Nakakabaliw 'to.
Naku, ibang klase 'to.
Ano 'yan?
Ang tema ng consolation match…
Convenience Store.
Seryoso ba sila?
ROOM OF INGREDIENTS "CONVENIENCE STORE"
Mga sangkap lang sa convenience store ang puwedeng gamitin ng mga kalahok
para makapagluto ng masarap at malikhaing putahe.
Titikman ang putahe na unang matatapos,
at sasabihin ang mga nakapasa pagkatapos mahatulan lahat ng putahe.
Tatlo lamang ang makakapasa.
May dahilan kaya may mga ready-made na pagkain sa mga convenience store.
Kakainin mo na lang 'yon.
Nablangko ang isip ko.
Ramyeon na lang ang lulutuin ko.
Magsisimula na
ang consolation match!
Makikiraan.
-Maghati-hati tayo. -Hindi 'to.
Akala ko igagalang namin ang isa't isa bilang mga chef,
pero grabe, mali pala ako.
Kinuha nila lahat.
Ngayon, kailangan kong kunin ang sa 'kin.
May Neoguri ba?
Walang Neoguri?
Nasa bandang kanan mo.
-Wala akong makita. -Nakuha na lahat.
Buwisit.
Naghahanap ako ng mga sangkap, pero ubos na ang lahat.
Lagot ako kung hindi ko makuha ang mga sangkap ko.
Di ko na alam ang gagawin ko.
Napaisip ako sandali, tapos kinuha ko na lahat.
Hindi oriental sauce.
May balsamic dressing ba?
Wala.
Wala ka bang nakita na katulad ng balsamic dressing?
Balsamic?
Di bale na.
Hindi ako pumupunta sa mga convenience store,
kaya di ko alam kung anong klaseng pagkain mayroon do'n.
Sobrang nahirapan ako.
Walang dressing?
Hay naku.
Grabe.
Ang hirap nito.
Walang asukal.
Gusto kong makita kung ano'ng lulutuin ng magagaling na chef na 'to
gamit ang mga sangkap galing sa convenience store.
May nakita akong mga de-lata,
kaya naisip kong dagdagan 'yon ng kung ano.
Parang hot pepper saury.
'Yong parang hot pepper tuna,
pero gawa sa alumahan.
Kailangan ko ng red pepper oil para do'n, pero wala 'yon doon,
kaya kinuha ko ang mantika mula sa mga de-latang hot pepper tuna.
Tapos tinimplahan ko,
at doon ko lulutuin ang hot pepper saury.
Ayokong magmukhang pilit ang putahe ko.
Dapat mala-convenience store pa rin ang dating nito.
Gaano pa karami ang kailangan ko?
Red pepper oil.
Gusto kong gumamit ng red pepper oil, pero wala 'yon do'n,
kaya kumuha ako ng maraming ramyeon na may pakete ng mantika sa loob.
Iniisip kong simplehan lang ang lasa,
kaya magluluto ako ng noodles na puwedeng pang-midnight snack.
Gumamit ako ng pinausukang manok…
at ilang fish cakes.
Hinalo ko ang matamis at maalat para makagawa ng kakaibang lasa.
Naisip ko ang lulutuin ko
habang inaalala ko kung ano'ng madalas kong kainin sa convenience store.
Parang pad thai 'to.
At Neoguri ang pinakamagandang ramyeon na gamitin para ro'n.
Kaya kumuha ako ng ilang Neoguri.
Kumuha rin ako ng pitso ng manok, crab sticks at suso
bilang dagdag na sangkap.
Kailangan kong makakuha ng suso
kasi 'yon ang pinakamahalaga sa lahat ng mga sangkap ko,
dahil siguradong malasa 'yon.
Mahalaga na matamis ang pad thai,
pero kailangan din na maasim dahil matapang ang lasa ng sauce nito.
Kaya sinubukan kong humanap ng maasim na sangkap,
pero wala ring nangyari.
Buti na lang nakahanap ako ng lemon juice,
kaya hinalo ko 'yon para maging maasim.
ang ramyeon.
May iba naman akong ginagawa.
Grabe, may natapos na agad?
Agad-agad?
May nagkamali bang pumindot?
Plano kong maunang matapos.
Kung mula sa convenience store ang gagamiting sangkap,
dapat simple lang ang lulutuin ko,
kaya 'yon ang ginawa ko.
Ang bilis naman.
NATAPOS SA LOOB LANG NG 17 MINUTO
Ano'ng putahe mo?
Ito ang sariling bersiyon ko ng Chinese beef lettuce wrap.
Madalas, piniprito ang noodle batter nito,
tinatadtad sa maliliit na piraso, at kinakain ito sa ibabaw ng repolyo.
Parang katulad nito 'yon.
Dumurog ako ng ramyeon, at pinalutong ko 'to at pinatamis.
Gumamit din ako ng Cheongyang pepper at de-latang mais
para lumutong at umanghang 'to.
Sa karne, gumamit ako ng paa ng baboy
mula sa brand ni Paik Jong-won.
Di ko sinadya 'yon. Kailangan ko lang ng paa ng baboy.
-Ayos lang kahit sinadya mo. -Hindi sadya 'yon.
Kinuha ko ang walang buto.
Hiniwa ko 'yon sa maliliit na piraso
at prinito kasama ang pampalasa ng ramyeon.
Limitado lang ang mga sangkap,
kaya ginawa ko ang makakaya ko para mapantayan
ng niluto ko ang kalidad ng orihinal na putahe.
PIG TROTTERS CABBAGE WRAP
Ulam ba 'to o pulutan?
Pangmeryenda, pero puwede ring ulam.
Gawa 'yan sa mga pagkain mula sa convenience store,
kaya pangmeryenda siguro 'to.
Ano'ng ginamit mo sa sauce?
-Shin Ramyun. -'Yong seasoning lang?
'Yong Shin Ramyun the Red.
Wala ka nang ibang ginamit na seasoning?
Ayos na ang seasoning ng ramyeon.
Gawa ng matatalinong dalubhasa ang seasoning na 'yon.
Makakaalis na ba 'ko?
-Oo. -Sige.
MEDYO MATABANG
MAGANDANG IDEA
KALASA NG PAGKAIN SA CONVENIENCE STORE LASA B-
Mukhang nasunod ko naman nang maayos ang tema.
Ako rin ang pinakamabilis.
Parang kakaiba ang estilo sa pagluluto ni Chef Choi Kang-rok.
Tingin ko, gagamitin niya 'yon
para makagawa ng bago at kakaibang putahe.
-Pakipaliwanag ang niluto mo. -Sige.
Ito ang hot pepper saury.
Hot pepper saury?
Parang hot pepper tuna
pero gawa sa alumahan 'to.
Wala akong makitang sili.
-Gumamit ako ng chili powder. -Gano'n ba.
Spicy saury pala 'to
-na ginawa gaya ng hot pepper tuna. -Opo.
Side dish 'to.
HOT PEPPER SAURY
Puwede ring pulutan.
Kailangan ko lang
na medyo pasarapin ang pagkaing mula sa convenience store.
Simple lang pero masarap.
-Salamat. -Masarap.
Salamat.
Tiwala ako sa niluto ko.
2. CHOI KANG-ROK HOT PEPPER SAURY, GAYA NG HOT PEPPER TUNA
Nakakabaliw 'to.
Sana maalala nila ako sa niluto ko.
Palaban 'to.
-Gaya ko. -Hello.
-Pang-midnight snack 'yan. -Ano 'yan?
Ganito ang madalas kong niluluto
pag lasing na lasing ako.
Niluluto ko 'to
pag gusto kong uminom.
-Base ito sa pad thai. -Pad thai?
Pad thai na gawa sa ramyeon?
Opo.
Sana magustuhan n'yo.
Ilang ramyeon ang ginamit mo?
-Dalawa. -Ang daming calories no'n.
Dalawa ang madalas na ginagamit mo?
Even number lang ang pagbibilang ko sa mga ramyeon.
-Ang gandang kasabihan. -Gano'n para sa 'kin.
Napakamalasa ng niluto ko.
Nakakagulat 'yong pagsabog ng lasa nito sa bibig mo.
Madalas mong niluluto 'to?
Paborito ko talaga ang ramyeon,
kaya lagi kong kinakain, malamig man o mainit.
-Parang nakakalasing nga 'to. -Oo.
Ginawa ko kasi 'yan na parang lasing ako.
-Parang -Masarap.
gumamit siya ng kung ano ang nasa ref, pero balanse pa rin ang lasa.
'Yon mismo ang gusto kong mangyari.
Ayos na 'ko sa narinig ko. Wala na akong pagsisisihan pa.
Bagay dito ang suso. Gumamit ka ba no'n?
Opo.
Ibang klase ang Yoodong Whelks.
-Salamat doon. -Salamat.
Sana sa putahe ko sila pinakanasarapan.
'Yon lang ang gusto ko.
IDEA? MAGALING KAKAININ KO BA ULIT? OO
MANIAC, 8.7
Pag tiningnan mo si Chef Jung Ji-sun, alam mong malakas ang dating niya.
Sigurado akong masarap ang kahit anong lulutuin niya.
Sige, tingnan natin.
May naisip na 'kong putahe no'ng nagsimula kami.
Lulutuin ko ang you po mian, isang lokal na putahe mula sa Harbin
Noodles na binuhusan ng mainit na mantika ang you po mian.
Ang problema, wala akong nahanap na isang mahalagang sangkap.
Ba't walang chili powder dito?
Hindi ako makakaluto kung walang chili powder.
Naghanap ako ng chili powder, pero wala akong nakita.
Mahalaga sa putaheng 'to na ibuhos ang mainit na mantika sa chili powder
para lumabas ang amoy nito.
Paano ako makakaluto ng masarap na putahe kung wala 'yon?
Kaya gumamit na lang ako ng Cheongyang pepper.
Una, iluluto ko 'to sa kawali na walang mantika
para lumabas ang tamis nito.
Medyo isusunog ko at tinadtad 'to,
at pakukuluan kasama ng hiniwang bawang.
Gumawa ako ng sauce na kagaya ng lasa sa you po mian
gamit ang pepper mixture at kaunting seasoning ng ramyeon.
Tapos ibubuhos ko ang mainit na mantika
para lumabas ang aroma nito.
Mahalaga sa putaheng 'to na malakas ang amoy nito.
RAMYEON YOU PO MIAN
-You po? -Opo.
-Noodles na may mainit na mantika? -Opo.
-Tinikman mo ba 'to? -Opo.
Pareho ba ng lasa?
Medyo may pagkakaiba, pero sinubukan kong gayahin ang lasa nito.
Alam na agad ni Mr. Paik kung ano ang putahe 'to.
Sa probinsiya mo lang makakain 'to kasi hindi ito gano'n kasikat sa Korea.
Medyo kinabahan ako kasi ang dami niyang alam.
Mahalaga ang lasa ng mantika sa putaheng 'to.
Ang lasa ng mantika.
Magka-amoy naman.
Karaniwang mantika lang ba ang ginamit mo?
Hindi, spring onion oil ang ginamit ko.
-Pero gawa sa karaniwang mantika? -Opo.
Ganito kaiksing oras?
Ginawa ko ang makakaya ko.
-Kailangan ang amoy ng dahon ng sibuyas? -Opo.
-Salamat. -Salamat.
Mukhang natuwa naman siya. Tinatanong niya kung paano ko ginawa ang mantika.
IDEA MAGALING, BAGO KAKAININ KO ULIT, A-
Puro noodles ang niluto nila.
Oo nga, e.
Hello.
Nagluto ako ng chicken chow mein.
Para sa noodles, pinakuluan ko ang ramyeon noodles
saka ko prinito ulit na parang chow mein.
Sinipsip ng pritong noodles ang sauce kaya naging kakaiba ang tekstura nito,
at puwede n'yong isipin na parang kung pao sauce.
Parang kung pao sauce na hinalo sa noodles?
Opo.
Gumanda nga ang tekstura nang pinakuluan at prinito ang noodles.
-Masarap. -Oo.
Makabago ang paraan na ginamit mo sa ramyeon
para makagawa ng ganitong tekstura.
Mukhang nagustuhan naman nila.
Masarap siguro. Ninanamnam nila.
Buwisit, amoy na amoy ang ramyeon sa 'kin.
Bakit mo sinobrahan sa seasoning? Ang tanga.
Tama, ang ganitong tekstura sa gitna.
Ganito.
Mahalaga sa putahe ko na may iba't ibang tekstura.
Napakulo ako ng ramyeon
at prinito ko ulit sa mainit na mantika.
Malutong ang noodles sa labas pero malapot sa loob
kasi do'n kumapit lahat ng sauce.
-Parang American-style na chow mein 'to. -Ang daming sauce nito.
Nagsimula akong magluto sa Amerika.
-Doon ka nagsimula? -Opo.
Ilang taon ka na no'ng lumipat ka ro'n?
Dalawampu't walo ako no'n.
-Do'n ka lang nagsimulang magluto? -Opo.
Gano'n pala.
Lumaki ako sa maliit na bayan,
kaya kung gusto ko ng pagkaing Korean, ako mismo ang nagluluto.
Nalalasahan ko nga.
-Nalalasahan ko ang chow mein. -Opo.
Siyempre, gusto kong pumasa.
Gusto kong makapasok.
Pero tig-isang kagat lang ang ginawa nila.
SEONKYOUNG CHOW MEIN, MALUTONG NA NOODLES, 8.6
Madalas wala akong pakialam sa iniisip ng ibang tao,
at mas lalong wala akong pakialam sa misyon na 'to.
Madalas akong pumupunta sa convenience store.
Libangan ko ang mag-ikot-ikot sa mga convenience store
araw-araw pagkatapos ng trabaho kahit wala naman akong bibilhin.
Teritoryo ko 'to.
Siguradong mangunguna ako.
Walang makakatalo sa akin sa laban na 'to.
Kumuha ng cream bread si Napoli Matfia.
Bakit gano'n karami ang kailangan niya?
Iuuwi niya ba 'yon?
Naisip ko na gagamitin ng maraming chef
ang matatapang na lasa ng pagkain mula sa convenience store
gaya ng mga fish cake bar, sausage, o ramyeon.
Pag kumakain ang mga Koreano ng gano'ng klaseng pagkain,
naghahanap kami ng matamis.
Kaya gagawa ako ng panghimagas
para iligtas ang mga hurado mula sa matatapang na lasang 'yon.
Gagawa ako ng chestnut tiramisu.
Ilalaga ko ang roasted chestnut sa gatas
tapos ibe-blender
para gumawa ng purée at ihahalo ko 'yon sa cream cheese.
Papainitin ng pinakuluang chestnuts ang cream,
at masisira ang putahe pag ginamit ko 'yon habang mainit pa,
kaya nilagay ko 'yon sa freezer na puno ng yelo.
Pero nag-alala akong baka may kumuha o makatapon nito,
kaya umupo ako sa harap ng freezer para bantayan 'yon.
Tapos, ibababad ko ang biskuwit
sa toffee nut latte para gawing base.
Tapos tatanggalin ko ang cream sa cream bread.
Gagamitin ko 'yon para sa cream base
ng chestnut purée.
Tapos kukuha ako ng granola
na may kasamang yogurt at lulutuin ko sa kawali para lumutong 'yon.
-Gumagawa siya ng panghimagas. -Oo.
Panghimagas ang ginawa niya?
Ni minsan di ko naisip na matatalo ako rito.
Wow.
Ito ang chestnut tiramisu.
Sa Italian, ang ibig sabihin ng tiramisu
ay "pasayahin ang sarili" kaya ginawa ko 'to para sa inyo
para makakain kayo ng matamis dahil baka pagod na kayo ngayon.
Naisip kong gagawa silang lahat ng entrée, kaya panghimagas ang ginawa ko.
Oo, entrée ang ginawa nilang lahat, pero iba itong ginawa mo.
Pinili mong sumugal.
Pinili ko ang masaya.
Pasensiya na malaki ang kinuha ko.
Maraming magandang sangkap sa convenience store.
Masarap ang mga ginawa nila mula ro'n.
Gusto ko pa.
Paano niya nabalanse ang lasa nito gamit ang mga kakaibang sangkap?
Kalasa nito ang mga mamahaling panghimagas na mabibili sa hotel.
Magkano ang mga sangkap nito?
Di masyadong mura kasi…
Napamahal ka siguro sa tinapay.
Walang fresh cream,
kaya kinuha ko ang cream sa mga tinapay at binati 'yon.
Ang sarap nito.
Mukhang sobrang nagustuhan nila ang panghimagas ni Napoli Matfia.
Ang saya-saya nila habang kinakain nila 'yon.
Napakasarap siguro no'n.
Kukuha pa ako.
-Ang galing mo. -Salamat.
Siguradong magugustuhan
nina Chef Anh at Mr. Paik ang panghimagas ko,
at nakuha ko ang inasahan kong mga komento mula sa kanila.
Mukhang nagustuhan nila ang ginawa ko.
May pineapple salsa sa ilalim,
at may pitso ng manok na binabad sa oriental dressing.
Tingin ko, nagiging elegante ang kahit anong niluluto mo.
Salamat.
Akala ko katapusan ko na, pero mukhang hindi pa.
Baka dito na ako matatanggal,
kaya gusto kong magluto ng putahe na babagay sa palayaw ko.
Puwede n'yong isipin na toast 'to
na may medyo sunog na repolyo, crab sticks, tuna, at mayonnaise.
Gusto ko ang amoy-sunog na repolyo.
Hindi 'yon nakakairita.
Siyempre, gusto kong makapasok.
Carrozza 'to, isang malutong na sandwich
na mula sa Campagna, isang bayan sa timog ng Italy.
Nakakatakam 'to ngayong gabi.
Kampante ako sa niluto ko.
Tapos na ang pagtikim.
-Ang sasarap ng pagkain n'yo. -Salamat.
-Ang gagaling n'yo. -Salamat.
Salamat.
Mga hurado, piliin n'yo na ang mga nakapasa.
Ang putaheng pinakaumangat sa 'kin…
Ang putaheng ayaw nating tigilan na kainin.
-Sobrang ganda ng naisip niya. -Oo.
Tatlo lamang ang makakapasa.
Hindi ko pagdududahan kung sinuman ang makakapasa.
Pasensiya na, pero kailangan kong makapasok.
Oras na para sabihin ang tatlong nakapasa.
Sobrang bigat ng pakiramdam dahil sa katahimikan at kaba.
Sobrang kinakabahan ako.
Sasabihin na ng mga hurado ang unang nakapasa.
Ang unang nakapasa
na nanguna na sobrang laking lamang.
Si Napoli Matfia.
NAPOLI MATFIA, NAKAPASA
No'ng sinabi niyang "na nanguna na sobrang laking lamang,"
inasahan ko nang ako 'yon.
Ang pangalawang nakapasa…
Chef Jung Ji-sun.
Kailangan kong isipin 'to
na isang leksiyon.
Kailangang seryosohin ko ang lahat at huwag magpakakampante.
Ang pangatlo at huling nakapasa
sa consolation match…
Sobrang nakakahiya kung matatanggal ulit ako.
Kailangan ko lang lampasan ang pagsubok na 'to.
Tapos gagalingan ko sa susunod.
Pasensiya na sa inyong lahat.
Kailangan kong makapasok.
Congratulations, Cooking Maniac.
Naiyak ako kasi ang sama ng loob ko.
Nalungkot ako para sa mga kasamahan ko.
Hindi madaling makarating dito,
kaya gusto kong gawin lahat ng makakaya ko.
Salamat at pasensiya na sa mga chef na hindi nakapasok.
Masaya kaming nakasama kayo.
Patuloy ko pa rin kayong susuportahan.
Good luck sa inyong lahat.
Ang huhusay n'yo.
Medyo nakakadismaya,
pero ginawa ko pa rin ang lahat ng makakaya ko sa consolation match.
Kaya wala akong pinagsisisihan.
May mga bagay akong nakalimutan,
gaya ng kung gaano ko kamahal ang pagkain
at ang mga panahon na nararamdaman ko pa 'yon.
Parang bumalik ako sa mga panahon na 'yon at natuwa ako.
Grabe, tingnan mo 'to.
Ang gandang tingnan.
Wow.
Ano kaya ang gagawin natin ngayon?
Welcome.
-Hello! -Hello.
-Hello! -Hello!
Parang restaurant 'to.
-Grabe. -Ang ganda.
-Ang galing. -May nagluluto.
-Grabe. -Ang astig.
Ang ganda mong tingnan sa ganiyan, Chef.
Wow, ang galing.
Kumain na ba kayong lahat?
-Hindi pa. -Hindi pa.
-Nagugutom na 'ko. -Gutom na 'ko.
Naghanda kami para batiin kayong 15 na natitirang kalahok.
Nagluto kami ng putahe. Simple lang 'to.
Ang sosyal naman ng pakain na 'to.
Karangalan 'to.
Maupo lang kayo at manood.
-Uupo ako ro'n at manood din. -Sige.
Mga hurado na tayong lahat ngayon.
'Wag na, Mr. Paik.
Iisipin na lang namin na baka malamig na ang pagkain habang tinitikman.
Niluto ko ang isa sa mga kilalang pagkain sa Mosu,
acorn noodles na sinunog sa baga.
Gagamit ako ng uling na malapit nang mamatay ang baga.
Magsisiga ako ng acorn sa uling na oakwood para lutuin ang noodles.
Natikman ko na 'yan sa restaurant niya.
Namumunga ng acorn sa puno ng oak.
Magdadagdag ako ng chamnamul, kasi babagay 'yon dito.
Marami siyang ginagamit na truffle.
Madalas tumubo ang truffles sa ilalim ng puno ng oak,
at do'n ko naisip ang tungkol sa putaheng 'to.
Gusto ko nang tikman.
Dito ako magsisimulang mag-serve.
Ayos.
Ang daming truffle.
Hindi ko na makita ang noodles.
Heto na.
Naku, salamat.
Karangalan sa 'min 'to.
Mainit pa ang pinggan.
-Sana magustuhan n'yo. -Salamat.
Kumain na kayo.
-Salamat. -Salamat.
-Salamat! -Salamat!
Wow.
Kinakabahan ako.
Ganito pala ang pakiramdam.
Ito ang pinakamasayang parte sa kompetisyon na 'to.
Chef Edward Lee, naubos mo na.
Opo.
-Ang galing niyang kumain. -Masarap!
-Sobrang sarap. -Talaga ba?
-Lasang-lasa ang mani. Masarap. -Talaga?
Alam kong ibang klase ang pagiging technician ni Chef Anh.
Hinding-hindi siya nagkakamali.
Ang pagtitimpla, ang pagkakaluto, ang lasa, tamang-tama lahat.
-Grabeng papuri naman 'yon. -Salamat.
Nagluto pala sana ako ng ramyeon o kung anuman
para mapuri nang ganiyan.
-Nagustuhan n'yo bang lahat? -Opo.
Mas kalmado na ba kayo ngayon?
Parang sumasakit ang tiyan ko.
Ano 'yon?
Oras na.
Oras na para simulan ang isa na namang culinary class war.
Sa round na ito,
ang makakapasa…
ay walo lamang.
-Walo? -Grabe naman.
Kalahati ang matatanggal.
Kaunti lang 'yon.
Sa round na ito, magkakaroon ng Black at White Spoons Mixed Team Battle,
ang Restaurant Mission.
Restaurant?
Bubuo kayo ng grupo nang hindi nakabase sa antas n'yo
at magpapatakbo ng isang restaurant.
MAGBUBUKAS NG RESTAURANT
NA MAY HALONG BLACK AT WHITE SPOONS TEAM
Tama na ang gagawin ko ngayon. Gagawin ko ang lahat para sa grupo ko.
Susundin ko ang lider namin
at matututo sa mga pagkakamali ko mula sa mga nakaraang laban
para magawa ko 'to nang maayos.
Una, bago kayo bumuo ng grupo n'yo,
sasabihin namin ang mga head chef sa bawat grupo.
Ha? Nakapili na sila?
-Mukhang nakapili na sila. -Nakapili na pala sila.
Sa isang survey na ginawa kanina,
bumoto kayo ng tatlong chef na may pinakamalaking tsansang manalo.
Ang tatlong chef na nakakuha ng pinakamaraming boto
ang magiging head chef sa misyon na ito.
-Nakaayon pala sa survey. -Gano'n pala.
Una naming sasabihin ang chef na nakakuha ng pinakamaraming boto.
Kinakabahan ako.
Isang tao lang ang naisip ko.
Nag-uusap-usap ang White Spoons
na ang chef na 'to ang mananalo.
Nakakatakot ang chef na 'to, na parang halimaw sa galing.
Ang unang head chef…
mula sa Team Black Spoon…
Triple Star ng Team Black Spoon.
1ST PLACE: TRIPLE STAR
Siya ang chef na binoto n'yo na may pinakamalaking tsansang manalo?
Oo, tama.
Mula sa 15 nakapasa, nakatanggap si Triple Star
ng 11 na boto.
Ang laki ng agwat ng pagkapanalo niya.
Maayos at tamang-tama ang niluluto niya.
Sobrang galing ng teknik niya at nababalanse niya ang mga lasa.
Nakita kong kalmado siyang lider at masistema,
at naisip kong sobrang galing niya.
Nagpapasalamat ako na halos lahat sila binoto ako maliban sa apat na chef.
Medyo nakakahiya rin.
Kailangan kong gawin ang makakaya ko at maging responsableng lider.
Ang pangalawa naman,
si Choi Hyun-seok ng Team White Spoon.
Siyempre naman.
2ND PLACE: CHOI HYUN-SEOK
-Naiiyak siya sa tuwa. -Congratulations.
Nakita ko nang malapitan ang husay niya at ang galing niya sa pagluluto.
Siya ang pinakaseryoso sa pagluluto higit kanino man.
Sigurado akong siya ang chef ng henerasyon namin.
Gusto ko siyang makasama sa team.
Ang pangatlong chef,
Edward Lee ng Team White Spoons.
3RD PLACE: EDWARD LEE
Isa siyang alamat.
Nakita ko ang talino niya
mula sa kung paano niya hinahalo ang mga sangkap at iba pa.
Gusto ko siyang hamunin.
Ngayon, oras na para bumuo ng mga grupo.
Mga head chef, piliin n'yo na ang mga isasali n'yo sa grupo n'yo.
Kailangang mapunta ako sa tamang grupo.
Ang mga head chef dapat ang pipili.
Oo, dapat pumili kayo ng chef at kung gusto ka nila, do'n ka mapapasama.
Gusto kong sumali sa grupo mo.
-Sige, gawin na natin. -Sige.
Dalawa na tayo.
-Agad-agad? -May nakuha na agad siya.
Dito ako sa grupo niya.
NAPOLI MATFIA SUMALI SA TEAM NI EDWARD LEE
-Salamat. -Gano'n lang 'yon?
Gano'n lang kadali.
Gusto kong maging lider sa isang team battle.
Pero hindi ako napili, kaya pinili ko si Chef Edward
para puwede akong parang maging lider
kasi hindi siya matatas mag-Korean, kaya marami akong kailangang gawin.
'Yon ang taktika ko.
Magaling akong magtaktika, e.
Hindi ko kilala ang ibang chef.
-Sa Korean cuisine siya. -Oo.
Korean din siya. Siya rin.
Chinese naman ang niluluto niya.
Chinese ang niluluto niya.
Japanese naman si kaniya, pati siya.
-Siya naman French-Japanese. -At Italian, alam ko.
-Kailangan natin ng isang Korean chef. -Oo.
Puwede ba akong sumali sa inyo?
-Gusto kong sumali. -Sige, halika.
Si Chef Edward.
Parang siya ang pinakamagaling.
Nakita ko kung paano siya maghiwa
at alam kong puwede siyang manalo.
Gusto kong magluto kasama mo, Chef.
Kasali si Chef Ho-joon.
Gusto mo bang sumali sa grupo ko?
COOKING MANIAC
Oo, gusto ko.
Excuse po, Chef.
Ako?
JUNG JI-SUN
Alam kong magiging maayos ang pagtutulungan namin.
Gusto kong sumali sa grupo mo.
-Tatanggapin mo ba ako? -Sige, halika na.
Maayos tayong magkakatrabaho.
Uy, Nam-no.
-Chef Nam-no. -Nam-no.
Sasali na siya sa atin.
Hindi siya sasali.
-Sabi niya hindi siya sasali. -Gusto niya ro'n.
Lima na kami sa grupo namin.
Nasa atin ang pinakamagagaling na chef, bukod sa 'kin.
Mukhang malakas din ang grupong 'yon.
Malakas silang lahat.
-Masaya na ba ang lahat sa napili nila? -Masaya ako.
BLACK AT WHITE SPOON MIXED TEAM BATTLE
TEAM EDWARD LEE, TEAM CHOI HYUN-SEOK
TEAM TRIPLE STAR
Ngayon, ipapakita na ang tema para sa Restaurant Mission.
-May menu. -Menu.
Isang menu na walang laman.
Ano ang menu na walang laman?
-Walang laman? -Prepresyuhan din natin.
Walang nakasulat sa mga menu na ibinigay sa inyo.
Kailangan ng bawat grupo na lagyan ng tatlong pagkain at mga presyo nito.
-May presyo. -Pati presyo.
Magbubukas ang restaurant pagkatapos ng 24 oras
at tatakbo 'yon nang dalawa't kalahating oras.
Makatatanggap ng tatlong milyong won ang bawat grupo.
Sa Restaurant Mission,
pipiliin ang mananalo base sa dami ng benta nila
at sa score ng mga hurado.
Mahalaga na malaki ang benta natin.
Magluto tayo ng magugustuhan ng mga tao.
Ang grupo na may pinakamalaking benta ang mananalo
at makakapasok ang mga miyembro nito.
Ang grupo na may pinakamababang benta ang matatanggal.
Ang hirap nito.
Sobrang hirap.
Mahalaga rito kung gaano papatok ang restaurant n'yo,
at kung paano patatakbuhin ang negosyo.
Kailangan ring magmukha itong totoong restaurant.
Sa istruktura nito.
Susuriin din naming mabuti ang pagluluto n'yo.
Puwede nilang matanggal ang dalawang grupo.
Makakapasok kami.
'Wag lang kaming mangungelat.
Gusto kong ipanalo ang grupo ko at makapasok.
MAKALIPAS ANG 24 ORAS
Oras na para buksan ang restaurant!
Welcome!
-Hala. -Naku po.
-Wala na. -Yari na tayo.
-Seryoso ba 'to? -Oo.
-Buwisit. -May dalawang paparating.
Pag pumang-apat tayo, matatanggal tayo.
Kahit ang Physical: 100 hindi ganito katindi.
Pakikuha nga ako ng plato.
E di tumigil ka na.
May emergency announcement.
-Ha? -Ano?
Sobrang lupit naman no'n.
Magsisimula na ang Restaurant Mission.
Gamitin n'yo nang mabuti ang 24 oras.
Sige, una sa lahat, ito muna ang gagawin natin.
Ang naiisip ko…
Korean cuisine.
-Sorry, di ako matatas mag-Korean. -Sige lang. Walang problema.
Pero kung simpleng Korean cuisine lang…
-Oo, walang bibili sa 'tin. -Oo nga.
Kailangang haluan natin 'to ng kakaiba, gaya ng Western cuisine.
Sige, ang unang putahe.
Korean-Italian,
Korean-American.
Silang dalawa ang maghahanda ng mga Korean na sangkap,
-at gagawin naming kakaiba. -Kakaiba, sige.
May sarili tayong mga estilo,
kaya maganda kung pagsamahin atin 'yon.
Halimbawa, ang main sauce.
Sikat ngayon ang mala, kaya 'yon ang magiging main sauce,
-tapos ihahalo sa Italian na putahe. -Ayos 'yon.
Parang mala carbonara.
Naglalagay din kami ng mala sa cream sauce namin.
Puwede nating ipares ang mala cream sa dim sum.
-Gawin natin 'yon. -Maganda nga 'yan.
Pag-isipan natin ang presyo.
Kailangan mura lang.
Hindi tayo makakabenta nang marami kung masyadong mahal.
-Oo nga. -Naisip ko 'yon.
Mas maganda siguro kung maliliit na piraso ang gagawin natin
tapos maramihan ang benta natin.
Mahalaga rito ang presyo.
Isipin n'yo ng ganito.
Maraming mga negosyo sa lugar na 'to.
Parang food court,
pero babayaran ang mga tao para gumastos ng pera,
kaya puwede silang gumastos nang malaki para sa mga kakainin nila.
Mahalaga ang datos sa negosyo ng pagkain.
Makakapagnegosyo lang tayo kung alam natin ang datos
sa kung magkano ang kayang gastusin ng mga customer.
Hindi mahalaga kung ano'ng lulutuin namin o kung anong klaseng restaurant 'to,
kundi ang datos ng mga customer.
Handang gumastos nang malaki ang mga taong 'to,
kaya kailangan nating magpresyo base sa laki ng gagastusin nila.
Kung kapareho ang benta natin ng limang piraso doon sa isa nila,
-Di puwede 'yon. -madedehado tayo.
Kailangan natin ng masarap na putahe na makakarami tayo ng benta.
Nagnenegosyo rin ako sa mga department store,
at gimbap ang pinakamabenta ro'n.
Gimbap, tteokbokki, sundae, at naengmyeon.
-Walang makakatalo ro'n. -Tama.
Walang kahit anong pagkain ang makakatalo ro'n.
Puwede nating lutuin 'yon nang kakaiba.
Puwede tayong magluto ng kilalang pagkain tapos may idadagdag tayo roon.
Oo, gagawin nating kakaiba.
Ano ang pinakamabentang pagkain sa restaurant mo?
-Bibimbap. -Bibimbap?
Ba't di tayo gumawa ng "Sinumpang Bibimbap"
tapos gawin nating napakamahal no'n?
Magandang plano 'yon.
Gusto ko 'yon.
Sandali, may naisip ako.
"Ang Sinumpang Roe Bibimbap."
Pero gagamit tayo ng caviar.
Isang simpleng putahe at gagarbuhan natin.
Hindi natin 'yon magagawa sa ibang lugar.
-Tama. -Gawin natin 'yon.
Gumamit tayo ng lobster at caviar, tapos gumawa tayo ng roe bibimbap.
Gagastos tayo ro'n ng 500,000 won,
-pero ibebenta natin ng 60,000. -Tama.
-Titikman 'yon ng lahat. -Oo nga.
-Kung gano'n… -Gusto ko 'yon.
Gusto ko ang naisip mo.
Sobrang excited na akong bigyan ng pagkakataon ang mga costumer
na makatikim ng sosyal na putahe.
Bihirang dumating ang ganitong klaseng pagkakataon,
at mangyayari 'yon sa araw na 'to.
Kailangan natin ng masarap na pagkain na may tamang presyo.
Para sa roe bibimbap na may caviar, gagawain ba nating 58,000 o 60,000 won?
-Gawin nating 58,000. -Sige, 58,000.
18,000 won para rito?
Parang puwede na 'yon.
Mamahalan ba natin ang steak?
Gawin nating 30,000…
-32,000? -Dagdagan mo ng 2,000 won.
Gawin nating 25,000 won.
Gano'n lang natin tataasan?
Tinaasan lang natin nang dalawa hanggang tatlong libo.
Pero pag tinaasan pa natin ang presyo…
Masyado nang mahal.
Mahalaga na marami tayong mabebenta.
Gawin mong 42,000 para saktong 100,000.
'Yon ang naisip ko.
Pag hindi gumana ito, yari tayo.
Pero sa ngayon, ito ang gagawin natin.
Pare-pareho lang tayong lahat. Di natin malalaman hanggang magbukas tayo.
Oras na para mag-briefing para sa inyong Restaurant Mission.
"Mister Jang" ang pangalan ng restaurant namin.
Ako si Mister Jang.
Tiningnan ko ang mga kagrupo ko.
Magkakaiba ang pinagmulan namin,
magkakaiba ang cuisine, at magkakaiba ang edad.
Pero lahat kami mahilig sa jang.
Mga Korean condiment.
Dalhin mo ang jang kahit saan sa mundo
at kaya no'n pasarapin ang kahit anong pagkain.
Gusto rin naming ipakita
na hindi lang sa pagkaing Korean puwedeng gamitin ang jang.
Puwede tong gamitin sa pagkaing American o Italian
o Chinese, kahit saan.
Pag ginamit mo nang tama ang jang, mapapasarap nito ang kahit anong pagkain.
Ang unang putahe namin
ay ang signature dish namin, ang Mister Jang's ssamjang pasta,
na may presyong 12,900 won.
Gagamit kami ng ssamjang base at sariwang pasta na parang carbonara.
Ssamjang pasta?
Kakainin ba ng mga tao 'yon?
Parang mas bagay ang ssamjang sa pinasingawang baboy at paa ng baboy.
Steak na niluto sa gochujang butter ang pangalawang putahe namin.
Baka ang gagamitin namin dito.
May steak sila.
Walang dating ang mga putahe nila.
Ang magiging main dish namin,
ang iba't ibang jeon na may caviar.
Ipapares namin ang caviar sa iba't ibang klase ng jeon
para sa tradisyonal na panlasang Koreano na pamilyar sa mga tao.
Ano'ng kinalaman ng iba't ibang klase ng jeon sa jang?
Maglalagay kami ng wild chive soy sauce sa gitna no'n.
-Para sa sawsawan. -Opo, para sa sauce.
Parang pilit 'yon.
-Oo nga. -Di ba?
Gaano karaming caviar ang gagamitin n'yo?
Iniisip namin
na mga tatlong gramo kada piraso.
Hindi masyadong marami.
Kung tatlong gramo lang,
baka isipin ng mga tao kakaunti lang 'yon.
Di ba sila maghahanap ng mas maraming caviar?
Alam ng karamihan na mahal ang caviar,
kaya sa presyong 28,000 won,
maiintindihan naman siguro nila kung kaunti lang ang ilalagay namin.
Iniisip mo kung masisiyahan sila.
Korean condiments ang ibig sabihin ng "Jang" sa Mister Jang
gaya ng doenjang, gochujang, at ganjang.
Gusto ko ang konsepto ng mga pagkain n'yo
kahit na naisip ko no'ng una na weird ang "Mister Jang".
Tingin ko, sa amin ang pinakamagandang konsepto.
Sunod na grupo.
"Ang Mamahaling Kainan ng Gazillionaire" ang pangalan ng restaurant namin.
Simpleng kainan 'to na may mga putahe na pang fine dining.
Ang unang putahe namin, truffle gold cutlet na 36,000 won ang isa.
36,000 para sa isang cutlet?
Hindi lang 'to simpleng pork cutlet.
Makapal, malambot, at eleganteng pork cutlet 'to
na may truffle sauce.
May caviar roe bibimbap heaven din kami.
Iniisip namin kung ano'ng magagamit namin para maging magarbo ang roe bibimbap.
Caviar ang pinakamahal na roe.
Gusto naming magluto ng pagkain
na magiging interesado ang mga tao at gugustuhin nilang tikman.
58,000 won ang presyo nito.
At ang lobster mala cream jjamppong,
may presyo na 42,000 won.
Alam kong may lobster 'to, pero 42,000 para sa cream jjamppong?
Ang restaurant n'yo na ang may pinakamataas na presyo.
Ginawa namin ang negosyo na 'to para lang sa kompetisyon na 'to,
at mahalaga sa kompetisyon na 'to ang magkaro'n ng malaking benta.
Kaya tinaasan namin ang presyo ng mga putahe namin
at ipagluto sila ng dekalidad na pagkain.
Hindi namin 'to gagawin sa totoong buhay.
Konsepto lang 'to
na ginawa para sa mga customer na pupunta rito ngayon.
Puwede kaming magbenta ng tatlong piraso ng dim sum
na 30,000 o 40,000 kung gugustuhin namin,
pero totoong restaurant 'to na nagbebenta sa mga totoong customer.
Tingin ko, hindi tamang gawin 'to
na iniisip mong "hindi totoong menu 'to."
Naiintindihan ko kung ba't gano'n ang presyo ng iba't ibang sushi,
pero para sa roe bibimbap?
Hindi totoong restaurant 'to, para lang 'to sa palabas na 'to.
Tingin ko, hindi ko pa naiintindihan
ang konsepto n'yo mula sa mga narinig ko.
Mga simpleng pagkain lang 'to
na gawa sa mga mamahaling sangkap?
-Tama. -'Yon ba ang konsepto n'yo?
Opo, kakaibang klaseng negosyo 'to.
Parang shopping center 'to.
Marami silang pera para gastusin sa masarap na pagkain,
at may kakaibang putahe kami na ibebenta sa kanila.
'Yon ang konsepto namin.
Magkakaproblema kayo kung hindi kayo makakabenta nang marami.
Naisip n'yo ba na puwedeng mangyari 'yon?
Kinuwenta namin ang magagastos base sa presyo ng putaheng 'yon.
Hindi namin gustong magbenta ng maraming murang pagkain,
pero gusto namin na gumastos sila nang malaki.
Parang mali ang tinanong niya.
Mahalaga rito na makabenta kami, at bahala na kami sa kabuuang kita namin.
Pag iisipin pa namin ang inventory
at bibili kami ng kaunting sangkap at kaunti lang ang mabebenta namin,
hindi 'yon tama sa kompetisyon na 'to.
Siguradong si Chef Choi ang nakaisip no'n.
Kakaiba 'yon.
Gusto kong malaman kung gagana ba ang taktika niyang 'yon.
Sunod na grupo, ipaliwanag n'yo ang sa inyo.
"Triple Chinese Restaurant" ang pangalan ng restaurant namin.
Nakalagay sa menu namin ang mga estilo ng mga chef namin.
Ang unang putahe namin, mala cream dim sum na 15,000 won.
Ang pangalawa naman, crispy bulgogi bao na 18,000 won.
Ang pangatlo, gochujang butter gnocchi na may roast chicken, 25,000 won.
Gusto naming maging totoong restaurant 'to,
at makatarungan ang presyo nito
kaya nagawa namin ang menu na 'to.
Masyadong mabait ang Team Triple Chinese Restaurant
para bumuo ng restaurant na gugustuhing puntahan ng mga tao.
Ibang-iba 'yon sa atake ng Mamahaling Kainan ng Gazillionaire.
Ang inisip lang na costumer ng Mamahaling Kainan ng Gazillionaire
ang mga taong pupunta rito para lang sa kompetisyon na 'to
at binase nila 'yon do'n.
Hindi 'yon ang ginawa ng Triple Chinese Restaurant.
Di n'yo ba napansin 'yon?
Di naman sa ganoon.
-Naisip din namin 'yon. -Wala kayong pakialam?
Hindi, pinag-usapan din namin 'yon.
Kahit ano'ng mangyari, gusto naming makatotohanan ang presyo
ng mga putaheng gusto naming iluto at ibenta,
at sigurado kaming marami kaming mabebenta.
May alinlangan ako sa pagpresyo n'yo.
Inisip n'yo ba kung paano magpapatakbo ng isang restaurant
no'ng nag-presyo kayo?
Gusto namin ng makatotohanan.
-Makatotohanan? -Oo.
Gusto naming magbukas ng restaurant
na mapupuntahan ng kahit sino at magugustuhan ang pagkain namin.
Mas mura ang putahe namin kaysa sa kanila,
pero kung gusto naming magbenta ng pagkain sa tunay na buhay,
ganito ang naisip naming paraan.
Nagulat ba kayo no'ng nakita n'yo ang presyo ng ibang grupo?
-Masyadong di makatotohanan. -Sobrang nagulat kami.
'Yong gulat ba na natuwa o takot?
Parang pareho.
-Pareho? -Opo.
Pag-isipan n'yo ulit
kung gaano karami ng aling putahe ang ibebenta n'yo
sa maliit na lugar na 'to.
Naiintindihan namin.
Kompetisyon 'to
na pagbabasehan ang laki ng benta.
Kabaligtaran ng estratehiya namin ang grupo nina Chef Choi,
kaya hindi ako sigurado kung gagana 'to.
Ang "wow factor" ng putahe n'yo
ang magsasabi kung papatok o babagsak ang restaurant n'yo.
Magiging magandang halimbawa ng sitwasyon na 'yon ang mangyayari bukas.
Napatunayan n'yo na ang mga kakayahan n'yo,
kaya gusto naming makita kung paano kayo didiskarte.
TAPOS NA ANG CONCEPT BRIEFING
21 ORAS BAGO MAGBUKAS ANG MGA RESTAURANT
Sa panahon ngayon,
hindi ka na kikita ng pera kung masarap lang ang pagkain mo.
Gagawin ko ang lahat para patunayan ang sarili ko.
Alin ang pinakamagaling na grupo?
Siyempre kami.
Hindi kami puwedeng magkamali.
Kailangang alisto kami bawat minuto.
Mas makatotohanan ang grupo namin.
Ayos lang kahit hindi ako makatulog.
BIBILI ANG BAWAT TEAM NG MGA SANGAKP GAMIT LAMANG ANG PONDO NA 3 MILLION WON
Kailangan naming mabili lahat nang hindi lalagpas sa isang milyong won.
Kailangan natin ng cream at truffle, kaya kunin n'yo lahat.
-Ang pangunahing sangkap lang. -Sige, at mga sangkap para sa sauce.
-.Kailangan natin 'to. Ilang kahon? -Oo.
Tatlo.
Dapat makakuha kayo ng 40 lobster.
Kung hindi kaya, 35.
I-text mo sa akin ang resibo bukas.
Salamat.
Kailangan naming bumili
ng mga pampalasa, karne, lamang-dagat, gulay, lahat.
Kaniya-kaniya kaming kumuha ng mga sangkap na gusto namin,
para makatipid kami sa oras.
MISTER JANG'S RESTAURANT
Masasabi namin na handang-handa na kami.
Ito ang kailangan nating gawin ngayong gabi.
Listahan ng mga gagawin.
Kailangan kong…
-Lulutuin ko ang noodles. -Sige.
Kailangan nating maghiwa ng bacon, sibuyas,
at bawang para sa sauce.
May puwede sa inyong gumawa no'n?
Puwede bang ikaw ang gumawa ng galbi?
-Galbi sauce? -Galbi sauce.
-Ngayon? -Oo.
Sige.
Magbigay na tayo ng gagawin ng isa't isa para sa paghahanda.
Ikaw ba ang magpiprito?
Oo, ganito ko na 'to gagamitin nang di hinihiwa.
Ikaw ang gagawa ng sauce, di ba?
Oo, maaga kong gagawin.
-Ikaw na ang bahala sa kanin. -Sige.
Auntie Omakase, ikaw ang maghanda ng dried laver.
Gagawa ako ng layout ng kung paano natin gagawin 'to.
Sige, maganda 'yon.
May emergency announcement.
Emergency announcement?
Ano naman 'to?
Ano 'to?
Magbubukas tayo ng isa pang restaurant.
-Ha? -Ano?
Isa pang restaurant?
Ano'ng nangyayari?
Ano 'to?
-Ha? -Ano'ng sabi niya?
-Ano 'to? -Ha?
Bakit?
Ano'ng nangyayari?
Teams, magtanggal kayo ng isang miyembro
na sa tingin n'yo hindi gaanong makakatulong
sa pagpapatakbo ng restaurant.
-Ano? -Kailangan nating magtanggal!
Di nga?
Bubuo ng sariling grupo
ang tatlong natanggal na chef at magbubukas sila ng bagong restaurant.
Ang lupit naman no'n.
Nagtataka ako kung bakit apat ang restaurant.
Oo nga.
Bale ang tatlong tao sa grupong 'yon?
Magbobotohan kung sino ang matatanggal.
Pakisulat ng pangalan o bansag ng chef na gusto n'yong tanggalin
at ilagay ang dahilan kung bakit at ipasa n'yo 'to.
Sobra naman 'to.
Kailangang pumili ng bawat grupo ng isang chef na tatanggalin,
at kung hindi kayo kontento sa grupo n'yo ngayon,
puwede kayong boluntaryong umalis.
Ito na ang huling pagkakataon
para baguhin ang grupo n'yo bago kayo magbukas.
Hindi ko inaasahan 'to.
Sana magdesisyon kayo nang tama para siguradong makapasa kayo.
Ang sama nito.
18 ORAS AT 30 MINUTO BAGO MAGBUKAS ANG MGA RESTAURANT
TRIPLE CHINESE RESTAURANT
Kailangan nating pumili ng isa.
Oo.
Isulat n'yo na lang ang pangalan ko.
'Wag mong sabihin 'yan.
Ayoko ng larong 'to.
Tanggalin n'yo na 'ko.
Ano bang sinasabi mo?
Tingin ko, mas maganda kung magluluto ako sa ibang grupo.
-Para magawa mo ang gusto mo? -Oo.
Akala ko masaya 'to.
Hindi ako ginaganahan sa grupo ko at hindi ako natuwa sa posisyon ko.
Akala ko mapupunta na naman ako sa isang grupo na mababalewala ako.
Kaya no'ng sinabi nila 'yon, naisip ko,
"Di na masama kung aalis ako rito."
Sige na, tanggalin n'yo na 'ko.
-Kung 'yon ang gusto mo. -Sige.
Ayaw kong umalis siya,
pero gusto niyang magluto ng Chinese na pagkain.
NATANGGAL: COMIC BOOK CHEF DAHILAN: KAGUSTUHAN NIYA
-Masaya akong makasama kang magluto. -Ikaw rin.
Mabilis nga lang.
ANG MAMAHALING KAINAN NG GAZILLIONAIRE
May tatawagan muna ako.
Chef Jang,
ilista mo nga lahat ng putahe natin.
Lahat ng putahe.
-Sige… -Bibilhin na natin ang mga sangkap.
-Paano ang botohan? -Kung may apat na grupo,
tingin ko, mailalaan natin ang gastos sa ibang bagay.
Bibilhin na natin dito ang mga sangkap.
Oo, kami na ang bahala.
Ano na ang gagawin natin?
Pag-isipan muna natin,
pero sa ngayon…
Kailangan na nating magtrabaho.
Nabanggit mo ang sauce kanina.
-Isulat mo 'yon dito. -Ang sauce…
Di ko naisip na ako 'yon.
Sa totoo lang, naisip kong isa sa kanila ang matatanggal.
Si Auntie Omakase o Chef Ahn You-seong.
Hindi sila bagay sa grupo.
Ngayong magkakaroon ng isa pang grupo,
makakapagbawas tayo sa orihinal na kuwenta
-at gumawa nang mas kakaunti. -Tama.
Puwede tayong magdagadag ng ibang bagay, gaya ng caviar,
lobster, mas maraming karne, o kung ano.
Nabahala ako.
Iniisip kong ako ang matatanggal.
Ang hirap nito.
Baka ako na 'yon.
Kailangan nating magbigay ng mga gawain,
pero di natin alam kung sino ang matatanggal.
Magbotohan kaya muna tayo.
Gawin na natin ngayon? Gagawin din naman natin, e.
Pag-isipan muna natin
at saka tayo bumoto.
Kung hindi, wala tayong matatapos.
Bumoto na tayo.
Binoto ko si Chef Ahn You-seong.
Naisip kong magagawa ko kung ano ang ibibigay sa kaniya na trabaho.
AHN YOU-SEONG
Nakakabilib si Auntie Omakase, pero giyera 'to.
Kailangan ko nang kumilos.
Si Auntie Omakase ang binoto ko.
AHN YOU-SEONG: 1, AUNTIE OMAKASE #1: 2
Dried laver lang naman ang gagawin niya,
at kaya ko namang lutuin 'yon.
Binoto ko si Chef Ahn You-seong.
AHN YOU-SEONG: 2, AUNTIE OMAKASE #1: 2
Lahat kami nakaisip ng gagawin namin,
pero wala siyang masyadong naiambag.
ISANG BOTO ANG NATITIRA
Tapos na ang botohan.
Grabe, kung kailan malapit na tayo sa isa't isa.
Oo nga.
Ngayon, sasabihin na ang mga chef na matatanggal
sa bawat grupo.
Ang chef na matatanggal sa Team Triple Star…
si Self-Made Chef.
Buwisit.
-Pinag-usapan siguro nila 'yon. -Mukha nga.
Ako dapat ang umalis.
Lahat kayo magluluto ng pagkain maliban sa 'kin.
Hindi naman mahalaga ang gagawin ko.
Mas maganda kung ako ang aalis.
'Yon ang makabubuti para sa grupo.
Malay n'yo, manalo pa ako.
-Ewan ko sa 'yo. -Tatalunin ko kayo.
Walang makakapagsabi.
Tama naman ako, di ba?
Isulat n'yo na ang pangalan ko.
-Gawin na natin. Wala na tayong magagawa. -Gawin n'yo na.
-Pasensiya na talaga. -Ayos lang.
Kaya mo 'yan.
Oo naman.
Self-Made Chef,
pumunta ka na sa bakanteng restaurant.
Halika na rito.
Galingan n'yo!
Ang chef na matatanggal sa Team Edward Lee…
si Comic Book Chef.
Halika rito!
Magkasama ang dalawang Chinese chef.
-Mukhang tama 'to para sa 'tin. -Oo.
Pareho silang Chinese chef,
kaya baka gumana 'yon sa kanila.
Ang chef na matatanggal mula sa Team Choi Hyun-seok…
Tagapagsalin ng subtitle: Mikhail Tigno, Marlyn M.