สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
หนึ่งต่อหนึ่งครับ
- กะไว้แล้วเชียว - ผมก็กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
- เพราะผมเองก็สองจิตสองใจ - เหมือนกันครับ
ขอให้ผู้แข่งขันออกจากห้องสักครู่ครับ
(กรณีที่ได้ 1:1 หลังผู้แข่งขันออกจากห้องไป)
(กรรมการจะประเมิน จากการมองดูอาหารเท่านั้น)
มีโอกาสครึ่งต่อครึ่งจริงๆ ค่ะ
ฉันทั้งอึดอัดใจ ทั้งกระวนกระวาย
อยากฟังว่าเขาพูดอะไรกันแต่ก็ไม่ได้ยิน
กรรมการเปิดผ้าปิดตาได้ครับ
โห
เชฟอาหารจีนจริงด้วย
- ใช่จริงด้วย - ใช่ครับ
- ซึงฉ่ายใช่ไหมครับ - กะแล้วเชียว
- ครับ - จริงๆ เลย
โห คิดได้ยังไงนะ ว่าต้องเอาใบไชเท้าแห้งมาแทนซึงฉ่าย
แถมทำออกมาดีด้วยนะ
- ระดับความสุกก็พอดี - ครับ สุกพอดี
ผมโหวตให้จานนี้เพราะว่า…
(แบคจงวอน: เทพธิดาอาหารจีน)
ไอเดียการใช้วัตถุดิบของเขาได้คะแนนสูงกว่า
เขาทำให้ใบไชเท้าแห้งมีรสเปรี้ยว
และทำให้ออกมาเหมือนซึงฉ่ายได้
ผมเลยให้คะแนนทางนี้สูงกว่านิดหน่อย
ผมก็คิดไปในทางเดียวกันครับ
ตอนที่รู้ว่าเขาทำป๋าซือ
ผมก็คิดว่าจะมีคนบ้าที่ไหน เอาใบไชเท้าแห้งมาทำป๋าซือ
(อันซองแจ: จองจีซอน)
มันจะมีมโนคติแบบนั้นอยู่ครับ
แต่นั่นก็เรื่องหนึ่ง
พอกินเข้าไปโดยรับรู้ถึงไอเดียนั้นแล้ว ส่วนตัวผมว่ามันยิ่งอร่อยครับ
คู่คี่สูสีมากเลยนะ
ครับ สูสีกันมาก แบบนี้มัน…
สถานการณ์ตอนนี้ ถ้ากล่อมนิดหน่อย ผมก็ไขว้เขวได้เหมือนกัน
ผมก็เหมือนกันครับ
- ว่ากันตามตรง… - ถ้ากล่อมอีกนิด ผมก็คง…
ใช่ ว่ากันตามตรงเราอยู่ในสถานการณ์ที่ คล้อยตามกันได้ง่ายมาก
จานไหนเป็นของใครนะ
(การประชุมของกรรมการสิ้นสุดลงแล้ว)
งานนี้ยากมากจริงๆ
การประชุมของคณะกรรมการสิ้นสุดลงแล้วครับ
ผู้แข่งขันกลับเข้าห้องได้ครับ
โอ้โฮ อย่างนี้นี่เอง
ก่อนอื่น ขอปรบมือให้เลย
- ทำได้ดีมาก - เชฟหนุ่มสาวสมัยนี้
น่ากลัวกันมากจริงๆ
ไอเดียน่าประทับใจมากเลยครับ
เป็นศึกที่สูสีกันมาก
- ครับ - ทางนี้จะเป็นคนประกาศผลนะครับ
ที่อยากให้รู้ไว้ก็คือ
- มันสูสีกันมากจริงๆ เฉียดฉิวมาก - เราเขม่นกันแล้วตอนนี้
ฉันทำอาหารอยู่ในเกาหลีมานาน แต่เชฟจองจีซอนเคยไปเรียนต่างประเทศด้วย
สไตล์การทำอาหารของเรา เลยต่างกันนิดหน่อยค่ะ
ฉันเลยคิดว่า บางทีอาหารของฉัน น่าจะถูกปากกรรมการทั้งสองท่านมากกว่า
การที่กรรมการขอพิจารณาอีกครั้ง
มันเป็นเพราะอร่อยทั้งสองจาน จนตัดสินไม่ได้ไงคะ
แต่อาหารของฉันหน้าตาดี
กรรมการน่าจะเห็นว่าฉันมีไอเดียดีด้วย
เทพธิดาปะทะราชินี
ขอร้องล่ะ
ถ้าวันนี้เทพธิดาเอาชนะคนนี้ได้ด้วย คงเป็นเรื่องที่สุดยอดมาก
จะประกาศผลการตัดสิน การประชันใบไชเท้าแห้งนะครับ
ผู้อยู่รอดในการประชันครั้งนี้คือ…
เชฟจองจีซอนครับ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีด้วยครับ
สูสีกันมากจริงๆ
ไอเดียดีมากเลยครับ
ช้อนขาว จองจีซอนรอดครับ
แต่ก็เป็นการต่อสู้ที่ดี
- โธ่ เทพธิดาของเรา - สุดยอดเลย
เดี๋ยวต้องไปบอกว่า "ถึงจะแพ้แต่ก็ทำดีแล้ว"
ชนะกันแค่นิดเดียวจริงๆ ครับ
นี่ไม่ใช่เวลาที่เราจะมาดึงดัน
แต่ความรู้สึกช็อกที่ได้จากการ กินป๋าซือครั้งแรกยังไม่หายไปเลย
ผมคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมีคนเอาใบไชเท้าแห้งมาทำป๋าซือ
ผมว่าเขาคงคิดมาหนักมาก ว่าทำยังไงถึงจะแสดงให้เห็นสิ่งที่แปลกใหม่ได้
แต่ว่า…
เอาเป็นป๋าซือแล้วกัน
เอาเป็นป๋าซือนะครับ
ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมากครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ต่อให้สูสีกันยังไง
แต่การเข้ารอบกับตกรอบมันก็ต่างกันมาก
แต่ฉันคิดว่า
ตัวเองทำสุดความสามารถแล้ว ก็เลยไม่ค่อยเสียใจค่ะ
(เทพธิดาอาหารจีน)
เนื้อสะโพกฮันอู
เป็นส่วนที่ไม่มีไขมัน ถ้าทำไม่ดีก็จะแห้ง
(เนื้อสะโพก: ส่วนสะโพกด้านในของวัว)
ส่วนมากคนเลยนิยม เอาไปทำยำเนื้อดิบอะไรพวกนี้ค่ะ
เนื้อสะโพกไม่มีอะไรพิเศษเลยนี่ครับ
- นอกจากทำยำเนื้อดิบ - ก็จริงค่ะ
มันไม่ได้มีความพิเศษอะไร ทั้งในแง่ของกลิ่นและเนื้อสัมผัส
เชฟอียองซุกกับแม่ค้าอัจฉริยะ
อย่างแรกเลยก็คือเชฟอียองซุก เป็นคนที่มีผงชูรสติดมือตลอดเวลา
ลุยกันเลย
ฉันดูรายการ "สงครามอาหารเกาหลี" เชฟเขาแบบ…
เชฟคนนั้นทำอาหารอร่อยมากครับ
สมแล้วที่เป็นคุณครู
- เขาเป็นผู้ชนะครับ - อ๋อ
เขาน่าจะเป็นคนที่ชนะบ่อยที่สุด ในรายการแล้วครับ
เป็นผู้แข่งขันที่แข็งแกร่งมาก
เขาถึงได้เป็นผู้ชนะ "สงครามอาหารเกาหลี" ไง
และอีกคน คือเชฟเกาหลีที่อายุน้อยมากๆ
เวลาที่น้องเขาทำอาหารเกาหลี มันออกมางดงามดูดีมากครับ
เขาอายุน้อยที่สุดในหมู่ช้อนดำเลยครับ แต่ว่าเรื่องรสมือ…
เป็นดาวรุ่งของวงการอาหารเกาหลี
เมนูนี้ไม่จำเป็นต้องประเมินเลย คุณรอดครับ
คุณพระช่วย
ในฐานะที่ฉันทำอาหารเกาหลีมานาน
ก็เลยมีความทะเยอทะยาน ว่าสักวันอยากก้าวข้ามรุ่นใหญ่ให้ได้
อะไรแบบนี้อยู่ค่ะ
อันนั้นเขาเรียกว่าอะไรนะครับ ไอ้ที่หงายอยู่น่ะ
- มันคือ… - หมวกหรือเปล่า
มันมีชื่อเรียกอยู่นะ
เมนูที่ฉันจะทำวันนี้เรียกว่าจอนริบทู
เป็นอาหารสมัยราชวงศ์โชซอน มองว่าเป็นการรวมชาบูชาบู
และปิ้งย่างเข้าด้วยกันก็ได้ค่ะ
ฉันตัดส่วนพังผืดออกจากเนื้อสะโพก
จากนั้นก็นำเนื้อส่วนที่ไม่มีพังผืดมาบด
และทำเป็นลูกชิ้นค่ะ
ฉันแยกลูกชิ้นบางส่วนออกมา
ยัดเข้าไปในตัวปลาและนำไปย่าง
เชฟคนนี้ไม่ธรรมดาเลยครับ
จริงๆ ฝีมือไม่ธรรมดาเลยครับ
แล้วตรงกลางระหว่างผัก
กับเนื้อที่ย่างอยู่
ฉันก็จะเทน้ำซุปเนื้อวัวลงไปค่ะ
เป็นเหมือนชาบูชาบูสมัยโชซอน ที่กินน้ำซุปกับเนื้อย่างไปพร้อมกันได้ค่ะ
ความจริงเมนูจากเนื้อสะโพก มันเดาง่ายมากเลยค่ะ
เนื้อส่วนนี้เอามาทำน้ำซุปก็ไม่ได้
เอามาใช้ทำได้แค่ลูกชิ้นหรือไม่ก็จอน
ฉันคิดว่าคุณเขาน่าจะทำลูกชิ้น
หรือไม่ก็เนื้อย่างเสียบไม้อะไรพวกนี้
ฉันก็เลยเตรียมเป็นเมนูที่มีความหลากหลายค่ะ
- สงสัยจะทำน้ำซุปเนื้อ - ค่ะ
อันนั้นคือน้ำซุปเนื้อสินะครับ น้ำซุปเนื้อชัวร์ๆ เลย
อารมณ์เหมือนน้ำซุปแบบดั้งเดิม อะไรแบบนั้นไงครับ
- ขนาดที่ใช้เหมาะจะต้มน้ำซุปแบบดั้งเดิมพอดี - นั่นสิ
ทำซุปเนื้อวัวหัวไชเท้าหรือเปล่านะ
- เมื่อกี้เห็นใช้หัวไชเท้าด้วย - อือ
ซุปเนื้อเผ็ดเหรอ
- แต่วัตถุดิบน้อยเกินกว่าจะทำซุปเนื้อเผ็ด - จริง
ฉันคิดว่าต้องหาอะไรที่แปลกใหม่ค่ะ
เพราะถ้าทำอะไรที่มีดาษดื่นอยู่แล้ว
มันคงจะไม่มีจุดเด่น
ฉันตามหาอะไรใหม่ๆ ค่ะ
สิ่งใหม่ๆ ที่ฉันได้ก็คือ
ซุปผักชีล้อมกับกระดูกและเนื้อวัว
ชื่อเพราะใช่ไหมคะ
ถ้าจะทำซุปกระดูกวัว ก็จำเป็นต้องมีน้ำซุปไงคะ
แต่ว่าเนื้อสะโพกเอามาต้มซุปไม่ได้
ฉันก็เลยเอาหัวไชเท้า เห็ดหอม
สาหร่ายคอมบุ และน้ำมันงามาผัดเข้าด้วยกัน
จากนั้นก็เติมน้ำลงไป เพื่อให้ได้น้ำซุปสีขาว
ที่ออกมาจากผักก่อน
ฉันเอาเนื้อสะโพกมาล้างเลือดออก
แล้วก็ปรุงรสนิดหน่อยค่ะ
จากนั้นก็เอาผักชีล้อม มาหั่นให้ได้ท่อนใหญ่เท่ากับเนื้อ
แล้วก็ม้วนเข้าด้วยกัน
นำไปคลุกแป้ง ชุบไข่ และทอดนิดหน่อยค่ะ
เราได้เนื้อสะโพกมา ก็ต้องทำให้เนื้อสะโพกเด่นไงคะ
ฉันก็เลยเอามันมาม้วนค่ะ
- จะเอาไปนึ่งนิดหน่อยก็ได้ - รู้สึกว่าถ้าได้กินสักคำ…
โอ๊ย อยากกินจัง
ตอนทอด ฉันใช้น้ำมันด้วยไงคะ
ฉันก็เลยเอามาลวกนิดหน่อย เพื่อขจัดน้ำมันออกค่ะ
จากนั้นก็เอามาจัดใส่ชาม แล้วราดซุปกระดูกวัวลงไปค่ะ
ต้องทำออกมาให้สวยๆ
ลงไปอีก
ผมตั้งตารอคู่แม่ค้าอัจฉริยะ กับคุณแม่อาหารเกาหลีมาก
เพราะทางนี้ชามแค่นี้ แต่ทางนั้นใหญ่มาก
การประชันเนื้อสะโพก
ย้ายไปห้องตัดสินแบบปิดตาได้เลยครับ
- ตื่นเต้นจัง - ไว้จะชนะกลับมานะ
- แม่ค้าอัจฉริยะ สู้ๆ - ขอบคุณค่ะ
สู้ๆ
- ขอบคุณค่ะ - ชนะให้ได้นะครับ อาจารย์
- ค่ะ ฉันจะชนะกลับมาค่ะ - ค่ะ
ว้าว สวยจังเลย
เมนูของเราขนาดแตกต่างกันมาก
รู้สึกตัวหดเลยค่ะ
การประชันครั้งนี้คือ การประชันเนื้อสะโพกครับ
เนื้อสะโพกนี่ยากนะ เพราะไม่ติดมัน
ถ้าคิดง่ายๆ คนน่าจะนึกถึงยำเนื้อสด
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
(จอนริบทูกล)
ตรงกลางหม้อจะมีของที่คล้ายกับจอน
ทำจากปลาจวดแดดเดียว
ยัดไส้ด้วยใบมินต์เกาหลีสับและไส้เนื้อค่ะ
เนื้อสะโพกมันค่อนข้างแห้ง เพราะงั้นถ้าทานคู่กันจะอร่อยมากค่ะ
ฉันเลยทำโดยเน้นส่วนนั้นเป็นหลัก และกลิ่นมันก็หอมมากด้วยค่ะ
เนื้อสะโพกจริงๆ ใช่ไหมครับ
เนื้อสะโพก
เหมือนปลาแมคเคอเรลเลย
ลูกชิ้นหรือเปล่า
มันแตกอยู่ในปากเลยนะ
แต่ว่า
ผมรู้จักรสชาตินี้อยู่นะ
เดี๋ยวก่อน นี่กลิ่นอะไรนะ
กลิ่นเหมือนใบอะไรสักอย่าง แต่กลิ่นมันอ่อนมาก
มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมาตลอดเลย
ครับ โอเคครับ
ต่อไป เชิญชิมอาหารจานที่สองครับ
(ซุปผักชีล้อมกับกระดูกและเนื้อวัว)
กรรมการก็น่าจะเพิ่งเคยลองชิมซุปกระดูกวัว
ที่ทำจากเนื้อสะโพกครั้งแรกเหมือนกันค่ะ
ก่อนอื่นลองชิมน้ำซุปให้คล่องคอ
สัมผัสถึงกลิ่นผักที่โชยออกมา
จากนั้นก็ลองชิมผักชีล้อมกับเนื้อ
แล้วก็กินซุปกับผักชีล้อมและเนื้อพร้อมกัน
ถ้าลองกินสามครั้ง ก็จะรู้ถึงคุณค่าที่แท้จริง ของซุปผักชีล้อมและเนื้อวัวนี้ค่ะ
แล้วพวกเขาก็จะรู้สึกได้ว่าเนื้อสะโพก…
ก็มีรสชาติแบบนี้ได้ค่ะ
กลิ่นหอมดีจริงๆ
น้ำซุปอร่อยดี
เมนูแรกก็โอเคนะ ผมชอบ
จะเริ่มโหวตเลยนะครับ
เลือกอาหารหนึ่งในสองจานนี้
ที่อร่อยกว่า และใช้วัตถุดิบหลักได้ดีกว่าด้วยครับ
ตอนที่ลองชิมดู ฉันว่าฉันทำออกมาได้ดีมากเลยค่ะ
ครั้งนี้ฉันน่าจะชนะนะ
ฉันต้องชนะค่ะ
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
กรรมการเปิดผ้าปิดตาได้ครับ
ใครเหรอครับ
ทำไมต่างกันขนาดนี้ครับ
ใหญ่สุดกับเล็กสุด
อันนี้คือเมนูหนึ่ง อันนี้เป็นอีกอัน
- ต่างกันสุดขั้วเลย - นั่นสิ
ขอผลลัพธ์ด้วยครับ
จะประกาศผลลัพธ์ การประชันเนื้อสะโพกนะครับ
ผู้อยู่รอดจากศึกตัวต่อตัว ระหว่างดำและขาว ได้แก่…
(อียองซุก รอด)
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีด้วยครับ
ทำได้ดีมากครับ
ขอบคุณค่ะ
ผมอาจจะไม่มีสิทธิ์พูด แต่ว่าเชฟอายุน้อยทำได้ดีมากครับ
- ขอบคุณครับ - ทำได้ดีมากเลย
- ทำได้ดีมาก - โธ่ ไม่นะ
เห็นแบบนี้แล้วดูน่ากินมากเลย
- ถ้าดูจากหน้าตา - ใช่ครับ
แต่ว่าเรากินโดยปิดตา และรับรู้ถึงรสชาติอย่างเดียวจริงๆ
ฉันคิดว่าตั้งใจศึกษาและพยายามเต็มที่ มาตลอดสิบปีแล้ว
แต่วันนี้ฉันได้บทเรียนครั้งใหญ่ ว่าฉันไม่ได้เข้าใจ สุนทรียศาสตร์ของคำว่าน้อยแต่มากเลย
การประชันครั้งนี้คือ การประชันสาหร่ายเทาครับ
(สาหร่ายเทา)
(โจอึนจู ปะทะ นักเลงครัว)
ฉันเป็นเชฟอาหารตะวันตก ประสบการณ์ 25 ปี
ตอนนี้ทำงานอยู่ที่ร้านอาหารตะวันตก ชื่อร้าน "ทัช เดอะ สกาย" ค่ะ
(เชฟหญิงคนแรก ที่เป็นหัวหน้าเชฟของ "ทัช เดอะ สกาย")
ฉันทำข้าวต้มหอยนางรมสาหร่ายเทา ในสไตล์ตะวันตก
(เมนูหอยเป๋าฮื้อที่มีรสชาติของสาหร่ายเทา)
เมนูรีซอตโตบาร์เลย์ กับหอยเชลล์และสาหร่ายเทาค่ะ
- ช้อนขาว โจอึนจูรอดครับ - ยินดีด้วยครับ
ขอบคุณค่ะ
จานนี้รักษากลิ่นหอม ของสาหร่ายเทาไว้ได้มากกว่าครับ
ผมรู้สึกว่าถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก
เย่
สมกับเป็นผู้มีประสบการณ์
ไชโย
แพ้แล้วรู้สึกไม่ดีเลย
การประชันในครั้งนี้คือ การประชันหมึกยักษ์สดครับ
(หมึกยักษ์สด)
(จางโฮจุน ปะทะ ราชายากิโทริ)
ผมทำอาหารญี่ปุ่นมาประมาณ 19 ปีแล้วครับ
ตอนนี้บริหารร้านอาหารอยู่ประมาณเก้าร้านครับ
(เชฟเจ้าของร้าน "เนกิ คอมปานี" บริหารอาหารญี่ปุ่น 9 แห่ง)
นี่คือแซนด์วิชโอเด้งคัตสึ ที่ทำจากหมึกยักษ์รมควันครับ
ข้าวหน้าหมึกยักษ์สดทอด
ผมเอาปลาหมึกยักษ์สดไปทอดกับผัก และวางบนข้าว
ช้อนขาว จางโฮจุนรอดครับ
มันไม่มีวิธีสร้างความหลากหลายได้เลย
แต่ในเวลาสั้นๆ แค่นี้ เขาถึงกับคิดเอาปลาหมึกไปรมควันได้
ให้ตาย
การประชันในครั้งนี้คือ การประชันขาหมูครับ
(อันยูซอง ปะทะ ไก่ยอง)
ผมอันยูซอง เป็นปรมาจารย์การทำอาหาร คนที่ 16 ของเกาหลีครับ
(เชฟที่ได้รับการยอมรับ จากอดีตประธานาธิบดีหลายท่าน)
ผมทำอาหารมา 33 ปีแล้วครับ
อาหารที่ผมเตรียมมาคือ ขาหมูตุ๋นผักแนงงีสไตล์นัมโดครับ
ผมตั้งชื่อเมนูนี้ว่า "ขาหมูเกาสไตล์ฮ่องกง"
ช้อนขาว อันยูซองรอดครับ
ถึงจะมีกลิ่นเครื่องปรุงเยอะ แต่กลิ่นของใบแนงงีก็แทรกออกมาได้
เข้ากันได้ดีมากเลยครับ
- ช้อนขาว อันยูซองรอดครับ - โอ้ ปรมาจารย์
- เย่ - ช้อนขาว
- สุดยอดเลย - ช้อนขาว
ขาวแล้วก็ขาวอีก
ว้าว สุดยอด
เป็นไปได้ยังไงนะ
เดือดเลยแฮะ
- ทำไมถึงได้ยับเยิน… - ไม่นะ
ผมจะเอาชนะให้ได้ จะชนะให้ได้จริงๆ
ทำไมมีแต่ช้อนขาวหมดเลยล่ะ แบบนี้ก็เป็นการสังหารหมู่น่ะสิ
กำแพงช้อนขาวไม่ได้ข้ามง่ายๆ เลย
- คงต้องเหยียบแล้วล่ะ - จะจัดเต็มเลยเหรอ
(เชฟสามดาว)
เสียศักดิ์ศรีชะมัด
จิตวิญญาณนักสู้ตื่นแล้วเหรอ
ตื่นแล้วตอนนี้
รีบอุ่นเครื่องเร็วเข้า
เอาจริงๆ ผมหงุดหงิดนิดหน่อยครับ
ผมอยากจะเอาชนะให้ได้จริงๆ
ผมทุ่มเทไปเยอะมากเลย
คิดว่าน่าจะชนะได้ครับ
ผมคงไม่แพ้หรอกครับ
(ชเวจีฮยอง เชฟเจ้าของร้าน "ลีบุกบัง")
ผมเป็นเชฟคนแรกของโลก ที่ทำอาหารเกาหลีเหนือแบบไฟน์ไดนิ่ง
ผมทำอาหารที่มีต้นกำเนิดจากเกาหลีเหนือ และเป็นที่นิยมในเกาหลีใต้ด้วยครับ
ผมเรียกอาหารของตัวเองว่า "อาหารเกาหลีรวมเป็นหนึ่ง" ครับ
ผมทำอาหารเกาหลี ที่ครอบคลุมทั้งคาบสมุทรเกาหลีครับ
อันที่จริงไม่ว่าจะเจอวัตถุดิบแบบไหน ผมก็ค่อนข้างมั่นใจ
ผมหวังว่าจะได้วัตถุดิบที่ไม่ธรรมดา วัตถุดิบที่ทำยากๆ หน่อยครับ
วัตถุดิบในการประชันของทั้งสองคนคือ หมูห้าชั้นครับ
(หมูห้าชั้น)
หมูห้าชั้นนี่ออกจะ…
ไม่สนุก ถึงจะไม่ง่ายก็เถอะ
เมนูที่ใช้หมูห้าชั้นทำได้มีเยอะมาก
ไม่ได้เห็นมีดแบบนั้นมานานแล้วแฮะ
มีดบอซอน
ปลายมีดมันเชิดขึ้น
- เหมือนรองเท้าบอซอน - มันใช้ยากไม่ใช่เหรอคะ
เขาว่ามันเหมาะใช้ทำอาหารเกาหลี เพราะมีปลายเชิดขึ้นครับ
สุดยอดเลย
หั่นกระเทียมแบบนั้น
ทักษะการใช้มีดเนี้ยบมากจริงๆ
การเคลื่อนไหวของเชฟไฟน์ไดนิ่งนี่ดูดีจริงๆ
ไม่ได้ไปทั่วแบบเรา
ผมจะแยกหมูห้าชั้นเป็นสามส่วน
หนัง เนื้อ และไขมัน
ส่วนเนื้อจะสับหยาบๆ ด้วยมีด
ส่วนไขมันจะสับละเอียดครับ
วัตถุดิบเราคือหมูห้าชั้นไม่ใช่สามชั้น
ผมเลยคิดว่าต้องเอาส่วนหนังมาใช้
ผมเอาไปลวกในน้ำเดือดเล็กน้อย
แล้วก็หั่นเป็นลูกเต๋าเล็กๆ เพื่อรักษาเนื้อสัมผัสเอาไว้ครับ
เราให้กำลังใจกันหน่อยดีกว่า
เชฟสามดาว สู้ๆ
- สู้ๆ - สู้ๆ
- ยังสบายๆ - ชิลมาก
คิดว่าเชฟคนนี้ทำอะไรครับ
- แมกจอกเหรอ - แมกจอก
(แมกจอก: หมูที่หมักเต้าเจี้ยวแล้วนำมาย่าง)
ทาเต้าเจี้ยวให้ชุ่มๆ แล้วเอามาเสียบไม้
แมกจอกนี่เอง
มันเป็นอาหารสมัยราชวงศ์โคกูรยอครับ
ผมอยากแสดงอัตลักษณ์ของผมให้ชัดเจน
เมนูทุกอย่างของผมมีรากฐานมาจากเกาหลีเหนือ
ซึ่งมันก็คืออาหารของเรา และวัฒนธรรมของเราไงครับ
ผมคิดว่าคนอย่างพวกเรา ควรทำหน้าที่ในการถ่ายทอด
ให้คนที่ไม่รู้ได้รู้ครับ
ทางนั้นก็ใช้ถ่าน ทางนี้ก็ใช้ถ่าน
คนข้างหน้าเขาบอกว่าทำต็อกคัลบี
ต็อกคัลบีเหรอครับ
ผมเอาหมูห้าชั้นมาทำให้เหมือนต็อกคัลบี
ผมเอามาพันรอบกระดูก ที่เคยติดอยู่กับหมูห้าชั้นแล้วก็ย่างครับ
เอาเนื้อที่สับไว้ไปหมักกับปลาดาบเงินร้าและพริก
จากนั้นก็นำมาหุ้มกระดูก ให้เหมือนกับเนื้อที่อยู่ในการ์ตูน
คิดเมนูมาอย่างดีเลยนะเนี่ย
งานนี้เราชนะร้อยเปอร์เซ็นต์
- ถ้าเชฟสามดาวแพ้ผมคงผิดหวัง - เชฟสามดาวของเราชนะอยู่แล้ว
ผมอยากรักษาความเป็นหมูห้าชั้น วัตถุดิบหลักไว้ให้มากที่สุด
ก็เลยเอากระดูกที่ติดอยู่กับหมูห้าชั้นมาใช้
แม้แต่หนัง ผมก็ปรุงแยกแล้วเอามาใช้
ผมคิดว่าผมมั่นใจครับ
ถ้าเอาเนื้อหมูไปสับก่อน ก็อาจทำให้รสชาติคล้ายส่วนอื่นได้
แต่ผมอยากทำให้มันออกมา เป็นรสชาติของหมูห้าชั้นโดยเฉพาะครับ
การประชันหมูห้าชั้น
เชิญด้านในเลยครับ
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
(แมกจอกย่างและผักแคซอง)
แมกจอกย่างที่ผมเตรียมมาวันนี้
ความพิเศษคือ ผมทาซอสลงบนหมูห้าชั้นที่กรีดเป็นริ้ว
และนำไปย่างจนเป็นสีน้ำตาลทองครับ
มาพร้อมกับผักสไตล์แคซองครับ
มีหัวไชเท้า ลูกพลับแห้ง กุยช่ายป่าเกาหลี
แก่นตะวัน และถั่วเขียวงอกครับ
กลิ่นเต้าเจี้ยว
- อือ แมกจอกย่าง - แมกจอกอร่อยมากเลย
ผักต่างๆ ก็เข้ากันได้ดี
ย่างมาดีมาก
ต่อไป เชิญชิมอาหารจานที่สองครับ
เมนูต็อกคัลบีหมูห้าชั้นกับซอสเอปวสครับ
ผมใช้ปลาดาบเงินร้า ซึ่งเป็นเครื่องปรุงที่รสค่อนข้างแรง
และทำซอสจากชีสเอปวส ซึ่งเป็นชีสที่ให้กลิ่นหอมฉุนๆ ครับ
มันเข้ากันได้ดีมากครับ ผมหวังว่าพวกเขาจะรู้สึกได้
คุณต้องจับตรงกระดูก
- กระดูกเหรอ - ครับ มันมีกระดูก
ตรงนี้คือกระดูกนะครับ รอบๆ จะเป็นเนื้อ
- อันนี้คือกระดูกเหรอครับ - ครับ
กระดูกเหรอ
ได้กลิ่นกลมกล่อมมากเลย
ระวังกระดูกนะครับ
ได้กลิ่นชีส
กลิ่นไอ้นั่นน่ะ ชีสที่กลิ่นแรงๆ
- ที่กลิ่นแรงๆ - ใช่ครับ
แต่มีอย่างอื่นที่กลิ่นแรงๆ ด้วย
มีปลาร้าด้วยนะ
- แต่มันเข้ากันดี โอเคอยู่ - ครับ
- เข้ากันได้ดีเลย - อือ น่าทึ่งแฮะ
อันนี้ก็ย่าง อันเมื่อกี้ก็ย่าง
- ย่างได้ดีทั้งคู่เลย - ครับ ย่างได้ดี
แต่สไตล์ต่างกันมากจริงๆ
- ชอบทั้งคู่เลย - คู่นี้ก็สูสีมากเลยนะครับ
อร่อยทั้งคู่เลย ย่างมาได้ดีมากๆ
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
หนึ่งต่อหนึ่งครับ
(แบคจงวอน: เชฟสามดาว อันซองแจ: ชเวจีฮยอง)
ได้เวลาแล้วนะ ต้องชนะได้แล้ว
ได้เวลาที่เราต้องชนะแล้ว
ช้อนดำต้องชนะให้ได้สักครั้งสิ
ถ้าจะไม่สนใจเรื่องนี้ ก็น่าจะใช้หมูสามชั้นสิ
- เข้าใจแล้วครับ - โอเค
ผู้แข่งขันกลับเข้าห้องได้ครับ
คุณทำยังไงกับหนัง ปล่อยไว้เฉยๆ เหรอครับ
ผมอยากให้ได้เนื้อสัมผัสหนึบหนับเวลาเคี้ยว ก็เลยย่างหนังไปด้วยครับ
ผมแยกหนังออกมาต้ม จากนั้นก็หั่นเต๋าและเอาไปผสมกัน
ทำไมต้องต้มแล้วหั่นเต๋าครับ
ผมอยากคงเนื้อสัมผัสไว้ครับ
หมูห้าชั้นมันต่างจากหมูสามชั้นนะครับ
- มันมีหนังด้วย - ครับ มีหนังด้วย
เราต้องพิจารณาจากหนัง
ครับ ผมก็คิดว่านั่นแหละจุดที่สำคัญ
พวกเขาเอาหนังมาใช้แล้วมันขัดๆ ไหม จุดนี้สร้างความแตกต่างได้มาก
ผู้ชนะในการประชันหมูห้าชั้นวันนี้คือ
เชฟสามดาวครับ
- ขอบคุณครับ - ยินดีด้วยครับ
(เชฟสามดาว รอด)
- ช้อนดำ เชฟสามดาวรอดครับ - เยส
สำเร็จแล้ว ทำได้ดีมากเลย
- ดีจังเลย - แน่นอนอยู่แล้ว
ใช่แล้ว ต้องให้ผ่านสิ
แต่ว่าแมกจอกย่างอร่อยจริงๆ ครับ
ขอบคุณครับ
เพราะหนัง
มันต่างกันที่การตีความ
ครับ ใช่ครับ
ต่อให้ผมเจอสถานการณ์แบบเดิม ผมก็คงทำเมนูเดิมครับ
น่าเสียดาย
ผมได้รับประสบการณ์อันล้ำค่าแล้ว ก็แค่กลับไปทำงานของตัวเองครับ
(ชเวจีฮยอง)
เชฟที่ผมคิดว่าแข็งแกร่งที่สุด คือเชฟชเวคังรก
- ผู้ชนะ "มาสเตอร์เชฟ" - จริงด้วย
เขาต้องทำได้ดีมากแน่เลย
สวัสดีครับ ผมชเวคังรกครับ
"มาสเตอร์เชฟ โคเรีย" ซีซั่นสอง
ผมเคยลงแข่งรายการนั้นครับ
ครับ ผมเป็นผู้ชนะครับ
แต่เท่าที่ผมมีประสบการณ์มา
สุดท้ายฉากนี้ก็จะถูกรื้อออก
เราทุกคนจะต้องจากไปครับ เพราะงั้นเราควรทำใจให้ว่างเปล่า
และทำตามคำสั่งที่ได้รับมาก็พอครับ
ฉากพวกนี้เป็นแค่ภาพลวงตา
เราต้องไม่กลายเป็นเอ็นพีซี
ระหว่างสองคนนั้นใครจะชนะ
แฟนคลับเยอะกันทั้งคู่เลยนี่
ถ้าพ่อซึงอูเอาชนะเชฟคนนั้นได้ก็คงดี
สองคนนี้เก่งมากทั้งคู่ครับ
บอกไม่ได้ว่าใครเหนือกว่าใคร
เขาได้วัตถุดิบยากด้วย
แต่ก็ต้องใช้มันเป็นวัตถุดิบหลัก
เปิดเผยวัตถุดิบในการแข่งขันครับ
ให้ตาย
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคนคือ
น้ำมันงาขี้ม้อนครับ
- น้ำมันงาขี้ม้อนเหรอ - น้ำมันงาขี้ม้อน
จะเอาไปทำอะไรล่ะ
ตอนแรกผมนึกว่าตัวเองฟังผิดไปครับ
น้ำมันงาขี้ม้อนเป็นวัตถุดิบหลักเนี่ยนะ
มันเป็นของที่เราใช้เติมในซอสเล็กน้อย เติมนิดหน่อยเวลาปรุงรส
ยากสิครับ
เราสองคนเจองานใหญ่เลยครับ
ถ้าไม่งัดท่าไม้ตายออกมาใช้ ผมน่าจะเอาชนะได้ยาก
แต่เขาก็ต้องคิดเมนูของตัวเอง เพราะงั้นผมก็ต้องคิดเหมือนกัน
เขามีห้องปฏิบัติการดีๆ ด้วยไงครับ
เขาย้ายห้องทดลองมานี่เลยครับ เพื่อเอาชนะ
ผมคิดว่าถ้าทำเมนูธรรมดาๆ คงไม่มีทางเอาชนะเชฟชเวคังรกได้ครับ
มันคือไอ้นั่นสินะ ไนโตรเจนเหลวใช่ไหม
ถ้าเทมันลงไปทุกอย่างก็จะแข็งทันที
- เขาจะทำอะไรกันแน่นะ - เขาขนมายันไนโตรเจนเหลวเลยครับ
- นั่นสิ - เอามาทั้งแทงก์เลย
ทำไอศกรีมหรือเปล่านะ
ไอศกรีมน้ำมันงาขี้ม้อนเหรอ
ผมคิดว่าอยากลองใช้น้ำมันงาขี้ม้อน มาทำอาหารเย็นๆ ดู
ก็เลยตัดสินใจทำเป็นของหวาน
รอบนี้ก็น่าจะถูกถาม ว่าสุ่มเสี่ยงเกินไปหรือเปล่าอีกครับ
- วัตถุดิบคือแตงโมเหรอครับ - ใช่ครับ แตงโม
- ในฤดูหนาวเนี่ยนะ - ครับ
- ผมว่าสุ่มเสี่ยงอยู่นะ - ครับ
แต่อันที่จริงผมค่อนข้างสนุก กับการทำอาหารสไตล์นี้
ผมคิดว่าผมน่าจะทำอะไรที่ไม่ทับรอย และแปลกใหม่กว่าเชฟชเวคังรกได้
อันนั้นคือพาโคเจ็ต เขาใช้พาโคเจ็ตบด
โห มีพาโคเจ็ตด้วย
ถ้าทำแบบนั้นแล้วบดด้วยพาโคเจ็ต มันจะนุ่มมาก
(พาโคเจ็ต: เครื่องบดความเร็วสูง บดวัตถุดิบแช่แข็งให้เป็นอนุภาคละเอียด)
ถ้าบดที่ผิวบางๆ ตอนที่มันยังแข็งอยู่
มันจะออกมานุ่มมาก
เนื้อสัมผัสจะละเอียดสุดๆ
- ยกครัวมาเลยจริงๆ - แค่ที่เห็นอยู่ตอนนี้
ก็มูลค่า 20 ล้านวอนแล้ว
- จริงเหรอคะ - จริงๆ
- เห็นอันที่วางอยู่ตรงนั้นใช่ไหมครับ - ค่ะ
อันนั้นถ้าซื้อเครื่องใหม่ ราคาประมาณสิบล้านวอน
ที่นี่ดียิ่งกว่าครัวร้านผมอีก
สมัยนี้ต้องพึ่งอุปกรณ์ทั้งนั้นครับ เราต้องมีอุปกรณ์ดีๆ
แต่ผมมีแค่หม้ออย่างเดียว หม้อกับเขียง
ผมยังต้องมาปอกหัวไชเท้าด้วยมือ
ดูไม่จืดเลยครับ
ผมได้แต่หวังว่าอาหารผมจะไม่ออกมาดูฝืนเกินไป
ผมใช้น้ำมันงาขี้ม้อนเป็นจุดๆ ประปราย
เวลาที่กินเข้าไปจะรู้สึกได้ว่า
"นี่ฉันเอง น้ำมันงาขี้ม้อน"
หัวไชเท้ากับน้ำมันงาขี้ม้อน
เป็นการจับคู่ที่ดีมากเลย
หัวไชเท้าดูไม่มีอะไร น้ำมันงาขี้ม้อนช่วยยกระดับรสชาติมันได้ดีที่สุด
เรียกง่ายๆ ว่ามันคือสเต๊กหัวไชเท้าครับ
สิ่งที่เรียกว่าหัวไชเท้า พอเราต้มไปนานๆ
มันจะให้รสชาติเหมือนอาหารที่แม่ทำให้กินครับ
ถึงผมจะเป็นพ่อก็เถอะ
ผมอยากให้มันได้รสชาติแบบนั้น ก็เลยเติมน้ำมันงาขี้ม้อนลงไปครับ
ผมเอาหัวไชเท้าที่ปรุงรสนิดหน่อย ไปย่างในน้ำมันงาขี้ม้อนครับ
มันคือหัวไชเท้าย่าง ที่จะช่วยกระตุ้นความอยากอาหาร
แล้วผมก็ทำซอส
ด้วยการเอาน้ำมันงาขี้ม้อนมาทำให้เหมือนวุ้น
มันจะมีความนิ่ม แต่ก็เข้มข้นได้ระดับของซอสพอดี
แล้วผมก็เอามาราดลงบนหัวไชเท้าครับ
แต่ถ้ามีหัวไชเท้าอย่างเดียว มันจะรู้สึกว่าขาดเครื่องเคียงไป
ผมก็เลยเอาหอยนางรม ไปเคี่ยวในน้ำมันงาขี้ม้อนครับ
ใช้น้ำมันงาขี้ม้อนเหมือนน้ำซุป
ผมคิดว่าการใช้น้ำมันงาขี้ม้อนแทนน้ำซุป
น่าจะให้รสชาติและกลิ่นที่เข้ากันได้ดี
ผมเลยใส่น้ำมันงาขี้ม้อนเยอะๆ แล้วเอาลงไปเคี่ยว
กุญแจสำคัญคือการกินหัวไชเท้า และกินหอยนางรม
แม้มันจะมีรสชาติ และส่วนผสมที่ต่างกัน
ถ้าเชฟชเวคังรกทำอาหารอุ่นๆ ที่เน้นน้ำมันงาขี้ม้อนเป็นหลัก
จะเป็นผลดีกับผมที่สุดครับ
เพราะถ้าออกมาเป็นแบบนั้น อาหารที่ผมเตรียมไว้ก็จะตอบโต้กลับได้
เมนูที่ผมเตรียมมาวันนี้ก็คือ
บะหมี่เย็นน้ำมันงาขี้ม้อนเวอร์ชั่นของหวานครับ
เมนูน้ำมันงาขี้ม้อนที่คนรู้จักมากที่สุด ก็คือบะหมี่เย็นน้ำมันงาขี้ม้อน
ผมเลยอยากลองเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นดู
ผมอยากลองผสมบัควีทในเค้ก ก็เลยทำเค้กบัควีทครับ
(บะหมี่บัควีท เป็นเค้กบัควีท)
แล้วก็เอาสาหร่ายแห้ง มาทำสาหร่ายทอดกรอบครับ
ในส่วนไอศกรีมผมจะใช้น้ำมันงาขี้ม้อน
(น้ำมันงาขี้ม้อน เป็นไอศกรีมน้ำมันงาขี้ม้อน)
ผมคิดว่าถ้าเอามาผสมผสานกับไอศกรีม
น่าจะได้กลิ่นที่ออกมามีเอกลักษณ์ครับ
(แช่แข็งด้วยไนโตรเจนเหลวอีกครั้ง)
จากนั้นก็ใส่คาราเมลที่ทำจากซีอิ๊วลงไป
เพื่อเพิ่มความเค็มให้กับรสหวานครับ
คนส่วนใหญ่คงคิดไม่ถึง ว่าจะเอาน้ำมันงาขี้ม้อนมาทำเป็นของหวานได้
ผมก็เลยคาดหวังผลการแข่งขันในวันนี้ครับ
การประชันน้ำมันงาขี้ม้อน
ย้ายไปห้องตัดสินแบบปิดตาได้เลยครับ
น้ำมันงาขี้ม้อนเหรอครับ
อันนี้ก็ยากเหมือนกันนะ
น้ำมันงาขี้ม้อน
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
มันคือหัวไชเท้าย่างน้ำมันงาขี้ม้อน
แต่เสิร์ฟพร้อมหอยนางรม ที่เคี่ยวในน้ำมันงาขี้ม้อนครับ
ครับ เสิร์ฟคู่กันครับ
ผมไม่รู้ว่ามันจะเวิร์กไหม ก็เลยกังวลไปก่อนครับ
เขาคิดมาดีจริงๆ ครับ
เลือกวัตถุดิบที่จะซึมซับน้ำมันงาขี้ม้อนได้ดี
ผมว่าเตรียมเมนูมาดีมากเลย
เอามาใกล้ๆ จมูกกว่านี้หน่อยครับ
ผมจะให้ดมอย่างแรกก่อนนะครับ
ผมจำเป็นต้องโฟกัสที่กลิ่นน้ำมันงาขี้ม้อนครับ
เพราะมันไม่ได้มีเนื้อสัมผัสอะไรไงครับ
มีแค่กลิ่นอย่างเดียว
เหมือนหัวไชเท้าเลย
ผมไม่เคยต้องเคี้ยวหัวไชเท้า อย่างระมัดระวังแบบนี้มาก่อนเลย
รสหวานของหัวไชเท้า กับกลิ่นน้ำมันงาขี้ม้อนคือดีเลย
กลิ่นทะเลนี่
กับกลิ่นน้ำมันงาขี้ม้อน
มีหัวไชเท้ากับหอยนางรมอยู่ด้วยกัน
คู่กับหัวไชเท้า
นี่ไม่ใช่รอบชิงชนะเลิศสักหน่อย ทำไมผมถึงได้สั่นขนาดนี้
ผมรู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลยครับ
เอาน้ำมันงาขี้ม้อนมาใช้ได้แปลกใหม่ดีจริงๆ
อร่อยดีครับ
เนี้ยบดี
มันมาถึงแล้วสินะ
ใจหนึ่งผมก็ลุ้น แต่อีกใจก็กังวลมากครับ
ตอนกินเข้าไป
ผมอยากให้ได้ความรู้สึกแบบ "นี่มันอะไรกัน"
(ของหวานบะหมี่เย็นน้ำมันงาขี้ม้อน)
ถ้ามันทำให้พวกเขาสงสัย
แต่ก็อยากลองชิมดูอีกสักครั้ง
แบบนั้นผมก็น่าจะชนะได้
โอ้ กลิ่นน้ำมันงาขี้ม้อน
สิ่งแรกที่ผมคิดก็คือ "เขาทำอะไรออกมาเนี่ย"
รู้สึกเหมือนเคยกินอยู่นะ
รสชาติคุ้นๆ
ให้ตาย
มีอีกไหมครับ
หมดแค่นี้เหรอครับ
ขอกินอีกคำไม่ได้เหรอ
"ขอกินอีกได้ไหม" ได้ยินแล้วผมแทบบ้าจริงๆ ครับ
น่าจะขอชิมของผมอีกคำบ้างสิ
รู้สึกเหมือนเคยกินอยู่นะ
หรือเพราะน้ำมันงาขี้ม้อน
มันเป็นรสชาติที่ผมคุ้นเคย แต่เนื้อสัมผัสอะไรต่างๆ …
น้ำมันงาขี้ม้อน
กลิ่นน้ำมันงาขี้ม้อน
ผมว่าถ้าไม่เห็นก็คงไม่รู้ว่ามันคืออะไรครับ
จริงๆ เลย
ถ้าจะให้อธิบาย
มันคืออาหารเรียกน้ำย่อยที่เหมือนจานหลัก
เป็นของหวานที่เหมือนจานหลัก
ให้ตาย
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
ประกาศผลการตัดสิน การประชันน้ำมันงาขี้ม้อนนะครับ
หนึ่งต่อหนึ่งครับ
(แบคจงวอน: พ่อซึงอู อันซองแจ: ชเวคังรก)
ขอให้ผู้แข่งขันออกจากห้องสักครู่ครับ
บ้าเอ๊ย
รสชาติเหมือนซีอิ๊วว่าไหมครับ
สงสัยเพราะแบบนั้นเอง
เพราะน้ำมันงาขี้ม้อนผสมเข้ากับรสชาติของซีอิ๊ว
คาราเมลซีอิ๊ว
แต่ไอเดียเป็นเลิศจริงๆ
แต่เมนูหัวไชเท้านี่ก็กล้าหาญมาก
เอาจริงๆ มีเมนูให้ทำตั้งเยอะแยะ
ผมอยากรู้จริงๆ ว่าอันนี้ของใคร คิดยังไงถึงพยายามเอาชนะด้วยหัวไชเท้า
เพราะมั่นใจหรือเปล่านะ
ความมั่นใจ ไม่ก็…
"เป็นไงเป็นกัน" เหรอ
ผมอาจตกรอบก็ได้ครับ
จะตกตอนไหนผมก็ไม่มีปัญหาครับ
ถ้าตกรอบ ผมก็แค่ต้องเลิกเล่นเน็ตสักปี
อันที่จริงผมไม่ค่อยมั่นใจครับ
แต่พอผลออกมาเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง ผมก็เริ่มมีหวังขึ้นมานิดหน่อย
ความเห็นเราแตกออกเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง
แต่จากการสรุปครั้งสุดท้าย
เราคิดว่ายังไงก็ต้องเลือก จากเมนูที่มีความสมบูรณ์กว่า
ผู้อยู่รอด
ในการประชันครั้งนี้คือ…
แต่ว่าไอศกรีมนี่ทำออกมาได้ไม่ดีครับ
- ไอเดียเขาดีมากนะ - อือ
- แต่ทำออกมาได้ไม่ดี - ความสมบูรณ์เหรอ
ถ้าพูดถึงระดับความสมบูรณ์ผมเห็นด้วย
- เพราะเมนูนี้สมบูรณ์แบบมาก - ทำออกมาได้ระดับพอดี
เขายึดพื้นฐานเป็นหลัก และนำเสนอรสชาติออกมาได้ดี
ถึงขั้นที่ผมยิ้มได้เพราะกินหัวไชเท้าเลย
เชฟครับ
ยินดีด้วยครับ
(ชเวคังรก รอด)
ก็ยังเหมือนเดิมครับ
ผมจะใช้วันนี้เหมือนเป็นวันสุดท้าย
เขาตัดสินอย่างเย็นชามากไงครับ
ช้อนขาว ชเวคังรกรอดครับ
ช้อนขาว
ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
ว่าแต่คุณทำไอศกรีมเองเหรอครับ
ครับ
ไอศกรีมมันออกมาไม่ค่อยดี
เพราะเวลาน้อยเกินไปหรือเปล่า
ผมพยายามปรับสูตรให้ไอศกรีมละลายช้าที่สุด
เนื้อสัมผัสมันก็เลย อาจจะต่างจากไอศกรีมที่เคยกินครับ
ใส่ไข่ลงไปเยอะเหรอครับ
ครับ
มันคงมีความกระด้างอยู่นิดหน่อยครับ
ผมกลัวว่ามันจะละลายเร็ว
ก็เลยเลือกใช้วิธีที่จะทำให้มันละลายช้าที่สุด
ถ้าเราใส่โปรตีนลงไปเยอะๆ
มันจะคงตัวมากครับ จะรักษารูปทรงไว้ได้และละลายช้าด้วย
แต่ถ้าใส่โปรตีนมากเกินไป
มันจะกลายเป็นไข่กวนครับ
(พ่อซึงอู ตกรอบ)
น่าเสียดาย
เอาจริงๆ มันสอดคล้องกันหรือเปล่านะ
- หมายถึงประสบการณ์เหรอ - มองข้ามไม่ได้ว่ามันสัมพันธ์กับประสบการณ์
ช้อนขาวต้องเอาชนะให้ได้อีกสักคนครับ
จู่ๆ ไฟในการต่อสู้ก็ลุกโชนเลยครับ
อยากชนะขึ้นมาเลย
- ขยี้เลยครับ - ครับ
ผมน่าจะทำเมนูที่กินเข้าไปแล้ว
พูดคำว่าอร่อยออกมาทันทีได้
เมนูที่อร่อยจริงๆ
เชฟชเวฮยอนซอกจะทำอะไรนะ ผมอยากรู้มากเลย
เชฟชเวฮยอนซอกดูประหม่านะ
เพราะต้องเอาชนะให้ได้ไง
คนรอบตัวผมกังวลกันมากครับ
เพราะผมทำไฟน์ไดนิ่งมานาน แถมเคยเป็นผู้ตัดสินมาก่อนด้วย
(เคยเป็นผู้ตัดสินการแข่งขันทำอาหาร ร่วมกับกรรมการแบคจงวอน)
(ชเวฮยอนซอก เชฟซูเปอร์สตาร์ของเกาหลี ประสบการณ์ 30 ปี)
คนอื่นถามว่าถ้าแพ้จะทำยังไง
ผมก็ตอบไปเลยครับ "คิดว่าฉันจะแพ้เหรอ"
ผมหวังว่าจะเป็นการแข่งขันที่สนุกครับ
(หนึ่งสองสาม)
เท่าที่เห็นจากตอนกรรมการประเมิน คุณหนึ่งสองสามดูแข็งแกร่งมากครับ
เขาเป็นเชฟไฟน์ไดนิ่งเหมือนผม
ผมเลยรู้สึกว่าเป็นศึกที่ดุเดือด
ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ
- คุณหนึ่งสองสามรอดครับ - ขอบคุณครับ
- คุณหนึ่งสองสามรอดครับ - ผ่านเหรอ
- คนที่ใช้เป็ดทำน่ะเหรอ - ครับ
- สุดยอดเลย - เขาทำได้ดีครับ
ผมอยากแข่งกับเชฟชเวฮยอนซอกครับ
ผมรู้สึกว่าน่าจะเอาชนะได้
ผมไม่เคยชิมอาหารฝีมือเขาด้วยซ้ำ
ผมเคยเห็นอาหารของเขาแค่ในรูปภาพ
ถ้าแข่งขันกันที่รสชาติ ผมน่าจะเอาชนะได้ครับ
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคนคือ เครื่องปรุงสามสหาย
โคชูจัง เต้าเจี้ยว และซีอิ๊วครับ
เลวร้ายสุดแล้ว
ถ้าจะรักษารสชาติสามอย่างนั้น ต้องทำแกงโคชูจังเหรอ
อันนั้นยากมากเลยนะ
ผมคิดว่าเครื่องปรุงเป็นวัตถุดิบที่ยากมากครับ
การจะรักษาเอกลักษณ์ของสามอย่างนั้นไว้
ด้วยอาหารหนึ่งจาน เป็นเรื่องยากมากครับ
ผมก็เลยคิดหนักมาก
ว่าจะเอามันมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดได้ยังไง
เห็นปุ๊บผมก็นึกสูตรออกเลยครับ
บังเอิญว่าผมเคยทดลองทำอาหารแปลกๆ
จากเต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว และโคชูจังมาแล้วพอดีครับ
(เยลลี่เต้าเจี้ยว ไอศกรีมโคชูจัง)
ผมมั่นใจมาก
ว่าไม่มีใครเคยทดลอง ทำอาหารแปลกๆ มากกว่าผม
(สลัดซาชิมิปลาทรายแดง กับน้ำสลัดโคชูจัง)
ผมเคยทำเมนูเดิม 130 ครั้งมาแล้วด้วยครับ
อาหารต่างๆ ที่ไม่มีใครเคยทำ
(ไอศกรีมแท่งรสซูชิแซลมอน)
มีความสนุก คุ้นเคยแต่ก็แปลกใหม่
(แกงของเชฟ ซูชิพาสต้า)
(เมล่อนเกาหลีรสเลมอน ปลารูปขนมปังปลา)
อาหารที่สมเป็นชเวฮยอนซอก
สิ่งที่เชฟทุกคนใส่ลงไปบนจานอาหาร ก็คือหน้าตาของตัวเองครับ
เชฟชเวฮยอนซอกจะทำอะไรนะ ผมอยากรู้มากเลย
ผมจะใช้เทคนิคการทำอาหารเฉพาะตัว
ทำเมนูที่จะเข้าถึงเครื่องปรุง ได้อย่างง่ายดายและสนุกสนาน
ชื่อว่าสเต๊กเครื่องปรุงสามสหาย
สเต๊กจะมีเครื่องปรุงสองอย่าง
ผมทำกิมจิหัวไชเท้าด้วยการแช่ลงในซีอิ๊ว
ผมใส่หัวไชเท้ากับซีอิ๊วลงในถุงสุญญากาศ แล้วก็ดูดอากาศออกครับ
ซีอิ๊วมันจะซึมเข้าไปทันที
แล้วก็เอามาซูวีดนิดหน่อยครับ
(ซูวีด: วิธีการทำอาหารโดยใช้สุญญากาศ)
(และทำให้สุกในน้ำด้วยอุณหภูมิที่เหมาะสม)
ในเวลา 70 นาที ก็จะได้กิมจิหัวไชเท้า
ที่มีเนื้อสัมผัสเหมือนกิมจิ ที่หมักในอุณหภูมิห้องเป็นเวลาสองวัน
เต้าเจี้ยวผมก็จะทำอะไรที่แปลกใหม่
ผมอยากรู้ว่าถ้าเอาเต้าเจี้ยวมาเผาจะเป็นยังไง
ผมทาเต้าเจี้ยวบนสเต๊กขณะที่ย่างไปด้วย
เต้าเจี้ยวมันเดือดปุดๆ แล้วก็ไหม้จนกรอบครับ
จะได้รสชาติของเต้าเจี้ยวเล็กน้อย แต่ก็มีความกลมกล่อมแบบอื่นอยู่ด้วย
อยากรู้จังว่าสเต๊กเต้าเจี้ยว ของเชฟชเวฮยอนซอกจะมีรสชาติยังไง
ทางนั้นก็ย่างถ่านเหมือนกัน
- ย่างอะไรน่ะ - โห
- เหมือนมีกระดูกด้วยนะ - มีกระดูก
เนื้อหมู
เขาเอาเนื้อหมู กับเครื่องปรุงสามสหายมาทำบางอย่าง
เขาเป็นคนที่ใจเย็นมาก น่าจะทำออกมาได้ดี
- เขาผ่านบทเรียนโหดหินจากโมซูมาแล้ว - ใช่
เขาทำอาหารเก่งครับ
- แถมยังหล่ออีก - อือ
ถ้าเขาชนะรอบนี้ก็จบเกมเลย
อือ จริง
เมนูที่ผมเตรียมมาคือ เครื่องปรุงสามสหายของเชจูครับ
ผมใช้วัตถุดิบที่มาจากเกาะเชจู
ส้มเขียวหวานเกาะเชจู เรพซีดเขียวที่อยู่ในฤดู
และเนื้อสันนอกติดกระดูกของหมูดำเชจู
มันจะมีทั้งส่วนที่ติดมันและส่วนที่ไม่ติดมันครับ
ส่วนที่ติดมันเยอะๆ ผมจะเอามาทาซีอิ๊วย่าง
ส่วนที่ไม่ติดมัน ผมเอามาทาเบาๆ ด้วยซอส
ที่ทำจากเต้าเจี้ยว ต้นหอม และขิง
แล้วก็ย่างบนถ่านครับ
แต่ว่าต้องใช้โคชูจังด้วยใช่ไหมครับ
ได้กลิ่นโคชูจังแรงมากเลย
ผมอยากเน้นที่โคชูจัง
ผมจะใช้โคชูจังทำอะไรที่แปลกใหม่
โคชูจังมันมีรสชาติติดปาก
และมีรสชาติเข้มข้น ก็เลยเอามาใช้ยากมากครับ
มันเลยขึ้นอยู่กับว่าเราเอามาใช้ยังไง
ต้องทำให้รสชาติโคชูจังเด่นออกมา แต่ต้องมีความสดชื่นด้วย
เพื่อกำจัดรสชาติที่ติดลิ้น
ผมเอาโคชูจังกับส้มเขียวหวานเชจู และจูนิเปอร์เบอร์รี่ไปต้มสองรอบ
สกัดเอาแต่กลิ่น
และเอาเฉพาะน้ำที่ได้มาทำซอส
ผมทำให้โคชูจังมีกลิ่นที่เข้มข้นมากขึ้นครับ
โคชูจังมันเผ็ดและมีรสชาติติดปากนานมาก
ผมก็เลยใส่น้ำส้มยูซุ กับน้ำแอปเปิลลงไป และปั่นให้เข้ากันครับ
ผมสกัดเอาเฉพาะกลิ่นครับ
จากนั้นก็เติมไนโตรเจนลงไปพร้อมครีม
ถ้าทำให้ออกมาเป็นโฟม
ตอนแรกที่กินเข้าไปจะได้รสชาติสดชื่น เหมือนโคชูจังผสมน้ำส้มสายชูหรือโชโคชูจัง
และพอกลืนก็จะหายไปเหมือนโฟมครับ
ผมจะทำหน่อไม้ฝรั่งขาวราดเอสพูม่าโคชูจัง
ที่พอกลืนลงไปความเผ็ดก็จะหายไปทันที
และไม่มีรสชาติติดปาก
(เอสพูม่า: การทำโฟมนุ่มๆ โดยใส่วัตถุดิบ และไนโตรเจนลงในกระบอกวิปครีม)
มีคนสั่นกระดิ่งแล้ว
ว้าว
เชฟชเวฮยอนซอกเหมือนอยู่บนปากเหวเลยนะ
- เหมือนเขาทำทุกวิถีทางเพราะไม่อยากตกรอบ - ใช่ไหมครับ
เสร็จแล้วเหรอ
การประชันเครื่องปรุงสามสหายสิ้นสุดลงแล้วครับ
- ไปกันเลย - ดูสบายๆ แฮะ
ได้โปรดชนะทีเถอะ เขียนประวัติศาสตร์สักครั้งเถอะ
การประชันเครื่องปรุงสามสหาย
ย้ายไปห้องตัดสินแบบปิดตาได้เลยครับ
- เจ๋งมาก - โกๆ
- หล่อมากเลย - โกๆ
- ไปกันเลย - เป็นภาพที่ดูดีมาก
การประชันเครื่องปรุงสามสหาย
เชิญด้านในเลยครับ
ตั้งใจกันมากเลยสินะ
ขอแค่อร่อยอย่างเดียวก็พอ อย่างอื่นไม่จำเป็น
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
ผมทำสเต๊กเต้าเจี้ยว ที่มาคู่กับกิมจิหัวไชเท้าซีอิ๊ว
และหน่อไม้ฝรั่งขาวที่ราดด้วยเอสพูม่าโคชูจัง
ไม่ใช่อาหารตะวันตก แต่เป็นการกินแบบเกาหลีครับ
เวลากินเนื้อ เราจะกินผักที่จิ้มโชโคชูจังไปด้วย
แล้วก็มีกิมจิหัวไชเท้า ที่มาพร้อมกับทรัฟเฟิลและผักชีครับ
อันที่จริงผมคิดว่าเทคนิค ที่ผมใช้กับเมนูนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญเลยครับ
ความหวือหวาไม่ใช่สิ่งสำคัญ
แต่เป็นการที่ทำกิมจิหัวไชเท้า ให้มีเนื้อสัมผัสแบบนี้ได้ใน 70 นาที
และการทำให้โคชูจังมีรสชาติสดชื่น ก็ดูเป็นไปไม่ได้ แต่มันก็มีรสชาติสดชื่น
เป็นเมนูที่สนุก ได้ทดลอง รสชาติคุ้นเคย แต่ก็แปลกใหม่
ผมจะให้ชิมอย่างแรก
เหมือนหัวไชเท้า
แต่ทำไมรสชาติเข้าเนื้อหมดแล้ว
ชิ้นหนาด้วย
อันนี้กลิ่นหอมดีจัง
เขาทำเมนูต่างจากที่ผมคิดเอาไว้มาก
รู้สึกได้ถึงความเชี่ยวชาญเลยครับ
ไม่อยากหยุดดมเลย
ครับ ป้อนเลย
ว้าว
ใจผมเริ่มเต้นรัวขึ้นมาเลยครับ
ผมไม่ได้หัวใจเต้นรัวแบบนี้ จากการทำอาหารมานานมากแล้ว
กรรมการแบค คือคนที่เคยเป็นกรรมการร่วมกับผมมาก่อน
และในส่วนของเชฟอันซองแจ
เขาเป็นเชฟรุ่นน้อง
ผมเลยไม่เข้าใจว่าทำไมต้องกังวลขนาดนี้
ผมนึกว่ารสชาติมันจะต้องออกมาแรงมาก
แต่มีรสซีอิ๊วอ่อนๆ
รสเต้าเจี้ยวอ่อนๆ รสโคชูจังอ่อนๆ
ไม่ใช่รสชาติที่ผมจินตนาการเอาไว้เลย
ผมคิดว่าเขาใช้วิธีการทำ
ต่างจากที่ผมคิดเอาไว้มากครับ
- ผมว่าคนนี้ใช้วิธีที่แปลกใหม่มาก - โห นี่มัน…
ผมไม่เข้าใจเลยครับว่าที่เขาพูด คือสัญญาณดีหรือไม่ดี
ต่อไป เชิญชิมอาหารจานที่สองครับ
ผมทำเมนูที่ใช้วัตถุดิบในฤดูจากเกาะเชจู
ผสมผสานเข้ากับเครื่องปรุงสามสหายครับ
ผมนำเนื้อส่วนที่ติดมันเยอะมาทาซีอิ๊วย่าง
เนื้อส่วนที่ไม่ติดมัน ผมแต่งด้วยเต้าเจี้ยวกับผักเรพซีดเขียวในฤดู
และทำซอสจากซีอิ๊วกับรากเบอร์ด็อกย่างครับ
และในอาหารทุกจานจะต้องมีสิ่งที่เป็นทีเด็ด
ผมใช้โคชูจังสกัด
จุดเด่นของเมนูนี้น่าจะอยู่ที่ ความละเอียดอ่อนของโคชูจัง
ผสมผสานกับวัตถุดิบตามฤดูกาลครับ
อันนี้เต้าเจี้ยว
ครับ
ได้รสเต้าเจี้ยวเลย
พวกเขาน่าจะชอบกันครับ
ผมทำด้วยความประณีตบรรจงมาก
ผมเชื่อว่าทั้งสองคนจะต้องชอบครับ
เหมือนมันผสมกันนะ
ครับ
โคชูจังกับซีอิ๊ว…
มีรสอ่อนๆ แต่ก็มีรสชาติที่เด่นขึ้นมา
กลิ่นหอมดีครับ
ขอทิชชูหน่อยได้ไหมครับ
ผมจะดูทีหลังว่ามันคืออะไร
แค่สงสัยเฉยๆ
ผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
ถ้าไม่ใช่ว่ามีอะไรผิดพลาดไป ก็เป็นเพราะเขาสงสัยจริงๆ
แต่ 90 เปอร์เซ็นต์ผมคิดว่าพลาด
คนอาจจะคิดว่ามันเป็นสัญญาณไม่ดีก็ได้
แต่สำหรับผม ถ้าผมคิดว่าอะไรน่าสนใจ
ผมจะคายออกมาดูครับ เพราะมันอร่อยและเป็นอะไรที่แปลกใหม่
"นี่มันอะไร" แล้วก็คายออกมาดูแบบนี้ครับ
ถ้าเขานิสัยเหมือนผม
นั่นอาจเป็นสัญญาณดีก็ได้ ผมก็เลยสับสนครับ
จะเริ่มโหวตเลยนะครับ
เลือกอาหารหนึ่งในสองจานนี้
ที่อร่อยกว่า และใช้วัตถุดิบหลักได้ดีกว่าด้วยครับ
เมนูที่หนึ่ง ปะทะ เมนูที่สอง
เลือกตอนนี้ได้เลยครับ
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
หนึ่งต่อหนึ่งครับ
ขอให้ผู้แข่งขันออกจากห้องสักครู่ครับ
(แบคจงวอน: ชเวฮยอนซอก อันซองแจ: หนึ่งสองสาม)
- นั่นอะไรน่ะ - หนึ่งต่อหนึ่งครับ
ขอให้ผู้แข่งขันออกจากห้องสักครู่ครับ
หนึ่งต่อหนึ่ง
- แต่ของคนนั้นดูไม่ธรรมดาจริงๆ ค่ะ - ที่หนึ่งเลยใช่ไหม
แค่ได้หนึ่งต่อหนึ่งก็ถือว่าทำดีมากแล้ว
- ใช่ค่ะ ทำดีมาก - แต่เขาต้องชนะแน่
เรากินไปตั้งสามอย่างเลยเหรอครับ
แต่อันนี้…
ผมว่ามันค่อนข้างซับซ้อนครับ
จริงเหรอ ที่ผมตกใจก็คือ
ตอนที่กินซีอิ๊ว โคชูจัง และเต้าเจี้ยวเข้าไป
ผมคิดว่าถ้าเขานำเสนอออกมาแบบนี้ น่าจะเข้าถึงทุกคนได้
ตอนที่รู้ว่าใช้เต้าเจี้ยว โคชูจัง และซีอิ๊ว
ผมนึกว่ากินเข้าไปแล้วรสชาติเต้าเจี้ยว กับโคชูจังจะต้องแรงมาก
แต่รสชาติมันอ่อนๆ ผมก็เลยรู้สึกแปลกใจ
โดยเฉพาะเต้าเจี้ยวกับโคชูจัง โคชูจังสุดยอดมากเลย
แต่ผมรู้สึกถึงรสชาติส้มยูซุ จากโคชูจังมากกว่าครับ
อันนี้เป็นทรัฟเฟิลกับซีอิ๊ว แต่รสชาติของน้ำมันทรัฟเฟิลแรงกว่า
ผมอยากรู้เจตนาของคนคนนี้มาก
ว่าทำไมเขาจับคู่แบบนี้
- มัน… - ผมไม่เข้าใจเลยว่าเขาตั้งใจทำอะไร
- แต่ผมชอบนะ ตอนที่กินเข้าไป - จริงเหรอครับ
ผมได้แต่สงสัยว่า เขาทำซีอิ๊วออกมารสชาติแบบนี้ได้ยังไง
มันแทบไม่มีรสซีอิ๊วเลยนะ
ผมชอบตรงนั้นแหละ
- แต่มันไม่มีรสซีอิ๊วสักหน่อย - มีอยู่
รสชาติมันไม่โดดเด่นจนเกินไป
มันคือเครื่องปรุงสามสหายไง
สิ่งที่ผมให้ความสำคัญที่สุดตอนประเมินก็คือ
เขานำเสนอเครื่องปรุงของเราออกมาดีแค่ไหน
จะทำให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กินเครื่องปรุงสามสหาย
เต้าเจี้ยว โคชูจัง และซีอิ๊วของเรา โดยไม่ต้องฝืนได้หรือเปล่า
โคชูจังมันจะมีรสหวาน และมีรสชาติติดปากอยู่ครับ
ผมคิดว่าการเอาโคชูจังมาทำเอสพูม่าโชโคชูจัง
เป็นความคิดที่ดีมากครับ
ผมให้คะแนนตรงนี้สูงมาก
ผมรู้สึกว่าเมนูนี้จะช่วยลดกำแพง
ให้กับชาวต่างชาติที่อยากชิมอาหารของเราได้
ผมรู้สึกไม่ชอบอีกจาน มากกว่ารู้สึกชอบตอนกินเนื้อหมูครับ
อันนี้จากใจเลยครับ
ในฐานะที่ผมเป็นเชฟไฟน์ไดนิ่ง
เวลาที่เราใช้เทคนิคและไอเดียแบบนั้น
ต้องดูที่ระดับความสมบูรณ์
เทคนิคที่ไม่มีความสมบูรณ์
ไม่เรียกว่าเทคนิคครับ
ทันทีที่ผมเอาเข้าปากไป
ถ้ามันไม่มีรสชาติที่สื่อสารออกมาอย่างชัดเจน
ผมจะรู้สึกว่ามันครึ่งๆ กลางๆ ครับ
ในแง่นั้น จานนี้ผมรู้เลยว่าเป็น เนื้อไปหมักกับเต้าเจี้ยว
เขาสื่อสารอะไรพวกนั้นออกมาได้ชัดเจนมาก
และรสชาติก็สมดุลดีกว่าด้วยครับ
เถียงกันหนักเลยนะครับ
สั่นไปหมดแล้ว
ผมได้ยินเสียงเขาเถียงกันอยู่ข้างใน
ผมเลยหวังอยู่ในใจครับ ว่าขอให้คนที่เชียร์ผมชนะ
ผู้แข่งขันกลับเข้าห้องได้ครับ
อย่างนี้นี่เอง
- ไม่เจอกันนานเลยนะครับ - สวัสดีครับ
ไม่คิดเลยว่าจะเจอกันที่นี่
รุ่นพี่ครับ ทำไมถึงใส่ทรัฟเฟิลลงไป ในกิมจิหัวไชเท้าล่ะครับ
ซีอิ๊วเข้ากับทรัฟเฟิลได้ดี และแน่นอนว่าเข้ากับผักชีได้ดีด้วย
ผมคิดว่ามันมีสมดุลดีมากครับ
มันอาจจะเป็นความเห็นส่วนบุคคล
แต่ผมคิดว่าเชฟคือคนที่ถ่ายทอดอาหาร ออกมาในสไตล์และรสนิยมของตัวเอง
- อือ - ผมก็เลยลองทำดูครับ
อันที่จริง นี่ผมกับเชฟอันเถียงกัน ดุเดือดที่สุดในวันนี้แล้ว
เกือบจะตีกันแล้วด้วยซ้ำ
ผมอยากให้รู้ว่าการตัดสินใจสุดท้าย ถูกตัดสินจากรายละเอียดเล็กน้อยนิดเดียวครับ
เพราะงั้น เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้
ผู้อยู่รอด
จากการประชันเครื่องปรุงสามสหายในวันนี้คือ
ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว การประชันเครื่องปรุงสามสหาย
- ขอร้องล่ะ - ใครจะชนะนะ
ผู้อยู่รอดคือ…
"ซีอิ๊วกับเห็ดทรัฟเฟิลมันเชยเกินไป" มันให้ความรู้สึกแบบนี้ไง
- สุดๆ เลยครับ - ใช่ไหมล่ะ
กำแพงช้อนขาวไม่ได้ข้ามง่ายๆ เลย
ได้เวลาที่ช้อนดำต้องชนะแล้ว
วันนี้ผมจะแย่งดาวมิชลินนั่นมาเอง
เชฟโดยุนเหรอ ได้ยังไงกัน
ก็พอไหวอยู่นะ
ด้วยความคิดที่ว่า "มีดผมยังไม่ขึ้นสนิม"
ผมต้องเอาชนะให้ได้ครับ
- สุดยอดเลย - โห ใหญ่นะนั่น
หัวข้อในรอบที่สาม
คือศึกห้องวัตถุดิบทีมขาวดำครับ
ทะเลาะกันแล้วเหรอ
เหมือนพวกเขาไม่เชื่อใจผม
เอาจริงๆ มันน่าโมโหนี่คะ
บอกตามตรง ฉันไม่ชอบใจเลยค่ะ
ทำไมไม่เอาออกให้หมด
ไปรู้จักกันตอนไหน ถึงมาพูดห้วนๆ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม