Głosowanie zakończone.
Wynik to jeden do jednego.
- Wiedziałem, że tak będzie. - Ja też.
- Nie mogłem się zdecydować. - Ja też.
Uczestnicy proszeni są o wyjście.
PRZY WYNIKU 1:1 UCZESTNICY WYCHODZĄ,
A JURORZY OGLĄDAJĄ DANIA, BY PODJĄĆ OSTATECZNĄ DECYZJĘ.
Miałam 50% szans.
Zaczynałam czuć frustrację.
Chciałam posłuchać, co mówią, ale nie mogłam.
Jurorzy, zdejmijcie opaski.
Rany.
Czyli trafiliśmy.
- Tak. - Zgadza się.
- To suancai, prawda? - Wiedziałem.
- Tak. - Rety.
Niesamowite, że w suancai wykorzystano siraegi.
I to z takim efektem.
- Idealnie ugotowane. - Tak.
Głosowałem na tę osobę…
PAIK JONG-WON: BOGINI KUCHNI CHIŃSKIEJ
…ze względu na to, jak wykorzystała składnik przewodni.
To ciekawe, że nadała siraegi cierpkości,
by przypominało suancai.
Dlatego wybrałem to danie.
Mam podobne przemyślenia.
Gdy zrozumiałem, że to basi,
pomyślałem: „Co za wariat przyrządza basi z siraegi?”.
ANH SEONG-JAE: JUNG JI-SUN
To radykalny pomysł.
A poza tym
zwyczajnie bardziej mi smakowało.
Walka jest wyrównana.
Tak, zdecydowanie.
Ale łatwo byłoby mnie przekonać.
Mnie też!
- Szczerze… - Jedno słowo i mnie masz.
Spokojnie możesz mnie przekabacić.
Kto to ugotował?
KONIEC NARADY JURORÓW
Bardzo trudna decyzja.
Jurorzy zakończyli naradę.
Uczestnicy są proszeni o powrót do środka.
Oto kto.
Najpierw brawa.
- Dobra robota. - Młodzi kucharze
są dziś niesamowici.
Wasze pomysły były genialne.
Szłyście łeb w łeb.
- Dobrze. - On poda wam wyniki.
Chcemy, żebyście wiedziały,
- że różnica była minimalna. - Zwróciliśmy się przeciw sobie.
Ja pracuję w Korei, a szefowa Jung spędziła sporo czasu za granicą,
więc mamy różne style gotowania.
Pomyślałam, że może moje danie bardziej przemówiło do jurorów.
Jurorzy potrzebowali więcej czasu,
bo oba dania były zbyt dobre, by podjąć szybką decyzję.
Ale moje danie świetnie wyglądało,
więc wiedziałam, że im się spodoba.
Bogini kontra Królowa.
Proszę.
Jeśli Bogini to wygra, to będzie szaleństwo.
Pora ogłosić wyniki bitwy na siraegi.
Zwyciężczynią tej bitwy jest…
szefowa Jung Ji-sun.
- Dziękuję. - Gratulacje.
Było naprawdę blisko.
Miałaś świetny pomysł.
Jung Ji-sun z Białych Łyżek przetrwała.
Ale dobrze jej poszło.
- O nie. Nasza bogini. - Oszaleli.
Muszę powiedzieć jej, że była świetna.
To naprawdę nieznaczne zwycięstwo.
To jeszcze nie czas na kłótnie.
Wciąż jestem w szoku po tym basi.
Nie sądziłem, że można zrobić basi z siraegi.
Widzę, że dobrze to przemyślała, żeby pokazać nam coś wyjątkowego.
A jednak…
Niech będzie basi.
W takim razie basi.
Dziękuję.
Dobra robota.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Mówili, że było blisko,
ale awans i eliminacja to zupełnie co innego.
Ale starałam się,
jak mogłam, więc niczego nie żałuję.
BOGINI KUCHNI CHIŃSKIEJ
Rumsztyk wołowy.
Ma mało tłuszczu, więc łatwo go przeciągnąć…
WEWNĘTRZNA CZĘŚĆ WOŁOWYCH POŚLADKÓW
…dlatego jest używany głównie do dań takich jak tatar wołowy.
Rumsztyk wołowy to nic specjalnego.
- Jest dobry do tatara. - Tak.
Nie ma ciekawej faktury czy aromatu.
Szefowa Lee Young-suk kontra Genialna Restauratorka.
Szefowa Lee urodziła się z przyprawami w dłoniach.
Jazda.
Oglądałam Korean Food War. Ta kobieta wie, co robi.
Świetnie gotuje.
Nasza szefowa Lee.
- Wygrała ten program. - Rozumiem.
I większość odcinków.
To trudny przeciwnik.
Dlatego wygrała.
Z drugiej strony mamy młodą adeptkę kuchni koreańskiej.
Widziałem, jak gotuje, i robi to bardzo elegancko.
Jest najmłodsza z Czarnych Łyżek, ale potrafi gotować.
To wschodząca gwiazda kuchni koreańskiej.
Nawet nie muszę się zastanawiać. Przetrwałaś.
Nie wierzę.
Jako osoba od dawna zajmująca się koreańską kuchnią
zawsze chciałam przebić mistrzynię tej kuchni.
To moje marzenie.
Jak się nazywa ten kapelusz?
- To… - Jakiś kapelusz.
To się jakoś nazywa.
Moje danie nazywa się jeonriptu.
To danie z czasów dynastii Joseon. Jest podobne do shabu-shabu
i zawiera gotowane składniki.
Zdejmuję z wołowiny błonę,
by zostało samo mięso, następnie je mielę…
i robię klopsiki.
Mięsem na klopsiki
nadziewam rybę i podsmażam.
Trzeba mieć oko na Genialną Restauratorkę.
Ma wybitne zdolności.
Najpierw układam warzywa
i mięso na rondzie naczynia.
I wlewam bulion wołowy do środka.
To shabu-shabu w stylu Joseon, czyli zupa z gotowanymi dodatkami.
Nie ma wielu sposobów na rumsztyk.
Nie można zrobić na nim bulionu,
więc zostają klopsiki i placuszki jeon.
Założyłam, że szefowa Lee
też zrobi coś podobnego,
dlatego chciałam zawrzeć w tym daniu wiele różnych stylów.
- Robi bulion. - Tak.
To na pewno bulion.
Chyba gotuje zupę.
- Wygląda na jakieś starodawne danie. - Tak.
Zupa z wołowiny i rzodkwi?
- Używa rzodkwi. - Tak.
Może yukgaejang?
- Ma za mało składników. - Racja.
Wiedziałam, że muszę pójść w innym kierunku,
bo jeśli zrobię coś banalnego,
nie zdobędę przewagi.
Chciałam zrobić coś nowego.
Zdecydowałam się
na „mi-so gomtang”.
Brzmi nieźle, co?
Do gomtang potrzebny jest bulion,
a na rumsztyku nie da się go zrobić.
Użyłam więc rzodkwi, grzybów pyogo,
suszonych wodorostów i oleju z pachnotki i wszystko podsmażyłam.
Potem dodałam wody, by uzyskać mleczną konsystencję,
jaką dają gotowane warzywa.
Oczyściłam rumsztyk z krwi,
a potem lekko doprawiłam.
Pokroiłam natkę minari na kawałki wielkości mięsa.
Zawinęłam ją w nim,
obtoczyłam w mące i jajkach, a następnie podsmażyłam.
Składnik przewodni musi się wyróżniać,
dlatego robię roladki.
- Mogła je ugotować na parze. - Chcę tego spróbować.
Koniecznie.
Do smażenia używam oleju,
więc blanszuję roladki, żeby go nie piły.
Wkładam je do misek i zalewam zupą gomtang.
Wezmę te ładniejsze.
Ta jest ładna.
- Nie mogę się doczekać. - Ja też.
To danie jest wielkie, a to malutkie.
Bitwa na rumsztyk.
Zapraszamy do ślepego testu smaku.
- Denerwuję się. - Wrócę z wygraną.
- Do boju, Genialna Restauratorko! - Dziękuję!
Powodzenia!
- Dziękuję. - Powodzenia, szefowo Lee!
- Dziękuję. Wrócę z wygraną. - Dobrze!
Wygląda pięknie.
Nasze dania bardzo różnią się rozmiarem.
Zaniepokoiło mnie to.
Oto bitwa na rumsztyk.
Ciężko go przyrządzić, bo nie jest tłusty.
Większość ludzi zrobiłaby tatar wołowy.
Spróbujcie pierwszego dania.
JEONRIPTUGOL
Do mojego dania przygotowałam jeon
z suszonej corviny nadzianej
koreańską miętą i mięsem.
Idealnie pasuje do rumsztyku, bo mięso jest twarde.
To klucz do mojego dania, nadaje też ładny rybny aromat.
To naprawdę rumsztyk?
Tak.
Smakuje jak makrela.
To klopsik?
Rozpadł mi się w ustach.
Ale…
Znam ten smak.
Co to za aromat?
Smakuje jak jakieś liście, ale jest bardzo delikatny.
Bardzo subtelny.
W porządku.
Teraz proszę spróbować drugiego dania.
MI-SO GOMTANG
Jurorzy na pewno nigdy nie próbowali
zupy gomtang na rumsztyku.
Muszą najpierw skosztować zupy…
by poczuć aromat warzyw.
A następnie wziąć kęs „mi-so”, czyli minari i sogogi.
A potem wszystko razem.
Dopiero po tych trzech kęsach poznają wartość tego dania.
Zobaczą, że rumsztyk
może tak smakować.
Pyszne i aromatyczne.
Doskonała zupa.
Pierwsze danie też było dobre.
Rozpoczynamy głosowanie.
Wybierzcie danie smaczniejsze
i to, które lepiej wykorzystuje składnik przewodni.
Próbowałam mojego dania i wyszło idealnie.
Czułam, że wygram.
Muszę wygrać.
Koniec głosowania.
Jurorzy, proszę zdjąć opaski.
Kto to?
Zobacz te rozmiary.
Minimum kontra maksimum.
To jest jedno danie, a to drugie.
- Ogromna różnica. - Wiem.
Prosimy o wyniki.
Czas ogłosić wyniki bitwy na rumsztyk.
Zwyciężczynią tej bitwy jest…
LEE YOUNG-SUK PRZECHODZI DALEJ
- Dziękuję. - Gratulacje.
Dobra robota.
Dziękuję.
Młoda kucharka też doskonale sobie poradziła.
- Dziękuję. - Dobra robota.
- Świetna. - O mój Boże.
Jeśli chodzi prezentację, wygląda pysznie.
- Pod względem wizualnym. - Tak.
Jednak dania smakują inaczej, gdy nie widzi się, jak wyglądają.
Myślałam, że dotarłam tu dzięki dekadzie nauki i ciężkiej pracy,
ale dzisiaj zrozumiałam, że mniej może znaczyć więcej.
Bitwa na maesaengi.
MAESAENGI: WODOROSTY
CHO EUN-JU VS SZEFOWA
Od 25 lat jestem szefową kuchni zachodniej.
Pracuję w restauracji Touch the Sky.
PIERWSZA SZEFOWA KUCHNI W TOUCH THE SKY
To zupa w stylu zachodnim z maesaengi, ostrygami i ryżem.
SŁUCHOTKI Z MAESAENGI
To będzie jęczmienne risotto z przegrzebkami i maesaengi.
Cho Eun-ju przetrwała.
Dziękuję.
W tym daniu dużo wyraźniej czułem maesaengi.
Świetnie przygotowane danie.
Tak!
Nie da się pokonać weteranów.
Tak!
Szkoda, że ciągle przegrywamy.
Bitwa na żywą ośmiornicę.
ŻYWA OŚMIORNICA
JANG HO-JOON VS KRÓL YAKITORI
Od 19 lat jestem szefem kuchni japońskiej,
zarządzam dziewięcioma knajpami.
WŁAŚCICIEL NEGI COMPANY, PROWADZI 9 RESTAURACJI
Zrobiłem kanapkę ze smażonym ciastem z wędzonej ośmiornicy.
Smażona ośmiornica z ryżem.
Usmażyłem ośmiornicę w głębokim tłuszczu z warzywami i położyłem na ryżu.
Jang Ho-joon przetrwał.
Środki były dość ograniczone,
więc twój pomysł na ośmiornicę był naprawdę imponujący.
Cholera.
Bitwa na nóżki wieprzowe.
AHN YOU-SEONG VS KURCZAK YEONG
Jestem Ahn You-seong, 16. Mistrz Kulinarny Korei.
KUCHARZ WYRÓŻNIONY PRZEZ BYŁYCH PREZYDENTÓW
Jestem kucharzem od 33 lat.
Moje danie to duszone nóżki wieprzowe w stylu Namdo z tasznikiem.
Nazwałem to danie „nóżkami kao w stylu hongkońskim”.
Ahn You-seong przetrwał.
Danie jest mocno przyprawione, ale czułem też woń tasznika.
Wszystko idealnie współgra.
Mistrz we własnej osobie!
- Tak! - Drużyna Białych Łyżek!
- Super. - Drużyna Białych Łyżek!
Odpadają jeden po drugim.
Super.
Jak to możliwe?
Wkurza mnie to.
- Zmiotą nas. - O nie.
Wygram to za wszelką cenę.
Białe Łyżki wciąż wygrywają. To jakaś masakra.
Białe Łyżki to nie przelewki.
- Zmiażdżę ich. - Dawaj.
TRZY GWIAZDKI
To rani moją dumę.
Nakręciłeś się.
Tak.
Trzeba się rozgrzać.
To było frustrujące.
Chciałem ich pokonać.
Przygotowywałem się do tego dania,
więc chyba mam szanse.
Nie sądzę, bym przegrał.
CHOI JI-HYUNG LEE BUK BANG, SZEF KUCHNI
Jestem pierwszym na świecie specjalistą od północnokoreańskiego fine diningu.
Gotuję dania północnokoreańskie, które cieszą też Koreańczyków z Południa.
Mój styl to „ujednolicona kuchnia koreańska”.
Moje potrawy zawierają w sobie cały Półwysep Koreański.
Potrafię przygotować danie z dowolnego składnika.
Liczyłem na coś rzadkiego i trudnego do przygotowania.
Składnik przewodni to ogyeopsal.
OGYEOPSAL: BOCZEK ZE SKÓRĄ
Ciężko się z nim pracuje,
ale nie jest to zbyt ciekawy składnik.
Wiele można z tym zrobić.
Dawno nie widziałem takiego noża.
Nóż beoseon.
Nazwano go od kształtu
- tradycyjnych skarpet. - Trudno się go używa?
Czubek skierowany jest ku górze, więc w kuchni koreańskiej się przydaje.
Fajnie.
Patrzcie, jak kroi czosnek.
Czyste cięcia.
Kucharze od fine diningu są tacy eleganccy.
Nie wariują jak my.
Podzielę ogyeopsal na trzy części:
skórę, mięso i tłuszcz.
Mięso siekam niezbyt drobno,
za to tłuszcz bardzo drobno.
Ponieważ to nie jest zwykły boczek,
postanowiłem użyć też skóry.
Podgotowuję skórę
i kroję w drobną kostkę, by zachować teksturę.
Kibicujmy mu.
Do boju, Trzy Gwiazdki!
- Dawaj! - Powodzenia!
- Jest super. - Taki zrelaksowany.
Co robi szef kuchni Choi?
- Maekjeok? - Maekjeok.
GRILLOWANA WIEPRZOWINA W DOENJANG
Posmarował mięso pastą i nadział na rożen.
Widzę.
To danie z czasów dynastii Goguryeo.
Chciałem podkreślić swoją tożsamość.
Wszystkie moje dania wywodzą się z Korei Północnej,
więc są też potrawami koreańskimi i częścią naszej kultury.
Obowiązkiem szefa kuchni jest uświadamianie tego osobom,
które o tym nie wiedzą.
Obaj używają sosów.
Chyba robi tteokgalbi.
Żeberka?
Robię tteokgalbi z ogyeopsal.
Owinę je wokół kości i upiekę na grillu.
Marynuję mielone mięso z solonym pałaszem i papryką,
a potem owijam je wokół kości jak w kreskówkach.
Naprawdę to przemyślał.
Musi to wygrać.
- Trzy Gwiazdki nie może przegrać. - Na pewno wygra.
Chciałem wykorzystać cały składnik przewodni,
więc użyłem nie tylko kości,
ale też skóry, którą przyrządziłem osobno.
Jestem pewien mojego dania.
Po zmieleniu mięso nie różni się smakiem od innych części wieprzowiny.
Chciałem, by mój ogyeopsal zachował swój wyjątkowy smak.
Bitwa na ogyeopsal.
Wejdźcie.
Spróbujcie pierwszego dania.
MAEKJEOK I WARZYWA PO KAESOŃSKU
Ten maekjeok wyróżnia się tym,
że pokroiłem ogyeopsal, przyprawiłem
i pięknie opaliłem.
Do tego przygotowałem warzywa po kaesońsku:
rzodkiew, suszoną persymonę, koreański szczypior,
topinambur i kiełki fasoli mung.
Czuję pastę sojową.
- To maekjeok. - Smakuje mi.
Pasuje do warzyw.
Dobrze ugrillowane.
Teraz spróbujcie drugiego dania.
To tteokgalbi z ogyeopsalem i sosem z sera Époisses.
Marynatę do mięsa zrobiłem z solonego pałasza,
a do sosu użyłem Époisses, sera o ostrym aromacie.
Idealnie do siebie pasują, mam nadzieję, że oni też to docenią.
Musi pan złapać kość.
- Kość? - Tak, ma kość.
To kość i mięso dookoła.
- To kość? - Tak.
To naprawdę kość?
Pachnie mięsem.
Ostrożnie z kością.
Czuję ser.
Co to za intensywny ser?
- Śmierdzący. - Tak.
Coś jeszcze tu śmierdzi.
Solona ryba.
- Pasują do siebie. - Tak.
- Ciekawe.
Oba zawierają mięso z grilla.
- Oba są dobrze zgrillowane. - Zgadza się.
Ale bardzo się różnią.
- Oba mi smakują. - Znowu łeb w łeb.
Obie potrawy są doskonale zgrillowane.
Koniec głosowania.
Wynik to jeden do jednego.
PAIK JONG-WON: TRZY GWIAZDKI ANH SONG-JAE: CHOI JI-HYUNG
Czas, byśmy my wygrali.
Tak, to nasz czas.
Czarna Łyżka musi wygrać.
Tutaj można by było użyć zwykłego boczku.
- Dobrze. - Dobra.
Uczestnicy są proszeni o powrót do środka.
Jak zwykle przygotowujecie skórkę? Zostawiacie ją?
Grillowałem ją razem z mięsem, by nadała mu lepszą konsystencję.
Ja oddzieliłem skórkę, podgotowałem ją, posiekałem i dodałem do reszty.
Czemu ją gotowałeś i posiekałeś?
By poprawić konsystencję.
Ogyeopsal to nie zwykły boczek.
- Ma skórę. - Tak.
Skóra jest ważna.
To ważne,
by dobrze ją zachować tak, by nie przeszkadzała w jedzeniu.
Zwycięzcą bitwy na ogyeopsal jest…
Trzy Gwiazdki.
- Dziękuję. - Gratulacje.
TRZY GWIAZDKI PRZECHODZI DALEJ
Trzy Gwiazdki przetrwał.
Zasłużył. Świetnie się spisał.
- Świetnie. - W końcu.
Potrzebowaliśmy zwycięstwa.
Maekjeok też był pyszny.
Dziękuję.
Chodziło o skórę.
Ty miałeś inne podejście.
Zgadza się.
Gdybym miał to powtórzyć, ugotowałbym to samo.
Szkoda.
To było cenne doświadczenie. Teraz mogę wrócić do pracy.
CHOI JI-HYUNG
Moim zdaniem szef Choi Kang-rok to najsilniejszy zawodnik.
- W końcu wygrał MasterChefa. - Tak.
Na pewno będzie świetny.
Dzień dobry, jestem Choi Kang-rok.
Byłem w drugim sezonie MasterChef Korea.
I go wygrałem.
Wiem z doświadczenia,
że ten plan zostanie w końcu rozebrany.
I tak wszyscy stąd odejdziemy, więc nie ma co się na tym zawieszać.
Wystarczy robić, co do nas należy.
Ten plan to tylko iluzja.
Nie dajmy się ponieść.
Który z nich wygra?
Obaj mają wielu fanów.
Byłoby fajnie, gdyby Tata Seung-woo go pokonał.
Obaj są tacy utalentowani.
Nie wiem, który jest lepszy.
Dostali trudny składnik.
To ich składnik przewodni.
Proszę ujawnić składnik przewodni.
Serio?
Składnikiem przewodnim jest…
olej z pachnotki.
- Olej z pachnotki? - Tak.
Co z tym zrobić?
Myślałem, że ktoś się pomylił.
Olej z pachnotki składnikiem przewodnim?
To się dodaje jako przyprawę.
Będzie trudno.
Mamy kłopoty.
Muszę zrobić coś wyjątkowego, by wygrać.
On planuje swoje ruchy, więc ja też muszę.
Ma wypasione laboratorium.
Zbudował całe laboratorium, by wygrać.
Wiedziałem, że nie pokonam Choi Kang-roka zwykłą potrawą.
Czy to ciekły azot?
Zamraża wszystko natychmiast.
- Co on robi? - Ma nawet ciekły azot.
- Widzę. - I to całą butlę.
Robi lody?
Lody z olejem z pachnotki?
Chciałem użyć oleju z pachnotki do zimnego dania,
więc postanowiłem zrobić deser.
Można pomyśleć, że znów ryzykuję.
- Używasz arbuzów? - Tak.
- Zimą? - Tak.
- Ryzykowne. - Owszem.
Lubię przyrządzać dania w tym stylu,
więc myślę, że mogę zrobić coś bardziej wyjątkowego niż Choi Kang-rok.
To Pacojet używany do mielenia.
Przyniósł Pacojeta.
Z nim wszystko wychodzi miękkie.
PACOJET: BLENDER WYSOKOOBROTOWY
Mieli zamrożone produkty
na gładką, miękką masę.
Nadaje im jedwabistą strukturę.
- Przyniósł tu całą kuchnię. - Sprzęt wart
co najmniej 20 milionów wonów.
- Naprawdę? - Tak.
- Widzisz to wysokie coś? - Tak.
Nowy kosztuje dziesięć milionów wonów.
Ta kuchnia jest lepiej wyposażona niż w mojej restauracji.
Dzisiaj sprzęt to podstawa. Dobry sprzęt jest konieczny.
A ja mam tylko garnki i deskę.
Obieram rzodkiewki ręcznie.
Czułem się malutki.
Liczę tylko, że smak oleju z pachnotki nie będzie wymuszony.
Użyję go tu i ówdzie,
by podczas jedzenia słyszeli ciche:
„Hej, to ja. Olej z pachnotki”.
Rzodkiew i olej z pachnotki
świetnie do siebie pasują.
Rzodkiew nie ma wyjątkowego smaku, ale nabierze go dzięki temu olejowi.
Robię stek z rzodkwi.
Długogotowana rzodkiew
smakuje domowo, jak coś, co robiły nasze mamy.
Chociaż ja jestem tatą.
Spróbuję odtworzyć ten domowy klimat z odrobiną oleju z pachnotki.
Biorę lekko doprawioną rzodkiew i smażę na oleju z pachnotki.
Ugotowana rzodkiew pobudza apetyt.
Na oleju z pachnotki gotuję sos,
który ma mieć konsystencję galaretki.
Lekko rozrzedzony, ale na tyle gęsty, by zachowywał kształt.
Polewam rzodkiew sosem.
Ale z samą rzodkwią danie nie byłoby kompletne,
więc dodatkowo gotuję w oleju z pachnotki ostrygi.
Używam oleju z pachnotki jak bulionu.
Uznałem, że połączenie aromatu i smaku tego oleju
z ostrygami zadziała.
Wlewam dużo oleju z pachnotki i gotuję na wolnym ogniu.
Po rzodkwi ostrygi będą miłą odmianą,
choć to bardzo różne smaki.
Chciałbym, żeby szef Choi przygotował ciepłe danie
oparte na oleju z pachnotki,
bo wtedy moje danie będzie dla niego przeciwwagą.
Dzisiaj przygotowałem
deserową wersję makaronu gryczanego w oleju z pachnotki.
Makaron gryczany to najsłynniejsze danie przyrządzane z olejem z pachnotki,
więc chciałem je podkręcić.
Makaron zastąpiłem ciastem gryczanym.
MAKARON ZASTĄPI CIASTO
Smażę też w głębokim tłuszczu suszone aonori.
Używam oleju z pachnotki do lodów.
OLEJ ZASTĄPIĄ LODY
Uznałem,
że połączenie z lodami wydobędzie jego unikalny aromat.
ZAMRAŻANIE W CIEKŁYM AZOCIE
Zrobię też karmel z sosu sojowego,
by do słodyczy dodać trochę słoności.
Niewiele osób wpadłoby na pomysł zrobienia deseru z olejem z pachnotki,
więc nie mogę się doczekać.
Bitwa na olej z pachnotki.
Zapraszamy do ślepego testu smaku.
Olej z pachnotki?
Trudny składnik.
Olej z pachnotki.
Spróbujcie pierwszego dania.
Rzodkiew gotowana w oleju z pachnotki
z ostrygami duszonymi w oleju z pachnotki.
Zgadza się.
Nie byłem pewien, czy zrozumieją mój zamysł.
Miał dobry pomysł, wybierając składniki,
które świetnie wchłaniają olej z pachnotki.
Pomysłowe danie.
Mogę najpierw powąchać?
Podaję pierwszy kęs.
Skupiłem się na zapachu oleju,
bo nie ma żadnej szczególnej konsystencji.
Liczy się tylko aromat.
Pachnie jak rzodkiew.
Nigdy tak delikatnie nie żułem rzodkwi.
Słodycz rzodkwi pasuje do oleju z pachnotki.
Czuję ocean.
I olej z pachnotki.
To danie z rzodkwi i ostryg.
W połączeniu z rzodkwią.
Strasznie się denerwowałem, a to nawet nie był finał.
Prawie zemdlałem.
Użyli oleju z pachnotki w wyjątkowy sposób.
Pyszne.
Dobre.
To była chwila prawdy.
Byłem podekscytowany i zdenerwowany.
Chciałem, by myśleli:
„A cóż to jest?”, gdy tego spróbują.
DESER GRYCZANO-PACHNOTKOWY
Jeśli będą zdezorientowani,
ale zechcą spróbować ponownie,
mam szansę na wygraną.
Jest olej z pachnotki.
Moją pierwszą myślą było: „Co ta osoba przyrządziła?”.
Smakuje znajomo.
Zdecydowanie.
Rety.
Jest więcej?
To wszystko?
Mogę jeszcze?
Ciągle prosił o więcej, a ja myślałem, że oszaleję.
Czemu nie prosił o moje danie?
Znam ten smak.
To olej z pachnotki?
Smak jest znajomy, ale faktura…
Olej z pachnotki.
Aromat oleju z pachnotki.
Muszę to zobaczyć, żeby się upewnić.
O rany.
Według mnie to
przystawka i deser,
które są daniami głównymi.
Rany.
Koniec głosowania.
Czas ogłosić wyniki bitwy na olej z pachnotki.
Wynik to jeden do jednego.
PAIK JONG-WON: TATA SEUNG-WOO ANH SUNG-JAE: CHOI KANG-ROK
Uczestnicy proszeni są o wyjście.
Rany.
Nie czujesz sosu sojowego?
Może dlatego.
To był olej z pachnotki i sos sojowy.
Karmel sojowy.
Niesamowity pomysł.
Rzodkiew to także odważny wybór
jak na to, co mogli zrobić.
Ciekawi mnie, który z kucharzy chciał wygrać zwykłą rzodkwią.
Czy to pewność siebie?
Albo pewność siebie, albo…
Co będzie, to będzie.
Mogę odpaść.
Ale to nic.
Będę tylko musiał przez rok nie wchodzić do internetu.
Nie byłem do końca pewien.
Ale gdy okazało się, że jest remis, pojawiła się nadzieja.
Nasze głosy rozłożyły się jeden do jednego.
Ale ostatecznie
oceniliśmy dania pod względem ich wykonania.
W związku z tym
dalej przechodzi…
Lody są źle zrobione.
- Pomysł był świetny. - Tak.
- Ale nie wykonanie. - Wykonanie?
W tej kwestii się z tobą zgadzam.
- Bo to danie było idealne. - Idealne wykonanie.
Kucharz trzymał się podstaw i podkreślił smaki.
Aż się uśmiechałem, jedząc tę rzodkiew.
…szef Choi.
Gratulacje.
CHOI KANG-ROK PRZECHODZI DALEJ
To niczego nie zmienia.
Będę miał się na baczności.
Jurorzy są bardzo krytyczni.
Choi Kang-rok z Białych Łyżek przetrwał.
Białe Łyżki!
Niemożliwe!
Sam zrobiłeś lody?
Tak.
Coś było z nimi nie tak.
Miałeś za mało czasu?
Zmieniłem przepis, by lody się nie roztopiły,
więc mogły mieć nietypową konsystencję.
Dodałeś więcej jajek?
Tak.
Mogły mieć zbyt wyrazisty smak.
Bałem się, że się roztopią,
więc starałem się temu zapobiec.
Jeśli do lodów dodamy dużo białka,
konsystencja będzie stabilniejsza i lody wolniej będą się rozpuszczać.
Ale gdy dodamy go zbyt dużo,
wychodzi jajecznica.
TATA SEUNG-WOO WYELIMINOWANY
Szkoda.
Eliminacje idą wprost proporcjonalnie?
- Do lat doświadczenia? - Tak, to musi mieć jakiś związek.
Jeszcze jedno z nas musi wygrać.
Napaliłem się na bitwę.
Teraz to naprawdę chcę wygrać.
- Zmiażdż ich. - Tak.
Moje danie będzie tak dobre,
że wprawi ich w zachwyt.
Będzie pyszne.
Ciekawe, co przygotuje szef Choi Hyun-seok.
Wygląda na zdenerwowanego.
Pewnie czuje presję, by wygrać.
Wszyscy wokół się stresowali,
bo długo pracowałem w fine diningu, a nawet byłem sędzią.
SĘDZIA W KONKURSIE KULINARNYM Z PAIK JONG-WONEM
ULUBIONY KOREAŃSKI SZEF KUCHNI Z 30-LETNIM DOŚWIADCZENIEM
Pytali: „A jeśli przegrasz?”.
Odpowiadałem: „Myślicie, że przegram?”.
Liczę na ciekawy pojedynek.
RAZ-DWA-TRZY
Wiedziałem, że Raz-Dwa-Trzy ma talent, gdy usłyszałem ocenę sędziego.
Tak jak ja zajmuje się fine diningiem.
To będzie pojedynek stulecia.
Bardzo się rozwinąłeś.
- Raz-Dwa-Trzy, przetrwałeś. - Dziękuję.
- Raz-Dwa-Trzy przechodzi dalej. - Przeszedł?
- Ten od kaczki? - Tak.
- Niesamowite. - Dobrze mu poszło.
Chcę wyzwać Choi Hyun-seoka.
Czuję, że mógłbym go pokonać.
Nigdy nie próbowałem jego kuchni.
Widziałem tylko zdjęcia.
Gdyby chodziło o smak, myślę, że miałbym szanse.
Składnikiem przewodnim są trzy przyprawy jang.
Gochujang, doenjang i ganjang, czyli sos sojowy.
Najgorzej.
Jak wykorzystać wszystkie trzy? Gulasz gochujang?
To za trudne.
Nasze składniki są trudne.
Trudno je połączyć na jednym talerzu,
nie umniejszając smaku żadnego z nich.
Zastanawiałem się,
jak najlepiej wykorzystać je wszystkie.
Od razu przyszedł mi do głowy przepis.
Tak się składa, że eksperymentowałem z pastą doenjang i gochujang
oraz ganjagniem na wiele dziwnych sposobów.
GALARETKA Z GANJANGU LODY GOCHUJANG
Jedno jest pewne.
Nikt nie eksperymentuje z jedzeniem częściej niż ja.
SAŁATKA Z DORADY Z SOSEM GOCHUJANG
Kiedyś przyrządziłem to samo danie 130 razy.
Eksperymentuję z daniami, których nikt wcześniej nie robił.
LÓD O SMAKU SUSHI Z ŁOSOSIA
To dobra zabawa. Znajome, ale nowe.
GULASZ SZEFA KUCHNI MAKARON SUSHI
CYTRYNOWE MELONY CHLEBO-RYBA
To jedzenie w moim stylu.
To, co kucharz nakłada na talerz, mówi nam, kim jest.
Ciekawe, co przygotuje szef Choi Hyun-seok.
Robię stek z triem przypraw jang,
wykorzystując własne techniki kulinarne, by nasze tradycyjne przyprawy
przedstawić jako przystępne.
To będzie stek z dwoma dodatkami.
Najpierw zrobię kkakdugi z ganjangiem.
Rzodkiew z sosem sojowym pakuję próżniowo.
Dzięki temu sos wsiąknie w rzodkiew.
Potem ugotuję to sous vide.
METODA GOTOWANIA W WORECZKU PRÓŻNIOWYM
W WODZIE O OKREŚLONEJ TEMPERATURZE
Wystarczy 70 minut, by kimchi
miało konsystencję, jakby dojrzewało przez dwa dni.
Z pastą sojową doenjang też zrobię coś nowego.
Chcę spróbować ją przypalić.
Smaruję nią stek podczas grillowania,
żeby zaczęła skwierczeć i ładnie się przypiekła.
Subtelny smak doenjang w połączeniu z innym bogatym smakiem.
Ciekawi mnie stek szefa Choi z doenjang.
On też coś grilluje.
- Co to jest? - O rany.
- Ma kości. - Tak.
Wieprzowina.
Przyrządza wieprzowinę z triem przypraw jang.
Jest spokojny, poradzi sobie.
- W końcu przeżył Mosu. - Tak.
Ma talent.
- I jest przystojny. - Tak.
Jeśli teraz wygra, to koniec.
Oczywiście.
Moje danie to trio przypraw jang z Czedżu.
Wykorzystałem składniki z wyspy Czedżu,
takie jak mandarynki, liście rzepaku
i polędwicę z czarnych świń z Czedżu.
W polędwicy są tłuste i chude części.
Pokryłem tłuste części sosem sojowym.
Do chudych części przygotowałem sos z doenjang,
dymki i imbiru.
Grilluję ją nad węglem.
Nie muszą też używać gochujang?
Czuję silny zapach gochujang.
Chcę podkreślić smak gochujang.
Z gochujang robię coś nowego.
Gochujang to trudny składnik,
bo ma mocny smak i zostawia posmak w ustach.
Kluczem jest delikatność.
Musi smakować jak gochujang, ale być wyraziste i aromatyczne.
Aby pozbyć się tego posmaku,
ugotowałem gochujang z mandarynkami i owocami jałowca z Czedżu,
by wydobyć tylko aromat.
Przygotowałem sos z samego soku,
który ma intensywny aromat gochujang.
Gochujang pali w ustach i zostawia nieświeży posmak,
więc wymieszam je z wyciągiem z yuzu i sokiem jabłkowym i zmiksuję,
żeby wydobyć tylko aromat.
Dzięki azotowi i śmietanie…
uzyskam piankę.
Dzięki temu będzie cierpkie jak chogochujang,
ale po przełknięciu zniknie jak piana.
Zrobię espumę z gochujang na białych szparagach,
która zniweluje pikantność i nieświeży posmak gochujang
po przełknięciu.
ESPUMA: PIANKA PRZYGOTOWYWANA Z AZOTEM W SYFONIE
Ktoś zadzwonił.
Rany.
Szef Choi stoi nad przepaścią.
- Robi wszystko, by przetrwać. - Prawda?
Skończył?
Bitwa na trio przypraw jang została zakończona.
- Jazda! - Wygląda na pewnego siebie.
Dajcie mu wygrać. Niech napisze historię.
Bitwa na trio przypraw jang.
Zapraszamy do ślepego testu smaku.
- Jesteś super! - Jazda!
- Ładnie wyglądają. - Jazda!
- Jak gwiazdy filmowe!
Bitwa na trio przypraw jang.
Proszę wejść.
Byli naprawdę oddani swojej roli.
Tutaj liczył się tylko smak.
Proszę spróbować pierwszego dania.
To stek w doenjang, kkakdugi z ganjangiem
oraz białe szparagi z pianką z gochujang.
To nie kuchnia zachodnia, tylko koreańska.
My zawsze jemy mięso z warzywami w chogochujang.
Mamy też kimchi z rzodkwi z truflami i kolendrą.
Technika, której użyłem, nie jest ważna.
To nie efekciarstwo się liczy,
ale to, że zrobiłem dojrzałe kkakdugi w 70 minut,
i to, jak sprawiłem, że pasta gochujang jest aromatyczna, mimo że nie powinna.
To zabawne, eksperymentalne, znajome i z pewnością wyjątkowe danie.
Pierwsza degustacja.
Smakuje jak rzodkiew.
Jak to tak dobrze dojrzało?
Grubo krojone.
Świetnie pachnie.
Zrobił coś zupełnie innego, niż się spodziewałem.
Pokazał, co potrafi.
Mógłbym to wąchać bez końca.
Dobrze. Spróbujmy.
Rany.
Serce zaczęło mi walić jak szalone.
Od dawna tak nie przeżywałem gotowania.
Z panem Paikiem sędziowałem kiedyś w programie kulinarnym.
A jeśli chodzi o Anh Sung-jae,
mam większe doświadczenie.
Nie wiem, czemu aż tak się denerwowałem.
Spodziewałem się wyrazistych smaków,
ale aromaty sosu sojowego,
doenjangu i gochujangu są tutaj bardzo subtelne.
Oczekiwałem innych smaków.
Takiego podejścia do tematu
zupełnie się nie spodziewałem.
- To bardzo wyjątkowe danie. - Mój Boże.
Nie wiedziałem, czy to dobry, czy zły znak.
Teraz proszę spróbować drugiego dania.
Przygotowałem sezonowe składniki z wyspy Czedżu
i zmieszałem je z triem przypraw jang.
Tłuste mięso usmażyłem w sosie sojowym,
a chude podałem z sezonowym rzepakiem.
Zrobiłem też sos z doenjang i duszonego łopianu.
Każde danie potrzebuje podkręcenia.
Moje ma wyciąg z gochujang.
Zaletą mojego dania jest to, jak delikatny sos gochujang łączy się
z innymi sezonowymi składnikami.
Pachnie doenjangiem.
Dobrze.
Czuję doenjang.
Myślę, że im posmakuje.
Starałem się, by gochujang dopełniał danie,
więc powinno im smakować.
To jakiś miks.
Dobrze.
Gochujang i ganjang…
są subtelne, ale mają też moc.
Dobre i aromatyczne.
Mogę serwetkę?
Później zobaczę, co to.
Chcę tylko wiedzieć.
Czy coś było nie tak?
Albo coś było nie tak, albo był bardzo ciekawy,
ale czułem, że to pierwsze.
Dla niektórych to byłby zły znak.
Ale gdy ja trafię na coś ciekawego,
wypluwam to, żeby odkryć, co to takiego.
Wypluwam i biorę, żeby obejrzeć.
Jeśli jest do mnie podobny,
to dobry znak, więc jestem trochę zbity z tropu.
Rozpoczynamy głosowanie.
Wybierzcie danie smaczniejsze
i to, które lepiej wykorzystuje składnik przewodni.
Pierwsze danie kontra drugie.
Proszę dokonać wyboru.
Koniec głosowania.
Wynik to jeden do jednego.
Uczestnicy proszeni są o wyjście.
PAIK JONG-WON: CHOI HYUN-SEOK ANH SUNG-JAE: RAZ-DWA-TRZY
- Co to? - Wynik to jeden do jednego.
Uczestnicy proszeni są o wyjście.
Kolejny remis.
- Ta Czarna Łyżka ma talent. - Jest najlepszy.
Remis robi wrażenie.
- Tak. - Na pewno wygra.
Próbowaliśmy trzech rzeczy.
To danie…
trudno mi było rozgryźć.
Naprawdę? Ja byłem pod wrażeniem,
gdy wyczułem ganjang, gochujang i doenjang.
Pomyślałem, że w takiej odsłonie to danie może przemówić do każdego.
Gdy zobaczyłem składniki przewodnie,
pomyślałem, że doenjang i gochujang zdominują całe danie.
Ale zaskoczyło mnie, gdy okazało się, że są wyczuwalne, ale i subtelne.
Doenjang i gochujang są świetne. Gochujang to niemal sztuka.
Ja bardziej wyczuwałem yuzu niż gochujang.
Tu mamy ganjang z truflami, ale oliwa truflowa go zdominowała.
Chcę wiedzieć, jaki był zamysł kucharza.
Skąd taka kombinacja?
- Cóż… - Nie mam pojęcia, jaki był zamysł.
- Mnie po prostu smakowało. - Naprawdę?
Ciągle się zastanawiałem, co zrobili z ganjangiem.
Ja prawie go nie czułem.
I to mi się podobało.
- Ale tu nie czuć ganjangu. - Czuć.
Po prostu w taki sposób, że nie dominuje.
To trio przypraw jang.
Oceniając dania, skupiłem się na tym,
jak reprezentują koreańskie składniki
i czy osoby spoza Korei mogłyby ich spróbować,
nie zniechęcając się do nich.
Gochujang ma nie tylko słodki smak, ale też zostawia nieświeży posmak.
Zrobienie chogochujang w formie pianki
to imponujący pomysł.
Dlatego głosowałem na to danie.
Uznałem, że to jest danie,
które zachęci obcokrajowców do spróbowania naszej kuchni.
Tamto danie bardziej mi nie smakowało, niż wieprzowina mi smakowała.
Jestem po prostu szczery.
Gotuję wykwintną kuchnię,
więc przy takich technikach zawsze zwracam uwagę
na poziom wykonania.
Jeśli technika nie jest bezbłędna,
to nie jest technika.
Gdy biorę kęs jedzenia
i nie oddaje on właściwego smaku,
jest to dla mnie zbyt dwuznaczne.
Danie z wieprzowiną było jasne,
bo wiedziałem, że mięso zostało nasmarowane doenjang.
I miało lepszą równowagę smaków.
Kłócą się.
To stresujące.
Słyszałem, jak się kłócą.
Miałem nadzieję, że ten, który mi kibicował, miał przewagę.
Uczestnicy, zapraszamy do środka.
Rozumiem.
- Kopę lat. - Dzień dobry.
Nie spodziewałem się tu pana.
Dlaczego dodał pan trufle do kkakdugi?
Ganjang pasuje do trufli, nie wspominając o kolendrze.
Dobrze się równoważą,
ale to tylko moja opinia.
Zadaniem szefa kuchni jest gotowanie zgodnie z własnym stylem i smakiem.
- Dobrze. - To właśnie zrobiłem.
To była nasza najbardziej zażarta dyskusja tego dnia.
Mało się nie starliśmy.
Wiedzcie, że nasza ostateczna decyzja sprowadziła się do drobiazgu.
Więc bez zbędnych ceregieli,
bitwę na trio przypraw jang
zwycięża…
Pojedynek jeden na jeden. Bitwa na trio przypraw jang.
- Proszę. - Kto wygra?
Zwycięzcą jest…
Myślisz: „Ganjang z truflami. Banał”.
- Zgadza się. - Prawda?
Białe Łyżki to nie przelewki.
Czas, by wygrała Czarna.
Zabiorę mu tę gwiazdkę Michelin.
Szef Do-yun? Jak?
To wykonalne.
„Moje noże jeszcze nie zardzewiały”.
Wygram za wszelką cenę.
- Żartujecie. - Nieźle.
Tematem trzeciej rundy
jest Sala Składników.
Oto Bitwa Drużynowa.
Już się kłócą?
Czułem, że mi nie ufają.
Pewnie, że jestem zła.
Nie podobało mi się to.
Czemu nie wyjęłaś wszystkiego?
Nie znasz mnie. Nie wkurzaj mnie.
Napisy: Agnieszka Żurek