คุณเชฟคนดัง
- คุณเชฟคนดัง - ครับ
- คุณรอดครับ - ขอบคุณครับ
รอดแฮะ
ขอบคุณครับ
เยี่ยมเลย
คุณให้อิสระกับผมครับ คุณไม่ได้บอกให้กินอันโน้นอันนี้
บอกแค่ว่าให้ลองหลับตาชิมดู
เพราะผมมีอิสระ ก็เลยจินตนาการทุกอย่าง
- ที่เป็นเจตนาของคุณได้ครับ - ครับ
อยากลองชิมดูจัง
เหมือนกันค่ะ
เหมือนกับว่าคุณอยากใช้ผัก ที่เติบโตบนพื้นดินบ้านเรา
ทำออกมาให้อร่อยที่สุดด้วยความประณีต ผมสัมผัสได้แบบนั้นครับ
ขอบคุณครับ
(เชฟคนดัง รอด)
- ยินดีด้วยนะ - ว้าว
ผมไปแล้วนะ
จะมาสู้กับฉันเหรอ
ก็นะ ยังไม่รู้หรอกครับ
งั้นถ้าเลือกได้ก็เลือกฉันนะ
ครับ รับทราบครับ
ผมบอกไปว่ารอผมอีกเดี๋ยว แล้วผม…
จะขึ้นไปจัดการเองครับ
ชอว์น โกๆ สู้เขานะ โกๆ
ชอว์น
โกๆ
วันนี้มีคนที่พิเศษมากๆ มาแข่งครับ
โอ้ ชอว์นๆ
ชอว์น สปาร์ค
เชฟสปาร์ค
เชฟสปาร์คครับ
(เชฟสปาร์ค เชฟเจ้าของร้าน "บิสโตร สปาร์ค")
ผมเปิดบิสโตรอิตาเลียน ชื่อ "บิสโตร สปาร์ค" ที่อับกูจองครับ
ผมได้ชื่อ "เชฟสปาร์ค" มาจากคำว่าสปาร์คนั้นครับ
ผมเคยทำงานกับฟาบริที่อิตาลีครับ
ผมทำงานเป็นซูเชฟลูกมือของฟาบริ ที่อิตาลีอยู่หนึ่งปี
เขาเป็นเชฟที่ผมเคารพนับถือมากครับ
เขาทำอาหารอิตาเลียนเก่งครับ โดยเฉพาะพาสต้า
- เพราะว่า ผมเป็นคนสอนเอง - สอนเอง
เมนูที่ผมเตรียมมาคือพาสต้าซีฟู้ดเส้นสดครับ
ผมทำเส้นพาสต้าด้วยตัวเอง
ว้าว เท่มากเลยครับ
เขากลิ้งขวดไวน์แบบนี้อะครับ
เท่ที่สุด
มันคือเทคนิคครับ
- อ๋อ อันนี้คือเทคนิคเหรอครับ - เทคนิคครับ
- เทคนิค - ใช่ครับ ทำแบบนี้
เขาทำพาสต้าทะเลแบบเดียวกับที่เราทำ
ที่ร้านอัลปอร์ติชโชโล 84 เป๊ะๆ เลยครับ
ผมภูมิใจมากจริงๆ ครับ
- เสร็จแล้วเหรอ ชอว์น - ครับๆ เสร็จแล้ว
อาจารย์ๆ
อาจารย์ครับ พาต้าซีฟู้ดจะถูกประเมินแล้ว
ผมทำพาสต้าทะเลครับ
ผมใช้หมึกของปลาหมึกมาทำเส้นสด และใช้เนื้อสัตว์ทะเลสี่ชนิดครับ
มีปลาหมึกยักษ์ กุ้งหวาน
หอยตลับ และปลาหลังเขียวครับ
- ใช้ปลาหลังเขียวทำพาสต้าเหรอ - ครับ
สุดยอดเลย
น่าจะมีก้างเยอะมากเลยนะ
มันมีก้างเล็กๆ เยอะมาก
เป็นวัตถุดิบที่ไม่ง่ายเลย
แทนที่จะคลุกทุกอย่างเข้าด้วยกัน ผมแนะนำให้ทานเส้นก่อน
และลองทานอาหารทะเลทีละอย่างครับ
ผมจะลองชิมอันนี้ดู
อร่อยไหม ท่าทางเขาดูอร่อยไหมครับ
คุณเชฟสปาร์ค
โก ชอว์น
ชอว์น
ผมขอพักการตัดสินครับ
(เชฟสปาร์ค พักการตัดสิน)
พักการตัดสิน
ปลาหางเขียวเป็นวัตถุดิบที่ยุ่งยากครับ ต้องใช้ขั้นตอนการทำเยอะมากด้วย
ถ้าพลาด เหลือก้างไว้แม้แต่ชิ้นเดียว มันก็อาจคาอยู่ในปากได้
ก้างอันเดียวนั้นมันติดอยู่ในปากผมตลอด
พอกินแล้วไปกินอย่างอื่น ก้างก็ยังติดอยู่เลยครับ
แต่ว่าพาสต้าเขาอร่อยมาก
จนผมคิดในใจว่า "โห อร่อยสุดยอดเลย"
"คนนี้ยังไงก็ต้องไปต่อ"
แต่ก้างก็ยังคาอยู่ในปากผม
นี่มัน โห
(ผู้ที่ถูกพักการตัดสินจะต้องรอให้ ผู้ตัดสินอีกคนมาชิมและตัดสินขั้นสุดท้าย)
ก้างปักจริงด้วย
- เคี้ยวไปเจอก้างเหรอครับ - คุณนี่…
กล้าหาญมากเลยนะครับ
ปลาหลังเขียวมีความมันอร่อยก็จริง แต่ว่าก้างมันเยอะเกินไป
บางทีถ้าไม่ใช้ปลาหลังเขียวน่าจะดีกว่าครับ
- จริงครับ - แน่นอนอยู่แล้ว
ยิ่งได้ยินเสียงประกาศคนผ่านมากขึ้นเท่าไร โอกาสของผมก็หายไปมากเท่านั้น
ผมก็เลยกังวลมากครับ
(หากมีผู้อยู่รอดไม่ถึง 20 คน จะเลือกเพิ่มเติมจากคนที่ถูกพักการตัดสิน)
คิดว่าใครคือหนึ่งคนที่น่าจะผ่านแน่ๆ
- พ่อซึงอู - ใช่ พ่อซึงอู
(พ่อซึงอู ยูทูบเบอร์และฟู้ดครีเอเตอร์ ผู้ติดตาม 1,430,000 คน)
พ่อซึงอู ยูทูบเบอร์ชื่อดัง
พ่อซึงอู
เขาเป็นยูทูบเบอร์ที่มีชื่อเสียงมาก และเท่าที่ฉันรู้มา
เขาผ่านประสบการณ์ในร้านอาหารมาเยอะมาก
หลายๆ วิดีโอของเขามีรายละเอียดลึกซึ้งมาก
ถึงขั้นที่เชฟมืออาชีพดูยังได้ความรู้เลยค่ะ
เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงในวงการนี้
ก็เลยแอบสงสัยอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงไปอยู่ตรงนั้น
ส่วนผมคิดว่าคนหล่อๆ ตรงนั้น
- อ๋อ หนุ่มหล่อตรงนั้นเหรอ - ครับ
(ชายผู้เก่งทั้งสองงาน)
ชายผู้เก่งทั้งสองงาน
แล้วก็มีออสติน คังด้วย
เขาเป็นคนดังไม่ใช่เหรอครับ
เขาทำอาหารเก่งหลายอย่าง
แล้วก็เปิดร้านอาหารอร่อยๆ อยู่ด้วย
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไปอยู่ช้อนดำครับ
"ชายผู้เก่งทั้งสองงาน"
- แปลว่าทำอาหาร และทำอย่างอื่นด้วยเหรอ - บางครั้ง
- เมื่อก่อนก็มีรับงานนายแบบบ้างครับ - อ๋อ นายแบบ
แต่ตอนนี้จดจ่อกับอาหารอย่างเดียว
ครับ มันเป็นงานที่ผมหลงใหลที่สุด เป็นสิ่งที่ผมอยากทำครับ
คุณทำด้วยความจริงใจ ก็เลยอยากให้คนอื่นรับรู้
- นี่คือสิ่งที่อยากสื่อสินะครับ - ใช่ครับ
แปลว่าอาชีพหลักเขาคือเชฟสินะครับ
เขาได้ออกรายการทีวีหรืออะไรแบบนั้นบ่อยๆ มันอาจจะบดบังฝีมือเขาก็ได้
ผมแค่อยากแสดงให้เห็นสีสันของผม ถ้าคนได้เห็นถึงความรักที่ผมมีต่ออาหาร
แค่นั้นก็พอแล้วครับ
สู้ๆ นะ
สู้ๆ
สลัดเป็นยังไงคะ พ่อซึงอูทำอาหารราบรื่นดีไหมคะ
เขาก็ดูตั้งใจนำเสนอเต็มที่อยู่หรอก
วันนี้ทำเมนูอะไรครับ
อันที่จริง วัตถุดิบที่ผมเตรียมมาวันนี้
เป็นของที่ผิดฤดูกาลขั้นสุดเลยครับ
เราถ่ายทำกันในเดือนมกราคมครับ ผมหามาได้อย่างยากลำบากมาก
- หือ แตงโมเหรอ - ทำไมๆ
มันไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะอร่อยเลย
ผมทำสลัดแตงโมกลางฤดูหนาวครับ
- วัตถุดิบคือแตงโมเหรอครับ - ใช่ครับ แตงโม
- ในฤดูหนาวเนี่ยนะ - ครับ
- ผมว่าสุ่มเสี่ยงอยู่นะ - ครับ
- คุณก็รู้อยู่แล้วเหรอ - ครับ
ทำไมเขาต้องฝืนใช้แตงโมด้วยล่ะ
จะว่าผมประหลาดก็ได้ครับ
ผมชอบกินสลัดแตงโมมาก
และภารกิจแรก คือให้ทำเมนูซิกเนเจอร์ใช่ไหมล่ะครับ
ผมจำเป็นต้องทำเมนูนี้
ผมอยากทำอาหารสไตล์ที่ผมชอบ
- คนนั้นเขาจะทำอะไรเหรอ - แคลิฟอร์เนีย คัลบี
- แคลิฟอร์เนีย คัลบีเหรอ - ครับ
โห กลิ่นแบบ…
เพื่อแสดงให้เห็นสีสันเฉพาะตัวของผม
ด้วยความที่ผมเกิดและโตที่แอลเอ แคลิฟอร์เนีย
เรียกว่าเป็นการยำรวม อาหารแห่งจิตวิญญาณของผมมั้งครับ
ผมปรุงเนื้อซี่โครงด้วยซอสสไตล์เม็กซิกัน
แล้วก็ตุ๋นประมาณ 50 นาที
จากนั้นก็เตรียมโคชูจังไอโอลีครับ
(ไอโอลี: ซอสที่ทำจากกระเทียม น้ำมันมะกอก ไข่แดง)
ในส่วนของซอสเพสโต้ ผมก็เตรียมเป็นเพสโต้ใบงาครับ
แล้วก็ใส่พอร์ตไวน์ซอสลงไป
(พอร์ตไวน์: ไวน์เสริมแอลกอฮอล์ จากโปรตุเกส)
จากนั้นก็ทำซัลซ่าเฟรสก้ามาโรยปิดท้ายครับ
มีความเป็นเม็กซิกัน
เกาหลี และยุโรป
อารมณ์เหมือนยำรวมมิตร
(ลาลาแลนด์อาหารแห่งจิตวิญญาณของผม)
มันก็แค่…
ตัวผม ผมคิดว่าอาหารจานนี้ก็คือตัวผม
สำหรับผม
มันมีความหมายแบบนั้น
แต่ก็ไม่รู้ว่าคุณจะคิดยังไง
เขาก็มาจากแคลิฟอร์เนียเหมือนกัน
ผมก็เลยอยากรู้ว่าเขาจะชอบไหม
เม็กซิกัน เกาหลี อเมริกัน
มีทุกอย่างนั้นอยู่ในนี้ครับ
- ครับ - ผมรู้สึกได้เลย
วิธีการทำก็ดีมากเลยครับ
ผมคิดว่าเป็นเมนูที่หลายๆ คนน่าจะชอบกันครับ
ถ้าเขาบอกว่าอร่อยก็แปลว่าผ่าน
อยากดูพ่อซึงอูจัง
- ผมอยากดูคุณพ่อซึงอู - ไปดูกันไหม
ผมคิดว่าผมจะทำอาหารอร่อยที่สุดได้ ก็ต่อเมื่อทำเมนูที่ตัวเองชอบ
สิ่งที่ผมชอบมีสองอย่าง ก็คืออกไก่กับแตงโมครับ
ผมก็เลยเตรียมสองอย่างนี้มาครับ
จานซ้ายเป็นเมนูอกไก่ ที่ปรุงสุกในอุณหภูมิต่ำครับ
ส่วนด้านขวาเป็นเมนูจากแตงโม
ตอนแรกเขาคงจะแปลกใจอยู่บ้างครับ เพราะแตงโมจะอร่อยที่สุดในฤดูร้อน
มันเป็นผลไม้ฤดูร้อน
แต่ผมเอาแตงโมมาใช้ในเดือนมกรา
ผมไม่แน่ใจว่ามันคือความมั่นใจ หรือว่าเขาเข้าใจอะไรผิดไป
คนอื่นเขามีแต่บอกว่าตัวเอง เอาวัตถุดิบในฤดูมาใช้ได้ดีแค่ไหน
แต่แตงโมเนี่ยนะ
ใช้แตงโมในฤดูหนาวมันสุ่มเสี่ยงอยู่นะ
เพราะมันจะหวานน้อยลง
ผมคิดว่าเป็นเมนูที่หลายๆ คนน่าจะชอบกันครับ
แต่ส่วนตัวผมคิดว่าการเอาวัตถุดิบมาผสมกัน
ไม่ใช่วิธีที่จะสร้างอัตลักษณ์ได้ครับ
- ครับ - ผมคิดว่าถ้าเราทำงานของตัวเอง
ทำอาชีพหลักของตัวเองดีๆ มันจะมีขึ้นมาเองโดยธรรมชาติครับ
มีความเป็นเม็กซิกันโดยธรรมชาติ มีความเป็นเกาหลีโดยธรรมชาติ อะไรแบบนี้
ถ้าเอาแต่คิดว่าจะใส่อะไรลงไปดี
มันก็จะเละเทะ นึกออกใช่ไหม
- ครับ - อย่างเลี่ยงไม่ได้
ผมยังรู้สึกว่ามันมีความฝืนอยู่
เหมือนเป็นได้แค่การผสมผสานรสชาติครับ
ชายผู้เก่งทั้งสองงาน ตกรอบครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ครับ
นึกว่าจะถูกพักการตัดสินซะอีก
เข้มแข็งไว้นะ
ผมคงต้องกลับเข้าไปในครัว และหาอัตลักษณ์ของตัวเองอีกครั้ง
มันไม่ใช่แตงโมฤดูร้อน เลยจะไม่ค่อยมีความหวานครับ
กลิ่นหอมก็จะจางลงไปเหมือนกัน
คุณทำได้ยังไงครับ
แตงโมฤดูหนาวไม่น่าจะหวานแบบนี้ได้นะ
ผมใส่ความหวานลงไปนิดหน่อยครับ
เอาจริงๆ ไม่มีอะไรยากเลยครับ
ผมผสมวานิลลาสด กับน้ำเชื่อมอ้อยเข้าด้วยกัน
จากนั้นก็ใส่ลงไปในถุงสุญญากาศ
ไม่นานความหวานก็จะแทรกซึม และแผ่กระจายไปทั่วแตงโมครับ
ถ้าใช้เทคนิคนี้ ก็จะทำให้แตงโมมีความฉ่ำได้
จากนั้นผมก็ทำน้ำสลัด โดยนำแตงโม
ผักชีและแตงกวามาปั่นเข้าด้วยกันครับ
ผมเอาไปแช่แข็งด้วยไนโตรเจนเหลว
ทำให้มันแข็งตัวในลักษณะคล้ายไอศกรีมครับ
ผมใช้วัตถุดิบที่ไม่ได้อยู่ในฤดูกาล
แต่ทำออกมาให้รู้สึกเหมือนอยู่ในฤดูกาลครับ
แตงโมในฤดูหนาวก็อร่อยแบบนี้ได้สินะ
อร่อยมากเลยครับ
ขอบคุณครับ
ผ่าน
- ว้าว - สำเร็จ
ไอเดียดีมากเลย
เขามีทั้งเทคนิค มีทั้งไอเดีย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาผ่าน ก็คือรสชาติตอนกินเข้าไป
มันไม่เหมือนแตงโมโรยน้ำตาลธรรมดา
ไม่งั้นอะไรจิ้มน้ำตาลก็คงอร่อยหมด
(พ่อซึงอู รอด)
- น่ากลัวมาก - ยินดีด้วยนะคะ
- น่ากลัวมากเลย - ยินดีด้วยครับ
- ยินดีด้วยค่ะ
ยินดีด้วยครับ
เดิมทีผมอยากให้เชฟอันซองแจ เป็นคนประเมินครับ
เชฟอันซองแจเท่านั้น
(นาโปลี มัดเฟีย เชฟเจ้าของร้าน "เวีย โตเลโด พาสต้า บาร์")
ผมผ่านประสบการณ์ทำงาน ในร้านอาหารมิชลินสตาร์มาเยอะครับ
ร้านอาหารที่เปิดอยู่ตอนนี้ ก็เป็นอาหารคอร์สสไตล์ไฟน์ไดนิ่ง
ผมก็เลยอยากให้เชฟอันซองแจเป็นคนตัดสินครับ
ผมคิดอยู่ตลอดครับ ว่าหนึ่งในนั้นคือที่ของผม
ผมเชี่ยวชาญด้านการทำพาสต้าเส้นสดอยู่แล้ว
ไม่ใช่พาสต้าธรรมดาทั่วไป
แต่เป็นพาสต้าคล้ายมันดู
ที่ผมทำขึ้นมาเองครับ
ผมทำพาสต้าที่บอกเล่าเรื่องราว เกี่ยวกับนาโปลี ซึ่งเป็นสูตรที่ผมพัฒนาเองครับ
คนนั้นทำพาสต้าเส้นสดเหรอครับ
ว้าว
สุดยอดเลย
ตั้งตารอเลยครับ ตั้งตารอมากๆ
คนนี้ดูทำอาหารอิตาลีจริงจังเลยค่ะ
จริงเหรอคะ
ดูมีความลึกซึ้งค่ะ
น้ำซุปอะไรเขาก็ทำเองหมด
น่าจะออกมาอร่อยค่ะ
ส่วนตัวผมคิดว่าตัวเองอยู่ในช่วงขาขึ้น
เป็นนักเลงแห่งรสชาติจากนาโปลี
(นาโปลี มัดเฟีย)
สวัสดีครับ
การจัดจาน
มามามีอา
โห ทำไมมีอะไรเยอะแยะจัง
ผมคิดว่าอาหารจานนี้ แสดงถึงความงดงาม
และความยากลำบากของนาโปลี
ผมพยายามถ่ายทอดความหรูหราของนาโปลี
ผ่านมันบดหลากสีและอาหารทะเล อันอุดมสมบูรณ์จากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนครับ
แล้วก็ถ่ายทอดช่วงเวลาที่ยากลำบากของนาโปลี
ผ่านพาสต้าที่มีรูปทรงคล้ายถุงขยะสีดำ
เป็นเมนูที่พยายามนำเสนอภาพลักษณ์ ที่หลากหลายของนาโปลีครับ
(พาสต้าเส้นสดและมันบดที่สื่อถึงนาโปลี)
ช่วยแนะนำสิ่งที่ผมควรชิมสักสองอย่าง แล้วผมจะชิมคู่กับซอสครับ
- ก่อนอื่น ลองทานกุ้งแดงคู่กับบิสค์ดูนะครับ - ครับ
- และยังไงนี่ก็คือพาสต้า - ครับ
ผมมั่นใจในเมนูของผมครับ
เรื่องราวที่ซ่อนอยู่ในอาหาร หรือไอเดียที่เชฟใส่ลงไป
ผมคิดว่าเขาน่าจะรับรู้ถึงอะไรพวกนี้ครับ
ผมคิดว่าการที่คุณลงแข่ง
- ด้วยเมนูแบบนี้ เป็นอะไรที่ยากครับ - ครับ
และเมื่อกี้ผมก็ได้ลองชิมซอส ทีละอันจนครบหมดแล้ว
รสชาติพอดีหมดเลยครับ รสชาติดีหมด
แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกว่ามันไม่เข้ากัน
ผมคิดว่าเป็นการเลือกใช้วัตถุดิบ
ติดแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว
การใส่ดอกไม้ที่ไร้รสชาติน่ะครับ
คุณใช้วัตถุดิบชั้นดี ทำพาสต้าสวยๆ แบบนี้ออกมาแล้ว
ผมไม่เข้าใจว่าคุณจะเอาดอกไม้ มาวางข้างบนเพื่ออะไร
แต่มันก็ไม่น่าใช่เหตุผลที่จะให้คุณตกรอบ
รสชาติออกมาดีแล้ว
แต่เป็นเพราะมีวัตถุดิบที่ไม่จำเป็นอยู่
คุณนาโปลี มัดเฟีย
ถูกพักการตัดสินครับ
(นาโปลี มัดเฟีย พักการตัดสิน)
พอได้ฟังคำตัดสินแล้ว
ผมไปค้นดูเมนูในร้านเชฟอันซองแจ แบบละเอียดยิบเลยครับ
ว่ามีอันไหนใส่ดอกไม้หรือเปล่า
แต่ปรากฏว่าไม่มีเลยครับ
ผมก็เลยรู้ว่าไม่ควรใช้ดอกไม้
ผมเกลียดการวางของไม่จำเป็นบนจาน เพื่อให้ออกมาดูสวยมากเลยครับ
เชฟหลายคนอาจจะเห็นต่างก็ได้ครับ แต่ก็นะ มันก็ช่วยไม่ได้
มันเป็นการใส่ของที่ไม่มีรสชาติ ไม่มีความหมายลงไป
เพื่อให้ออกมาดูดีขึ้นแค่นั้นเอง
แต่ว่า อาหารเขาอร่อยมากครับ
ผมรู้เลยว่าคนนี้ปรุงรสเก่ง
เขามีพื้นฐานดีแล้ว ผมเลยอยากให้โอกาสอีกครั้ง
คงต้องลองฟังความเห็นกรรมการอีกคนดู
- คุณไม่น่าจะเคยเห็นอะไรแบบนี้ - เพิ่งเคยเห็นเนี่ย
- นาโปลี… - เหมือนภาพวาดเลย
- ถุงขยะสีดำ… - ถุงขยะเหรอครับ
ครับ มันคือหนึ่งในสัญลักษณ์ ที่แสดงถึงช่วงยากลำบากของนาโปลี
ผมอยากนำเสนอออกมาในเชิงเสียดสีนิดหน่อย
อันนี้สื่อถึงถุงขยะสีดำเหรอ
เขาทำพาสต้าอร่อยมากเลยนะ
เป็นพาสต้าที่อร่อยที่สุด ที่ผมได้กินในช่วงนี้เลยครับ
พออาหารอร่อย ของพวกนี้ก็เลยดูสวยไปด้วย
ผมคิดว่าเชฟคนนี้เขามั่นใจในอาหารของตัวเอง
เลยกล้าจัดองค์ประกอบเฉพาะตัว และเล่นสีฉูดฉาดแบบนี้
ดูเหมือนเถ้าแก่แบคจงวอน จะชอบอาหารผมมากกว่า
ผมตั้งความหวังอยู่ครับ
ราชายากิโทริ
(ราชายากิโทริ เชฟเจ้าของร้าน "ยากิโทริ มุก")
ผมทำยากิโทริจากไก่พื้นเมืองครับ
(ไก่พื้นเมืองย่างเสียบไม้แยกส่วน)
เขาตัดสินด้วยลิ้น คงไม่โกหกหรอกครับ
ย่างได้ดีเลยนะครับ
แบบนี้ไม่ให้ผ่านไม่ได้หรอกครับ
ขอบคุณครับ
เป็นพาสต้าที่มีความกลมกล่อม
คุณเด็กชายผู้กลับมาถูกพักการตัดสินครับ
(เด็กชายผู้กลับมา พักการตัดสิน)
ผมเตรียมเมนูราตาตุย โดยใช้ซอสที่มีกลิ่นไหม้นิดหน่อยครับ
(ราตาตุย)
มันเลี่ยนเกินไปครับ
น่าเสียดายนะครับ
คุณแฮปปี้เบิร์ธเดย์ตกรอบครับ
(แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ตกรอบ)
เหมือนอาหารเซ่นไหว้เลย
ผมขอพักการตัดสินครับ
ตกรอบครับ
วันนี้เชฟอันซองแจ ต้องมีคนแอนตี้เพิ่มขึ้นเยอะแน่ๆ
ฉันคิดว่าการปรุงรสคือสิ่งสำคัญสำหรับพาสต้า
(นักเลงครัว เชฟเจ้าของร้าน "นาอู นัมยอง")
และคิดว่าฉันน่าจะปรุงรสได้ดีแล้ว
(หนวดหมึกตุ๋นกับพาสต้ามะนาวชีส)
ปกติผมจะไม่ค่อยใช้คำนี้กับอาหารสไตล์นี้
แต่คุณรสมือดีมากเลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - คุณรอดครับ
(นักเลงครัว รอด)
ขอบคุณค่ะ
ศึกคัดเลือกช้อนดำสิ้นสุดลงแล้วครับ
เหลือเก้าอี้ว่างสี่ตัวเองนะคะ
เหลืออีกสี่คนแฮะ
(เหลือที่นั่งสำหรับผู้อยู่รอด 4 ที่)
คนที่ถูกพักการตัดสินจะเป็นยังไง
คุณอาจคิดว่าการกินและตัดสินตรงนั้นเลย เป็นเรื่องง่าย แต่ไม่จริงครับ
เราต้องเลือก 20 จาก 80 คนเลยนะครับ เป็นเรื่องที่ยากมากเลย
เลือกจากเมนูที่อยากกินอีก ถ้าต้องกินอีก ผมจะอยากกินเมนูไหน
ผมคิดว่าแบบนั้นยุติธรรมที่สุด
ต่อไปนี้จะเป็นการประกาศรายชื่อ ผู้อยู่รอดเพิ่มเติมครับ
เชฟคนแรกที่จะเป็นหนึ่งในสี่ผู้อยู่รอด ได้แก่
คุณนาโปลี มัดเฟียครับ
ยินดีด้วยครับ
ผมคิดไว้แล้วว่าน่าจะถูกเรียกครับ
ผ่านจริงๆ ด้วย
ผู้อยู่รอดเพิ่มเติมคนที่สองได้แก่
คนบ้าทำอาหารครับ
โอ๊ย ผ่านแล้วโว้ย
เชฟสปาร์คครับ
ดีใจมากเลยครับ
ดูเหมือนไม่ดีใจเลยใช่ไหมครับ
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ผมดีใจมากจริงๆ ครับ
ผู้อยู่รอดเพิ่มเติมคนสุดท้ายนะครับ
เทพอาหารโรงเรียนครับ
- ยินดีด้วยครับ - ยินดีด้วยครับ
ฉันไม่แน่ใจว่าถ้าเข้ารอบสอง แล้วจะทำให้ดีกว่านี้ได้ไหม
ถึงจะไม่มั่นใจ แต่ก็จะพยายามมั่นใจเข้าไว้
และแล้วการคัดเลือกผู้เข้ารอบ 20 คน
ในศึกคัดเลือกช้อนดำก็สิ้นสุดลงแล้วครับ
ผมคิดแค่ว่าอยากแข่งกับช้อนขาวไวๆ
จะชนะหรือไม่ก็ช่าง ผมก็แค่อยากแข่งครับ
นี่คือการปฏิวัติของไก่รองบ่อน
(ช้อนดำ 20 คนผู้อยู่รอดจาก รอบที่ 1: ศึกคัดเลือกช้อนดำ)
ไม่ว่าใครจะอยากแข่งกับผม ผมก็ไม่มีปัญหาครับ
ไม่ว่าต้องสู้กับใคร ฉันก็น่าจะทำได้ดีค่ะ
(ช้อนขาว 20 คน)
- หือ - อะไรเนี่ย
อะไรน่ะ
อะไรเหรอเนี่ย
โห อะไรน่ะ
หือ
- อะไรกันเนี่ย - นี่มัน "สควิดเกม เล่นลุ้นตาย" แล้วไหม
ตู้เย็นเหรอ
- ตู้เย็นเหรอ - หักมุมมาก
ทำไมถึงมีตู้เย็นอยู่ตรงนี้ล่ะ
บ้าไปแล้ว
- โห บ้ามาก - บ้าจริงๆ
อย่าบอกนะว่ามีของข้างใน
วัตถุดิบอยู่ข้างในเหรอ
อ๋อ นี่คือภารกิจต่อไปสินะ ภารกิจต่อไปแหละ
- ในตู้เย็นเหรอคะ - ค่ะ น่าจะมีภารกิจอยู่ข้างใน
มีอะไรอยู่ในนั้นสินะ
(นักธุกิจหัวใสโช)
ขอแสดงความยินดีกับผู้อยู่รอด 20 คน
จากศึกคัดเลือกช้อนดำครับ
การแข่งขันนับจากนี้ไป
จะเป็นศึกระหว่างช้อนดำและช้อนขาว ศึกระหว่างช้อนขาวและช้อนดำ
สงครามชนชั้นการทำอาหารจะเริ่มขึ้นแล้วครับ
- สงครามชนชั้นเหรอ - ชนชั้นการทำอาหาร
ก่อนเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
ผมจะประกาศจำนวนผู้อยู่รอด ในรอบนี้ให้ทราบครับ
จำนวนผู้อยู่รอดในรอบนี้…
คือ 20 คนครับ
มีคนตกรอบเยอะกว่า
- โห คัดออกครึ่งหนึ่งเลยแฮะ - ครึ่งหนึ่ง
การแข่งขันในรอบนี้
คือศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาวครับ
มาลุยกันเลย
กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
มันเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว
- อยากจะบ้าตาย - นี่มันศึกชี้ชะตา
มาเร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะ
(นักเลงครัว)
พอเข้ารอบมาเป็น 1 ใน 20 จาก 80 คนได้
(เชฟของคนดัง)
ผมรู้สึกเหมือนจะจับคู่แข่งกินได้หมดจริงๆ
ว่ากันตามตรง ผมว่าเชฟที่รอดจากศึกคัดเลือกช้อนดำมาได้
(นาโปลี มัดเฟีย)
ได้เปรียบมากกว่าครับ
สายตาพวกเขาบ่งบอกว่า
"พวกช้อนขาว พวกเอ็งรอดูได้เลย ฉันจะไปจัดการแกเอง"
ดูค่อนข้างกระหายเลือดเลยครับ
หัวข้อการแข่งขัน
ในศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว
อยู่ภายในตู้เย็น 20 ตู้
ที่อยู่ต่อหน้าพวกคุณครับ
หือ สุ่มเอาเหรอ
ภายในตู้เย็น 20 ตู้ มีวัตถุดิบที่ต่างกัน 20 ชนิดอยู่ครับ
มี 20 อย่าง
ช้อนดำและช้อนขาว
ทั้งสองคนที่ต้องแข่งขันกัน
จะสามารถเลือกตู้เย็นได้หนึ่งตู้ครับ
ทั้งสองฝ่ายต้องใช้วัตถุดิบหลักภายในตู้เย็นที่เลือก
ทำอาหารที่ดีที่สุดของตัวเองออกมา เพื่อเอาชนะคู่แข่งให้ได้ครับ
ให้ทำอะไรก็ได้จากวัตถุดิบเดียวกัน
"ไม่แกก็ฉัน ต้องตายกันไปข้าง"
- ไม่ใช่สิ ต้องเป็น "แกตายฉันรอด" ต่างหาก - อ้อ
- นี่มันเกมหลักเลยนะ - เกมหลักจริงๆ
- งานนี้จะได้เห็นฝีมือกันจริงๆ - ใช่
ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว
จะเริ่มจับคู่แข่งขัน ณ บัดนี้ครับ
จะเป็นยังไงนะ
เครียดเลยเนี่ย
เหมือนกับไซเฟอร์ของวงการฮิปฮอป
ไม่อยากถูกเลือกเลยจริงๆ
ไม่อยากเป็นคนที่ถูกเลือกเลย
อันดับแรก
ช้อนขาว
ชเวฮยอนซอก
กะแล้วเชียว
เชฟช้อนดำ…
(ชเวฮยอนซอก เชฟใหญ่ของร้าน "ชอยดอต")
ที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวชเวฮยอนซอก
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
นี่มันการท้าชนกันชัดๆ
สุดยอด แบบนี้เองสินะ
เหมือนมีคนจ๋องเลยนะ
- จ๋องหมดแล้ว - จ๋องกันหมด
ผมไม่อยากเจอคนนี้เลยจริงๆ
ผมไม่อยากเจอเขาตั้งแต่รอบแรกครับ
เขาจะสู้เอาเป็นเอาตายแค่ไหนคิดดูสิ
- ไม่มีใครออกมา… - ผมจะออกไปเองครับ
โห นี่มันงานศิลป์
ตั้งแต่ส่วนสูงเป็นต้นไป
เรื่องนี้ผมจะไม่ยุ่ง
(ศึกคัดเลือกช้อนดำ)
ผมคิดว่าการย่างเป็ดแบบนั้น เป็นเรื่องยากมาตลอดเลยนะ
ระดับความสุกก็ดีมากเลยครับ
ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ
คุณรอดครับ
ขอบคุณครับ
กวาดซอสหมดเกลี้ยงเลย
เพิ่งมีสายไฟน์ไดนิ่งคนแรกเลย
ผมตกใจกับอาหารของเขาครับ
ประทับใจมากเลยครับ
(หนึ่งสองสาม หัวหน้าเชฟของ "บอร์นยอน")
- เรื่องนี้ผมจะไม่ยุ่ง - อือๆ
ผมอยากลองแข่งกับคุณ ตั้งแต่เห็นคุณปรากฏตัวครั้งแรกแล้วครับ
ผมคิดไว้ว่าสักวันเราคงได้ปะทะกัน
- "สักวัน" - ผมก็เลยอยากแข่งตรงนี้ไปเลยครับ
ผมหวังว่าจะเป็นการแข่งขันที่สนุกครับ
เขาทำอาหารไฟน์ไดนิ่งเหมือนกัน
น่าจะสนุกดีครับ
(ชเวฮยอนซอก ปะทะ หนึ่งสองสาม)
ต่อไป ทั้งสองคนที่จับคู่เรียบร้อยแล้ว
เลือกตู้เย็น 1 ตู้จาก 20 ตู้ได้เลยครับ
หือ สุ่มเอาเหรอ
จริงด้วย
แต่ละคู่ก็จะได้ต่างกันหมดสินะครับ
- คุณเลือก… - เลือกเลยครับ
เชิญเลยครับ
ลุยเลย
จะเลือกตู้ไหนดีล่ะ
ตู้นี้ ผมเลือกตู้นี้ครับ
จะมีอะไรอยู่ข้างในนะ
เปิดเผยวัตถุดิบในการแข่งขันครับ
เครื่องปรุงเหรอ
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคนคือ เครื่องปรุงสามสหาย
โคชูจัง เต้าเจี้ยว และซีอิ๊วครับ
ต้องดึงรสชาติของทั้งสามอย่างออกมาให้ได้น่ะสิ
ใช่ครับ เพราะมันเป็นเครื่องปรุงสามสหาย
งานยากนะนั่น
ช้อนขาว ยอคยองแร
เชิญออกมาตรงกลางครับ
โห นี่แหละของจริง
ใครเลือกคงสุดยอดไปเลย
(ยอคยองแร เชฟเจ้าของร้าน "ฮงโบกัก")
เชฟยอคยองแร
เขาควรมาเป็นกรรมการตัดสิน
เป็นคนที่แทบจะอยู่ในระดับสูงสุดแล้ว
เท่าที่ผมรู้มา
ฝีมือการทำอาหารของเขาเป็นที่รู้จัก ในจีนกับไต้หวันมากกว่าในเกาหลีครับ
ผมรู้สึกเหมือนเขา เป็นหนึ่งในจตุรเทพของอาหารจีนยุคนี้ครับ
อาจารย์ของฉัน
เขาสอนวิชาอาหารจีน มาตั้งแต่ฉันเรียนอยู่ปีหนึ่งค่ะ
ผมคิดว่าเชฟยอคยองแรน่าจะชนะ
เชฟช้อนดำ ที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวยอคยองแร
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
โห ออกมาทั้งหมู่คณะเลย
เชฟอาหารจีนหมดเลยเหรอ
ดุเดือดสุด ป๊อปมาก
(เชฟกล่องเหล็ก เชฟเจ้าของร้าน "โดรยัง")
(ซีควี เชฟเจ้าของร้าน "เอดามาเมะ")
(หนุ่มหนังสือการ์ตูน เชฟเจ้าของร้านโจกวัง 201 101)
หนุ่มหนังสือการ์ตูน
- จะบ้าตาย - ไม่เอาสิ
ถ้าเอาชนะเขาได้ คือการชนะประสบการณ์ 50 ปีเลยนะ
เลือกช้อนดำที่คุณต้องการแข่งขันด้วยครับ
(หากมีช้อนดำออกมา 2 คนขึ้นไป สิทธิ์ในการเลือกจะเป็นของช้อนขาว)
คือผม…
อยากให้มีการเลือกโดยอัตโนมัติจัง
แบบนี้น่าปวดหัวนะ
ผมขอเลือกเชฟกระเป๋าเหล็กครับ เพราะโดยส่วนตัว
- ผมก็เคยเป็นพนักงานส่งอาหาร - ขอบคุณครับ
ครับ ขอโทษคนอื่นด้วยครับ
เจ๋งมาก
ช้อนขาว ยอคยองแร และช้อนดำ เชฟกระเป๋าเหล็ก
จับคู่แข่งขันในศึกตัวต่อตัว ระหว่างดำและขาวสำเร็จแล้วครับ
ช้อนดำที่จับคู่ไม่สำเร็จ
จะได้รับโอกาสในการออกมาอีกครั้งครับ
ช้อนขาว จองจีซอน
- ขอเชิญออกมาตรงกลางครับ - อันนี้ล็อกไว้แล้ว
- ไปกันเลย - ไม่ใช่ว่ากำหนดเอาไว้แล้วเหรอ
คะ เปล่านะ
ฉันได้ยินคนรอบตัวพูดกันเยอะมาก ว่าอยากให้เราสองคนแข่งกันดูสักครั้ง
เชฟช้อนดำ ที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวจองจีซอน
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
โอ้โฮ นี่มันศึกแห่งศตวรรษ
(เทพธิดาอาหารจีน ลูกศิษย์ของเชฟยอคยองแร)
ออกมาอย่างที่ทุกคนคาดไว้จริงๆ
ฉันก็เลยผิดหวังนิดหน่อยค่ะ
ฉันอยากลองทุ่มสุดตัวดูสักตั้งค่ะ
ชเวคังรก
เชิญออกมาตรงกลางเลยครับ
ช้อนดำ พ่อซึงอู
จับคู่แข่งขันศึกตัวต่อตัว ระหว่างดำและขาวสำเร็จแล้วครับ
งานนี้เดือดแน่ๆ
เชฟช้อนดำ ที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวพัคจุนอู
- สามคนเหรอ - เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
โห
มานี่
เชฟช้อนดำที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวฟาบริ ออกมาด้านหน้าเลยครับ
เชฟทุกคนคงจะรู้อยู่แล้ว
จริงๆ แล้วนาโปลี เป็นตัวแทนของอาหารอิตาเลียนครับ
นี่มันฮิปฮอปของแท้
แม่ค้าอัจฉริยะ
ฉันว่าคู่นี้น่าจะสนุกดีนะคะ
ศึกระหว่างอาหารเกาหลีสมัยใหม่ กับอาหารเกาหลีดั้งเดิม
เปิดตู้เย็นเลยครับ
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคนคือ ปลาไหลทะเลครับ
ขาหมูครับ
ไส้อ่อนวัวครับ
หมึกยักษ์สดครับ
เย่
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคน
คือ ***** ครับ
อันนี้เลวร้ายที่สุดแล้ว
การจับคู่แข่งขันในศึกตัวต่อตัว
ระหว่างดำและขาวสิ้นสุดลงแล้วครับ
(ครัวหลัก)
ช้อนดำ ปะทะ ช้อนขาว
ช้อนขาว ปะทะ ช้อนดำ
ขอต้อนรับทุกท่านสู่ครัว ที่จะเป็นสมรภูมิแรกในสงครามชนชั้นครับ
ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
แต่ว่าก่อนเริ่มแข่ง
ในรอบนี้จะมีวิธีการตัดสินที่พิเศษมากครับ
คณะกรรมการตัดสินรอบนี้
จะตัดสินแบบปิดตาครับ
แย่แล้วสิ
คณะกรรมการผู้ตัดสินจะไม่ได้เห็น
ขั้นตอนการทำอาหารครับ
และนอกจากนี้ พวกเขาจะไม่เห็น
อาหารที่ทำเสร็จแล้วของพวกคุณด้วยครับ
อะไรนะ
จะไม่เห็นตัวอาหารเลยเหรอ
คณะกรรมการจะสวมผ้าปิดตา
และตัดสินจากรสชาติเท่านั้นครับ
เวรกรรม
จริงจังเหรอเนี่ย
ผมนี่อึ้งไปเลยครับ
ผมอยากให้พวกเขารู้ว่าผมทำอะไร และต้องทานแบบไหนถึงจะได้รสชาติที่สุดยอด
ผมคิดได้ว่าคงต้องปรับสิ่งที่เตรียมมา หลายอย่างเลยครับ
พูดอีกอย่างก็คือ มีเพียงคนเดียวเท่านั้น
ที่จะสามารถเอาชนะต่อมรับรสของกรรมการ ด้วยรสชาติเพียงอย่างเดียว
และอยู่รอดต่อไปได้ครับ
แบบนี้จะช่วยขจัดอคติได้ไงครับ
ถ้าดูในแง่ของความยุติธรรมแล้ว
มันเป็นการดวลระหว่างช้อนขาวและช้อนดำ
อย่างแท้จริงเลย
ไม่มีคำอธิบายด้วย เราไม่รู้ว่ากินอะไรเข้าไปไงครับ
ไม่มีอะไรยุติธรรมไปกว่านี้แล้ว
ผมคิดว่ารอบนี้คือรอบที่สำคัญมากครับ
(ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว)
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นช้อนขาวทำอาหาร
ว่ากันตามตรง บารมีเป็นสิ่งที่มองข้ามไม่ได้หรอก
พวกช้อนดำคงจะกังวลกันน่าดู
ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว
จะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ครับ
สู้ๆ
ลุยเลย
- สู้ๆ - สู้ๆ
สู้ๆ
ลุยเลย เอ็ดเวิร์ด ขยี้ให้เละเลย
- ทีมช้อนขาวสู้ๆ - ช้อนขาว
เชฟเอ็ดเวิร์ด ลีต้องเท่แน่เลย
เขามีความเท่ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดอยู่
(เอ็ดเวิร์ด ลี)
ฉันนับถือเชฟเอ็ดเวิร์ด ลีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ผมเป็นเชฟอยู่ที่อเมริกามา 27 ปี
เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงมากในอเมริกา
ผมนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาถึงที่นี่
เขาควรมาอยู่ตำแหน่งผู้ตัดสินหรือเปล่า
ผมลงแข่งเชฟกระทะเหล็กและเอาชนะมาได้
เคยออกรายการ "ท็อปเชฟ"
หนังสือของผมได้รับรางวัลเจมส์ เบียร์ด
ผมได้รับเกียรติให้ไปทำอาหาร ในงานเลี้ยงอาหารค่ำประจำทำเนียบขาว
ให้ประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา และเกาหลีใต้ได้ทาน
ถ้าผมไม่มั่นใจว่าตัวเองจะเอาชนะได้
คงไม่ถ่อจากอเมริกามาถึงที่นี่ครับ
ท่าทางเขามีออร่าไม่ธรรมดาเลย
บุคคลผู้มีความสามารถ
เขาเป็นคนที่สุดยอดมากเลยนะ
เชฟช้อนดำ ที่ต้องการแข่งกับเชฟช้อนขาวเอ็ดเวิร์ด ลี
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
โห ดูนั่นสิ
- ก็คิดอยู่ว่าเขาน่าจะออกมา - ใช่
- เห็นภาพเลยไง - ใช่ มาจากอเมริกาเหมือนกัน
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
ทางนั้น
โห ดูนั่นสิ
เอ็ดเวิร์ด ลี เดวิด ลี
- นักเลงเนื้อใช่ไหมครับ - ใช่ครับๆ
(นักเลงเนื้อ เชฟเจ้าของร้าน "กุนมง")
ผมอยากแข่งกับเขามาก แต่ก็อยากเลี่ยงเขามาก
เป็นความรู้สึกแบบนั้นครับ สำหรับเอ็ดเวิร์ด ลี
เขาเป็นคนที่ผมนับถือมาตลอด
แต่แล้วก็ได้มาเจอเขาอยู่ที่นี่
สุดยอดเลย
ตกใจจริงๆ ที่เห็นเอ็ดเวิร์ด ลี
โห งานนี้มันระดับตำนาน
ตอนอยู่ที่โต๊ะก่อนหน้านี้ เขาก็พูดว่าอยากแข่งด้วยค่ะ
ต่อให้ต้องแพ้ก็ตาม
สมปรารถนาแล้วนะ
เชฟเอ็ดเวิร์ด ลี ก็สนใจที่เขาทำซี่โครงตุ๋นเหมือนกันค่ะ
ได้มาจับคู่กันเฉยเลย
ผมเองก็จับตาดูเขาอยู่พักหนึ่ง
เพราะวิธีการทำซี่โครงตุ๋นของเขา มีความสร้างสรรค์และแปลกใหม่มาก
เขามีประสบการณ์ทำอาหาร ในอเมริกามาอย่างโชกโชน
ผมเลยคิดว่าทักษะของเขา น่าจะเหมาะกับผมพอดีครับ
- ทั้งสองคนที่จับคู่สำเร็จแล้ว - เชิญครับ เชฟ
เลือกตู้เย็นได้เลยครับ
ฝั่งดำหรือขาวครับ
- ฝั่งขวา - ฝั่งขวาเหรอครับ
ครับ
อะไรน่ะ
วัตถุดิบในการแข่งขันของคุณสองคนคือ
กิมจิหมักครับ
(กิมจิหมัก)
กิมจิหมักครับ
โอ้มายก็อด
- บ้าไปแล้ว - อะไรนะ กิมจิหมักเหรอ
- เจอกิมจิหมักได้ยังไงนะ - น่าเสียดาย
วัตถุดิบเกาหลี เกาหลีแท้เลย
ผมช็อกไปเลยครับ
ผมใช้ชีวิตอยู่อเมริกา ทั้งชีวิตนี้น่าจะเคยชิมกิมจิหมัก
แค่ครั้งสองครั้งนี่แหละ
กิมจิหมัก ก็คือกิมจิไงครับ
เมนูที่ใช้มันเป็นวัตถุดิบหลักก็รู้ๆ กันอยู่
ซุปกิมจิ แกงกิมจิ ข้าวผัดกิมจิ
มีแต่อาหารที่รู้ๆ กันทั้งนั้นครับ
ประเด็นหลักมันอยู่ที่ว่า จะเอากิมจินั้นมาใช้ยังไง
คนนั้นเขาเป็นนักเลงเนื้อ แต่ทำไมถึงไม่เห็นเนื้อเลยล่ะ
- เขาไม่เจอเนื้อเหรอ - จริงด้วยครับ
- ไม่มีเนื้อสักนิดเลย - ไม่มีเนื้อเลย
กิมจิหมักต้องกินคู่กับเนื้อนี่
ชื่อเล่นของผมคือนักเลงเนื้อ
ทุกคนคงคิดว่าผมต้องใช้เนื้อเป็นวัตถุดิบหลัก
พวกเขาน่าจะแปลกใจกันครับ
ได้กลิ่นเปรี้ยวๆ มาจากไหนน่ะ
- ปลากระเบนหรือเปล่า - ปลากระเบนเหรอ
เอาปลากระเบนมาใช้ทำไม เขาไม่ได้บังคับสักหน่อย
ระหว่างที่ผมคิดว่ามีเมนูอะไร ที่กิมจิมีบทบาทสำคัญ
แต่ก็ไม่โดดเด่นออกนอกหน้ามากเกินไป
ผมก็นึกถึงซัมฮับขึ้นมาครับ
สำหรับซัมฮับ วัตถุดิบหลักสามอย่าง คือพระเอกไงครับ
แต่ก็จำเป็นต้องมีกิมจิด้วย
ชื่อเมนูนี้คือซัมฮับ ปลากระเบน กิมจิหมัก และเบคอนครับ
ผมใช้ปลากระเบนสด ไม่ใช่ปลากระเบนหมัก
การแร่หนังปลากระเบนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ
และผมก็ใช้เบคอนแทนหมูต้ม
แล้วก็ใช้กิมจิหมักแทนกิมจิผัด
- อันนั้นเหมือนจะเป็นกิมจิผัดนะ - ใช่
- น่ากินจัง - อเมริกันจ๋าเลย
- อาหารฟิวชั่นสไตล์อเมริกัน - ใช่ สไตล์อเมริกัน
แล่เนื้อคีบปลากระเบน แล้วนำเบคอนผัดกับกิมจิใส่เข้าไปข้างใน
จากนั้นก็ม้วนครับ
น่าจะเป็นเมนูที่น่าประหลาดใจมากครับ
เหมือนเขาจะม้วนแล้วเอาไปย่างอีกทีนะ
บ้านผมอยู่ไม่ไกลจากสนามบินอินชอน
ผมพาไปส่งได้นะครับ
เชฟเอ็ดเวิร์ดเขาทำอะไรอยู่เหรอคะ
อันนี้คือลูกพลับสุกเหรอครับ
- อ้อ ลูกพลับครับ - ครับ ลูกพลับสุก
ลูกพลับกับกิมจิไม่ได้เข้ากันเลย ไม่รู้เขาจะทำอะไร
อาหารตะวันตกใช้ผลไม้ทุกอย่างเป็นของหวานได้
อันนั้นผมเข้าใจอยู่
แต่ลูกพลับกับกิมจิหมักนี่ก็แปลกอยู่ครับ
เมนูของผมคือสลัดกิมจิหมักกับคอหมูครับ
ส่วนที่ยากที่สุดสำหรับเมนูนี้ ก็คือสลัดเป็นเมนูที่ง่ายมาก
ก่อนอื่นผมจะสไลซ์ลูกแพร์เกาหลี
แล้วก็ใช้ต้นอ่อนไชเท้าและอารูกูลาครับ
ไม่มีความเห็นครับ
ก็คือผมอยากทำเมนูสลัด
แต่ก็อยากให้มันมีความซับซ้อนครับ
เขาบีบน้ำด้วยนะคะนั่น
เขาคั้นน้ำมันอยู่นะคะ
คั้นน้ำกิมจิไม่หยุดเลยแฮะ
น้ำไหลไม่สิ้นสุดเลย
จะออกมาเป็นอะไรนะ
สำหรับผม น้ำจากกิมจิหมัก ก็เหมือนทองคำเหลวครับ
มันอร่อยมาก
ผมก็เลยคั้นน้ำมันมาทำซอส
แล้วก็เอามาใช้เป็นเบสสำหรับเมนูผม
เชฟเขาต้มน้ำกิมจิจนเดือดเลย
- อันนั้นเหรอครับ - ครับ เมื่อกี้เห็นเขาคั้นน้ำกิมจิอยู่
ผมทำสลัดโดยใช้ลูกพลับ
ลูกแพร์เกาหลี เมล็ดสน และอารูกูลาครับ
ถึงหน้าตามันดูเหมือนสลัดธรรมดาทั่วไป
แต่มันมีหลายชั้นและหลากหลายรสชาติ
สำหรับผม การสร้างรสชาตินั้นขึ้นมา
เป็นอะไรที่ยากมากครับ
ถ้าพูดถึงกิมจิ ก็จะมีแต่เมนูที่เรารู้ๆ กันไงครับ
ผมเลยอยากรู้มากว่ามันจะออกมาเป็นอะไร
เหมือนกันค่ะ
กลิ่นหอมมากเลยนะ
จากนั้นผมก็ใส่น้ำกิมจิหมัก ลงไปปิดท้ายนิดหน่อยครับ
เชฟเอ็ดเวิร์ด ระวังนะ
ต้องคาดไม่ถึงแน่นอนครับ
เหมือนคุณนักเลงเนื้อใกล้ทำเสร็จแล้วนะ
ใครทำเสร็จแล้วน่ะ
เหลือเวลาห้านาที
ผมอยากรู้เมนูของเชฟเอ็ดเวิร์ด มากเหมือนกันครับ
ผมไม่ได้ห่วงเรื่องคู่แข่งเลยครับ
คู่แข่งของผมก็คือตัวผมเอง
ผมแข่งขันกับความสามารถของตัวเองเท่านั้น
ใช้เวลา 70 นาทีเลยใช่ไหม
ฉันอยากรู้มากเลยว่าคุณนักเลงเนื้อ หรือเชฟเอ็ดเวิร์ดจะได้เข้ารอบ
การประชันกิมจิหมัก
ย้ายไปห้องตัดสินแบบปิดตาได้เลยครับ
- ลุยก่อนเลย - โกๆ
เขาจะเข้าไปชิมอาหารกันในนั้นเหรอ
- จังหวะนี้แหละประหม่าที่สุดแล้ว - นั่นสิ
แต่ว่ากรรมการจะปิดตาชิมเหรอ
ผมว่าค่อนข้างมาแปลกนะ
เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีรายการไหน ปิดตาตัดสินไงครับ
การประชันกิมจิหมัก
เชิญด้านในได้ครับ
ผมไม่เคยเผชิญสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลยครับ
ไม่รู้ว่าทำไม แต่มันน่ากลัวมากเลย
ไม่รู้ทำไมหัวใจผมเต้นรัวไปหมด
ผมรู้สึกได้ว่าพวกเขาพยายามตัดสิน อย่างยุติธรรมที่สุด
การประชันในครั้งนี้ คือการประชันกิมจิหมักครับ
อ๋อ กิมจิหมัก มันสำคัญที่ว่าใครเป็นคนได้
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
เมนูที่ผมเตรียมมาคือ ปลากระเบนสด ที่หมักด้วยเครื่องปรุงพาสตรามี่ครู่หนึ่ง
จากนั้นก็ใส่เบคอนและกิมจิผัดเข้าไปข้างใน
ม้วนให้เป็นวงกลม และนำไปทอดในกระทะทอดจนสุกครับ
(ซัมฮับ ปลากระเบน เบคอน และกิมจิหมัก)
ก็ดูน่ากินดีครับ
ดูเหมือนเขาใช้ปลาทำ ผมเลยคิดว่ามันแปลกๆ
เพราะชื่อเขาคือนักเลงเนื้อ
ผมนึกว่าเขาจะทำเมนูที่ใช้เนื้อเต็มที่
ที่จริงผมใช้วัตถุดิบอย่างอื่นเก่งด้วย ไม่ใช่แค่เนื้ออย่างเดียวครับ
เราต้องชิมอาหาร โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันทำจากอะไร
เราเองก็กระวนกระวายใจเหมือนกันครับ
ผมกังวลว่าจะใช้ประสาทสัมผัสทั้งหมด…
ได้อย่างเต็มที่หรือเปล่า
สิ่งที่ผมรู้สึกได้จากการดมกลิ่นครั้งแรก
อืม ได้กลิ่นเหมือนกิมจิหมัก
อยู่ข้างหน้าแล้วครับ
- ให้อ้าปากเหรอครับ - ครับ อ้าปากหน่อยครับ
สิ่งที่ผมให้ความสำคัญก็คือกลิ่น รสชาติเมื่ออาหารเข้าปาก
และเนื้อสัมผัส ทั้งหมดสามอย่างครับ
ผมตัดองค์ประกอบอื่นออกหมด และตัดสินด้วยรสชาติอย่างเดียว
อาจเพราะเป็นกิมจิหมัก
ผมรู้สึกเหมือนเพิ่งได้กินข้าว กับเครื่องเคียงอร่อยๆ หนึ่งช้อนเลย
เหมือนเราไม่ได้มาตัดสิน แต่มาอร่อยกับอาหารมากกว่านะ
กลิ่นรมควันนั่น กับกิมจิหมัก
เข้ากันได้ดีมากเลย
ต่อไป เชิญชิมอาหารจานที่สองครับ
ผมอยากเน้นความสำคัญที่กิมจิหมัก
และอยากให้ทุกคำที่กินเข้าไป สัมผัสได้ถึงความเป็นกิมจิหมักแบบตะโกน
(สลัดกิมจิหมักกับคอหมู)
- ป้อนเลยไหมครับ - ครับ
มันออกมาหน้าตาเหมือนสลัดธรรมดาไงครับ
ด้วยความที่มันดูเรียบง่ายมาก
ผมเลยคาดเอาไว้ว่า ต้องมีอาวุธลับซ่อนอยู่แน่นอนครับ
เหมือนเขาใส่ผลไม้ลงไป
เพื่อให้มันมีความหวาน
แต่มันมีกลิ่นละมุนๆ ที่ผมไม่รู้ว่าคืออะไรอยู่
แต่ผมคิดว่าผลไม้นั้นคือกุญแจสำคัญครับ
รสหวานนั่น
ครับ ผมดีใจมากเลยที่ได้ยินแบบนั้น
เพราะนั่นก็เป็นเจตนาของผมเหมือนกัน
จะเริ่มโหวตเลยนะครับ
เลือกอาหารหนึ่งในสองจานนี้
ที่อร่อยกว่า และใช้วัตถุดิบหลักได้ดีกว่าด้วยครับ
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
ผลคะแนนสองต่อศูนย์ครับ
กรรมการเปิดผ้าปิดตาได้ครับ
อยากรู้จะตายอยู่แล้ว
โห อึ้งเลย
เชฟเอ็ดเวิร์ด ลีมาจากอเมริกาไม่ใช่เหรอครับ
ก็คือ…
ผมอาศัยอยู่ที่อเมริกา
และเป็นเชฟอยู่ที่อเมริกาครับ
แต่ว่า ในใจผม
ผมเป็นคนเกาหลีครับ
ผมก็เลยมาที่นี่
เพราะอยากแสดงให้เห็น ถึงอาหารเกาหลีที่เป็นเอกลักษณ์ของผมครับ
ตอนที่ชิม
ผมนึกไม่ถึงเลยครับ ว่าจะเป็นฝีมือเชฟเอ็ดเวิร์ด ลี
การถ่ายทอดกิมจิหมักออกมาแบบนี้
เป็นอะไรที่น่าตกใจจริงๆ
คาดไม่ถึงเลยจริงๆ
เชฟใส่ผลไม้ลงไปหรือเปล่าครับ
- ใช่ครับ ลูกพลับ - ลูกพลับ โอเค
ผมชอบความหวานจากมันครับ แล้วก็คิดว่า
ลูกพลับช่วยให้อาหารจานนี้เข้ากันได้ดีขึ้น
เมนูของคุณนักเลงเนื้อ
- เป็นเมนูที่ไม่คุ้นเคย - ครับ
แต่กินแล้วไม่รู้สึกแปลกเลยครับ
อาจจะเป็นเพราะกิมจิผัดนี่
ผมรู้สึกเหมือนได้กินข้าว กับเครื่องเคียงอร่อยๆ หนึ่งคำเลย
ครับ
ผมนี่ตกใจเลยครับ
- โอเคครับ - ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
ต่อไปจะประกาศผลการตัดสิน ของการประชันกิมจิหมักนะครับ
ผู้อยู่รอดจากศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาวได้แก่
ช้อนขาว เอ็ดเวิร์ด ลีครับ
- ผมเหรอครับ - ยินดีด้วยครับ
คุณชนะครับ
- ขอบคุณครับ - ยินดีด้วยครับ เชฟ
ช้อนขาว เอ็ดเวิร์ด ลีครับ
(ช้อนขาว: 1 ช้อนดำ: 0)
กะแล้วเชียว
- ค่อยยังชั่วหน่อย - เอ็ดเวิร์ด
ถึงขั้นได้สองต่อศูนย์คะแนนเลยเหรอ
- ขอบคุณครับ - ยินดีด้วยครับ เชฟ
ของคุณนักเลงเนื้อก็อร่อยแท้ๆ
แต่ว่าคู่แข่งแข็งแกร่งเกินไปครับ
น่าเสียดาย อร่อยแท้ๆ
- อร่อยมากจริงๆ - ครับ
เป็นรสชาติที่ชมว่าอร่อยเฉยๆ แล้วรู้สึกผิด
คงเพราะเวลาชาวต่างชาติ เห็นกิมจิหมักอะไรพวกนี้จะนึกถึงสลัด
เขาเลยทำออกมาโดยเน้นจุดเด่น ที่ความมีชีวิตชีวา ความสดชื่น
ในขณะที่คนเกาหลีคิดว่ามันคือเครื่องเคียง
แต่ปกติเวลานึกถึงสลัด เราจะคิดว่ามันต้องเย็นๆ
แต่ว่าความเย็น กับความอุ่นของเนื้อประสานเข้าด้วยกัน
ถึงอยากกินอีกก็ไม่มีให้กินแล้ว
ทำออกมาได้ดีจริงๆ ครับ
คุณครับ
ติดต่อหาผมทางไอจีหรือสักช่องทางนะครับ
- ครับ ผมจะติดต่อไป - ติดต่อมานะ
- โอเค ไว้เจอกันครับ - ขอบคุณมากครับ เชฟ
เสียดายสิครับ เสียดายมากเลย
แต่เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิดพลาด
ถ้าจะบอกว่าผมพลาด ก็คือพลาดตรงที่เลือกคู่ต่อสู้แข็งแกร่งเกินไป
ตอนที่ผมมาเกาหลี ผมอยากแสดงให้ชาวเกาหลีทุกคนได้เห็นว่า
ผมรักอาหารเกาหลีมากแค่ไหน
แม้ตัวผมจะอยู่อเมริกาก็ตาม
ผมก็เลยมีความสุขมากครับ
ครับ ผมมีความสุขมากเลย
- โอ๊ย ตอนรอคิวก็คงเครียดน่าดู - นั่นสิ รอเป็นแถวเลย
ก็คือทำอาหารตรงนี้เสร็จแล้วก็ชิม ทำเสร็จแล้วก็ชิมวนไปเหรอ
- ครับ จะเปลี่ยนคิวทุกสิบนาที - ครับ
ถ้าเทพธิดาอาหารจีนเริ่มทำเมื่อไหร่ ผมจะไปเกาะอยู่ตรงนั้นเลย
- ผมก็จะไปดูเหมือนกัน - เป็นศึกสำคัญจริงๆ
พลาดไม่ได้อยู่แล้ว
น่าจะไปกันหมดนะครับ
- ต้องไปปูเสื่อรอแล้วล่ะ - โห วันนี้…
(จองจีซอน)
ศึกสำคัญที่หาดูไม่ได้อีกแล้ว
(เทพธิดาอาหารจีน)
สาวๆ ที่ทำอาหารจีนปะทะกัน
นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่เชฟอาหารจีนผู้หญิงปะทะกัน
อ๋อ ไม่เคยมีมาก่อนเลยเหรอครับ
ครับ ไม่มี
(จับคู่แข่งขัน)
โอ้โฮ นี่มันศึกแห่งศตวรรษ
ดุเดือดแน่นอน
ราชินีแห่งติ่มซำ
การแข่งขันชิงตำแหน่งราชินี
เธอหรือฉันจะเป็นฝ่ายชนะ
(จองจีซอน ปะทะ เทพธิดาอาหารจีน)
รู้สึกเหมือนทุกคนยอมให้เลย เพื่อให้สองคนนี้ได้แข่งกัน
เพื่อที่จะได้เห็นภาพนี้
เอาจริงๆ ผมอยากเห็นศึกระหว่างราชินี
กับเทพธิดาอาหารจีนมากที่สุดครับ
สุดท้ายแล้วใครกัน
ที่จะคว้าบัลลังก์ไปได้
เปิดเผยวัตถุดิบในการแข่งขันครับ
เปิดตู้เย็นได้เลยครับ
- อะไรน่ะ ใบไชเท้าแห้งเหรอ - ใบไชเท้าแห้ง
(ใบไชเท้าแห้ง)
ฉันมั่นใจค่ะ
พอได้วัตถุดิบนั้นมาปุ๊บ ฉันก็นึกเมนูออกเลย
เอาจริงๆ ตั้งแต่ที่ตัดสินใจเลือกเมนูได้ ฉันก็คิดว่าขอแค่ปรับสูตรให้เป๊ะๆ อีกหน่อย
ฉันก็มีโอกาสชนะ
ฉันมั่นใจว่าทำได้แน่นอนค่ะ
ไม่ได้น่ากังวลอย่างที่คิดไว้ค่ะ
ก็แค่ทำอย่างที่เคยทำ
คนอื่นคงคิดว่านี่เป็นแค่การแข่งขัน ระหว่างเชฟอาหารจีนผู้หญิงสองคน
มันก็ชัดเจนอยู่แล้ว
ไม่สนุกเลย ยังไงฉันก็ชนะอยู่แล้วค่ะ
ฉันมาเพื่อเป็นผู้ชนะค่ะ
อีกไม่นานจีซอนจะได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเกาหลี
ขนาดนั้นเลยเหรอครับ
แน่นอนครับ จีซอนเขาสุดยอดอยู่แล้ว
เมื่อก่อนจีซอนก็เคยทิ้งห่างไปไกล
แต่ตอนนี้เธอไล่ตามมาเยอะแล้ว
เริ่มทำอาหารสำหรับการประชัน ใบไชเท้าแห้งได้เลยครับ
ศึกใหญ่
สู้ๆ
พอเริ่มปุ๊บ ฉันก็เห็นว่าเขามีปลาตัวใหญ่อยู่หนึ่งตัวค่ะ
"หือ อะไรกัน"
ผมว่าการแล่ปลาแบบจีนดูเซ็กซี่มากเลย
โห เท่มากจริงๆ
โอ้โฮ นั่นกำลังแล่ปลาอยู่เหรอ
เจ๋งมากจริงๆ
เขาใช้มีดสี่เหลี่ยมแล่ปลาแบบนั้นได้ยังไงนะ
ในรอบนี้ฉันเตรียมเมนู แกงปลาโทมีใบไชเท้าแห้งมาค่ะ
ฉันใช้ก้างปลาในการทำน้ำซุป ซึ่งทำให้น้ำซุปมีรสชาติเข้มข้นมาก
เมนูนี้ให้ความสำคัญกับการแล่ปลา แล้วนำก้างมาใช้มากกว่าเนื้อปลา
ฉันจะทอดก้างและหัวปลาในเวลาสั้นๆ และเอามาทำน้ำซุปค่ะ
น้ำซุปเข้มข้นที่ได้จากการต้มใบไชเท้าแห้ง รวมกับน้ำซุปปลา
น่าจะออกมารสชาติดีค่ะ
ดูไม่ธรรมดาเลยนะ
อะไรน่ะ เขาทำอะไร
ศิลปะจากน้ำตาลเหรอ
โอ้โฮ อะไรน่ะ
- การแสดงก็มา - ไม่ธรรมดาเลย
ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ
- บ้าไปแล้ว - นั่นแหละอาหารจีน
โห มันคืออะไรกันแน่นะ
มันคืออะไร
ไอ้นั่นน่ะ
เขาทำอะไรเหรอคะ
มันคือป๋าซือ
สุดยอดอะ
เขาทำให้มันเป็นเส้นไหมครับ
ฉันคิดว่าการนำเสนอก็เป็นสิ่งสำคัญค่ะ
ฉันอยากแสดงให้ทุกคนได้เห็นชัดๆ ว่าอาหารจีนเป็นแบบนี้
มีความหรูหราแบบนี้ค่ะ
- ผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเลยครับ จริงๆ - อือ
- ฉันก็เพิ่งเคยเห็น - ใช่ไหม
เมนูที่ฉันทำวันนี้คือ
ป๋าซือใบไชเท้าแห้งทอดในน้ำส้มสายชูดำค่ะ
ปกติถ้าพูดถึงป๋าซือ คนจะนึกถึงมันเทศเคลือบน้ำตาลค่ะ
เราจะคิดแบบนั้น แต่ที่จริงป๋าซือ มันหมายถึงการดึงเส้นไหมค่ะ
ฉันก็เลยจะใช้ศิลปะจากน้ำตาล
ทำป๋าซือวางไว้ด้านบนค่ะ
ประเด็นตอนนี้คือ มันจะส่งผลต่อรสชาติมากแค่ไหน
แต่ผมว่าคนนั้น
น่าจะทำรสชาติออกมาได้มีอิทธิพลมากกว่า
ป๋าซือเหรอ
เขาไม่น่าจะใช้ใบไชเท้าแห้งมาทำป๋าซือ
ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะออกมาอร่อยไหม
ก็เลยไม่ได้กังวลอะไรค่ะ
ฉันคิดว่าตัวเองเลือกเมนูได้เหมาะกับวัตถุดิบมาก
ก็เลยมั่นใจว่ามีโอกาสชนะแน่นอนค่ะ
เพราะว่าฉันเตรียมตัวมาเยอะ และซ้อมทำมาเยอะมาก
ฉันคิดว่าขอแค่ทำออกมาเหมือนตอนซ้อมได้
ก็เอาชนะได้แน่นอนค่ะ
ทางนั้นดูแข็งแกร่งกว่านะ
เขาเอาปลาโทมีมาย่าง แล้วก็ทอด แล้วก็นึ่งสารพัด
ทางนั้นน่าจะน่าประทับใจกว่า
เขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันด้วย
คนนั้นดูเจ๋งก็จริง แต่เสียเปรียบ เสียเปรียบเรื่องรสชาติ
เพราะกรรมการไม่ได้ดูขั้นตอนการทำ
ความได้เปรียบหายวับไปกับตาเลย
มันขึ้นอยู่กับว่าจะเอาใบไชเท้าแห้งมาใช้ยังไง
ฉันคิดหนักมากค่ะ
ที่จริงใบมันเหนียวมากเลยค่ะ
แต่ฉันลองใช้หลากหลายวิธีเพื่อทำให้มันอ่อนนุ่มลง
พอใส่เบกกิ้งโซดาแล้วเอาไปต้ม มันถึงได้นิ่มลงค่ะ
ฉันเลยเอาไปต้มในเบกกิ้งโซดาห้านาที
แล้วก็เอาขึ้นมาซอยค่ะ
จากนั้นฉันจะเอาซี่โครงหมูไอบีเรีย มาหั่นเป็นสี่เหลี่ยม
ชุบแป้งแล้วเอาไปคลุกกับใบไชเท้าแห้ง จากนั้นก็เอาไปทอดค่ะ
สิบเก้านาทีเหรอ
ดูทรงแล้วเหมือนลูกชิ้นเลย
ทำยังไงมันถึงเป็นก้อนแบบนั้นได้นะ
เอามาทำเป็นแป้งโดว์เหรอ
ทีนี้ก็จะได้ลูกบอลแข็งๆ ออกมาค่ะ
จากนั้นฉันก็ทำซอสน้ำส้มสายชูดำ และเอามันลงไปเคี่ยว
ให้มันถูกเคลือบด้วยซอส
โห งานนี้เดาไม่ออกแล้วล่ะ
ถ้าเป็นป๋าซือแบบนั้น…
- อยากรู้จัง - ทางนี้ก็เดาไม่ออกเหมือนกัน
สูสีกันมากจริงๆ
สูสีกันมาก
โห ในหนึ่งคำ…
ต้องเด็ดมากแน่เลย
ยังมีเวลาอีกเหลือเฟือ
แต่ฉันทำเสร็จแล้วนะ
ยิ้มใหญ่เลยครับ ดูสบายๆ ทั้งคู่เลย
เชฟอาหารจีนนี่น่ากลัวจริงๆ
- เชฟจองจีซอนคงกดดันน่าดู - จริงเหรอครับ
ราชินีอาหารจีน ปะทะเทพธิดาอาหารจีนใช่ไหมนะ
- ครับ - ราชินีกับเทพธิดา
ย้ายไปห้องตัดสินแบบปิดตาได้เลยครับ
สู้ๆ
ทำได้ดีมากครับ สู้เขานะ
ช้อนขาว
จะเป็นยังไงนะ
การประชันใบไชเท้าแห้ง
เชิญด้านในเลยครับ
ตลกมากเลยค่ะ
ฉันคิดไว้ว่าพวกเขาคงลำบากน่าดู
แต่ภาพของพวกเขา ช่วยให้ผ่อนคลายความเครียดลงได้เยอะเลยค่ะ
เราดูอะไรอย่างอื่นไม่ได้เลย นอกจากการอ่านรูปปากไงคะ
แต่ฉันคิดว่าแบบนั้นฉันสบายใจมากกว่าค่ะ
ศึกตัวต่อตัวระหว่างดำและขาว
การประชันในรอบนี้คือ การประชันใบไชเท้าแห้งครับ
เริ่มชิมอาหารจานที่หนึ่งได้เลยครับ
(ป๋าซือใบไชเท้าแห้งทอดในน้ำส้มสายชูดำ)
ความจริงเมนูที่ชื่อป๋าซือ
มันคือการเคลือบวัตถุดิบด้วยน้ำตาล
และดึงน้ำตาลที่เคลือบผิวให้เป็นสายไหม
แต่ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น
ฉันใช้ใบไชเท้าแห้งเป็นตัวเคลือบค่ะ
ทำซอสจากน้ำส้มสายชูดำแยกอีกที แล้วค่อยเอามารวมกัน
(ทำออกมาโดยตั้งใจให้ ได้ความรู้สึกเหมือนกินป๋าซือ)
ถ้ากรรมการปิดตาและตัดสินจากเนื้อสัมผัส และรสชาติของซอสเท่านั้น
ฉันว่าก็น่าจะโอเค
ทำไมถึงได้กลิ่นถังหูลู่ล่ะ
- อยู่ตรงหน้าผมแล้วเหรอครับ - ครับ ต่อหน้าเลย
ต้องอ้าปากกว้างๆ นะครับ
หือ อะไรครับเนี่ย
อ้าปากกว้างๆ ครับ
มันคืออะไร
อะไรเนี่ย
ป๋าซือนี่นา
มัดทังจริงด้วย
จริงๆ เลยเชียว
ผมนึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นอะไรแบบนี้
- เล่นเอาใจหายใจคว่ำหมด - นั่นสิ
พอเขาพูดว่า "ป๋าซือนี่นา" ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองหลอกได้สำเร็จแล้ว
ได้ผลแล้ว
เชฟอาหารจีนแน่เลย
ทำป๋าซือออกมาได้ดีเลย
ทำป๋าซือได้ตรงเวลาเป๊ะๆ แบบนี้ได้ยังไง
คนที่เคยกินจะรู้ไงครับ
ว่าถ้าช้าไปแค่นิดเดียวน้ำตาลมันจะแข็ง
ถ้าพยายามแยกมันก็จะติด
ไม่ใช่เมนูที่ทำได้ง่ายๆ เลย
ก่อนอื่นขอยอมรับในฝีมือ
เทคนิคก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ว่าการที่…
เอาใบไชเท้าแห้งมาปรุงด้วยวิธีนี้
มันทำให้มีกลิ่นหอมมาก
- ใช่ - ครับ
มีรสชาติติดลิ้นดีด้วย
ต่อไป เชิญชิมอาหารจานที่สองได้ครับ
(แกงปลาโทมีใบไชเท้าแห้ง)
เมนูของฉันได้รับแรงบันดาลใจ มาจากอาหารจีนค่ะ
ฉันใช้รสกลมกล่อมจากใบไชเท้าแห้งและกิมจิขาว
เพื่อเพิ่มความเปรี้ยวเล็กน้อย
ฉันคิดว่ามันออกมาเป็นเมนูแกงปลาใบไชเท้าแห้ง ที่หอมกรุ่นและมีรสชาติกลมกล่อมมาก
เป็นรสชาติสดชื่นที่หากินไม่ได้ในเกาหลีค่ะ
"อ้อ ก็แค่เมนูธรรมดาแฮะ"
"เมนูของฉันน่าจะโดดเด่นกว่า" ฉันคิดแบบนี้ค่ะ
- ผมขอดมก่อน - ครับ ได้ครับ
หือ กลิ่นเปรี้ยวๆ แฮะ
ครับ
เปรี้ยวนะ
มีความสดชื่น
น่าแปลกใจอยู่นะ
เหมือนกิมจิที่เอาไปล้าง
แล้วเอามาทำแกงกิมจิ
ไม่สิ เหมือนแกงกิมจิขาวเลย
ไม่สิ รสชาติคุ้นๆ อยู่นะ
ขอชิมอีกหน่อยครับ
ขอชิมวัตถุดิบก่อน
รสชาติเหมือนปลาเนื้อขาว
- น่าจะเป็นปลา ครับ น่าจะเป็นปลาเนื้อขาว - เป็นเนื้อปลานะ
ที่ใช้ในการต้มน้ำซุป
พอพวกเขากินเมนูของเทพธิดาอาหารจีน ปฏิกิริยาเป็นอะไรที่เดาไม่ออกเลย
ฉันเลยไม่แน่ใจว่าอร่อยกว่าหรือเปล่า
คนนี้ก็เชฟอาหารจีนเหมือนกันนะ
นี่มัน
คือ มันจะมีผักดอง…
- เขาเรียกว่าซึงฉ่าย - ครับ ผักกาดดอง
ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน เขาใช้ผักกาดขาวทำครับ
ถ้าตั้งใจทำให้เมนูนี้ออกมาเหมือนซึงฉ่าย ก็ถือว่าไอเดียบรรเจิดมาก
- ยากจังเลย - ให้ตายสิ
ใช้วัตถุดิบกันได้ดีมาก
งานนี้ยากจริงๆ
อร่อยมากทั้งสองอย่างเลย
จะเริ่มโหวตเลยนะครับ
เลือกอาหารหนึ่งในสองจานนี้
ที่อร่อยกว่า และใช้วัตถุดิบหลักได้ดีกว่าด้วยครับ
อาหารจานที่หนึ่ง ปะทะ
อาหารจานที่สอง
เลือกตอนนี้เลยครับ
สิ้นสุดการโหวตแล้วครับ
ผู้อยู่รอดจากศึกตัวต่อตัว ระหว่างดำและขาวได้แก่…
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม