แต่ว่ามันไม่มี
ฉันเลยใช้รามยอน ที่มีน้ำมันพริกอยู่ในห่อเยอะมากค่ะ
ฉันคิดว่าจะทำอะไรที่เรียบง่าย รสชาติธรรมดาๆ
ก็เลยทำออกมาเป็นเมนูเส้น ที่ให้อารมณ์เหมือนมื้อดึกค่ะ
ฉันใส่ไก่รมควัน
กับออมุกลงไปนิดหน่อย
ฉันอยากได้รสชาติหวานๆ เค็มๆ ก็เลยปรุงให้ได้รสที่ชัดเจน
ผมลองคิดดูว่า
ผมเคยซื้อของจากร้านสะดวกซื้อ มาทำอะไรกินที่บ้านบ้าง
มันจะคล้ายๆ ผัดไทยของประเทศไทย
นอกูรีน่าจะเข้ากับผัดไทยได้ดีที่สุด
ผมก็เลยเอารามยอนนอกูรีมา
แล้วก็ใส่อกไก่ ปูอัด และหอยทากน้ำจืด เป็นส่วนผสมเพิ่มเติม
อันที่จริงการได้หอยทากน้ำจืดมา
เป็นสิ่งสำคัญที่สุด ในบรรดาวัตถุดิบที่ผมได้มาเลยครับ
เพราะมันรับประกันความอร่อย
จริงอยู่ที่รสหวานคือสิ่งสำคัญสำหรับผัดไทย
แต่ตัวซอสมันหนัก เลยต้องเติมความเปรี้ยวลงไปบ้างครับ
ผมก็เลยพยายามหนักมาก เพื่อตามหาวัตถุดิบที่มีรสชาติอมเปรี้ยว
แต่ว่าไม่มีเลยครับ
แต่ก็โชคดีที่มีน้ำเลมอนอยู่
ผมก็เลยเอามาผสม เพื่อดึงรสชาตินั้นออกมาให้ได้มากที่สุด
เป็นผัดไทยที่ทำจากเส้นรามยอน
ยังไงก็จะทำอย่างอื่นอยู่แล้ว
อ้าว มีคนทำเสร็จแล้วเหรอ
มีแล้วเหรอ
ไม่ใช่ว่าใครกดผิดเหรอ
ผมคิดว่ารีบทำเสร็จเร็วๆ ดีกว่า
การใช้วัตถุดิบจากร้านสะดวกซื้อ ก็หมายถึงให้ทำเมนูง่ายๆ
และผมก็ทำสำเร็จตามเป้าหมายแล้ว
โห ทำเร็วมากเลย
(ทำเสร็จหลังเริ่มได้ 17 นาที)
เมนูชื่ออะไรครับ
มันจะมีอาหารจีนที่เป็นเนื้อวัวห่อด้วยผักกาดหอม
ปกติเขาจะเอาแป้งหมี่ไปทอด
หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วห่อกินกับผักกาดหอมครับ
ผมเอามาปรับปรุงใหม่
ผมเอารามยอนมาทุบ แล้วทำเป็นรามยอนเคลือบซอส
แล้วก็ใส่พริกชองยังกับข้าวโพดกระป๋องลงไป
เพื่อเพิ่มความกรุบกรอบและรสเผ็ด
และในส่วนเนื้อ ผมเห็นว่ามีขาหมูอยู่ครับ
ขาหมูของแบคจงวอน
อันนี้ไม่ได้เจตนานะ ผมแค่อยากใช้ขาหมู
- ถึงเจตนาก็ไม่เป็นไรครับ - ไม่ได้เจตนาครับ
มันเป็นเนื้อไม่ติดกระดูก
ผมเลยเอามาหั่นเป็นชิ้นๆ
แล้วก็เอาไปผัดกับเครื่องปรุงรามยอนครับ
เรามีวัตถุดิบจำกัด
ผมก็เลยพยายามทำออกมาให้มีคุณภาพ
ใกล้เคียงกับเมนูต้นตำรับให้มากที่สุดครับ
(ขาหมูห่อกะหล่ำปลี)
มันคืออาหารหรือกับแกล้มครับ
กับแกล้ม แต่ก็ยังเป็นอาหารครับ
แต่ทำจากของในร้านสะดวกซื้อ จะเรียกอาหารก็ยังไงอยู่
เป็นกับแกล้มแหละครับ
ใช้อะไรเป็นเครื่องปรุงเหรอครับ
- ชินรามยอน - ใช้ผงเครื่องปรุงอย่างเดียวเหรอ
ชินรามยอนซองแดง
ไม่ได้ใช้เครื่องปรุงทั่วไปปรุงเพิ่มเลยเหรอครับ
ใช้เครื่องปรุงรามยอนอย่างเดียวก็เพียงพอแล้ว
เพราะผู้เชี่ยวชาญมากประสบการณ์ เขาปรุงรสไว้อย่างดีแล้ว
ผมไปได้เลยไหมครับ
- ครับ - ครับ
(จืดไปนิด)
(ไอเดีย โดดเด่น)
(รสชาติ เหมือนอาหารร้านสะดวกซื้อ ระดับความสมบูรณ์ บีลบ)
ผมว่าผมทำดีแล้ว มันเป็นอาหารร้านสะดวกซื้อนี่ครับ
ผมทำเร็วสุดด้วยนะ
เวลาทำอาหาร เหมือนเชฟชเวคังรก เขาจะมีความคิดที่ต่างออกไปครับ
ผมเลยคิดว่าเขาน่าจะใช้ความต่าง
สร้างสรรค์อาหารใหม่ๆ ขึ้นมา
- ช่วยอธิบายหน่อย - อ้อ ครับ
มันคือปลาซันมะพริก
ปลาซันมะพริกเหรอ
ครับ ผมทำให้เหมือนปลาทูน่าพริก
แต่ใช้ปลาซันมะแทนครับ
ไม่เห็นมีพริกเลยนะ
- ผมใช้พริกผงครับ - อ๋อ พริกผง
เป็นปลาซันมะเผ็ดน่ะสิ
- เหมือนปลาทูน่าพริก -ใช่ครับ
เป็นเครื่องเคียงสินะครับ
(ปลาซันมะพริก)
กินเป็นกับแกล้มก็น่าจะเข้าท่าเหมือนกันครับ
ผมคิดว่าแค่แปรรูป
อาหารจากร้านสะดวกซื้อนิดหน่อยก็น่าจะใช้ได้
เรียบง่ายแต่อร่อยดีนะ
- ขอบคุณครับ - อร่อยครับ
ขอบคุณครับ
แต่ผมก็แอบคาดหวังอยู่นิดหน่อย
(2. เชฟชเวคังรก ปลาซันมะพริก เหมือนปลาทูน่าพริก)
โหดหินมากครับ โหดมาก
ผมอยากให้กินเข้าไปแล้วเห็นภาพผม
ให้ความรู้สึกเร้าใจ
- เพราะผมมีภาพลักษณ์แบบนั้น - สวัสดีครับ
- อาหารมื้อดึก - อะไรเนี่ย
เมนูนี้
เป็นอาหารที่ผมทำกินขำๆ
ตอนที่เมาได้ที่
จะมองว่าเป็นเมนูแบบนั้นก็ได้
- ผมทำออกมาในสไตล์ผัดไทยครับ - ผัดไทยเหรอ
ผัดไทยที่ทำจากรามยอนเหรอ
ครับ ถูกต้องครับ
ทานให้อร่อยนะครับ
ใช้รามยอนกี่ห่อครับ
- สองห่อครับ - อ้วนนะแบบนี้
ปกติกินทีละสองห่อเหรอครับ
ผมคิดว่ารามยอนต้องเริ่มด้วยเลขคู่
- เข้าใจพูด - ผมคิดแบบนั้นตลอดครับ
จุดเด่นของเมนูผมคือ มีรสชาติที่ไม่อาจปฏิเสธได้
เป็นระเบิดลูกใหญ่ที่กินเข้าไปได้ครับ
คุณทำกินบ่อยเหรอครับ
ครับ ผมรักรามยอนมาก
ผมกินหมดทั้งแบบเย็นแบบร้อน
- ให้รสชาติเมาๆ อยู่เหมือนกัน - ครับ
ผมทำด้วยจิตวิญญาณคนเมา
- มันเหมือนกับ - อร่อยดีนะ
เปิดตู้เย็นเจออะไรก็โยนใส่หมด แต่รสชาติเข้ากันได้ดี
ผมตั้งใจไว้แบบนั้นเป๊ะเลยครับ
ต่อให้ผมต้องตกรอบ แต่แค่ได้ยินคำนั้นก็พอแล้ว
หอยทากน้ำจืดก็เข้ากันได้ดีนะ ใส่ไปด้วยเหรอครับ
ครับ ใส่ด้วยครับ
หอยทากกระป๋องยี่ห้อยูดง
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณครับ
ผมแค่ภาวนาจากใจ
ว่าขอให้เมนูผมอร่อยสุด
(ไอเดีย ดี อยากกินอีกไหม ใช่)
(คนบ้า 8.7)
เวลามองเชฟจองจีซอน จะเห็นว่าเขามีออร่าอยู่ครับ
ผมว่าเขาทำอะไรก็น่าจะอร่อยหมด
เอาล่ะ ไหนดูซิ
ฉันคิดเมนูไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าไปแล้วค่ะ
เมนูที่ฉันทำเป็นอาหารท้องถิ่นของฮาร์บิน ชื่อว่าโหยวพัวเมี่ยน
เมนูโหยวพัวเมี่ยนก็ตรงตามชื่อ เป็นบะหมี่ที่กินโดยราดน้ำมันร้อนๆ ลงไปค่ะ
แต่ฉันคิดไม่ถึงว่ามันจะไม่มีวัตถุดิบนี้ค่ะ
ทำไมไม่มีพริกผงล่ะ
ไม่มีพริกผงก็ทำไม่ได้น่ะสิ
ฉันมองหาพริกผง แต่ว่าไม่เจอเลยค่ะ
ปกติจุดเด่นของเมนูนี้อยู่ที่การราดน้ำมันร้อนๆ ลงบนพริกผงให้กลิ่นหอมโชยขึ้นมา
แต่ถ้าไม่มี ฉันจะทำให้ถูกปากพวกเขาได้ยังไงนะ
ฉันก็เลยใช้พริกชองยังแทนค่ะ
อันดับแรกฉันเอาพริกมาย่างค่ะ ย่างในกระทะอย่างรวดเร็วให้มีรสหวานนิดหน่อย
ฉันเอาไปเผานิดหน่อย แล้วก็เอามาสับ
แล้วก็นำไปต้มกับกระเทียมสับค่ะ
ฉันพยายามผสมเครื่องปรุง ให้รสชาติออกมาเหมือนที่สุดค่ะ
ฉันใส่ส่วนผสมของพริก กับเครื่องปรุงรามยอนลงไป
และราดด้วยน้ำมันร้อนๆ ค่ะ
ทำแบบนั้นกลิ่นมันจะออกมาค่ะ
เมนูนี้มันขึ้นอยู่กับว่า ดึงกลิ่นออกมาได้มากแค่ไหน
(รามยอนโหยวพัวเมี่ยน)
- โหยวพัวเหรอ - ค่ะ
- บะหมี่กับน้ำมันร้อน - ค่ะ
- ชิมดูหรือยังครับ - ค่ะ
คล้ายไหมครับ
ต่างกันอยู่นิดหน่อย แต่ก็คล้ายๆ ค่ะ
คุณแบคจงวอนรู้แล้วว่ามันคือเมนูอะไรคะ
เมนูนี้ไม่มีขายในเกาหลี ต้องไปกินจากท้องถิ่นถึงจะรู้จัก
ฉันเลยแอบขนลุกนิดหน่อยค่ะ แบบ "รู้จักหมดเลยแฮะ"
เป็นบะหมี่ที่ให้รสชาติเหมือนกินน้ำมัน
รสชาติของน้ำมัน
กลิ่นได้อยู่นะ
ใช้น้ำมันธรรมดาทำเหรอครับ
เปล่าค่ะ ใช้น้ำมันต้นหอมค่ะ
- แต่ใช้น้ำมันธรรมดาทำน้ำมันต้นหอมใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ในเวลาสั้นๆ เนี่ยเหรอ
ฉันพยายามสุดความสามารถค่ะ
- ปกติมันต้องมีกลิ่นต้นหอมเหรอครับ - ค่ะ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณครับ
เขาก็ดูสนุกดีนะ ถามด้วยว่าใช้อะไร
(ไอเดีย ดี อยากกินอีกไหม เอลบ)
ทำเมนูเส้นกันเยอะมากเลย
ทำเมนูเส้นกันหมดเลย
สวัสดีค่ะ
ฉันทำเมนูไก่เฉ่าเมี่ยนค่ะ
ในส่วนของเส้นด้านล่าง ฉันเอาเส้นรามยอนมาต้ม
แล้วก็เอามาทอดเหมือนเส้นเฉ่าเมี่ยนค่ะ
ซอสจะซึมเข้าไปในเส้นเล็กน้อย ให้เนื้อสัมผัสที่แปลกใหม่
ฉันทำออกมาโดยใช้ซอสกงเป่า เป็นแรงบันดาลใจค่ะ
แปลว่าอารมณ์เหมือนการเอาเส้นลงไปคลุก ในซอสกงเป่าเหรอ
ค่ะ
เอาซอสไปต้มแล้วเอามาทอด เนื้อสัมผัสออกมาดีมากเลย
- ใช้ได้เลยครับ - นั่นสิ
ใช้รามยอนเพื่อให้ได้รสสัมผัสแบบนี้ ไอเดียดีมากเลย
พวกเขาก็ดูอร่อยกันนะ
ท่าทางจะอร่อย กินกันไม่หยุดเลย
เฮ้อ กลิ่นรามยอนแรงเกินไป บ้าเอ๊ย
น่าจะใส่เครื่องปรุงแค่นิดเดียวสิ ยัยโง่เอ๊ย
ใช่ ตรงกลางมันต้องได้เนื้อสัมผัสแบบนี้
แบบนี้เลย
จุดเด่นของเมนูฉันคือเนื้อสัมผัสที่ต่างออกไปค่ะ
ฉันต้มรามยอน
แล้วก็เอามาทอดในน้ำมันร้อนๆ อีกครั้ง
เส้นหมี่จะมีความกรอบด้านนอก ส่วนด้านในที่เคยกรอบ
จะดูดซอสเข้าไปทำให้มีความเหนียว
- มีความเป็นเฉ่าเมี่ยนแบบอเมริกัน - ซอสเน้นๆ เลย
ฉันเริ่มทำอาหารที่อเมริกา
- ตอนเริ่มแรกเหรอ - ค่ะ
ย้ายไปอเมริกาตอนอายุเท่าไร
ตอน 20 ปลายๆ ตอน 28 ปี
- ก่อนหน้านั้นไม่เคยทำ แล้วมาเริ่มทีหลังเหรอ - ค่ะ ไม่เคยเลย
อ๋อ
ฉันอยู่ในชนบทมากค่ะ
เพราะงั้นถ้าอยากกินอาหารเกาหลี ฉันต้องทำเองถึงจะได้กิน
ได้รสชาติแบบนั้นเลยครับ
- รสชาติแบบเฉ่าเมี่ยนเลย - ครับ
ฉันต้องอยากรอดอยู่แล้วค่ะ
ถ้าถูกเลือกก็เป็นเรื่องดี
แต่พวกเขาไม่กินซ้ำเลยค่ะ
(ซอนคยอง เฉ่าเมี่ยน บะหมี่กรอบ 8.6)
ปกติผมก็เป็นประเภทไม่สนใจใครอยู่แล้ว
ยิ่งในภารกิจนี้ ผมยิ่งไม่สนใจเป็นพิเศษเลยครับ
ผมเป็นเหมือนพวกสิงอยู่ร้านสะดวกซื้อ
ปกติเวลาเลิกงาน ผมก็จะไปเดินวนในร้านสะดวกซื้อ
เหมือนเป็นงานอดิเรก ถึงไม่มีอะไรจะซื้อก็เถอะ
ที่นี่ก็เลยเป็นเหมือนถิ่นของผม
ยังไงผมก็ต้องได้ที่หนึ่งอยู่แล้ว
งานนี้ไม่มีใครเอาชนะผมได้แน่
โห มัดเฟียเอาขนมปังครีมมาด้วย
เอาขนมปังมาทำไมเยอะแยะนะ
จะเอากลับบ้านไปด้วยเหรอ
ผมคาดไว้แล้วว่าเชฟส่วนใหญ่
จะต้องใช้วัตถุดิบรสจัดจ้านที่มีอยู่ในร้านสะดวกซื้อ
อย่างพวกฮอตบาร์ ไส้กรอก หรือรามยอน
เอาจริงๆ เวลาคนเกาหลีกินของรสจัดจ้าน แล้วจะอยากกินของหวานไงครับ
ผมเลยคิดว่าถ้าทำของหวาน ก็จะช่วยกรรมการจากรสจัดจ้านพวกนั้นได้
ผมทำทิรามิสุเกาลัดครับ
ผมเอาเกาลัดเผาไปต้มในนมนิดหน่อย
แล้วก็เอามาปั่น
จากนั้นก็เอามาทำเพียวเร แล้วก็ผสมกับครีม ทำเป็นทิรามิสุครับ
ถ้าเราเอาเกาลัดไปต้ม แล้วทำเป็นครีม มันจะร้อนไงครับ
ถ้าผมทำของหวานทั้งที่มันยังร้อนๆ ทุกอย่างก็จะพังหมด
ผมก็เลยเอาไปแช่ในช่องแข็ง วางแทรกไว้ระหว่างน้ำแข็ง
แต่ผมก็กลัวว่าใครจะเอาไป หรือไม่มันก็อาจจะหก
ผมก็เลยไปนั่งเฝ้าอยู่หน้าตู้เย็นครับ
จากนั้นผมก็เอาบิสกิต
ไปชุบในทอฟฟี่นัตลาเต้ เพื่อทำเป็นเบสครับ
ผมคว้านไส้ครีมในขนมปังครีมออกมา
แล้วเอามาทำเป็นเบส
สำหรับครีมเกาลัด
จากนั้น เพื่อให้ได้เนื้อสัมผัสกรุบกรอบ
ผมเอากราโนล่าที่มากับโยเกิร์ต มาทอดในกระทะให้กรุบกรอบเป็นการปิดท้ายครับ
- เห็นไหมคะ เขาทำของหวานนะ - ครับ
ทำของหวานเหรอ
ในภารกิจนี้ผมไม่เคยคิด ว่าตัวเองจะแพ้สักครั้งเลยครับ
ว้าว
ก่อนอื่น นี่คือทิรามิสุเกาลัดครับ
ที่ผมทำเมนูทิรามิสุ
ทิรามิสุในภาษาอิตาลีหมายถึงดึงฉันขึ้นมา
ผมคิดว่ากรรมการคงจะเหนื่อยมากแล้ว ผมก็เลยเตรียมของหวานมาเติมน้ำตาลให้ครับ
ผมคิดว่าทุกคนต้องทำอาหารแน่ๆ ก็เลยเตรียมเมนูของหวานมาครับ
นั่นสิ ผมก็ว่าเขาทำอาหารกันหมด มีคุณทำอย่างอื่นอยู่คนเดียว
ตั้งใจฉวยโอกาสสินะ
ผมทำเพื่อความสนุกครับ
โธ่ ไม่ควรโลภแบบนี้สิ
วัตถุดิบร้านสะดวกซื้อนี่ดีเนอะ
ร้านสะดวกซื้อก็ทำของอร่อยได้แฮะ
กินอีกดีกว่า
ทำออกมาเข้ากันแบบนี้ได้ยังไงนะ จากวัตถุดิบที่เพิ่งใช้ครั้งแรก
มันเหมือนของหวานราคาสูงๆ ที่ขายอยู่ในโรงแรมเลยนะครับ
วัตถุดิบราคาเท่าไรครับ
ราคาเอาเรื่องอยู่ครับ เพราะว่า…
แหงล่ะ ถลุงขนมปังไปเยอะเลยสิ
เพราะว่ามันไม่มีครีมสด
ผมเลยต้องเอาครีมที่อยู่ในขนมปังครีม ออกมาตีด้วยตัวเองครับ
โกงกันนะเนี่ย
พวกเขาดูอร่อยกับของหวาน ของนาโปลี มัดเฟียมากเลยค่ะ
พวกเขากินกันแบบยิ้มหน้าบานเลยครับ
ท่าทางมันคงจะอร่อยมากจริงๆ
ขอกินอีกช้อนแล้วกัน
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณครับ
ผมคาดเอาไว้แล้วว่าเชฟอันซองแจ กับเชฟแบคจงวอนจะต้องชอบเมนูนี้มาก
และฟีดแบ็กก็ออกมาตามนั้น
เหมือนเขาจะอร่อยกัน เพราะผมทำของหวาน
ที่ด้านล่างฉันเตรียมสับปะรดซัลซา มาเป็นเครื่องเคียงค่ะ
แล้วก็ปรุงอกไก่ด้วยน้ำสลัดแบบตะวันออก ที่หาได้ที่นี่ค่ะ
ผมว่าไม่ว่าเชฟจะทำอะไร ก็ดูค่อนข้างหรูหราไปหมดเลย
ขอบคุณค่ะ
ฉันนึกว่านี่จะเป็นจุดจบแล้ว แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้สินะ
ว่ากันตามตรง นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายแล้วก็ได้ไงครับ
ผมก็เลยอยากทำเมนูที่เข้ากับชื่อเล่นของผม
จะมองว่าเป็นเมนูโทสต์
กับกะหล่ำปลีย่าง ปูอัด ทูน่า และมายองเนสก็ได้ครับ
ได้กลิ่นกะหล่ำปลีไหม้ๆ หอมดีจัง
ไม่รู้สึกกวนใจเลย
ว่ากันตามตรง ผมก็อยากเข้ารอบครับ
ผมเตรียมเมนูจากทางตอนใต้ของอิตาลี ที่เรียกว่าคาร์รอซซ่า
เป็นแซนด์วิชที่ทอดจนด้านนอกกรุบกรอบครับ
เพิ่มความอยากอาหารตอนดึกได้ดีมาก
ผมมั่นใจในเมนูของผมครับ
การประเมินทั้งหมดสิ้นสุดลงแล้วครับ
- อาหารอร่อยมากครับ - ขอบคุณครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
ขอให้กรรมการตัดสินเลือกผู้รอดชีวิตเพิ่มเติมครับ
คนที่ทำได้โดดเด่นที่สุด
เมนูที่เราอยากกินไม่หยุด
- ไอเดียก็ดีด้วย แทบจะ… - ใช่
ผู้อยู่รอดเพิ่มเติมมีสามคนครับ
ไม่ว่าจะเป็นใครก็ไม่มีอะไรน่ากังขา
ขอโทษนะ แต่ผมต้องเข้ารอบ
ต่อไป จะประกาศรายชื่อผู้อยู่รอดเพิ่มเติมครับ
ความตึงเครียดที่เกิดจากบรรยากาศ และความเงียบตอนนั้นมันหนักหนามากเลยครับ
กังวลมากค่ะ
จะเริ่มจากการประกาศรายชื่อ ผู้อยู่รอดคนแรกนะครับ
ผู้อยู่รอดคนแรก
ชนะอันดับหนึ่งด้วยคะแนนขาดลอย
คุณนาโปลี มัดเฟีย
(นาโปลี มัดเฟีย รอด)
เขาบอกว่า "ชนะอันดับหนึ่งด้วยคะแนนขาดลอย"
"อ๋อ ฉันเองสินะ" ผมคาดเอาไว้แล้วครับ
ผู้อยู่รอดคนที่สอง
เชฟจองจีซอนครับ
ก่อนอื่น ฉันต้องถือโอกาสนี้
เป็นโอกาสในการเรียนรู้เพิ่มเติม
ฉันต้องท้าทายอย่างระมัดระวังกว่านี้ ไม่ใช่สู้แบบง่ายๆ
ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย ในศึกคืนชีพผู้แพ้
ผู้อยู่รอดคนที่สาม…
ถ้าตกรอบในรอบนี้อีก คงเป็นอะไรที่เลวร้ายมากจริงๆ
ขอแค่ผ่านวิกฤติครั้งนี้ไปให้ได้ก็พอ
ครั้งต่อไปฉันน่าจะทำได้ดี
ขอโทษนะ ทุกคน
ขอโทษนะ แต่ผมต้องเข้ารอบ
ยินดีด้วยครับ คนบ้าทำอาหาร
ตอนนั้นผมแทบจะร้องไห้เลยครับ เพราะรู้สึกผิดมาก
ผมรู้สึกผิดต่อคนที่ทำอาหารร่วมกันมามากๆ
ผมอยากแสดงตัวตนให้มากขึ้น ให้สมกับที่เข้ารอบมาได้อย่างยากลำบากครับ
ขอบคุณและขอโทษเชฟทุกคน ที่ไม่ได้เข้ารอบไปด้วยกัน
ที่ผ่านมาสนุกมากครับ
ผมจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนต่อไป
ผมจะเป็นกำลังใจให้ครับ
ทำได้ดีมากครับ
ก็ผิดหวังอยู่นิดหน่อย
ฉันมาถึงรอบคืนชีพผู้แพ้แล้ว แต่ก็ไม่ผ่านไงคะ
ถ้ามองจากตรงนั้น ฉันไม่รู้สึกเสียดายแล้ว
มันมีบางอย่างที่ผมลืมไปอยู่ครับ
ช่วงเวลาที่ชอบอาหาร ความใส่ใจที่มีต่ออาหาร
ช่วงเวลาแบบนั้น
ผมรู้สึกเหมือนได้มีช่วงเวลาแบบนั้น ก็เลยสนุกมากครับ
โอ้โฮ นี่มัน…
เป็นภาพที่น่าดูมาก
โอ้โฮ
วันนี้เตรียมอะไรเอาไว้อีกนะ
ยินดีต้อนรับครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
นี่มันร้านอาหารนี่นา
- โห - สวยจังเลย
- สุดยอดเลย - มีใครทำอาหารอยู่ด้วยครับ
- คุณพระ - สุดยอดเลย
ใส่เครื่องแบบเชฟแล้วเท่มากเลยครับ เชฟ
โห เท่จัง
ทานข้าวกันมาหรือยังครับ
- ยังเลยครับ - ยังครับ
- หิวครับ - หิวจังเลยค่ะ
พวกเราเตรียมอาหารไว้เพื่อเป็นการต้อนรับ ผู้อยู่รอดทั้ง 15 คนครับ
เราแค่เตรียมอาหารเมนูหนึ่งไว้ครับ ทานกันได้ตามสบาย
จะมีโอกาสได้กินของหรูแบบนี้ตอนไหนอีก
เป็นเกียรติมากครับ
ทานกันตามสบายได้เลยครับ
- ถ้างั้นผมจะไปยืนดูนะ - ครับ
พวกเราทุกคนคือกรรมการครับ
โธ่ ทำไมทำแบบนั้นล่ะครับ
เราจะประเมินโดยที่คำนึงว่า อาหารอาจจะออกมาเย็น
หนึ่งในเมนูซิกเนเจอร์ที่ร้านโมซูของผม
คือบะหมี่ลูกโอ๊กย่างบนถ่านคุครับ
คำว่า "ถ่านคุ" หมายถึงฐานที่ยังมีไฟคุกรุ่นอยู่
ผมเผาลูกโอ๊กด้วยถ่านไม้โอ๊ก และทำออกมาเป็นบะหมี่ครับ
ผมเคยกินมาแล้วครับ จากที่ร้าน
ลูกโอ๊กเติบโตบนต้นโอ๊กครับ
และมันเข้ากับชัมนามุลได้ดีมากครับ
ใส่ทรัฟเฟิลเยอะมาก
ปกติแล้วทรัฟเฟิลจะเติบโตใต้ต้นโอ๊ก
ผมเลยทำออกมาโดยคำนึงถึงเรื่องนั้นครับ
โห อยากรู้จังเลย
จะเสิร์ฟจากทางนี้ก่อนนะครับ
สุดยอด
โห เห็ดทรัฟเฟิลเยอะสุดๆ
มองไม่เห็นเส้นเลยครับ
ยินดีต้อนรับครับ
โห ขอบคุณค่ะ
เป็นเกียรติมากครับ
โห จานอุ่นดีจังเลย
- ทานให้อร่อยนะครับ - ขอบคุณครับ
ทานให้อร่อยนะครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
โอ้โฮ
โห ตื่นเต้นจัง
รู้สึกแบบนี้เอง
โห เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด ในการแข่งขันเลย
เชฟเอ็ดเวิร์ด ลี โห กินหมดแล้วแฮะ
ตามคาด
- คนกินเป็น - เยี่ยมยอด
- อร่อยมากครับ - อร่อยเหรอครับ
- กลมกล่อม อร่อยมากเลย - จริงเหรอครับ
ผมมองเชฟอันซองแจ ว่าเป็นช่างเทคนิคที่มีความบ้าคลั่งครับ
ไร้ที่ติเลย
การปรุงรส ระดับการต้ม รสชาติ ทุกอย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ ครับ
- โห คำชมสูงส่งมาก - ขอบคุณครับ
โธ่ ผมน่าจะต้มรามยอน
เพื่อเอาคำชมบ้าง
- ทุกคนอร่อยใช่ไหมครับ - ครับ
ทุกคนผ่อนคลายลงบ้างหรือยังครับ โล่งกันหรือยัง
ท้องไส้ปั่นป่วนขึ้นมาเลย
อะไรน่ะ
มันมาแล้วสินะ
ตอนนี้ได้เวลากลับมาทำ สงครามชนชั้นการทำอาหารอีกครั้งแล้วครับ
ในรอบนี้
จะมีผู้อยู่รอด…
แปดคนเท่านั้นครับ
- แปดคนเหรอ - แปดคนเหรอ ตายแล้ว
ครึ่งหนึ่งเลยแฮะ
แปดคน คัดออกเยอะจัง
ในรอบนี้ จะเป็นศึกทีมผสมระหว่างดำและขาว
ภารกิจร้านอาหารครับ
ร้านอาหารเหรอ
พวกคุณจะต้องจัดทีม โดยไม่เกี่ยงชนชั้นว่าช้อนดำหรือช้อนขาว
และเปิดร้านอาหารครับ
(จงเปิดร้านอาหารใหม่ ด้วยทีมผสมระหว่างดำและขาว)
ผมจะแข่งขันเพื่อทีม จะยอมเสียสละเพื่อทีมเลยครับ
ฉันจะเชื่อฟังหัวหน้าทีม
จะแก้ไขข้อบกพร่องต่างๆ จากรอบที่แล้ว
และทำให้เต็มที่ในรอบนี้
ก่อนจะเริ่มต้นจัดทีม
ผมจะประกาศรายชื่อหัวหน้าเชฟครับ
อะไรกัน เลือกเอาไว้แล้วเหรอ
- สงสัยจะเลือกไว้แล้ว - เลือกไว้แล้วสินะ
ในการสำรวจเบื้องต้น
พวกคุณได้เลือกผู้แข่งขันที่คาดว่าจะชนะ เอาไว้คนละสามคนครับ
ผู้ที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดสามอันดับแรก
จะเป็นหัวหน้าเชฟในภารกิจนี้ครับ
- อ๋อ ยึดตามผลโหวต - อือ น่าจะใช่
ผมจะเริ่มประกาศจากผู้ที่ได้รับคะแนนโหวต สูงสุดอันดับหนึ่งก่อนครับ
ตื่นเต้นจังเลย
ผมนึกถึงคนหนึ่งทันทีเลยครับ
อันที่จริง ในหมู่ช้อนขาวเอง
เราก็คุยกันบ่อยๆ ว่าคนนี้เป็นตัวเก็งผู้ชนะครับ
คนที่น่ากลัวๆ หน่อย มีคาแรกเตอร์เหมือนสัตว์ร้าย
หัวหน้าเชฟคนแรกคือ…
ช้อนดำ…
ช้อนดำ เชฟสามดาวครับ
(อันดับ 1: เชฟสามดาว)
แปลว่าเขาคืออันดับหนึ่ง ที่เชฟเลือกว่าน่าจะเป็นผู้ชนะเหรอ
ครับ ใช่ครับ
จากผู้อยู่รอดทั้งหมด 15 คน คนที่โหวตว่าเชฟสามดาวจะเป็นผู้ชนะ
ทั้งหมด 11 คน
คว้าอันดับหนึ่งไป ด้วยคะแนนชนะอย่างท่วมท้นครับ
เขาทำอาหารได้ละเอียดประณีต จนไม่มีที่ติเลยครับ
เขามีเทคนิคดีมาก สร้างสมดุลก็เก่ง
พอได้เห็นว่าเขานำทีมอย่างใจเย็นและเป็นระบบ
ฉันเลยรู้สึกได้ว่าเขามีความสามารถจริงๆ
เชฟส่วนใหญ่เลือกผมหมดยกเว้นสี่คน เหนือสิ่งอื่นใด ผมรู้สึกขอบคุณครับ
แต่ก็รู้สึกอายเหมือนกัน
ผมจะพยายามเต็มที่อย่างมีความรับผิดชอบครับ
อันดับสองได้แก่
ช้อนขาว ชเวฮยอนซอกครับ
ตามคาด
(อันดับ 2: ชเวฮยอนซอก)
- น้ำตาแห่งความยินดี - ยินดีด้วยครับ
ผมได้เห็นคุณสมบัติและทักษะ การทำอาหารของเขาอย่างใกล้ชิดมากพอแล้ว
เขาจริงใจกับอาหารมากกว่าใคร
ถือว่าเป็นเชฟแห่งยุคนี้เลยครับ
น่าจะได้อยู่ทีมเดียวกันแท้ๆ
อันดับสามได้แก่
ช้อนขาว เอ็ดเวิร์ด ลีครับ
(อันดับ 3: เอ็ดเวิร์ด ลี)
เขาคือตำนาน
ดูจากการใช้วัตถุดิบอะไรพวกนี้แล้ว
ผมก็รู้สึกได้ถึงความเป็นอัจฉริยะของเขา
ผมอยากสู้กับเขาดีๆ สักครั้ง
ต่อไป จะเริ่มการจัดทีมอย่างเป็นทางการครับ
ขอให้หัวหน้าเชฟตัดสินใจ เลือกสมาชิกที่ต้องการได้เลยครับ
ต้องเลือกทีมให้ดีๆ
หัวหน้าทีมเลือกเลยค่ะ
นั่นสิ ก็คือให้เลือกหัวหน้าทีม แล้วถ้าเขาอยากได้เราก็ตกลง
ผมอยากอยู่ทีมเชฟครับ
- มาสู้ด้วยกันครับ - โอเคครับ
เรามีสองคนแล้ว
- ได้แล้วเหรอ - เขาได้สมาชิกแล้ว
ผมจะอยู่ทีมนี้ครับ
(นาโปลี มัดเฟียเข้าร่วมทีมเอ็ดเวิร์ด ลี)
- ขอบคุณครับ - แบบนั้นเลยเหรอ
ไปกันง่ายๆ เลยนะครับ
ผมอยากเป็นหัวหน้าในการแข่งทีม
ถึงจะไม่ได้เป็นหัวหน้า แต่ถ้าอยากทำหน้าที่หัวหน้าทีม
ผมต้องอยู่ทีมเชฟเอ็ดเวิร์ด ลี
เพราะเขาพูดภาษาเกาหลีไม่ได้ เพราะงั้นน่าจะมีบทบาทให้ผมทำเยอะขึ้น
ผมตั้งใจวางกลยุทธ์ไว้แบบนั้นครับ
ผมเป็นพวกเน้นกลยุทธ์ครับ
ผมไม่รู้จักเชฟคนอื่น
- คนนี้เป็นเชฟเกาหลี - ครับ
เกาหลี เกาหลี
คนนี้ทำอาหารจีน
- คนนี้อาหารจีน - คนนี้อาหารจีน
คนนี้อาหารญี่ปุ่น อาหารญี่ปุ่น
- คนนี้จะออกแนวอาหารฝรั่งเศสญี่ปุ่น - ผมรู้ว่าคนนี้อิตาเลียน
- เราน่าจะต้องการเชฟอาหารเกาหลีสักคน - ครับ
ฉันขออยู่ด้วยได้ไหมคะ
- ฉันอยากอยู่ด้วย - ครับ เชิญเลยครับ
เชฟเอ็ดเวิร์ด
เขาดูมีความสามารถโดดเด่นที่สุด
และเท่าที่เห็นการใช้มีดของเขา
ฉันเลยคิดว่าเขาน่าจะเป็นตัวเต็ง
ผมอยากอยู่กับเชฟครับ
งั้นก็เชฟโฮจุน
มาอยู่ทีมกับเราไหมครับ
(คนบ้าทำอาหาร)
ครับ อยู่ครับ
โทษนะครับ เชฟ
ฉันเหรอคะ
(จองจีซอน)
ผมคิดว่าเราน่าจะร่วมงานกันได้ดีครับ
ผมอยากร่วมทีมกับคุณดูสักครั้งครับ
- จะรับผมเข้าทีมไหมครับ - แน่นอนครับ
น่าจะออกมาดีนะครับ
นัมโน
- เชฟนัมโน - นัมโน
ในที่สุดนัมโนก็มาอยู่กับเราแล้ว
อ้าว ไม่มาแฮะ
- เขาไม่มานะครับ - เขาอยากอยู่นั่น
ครับ พวกเราครบห้าคนแล้วครับ
โห ทีมนี้คนเก่งๆ อยู่กันครบเลย ยกเว้นผม
ทีมนั้นดูองค์ประกอบแข็งแกร่งมาก
มีแต่เทพๆ ทั้งนั้น
- ทุกคนพอใจกับการจัดทีมไหมครับ - ผมพอใจนะ
(ศึกทีมผสมระหว่างดำและขาว)
(ทีมเอ็ดเวิร์ด ลี ทีมชเวฮยอนซอก)
(ทีมเชฟสามดาว)
ต่อไป จะประกาศหัวข้อในการแข่งขัน ของภารกิจร้านอาหารครับ
- เล่มเมนูแหละ - เมนูนี่นา
เป็นเล่มเมนูที่ไม่มีเมนูครับ
เมนูที่ไม่มีเมนูคืออะไรวะ
- ไม่มีเมนูเหรอ - ต้องคิดราคาเองด้วย
ในเล่มเมนูที่แจกให้กับทุกคนไป ไม่มีอะไรเขียนอยู่ด้านในเลยครับ
พวกคุณจะต้องเติมเมนูสามอย่าง และราคาด้วยตัวเองครับ
- ราคา - ราคาก็ด้วย
ร้านอาหารจะเปิดในอีก 24 ชั่วโมง
เวลาเปิดขายคือ 2 ชั่วโมง 30 นาทีครับ
แต่ละทีมจะได้รับเงินทุนสามล้านวอนครับ
ภารกิจร้านอาหาร
จะตัดสินผู้อยู่รอดจากจำนวนยอดขาย
และการตัดสินของคณะกรรมการครับ
ยอดขายสำคัญสุดเลยแฮะ
เราต้องทำเมนูที่คนชอบ
ทีมอันดับหนึ่ง ที่ทำยอดขายได้มากที่สุด
จากการเปิดร้านอาหาร จะอยู่รอดยกทีม
ทีมที่มียอดขายต่ำสุด จะตกรอบยกทีมครับ
อย่างโหด
โหดมากจริงๆ
สรุปก็คือ วัดกันที่ร้านขายดีแค่ไหน
ผมจะดูทักษะทางธุรกิจเป็นหลักครับ
และจะรู้ว่ามันสมเป็นร้านอาหารที่เปิดได้จริงไหม
ดูจากโครงสร้าง
เราจะตรวจสอบ ขั้นตอนในการเตรียมการด้วยครับ
คัดสองทีมนั้นออกได้เลยครับ
เราจะอยู่ต่อไป
เราจะต้องไม่เป็นที่โหล่
ผมต้องพาทีมขึ้นไปเป็นที่หนึ่งและอยู่รอดให้ได้
(24 ชั่วโมงต่อมา)
ได้เวลาเปิดร้านอาหารแล้วครับ
ยินดีต้อนรับครับ
- อะไรน่ะ - โห
- เรียบร้อยแล้วล่ะ - จบเห่แล้ว
- จริงเหรอครับ - ครับ
- เวรละ - กำลังมาอีกสองครับ
ถ้าได้ที่สี่เราตกรอบนะ
"ร้อยแกร่งแข่งอึด" ยังไม่ขนาดนี้เลย
ใครก็ได้เอาจานให้หน่อยได้ไหม
ทิ้งมันซะเลย
มีเรื่องแจ้งให้ทราบด่วนครับ
- อะไรนะ - อะไรนะ
แบบนี้จะโหดร้ายเกินไปแล้วนะ
ภารกิจร้านอาหารจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
ขอให้ทุกคนใช้เวลา 24 ชั่วโมงที่มอบให้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุดครับ
โอเค ก่อนอื่นมาจัดการเรื่องนี้กัน
ผมคิดว่า
อาหารเกาหลี
- โทษที ผมพูดเกาหลีไม่ค่อยได้ - ไม่เป็นไร ค่อยๆ พูด
ถ้าเราทำอาหารเกาหลีธรรมดาๆ …
- ใช่ๆ มันน่าจะไม่ดึงดูดผู้คนครับ - ใช่ครับ
เราน่าจะมีอะไรพิเศษ อย่างอาหารตะวันตก
ถ้างั้น เฟิร์สคอร์ส
อาหารเกาหลีอิตาลี
เกาหลีอเมริกัน
ให้เชฟสองคนนี้เตรียมวัตถุดิบอาหารเกาหลี
- ส่วนเราเป็นคนพลิกแพลง - พลิกแพลง ครับ
พวกเราทุกคนมีสไตล์ของตัวเอง
ฉันคิดว่าถ้าเอามาผสมผสานกันน่าจะดีค่ะ
ตัวอย่างเช่น การทำซอสหลัก
อย่างตอนนี้หมาล่ากำลังฮิต เราก็ใช้หมาล่าเป็นซอสหลัก
- แล้วก็ผสมกับอาหารอิตาเลียน - ก็ดีนะ
หมาล่าคาโบนาร่าอะไรแบบนี้
แล้วก็ผสมหมาล่าลงไปในซอสครีม
ถ้าเราทำเป็นครีมหมาล่า จะจับคู่กับติ่มซำได้ค่ะ
- งั้นก็เอาตามนั้นกัน - เอาแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน
ลองนึกราคากันด้วยนะครับ
ผมว่ายังไงก็ควรตั้งราคากลางๆ นะ
ถ้าขายแพงเกินไป อาจจะขายไม่ออกก็ได้ไงครับ
- ก็เป็นไปได้ครับ - นั่นสิ ผมก็ว่างั้นครับ
ผมว่าทำปริมาณน้อยหน่อย
แล้วขายให้ได้เยอะๆ น่าจะดีกว่า
ผมว่าช่วงราคาเป็นสิ่งสำคัญครับ
คิดแบบนี้ก็ได้ครับ
นี่เป็นย่านการค้าที่มีความพิเศษมาก
ระบบดูเหมือนศูนย์อาหาร
แต่คนที่มาที่นี่ต้องจ่ายเงิน
จะมองว่าคนที่มามีกำลังจ่าย 150,000 ถึง 200,000 วอนก็ได้ ถูกไหมครับ
ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ขึ้นอยู่กับข้อมูลทั้งนั้นครับ
เราต้องทำอาหารโดยการวิเคราะห์
จากกำลังซื้อของลูกค้า
ไม่ใช่ทำเมนูที่อยากทำ หรือเปิดร้านอาหารที่อยากเปิด
แต่ต้องดูข้อมูลลูกค้า
ลูกค้ามีแนวโน้มที่จะมีกำลังจ่ายสูง
เราต้องคิดช่วงราคาที่ตอบโจทย์ ความใจป้ำของพวกเขา ถูกไหมครับ
ถ้าเราขายห้าอย่าง แต่ทำเหมือนร้านนั้นที่ขายหนึ่งอย่าง
- แบบนั้นไม่ได้สิ - แบบนั้นเราจะสู้ไม่ได้
เราต้องคิดเมนูเด็ด ที่จะกระตุ้นยอดขายให้พุ่งได้
ผมก็เคยเปิดร้านในห้างสรรพสินค้ามาแล้ว
เมนูที่ขายดีอันดับหนึ่งตลอดคือคิมบับ
คิมบับ ต็อกบกกี ซุนแด แล้วก็แนงมยอน
- ไม่มีอะไรเอาชนะได้ - ใช่ครับ
ไม่ว่าจะมีเมนูไหนเข้ามาก็เอาชนะไม่ได้
เราทำให้มันแหวกแนวไปเลยก็ได้ครับ ทำให้มีความพิเศษ
เราทำเมนูที่คุ้นเคย เมนูที่คนชอบกัน แต่ว่าเพิ่มความพิเศษเข้าไป
ใช่ครับ เราจะเพิ่มความพลิกแพลงเข้าไป
เมนูที่เป็นที่นิยมที่สุดในร้านคุณคืออะไรครับ
- บิบิมบับ - บิบิมบับ
ถ้างั้นเราทำเป็น "บิบิมบับสวรรค์ลงทัณฑ์"
แล้วตั้งราคาให้แพงตาแตกไปเลยไหม
ก็ใช้ได้อยู่นะ
ผมว่าโอเคนะ
เดี๋ยวนะ ผมนึกอะไรดีๆ ออกแล้ว
"อัลบับสวรรค์ลงทัณฑ์"
เราจะใส่ไข่ปลาคาเวียร์ลงไป
เป็นเมนูที่กินแบบสมถะ แต่เพิ่มความหรูหราขั้นสุดลงไป
อารมณ์เหมือนเป็นสิ่งที่เรา ไม่สามารถทำข้างนอกได้
- ใช่ครับ - อะไรประมาณนั้น
แล้วเราก็ใช้กุ้งล็อบสเตอร์กับไข่ปลาคาเวียร์ มาทำเป็นอัลบับ
ราคาน่าจะประมาณ 500,000 วอน
- แต่เราเอามาขาย 60,000 วอน - ถ้าขายที่นี่…
- ทุกคนที่รู้ก็จะกิน - แน่นอน
- ถ้าอย่างนั้น… - ผมว่าดีนะครับ
ผมชอบไอเดียเขามากเลยครับ
ในหัวผมเต็มไปด้วยความคิดที่ว่า อยากให้ลูกค้ามีโอกาสได้อวดรวย
ที่ในหนึ่งปีทำได้ไม่กี่ครั้งครับ
มันจะมีอะไรแบบนี้ไงครับ วันที่มีปีละไม่กี่ครั้ง
แล้ววันนั้นก็คือวันนี้ครับ
เราแค่ทำอาหารรสชาติดีๆ ให้เหมาะสมกับช่วงราคาก็พอ
อัลบับคาเวียร์นี่ ขายสัก 58,000 วอนไหม หรือ 60,000 วอน
- เอาเป็น 58,000 ดีไหม - ฉันว่าโอเค
อันนี้ 18,000 วอนเหรอ
เท่านั้นก็น่าจะโอเคแล้วครับ
สเต๊กแพงกว่านี้หน่อยดีไหม
งั้นเอาเป็นสัก 30,000…
- สัก 32,000 ไหม - กับ 2,000 วอน
เอาเป็น 25,000 วอนแล้วกัน
ขนาดขึ้นราคา…
ขนาดขึ้นราคาก็ยังขึ้นแค่สองสามพันเอง
แต่ถ้าเพิ่มมากกว่านี้มันก็ออกจะ…
ก็จริง มันจะไม่สมเหตุสมผล
เน้นขายเยอะๆ ดีกว่า
ถ้า 42,000 อันนี้ก็จะเป็นแสนเลยครับ
ตามความรู้สึกผม
ยังไงก็เถอะ ถ้ามันไม่ได้ผลเราก็เจ๊ง
แต่เอาแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน
ทุกร้านก็เหมือนกันหมดแหละครับ ต้องเปิดก่อนถึงจะรู้
จากนี้เราจะเริ่มการสรุป ภารกิจร้านอาหารคร่าวๆ นะครับ
ร้านเราชื่อว่า "ลุงจาง" ครับ
ผมคือลุงจางครับ
ดูจากสมาชิกในทีมแล้ว
พวกเรามีพื้นเพต่างกัน
ทำอาหารต่างกัน อายุต่างกัน
แต่หนึ่งสิ่งที่เรารักเหมือนกันก็คือ "จาง"
เครื่องปรุงเกาหลี
เมื่อจางออกมาสู่โลก
มันจะช่วยอัปเกรดทุกเมนู
เราอยากแสดงให้ทุกคนได้เห็นด้วยว่า จางเป็นได้มากกว่าอาหารเกาหลี
เราสามารถใช้กับอาหารอเมริกัน อาหารอิตาเลียน
อาหารจีน ใช้ได้ทุกที่
ถ้าใช้จางอย่างถูกต้อง มันจะทำให้ทุกเมนูรสชาติดีขึ้น
เมนูที่หนึ่งของเรานะครับ
เราเตรียมเมนูพาสต้าของลุงจางไว้ เป็นเมนูซิกเนเจอร์
และตั้งราคาไว้ที่ 12,900 วอนครับ
ในส่วนของเบสเราจะใช้เป็นซัมจังครับ และใช้พาสต้าเส้นสดทำออกมาเหมือนคาโบนาร่า
พาสต้าซัมจังเหรอ
คนจะอยากกินพาสต้าที่ทำจากซัมจังเหรอ
ผมคิดว่าซัมจังน่าจะเข้ากับหมูต้ม หรือขาหมูมากกว่าไหม
เมนูที่สองคือสเต๊กที่ปรุงด้วยโคชูจังกับเนย
เราตั้งใจว่าจะใช้เป็นเนื้อวัวครับ
มีสเต๊กด้วย
ไม่มีเมนูไหนน่าประทับใจเลย
เราอยากทำเมนูที่มีความโดดเด่นหน่อย
เป็นเมนูจอนรวมมิตรกับคาเวียร์ครับ
เราจะเสิร์ฟคาเวียร์คู่กับจอนรวมมิตร
ซึ่งจะมีกลิ่นอายความเป็นเกาหลี ที่ทุกคนกินได้สบายๆ
เมนูสุดท้าย จอนรวมมิตรนี่ เกี่ยวอะไรกับจาง
สำหรับเมนูจอนสารพัด เราจะมีซีอิ๊วกุยช่ายไว้ตรงกลาง
- มีซีอิ๊วไว้ให้จิ้มกิน - ครับ จะมีซอสเสิร์ฟคู่ไปด้วย
ฟังดูฝืนๆ เนอะ
- นั่นสิ - ใช่ๆ
คิดว่าจะใช้คาเวียร์เยอะแค่ไหนครับ
เราคิดเอาไว้ว่า…
จะใช้ชิ้นละประมาณสามกรัมครับ
คิดว่าจะไม่ใส่เยอะครับ
คาเวียร์กับจอนรวมมิตร
พอคนสั่งมาอาจจะคิดว่า "อะไรเนี่ย ทำไมมีนิดเดียวเอง"
ถ้าใส่สามกรัมอาจจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า
คนส่วนใหญ่รู้อยู่แล้วว่าคาเวียร์มีราคาสูง
ด้วยราคาประมาณ 28,000 วอน
ถ้าเราไม่ตั้งราคาสูงขนาดนั้น ทุกคนก็น่าจะเข้าใจได้ครับ
ก็คือนึกถึงความพอใจของลูกค้า
คำว่า "จาง" ของลุงจาง สุดท้ายก็มาจากคำว่า
ทเวนจัง โคชูจัง คันจังนี่ครับ
ผมว่าเมนูไอเดียดีมากเลย
ถึงตอนแรกจะคิดว่า "ลุงจาง" มันฟังดูทะแม่งๆ
ผมว่าคอนเซปต์ของเราดีที่สุดแล้วครับ
ทีมต่อไป
ร้านอาหารของเราชื่อว่า "ร้านอาหารคนขับระดับอภิมหารวย" ครับ
เราลองคิดกันว่าถ้าทำร้านอาหารคนขับ ที่อร่อยกับความหรูหราได้จะเป็นยังไง
เมนูแรกของเราคือทรัฟเฟิลทองคัตสึ ราคา 36,000 วอนครับ
ทงคัตสึราคา 36,000 วอน
ไม่ใช่ทงคัตสึธรรมดา
แต่ไปทงคัตสึชิ้นอวบๆ ที่มีความนุ่มและหรูหรา
มาคู่กับซอสทรัฟเฟิลครับ
ส่วนอัลบับคาเวียร์สวรรค์
เราลองคิดกันว่าถ้าอยากทำอัลบับให้หรูหรา จะใส่อะไรลงไปดี
คาเวียร์คือไข่ปลาที่แพงที่สุดครับ
เราอยากทำอัลบับที่คนจะอยากรู้อยากเห็น
และอยากลองสักครั้งในชีวิตครับ
เราตั้งราคาไว้ที่ 58,000 วอนครับ
และจัมปงครีมหมาล่าล็อบสเตอร์
จะเสิร์ฟที่ราคา 42,000 วอนครับ
มีล็อบสเตอร์ก็จริง แต่จัมปงครีมราคา 42,000 วอนเลยเหรอ
ร้านคุณราคาสูงที่สุดเลยครับ
เราประเมินแล้วว่านี่เป็นธุรกิจพิเศษ สำหรับการแข่งขันวันนี้เท่านั้น
และตัวการแข่งขันเอง ก็คือการเพิ่มยอดขาย
เราก็เลยตัดสินใจว่า ถ้าอยากทำอาหารดีๆ ที่สมเหตุสมผล
ต้องตั้งราคาอาหารให้สูงหน่อยครับ
เราไม่คิดจะไปเปิดร้านนี้ข้างนอกแน่นอนครับ
นี่เป็นคอนเซปต์
เพื่อดึงดูดลูกค้าที่จะมาในวันนี้เท่านั้นครับ
ถ้าพวกเราโลภหน่อย คงขายติ่มซำสามชิ้นสามสี่หมื่นวอนไปแล้วค่ะ
แต่นี่เป็นการเปิดร้านอาหารที่เสิร์ฟให้แขกจริงๆ
ฉันคิดว่าการเริ่มต้นด้วยแนวคิด
"นี่คือเมนูที่จะไม่มีวันได้เห็นอีก" มันไม่ถูกต้องค่ะ
ถ้าเป็นซูชิรวมมิตรราคา 50,000 วอนก็ยังพอว่า
แต่นี่ใช้ชื่อว่าอัลบับ
แบบนี้มันคือการทำเพื่อรายการ ไม่ใช่เปิดร้านอาหารจริงๆ นี่
สิ่งที่ผมรู้สึกก็คือ
ผมไม่รู้ว่าร้านนี้ทำอะไรครับ ที่รู้สึกได้ตอนนี้นะ
สรุปก็คือเป็นอาหารง่ายๆ
ใช้วัตถุดิบคุณภาพสูง ถูกไหมครับ
- ถูกต้องครับ - ตั้งใจนำเสนอแบบนั้นใช่ไหมครับ
ครับ และโดยพื้นฐาน ที่นี่ก็คือย่านการค้าพิเศษไงครับ
เราจะให้ลูกค้าซื้อของกินให้เต็มที่ในวันนี้
วันนี้มีเงินมาเยอะ เอามาซื้อของดีๆ กินดีกว่า
แล้วก็มาร้านเรานะครับ มีของที่น่าสนใจอยู่
นี่คือคอนเซปต์ของเราครับ
ถ้าขายไม่ออกอาจจะขาดทุนมหาศาลเลยนะ
จะรับมือกับความเสี่ยงนั้นยังไงครับ
เรากระจายต้นทุนตามช่วงราคาแล้วครับ
แทนที่จะขายอาหารราคาถูกปริมาณมาก เราใช้กลยุทธ์กระตุ้นยอดขาย
ตามแนวโน้มการบริโภคของลูกค้าครับ
ผมคิดว่าแค่คำถามก็ผิดแล้วครับ
การเพิ่มยอดขายคือประเด็นสำคัญอันดับหนึ่ง ส่วนกำไรเราก็จะจัดการเอง
ถ้าเรากังวลเรื่องสินค้าตกค้าง
สั่งวัตถุดิบน้อยลง และทำยอดขายน้อยลง
มันก็ไม่ตรงกับวัตถุประสงค์การแข่งขันสิครับ
ผมคิดว่าไอเดียสมกับเป็นเชฟชเวฮยอนซอกดีครับ
ความคิดแปลกใหม่
ผมอยากรู้มากว่ากลยุทธ์นั้นจะใช้ได้ผลหรือเปล่า
ครับ ช่วยอธิบายด้วยครับ
ครับ อันดับแรกร้านเราชื่อว่า "ร้านอาหารจีนทริปเปิล" ครับ
เราคิดเมนูจากการผสมผสาน เอกลักษณ์ของเชฟแต่ละคนครับ
เมนูแรกจะเป็นติ่มซำครีมหมาล่า ตั้งราคาไว้ที่ 15,000 วอนครับ
เมนูที่สองชื่อบุลโกกีเปากรอบ ราคา 18,000 วอนครับ
เมนูที่สามชื่อญ็อกกี้โคชูจังเนยกับไก่ย่าง ตั้งราคาไว้ที่ 25,000 วอนครับ
เราพยายามตั้งราคาให้สมเหตุผล
เหมือนเปิดร้านอาหารจริงๆ
ก็เลยตั้งราคาออกมาแบบนี้ครับ
ทีมร้านอาหารจีนทริปเปิล
ผมว่าเป็นทีมที่ใสซื่อมากครับ
พวกเขามีความตั้งใจ ในการเปิดร้านอาหารที่คนเข้าถึงได้
เป็นการนำเสนอแนวทาง ที่ต่างจากร้านอภิมหารวยมากครับ
ทีมร้านอาหารคนขับตั้งกลุ่มเป้าหมายเอาไว้
ว่าเป็นลูกค้าพิเศษที่จะมาในการแข่งขันนี้เท่านั้น
และวางกลยุทธ์ตามนั้น
แต่ร้านอาหารจีนทริปเปิลไม่ได้ทำแบบนั้น
คุณเมินเรื่องนั้นเหรอ
เปล่าครับ เราไม่ได้เมิน
- เราก็พิจารณาเรื่องนั้น - ไม่ใช่ไม่สนใจเหรอ
ไม่ใช่ครับ เราปรึกษาเรื่องนั้นกัน มากเพียงพอแล้ว
แต่ยังไงก็ตาม อาหารที่เราอยากทำและต้องการนำเสนอ
มีช่วงราคาที่สมเหตุสมผล
และเราก็คิดว่ามันจะช่วยเพิ่มยอดขายได้ครับ
ราคาอะไรพวกนี้มีจุดที่น่าสงสัยอยู่
พวกคุณได้พิจารณาเรื่องการบริหารร้าน
ระหว่างตั้งราคาหรือเปล่า
เราคิดว่าตั้งราคาตามความเป็นจริงค่ะ
- ตามความเป็นจริงเหรอ - ค่ะ
เราวางแผนด้วยความตั้งใจว่า
อยากเปิดร้านอาหารที่ใครก็มากินได้สบายๆ
ถึงเราจะขายถูกกว่ามาก
แต่เราคิดว่าถ้าออกไปขายในโลกความเป็นจริง
ก็ควรทำแบบนี้
ตอนได้ยินราคาของทีมข้างๆ ไม่รู้สึกตกใจเหรอครับ
- ฉันคิดว่ามันเกินจริงค่ะ - ตกใจมากครับ
ตกใจในแง่ดีหรือไม่ดีครับ
ทั้งสองอย่างครับ
- ทั้งสองเหรอ - ครับ
ผมว่าคุณควรเอาไปคิดอีกหน่อย
ว่าควรขายอาหารจำนวนเท่าไร ในพื้นที่จำกัดแบบนี้
เข้าใจแล้วครับ
ยังไงนี่ก็คือการแข่งขัน
ที่ยอดขายจะทำให้ได้คะแนนมาก
กลยุทธ์ของเราตรงข้าม กับของเชฟชเวฮยอนซอกโดยสิ้นเชิง
ผมไม่แน่ใจว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า
สุดท้ายมันก็ขึ้นอยู่กับว่าอาหารของเรา
จะทำให้ร้านรอด หรือจะทำให้ร้านเจ๊ง
ผมคิดว่าพรุ่งนี้จะเป็นโอกาสที่ดี ที่เราจะได้เห็นกันครับ
เราได้รู้ฝีมือของพวกคุณแล้ว
เพราะงั้นหวังว่าจะได้เห็น กลยุทธ์ที่มีโครงสร้างมากขึ้นครับ
(สิ้นสุดการสรุปคอนเซปต์ 21 ชั่วโมงก่อนเปิดร้านอาหาร)
สมัยนี้เราจะหากิน
จากอาหารอร่อยอย่างเดียวไม่ได้ครับ
ผมจะพยายามเต็มที่เพื่อแสดงให้เห็นครับ
คุณคิดว่าทีมไหนดีที่สุดครับ
ก็ต้องเป็นเราอยู่แล้วครับ
จะทำผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด
พวกเราต้องทำเต็มที่ทุกนาที
อันที่จริง ทีมเรามีความสมจริงที่สุด
ต่อให้ต้องอดนอนผมก็จะทำ
หากุ้งกันก่อนดีกว่า เราต้องดูว่ามีกุ้งหรือเปล่า
แผ่นเปาะเปี๊ยะ
เราต้องซื้อทุกอย่างในราคาต่ำกว่าล้านวอนครับ
เรามีครีมและทรัฟเฟิลหมดแล้ว ก่อนอื่นเอามาที่นี่
- เอาวัตถุดิบหลักมาก่อน - ครับ เอาซอสไปก่อน
- เราต้องเอากล่องมาใส่ครับ กี่กล่องนะ - ค่ะ
สามกล่อง
ผมอยากให้เอากุ้งล็อบสเตอร์มาให้ได้ 40 ตัว
ถ้าไม่ได้ก็เอามา 35 ตัว
ครับ พรุ่งนี้ส่งใบเสร็จมาทางแชตได้เลย
ขอบคุณครับ
เราต้องซื้อทุกอย่าง ตั้งแต่เครื่องปรุง เนื้อ อาหารทะเล และผัก
เราต่างคนต่างหาวัตถุดิบที่ตัวเองต้องการค่ะ
เพื่อประหยัดเวลาให้ได้มากที่สุด
(ร้านอาหารลุงจาง)
เท่านี้ก็ถือว่าเราเตรียมตัวได้สมบูรณ์แบบแล้ว
สิ่งที่เราต้องทำคืนนี้ก็คือ
รายการสิ่งที่ต้องทำ
สิ่งที่ผมต้องทำก็คือ
- ผมจะเป็นคนทำเส้น - อือๆ
แล้วเราก็ต้องหั่นเบคอน หัวหอม กับกระเทียมนิดหน่อย
เพื่อใช้ในการทำซอสครับ
ให้หนึ่งคนหั่นก็น่าจะโอเค
คุณทำคัลบีได้ไหมครับ
- ซอสคัลบีเหรอ - ซอสคัลบี
- วันนี้เหรอคะ - ครับ
ได้ค่ะ
ตอนนี้เราต้องแบ่งหน้าที่เพื่อเตรียมวัตถุดิบกันครับ
คุณจะรับหน้าที่ทอดใช่ไหมครับ
ครับ ผมจะใช้ทั้งแบบนี้โดยไม่ต้องหั่นเลยครับ
คุณจะทำซอสใช่ไหมครับ
ครับ ผมจะทำไว้ล่วงหน้า
- แล้วก็ ช่วยดูแลเรื่องข้าวหน่อยนะครับ - ได้ครับ
แล้วก็ คุณป้าคาเสะช่วยเตรียมสาหร่ายแห้ง
ผมจะออกแบบแผนในการเตรียมวัตถุดิบให้
ครับ ดีครับ
มีเรื่องแจ้งให้ทราบด่วนครับ
เรื่องด่วนเหรอ
อะไรอีกล่ะ
มีอะไรนะ
ตอนนี้มีร้านอาหารเปิดเพิ่มอีกร้านครับ
- ฮะ - อะไรนะ
มีร้านเปิดอีกร้านเหรอ
อะไรกัน
อะไรน่ะ
- อะไร - หมายความว่าไง
- อะไรน่ะ - หือ
ทำไมเหรอ
อะไรน่ะ
จากนี้ ขอให้แต่ละทีมคัดสมาชิก
ที่คิดว่ามีประโยชน์ ต่อการเปิดร้านอาหารน้อยที่สุด
ออกทีมละหนึ่งคนครับ
- ว่าไงนะ - เราต้องไล่คนออก
เหลือจะเชื่อ
ผู้ที่ถูกคัดออกสามคน
จะกลายเป็นทีมเดียวกัน เพื่อเปิดและบริหารร้านอาหารใหม่
แบบนี้จะโหดร้ายเกินไปแล้วนะ
ก็ว่าทำไมมีร้านอยู่สี่ร้าน
นั่นสิ
แปลว่าทีมนั้นจะมีสามคนเหรอ
การเลือกผู้ถูกคัดออก จะเลือกผ่านการโหวตโดยไม่เปิดเผยชื่อครับ
ขอให้แต่ละคนเขียนชื่อหรือคีย์เวิร์ด ของสมาชิกที่ต้องการคัดออก
พร้อมเหตุผลและนำมาส่งครับ
โอ๊ย ทำเกินไปแล้วนะ
แต่ละทีมจะต้องคัดสมาชิกออกหนึ่งคน
และหากใครไม่พอใจกับทีมปัจจุบัน
สามารถอาสาออกมาเองได้ครับ
นี่คือโอกาสสุดท้าย
ในการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทีม ก่อนเริ่มเปิดร้านอาหารครับ
หักมุมมากเลยนะ
หวังว่าทุกคนจะใช้วิจารณญาณสูงสุด เพื่อความอยู่รอดของตัวเองครับ
โห โหดจริงๆ
(18 ชั่วโมง 30 นาทีก่อนเปิดร้านอาหาร)
(ร้านอาหารจีนทริปเปิล)
แปลว่ายังไงเราก็ต้องเลือกหนึ่งคนใช่ไหมล่ะครับ
ครับ
งั้นก็แค่เขียนชื่อผมเถอะครับ เขียนชื่อผมเลย
เฉยไว้น่า
ผมเกลียดเกมนี้
เอาผมออกก็ได้ครับ
พูดอะไรน่ะ
ผมคิดว่าถ้าได้ไปแสดงตัวตนอยู่ที่อื่นน่าจะดีกว่า
- อ๋อ ทำสิ่งที่อยากทำเหรอ - ครับ
ผมคิดว่าน่าสนุกดีครับ
ทีมผมน่าเบื่อจนน่าแปลกใจ บทบาทที่ผมได้รับก็อ่อนด้วย
ผมกลัวว่าจะถูกทีมฝังกลบเหมือนคราวก่อน
พอได้ยินประกาศ ผมเลยรู้สึกว่า
"ออกจากทีมไปแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ"
รีบเอาผมออกจากทีมก่อนเลย
- ถ้าเจ้าตัวเขาต้องการ - โอเค
ผมไม่อยากให้เขาไป แต่ว่าเขาอยากทำอาหารจีน
(คนที่คัดออก: หนุ่มหนังสือการ์ตูน เหตุผล: เจ้าตัวขอมา)
- ดีใจที่ได้ทำอาหารกับคุณนะครับ - เหมือนกันครับ
ในช่วงสั้นๆ
(ร้านอาหารคนขับระดับอภิมหารวย)
ผมขอโทรศัพท์ก่อนนะครับ
โทษนะครับ
เชฟจางทำลิสต์เมนูให้หน่อยครับ
แยกทีละเมนู
- ผม… - เราจะซื้อวัตถุดิบกัน
- แล้วเรื่องการโหวต… - ถ้ามีสี่ทีม
ผมว่าเราจัดสรรต้นทุนไปทางอื่นก็ได้นะ
เราจะซื้อตอนเช้าให้มันจบตรงนี้เลย
อือๆ เราจะจัดการเอง
จะทำยังไงกันดีล่ะ
ก่อนอื่น
ลองคิดไว้ในใจนะครับ ตอนนี้…
ทำสิ่งที่ต้องทำก่อน
ซอสที่เชฟพูดถึงเมื่อกี้
- ผมว่าควรจดไว้นะ - ซอส…
ผมคิดว่าไม่น่าจะเป็นผมครับ
ผมคิดว่าน่าจะเป็นหนึ่งในสองคนนั้น ว่ากันตามตรง
คุณป้าคาเสะ ไม่ก็เชฟอันยูซอง
พวกเขาดูไม่ค่อยเข้าพวกครับ
จะมีทีมเพิ่มมาอีกทีมใช่ไหมล่ะครับ
แล้วเราก็เตรียมของขายเอาไว้แล้ว
- แต่ผมว่าเราลดจำนวนลงหน่อยก็ได้ - ครับ
เราอาจจะเพิ่มคาเวียร์แดงมากขึ้น
เพิ่มล็อบสเตอร์ หรือเนื้อมากขึ้นอะไรแบบนี้
น่าตกใจมากค่ะ
ฉันได้แต่คิดว่าหรือจะเป็นฉัน
ก็อึดอัดใจเหมือนกันครับ
อาจจะเป็นผมก็ได้
แล้วก็เรื่องการแบ่งงาน แต่ไม่รู้แล้วว่าจะแบ่งงานให้ใคร
ลงคะแนนก่อนดีไหมครับ
เขียนตอนนี้เลยไหม ยังไงเราก็ต้องเขียนอยู่แล้ว
ให้แต่ละคนคิดเองเขียนเอง
แล้วก็ไปลงคะแนน
ทำแบบนี้ต่อไปงานก็ไม่น่าจะเดินครับ
เอาล่ะ เรามาโหวตกันเถอะครับ
ฉันโหวตคุณอันยูซอง
ฉันคิดว่าฉันน่าจะทำงานที่เขารับผิดชอบอยู่ได้ค่ะ
(อันยูซอง)
คุณป้าคาเสะเขามีความสามารถ แต่ว่านี่คือสงคราม
เราต้องพุ่งชน
ผมโหวตคุณป้าคาเสะ
(อันยูซอง: 1 คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง: 2)
สาหร่ายเหรอ แค่สาหร่ายแผ่นเดียวจะกินแรงไปไหม
แล้วว่ากันตามตรง อันนั้นผมก็ทำได้ครับ
ผมเลือกเชฟอันยูซองครับ
(อันยูซอง: 2 คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง: 2)
เราทุกคนต่างเสนอไอเดียกันว่าจะทำอะไร
แต่เขาไม่ค่อยให้ความร่วมมือ
(เหลือ 1 คะแนนสุดท้าย)
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
ไม่นะ พอเริ่มผูกพันก็ต้องจากกันแล้ว
นั่นสิครับ
ต่อไป จะประกาศรายชื่อผู้ถูกคัดออก
ของแต่ละทีมนะครับ
อันดับแรก ผู้ถูกคัดออกของทีมเชฟสามดาวคือ…
เชฟกล่องเหล็กครับ
เวรกรรม
- พวกเขาคงตกลงกัน - น่าจะตกลงกัน ครับ ใช่ครับ
ในสถานการณ์นี้ ให้ผมออกไปถูกต้องแล้ว
เพราะว่าทุกคนเลือกเมนูไว้แล้ว แต่ผมไม่ได้เลือกเมนูอะไรเลย
ผมได้แค่คอยเก็บงาน
ให้ผมไปยังสบายใจกว่า
ถ้ามันจะช่วยทีมได้ ให้ผมออกไปก็ถูกแล้ว
ผมไปแล้วอาจจะชนะก็ได้นี่
- เฮ้อ ไม่รู้สิ - เดี๋ยวจะเอาชนะให้ดู
อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ
มันก็ถูกแล้วนี่
เขียนชื่อผมเถอะครับ
- เอาตามนั้นแหละครับ เราจะทำไงได้ล่ะ - ตามนั้นแล้วกันครับ
- ขอโทษจริงๆ นะครับ - ไม่หรอก
คุณจะต้องได้เข้ารอบครับ
ผมจะเข้ารอบให้ได้
เชฟกล่องเหล็กที่ถูกคัดออก
ขอให้ย้ายไปยังร้านอาหารที่ว่างอยู่ครับ
ยินดีต้อนรับนะครับ
นี่ สู้ๆ
ผู้ถูกคัดออกจากทีมเอ็ดเวิร์ด ลีคือ…
หนุ่มหนังสือการ์ตูน
รีบมาให้ไว
เชฟอาหารจีนสองคนมาเจอกันแฮะ
- แบบนี้อาจดีกว่าก็ได้ - อือ
เขาเป็นเชฟอาหารจีนกันทั้งคู่
น่าจะโอเคอยู่
ผู้ถูกคัดออกจากทีมชเวฮยอนซอกคือ…
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม