Ang Team Battle ng Black at White Spoon, ang round ng Puwesto ng Karne.
Tapos na ang botohan.
Chef Anh, puwede na kayong magkomento.
Para sa beef jeon,
naramdaman ko ang pagkakaisa ng bawat estilo ng Black Spoon chef.
Nagustuhan kong nalalaman ko ang mga estilo n'yo
habang kinakain ko ang putahe n'yo.
Masarap.
Sa beef jeon ng Black Spoons,
may naamoy akong red pepper oil at parang may maasim.
Parang kinakain ko 'yon nang nakabalot sa naengchae.
Gaya ng hula n'yo, gumamit kami ng mainit na Sichuan naengchae sauce.
'Yong natikman n'yo ang mismong gusto naming mangyari.
-Nadali n'yo pala ako. -Oo nga po.
May tanong ako tungkol sa hong shao rou.
Kakaiba 'yon,
ngayon ko pa lang nakain 'yon ng may mashed potato.
Akala ko, di babagay ang dalawang 'yon,
pero nagulat ako sa lasang nagawa n'yo.
Hinalo n'yo ba ang sabaw ng hong shao rou sa patatas?
Gumawa muna kami ng Western-style na mash
pero naisip naming di 'yon babagay sa pinakuluang baboy.
May isang nagsabi sa amin na ihalo ang sabaw no'n.
Sinubukan namin 'yon at masarap nga,
kaya tinuloy namin kasi alam naming 'yon ang tama.
Nagawa n'yong magdesisyon nang tama habang may mga binabago kayo
sa bawat hakbang.
Pinilit ko 'yon kasi alam kong magiging masarap 'yon.
Buti na lang tama ang desisyon namin.
Hindi ko na pinilit 'yong naisip ko.
Buti na lang tama 'yong pinagpilitan niyang piliin namin.
Unang ipapakita ang boto ng dalawang hurado.
Sa amin ang una?
Ipakita ang binotong team ng mga hurado.
Bakit mo naman ipapakita?
Nakakailang naman.
Sana Black Spoons.
Dapat sabay-sabay na lang ang boto.
BINOTO NI JUDGE PAIK JONG-WON ANG TEAM CHO EUN-JU NG WHITE SPOON
Masarap ang mga topping sa beef jeon,
pero masyadong matapang ang timpla na hindi ko na nalasahan ang karne.
Kaya binoto ko ang hong shao rou.
Maganda ang pagkakaluto sa liyempo at nandoon ang kakaibag sipa nito.
BINOTO NI JUDGE AHN SUNG-JAE ANG TEAM TRIPLE STAR NG BLACK SPOON
Wala silang mintis
mula sa pagluluto nila hanggang sa naging resulta nito.
Nagtulungan sila para makaluto ng masarap na putahe.
Tabla ang boto ng mga hurado.
Di talaga sila nagkakasundo.
Ngayon naman,
ipapakita na ang boto ng lahat ng 100 hurado.
Ngayon na?
Diyos ko.
-Dikit lang. Teka, ano? -Mas maraming boto ang Black Spoon.
-Parang mas maraming boto ang Black Spoon. -Sa 'tin 'yan.
Hindi nga.
Ano'ng nangyayari?
Sa ngayon, may 45 na boto ang Team Triple star,
at 45 na boto ang Team Cho Eun-ju.
Dikit na dikit ang laban.
10 BOTO ANG NATITIRA
Paano nangyari 'to?
Kaninong team ang mananalo sa round ng Puwesto ng Karne?
Team Triple Star ng Black Spoon, 55 na boto.
Team Cho Eun-ju ng White Spoon, 45 na boto.
Nakapasa ang lahat ng nasa Team Triple Star!
Salamat!
-Magaling! -Salamat!
-Naiiyak ako.
Kinilabutan ako.
Umiiyak sila.
Ano'ng masasabi ng nanalong team?
Wala akong masabi.
Hindi ako umiyak no'ng natalo ko si Great Lu Chinglai.
Pero iba ang pakiramdam ng nanalo pagkatapos n'yong magtulungan.
Naiiyak ako sa tuwa.
Dahil sa maayos na pagtutulungan namin at sa pagtitiwala nilang lahat sa 'kin,
nakaluto kami ng napakasarap na putahe.
Salamat kasi nagustuhan n'yo ang niluto namin.
Kung mas naayos ko lang sana ang team ko.
No'ng tinanong nila ako kung gusto kong magpalit ng team,
dapat umoo na lang ako.
Punyeta.
PUWESTO NG KARNE
TEAM TRIPLE STAR LAHAT NG MIYEMBRO NAKAPASA
Ang team Battle ng Black at White Spoons, round ng Puwesto ng Lamang-dagat.
Team Choi Hyun-seok ng White Spoons
laban sa Team Chef Spark ng Black Spoons
Labanan 'to sa pagitan ng batikan na team
at ng hindi pang-karaniwang team.
May mga chef na may mas mahabang karera kaysa sa 'kin,
na ginugol na ang buhay nila sa pagluluto.
Mas mahusay ang may mas maraming karanasan.
EDWARD LEE, 31-TAONG BETERANO NANALO SA IRON CHEF AMERICA 2010
NAM JEONG-SEOK, 24-TAONG BETERANO NANGUNGUNANG CHEF NG VEGETARIAN DISHES
May dalawang chef ng Japanese cuisine na mahusay sa paghihiwa.
Madali lang sa 'kin ang putaheng lamang-dagat.
Magaling ako sa lamang-dagat.
May kumpiyansa ko.
-Sino ang magiging head chef? -Ikaw na, Chef Choi.
-Ikaw dapat. -Mas marami kang karanasan.
Kaya mo, kahit ano pa 'yan.
Kung matalo kami, ako ang magiging masama.
Tanga. Bobo.
Aakuin ko ang responsibilidad.
Bilang lider, ako ang magpapasiya ng daan na tatahakin namin
at gagabay sa kanila hanggang sa dulo.
Ako ang pinakabata sa team, pero may 19-taong karera na ako.
Paano pa kaya ang iba?
Napansin kong halos kasing-edad ng mga magulang ko
ang mga chef ng White Spoon.
Siguradong pagod na sila,
kaya kami ang mananalo at pauuwiin na sila.
Pinagsama-sama namin lahat ng magagaling.
Parang kami ang Avengers.
CHEF SPARK CHEF AT MAY-ARI NG "BISTRO SPARK"
Bata pa kami at malalakas ang loob.
NAPOLI MATFIA CHEF AT MAY-ARI NG "VIA TOLEDO PASTA BAR"
Specialty ni Goddess of Chinese Cuisine ang Chinese cuisine pero kami hindi.
Magiging kakaiba ang putahe namin.
Sino sa 'tin ang magiging head chef?
-Pinakamatanda? -May pinakamaraming karanasan.
Sige.
Kailangang magtiwala kami sa isa't isa at tutukan ang mga gagawin namin
para matapos ang putahe.
Magsisimula na ang Team Battle ng Black at White Spoons,
sa round ng Puwesto ng Lamang-dagat.
Kaya natin 'to!
-Laban! -Laban!
Kaya n'yo 'yan!
-Kaya natin 'to. -Kaya 'yan!
-Sundin n'yo lang ako. -Oo, Chef!
Halikayo.
-Kailangan tayong gumamit ng lamang-dagat. -Tama.
-Isusulat ko lahat ng mga naisip natin. -Sige.
Sabihin n'yo kung saan kayo magaling.
Magsabi kayo ng kahit anong putaheng isda.
Kumikilos na agad ang kabilang team.
Kumuha tayo ng isda.
Bilisan natin.
Ang bilis! Sige lang!
Ang galing.
Naku, kinukuha nila lahat.
Ubusin n'yo!
-Hayaan n'yo na. Focus lang tayo. -Tama.
-'Wag tayong magmadali. -Oo.
Una…
Inuubos nila ang scallops. Kailangang kumuha ako.
-Kailangan ko ng scallops. -Teka. Sandali lang.
-Ang scallops? -'Wag muna.
-Ayos lang 'yan. -Taktika nila na kunin ang lahat.
Inuubos nila lahat.
-Dapat lang. -Kaya nga.
Wala nang natirang scallop para sa Team Black Spoon.
-Kinuha nila lahat ng scallops. -Lahat.
-Kinuha ba nila lahat? -Kinuha nila lahat.
Magugulang sila.
Ilagay natin lahat dito.
Doon.
Kailangang manalo kami, pero di sapat ang mga sangkap.
Mas malasa ang shellfish kaysa sa isda,
pero kulang 'yon no'ng binilang namin.
Para sa 'kin, parte ng pagiging magaling na chef
ang kakayahang pumili at kumuha ng magagandang sangkap.
Ano ang mas importante kaysa sa chef sa kusina?
-Ang mga sangkap. -Tama.
Kaya kunin muna natin ang mga sangkap.
-Chef, kunin mo lahat ng scallop. -Sige.
-Sige
Chef, kumuha ka ng maraming tahong.
At kayong dalawa,
-kumuha kayo ng pitong olive flounder. -Pito.
-Simulan na natin. Sangkap muna. -Sige.
Naisip namin na mas lamang
kung kukuha muna kami ng mga sangkap at saka mag-iisip ng lulutuin.
Maraming puwedeng gawin sa scallops.
-Puwede kahit anong sangkap do'n. -Tama.
Wala pa sigurong 100 'yon, kaya kinuha nilang lahat.
Tama.
Grabe naman.
Ba't ang dami nilang kinukuha?
Halika rito.
Teka lang, Chef.
-Chef? -Sige.
Sige.
-May pugita pa ba? -Tutukan lang natin ang isang sangkap.
-Di dapat mataranta. -Isang sangkap.
Kinuha nila lahat ng tahong at scallop, kaya di na natin 'yon magagamit.
Bukod pa roon,
-puwede pa ang isda at pugita. -At pugita.
-Ang laki. -Ang laki nitong olive flounder.
Mga nasa tatlo't kalahating kilo 'to.
Kinukuha din nila lahat ng isda.
Pumili tayo ng isda. Bakoko kaya?
-Ayos naman ang bakoko. -Kunin na natin.
-Kailangan natin ng bakoko at pugita. -Pag-usapan muna natin ang putahe.
Punyeta, sige.
Sundin natin ang gusto ng head chef.
Kumuha muna tayo ng bakoko at mga pugita.
-Saka tayo magdesisyon. -Gawin natin 'yon.
Sige.
Sumunod sa akin ang mga lalaki para kumuha ng bakoko.
Titingnan ko ang mga sauce.
Alam kong pinili namin siyang lider,
pero parang ang bilis niyang mataranta.
Wala akong pakialam kung ubusin ng White Spoons ang mga sangkap.
Puwede namang kunin ang natira. Bakit ka matataranta sa kinuha nila?
Gusto kong pumili muna kami ng lulutuin.
Kailangan kong makakuha ng pugita.
May basket sa likod mo. Dito.
Gagamit ng bakoko ang Black Spoons.
Mahalaga sa round na 'to ang pagpili ng sangkap.
Aabot ng mga 20 piraso kada isang isda.
-Ayos na ang pito. -Pito?
Sige.
-Bakit ayaw nito… -Di ko rin mahuli.
Nakuha ko na.
Nahuli mo?
Ilan na 'yan?
-Kailangan pa natin ng isa. -Isa pa.
-Nakuha ko na. -Ayos.
Sige.
-Sige. -Sige, dalhin na natin.
Ayos na.
Sige.
Mayro'n na tayong walo o siyam.
Isipin lang natin na para sa 100 katao 'yan.
Ayos 'to.
Bakit niya kinuha 'yon?
-Ibaba n'yo ang mga sangkap. Lumapit kayo. -Mag-usap tayo.
-Sige. -Dapat lang.
Kumuha muna sila ng sangkap bago pumili ng putahe?
Magandang diskarte 'yon.
-Ang lulutuin natin… -Ano?
-Pagdating sa kuwento o kung anuman, -Oo.
-dapat putaheng Korean ang lutuin natin. -Sige.
Trabaho ng lider na ipanalo ang team niya.
Kaya umisip ako ng putahe na siguradong magpapanalo sa 'min.
-Halibut seaweed soup ang putahe natin. -Sige.
-Halibut seaweed soup.
Halibut?
Olive flounder 'yon.
HALIBUT SEAWEED SOUP NA MAY FLOUNDERS?
Nag-alala ako no'ng narinig ko ang lulutuin namin.
Pero nakita namin ang nangyari sa unang round.
Malambot ang sauce. Malambot ang baboy.
Wala nang tekstura.
-Kailangan pumili tayo ng tao -'Wag kayong magtalo.
na magbibigay ng gagawin ng bawat isa at ipagpatuloy lang 'yon.
-Di magandang tingnan. -Dapat sundin nila ang lider nila.
Nagpasiya kaming sundin ang lider namin kahit ano'ng mangyari.
Sinusunod talaga namin ang desisyon ng lider namin.
-Kailangan muna nating maghanda. -Sige.
Magaling kayong maghanda ng sashimi,
-pakihiwa ng olive flounder. -Sige.
-Sino'ng maalam sa tahong? -Ako.
Ayos, ikaw ang maghanda ng tahong.
-Gusto mo bang linisin ko ang scallops? -Oo, scallops.
Pagkatapos nating maghanda, saka tayo magluluto.
Puwede tayong mag-usap dito.
Kunin muna natin ang mga 'to.
Dapat ba tapusin muna natin ang pagplano?
Sige.
-Chef, tapusin muna natin ang pagplano. -Sige.
Marami pa tayong oras.
Kumuha kami ng mga sangkap nang hindi alam kung ano ang lulutuin.
Sinabi ko sa kanila, "Pumili tayo ng putahe at magplano na muna.
Ang problema, kinuha nila lahat ng mahahalagang sangkap.
-Kinuha nila ang scallops. -Gusto ko pa namang gamitin 'yon.
Inubos nila lahat, sinabotahe talaga nila tayo.
Gagamitin natin kung ano'ng mayroon tayo
para makaluto ng mas masarap na tatalo sa kung ano'ng lulutuin nila.
-Gawin natin kung saan tayo magaling. -Tama.
-Gawin natin 'yon. -Sige.
Tatlo ang Italian chef dito, ano kaya kung risotto?
-Lagyan natin 'yon ng tahong at pugita. -Ayos 'yon.
-Risotto na may tahong at pugita. -Iniisip ko
ang tomato-based na risotto na may lamang-dagat
at may kaunting oil na parang Chinese-style mala chili oil
para mas malasa at medyo maanghang.
-Isulat mo. Tomato-based risotto. -Risotto na gawa sabaw ng bakoko.
Medyo alangan ako sa risotto, kasi…
Kumikilos na sila, pero focus lang tayo.
Ayos ba talaga ang risotto?
Iniisip ko ang mas tuyong pagkain na Chinese style.
-Masyadong Chinese naman 'yon. -Kaya nga.
-Kailangang balanse. -Risotto na lang?
-Na may lamang-dagat. -At tomato base?
-Gamay na namin 'yon. -Pag nakapili tayo ng sauce,
wala nang atrasan.
Nagpasiya kaming buoin ang putahe habang nagluluto.
Subukan natin 'to.
-Hiwain ang isda at susubukan 'yon. -Kaya mo 'yon.
Ikaw bahala sa isda, ikaw naman sa pugita.
-Ako sa risotto. -Sisimulan ko sa pugita.
-Ang ibang sangkap at… -Ang sauce?
-Gagamitin natin ang oil. -Parang chili oil.
Isipin natin ang mga sangkap habang nagluluto.
Ano'ng lulutuin n'yo?
Magluluto kami ng halibut seaweed soup.
-Seaweed soup? -Opo.
Gagawin naming entrée ang halibut seaweed soup na gawa sa isda.
Olive flounder 'to, di ba?
-Opo. -Oo.
Hindi ba dapat flounder seaweed soup?
Kakaiba ang pangalan ng putahe n'yo.
Kaya nga, di ba?
Kasi naman,
excited akong bumaba rito tapos maririnig ko "halibut seaweed soup".
Wala namang halibut,
kaya papalitan namin ng olive flounder.
Mas matamis ang sabaw na gawa sa halibut,
habang matabang-tabang naman ang flounder.
Pero puwede naming pasarapin gamit ang mga scallop at tahong.
Kaya no'n gayahin ang tamis at linamnam
ng halibut seaweed soup.
Parang sinabi mong, "Gusto ko ng abalone porridge,
pero batotoy lang mayroon ako kaya puwede na 'to."
Seaweed soup ba ang sabi niya?
-Oo. -Seryoso?
Sabi niya seaweed soup.
-Talaga? -Oo.
Ano kaya ang kalalabasan no'n?
-Mabababad 'to agad, di ba? -Oo.
Ano'ng lulutuin n'yo?
Gagawa kami ng risotto
na may Chinese-style na pugita at bakoko.
Paano ang luto ng bakoko?
Sa ngayon,
pinagtatalunan pa namin ang luto riyan.
Ihahanda muna namin, tapos…
Di pa kayo nakapagpasiya?
Hindi pa, aayusin namin habang nagluluto.
Naubusan kami ng pagpipilian na lulutuin
sa simula pa lang.
Bakit? Hindi n'yo ba naisip na kukunin nila lahat?
Masyado kaming patas lumaban.
Kailangan n'yo ba ng scallops?
-Bale… -Mas maganda sana kung mayroon.
Siguradong dismayado kayo.
Di ko masabing hindi.
Tama ba na tomato-based?
-Ano 'yon? -Ang tomato base.
-Ayos naman para sa 'kin. -Talaga?
Oo, pero Chinese style
-ang sauce. -Maanghang.
Ang iniisip ko kasi ang suwabeng risotto
at malapot na Chinese-style sauce na gawa sa pugita mismo.
Malapot na Chinese-style sauce?
Pag-usapan pa natin 'yon.
'Yon at ang doubanjiang.
Pag-isipan natin ang sauce habang nagluluto.
-Sige. -Para sa pugita.
Ihanda at pakuluan muna natin 'yon at saka isipin ang sauce.
-Pakitalupan ang isda para gawing fillet. -Sige, Chef.
-Pakitanggal na rin ang palikpik. -Sige.
Huhugasan ko muna 'to bago ibigay sa 'yo.
-Ayos 'yon. -Pinutol ko na rin ang mga ulo.
Sige.
Magaling si Chef Ahn sa paghihiwa ng isda.
Culinary Master siya, kaya ang galing-galing niya.
Chef ako ng lamang-dagat at Japanese cuisine,
kaya kampante ako sa paghihiwa.
No'ng hiniwa ko ang gilid ng isda,
gumamit ako ng teknik para sundan ang pinakahugis ng isda.
Hinanda ko nang mabuti ang isda bago ito lulutuin.
Ibang klase ang chef ng Japanese cuisine.
Makikita mo talaga na kakaiba siya.
-Oo. -Di ba?
Parang naghihiwa siya ng kimchi mula rito.
Sana man lang punasan nila ang dugo.
Ang galing ni Chef Ahn.
Sobrang galing niyang maghiwa ng isda.
Tingnan mo 'yon.
May dahilan kaya pinili nila ang lamang-dagat. Ang bilis nila.
Inaamoy niya lahat ng scallop para malaman kung bilasa na.
Apatnapung minutong nakalipas.
Ang bibilis nila kumilos.
Gamitin lang natin ang puting parte ng dahon ng sibuyas.
-Tutulungan kita riyan. -Sige.
Dahon ng sibuyas…
Ito na 'yon lahat.
-Kulang 'to. -Kaya nga.
ISANG PANTRY SA BAWAT TEAM
Gusto ko sanang humingi sa kabila.
Kulang ba ang dahon ng sibuyas?
Oo. Kukulangin tayo.
Tatanungin ko sila.
Excuse me.
Puwede bang humingi ng tira sa pantry n'yo?
Ang alin?
Puwedeng makahingi ng dahon ng sibuyas?
Di pa namin alam kung gagamitin namin.
-Bakit nandoon siya sa kabila? -Kaya nga.
Kinuha mo na nga lahat ng lamang-dagat.
Oo nga.
Ilan ang kailangan mo?
Kung ilan ang hindi n'yo gagamitin.
Sasabihan ka na lang namin pag natapos na kaming maghanda.
-Babalik na lang ako. -Sige.
-Salamat. -Sige.
Medyo nagulat ako.
Iniinis niya ba kami?
Bibigyan ba natin sila ng dahon ng sibuyas?
Hindi.
May sampung scallops kaming natira matapos namin gamitin ang kailangan namin.
Ibibigay ko 'yon sa inyo.
-Sampung scallop? -Oo.
-Kunin na natin. -Dadalhin ko rito.
-Sige. -Ito.
Puwedeng makakuha ng dahon ng sibuyas?
Sige.
-Sabihin mo kung ilan ang kailangan n'yo. -Sige.
Magpapakain kami ng 100 katao gamit ang sampung scallop.
Kalokohan 'yon.
Sa mga oras na 'yon, wala nang silbi ang scallops.
-Pero ang spring onion… -May scallops tayo.
-Ilan ang kailangan n'yo? -Hindi natin kailangan 'yan.
-Baka magamit natin mamaya. -Kailangan natin 'yan pang-garnish.
Sa inyo na 'yan.
Kaunti pa.
-Isa pa. -Sige.
Hindi ito, 'yong manipis.
-Salamat. -Sige.
Hindi ako magbibigay.
Nasaan ang head chef?
Bakit ba siya pabalik-balik?
Puwedeng makahingi ng dahon ng sibuyas?
Puwedeng makakuha ng dahon ng sibuyas?
Ba't ba ayaw niya kaming tantanan? Alis!
-May tira pa kayong dahon ng sibuyas? -Ilan kailangan n'yo?
Tatanggapin namin ang hindi n'yo magagamit.
Mag-iiwan ako ng kalahati no'n para gawing garnish
tapos ibibigay ko sa kaniya ang natira.
-Salamat. -Ano?
Hindi dapat natin ibigay lahat.
-Salamat. Galingan n'yo. -Salamat.
Nakakuha pa 'ko.
Importante ang mga sangkap.
Sa daming dahon ng sibuyas na kinuha ni Chef Choi
scallions na lang tuloy ang ginamit ko.
Kuha siya nang kuha ng dahon ng sibuyas na wala nang natira sa 'min.
Bakit kaya ang dami niyang kailangan?
Parang di naman 'yon sa seaweed soup.
Sa tingin ko si Chef Choi…
-May lihim na plano ang team niya. -Oo nga.
Baka hindi Korean cuisine ang gagawin niya.
Sige, maglinis kayo ng puwesto n'yo at lumapit na rito.
-Sige, Chef. -Oo, Chef.
Magsimula na tayong magluto.
Tapos na silang maghanda.
May 142 minuto pa tayong natitira.
Susubok muna tayo.
Unahin natin ang makapal na fillet ng olive flounder.
Lulutuin natin ang ilan sa 80°C, at ang iba sa 70°C.
Kukuha tayo ng apat at maglalagay ng tig-dalawa sa plato
para subukan ang tekstura.
Mahalagang maluto 'yon nang malambot.
Magkaiba ang buong hiwa kompara sa maliliit na piraso.
-Niluto ba 'to sa 70°C? -Oo.
Puwede pang lutuin sa 60°C, pero tikman natin.
Mas malasa 'tong isa.
Mas malambot pag 70°C.
Gisahin muna natin ang damong-dagat
-gaya ng ginagawa sa seaweed soup. -Sa sesame oil?
Si Chef Lee ang gagawa ng sabaw.
Tingin ko, di sila magluluto ng pangkaraniwan lang.
Oo nga.
-Mr. Genius. -O?
Inaasinan na namin ang isda, sa dulo ba natin gagawin ang chili oil?
Oo, pagtapos ng sashimi.
-Pag natapos ang isda? -Pag nag-plating na.
Naisip namin na magiging masarap kung hihiwain ang isda na parang sashimi
at lalagyan ng maanghang na chili oil.
Hahaluan namin ng kaunting Chinese ang isang Western na putahe.
Binuo namin ang plano nang gano'n
kasi walang mangyayari kung walang plano.
Lalagyan ng maninipis na hiwa ng isda ang risotto,
wiwisikan ng kaunting chili oil at lulutuin ang isda.
-Di gaanong lulutuin. -Bale may chili oil sa taas ng risotto?
Wiwisikan lang ang isda.
Kumbaga hilaw siya?
-Maninipis na hiwa? -Oo, parang sashimi.
-Maninipis na hiwa? -Oo.
Sige.
At para sa plating…
Ikakalat nating pabilog ang risotto.
Tapos lalagyan ng mga apat na piraso ng sashimi sa ibabaw,
idadagdag ang bell peppers at saka lalagyan ng chili oil.
-May mga pugita pa tayo. -Idagdag din natin 'yon.
-Teka lang. Lilinisin ko lang 'to. -Sige.
Dapat malinaw ang mga iuutos ko habang nagluluto tayo.
-Hindi dapat siya ang lider. -Ano 'yon?
Maling tao ang naging lider nila.
Magpasiya na tayo sa sauce ng risotto.
Kung gagawa tayo ng tomato-based na risotto,
ano'ng kailangan natin do'n?
Kung ano'ng gusto mo.
Magpasiya muna tayo kung gagamit ng bawang o sibuyas.
Chef, do'n sa sauce na lalagyan ng bell pepper,
puwedeng gawin kong medyo maasim?
'Wag masyadong maasim.
'Wag masyado?
Maasim na kasi ang kamatis.
-Hindi dapat masyadong maasim. -Babawasan ko ang asim.
-Puwedeng medyo maanghang. -Maanghang?
Ayos naman 'yong medyo maasim.
Ang lider ang dapat namumuno,
pero hindi ko 'yon nakikita.
May naiisip ka ba kung paano gawing garnish ang bell pepper?
-Garnish na bell pepper? -Oo.
Tingin ko, kailangang ibabad natin 'yon sa asin at olive oil.
-Kulang sa lasa 'yon. -Hindi ba dapat initin natin ulit?
Pinagsasama namin ang naiisip namin para makagawa ng isang putahe,
kaya gusto kong magtiwala at umasa kami sa isa't isa.
May lider ang bawat grupo, di ba?
At ang lider na 'yon ang dapat gumagabay sa mga miyembro niya
sa direksiyon na dapat nilang tatahakin.
Pero ang sa 'min nagpapasiya pa sa lulutuin.
Chef. Dalawang piraso?
-Dalawa? -Tatlo.
-Tatlo? -Oo.
-Bale… -Tatlong piraso.
Tingnan natin.
-Kung tatatluhin ko, ninipis 'to. -Sige.
-Tatlong piraso 'to. -Ayos 'to.
-Ayos na? -Oo, ayos na 'to.
-Sige. -Sige.
-May tanong ako. -Subukan natin sa 60°C.
-Ano 'yon? -Paano natin lulutuin 'to?
Igisa sa kaunting mantika, tapos isa.
-Sobrang liit. Masosobrahan 'to sa luto. -Kaunti lang.
-Isang gilid lang. 'Yong isa lang. -Kaya nga.
Hindi umabot ng 200. Isa lang kada plato.
-Isang piraso. -Dalawang piraso.
-Kaya nga, pero kukulangin. -Oo nga.
-Pag dalawang piraso, kailangang 200. -Sinabi ko bang 150?
-Oo. -Oo nga.
-Kailangang pantay ang hiwa sa scallops para maging 150 piraso.
-150 piraso. -Bale tatlong hiwa kada isa.
Kung dalawang piraso, kailangan natin ng 200.
Nagkamali ng tantiya si Chef Choi.
Kaya kinulang kami.
Binilang ko at kulang nga 'yon.
Gaya nga ng sinasabi ko, ang lider ang aako ng responsibilidad.
Mag-iisip tayo ng paraan para magamit ang lahat.
-Sa ngayon, linisin muna natin 'to. -Sige.
-Kailangan ng 55 para makagawa ng 150. -Kailangan nating hiwain.
Hiwain natin sa dalawa o kung ano.
Sa ngayon…
Pag hinati mo sa dalawa, maluluto 'to nang sobra.
Sobrang bilis lang nating lulutuin ang isang gilid.
Siguro mga isa o dalawang segundo.
-Sige. -Ayos?
-Oo. -Sige.
Tingnan natin paano lulutuin 'yon.
Naku, yari na.
Maayos ang pagtutulungan namin.
Pero sa totoo lang, walang nagkuwestiyon sa lasa ng putahe.
Sobrang nipis ng scallop.
Sobrang simple, sobrang bilis lahat ng niluto namin.
Pinasingawang isda, manipis na scallop, mabilis 'yong naluluto.
Para sa 'kin, masyadong simple ang lasa.
-Di ba masyadong matabang? -Ano 'yon?
-Masyadong matabang? -Titimplahan natin 'yan mamaya.
Sige.
Puwedeng mag-suggest?
Mag-suggest?
-Puwedeng iprito natin 'to? -Hindi.
OLIVE FLOUNDER
At pasingawan ang scallop.
-Hindi. -Pagpalitin natin.
Mabilis maluluto 'to.
-Sobrang bilis. -Magtiwala ka sa 'kin.
Magtiwala ka.
Pero sinabi niya, "Oo, sigurado ako."
Kaya sinabi ko, "Sige. Ikaw ang lider. May tiwala ako sa 'yo."
Pag pumili ka ng lider, dapat pagkatiwalaan mo siya.
Minsan nagiging matigas ang ulo ng lider, kita naman.
Pero ayos lang 'yon kasi kailangan mo siyang pagkatiwalaan.
Naghihiwa pa rin ng bakoko ang kabilang team.
Mas malasa bakoko kaysa sa olive flounder,
kaya naisip namin na mas bagay 'to sa putahe namin.
Kailangang maging masarap talaga ang putahe namin.
Nagpasiya kaming hiwain nang manipis ang isda
at lutuin nang bahagya sa Chinese-style oil.
Ako ang nakatoka sa paggawa ng Chinese-style oil.
Gumamit ako ng star anise at lao jiao jiang
para makagawa ng chili oil na malalaman mo agad na Chinese cuisine.
Mukhang masarap 'yong chili oil.
Ang sabaw ang pinakamahalgang parte sa pagluluto ng risotto.
Ginawa ko ang sabaw mula sa gulay, mga ulo ng bakoko,
at katas ng mga scallop at tahong para tama lang ang lasa.
Hiniwa ko nang malalaki ang pugita
at niluto sa pressure cooker hanggang sa lumambot 'to.
Risotto para sa 100 katao?
Magiging mahirap 'yon.
Di ba dapat nagsisimula na sila?
Magpasiya tayo kung gaano karami ang gagamitin.
20 gramo ng bigas kada isang tao.
Dalawang kilo lahat-lahat.
-Tama. -Bale dalawang kilo?
Dalawang kilo?
Hindi ako sigurado roon.
Makakaya ba nila?
Kailangan nilang lutuin lahat,
at ayusin ang lahat sa loob ng mga isang oras.
Teka lang.
Di ba dapat niluluto na ang risotto?
Di pa ba natin lulutuin ang risotto?
-Tatagal lang 'yon nang 20 minuto. -Hindi ba matagal lutuin?
-Ano 'yon? -Kailangan ko lang ng 20 minuto.
Sigurado kang kaya mong magluto para sa 100 katao sa loob ng 20 minuto?
Oo, sapat na 'yon.
Para sa dalawang kilo?
Di ko naiintindihan.
-Di pa ako nakaluto no'n, kaya di ko alam. -Ako rin.
Hindi pa sila nakaluto ng ganitong risotto noon,
kaya parang kabado sila.
Kung ipe-plate agad ang kanin,
maluluto 'yon nang sobra o lalamig, o baka lumapot nang husto.
Kaya hindi ako nagmamadali.
Hindi ako sigurado ro'n.
Sa risotto? Bakit?
Nag-aalala lang ako roon.
'Wag kang mag-alala.
Hindi ko kayang manood.
Ano kasi…
Pasensiya na ulit, pero yari tayo pag di 'to naluto.
-Maluluto mo naman 'to, di ba? -Oo.
-Di ko na kailangan magtanong, 'no? -Hindi na, ayos lang lahat.
Kailan tayo magpe-plating?
-Pagtungtong ng 50 minuto. -Pagtungtong ng 50 minuto?
-Sige. -Ayos 'yon.
-May 40 minuto na lang tayo. -Sige.
Apatnapung minuto bago mag-plating.
Kinakabahan ako sa risotto. Sigurado kang ayos lang tayo?
-Nagsimula na 'kong magluto. -Talaga?
Wala tayong maihahain pag walang risotto.
Nagsisimula ka na?
Nagsimula na 'ko.
Masyadong maaga pa.
Nagkasundo tayong tapos na lahat pagtungtong ng 50 minuto.
Hindi, do'n pa lang tayo magluluto.
E di, 30 minuto na lang ang matitira sa pag-plating.
Nagkasundo kaming mag-plating pagtungtong ng 50 minuto.
Pero kung do'n pa lang kami magluluto?
Hindi kakayanin 'yon.
Isa lang ba gagawin ko?
Gumawa ka muna ng isa ngayon
-at dahan-dahan mong lutuin ang iba. -Sige.
'Wag tayong magmadali.
Tingin ko,
mas mabuting matapos nang maaga kaysa magmadali mamaya.
Matatapos lang lahat pag luto na ang risotto.
-Wala nang oras. -Gagawin ko na ba?
-Importante ang risotto sa timing natin. -Gagawa ba ako ng sample?
Hindi para sa sample, kundi sa ihahain.
Tingnan natin kung gaano tatagal.
Kailangan na nating mag-plating.
Nagtaas na rin ako ng boses.
Sa pagluluto,
mabilis na nagbabago ang pagkain sa bawat segundo,
hindi bawat minuto.
Tinanong ko siya kung kailan matatapos,
hindi siya 'ko masagot nang maayos.
Nakakadismaya 'yon.
E kasi naman may isang chef na sinasabihan akong magsimula na,
habang ang isa sabi masyado pa raw maaga.
Kung may lider sanang malinaw na nag-utos kung kailan magsisimula,
'yon ang susundin ko.
Pero walang tumatayong lider,
kaya nalito ako kung sino ang susundin.
Sigurado akong hindi ako gagahulin, kaya nagtiwala na lang ako sa sarili ko.
Sige.
Ayan.
Paano kaya nila ipe-plate ang seaweed soup?
Pinili namin ang seaweed soup
pero binago namin ang nakasanayan ng mga Koreano.
Kailangan iba sa karaniwang luto ng seaweed soup 'yong sa 'min.
Kaya iba ang pagkakaluto namin.
Giniling nila ang damong-dagat.
Damong-dagat ba 'yong giniling nila?
FRESH CREAM
Ayos.
Fresh cream sa soup na may giniling na damong-dagat na ginisa sa perilla oil?
Mas lalambot 'yon sa fresh cream
at mas mainit sa pakiramdam.
Kakaiba pero pamilyar
ang estilong itinutulak ko.
Isang lasa na di mo alam kung ano, pero pamilyar.
Sige. Limang sandok.
Lima?
-Tapos ibuhos sa bawat plato. -Sige.
Mga ganito karami.
Sapat na 'to.
-Bale 'yon ang sauce, tama? -Oo.
Kaya seaweed soup.
Pamilyar ang lasa pero sobrang kakaiba ng tekstura.
Gusto ko 'yong pinagsasama ang Korean at Western cuisine.
May 70 minuto tayong natitira.
Matatapos na tayo.
Sige.
Hihiwain natin nang pabilog ang binabad na labanos para gumawa ng garnish
kasama ang scallops.
Scallop, labanos, scallop, labanos. Apat na piraso sa gano'ng pagkakasunod.
Pati ang pritong hiniwang dahon ng sibuyas.
Ilagay sa ibabaw ang malulutong na 'yon.
Sama-samang nagtrabaho itong magagaling na chef,
kaya maayos ang pagtutulungan namin.
200 piraso 'to, 'no?
Sa tingin ko. Bilangin ko.
Matrabaho ang fine dining.
Maglinis na tayo para maka-plating na.
Marami pa tayong oras.
-May 57 minuto pa tayo. -Magsimula tayo sa 50 minuto.
Sige.
-Tapos na ang isda. -Sige.
-Mag-plate na ba tayo ng isa? -Sige.
Tapos na ba ang pugita?
-'Yong binabad na pugita. -Ang alin?
-'Yong binabad na pugita. -Di pa nagawa 'yon.
Gagawa na 'ko ngayon.
Ako nang bahala sa pugita. Puwedeng gumawa ka ng isang pirasong isda?
Nakahanda na lahat.
-Puwede ko bang gamitin 'to? -Sige.
Dapat na sigurong ikalat ang isda habang mainit pa.
At ibabad natin ang pugita
at ang bell peppers nang magkahiwalay,
ilagay sa mangkok, at i-plate 'yon nang isa-isa.
-Pugita tapos bell peppers. -Saan sa bell peppers?
Sa lahat, pantay-pantay.
-Dill at basil. -Nandito.
Medyo nag-aalala akong di tama sa oras ang pagluluto ng risotto.
Kung lutuin kaya natin nang mabuti ang isda?
Naisip ko lang naman.
-Wala nang oras para lutuin ng gano'n. -Talaga?
Ayos na 'to nang ganito, pero dahil sa inasinan ang isda,
ilagay natin sa mainit na kawali.
-Sobrang nipis. Maghihiwa-hiwalay. -Tapos ano…
-Di naman siguro. -Maghihiwalay 'yon.
Masyado nang malambot no'ng kinuha ko.
Alam kong hindi dapat, pero naiinis ako.
Kailangan na naming kumilos, pero hindi namin magawa.
Hindi maganda ang pagtutulungan namin.
Mahirap pagsamahin ang opinyon ng bawat isa pero dapat kaming magtiwala
at umasa sa isa't isa para magkaroon ng magandang resulta.
Hindi 'to madali.
Mas masarap kung lulutuin pa nang kaunti.
Gumamit tayo ng torch.
-Kung i-torch kaya para maluto? -I-torch mo na.
-Nasaan ang torch? -Nandito lang 'yon.
Dapat nagsisimula na silang mag-plating.
Dito?
Sige.
Naghahanda na silang mag-plating.
-Mas ayos 'to, di ba? -Oo.
-Gamitin natin 'tong pangbuhos. -Sige.
Tatlo.
-Sa taas ang mas malapad. -Mas malapad sa taas, sa gitna?
-Tulungan n'yo kami rito. -Sige.
Apat na piraso.
Sasabihin ko sa kanila na sabay-sabay kainin ang lahat.
Gusto kong tikman ang seaweed soup.
Naku, nagluluto pa rin sila.
Ang master ng risotto.
Hindi ba gumawa rin siya ng risotto sa nakaraang laban?
Nakaluto na ako ng ganitong karami no'ng nagtatrabaho ako sa Naples.
Kampante ako sa pagluluto ng risotto,
kasi alam kong tamang-tama ang tekstura sa oras na tikman 'to ng mga hurado.
Si Napoli Matfia ang may pinakamahirap na trabaho.
Buwisit, ang bigat.
Pagod na 'ko.
Tatlong oras na kami nagluluto no'n.
No'ng nasa mentacare na hakbang
kung saan pinalalabas mo ang lapot ng risotto mula emulsification,
kailangan kong haluing mabuti ang 10 kilo, pero mahirap kasi pagod na 'ko.
Binigay ko na ang makakaya ko.
Luto na ang risotto.
Dapat may magkalat na no'n.
May isang maglalagay sa plato, at isang magkakalat.
-Dapat magkakapantay ang dami. -Ang ganda.
May oras pa tayo. 'Wag kayong magmadali.
Ayos, ang linis tingnan.
Ito-torch ba natin 'to sa dulo?
-Sa isda lang. -Sige.
Sinusunog na niya. Parang fire show.
Sige, kaya 'yan.
Isipin natin ang oras kung kailan ililipat ang mga 'to.
Sige.
Ganito ko lang ilalagay ang pugita?
Oo, pantay-pantay.
Ibang klase ang plating nila.
-Hatiin natin nang mas maliit pa. -Sige.
Lalagyan pa ba natin ng pinausukang bell pepper o kung ano pa?
-Hindi, simplehan lang natin. -Sige.
-Kaunting dill pa kaya? -Kaunti lang.
Ang garbo ng plating ng Black Spoon.
May 25 minuto na lang tayo.
Puwedeng pakilipat na?
-Chef Lee, pahingi pa ng sauce. -Sige.
-Ilagay mo sa ibabaw. -Ang sauce.
Marami pa tayong oras.
Ang linis tingnan.
Di ko alam kung aabot sila.
Kailangang iusog natin 'to.
-Iusog natin pagkatapos nito. -Teka. Tapusin muna natin.
-Ito muna. -Sige.
-Babalikan ba natin 'to? -Pakipunasan ang mga plato.
Kailangan nating bilisan. Ito na ba 'yon?
Puwedeng bawasan ang tilamsik.
Tatagal lang sa pagpunas.
Bilisan na natin.
Isang batch pa lang ng risotto ang na-plate.
-Ililipat ba natin 'to? -Oo.
-Patulong naman ako. -Sige.
Grabe, nilalagay na nila ang sa kanila.
BILANG NG PLATONG NATAPOS
Kailan nila matatapos 'yan lahat?
Delikado sila.
May sampung minuto na lang kayo.
-I-plate n'yo na ang risotto. -Tapos na ba?
Kailangan pa 'to ng dill. Ikaw mag-plate ng risotto.
Ito na ang huling batch ng risotto.
Ginagahol na sila sa oras.
Wala na masyadong oras.
-Ito na ba lahat ng sauce? -Oo yata.
TEAM CHOI HYUN-SEOK: TAPOS NA SA PLATING
May basil pa ba?
Tapos na ang kabila.
May hindi pa nahihiwang basil.
Bell pepper.
Limang minuto na lang.
Paano nila matatapos 'yan?
Tama ba ang dami?
-Ito muna gagawin ko. -Dalhin na natin.
Isang minuto na lang.
Dinadala na nila.
Bilis, galaw na. Naku.
-Bilis. -Billisan n'yong mag-plating.
Five, four, three, two,
-Magaling! -one.
Tapos na ang laban ng Puwesto ng Lamang-dagat.
-Magaling. -Mahusay.
-Magaling. -Ayos.
Yari na tayo.
-Bahala na. -Kinaya naman natin.
-Ayos. -Mahusay.
-Umuwi na tayo. -Ang galing mo.
Nakumpleto ng dalawang team ang 100 plato.
Nagamit namin lahat ng oras, pero nagawa naman naming matapos.
Ang gagaling nila.
Narinig kong Korean rice ang ginamit nila, pero malaki at mataba ang butil no'n.
Maganda ang pagkakaluto nila, tamang-tama para sa risotto.
Pinatuyan nilang magaling din sila.
Nakakalito ang putahe nila.
Di ko alam kung ano 'yon.
Naisip kong masyado nilang ginawang komplikado.
Ang mga miyembro ng team ko
ay katulad ko.
Nasa pang-28 o 29 taon na ako sa karera ko ngayong taon,
pero parang unang araw ko ngayon.
Talagang nakakakaba.
Gumawa kami ng halibut seaweed soup na para bang handa sa kaarawan.
Sinabi ko lang na "seaweed soup",
pero isipin n'yong putaheng isda sa Western cuisine 'yon.
May mga braised na scallop at labanos sa ibabaw,
at sa ilalim nito ang parang sauce o sabaw.
Pakihalo n'yo 'yon sa olive flounder
at sabay-sabay na kainin lahat ng nakikita n'yo sa plato.
Tomato-based na risotto, isang classic na Italian cuisine
ang niluto namin para sa 100 hurado.
Sa pagbabad ng pugita at bakoko sa yu xiang eggplant sauce,
ginawa namin 'tong Chinese-style na tomato-based risotto.
Oras na para tikman.
-Karamihan sa kanila inuuna ang sa atin. -Soup ang inuna nila.
Halos lahat inunang kainin ang sa 'tin.
Alam mo ang tunog pag kumakain sila,
ang pagkakalansing ng mga plato at chopstick?
Sobrang nakakatakot ang tunog.
Natalo ang White Spoon sa unang round,
kaya nakakahiyang matalo ulit ng Black Spoons.
Sobrang nakakakaba.
Masyadong magarbo 'to para sa seaweed soup.
Sinisimot ni Chef Paik ang plato niya.
Tingin ko, mas bumagay ang putahe natin sa tema.
Nabigyan natin ng hustisya.
Ang galing mo.
Nalasahan ko lahat ng sangkap ng risotto.
Kasingsarap ng putahe natin ang sa kanila.
Hindi tayo magpapatalo sa lasa.
Ang masasabi ko…
Nag-aalala ako sa tekstura ng risotto.
-Naiintindihan mo 'yon? -Hindi nila magugustuhan?
Oo, 'yon ang problema.
Bukod do'n, ayos lahat.
-Alam naman ng mga kabataan ngayon. -Oo, 'no?
Kanina ko pa tinitingnan ang mga hurado.
Lagi akong tumatayo nang ganito sa restaurant
at kunwaring mag-iinat para panoorin ang ibang kumakain.
Titingin lang ako nang ganito.
-Malalaman mo ba pag ganiyan? -Oo.
Sa tingin ko, tama ang hula ko.
Mahirap pag nangyari 'yon.
Tapos na ang pagtikim.
Oras na para simulan ang botohan
sa Team Battle sa round ng Puwesto ng Lamang-dagat.
Tapos na ang botohan.
Ang pinakamasarap na risotto na nakain ko,
'yong sa Naples, may dalawang taon na.
Pero mas masarap 'to.
Sobrang nakakabilib
na talagang pinaghirapan mong lutuin ang risotto.
No'ng pinapanood kita, naisip ko, "Bakit sobra ang paghalo niya?"
Pero kitang-kita sa tekstura kung para saan 'yon.
Kagaya 'to ng nakain ko sa Italy.
Pero napansin kong mula Gyeonggi-do ang ginamit n'yong bigas, 'no?
Paano n'yo nagawa 'yon?
Nagustuhan ko ang amoy ng mga sangkap,
pati na ang tekstura, kung paano ginamit, at lahat-lahat.
Tamang-tama rin ang pagkaluluto sa kanin.
Para naman sa halibut seaweed soup,
sobrang kakaiba ng pangalan nito
na napaisip ako kung anong klaseng seaweed soup 'to.
No'ng nakita ko, alam ko agad na gawa 'to ng White Spoons.
Gaya ng naisip ko,
alam kong mailalabas ni Chef Choi ang linamnam.
Pag kumakain ako ng masarap na soup, napapahanap ako ng kanin.
Gusto kong kumain ng kanin at tinapay, kaso wala.
Makabagong paraan 'to ng pagluluto ng seaweed soup.
Kung makakagawa tayo ng mas maraming pagkaing Korean na ganito,
sigurado akong hindi mag-aalangang tikman 'to
ng kahit sinuman sa buong mundo.
Oras na para ipakita ang resulta
ng Team Battle sa round ng Puwesto ng Lamang-dagat.
Tiwala ako sa lasa ng sa 'min.
Ang magdasal na manalo kami ang tanging magagawa ko.
Mas masarap ang sa 'min kaya mas magugustuhan 'yon ng mga tao.
Unang ipapakita ang boto ng dalawang hurado.
Ipakita ang mga team…
na binoto ng bawat hurado.
Ano sa tingin mo?
Ewan ko.
Pipiliin siguro nila ang White Spoons.
BINOTO NG PAREHONG HURADO ANG BLACK SPOONS
-Ayos na 'yon sa 'kin. -Binoto ng parehong hurado
ang team ng Black Spoon.
Mahirap 'to.
-Masarap siguro. -Parang mananalo tayo.
Sana may pasabog.
Di ko alam kung ano'ng aasahan ko.
Baka hindi nagustuhan ng mga tao ang pagluluto ko?
Wala na akong magagawa pa
kundi umasa na mas nagustuhan ng ibang hurado ang putahe ko.
Ngayon,
ipapakita na ang boto ng lahat ng 100 hurado.
Talo na naman ba sila?
May pag-asa ba kami?
May kumpiyansa ako sa lasa.
Mas maraming boto ang White Spoon. O baka hindi.
Tayo 'yon, ang Black Spoon.
-Panalo tayo. -Panalo tayo
Sa ngayon, may 46 na boto ang Team Chef Spark ng Black Spoon,
at may 46 na boto ang Team Choi Hyun-seok ng White Spoon.
Grabe.
8 BOTO ANG NATITIRA
Kung gano'n,
kaninong team ang mananalo sa round ng Puwesto ng Lamang-dagat?
White Spoons?
Team Choi Hyun-seok ng White Spoon, 54 na boto.
Team Chef Spark ng Black Spoon, 46 na boto.
Nakapasa ang lahat ng nasa Team Choi Hyun-seok!
Nagawa natin.
-Mahusay. -Magaling.
-Inaasahan na natin 'to. -Mahusay.
Tayo naman ang binoto ng dalawang hurado.
-Oo. -Ayos na 'yon.
-Ang galing 'nyo. -Mahusay.
-Ang galing n'yo.
-Mahusay. -Para akong nagpabalik-balik
sa langit at impiyerno.
Hindi sila ang mga chef na sumusunod sa mga utos.
Sila ang nagpapasunod ng mga team nila.
Pero ginampanan nila ang tungkulin nila,
at 'yon ang dahilan kaya nanalo kami.
Sana simple na lang ang putahe namin.
Masyado sigurong komplikado ang lasa.
No'ng tinikman ko 'yon, naisip kong baka madehado sila rito
dahil sa pagiging "al dente".
Para sa mga pangkaraniwang tao,
puwede nilang isipin na hilaw pa 'yon.
Medyo matigas pa ang kanin.
Para sa 'kin, tamang-tama ang pagkakaluto no'n,
pero iba-iba ang gusto ng mga tao.
No'ng narinig ko si Chef Choi na nagpapaliwanag ng putahe niya,
alam kong mas pasok 'yon sa panlasa ng Koreano.
Siyempre dismayado ako.
PUWESTO NG LAMANG-DAGAT
TEAM CHOI HYUN-SEOK LAHAT NG MIYEMBRO NAKAPASA
ANG NATALONG TEAM SA PUWESTO NG LAMANG-DAGAT
ANG NATALONG TEAM SA PUWESTO NG KARNE
Kadalasan, sobrang hirap ng team battles.
Hindi ko pa naipapakita ang buong kakayahan ko.
Nakakadismaya. Marami pa sana akong gustong lutuin.
Mananalo ako sa isahang laban.
Ano na naman 'to?
Naku.
Nakakakilabot.
Nakakatakot.
Nakakabaliw 'to.
Ano na naman 'to?
Nakakakilabot.
Ito ba ang station ko?
Mga kalahok,
naghanda kami ng stage
para ipakita n'yo ang natatanging kakayahan n'yo.
Welcome sa consolation match.
CONSOLATION MATCH
Sumuko na ako kasi akala ko tapos na.
Pero ang maliit na pag-asang 'yon ang bumuhay ulit sa dugo ko.
Hindi talaga ako pang-team challenge.
Kaya ko ang isahang laban.
Gagawin ko ang lahat para sa huling pagkakataon.
Nasa harap n'yo ang room of ingredients.
Bakit mas malaki 'yan?
Ano 'yon?
Ano 'yan?
Nakakabaliw 'to.
Grabe, ibang klase 'to.
Convenience store ba 'yan?
Ano 'yan?
Tatakbo na 'ko.
Hindi ito.
Gagawin ko lahat ng makakaya ko.
Walang makakatalo sa 'kin sa laban na 'to.
Oras na para ipakita ang mga nakapasa.
Restaurant Mission ang Top Eight Cook-off
-Ang mga panauhin ngayon, -Hello.
-20 Mukbang creator. -Naku.
Parang restaurant lang.
-Di na ako makapaghintay. -Di ba?
-Mala jjampong, -Sige.
May dalawang paparating.
-Ang galing. -Sobrang sarap.
Tapos na 'to? Tanggalin na 'to.
Lagot ako.
Buwisit.
Tagapagsalin ng subtitle: Demi C.