จะเปิดเผยวัตถุดิบที่ต้องใช้ในศึกทีมดำและขาว
ในห้องวัตถุดิบครับ
โห บ้าบอเกินไปแล้ว
(เนื้อสัตว์ อาหารทะเล)
ตรงนั้นยกร้านขายเนื้อมาเลย
โห นี่มันตลาดปลาแล้วไหม
บ้าไปแล้ว
- โห ดูนั่นสิ - เหลือเชื่อเลย
อาหารทะเลปะทะเนื้อสัตว์แน่เลย
- โอ้มายก็อด - โอ๊ย ขนลุก
ขนลุกซู่เลยครับ
ห้องเนื้อสัตว์
เป็นห้องที่เต็มไปด้วยเนื้อวัว และเนื้อหมูเกาหลีระดับพรีเมี่ยม
เราได้เตรียมเนื้อทุกส่วน เอาไว้เรียบร้อยแล้วครับ
- นี่มันวัวทั้งตัวเลย - อือ
เราต้องแล่เนื้อเอง
เราต้องแล่เองหมดเลยเหรอ
ถ้าได้ใช้ก็ต้องทำแหละ ถ้าเกิดเราได้ห้องนี้
ฉันได้แต่นึกว่าแล่เนื้อเองครั้งสุดท้ายตอนไหนนะ
ฉันมีแต่ให้เด็กๆ ทำ ไม่ได้ลงมือทำเอง
และในห้องอาหารทะเล
เราเตรียมปลาตามฤดูกาลกว่า 100 ตัว และสัตว์ทะเลหลากหลายชนิดเอาไว้แล้วครับ
- มีปลาหางเหลือง ปลาไท - มีปลาหางเหลืองด้วย
หอยเชลล์ หอยแมลงภู่
หมึกยักษ์นี่นา
ว้าว สดมาก
เป็นๆ อยู่เลยครับ
งั้นเราก็ต้องฆ่ามันน่ะสิ
พวกน้องปลายังพากันว่ายน้ำอยู่
ผมต้องปลิดชีพพวกมันเพื่อเอามาทำอาหาร
ผมไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าปลาจะมาแบบยังมีชีวิตอยู่
ขอให้แต่ละคนเลือกวัตถุดิบที่ตัวเองถนัด
และแบ่งออกเป็นชนชั้นละสองทีม
ทีมห้องเนื้อสัตว์ และทีมห้องอาหารทะเลครับ
เราต้องแบ่งทีมให้ดีๆ
ก็คือ ใครที่อยากทำเมนูเนื้อ ก็ให้ไปอยู่ทีมเนื้อ
ใครที่อยากทำเมนูซีฟู้ด ก็ไปอยู่ทีมซีฟู้ดครับ
ใครมั่นใจในการใช้เนื้อบ้าง
เนื้อสัตว์
- ไม่มีเลยเหรอ - ฉันถนัดใช้อาหารทะเลมากกว่า
ฉันค่ะ
- ผมอาหารทะเล - อาหารทะเล
- ผมทะเล - พวกเขาทำอาหารญี่ปุ่น
ยังไงก็คงต้องใช้อาหารทะเล
- ฉันเนื้อ - เนื้อสัตว์
- เนื้อทางนี้ - เนื้อ
- ซีฟู้ดเหรอ - ซีฟู้ด
ฉันเลือกเนื้อแน่นอนไม่ต้องสืบ
- ทำไมเนื้อมีกันแค่นี้ - เดี๋ยวนะ แต่ว่า…
ทุกคนมั่นใจในการใช้ อาหารทะเลมากกว่าเหรอคะ
ไม่ใช่มั่นใจ แต่คุ้นเคยมากกว่า
เนื้อมีกันสามคนเหรอครับ
- ค่ะ - พูดยากอยู่นะ
งั้นฉันก็เลือกเนื้อนี่แหละค่ะ
เอาเป็นว่าเนื้อมีสามคนก่อน
หือ เชฟมาทางนี้สิคะ
- ผู้หญิงสี่คน - จริงด้วย เราจะได้เป็นผู้หญิงสี่คน
ฉันต้องใช้อาหารทะเล
เชฟใช้เนื้อสัตว์เก่งไม่ใช่เหรอครับ
- อยากใช้อาหารทะเลหรือเนื้อสัตว์คะ - อาหารทะเล
- อาหารทะเล โอเค - อาหารทะเล
- อือ โอเคๆ - ชัดเจนสุดๆ
- เนื้อฝั่งนี้ อาหารทะเลฝั่งนี้ - ครับ ลองยืนก่อน
อาหารทะเลทางนี้ อาหารทะเลมาฝั่งนี้นะครับ
- งั้นผมไปฝั่งนี้ครับ - จริงเหรอ
เมื่อก่อนผมเคยใช้อาหารทะเลบ่อยๆ
แต่ทางนี้ทับไลน์กันมากเลยนะครับ
เราไม่ควรทับไลน์กัน
- แต่ตอนนี้อิตาเลียนสามคนซ้อนเลยนะ - อาหารฝรั่ง
- ก่อนอื่นคือเราต้องชนะให้ได้ - นั่นสิ
- เราต้องปรับสมดุลให้ดี - ใช่ ต้องปรับสมดุลในระดับหนึ่ง
เชฟอาหารจีน อาหารญี่ปุ่น หรืออาหารเกาหลีควรมาทางนี้สักคน
งั้นให้ฉันไปอาหารทะเลไหมคะ
- มาสักคน ครับ จะได้เป็นห้ากับหก - ฉันย้ายดีไหมคะ
ฉันไม่ได้ย้ายฝั่งเพราะวัตถุดิบ แต่ย้ายเพราะองค์ประกอบทีมค่ะ
เวลาที่ต้องร่วมมือกัน ถ้าอยู่ในทีมที่เต็มไปด้วยเชฟอาหารจีน
(หนุ่มหนังสือการ์ตูน เชฟกล่องเหล็ก เทพธิดาอาหารจีน)
ฉันว่าไม่น่าจะสร้างผลลัพธ์ที่ดีได้ เพราะความเห็นเราน่าจะไม่ลงรอยกันค่ะ
โดยรวมเราทำเป็นอาหารอิตาเลียน แต่ฉันจะเติมความเป็นอาหารจีนลงไป
อารมณ์เหมือนจีนอิตาเลียน
น่าจะดีนะครับ
มาทางนี้หมดได้ไง เราต้องปรับสัดส่วนให้สมดุลสิ
จะอยู่ฝั่งเนื้อเหรอครับ
คนอยู่ฝั่งนี้เยอะแล้ว งั้นผมอยู่นี่แล้วกันครับ
แปลว่าอยู่เนื้อนะครับ
ถ้าต้องการผู้ช่วยก็บอกนะครับ
ค่ะ มาช่วยกันนะคะ เชิญทางนี้
เอาล่ะ ถ้างั้น
สรุปคือห้าคนนี้ใช้เนื้อสัตว์
- ส่วนทางนี้อาหารทะเลครับ - ครับ
มันเป็นการแข่งทีม
เราจะทำอาหารธรรมดาไม่ได้
- ต้องทำอะไรที่มันอลังการงานสร้าง ถูกไหม - ครับ
- จะมาทำเมนูง่ายๆ ไม่ได้ - งั้นอยู่คละกันจะดีกว่าไหม
ให้มีเชฟอาหารจีนอยู่ทั้งสองทีมน่าจะดีกว่าไหม
- แยกประเภทอาหารเหรอ - แยกประเภทเหรอ
- ฉันคิดว่าเราน่าจะอยู่ปนๆ กัน - ผสมตามประเภทเหรอ
ฉันเอาแต่คิดแบบนั้นไม่หยุดเลยค่ะ
แต่ว่า ถ้าเกิดเราทำแบบนั้น ประเด็นคือร้านอาหารผม
ใช้อาหารทะเลล้วน แทบจะ 95 เปอร์เซ็นต์เลยครับ
เทคนิคในการปรุงเนื้อ ผมรู้แค่การย่างถ่านอะไรประมาณนี้
ส่วนผมไม่อยากใช้เนื้อสัตว์เลย
อ๋อ
คือเราต้องใช้ของที่ตัวเองถนัด ของที่ตัวเองคุ้นเคย
ไอเดียถึงจะพรั่งพรูอะไรงี้ครับ
ถ้าพูดถึงเรื่องเนื้อสัตว์
ปกติสายเราไม่ค่อยได้ใช้เนื้อสัตว์ ทำไปแล้วอาจจะมีอะไรผิดพลาดก็ได้
นั่นสิเนอะ
บอกตามตรง ฉันไม่ชอบใจเลยค่ะ
ฉันอยากแบ่งทีมให้มีความหลากหลาย อะไรแบบนี้ค่ะ
และต่อให้เป็นอาหารจานเดียว ฉันก็อยากให้ผสมผสานไอเดียกัน
ให้อาหารจานเดียว ออกมาเหมือนอาหารฟูลคอร์สได้
เพราะทีมช้อนขาวก็คือหนึ่งทีม
ฉันเลยอยากให้เราแบ่งทีมดีๆ และแยกหน้าที่ทำอาหารกัน
แต่ทุกคนมีแต่แบบ "ฉันถนัดใช้เนื้อมากกว่า"
แล้วก็เดินหนี
ฉันเลยรู้ว่าทำอะไรไม่ได้
งั้นแบ่งทีมกันแบบนี้นะคะ
- โอเค - แบ่งเป็นห้าคนกับหกคนแบบนี้
สุดท้ายเราก็ต้องแข่งเป็นทีมโดยไม่แบ่งแยก
- เชื่อฟังหัวหน้าทีมก็พอ - ถูกต้องครับ
- ตอนนี้เราไม่ต้องโชว์เหนือก็ได้ - ใช่ค่ะ
แค่เชื่อฟังหัวหน้าทีมก็พอ
- เรายังไม่รู้ว่าจะได้ทำอะไรนี่ - ครับ
ยังไม่รู้หัวข้อเลย
เดี๋ยวนะ เรามารวมพลังกันสักหน่อยนะคะ
มารวมตัวกันค่ะ ทั้ง 11 คน เพราะนี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
- มารวมพลังกัน - ครั้งสุดท้ายเหรอ
- ไม่ไง ก็มันต้องมีทีมตกรอบ - พูดอะไรของคุณเนี่ย
- ต้องไปด้วยกันสิ - พร้อมกัน
- หนึ่ง สอง สาม - ชูขึ้นนะ
- สู้ๆ - สู้ๆ
- เราก็มาทำบ้างครับ - มาทำบ้างครับ สุมเข้ามา
มารวมพลังกัน
"สู้ๆ " มันน่าเบื่อเกินไป
เอาล่ะ เริ่มเลยนะครับ หนึ่ง สอง สาม
- จัดไป - จัดไป
เลียนแบบกันเฉยเลย พวกขี้ก๊อป
พวกเราจะกำจัดเชฟช้อนขาว
ให้สะอาดหมดจดเลยครับ
ถึงเชฟช้อนดำ ขอโทษด้วยนะครับ แต่วันนี้คือวันสุดท้ายของพวกคุณแล้ว
(ห้องเนื้อสัตว์)
(ทีมโจอึนจู ปะทะ ทีมเชฟสามดาว)
(ห้องอาหารทะเล)
(ทีชเวฮยอนซอก ปะทะ ทีมเชฟสปาร์ค)
ในรอบนี้
ศึกห้องวัตถุดิบระหว่างทีมดำและขาว
จะตัดสินด้วยวิธีพิเศษครับ
เวรกรรม
อะไรอีกล่ะ
วิธีการตัดสินศึกห้องวัตถุดิบระหว่างทีมดำและขาว
- จะเปิดเผย ณ บัดนี้ครับ - จะเป็นอะไรนะ
อะไรน่ะ
หือ อะไรน่ะ
น่ากลัวจังเลย
อะไรน่ะ
คนจริงๆ เหรอครับ
ผู้ที่จะตัดสินอาหารของพวกคุณในรอบนี้
คือกรรมการลึกลับ 100 คนครับ
- 100 คนเหรอ - บ้าไปแล้ว
น่ากลัวครับ
ทุกคนใส่ชุดดำทั้งตัว และใส่หน้ากากสีขาว
แล้วก็จ้องเราอยู่แบบนี้
เห็นแล้วเหมือนจะเป็นโรคกลัวรูเลย
พวกเขาไม่แสดงสีหน้าอะไรได้ยังไงนะ
มีดวงตา 200 ข้างกำลังมองเราอยู่ครับ
น่ากลัว
ลึกลับของแท้
พวกคุณต้องทำอาหาร 100 จาน ให้กรรมการ 100 คนนี้ชิม
ภายในเวลา 200 นาทีครับ
- เราต้องทำอาหาร 100 ที่ค่ะ - ปริมาณ…
- ไม่ว่าอะไรก็ต้องทำ 100 ที่ - ต้องทำ 100 ที่เหรอ
- เราต้องทำอาหาร 100 ที่ - สำหรับ 100 คน
- ทำอาหารคอร์สไม่ได้ - นั่นสิ
โห โหดจังเว้ย
- ต้องทำ 100 ที่ - ใน 3 ชั่วโมง 20 นาที
พอเห็นทีมเราแล้ว
ผมก็แอบเป็นห่วงอยู่ว่าคงมีแค่ไม่กี่คน
ที่เคยมีประสบการณ์ทำอาหาร 100 ที่
อาหาร 100 ที่ ผมเชื่อใจคุณนะครับ
(เทพอาหารโรงเรียน)
พวกคุณต้องทำอาหารโดยใช้วัตถุดิบ ที่เตรียมไว้ให้ในครัวหลักเท่านั้น
และจานไหนที่เสร็จไม่ทันเวลาที่กำหนด
จะไม่ถูกนับรวมในการตัดสินครับ
เราต้องทำให้ครบ 100 จานให้ได้ ถ้าทำไม่พอได้ซวยแน่ๆ
ทำสัก 110 ที่
เพราะถ้าไม่พอจะโดนหักคะแนน
เมื่อทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว กรรมการจะชิมและให้คะแนน
หนึ่งในสองทีมที่ได้คะแนนสูงกว่า
จะอยู่รอดทั้งทีมครับ
แปลว่าไม่รอดหมด ก็ตายหมดเหรอ
ต้องทำของที่อร่อยมากๆ ให้ถูกปากคนหมู่มาก
ต้องทำให้กินช้อนเดียวแล้วรู้เลยว่าอร่อยมาก
- ยังไงก็ต้องทำให้อร่อย - ใช่
ต้องกินคำเดียวแล้วรู้เลยว่าอร่อย
- มาชนะกันนะครับ - อือ
- เราชนะอยู่แล้วครับ - ฉันว่าเราน่าจะชนะนะ
มาส่งกลับบ้านให้หมดรวดเดียวกัน
และในรอบนี้
กรรมการแบคจงวอนและอันซองแจ
- "จะไม่ร่วมตัดสิน" - จะไม่ตัดสินหรือเปล่า
- ไม่มาเหรอ - ไม่มาหรือเปล่า
จะนั่งอยู่ตรงนี้ร่วมกับกรรมการลึกลับ
และเฝ้ามองขั้นตอนการทำอาหารของพวกคุณ
- และจะร่วมประเมินหลังชิมครับ - ดูไม่ออกเลย
- เนียนมาก - นั่นอันซองแจเหรอ
- ครับ สองคนเลย - นั่งอยู่ตรงนั้นสินะ
กับเถ้าแก่แบค โอ๊ย ตกใจหมด
- เซอร์ไพรส์มาก - คิดไม่ถึงเลยจริงๆ
โอ้มายก็อด
ตกใจหมดเลย
สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ
อาหารทั้ง 100 ที่จะต้องมีรสชาติเหมือนกันครับ
ผมคิดว่าสำคัญที่ทีมเวิร์กครับ
เชฟที่ไม่เคยร่วมงานกันมาก่อน จะได้ทำอาหารร่วมกัน
และทำอาหารที่มีคุณภาพออกมา ภายในเวลาที่กำหนด
ผมจะเฝ้าดูและเป็นกำลังใจให้ครับ
พวกเขาจะจับตาดูการทำงานของเราไงคะ
ทีมเรามีแต่ยอดฝีมือมารวมตัวกัน
ถ้าปะทะกันขึ้นมาจะทำยังไงนะ
เอ้ย ห้ามคนนะ
ทำไมไม่เอาออกให้หมด
นี่ไม่ใช่ขั้นตอนทดลองนะ เราต้องจัดจานได้แล้ว
น่าจะทดลองตั้งแต่ตอนนั้นสิ
โอ๊ย ยากจัง
จบเห่แล้วล่ะ
ต้องหั่นหมึกเพิ่มนะ มันไม่พอ มีแค่นี้เหรอครับ
มันจบแล้ว
- โอเค พี่ - พวกเขาเอาไปหมดเลย
เดี๋ยวก่อนครับ เชฟ เดี๋ยวก่อน
บ้าเอ๊ย ***แล้ว
ทีมที่เลือกห้องเนื้อสัตว์
ช้อนขาว ทีมโจอึนจู
และช้อนดำ ทีมเชฟสามดาว จะเป็นคู่แข่งกันครับ
ทีมขาวดูแข็งแกร่งกว่า
- ผมก็ว่าทีมนี้ออกจะ… - ทีมเขาดูแกร่งกว่า
คนที่ผมคิดว่าเก่งๆ มารวมตัวกันหมดเลย
ในหมู่ช้อนขาว
พวกเขามีประสบการณ์มากมาย และมีชื่อเสียงทั้งนั้นไงครับ
แล้วใครเป็นหัวหน้าเชฟ
เชฟเป็นสิคะ
เชฟรู้เรื่องแนวทางการทำอาหารและการจัดการ
(โจอึนจู หัวหน้าเชฟ)
ให้เชฟเป็นคนกำหนดแนวทาง
หัวหน้าเชฟของทีมคู่แข่งคือเชฟโจอึนจูครับ
ผมรู้มาว่าเขาได้รางวัล จากการแข่งขันใหญ่ๆ มาสามรายการ
แล้วเขาทำงานที่ต้องพบปะกับผู้คนมากมายด้วย
คนที่อยู่ฝั่งนั้นมีแต่คนมีชื่อเสียง
มีเชฟซองคยอง ลองเกสต์
มีเชฟชเวคังรกด้วย
มีเชฟฮวังจินซอนที่ชนะผมในรอบที่แล้ว
แถมยังมีเชฟจองจีซอนที่เก่งรอบด้านอยู่ด้วย
แข็งแกร่งมาก
เราจะชนะได้ไหมนะ
ทีมนั้นกลิ่นความเป็นอาหารจีนแรงมากเลยนะ
ทั้งสองคนเลย พี่จีซอนกับฮวังจินซอน
ชื่อก็คล้ายๆ กันด้วยแฮะ
หัวหน้าทีมของฝั่งนั้นอายุน้อยมากเลยค่ะ
ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะทำอาหารดีๆ ออกมาได้อย่างสบายใจมากขึ้น
เพราะถ้าหัวหน้าอายุน้อย ก็จะไขว้เขวไปเรื่อยไงคะ
หัวหน้าเชฟ ให้เชฟสามดาวเป็นนะครับ
(เชฟสามดาว หัวหน้าเชฟ)
- ได้ครับ - ครับ
ผมว่าให้ผมเป็นก็โอเคเหมือนกัน
เรามีเชฟอาหารเกาหลีสามคน เชฟอาหารจีนสองคน
ส่วนผมแปลกคนเดียว
- ผมจะคอยช่วยประสานตรงกลาง - อ๋อ ครับ
คุณน่าจะทำได้ดี เพราะคุณใจเย็นและสุขุม
มีผมเป็นเชฟอาหารตะวันตกคนเดียวครับ
ที่เหลือเป็นเชฟอาหารจีนสองคน
เชฟอาหารเกาหลีสามคน
ผมว่าทีมเรากระจายสมดุลได้ดี
ฉันคิดว่าขอแค่เราร่วมมือกันได้ดี ทุกอย่างก็น่าจะออกมาดีค่ะ
ทันทีที่ผมได้เป็นหัวหน้าทีม ผมก็วางความทะเยอทะยานส่วนตัวลง
และมองหาความถนัดของสมาชิก
ผมคิดว่าเราต้องผสมผสาน อาหารสามแขนงออกมาให้ดีๆ
ผมอยากให้เราต่อสู้ร่วมกันดีๆ โดยไม่มีอะไรต้องเสียใจทีหลังครับ
ศึกห้องเนื้อสัตว์ระหว่างทีมดำและขาว
จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
(ห้องเนื้อสัตว์ เริ่มการแข่งขัน)
- รีบวางกลยุทธ์กันครับ - มาค่ะ
- เร็วเข้า - ถ้างั้น…
ก่อนอื่นคือจะทำหมูตงพัวเหรอ
สไตล์หมูตงพัวเหรอ
ไม่ใช่หมูตงพัว เราจะทำหงฉาวโร่ว
หงฉาวโร่วหรือหมูตงพัว มันก็คือๆ กันนั่นแหละ
- เราจะทำหงฉาวโร่วเหรอคะ - หงฉาวโร่วนี่…
มันก็เหมือนหมูตงพัว แค่เอาหมูสามชั้นมาเคี่ยว
- หมูสามชั้นเคี่ยวเหรอ - ตัดทุกอย่าง
แล้วก็ตุ๋นพร้อมกันทีเดียวหมด จบข่าว
(10 นาทีก่อน)
ไม่จำเป็นต้องคิดค้นเมนูใหม่ครับ
ตัวแปรมันเยอะ เพราะงั้นเลือกเมนูที่ไม่มีตัวแปร
ใช้อาหารพื้นฐาน
ที่จะทำ 100 ที่ออกมาดีได้ ในเวลารวดเร็วน่าจะดีกว่าครับ
ผมขอเสนอหนึ่งอย่างนะครับ
เอาหมูสามชั้นชิ้นใหญ่หลายชิ้นๆ ไปตุ๋น แล้วทำอาหารให้ครบ 100 ที่ไวๆ
ผมว่าทำรูปแบบนี้น่าจะดีกว่าครับ
อารมณ์ประมาณนี้ไหม
ทำหงฉาวโร่วก่อน ใช้หงฉาวโร่วเป็นเบส
- แล้วก็เพิ่มอย่างอื่นเข้ามา - ถ้ามีเวลาประมาณสามชั่วโมง
- ถ้ามีเวลาประมาณสามชั่วโมง ทำหมูตงพัวก็ได้ - ก็นั่นแหละ
เราต้องทำอาหาร 100 ที่ ถ้าอยากให้มีคุณภาพเท่ากัน
เราคิดว่าทำเป็นเมนูตุ๋นจะดีกว่าค่ะ
ถ้าทำหมูตงพัวในแบบญี่ปุ่น
เราจะเอาหมูไปตุ๋นให้มันนุ่ม
แล้วทำมันบดนุ่มๆ ใส่เข้าไป
- มันบดอะไรงี้เหรอ - ครับ
ถ้าเอามันบดมาวางไว้ด้านบน
มันจะไม่เย็นและได้รสชาติใหม่ด้วยครับ
สรุปเนื้อเราจะทำเป็นหงฉาวโร่ว
- ดูนะคะ ตรงนี้คือจานนะ - แล้วก็จะวางมันบดไว้ด้านบน
ก็คือเราจะวางเนื้อหมูบนนี้
- แล้วก็วางมันบดทับอีกที - ทับด้วยมันบด
- วางทับใช่ไหมคะ - ผมว่าไม่น่ามีพอให้วางด้านบนนะ
- ไม่ได้เหรอคะ - ใส่ไว้ข้างล่าง
- มันฝรั่งไม่พอ แค่… - งั้นวางข้างล่างไหม
- เหมือนวางห้อยๆ ไว้ - ถ้าทำแบบนี้
วางมันฝรั่งบดไว้ตรงนี้ วางหมูไว้ตรงนี้
แล้วก็โรยต้นหอมทอดไว้ด้านบน
ถ้าวางต้นหอมกับของตกแต่งบนนี้
ฉันว่าไม่น่าจะพอนะคะ ใส่อะไรอีกอย่างดีคะ
ตอนตุ๋นหงฉาวโร่ว
หั่นหัวไชเท้าเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า แล้วตุ๋นไปพร้อมกัน
- ดีเลย หรือจะย่างไฟก็ได้ - แบบนั้นก็ดีเลย
ใช่ค่ะ หั่นเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า
- เมนูผักเหรอ - ค่ะๆ เรียกว่าเมนูผักแล้วกัน
เวจเทเบิล เมนูผัก
- ฉันว่าเขียนคร่าวๆ แล้วเริ่มเลยก็ได้ - เขียนไป ผมจะไปเอาเนื้อ
แล้วเราก็ควรมีของดองสักอย่าง ของดอง…
อ๋อ เพิ่มความสดชื่น
- เราต้องเพิ่มความสดชื่นหน่อย - ของดองด้วยเหรอ
ผมไม่เห็นด้วยนะ
- ให้ผมเริ่มเลยไหมครับ - ค่ะ
ผม…
เราทำเมนูที่ใช้ทุกอย่างที่มีในนี้ได้ดีไหม
อือ ใช้ทุกอย่างได้
ทำเป็นแนงแชก็ได้นะ มันจะมีเมนูชื่อฝูฉีเฟยเพียน
งั้นจะทำแนงแชแบบไหน
เราต้องลองวางแผนดูไงครับ
หรือไม่ แบบนี้ก็น่าจะโอเคนะ
ทำจอนเนื้อแบบเกาหลี กินคู่กับแนงแชแบบจีนก็น่าจะอร่อยดี
- อะไรประมาณนั้น - อันนั้นก็น่าอร่อยเหมือนกัน
สมมติว่าอันนี้เป็นจาน
- ก่อนอื่น ต้องใช้กระดูก - เมนู
เราต้องเอาซี่โครงอะไรพวกนี้มาทำน้ำซุป
ใส่ซอสตรงนี้ แล้วก็วางจอนเนื้อลงไป
แล้วก็จะมีเมนูผัด อย่างผัดมะเขือยาวอะไรแบบนี้ไงครับ
สไตล์อาหารจีนอร่อยๆ
แล้วก็ทำสลัดแตงกวากับต้นหอมวางไว้ด้านบน
ให้ห่อกินง่ายๆ แบบนี้ดีไหม
- หนึ่งช้อนพูนๆ - ใช่ครับ ช้อนเดียวที่น่าประทับใจน่าจะดีกว่า
ผมเสนอให้ทำเมนูที่อร่อยและไม่เสี่ยง อย่างเช่นซัมอะไรแบบนี้
แล้วทุกคนก็ค่อยๆ เสนอไอเดียมาทีละอย่าง จนออกมาเป็นเมนูนี้ครับ
ก่อนอื่นสรุปว่าเป็นเมนูนี้นะ
เราควรรีบไปเอาเนื้อที่จะทำจอนมาก่อนนะ
- จะทำอะไรนะครับ - จอนเนื้อ
- ผมว่าใช้เนื้อสันนอกดีที่สุด
- ต้องสันนอกสิ - สันนอกน่าจะดีสุด
ตัดสินใจได้แล้ว
- ไปกันเถอะ - เชฟสามดาวจะแล่เนื้อสินะ
ลุยเลยๆ
ไปเลยครับ
- แต่ว่านี่มัน… - ของดอง
- มันก็แค่เมนูผักที่มีรสเปรี้ยว - เราแค่…
ไอ้นั่นน่ะ เขาเรียกอะไรนะ
ใส่น้ำเลม่อนหรือน้ำมะนาวลงไปแค่นั้นก็พอ
ถ้างั้น อะไรแล้วนะ ไอ้แดงๆ ที่พูดถึงเมื่อกี้น่ะ
เราตัดสินใจทุกอย่างไปหมดแล้ว
ตอนคิดเมนูหลักก็เถียงกันพักใหญ่
แล้วก็ยังมาเถียงกันเรื่องของแต่งอีก
ไม่ไง เรื่องนั้นไว้คิดทีหลังก็ได้ไม่ใช่เหรอ
น่าจะทำเนื้อไว้ก่อน
ทำของแต่งจาน 100 ที่ จะใช้เวลาแค่ไหนกันเชียว
- หัวหน้าทีม ผมมีข้อเสนอ - คะ
- ผมอยากให้โฟกัสที่เนื้อครับ - เนื้อเหรอ
- ครับ - ไม่ต้องไปทำเครื่องเคียง
- ผมอยากให้เราโฟกัสแค่อย่างเดียว - ใช่
ถ้างั้นมาแบ่งหน้าที่กันค่ะ แบ่งงานกัน
- เอานี่ไปส่งก่อน แล้วก็… - ผมจะไปเอาเนื้อมา
ฉันจะทำมันฝรั่งบดเอง
ค่ะๆ
โอ๊ะ สงสัยวางแผนเสร็จแล้ว
- เอาล่ะ เตรียมของ - เชฟคะ
- ทำยังไงคะ เชฟ - แล้วอันนี้ก็…
- เขากำลังไปเอาเนื้อแล้ว - ค่ะ เราต้องไปเอาผักมา
- เดี๋ยวก่อน งั้นเอาไอ้นี่ - ก่อนอื่น
จะทำเนื้อตรงนี้เหรอคะ
หือ เปล่าครับ
ขนของไปไว้ก่อน
- ย้ายไปๆ - ฉันปอกมันฝรั่งตรงนี้เลยได้ไหมคะ
อุ้ย อย่างหนักเลย
ทำไมหนักขนาดนี้ล่ะ
- มีดล่ะ - ใช้เนื้อหมูเหรอครับ
ครับ
ใช้ของแพงสินะครับ
- เราใช้เนื้อวัว - สันในเหรอ
ว่าจะใช้สันนอกครับ
ผมว่าเนื้อหมูน่าจะได้เปรียบกว่าไหม
ว่ากันตามตรง คนเกาหลีชอบเนื้อหมูมากกว่าเนื้อวัวไง
(ทีมช้อนขาว: เลือกเนื้อหมู)
ผมไม่สบายใจเลยครับ กลัวว่าจะใช้วัตถุดิบซ้ำกัน
ส่วนตัวผมคิดว่าเนื้อหมูอร่อยกว่าเนื้อวัว
ก็เลยคิดว่าแบบนี้ดีแล้ว นี่แหละการแข่งขันที่แท้จริง
เหตุผลส่วนตัวที่ผมไม่อยากใช้หมูสามชั้น เพราะแต่ละส่วนมันรสชาติต่างกันมาก
ผมว่ามันเสี่ยงเกินไป
เราเลยเลือกใช้เนื้อวัวครับ
(ทีมช้อนดำ: เลือกเนื้อวัว)
โห ยกไม่ขึ้นเลย
หนักจัด
- หนักมาก - ไปช่วยสักคนหน่อยครับ
ไปช่วยหน่อย ไปไหนกันหมด
คงต้องให้ใครมาช่วยสักคนนะครับ
- อะไรเหรอ - เนื้อวัวหนักมากเลยครับ
โชคดีที่ไม่ได้ใช้เนื้อวัวเหมือนกัน
หนักแต้หนักว่า
จริงๆ
ให้วางเนื้อวัวไว้ไหน ตรงนี้เหรอ
- เดี๋ยวๆ - เนื้อวัวว่างไหน
มันหนักมากนะครับ
- โอเคยังครับ - ครับ
(วางแผนใช้เนื้อสันนอก)
โอเค
เคยแล่เนื้อสันนอกมาก่อนไหมครับ
- ครับ เคยครับ - อ๋อ
- เนื้อเกาหลีคุณภาพเลิศจริงๆ - ครับ
เหมือนจะเป็นเกรดเอพลัสพลัสเลยนะ
น่าจะใช่ครับ
(หมูสามชั้น)
เดี๋ยวนะ เราต้องทำให้เนื้อหมูสุกก่อน
ทำไอ้นี่ก่อน เราต้องล้างเลือดหมูก่อน
เอามาต้มแล้วค่อยไปทอดดีไหม
- หมูมันชิ้นใหญ่ เอาไปเผาก่อนดีกว่า - อันดับแรก…
- ต้องใช้ปืนไฟ - ไม่มีปืนไฟเหรอ
เดี๋ยวนะ เรามาจัดระเบียบวัตถุดิบก่อนดีกว่า
ปอกมันฝรั่งก่อน แล้วเอาไปอบในเตาอบดีไหมครับ
นี่ฉันก็กำลังจะปอกมันฝรั่ง
ต้องใช้มีดสินะ
- มันน่าจะมีมีดปอกสิ - ระวังนะ
- จะเอาอะไร - น่าจะอยู่นี่ไหมคะ
อยู่นี่ๆ อันนี้ไหม
ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ได้แล้ว
จะใช้ตรงนี้เป็นพื้นที่ทำอาหารเหรอ
- เรามาทำเนื้อตรงนี้กัน - ต้องใช้ตรงนี้กับตรงนั้นด้วย
- เราต้องต้มเนื้อ - นั่นสิ เราต้องต้มเนื้อ
แต่ทุกคนคะ เรามาสรุปด้วยกันก่อนไม่ได้เหรอ
- ไม่ควรต่างคนต่างทำ - สรุปอะไร
ว่าแต่ละคนต้องทำอะไร
ผมจะทำเนื้อเองครับ
- อือ อันนั้นฉันรู้แล้ว - อือ
แล้วจะให้สรุปอะไร
เราแบ่งหน้าที่กันไม่ชัดเจนมาตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
ไม่มีการสรุปอะไรเลย จู่ๆ คนหนึ่งก็ไปทำเนื้อ
อีกคนก็ไปทำมันฝรั่งอะไรแบบนี้
แบบนี้ชาติไหนฉันจะปอกเสร็จเนี่ย
ก็แอบคิดอยู่ว่าทำไมไม่บอกอะไรเลย
ซอยให้มันเท่ากันแบบนี้
ครับๆ
โห คุณป้างานเนี้ยบจริงๆ
ใส่วัตถุดิบเยอะมาก
ทำซอสปรุงรสสินะ
ถึงได้หั่นลูกแพร์แบบนั้น
ทางนี้มีเชฟอาหารเกาหลีสามคน
โห เป็นภาพที่ดีจริงๆ
ทางนั้นเชฟอาหารจีนสองคน เชฟอาหารเกาหลีสามคน
แล้วก็คนแล่เนื้อ ลงตัวเป๊ะ
เขาผสมผสานสิ่งที่แต่ละคนถนัดได้ดีเลย
ผมแบ่งงานให้เยอะเลยครับ ขอให้ช่วยทำนู่นทำนี่ให้
เชฟครับ เชฟจะทำจอนเนื้อใช่ไหมครับ
ผมมอบหมายให้เชฟเครื่องเคียงทำจอนเนื้อ
เชฟทุกคนครับ ถ้าทำเสร็จแล้ว ผมขอชิมทันทีเลยนะครับ
ครับ
ส่วนหนุ่มหนังสือการ์ตูนกับเชฟกล่องเหล็ก
ด้วยความที่เราอยากนำเสนอ รสชาติอาหารจีนให้เข้มข้นสักหน่อย
ผมเลยให้พวกเขารับผิดชอบ เมนูที่จะใช้วางบนจอนเนื้อครับ
คุณป้าคาเสะกับเทพอาหารโรงเรียน มีประสบการณ์ทำอาหารปริมาณมากมาเยอะ
และมีทักษะการหั่นโดยรวมเร็วมาก
ผมก็เลยมอบหมายงานด้านนั้นให้
พอผมไปขอให้ช่วยทำนู่นทำนี่ให้หน่อย
ทุกคนก็ทำหน้าที่ตัวเอง อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
- พอถึง 150 นาทีแล้วลองชิมกันนะครับ - ครับ
- หนึ่งจานใน 150 นาทีเหรอ - ครับ
- เดี๋ยวก่อนนะ พี่ - ฉันปอกไอ้นี่ดีไหม
- เรามา… - เรามาสรุปกันหน่อย
- สรุปงานหน่อยเถอะ - ใช่
- สรุปหน่อย - ว่าจะทำยังไง ไม่ใช่ต่างคนต่างทำ
เราต้องหั่นเนื้อ ให้หั่นด้วยกัน
แล้วก็ ฉันจะหั่นเนื้อนะคะ
หั่นกับคุณ
- ต่อมาก็ซอส ซอสแล้วอะไรอีก - อือ
- มันต้องเอาไปปรุงกับเนื้อ - งั้นให้ผมทำซอสไหม
- ค่ะ เอางั้นก็ได้ - อือ
- งั้นฉันจะทำอันนี้เองค่ะ - ค่ะ
ทำมันฝรั่งไปถึงขั้นบดด้วยตะแกรง
อือๆ
แล้วขั้นตอนการปรุงเนื้อเป็นไง
- หั่น เผาหนัง แล้วก็ต้ม - เผา
แต่ต้องต้มให้มันอ่อนก่อนสิ ต้องทำให้สุกขั้นแรกก่อนไง
- อือ ต้มให้สุกก่อน - ต้มให้สุก
แล้วก็ส่งให้ทางนั้นเอาไปตุ๋นในซอส
เราต้มแค่รอบเดียวแล้วส่งไปเลยก็ได้
- อือๆ - ต้มรอบเดียวก็พอ มาตั้งน้ำก่อน
- งั้นผมจะทำไอ้นี่รอ - อือ
- งั้นก็ต้มน้ำตรงนี้ - ใช้หม้อใบใหญ่
ตรงนี้เลย ค่ะ
เชฟสามดาวเขาเก่งจริงๆ
รักษาระดับความเร็วสม่ำเสมอตลอด
แล้วรอบๆ ก็สะอาดหมดเลย ดูสิ
ฉันต้องใช้เตา
- ใช้เตานี้ได้ไหมคะ - อือ
(มันฝรั่ง)
อีกนิด
ของที่จะเอามาใส่มันบดมีอะไรบ้างคะ
มีเนยกับครีม
ใส่แค่นั้นเหรอ ไม่มีอย่างอื่นอีกเหรอ
อือ
- จริงเหรอคะ - จะได้ทำง่ายๆ
- ถ้าจะทำเป็นสไตล์จีน - เพราะว่า…
มันฝรั่งก็น่าจะทำไปแนวนั้นเหมือนกันนะ
- สไตล์อาหารจีนเหรอ - อือ
มีแนวที่คิดไว้ไหมคะ
- หมายถึงอะไร - การทำมันฝรั่งให้เป็นสไตล์จีน
เมื่อกี้เชฟเขาถามว่า เราใส่ซอสตงพัวลงไปนิดหน่อยดีไหม
- อ๋อ ในนี้เหรอ - เปล่านะ
- ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น - ถึงยังไง
มันก็ต้องกินคู่กันอยู่แล้ว
ใส่ซอสลงไปให้มันได้รสชาติ ใกล้เคียงกับเนื้อจะดีกว่าไหม
- ถ้าใส่แค่เนย… - ไม่ๆ
ฉันไม่รู้สไตล์การทำอาหารของเชฟ
- อะไร มันฝรั่งเหรอ - อือ
ต้มมันฝรั่งให้อ่อน แล้วบดผ่านตะแกรงก็พอครับ
- ทำแค่นั้นพอ - เชฟจะผสมซอสลงไปเหรอคะ
- ครับ - จริงเหรอคะ
แต่แบบนั้นรสชาติมันคงจะ… แค่นี้เนื้อสัมผัสมันก็เหมือนกันแล้ว
ไม่ควรให้รสชาติเหมือนกันไปด้วยสิคะ
เราจะใส่เนยลงไปนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอกครับ
- ลองเชื่อและทำตามสักครั้งเถอะค่ะ - มันไม่ใช่อะ
ค่ะ เอาเป็นว่าบดมันฝรั่งก่อนนะ
ไม่ ไอ้บดก็จะบดอยู่หรอก
- ต้มมันฝรั่งให้อ่อนแล้วบดก็พอ - แต่ฉันไม่แน่ใจเรื่องใส่ซอส
ฉันว่าเราไม่ควรใส่นะ
ลองทำดูก่อน
อย่าเพิ่งตัดสินใจ ไม่ต้องตัดสินใจกันสักคน
เราตัดสินใจไปแล้ว แต่ก็ตัดสินใจไม่เด็ดขาด
และด้วยความที่ตัดสินใจไม่เด็ดขาด ก็เลยมีหลายครั้งที่เชฟ
บอกกันเองว่าต้องทำยังไง อะไรแบบนี้ค่ะ
เผาไอ้นั่นทำไม อาหารจีนมีวิธีแบบนั้นด้วยเหรอ
เผาขนมันเหรอ ทำไปทำไม
ที่เผาแบบนี้เพราะขนมันเหรอ
ก็คือ ปกติเวลาทำหมูตงพัว
- เราจะต้มหนึ่งรอบ แล้วเอาไปทอดครับ - อือ
ถ้าทอดในน้ำมันได้ก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ครับ
- หมูนั่น ขั้นแรก - คะ
ต้องต้มเนื้อหมูให้นุ่มก่อน
- ใช่ไหมคะ - อือ
แรงๆ
ไม่เป็นไรค่ะ
น่าจะล้นนะนั่น
เราไม่ได้จะต้มในหม้อแรงดันใช่ไหมคะ
- ฉันว่าต้มในนี้เลยก็ได้นะ - อือ
- ต้มในนี้เลยก็น่าจะได้ - กระทะใส่ไม่พอแฮะ
ฉันว่าใช้อันนี้เถอะ
ทำไมไม่ต้มอันนี้ล่ะ ต้องต้มสิ
- อันนั้นเอาไว้สุดท้าย - มันคืออะไรคะ
- ยังเอาใส่ไปต้มตอนนี้ไม่ได้ - ค่ะ
ต้มหมูให้นุ่มก่อนแล้วค่อยใส่ซอสครับ
- สไตล์ต่างกัน - ครับ
อันนี้ไม่ได้จะเคี่ยวเหรอคะ แค่ต้มเฉยๆ เหรอ
ถ้าต้มกับซอสจนนุ่มมันจะเค็มเกินไปครับ ด้วยส่วนผสมของมัน
ขั้นแรก แค่ต้มให้หมูนุ่มก่อนก็พอ
แต่ถ้าจะต้มให้หมูนุ่ม ต้องใช้เวลานานมากเลยนะ
- ใช่ครับ ถ้าเกิดมันไม่ได้… - เดี๋ยวนะ ถ้างั้นฉันว่า
- ในนี้… - นี่อะไรเหรอ
ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะต้มเนื้อให้สุกก่อนค่ะ
แต่ก็รู้สึกได้ว่ามันไม่น่าจะสุกค่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ ถ้างั้น ฉันว่าเราเอาไอ้นี่ออกมาทอดดีกว่า
เอามาทอดน่าจะดีกว่า
ที่ผ่านมาก็เสียเวลาเปล่าน่ะสิ
เขาบอกให้ต้มให้หมูนุ่ม แล้วเอาไปตุ๋นในซอส
- แต่ว่ามันไม่น่าได้ผล - แต่ฉันว่าเรามีเวลาไม่พอ
- ค่ะ - ทางที่ดีเอามันออกมา
พักให้เย็น เอามาหั่นแล้วทอดดีกว่าค่ะ
ถ้าเอามาหั่นทอด แล้วซอสล่ะ
เราก็เอาหมูที่ทอดใส่ลงไปในซอสแล้วก็ต้มไงคะ
แต่มันจะไม่เข้าเนื้อไง
- จะทอดก่อนค่อยเอาไปใส่เหรอ - อือ
- ทะเลาะกันแล้วเหรอ - อือ ทะเลาะกันแล้ว
ทำไมๆ
- จะทอดก่อนค่อยเอาไปใส่เหรอ - อือ
มีวิธีแบบนั้นด้วยเหรอคะ
- ปกติหมูตงพัวก็ทำแบบนั้นนะคะ - หมูตงพัวเหรอ
ปกติเราจะทอดก่อน แล้วค่อยเอาไปต้มหรือตุ๋น
- แต่ว่า… - คุณกลัวมันจะไม่สุกใช่ไหมคะ
- ฉันกลัวมันจะไม่นุ่ม - กลัวไม่นุ่มเนอะ
โอเค ถ้างั้นเราจะเอาไอ้นี่ไปทอดก่อน โดยไม่ใส่ซอสนะคะ
ใช่ไหมคะ เชฟจองจีซอน
ไหนมาตกลงกันซิ
- มันต้องทำยังไง - เอาล่ะ สรุปนะ
ยังไงก็ต้องทอดอยู่แล้ว เพราะงั้นฉันจะทาซีอิ๊วดำ
ทอดจนขึ้นสีแล้วจะเอาให้ค่ะ
- เอามาทอดในนี้กัน - ค่ะ ในซอส
เอาเป็นว่าชุบซีอิ๊วดำแล้วทอดแค่นั้นพอ
งั้นผมต้องเทน้ำมันใส่ไหน
ตรงนั้นไง นั่นน่ะ
- เทใส่นี่เหรอ - อือ
- อันนี้ต้องใส่ 20 ลิตรนะครับ - เตานั้นความร้อนไม่สูง
- ความร้อนก็ไม่พอ - เอาออกมาแล้วทอดในนี้ดีกว่า
เอาหมูออกมา
(เตาแก๊ส)
- โอเค - เตานี้ร้อนเร็วมาก
แต่ความร้อนมันไม่พอไง
ไม่ไง ก็บอกว่าอันนี้มันต้องใส่น้ำมัน 20 ลิตร
- งั้นก็ใช้ 20 ลิตรค่ะ - เอางั้นเหรอครับ
- ครับ เข้าใจแล้ว - ทำไปเถอะค่ะ
- ถ้าหัวหน้าบอกให้ทำ - แล้วเราต้องทอดต้นหอมด้วย
- น้ำมันอยู่ไหน - ใช้อันนั้นแหละค่ะ
พอคนออกคำสั่งงอกมาเป็นสองสามคน
แผนก็เลยเปลี่ยนตลอดครับ
ผมที่อยู่เฉยๆ ไม่เคยพูดอะไร เลยกลายเป็นผู้ประสบภัยตลอด
โอ๊ย ให้ตาย
เราพลาดมาตั้งแต่เริ่ม
ไม่หรอกค่ะ เราจะชนะค่ะ
เราไม่เคลียร์วิธีทำกันมาตั้งแต่แรก
อือ
อยากจะบ้าตาย
ฉันก็พอจะรู้สึกได้ค่ะ
เราน่าจะเคลียร์กันให้ชัดตั้งแต่แรก ว่าจะทำเมนูอะไร
แต่เราไม่ได้เริ่มต้นแบบนั้นค่ะ
ยังไม่ทันได้สรุปอะไรก็แยกกันไปทำซะแล้ว
ยากจังเลยแฮะ
ทางนั้นเกิดข้อพิพาทครับ
ใช่ไหม
เพราะทุกคนเป็นผู้นำ
ทุกคนทำงานมานาน
- เลยมีสไตล์ของตัวเองชัดเจน - นั่นสิ ใช่ๆ
- ผมจะเชื่อฟังเป็นอย่างดีครับ - ไม่สิ
- ผมจะเป็นมือขวาที่วางใจได้ - ไม่เอาสิ
มือขวา
- ขอชิมกับผักได้ไหม - ครับ ผักตรงนั้นพร้อมแล้ว
(ผักสำหรับกินคู่กับจอนเนื้อ)
พร้อมชิมแล้วนะครับ
- มาชิมด้วยกันตรงนี้สักเดี๋ยวนะครับ - ครับ
มารวมตัวกันแป๊บหนึ่งครับ
อะไรคะ เขาบอกให้มารวมตัวกัน
- สงสัยจะชิมกัน - อือ
ทุกคนชิมด้วยกันหมด
(การชิมล่วงหน้า)
ให้ชิมอันนี้เหรอ
ผมคิดว่าเราต้องลองชิมอันนี้ และตัดสินใจเรื่องซุปกัน
ซุปต้องรสอ่อนสุดๆ เลย
เปรี้ยวไปหน่อย
คือว่า มันเป็นเนื้อวัว แต่ไม่รู้สึกถึงความเป็นเนื้อวัวเลย
เราทำแซงแชไปเลยไม่ได้เหรอครับ
- ที่วางข้างบนเหรอ - ครับ
ไม่ อันนี้อย่าสับ
ผมลองคิดดูแล้ว ด้านบนเราใช้อะไรที่คล้ายกับแซงแช
- ให้เหมือนจอนเนื้อกับกิมจิสดน่าจะดีกว่า - เหมือนสลัด
แต่ที่ผมคิดไว้ ไม่ใช่เนื้อสัมผัสแบบนี้
ผมอยากให้มันไม่มีน้ำเลย
- ต้องเป็นเหมือนผัด - ใช่ ต้องผัด
- ผมคิดไว้แบบนั้น - ไม่ควรใส่แป้ง แบบนี้
- ไม่ใส่แป้ง - ครับ
ผมว่าผัดเฉยๆ ก็พอครับ
- อันนี้มีซอสเยอะเกินกว่าจะเป็นผัดไงครับ - ครับ
ไม่ใช่แบบนี้ ผมว่าเราควรทำแบบผัดมากกว่า
- ผัดเหรอ - ฉันว่าแบบนั้นก็โอเค
ครับ
แล้วก็ทำให้มีกลิ่นควันด้วย
ยากอยู่ งานนี้ยากอยู่
สิ่งที่เชฟกล่องเหล็กคิด กับสิ่งที่ผมคิดมันต่างกันมากครับ
- อันนี้ไม่มีเนื้อสัมผัส - นั่นสิ ไม่มีความกรอบเลย
แป้งก็เยอะเกินไป
ต้องทำให้เหมือนผัก ที่กินกับหมั่นโถวฮวาเจวียน
- ใช่ๆ - อะไรแบบนั้น
- ถ้างั้นมันก็คือโกชูจับแช - นั่นแหละ
- ใช่ ฉันบอกแล้วว่าโกชูจับแช - ใช่
พวกเขาบอกว่าอยากให้ทำแบบโกชูจับแช
แต่นั่นคือสิ่งที่คุณป้าคาเสะ พูดตั้งแต่แรกแล้วครับ
ทำแบบจับแชดีไหมคะ
- ทำปริมาณมากน่าจะดี - แต่มันทำไม่ได้ครับ
เพราะว่าเราต้องปรุงรสให้พอดี
งั้นแค่ปรุงให้มันพอดีก็ได้นี่
หอมหัวใหญ่ก็มีน้ำ พริกหยวกก็น้ำ
นานเข้าน้ำมันจะออกมาครับ
- เพราะงั้นผมว่าจับแชเนื้อไม่เหมาะ - จับแชเนื้อ
ผมว่าจับแชเนื้อไม่เหมาะหรอกครับ ไม่ได้เด็ดขาดเลย
ผมก็เลยคิดว่า "งั้นทำอะไรคล้ายๆ โกชูจับแชจะใช้ได้ไหมนะ"
ถ้างั้นผมจะลองเอาอันนี้มาทำดูครับ
- โดยไม่ให้มีน้ำ - แต่ว่าไม่ใช่แบบเต๋า
- หั่นยาว - หั่นยาวเหรอ
ใช่ รีบไปหั่นใหม่กันค่ะ
หั่นใหม่ค่ะ พวกเรามือไวอยู่แล้ว
โอเคๆ มาลองกันใหม่นะครับ
ผมก็รู้สึกผิดน่ะสิครับ
พวกเขาทำงานหนัก แต่สุดท้ายก็เสียเปล่า
แปลว่าต้องหั่นผักใหม่เหรอคะ
หั่นใหม่เหรอ เพื่อเอามาทำโกชูจับแชเหรอ
เหมือนจะมีอะไรไม่ค่อยราบรื่นแฮะ
- โห ดูเคร่งมากเลย - ไม่ใช่สับแบบนั้น
- ต้องหั่นให้เหมือนทำโกชูจับแช - ใช่ เหมือนโกชูจับแช
เราต้องหั่นฟักทองกี่ลูกคะ
- อะไรนะครับ - ฉันหั่นฟักทองใส่นี่เพิ่มไหม
ครับ
ผมอุ่นใจมากเลยครับ
เพราะคุณป้าคาเสะกับเทพอาหารโรงเรียน เหมือนเมสซีกับโรนัลโด้
เราเลยแทบไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ
ขอโทษนะครับ
เราทำเพื่อให้ทุกอย่างออกมาดีค่ะ
ผมจะทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อพวกเขาได้ไหมนะ
ผมจะเป็นภาระหรือเปล่า
ผมจะทำผิดพลาดไม่ได้แล้ว
ก็เลยกลัวมากครับ
ทอดได้แล้วล่ะ
- ยังไม่ได้ครับ - ทำไมคะ
- ต้องถึง 200 องศาก่อน - อุณหภูมิต้องสูงๆ ถึงเริ่มได้
ถ้าอุณหภูมิต่ำไป
- อุณหภูมิต้องสูง - จะไม่ได้กลิ่นนั้นครับ
หนังมันต้องเดือดเป็นฟอง
ตอนนี้ตั้งไว้ที่ 200 องศาเหรอคะ
ผมตั้งไว้ 230 องศานะ
- ตั้ง 230 เหรอ - เขาตั้งไว้ 230 องศา
โห ตอนนี้ทุกอย่างคือแบบ…
น่าเป็นห่วงจัง
ซวยแล้วล่ะ
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วครับ
เหลือเวลา 140 นาทีครับ
ตอนนี้เราต้องเริ่มทำเนื้อก่อนนะ ต้องต้มเนื้อได้แล้ว
- ทำไมยังไม่ต้มอีก - ก็อุณหภูมิมันไม่ขึ้น
- ถึงได้บอกให้ทำตรงนี้ไง - นี่เหรอ
เราเริ่มเอาเนื้อลงกันเถอะครับ
เรายังเอาเนื้อลงไม่ได้ เพราะน้ำมันยังอุณหภูมิไม่ถึง
น้ำมันยังไม่ร้อนพอ
ผมว่าสิ่งสำคัญตอนนี้ คือเราต้องหาวิธีทำให้เนื้อนุ่ม
แทนที่จะเอาแต่รอแบบนี้
งั้นก็เอามาทอดในนี้ไปเลย
- ทอดในนี้ไปเลย - แต่ว่า
- จะใช้อันนั้นเหรอครับ - ใช่ จะทอดในนี้
นั่นแหละ ทำแบบนั้นไปเลยดีกว่า
อันนี้จะเร็วกว่า
- เราแยกเอาไง แยกสองฝั่ง - ใช้ทั้งสองอัน
ยิ่งเยอะยิ่งแย่
ให้คนที่รับผิดชอบทำไปดีกว่า
ดูนะ
ทอด เอาออกมา แล้วหั่นชิ้นเท่านี้
- เอาใส่ในนั้นเลยเหรอ - อือ
ทำๆ ไปเลยเถอะ
มันไม่ค่อยร้อน
(วิธีการปรุงเนื้อ 2. ทอดเนื้อ)
ปกติเวลาโยนลงไปมันต้องตู้ม
ปกติทอดแบบนี้น้ำมันจะกระเซ็นไม่ใช่เหรอ
ปกติต้องกระเซ็นสิครับ
- แต่นี่อุณหภูมิมันต่ำเกิน - ก็นั่นน่ะสิ
อะไรไม่กระเซ็นเหรอ
- หนัง - ตรงหนังมันเหรอ
ครับ ปกติมันต้องระเบิด
พี่ ทอดแบบไหนก็ไม่ได้ผลหรอก
ทำให้ข้างนอกมันกรอบๆ ก็พอ
ทำให้ผิวมันแข็งๆ กว่านี้ให้หน่อย
เข้าใจแล้ว
ทอดต่ออีกนิด
เอามาให้หมดเลยค่ะ
อันนั้น… โอ้โฮ
- ทำไม - นี่มัน…
ต้องขูดออกสิ จะทำไงได้ล่ะ
รีบเก็บไปเลย
เอาไปทิ้งค่ะ
ทิ้งๆ อย่าใช้เลย
ใส่ไปซอสก็ไม่เข้าเนื้อหรอก
- ไม่ได้ - จริงด้วย
ใช่แล้ว มันต้องกรอบแบบนี้สิ
โอ๊ย ร้อนเป็นบ้าเลย
เชฟคะ ดูด้วยนะว่ามันถึง 100 ที่ไหม
- หั่นไปก็เช็กไปด้วย - น่าจะพอนะ แต่มันจะเล็กหน่อย
อ้อ
เหลือเวลา 120 นาทีครับ
โห เวลาเดินเร็วมากจริงๆ
เล็ตส์โก
แค่ 120 นาทีไม่พอหรอก
แค่จัดจาน 100 จานก็กินเวลาเยอะแล้วค่ะ
ฉันว่าน่าจะได้ประมาณ 80 ที่นะ
- คะ 80 เหรอ - ประมาณ 80 ที่ ค่ะ
- ตรงนั้นก็มี ฉันจะหั่นหมดเลยนะคะ - ค่ะ
(วิธีการปรุงเนื้อ 3. ตุ๋นในซอส)
สามสิบ
แต่ว่าไอ้นี่สุกช้ากว่าที่คิดแฮะ
ต้มมันฝรั่งเป็นชั่วโมงแล้วไหม
นั่นสิ ปกติต้มเป็นชั่วโมงก็ไม่สุกเหรอคะ
ไม่ค่ะ ปกติไม่เป็นแบบนั้น
ต้องแผ่ออกแบบนี้เหรอ
เดี๋ยวนะ มันฝรั่งบดล่ะ
คะ
อุ๊ย ฉันลืมสนิทเลย
เชฟลืมได้ยังไงครับ
ลืมซะสนิทเลย
- คุณรับผิดชอบมันฝรั่งนะ - ไม่เป็นไร
เราทีมเดียวกัน ต้องช่วยๆ กันไง
ใช่ค่ะๆ
- มีทีมอยู่ด้วย ฉันเลยลืม - รับได้สวยใช่ไหม
- แน่นอน - ลืมเพราะมีทีมเฉยเลย
แต่มันก็ถูกนะ
ไม่ง่ายเลยแฮะ
ทำวุ่นไปหมดละ
มันคงสุกแล้วใช่ไหม
- เป็นชั่วโมงแล้วนะ - อือ
มันไม่ออก…
อันนี้รูมันถี่เกินไปค่ะ
ไม่มีวิธีอื่นเหรอคะ
อันนี้รูมันถี่เกินไป
อ๋อ แบบนั้นเหรอ
- เดี๋ยวผมทำเอง - มีเวลาทำเหรอคะ
- เดี๋ยวนะ - มีเวลาเหรอคะ
- ทำไปครับ - ฉันต้องกลับไปหั่นต้นหอม
ไม่ ฉันต้องกลับไปหั่นต้นหอม
- กดมันลงไป - โอเคๆ
ฉันมีเวลามาทำไอ้นี่ที่ไหน
ทำแบบนี้ไปเลยไม่ได้เหรอ
(ผักที่ปรุงด้วยวิธีใหม่)
มาลองชิมกันนะครับ
(ชิมครั้งที่ 2)
- ถูกไหมครับ ใช่ที่คิดไหม - ถูกครับๆ
- ไม่ได้ใส่มะเขือยาวใช่ไหม - ครับ
เชฟลองทานดูครับ
รสชาติอ่อนๆ หน่อย ถ้าใส่มะเขือยาวทอดเข้าไปน่าจะพอดี
ลองชิมคู่กับอันนี้ดูนะครับ
เค็มหน่อยนะครับ บอกไว้ก่อนว่าจะเค็มหน่อย
ห้ามด่าผมว่าทำเค็มนะ
- อร่อย - โอเค
- ลดเค็มหน่อยน่าจะโอเค - ลดเค็มนะ
- รสชาติใช้ได้แล้วเนอะ - ลดนิดเดียว
ถ้างั้น เหลือเวลากี่นาทีครับ
เราเหลือ 120 นาทีครับ
- 120 นาทีเหรอ - ครับ
น่าจะพออยู่
- เชฟคือหัวใจสำคัญนะครับ - หือ
- อร่อยมาก - ไม่หรอก
ขอแค่อันนั้นอร่อยก็จบเลยครับ
ถ้าไม่อร่อยก็เป็นปัญหาน่ะสิ
อร่อยแล้วครับ ทำตามนั้นก็พอ
อีก 100 นาทีจะเตรียมวัตถุดิบเสร็จไหมครับ
เราเตรียมเสร็จถึงเห็ดแล้วค่ะ
- เห็ดเท่านี้พอเหรอคะ - ครับ พอแล้ว
โอเค ฟักทอง ต่อไป…
(เตรียมวัตถุดิบเสร็จเรียบร้อย)
- วัตถุดิบพร้อมแล้วเนอะ - ให้เราทำอะไรต่อ
ถ้างั้นทำความสะอาดตรงนี้
- แล้วทั้งสองคนทำจอนเนื้อใช่ไหม - อือ
- อันนี้เอาไปให้ทางนั้น - ครับ
- ทอดจอนนะครับ - ครับ
เรามีเวลาเยอะ
ค่อยๆ ทอดอร่อยๆ นะครับ
(เริ่มทำจอนเนื้อ)
ครับ ทอดด้วยความใส่ใจ
- อีกสิบนาทีผมจะเริ่มทำนะครับ - ครับ
นี่มันนรกมันฝรั่งชัดๆ
เอ่อ อะไรแล้วนะ…
- หือ - คุณซอนคยอง
ใครมาช่วยทำไอ้นี่หน่อยสิคะ ฉันจะทำคนเดียวหมดได้ไง
งั้นผมทำเองครับ
ฉันทำเสร็จไปเกินครึ่งแล้ว เพิ่งจะเดินมาเอาผลงาน
- ล้อเล่น - เราใช้ตะแกรงทำเหรอ
ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ
ยังเหลือตรงนั้นนิดหน่อย
- ไหน - แต่ปกติต้องใส่เนยกับครีมลงไป
ตอนที่มันยังร้อนๆ นะ
- มันฝรั่งถึงจะดูดเข้าเนื้อ - นั่นสิ
แต่เขาบอกให้ทำแบบนี้ไงคะ
- เชฟ - คะ
ต้องปรุงรสมันฝรั่งตอนยังร้อนนะคะ
ถ้ายุ่งอยู่ให้ฉันทำไหมคะ
- แต่… - ใส่สองอันนี้ลงไปก็จบแล้วนะ
แล้วก็ลองชิมคู่กับหมูตงพัวดู
ฉันว่าใช้น้ำมันต้นหอมแทนเนยดีกว่า
ใส่เนยลงไปค่ะ
หรือไม่ ใส่น้ำมันต้นหอมดีไหมคะ
ไม่ค่ะ ลองใส่เนยดูค่ะ
- เราไปเตรียมทำซอสกันเถอะครับ - ไม่ใส่ครีมเหรอคะ
ตอนนี้ อะไรแล้วนะ
ถ้าไม่ผสมลงไปตอนนี้…
- ต้องใส่ตอนร้อนๆ - มันใช้ไม่ได้นะ
เดี๋ยวก่อนนะครับ
- เราต้องใส่ตอนมันร้อนๆ สิ - ใช้อันนี้
ใส่มันลงไปทีละ 400 กรัมไหมครับ 3 หม้อจะได้เป็นหนึ่ง 1.2 กิโล
- โอเคค่ะ - อือ
- อันนี้จะทำเป็นซอสเหรอคะ - ใช่ ซอส
เขาบอกให้ทำเป็นซอส
ขอโทษนะ ฉันพูดอะไรเยอะไปหน่อย
ตอนแรกเชฟซอนคยองคิดว่า อยากเอามันฝรั่งบดไปวางไว้บนหมู
แต่ว่าเชฟชเวคังรก…
ไม่ใช่ทำใหม่ทีละ 40 กรัม 100 รอบ
เราเติมน้ำซุปใส่มันบด ใส่แป้งลงไปให้เนื้อข้นๆ
ทำเหมือนเป็นซอสแล้วเอาไปราดดีไหมครับ
- อันนี้เหรอ จะทำเป็นซอสเหรอคะ - ครับ
(เสนอเทคนิคทำมันฝรั่งแบบใหม่)
มันเป็นวิธีที่เก่ามาก
แต่ว่าอร่อยครับ
ผมก็เลยเสนอไป เพราะคิดว่าทำแบบนั้นรสชาติจะดียิ่งขึ้นครับ
เรามีซอสหงฉาวโร่วอยู่แล้ว
ทำไมต้องใช้ไอ้นี่เป็นซอสด้วยคะ
เราใช้มันฝรั่งเป็นเหมือนของแต่งไม่ใช่เหรอคะ
ทำไมจะเอามาใช้เป็นซอสล่ะ
กินเข้าไปจะได้นุ่มๆ
แค่นี้ก็นุ่มทุกอย่างแล้วนี่คะ
แต่ถ้าใส่ซอสในมันฝรั่งก็จะให้ความรู้สึกอีกแบบ
มันต่างก็จริง แต่เรื่องนั้นคนกินจะตัดสินเอง
ฉันว่ามันไม่ใช่หน้าที่เรานะ
ความรู้สึกตอนใส่กับไม่ใส่มันฝรั่ง มันอาจจะต่างกันนิดหน่อย
แต่เราบดมันฝรั่งแล้ว มันนุ่มแล้วนะคะ
ซอสก็นุ่ม เนื้อก็นุ่ม
ไม่มีเนื้อสัมผัสเลยนี่คะ
จู่ๆ เชฟชเวคังรกก็กลายเป็นคนคุม ทุกอย่างน่าจะเละกว่าเดิมตั้งแต่ตอนนั้นค่ะ
- ถ้าเราใส่ซอสลงไป - ไม่มีเหตุผล
- ในมันฝรั่งที่ใส่เนยแล้ว - ต้องใส่ซอสในนี้เลย
มันจะสมดุลกันเหรอ
- ลองทำให้ดูหน่อยค่ะ - มันไม่สมดุลกันหรอก
ลองทำให้ดูหน่อย นิดเดียวพอ
ฉันค้านหัวชนฝาเลยนะ
ตอนนี้เนี่ยนะ
- ไม่ค่ะ ทำให้ชิมคำเดียวก็พอค่ะ - เหลือเวลา 100 นาทีครับ
เชฟซอนคยอง ลองเกสต์กับเชฟชเวคังรก มีรสนิยมต่างกัน
ก็เลยโน้มน้าวกันไม่ได้เลยค่ะ ว่าตามตรง
ฉันเลยคิดว่างั้นเราก็ลองชิมดูดีกว่า
ทุกคนเห็นต่างกันได้อยู่แล้วครับ
แต่ยังไงก็ต้องเชื่อสมาชิกในทีม ต้องเชื่อกันหน่อย
เหมือนพวกเขาไม่เชื่อใจผม
ไม่ใช่ให้เอาไปทำหมด ทำแค่นี้ก็พอ
ผมขอ 200 กรัมพอครับ
เยอะเกินไปนะ
- มันฝรั่งเรามีเท่านี้ - ไม่ค่ะ มีเหลือเฟือ
เชฟชเวคังรก
ใช้ซอสหงฉาวโร่วที่มีซีอิ๊วเป็นเบส
เอาไปต้มกับมันฝรั่งจนนุ่มแล้วทำเป็นพิวเรค่ะ
เชฟซอนคยองทำมันฝรั่งบดเก่ง ก็เลยอยากทำออกมา
เพื่อเอาไปวางไว้บนเนื้อหมู
เราไม่ควรต้องมาเสียใจทีหลังไงคะ
ฉันว่าลองทำแบบของตัวเอง แล้วลองชิมดูว่ามันเข้ากันไหม
จากนั้นค่อยตัดสินใจ ก็ไม่น่าจะสายเกินไปค่ะ
เป็นไงคะ
อันนี้เป็นซอส
แต่ถ้ากินคู่กับเนื้อด้วย รสชาติจะเข้มขึ้นมาอีกหน่อย
ฉันว่าแบบนี้โอเคนะ
เดี๋ยวนะ เชฟทุกคนมาทางนี้หน่อยค่ะ
- ลองชิมนี่ดู - แต่ชิมอันนี้อย่างเดียวไม่ได้
- ชิมคู่กับหมูด้วย - ฉันรู้
เดี๋ยวก่อน ฟังหัวหน้าทีมก่อน
ฉันคิดว่าถ้าใส่ซอสลงไป แล้วกินคู่กับหมูน่าจะโอเคค่ะ
ลองชิมดูค่ะ
กินแล้วรีบตัดสินมา
ไม่ต้องทำก็ได้
- ดีใช่ไหมคะ - อือ
- โอเคใช่ไหม ใช้อันนี้กันค่ะ - แต่ชิมนี่อย่างเดียวไม่ได้
- ควรชิมคู่กับหมูด้วยไม่ใช่เหรอคะ - อือ
อันนั้นลองจินตนาการเอา เพราะว่า…
พอใส่ซอสถั่วเหลืองลงไป รสชาติออกมาเข้ากันดีมากเลยค่ะ
ไม่ๆ แบบนั้นดีกว่า เอาตามนั้นกันค่ะ
เอาล่ะ ถ้างั้นใช้กระทะก้นลึก
- ใส่ลงไปทีละ 600 กรัม - ทำเลยค่ะ
ฉันไม่ชอบสไตล์ของเชฟชเวคังรกค่ะ
ถ้าจะเอามาทำเป็นซอสแบบนั้น
ก็น่าจะใช้เครื่องปั่นไปสิ ทำไมต้องมาลำบากด้วย
อุตส่าห์ใช้ตะแกรงบด
เอาล่ะ อันนี้เอาใส่ไหน
- จอนเนื้อเสร็จแล้วนะคะ - ไหนๆ
- ผมว่าต้องปรุงรสเพิ่มอีกหน่อยครับ - ปรุงรสเพิ่มเหรอ
- มันจืดนิดหน่อย - ไม่ต้องเยอะนะคะ นิดเดียวพอ
แต่ว่าอร่อยนะ
ถ้าปรุงรสตอนท้ายออกมาดี ก็น่าจะอร่อยแล้วครับ
ขอแบบที่ทำก่อนหน้านี้เลย
- ทำไมกดดันกันแบบนี้ - อันที่เราชิมตอนแรก
สร้างความประทับใจไว้เยอะ
แต่ว่าอันนั้นสุดจริง
- ขออ่อนกว่านั้นนิดเดียวพอ - ครับ
- เชฟค่อยๆ ทำไปนะครับ - ค่อยๆ ทำเหรอ
ทางนั้นยังทำกันอยู่เลย
ผมว่าเราควรดูสถานการณ์ไว้นะครับ
ปัญหาอยู่ที่เนื้อหมูนี่แหละ
ใช่ไหมคะ ปัญหาอยู่ตรงนั้นใช่ไหม
- มันไม่นิ่มลงเลยใช่ไหมคะ - นั่นสิ ไม่นิ่มเลย
- ถ้างั้นเราต้องตัดสินใจกันนะ - อือ
ถ้างั้นจะเอายังไงดี
- ทำไม หมูแข็งเหรอ - ทำไมเหรอ
มันแข็ง ไม่นิ่มลงเลย
ลองมาดูให้หน่อยว่าพอจะใช้ได้ไหม
- เหลือเวลา 70 นาทีนี่ - อือ
- เหลือ 70 นาทีแต่เราทำ 40 นาทีก็ทันนี่ - ต้องจัดจานด้วย
ถ้าทำ 40 นาที เหลืออีก 30 นาที
- ไอ้นี่ต้องทำนานแค่ไหนนะ - เอาอันนี้ออก
ผมว่าต้มสัก 30 นาทีมันน่าจะนิ่มลง
แต่ไม่ได้นิ่มโดยสมบูรณ์
เวลากระชั้นชิดเข้ามาทุกที ทุกคนก็เลยกระวนกระวายกันครับ
- เนื้อหมูใช้ไม่ได้ - อือ
เนื้อหมูมีปัญหาน่ะ
เอาหม้อแรงดันมาก่อนแล้วกัน
ปริมาณเท่านี้ แต่หม้อแรงดันมีแค่สองใบเนี่ยสิ
เราปิดฝาแล้วปล่อยไปเลย
- เอาแบบนั้นเลยไหม - มีแค่วิธีนั้นแหละ
ยังไงก็ไม่น่าเอาใส่หม้อแรงดันได้
ไม่นะ ถ้าใส่แต่เนื้อหมูก็ได้อยู่ค่ะ
- เนื้อหมูมีไม่เยอะเท่าไร - เฉพาะเนื้อหมูเหรอ
เราต้องทำตามที่หัวหน้าสั่งสิ
รีบเอาใส่สัก 50 ชิ้นก็ยังดี
แต่ว่าอย่าอัดแน่นเกินไป เพราะว่า…
แต่ว่าเนื้อมันไม่ค่อยอ่อน ไม่เป็นไรหรอก
(วิธีการปรุงเนื้อ 4. ต้มในหม้ออัดแรงดัน)
ที่จริงผมรู้ดีอยู่แล้ว ว่าขั้นตอนการทำเราไม่ราบรื่น
ก็เลยกังวลนิดหน่อยครับ
เราต้องจัดจานแล้วล่ะ
แต่ว่าให้ผัดตอนนี้เลยเหรอ ไม่เร็วไปเหรอครับ
ผัดเลยก็ได้ค่ะ ไม่เร็วหรอกค่ะ
- ครับ รับทราบครับ - ค่ะ
(ปรุงผักสำหรับกินคู่กับหงฉาวโร่ว)
ต้นหอมของฉัน
ฉันว่าเชฟจองจีซอน ตักน้ำซุปนี้ไปทำซอสได้แล้วนะคะ
- ผมว่าเราอุ่นจอนเนื้อก็ได้นะครับ - ครับ
อุ่นจอนเนื้อได้ครับ
ผมจะทำให้เสร็จในสองรอบนะ
เอาล่ะ
ดีเลยครับ ผมว่าใช้ได้แล้วล่ะ
หัวหน้าทีม เช็ก
เหลือเวลาอีก 40 นาทีครับ
เรามาเช็กอันนี้กันเถอะค่ะ
- ฉันว่ามันไหม้นะ - ตรงไหน
ในนี้
ฉันได้กลิ่นไหม้
ถ้าไหม้ก็จบเห่เลย
เบาไฟลงหน่อยค่ะ
เดี๋ยวก่อนนะครับ อันนี้…
ไม่ไหม้
อันนี้เราต้องเอาไปคลุกซอสก่อน
เอาออกหมดเลยก็ได้ค่ะ
อันนี้ออกมาดีกว่าเดิมแล้ว
ฉันว่าออกมาดีเลยค่ะ
ฉันคิดว่าทิศทางโดยรวมออกมาดี วิธีทำอาหารก็โอเคค่ะ
- หัวหน้า จัดจานให้สักจานตอนนี้หน่อย - หนึ่งจานเหรอ
ครับ เอามาเป็นตัวอย่าง
ทำแบบนี้
อ๋อ ด้านข้างเหรอ
อ๋อ เอาใส่ดีกว่า
ใส่เพื่อรูปร่างมัน
- มาลองชิมกันนะคะ - ครับ
เอาล่ะ ทุกคน
ลองชิมดูค่ะ
มาลองกันก่อน
- มาลองกันก่อน - ลองชิมทั้งแบบนั้นดูก่อนนะคะ
- อือ ผมว่าโอเคครับ - อร่อยดี
- อร่อยไหมคะ - อร่อยค่ะ
ถึงเราจะทะเลาะกัน แต่อาหารออกมาอร่อยครับ
ซอสมันฝรั่งบดนั่นก็เข้ากันได้ดีมาก
- เอาล่ะ ไปกันเลยค่ะ - ไปกันครับ
เราเอาเนื้อหมูออกทีละชิ้นกันเถอะ
เอาออกมา
ราดซอส แล้วเอาใส่ทูบ แล้วให้ทุกคนคนละอัน
ให้ฉันวางจานละชิ้นไหมคะ
ครับ
สงสัยเตรียมจัดจานแล้ว
- วางแบบนี้ใช่ไหมคะ เชฟ - ตรงกลาง
ตรงกลางเหรอ
- ครับ วางตรงกลางเลยครับ - ตรงกลาง ค่ะ
งานแหนบต้องมาอีกแล้วสินะ
ถ้าใส่เลอะๆ มันจะดูไม่ดี
ใช้ตะเกียบทำให้เป็นรูปร่าง
- จากนั้นก็วาง… - โอเค
ดูให้หน่อยนะครับ เท่านี้ไหม
- ต้องใส่มะเขือยาวเพิ่มใช่ไหม - อีกชิ้นพอ
- แบบนี้โอเคไหมคะ - ผมว่าใส่อีก
- ใส่อีกเหรอคะ - อีกนิด
ผมว่าอันนี้เยอะไปครับ
ทันทีที่เริ่มจัดจาน
ผมรู้สึกเหมือนเรา กลายเป็นทีมงานร้านอาหารเดียวกันเลยครับ
รู้สึกเหมือนเรากำลังเคลื่อนไหวไปพร้อมกัน เพื่อทำอาหารให้คน 100 คน
เร่งมืออีกหน่อยนะครับ
- ครับ - ครับ
ทางนั้นก็เริ่มจัดจานแล้ว
เอาล่ะ ถ้างั้น
หัวหน้าทีม ย้ำอีกรอบหน่อยครับ
ต้องทำยังไงครับ
เอาล่ะ ต้องมีคนจัดการบรอกโคลีหนึ่งคน หัวไชเท้าหนึ่งคน เนื้อหมูหนึ่งคน
- แล้วฉันจะจัดการมันบด - เชฟ ผมว่า…
ชี้ตัวเลยดีกว่าครับ ใครทำอะไรบ้าง
- ให้ฉันใส่ต้นหอมเหรอคะ - ใส่ต้นหอม
- จากนั้น เชฟชเวคังรกใส่เนื้อหมูนะคะ - หมู
คุณใส่หัวไชเท้า ไปกันค่ะ
- เราใส่หัวไชเท้ากับหมู - อือ ไชเท้า หมู
เอาล่ะ
หัวไชเท้าไว้ตรงกลางเนอะ
จัดเนื้อให้ไวหน่อยจ้า
แล้วฉันก็จะใส่บรอกโคลี
บรอกโคลี แล้วก็ต้นหอม
- วางครบ 100 จานแล้วใช่ไหมคะ - ค่ะ
- เราจะทำหมดไหมคะ - ต้องทำให้ได้สิคะ
รีบเช็กว่าอะไรไม่พอ แล้วไปเอามาเพิ่มนะครับ
บรอกโคลีพอไหมครับ
- ค่ะ บรอกโคลีมีพอแล้ว - พออยู่ครับ
- เนื้อหมูใส่ครบแล้วใช่ไหมคะ - ค่ะ ฉันราดซอสเลยนะคะ
การจัดการเป็นไปอย่างราบรื่น
ถึงจะมีอุปสรรคบ้าง แต่เราก็ทำสำเร็จ
ไม่อยากรู้เลยว่าหมูตงพัว จะออกมาดูน่ากินขนาดนี้ได้
ตอนที่เหลือเวลา 30 นาที
ทุกคนที่เคยแข็งกร้าวก็เริ่มอ่อนลงครับ
ฉันว่าเราสามัคคีกันมากขึ้น ก็ตอนจัดจานช่วงสุดท้ายนี่แหละค่ะ
ผมเอาใส่เลยนะครับ
ผมจะเช็กแล้วเอาออกเลยนะ
ทางนั้นยกจานออกมากันแล้ว
สู้ๆ
สู้ๆ ช้อนดำสู้เขา
(ช้อนดำทำเสร็จแล้ว 30 จาน)
ควรเอาจานที่ทำเสร็จออกไปได้แล้วนะ
เราควรยกจานทางนี้ออกไปก่อนไหมครับ
ถ้างั้นก็ทำต่อไปให้เสร็จ เสร็จแล้วฉันจะยกออกไปเองค่ะ
- เอาล่ะ ไปกันครับ - ไปกันค่ะ
ย้ายจานแล้ว
ไปกันเลย
โห อะไรกันเนี่ย
เหมือนอยู่ในงานเลี้ยงเลย
(ช้อนดำ: 59 จาน ช้อนขาว: 1 จาน)
เหมือนงานเลี้ยงระดับชาติเลย
เราราดซอสหรือยังนะ
- ไว้ทีหลัง - ยังค่ะ ยกไปแล้วค่อยราด
- เร่งมือหน่อยนะครับ - ครับ
ร้อยที่เยอะจริงแหละ
(ช้อนดำ: 83 จาน ช้อนขาว: 66 จาน)
ไปกันๆ
แต่ว่าทำทันเวลากันจริงๆ สินะ
สู้ๆ
อุ๊ย เราต้องรีบแล้วล่ะ
เหลือกี่นาที เหลือหกนาทีเอง
เวลากระชั้นชิดมาก
ช้อนขาวดูกระสับกระส่ายนะ
นี่ อยู่ตรงนี้
ขนไป ขนไปได้แล้ว
(ช้อนดำ: 100 จาน ช้อนขาว: 100 จาน
ของเราครบแล้วใช่ไหม
อ๋อ ตกแต่งขั้นสุดท้ายกันอยู่
- มาเช็ดตรงนี้ให้หน่อยครับ - ครับ
ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
การแข่งขันของห้องเนื้อสัตว์สิ้นสุดลงแล้วครับ
เก่งมาก
ทำได้ดีมาก
คงจะเหนื่อยกันน่าดูเลย
- ทำได้ดีมาก - หัวหน้าของเรา
- เชฟเครื่องเคียงของเรา - ทำได้ดีมากครับ
ว้าว ดูดีจังเลย
พอวางเรียงกัน 100 จานแบบนี้แล้ว เป็นภาพที่งดงามมากเลยนะครับ
ครับ
น่ากินจังเลย ดูน่าอร่อยทั้งสองจานเลย
คิดว่าจะอร่อยไหมครับ
น่าจะอร่อยนะ
ถึงขั้นตอนการทำของเราจะเป็นแบบนั้น แต่อาหารออกมาเลิศมากค่ะ
ศักยภาพของเชฟแต่ละคน คือสิ่งที่มองข้ามไม่ได้จริงๆ
ฉันคิดว่าเราน่าจะชนะได้
พอเห็นแล้วฉันอยากชิมของทีมคู่แข่งค่ะ
ฉันทำอาหารที่มีความสดชื่น และใช้รสเปรี้ยวอยู่บ่อยๆ
เมนูพวกเขาถูกจริตฉันเลยค่ะ
ผมมั่นใจในรสชาติอาหารของเราครับ
(ทีมเชฟสามดาว: ซัมเนื้อสไตล์จีน กับโกชูจับแชและแซงแชหัวไชเท้า)
พวกเราทำจอนเนื้อจากเนื้อสันในวัวครับ
เราผัดฟักทอง พริก และเห็ดในสไตล์จีน
แล้วก็วางแซงแชหัวไชเท้าไว้ด้านบน
จากนั้นก็ราดด้วยแซงแชสไตล์เสฉวน เพื่อเพิ่มความชุ่มฉ่ำครับ
- คิดว่าเราจะชนะไหมครับ - อะไรนะครับ
เราน่าจะชนะครับ
รู้สึกได้ถึงความเป็นอาหารจีนและเกาหลี ในคำเดียวเลย
รสชาติอะไรพวกนี้ออกมาดีหมด
ผมว่าพวกเขาถ่ายทอดเจตนาออกมาได้ดีครับ
- ทุกคนกินกันจริงจังมากเลย - สุดๆ
แปลกจัง
ผมเพิ่งเคยเห็นภาพแบบนี้ครั้งแรกเลย
ฉันเห็นคนที่กินของเรา แล้วพยักหน้าอยู่สองสามคน แต่ว่า…
เมนูของเราคือหงฉาวโร่วในซอสถั่วเหลือง
เราปูมันฝรั่งบดไว้ด้านล่าง
แล้ววางหัวไชเท้าตุ๋นในซอสถั่วเหลืองลงไป
จากนั้นก็วางหมูตุ๋นไว้ด้านบน
เราผัดบรอกโคลีในแบบเดียวกัน แล้ววางไว้ด้านบน
และปิดท้ายด้วยต้นหอมทอดก่อนเสิร์ฟค่ะ
สงสัยอันนี้มากเลย ของช้อนขาว
ปริมาณมันมีน้อย เลยทำให้เราค่อยๆ กิน
ผมอยากให้เสียงนี้ เป็นเสียงขูดจานของเราจังเลย
ใช่ครับ ของเรา
- คุ้มค่าสมการรอคอยอยู่นะ - อือ
ผมว่าทำได้ดีทั้งสองทีมเลย
ผลอาจจะออกมาสูสีกันก็ได้
น่าจะอย่างนั้นครับ
- มันขึ้นอยู่กับรสนิยม - ครับ
คนชอบอาหารจีนกับคนชอบอาหารฝรั่ง อาจจะคิดต่างกัน
การชิมสิ้นสุดลงแล้วครับ
ต่อไปจะเริ่มการโหวต
ในศึกห้องวัตถุดิบระหว่างทีมดำและขาวครับ
อยากรู้จังเลย
หนึ่งในสองทีมที่ได้รับคะแนนโหวตมากกว่า
จะอยู่รอดทั้งทีมครับ
ถ้าช้อนขาวชนะทั้งสองรอบจะดีแค่ไหนนะ
ผมอยากให้ช้อนดำชนะขาดลอยไปเลย
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
ทีมที่อยู่รอดจากการประชันห้องเนื้อสัตว์
เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงครับ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม