Celebrities' Chef.
-Celebrities' Chef. -Po?
-Nakapasa ka. -Salamat!
Nakapasa siya.
Salamat!
Magaling!
Hinayaan mo akong pumikit at namnamin ang pagkain
imbes na sabihin kung ano'ng dapat malasahan ko.
Dahil doon, nagawa kong isipin
-lahat ng sinabi mo. -Opo.
Gusto ko tuloy tikman.
Ako rin.
Naramdamdan ko na sinubukan mong lutuin ang mga gulay
nang masarap at may pag-iingat.
Salamat, Chef!
CELEBRITIES' CHEF, NAKAPASA
-Congratulations! -Wow.
Aakyat na 'ko.
Kalalabanin mo ba 'ko?
Hindi ko pa alam.
Kung may pagkakataon ka, gawin mo.
Sige po, Chef.
Sabi ko, maghintay siya
na makaakyat para matalo ko siya.
Shawn, laban! Kaya mo 'yan!
Shawn!
Laban!
May isang pinakaespesiyal sa lahat ng mga kalahok ngayon.
Shawn!
Shawn! The Spark!
Chef Spark!
Siya si "Chef Spark".
CHEF SPARK CHEF AT MAY-ARI NG "BISTRO SPARK"
Ako ang may-ari ng Bistro Spark, isang Italian bistro sa Apgujeong.
Doon nanggaling ang bansag ko na "Chef Spark".
Nagkatrabaho kami ni Fabri sa Italy.
Sous-chef niya ako nang isang taon.
Nirerespeto ko talaga siya.
Magaling siya sa Italian cuisine, lalo na sa pasta,
-kasi ako ang nagturo sa kaniya. -Tama.
Ang lulutuin ko ngayon, sariwang pasta na may lamang-dagat.
Ako mismo ang gagawa ng pasta.
Ang galing niya.
Pinapanipis niya ang masa gamit ang bote ng wine.
Ang galing.
Tingnan n'yo ang teknik niya.
-Teknik 'yan? -Oo.
-Gano'n pala. -Oo, parang ganito.
Gumawa siya ng seafood pasta sa parehong paraan
ng paggawa namin noon ng Al Porticciolo 84.
Ipinagmamalaki ko siya.
-Tapos ka na, Shawn? -Oo.
Chef.
Chef, tingnan mo. Titikman niya ang seafood pasta.
Seafood pasta ang niluto ko ngayon.
Ako mismo ang gumawa ng pasta gamit ang tinta ng pusit
at apat na klaseng lamang-dagat.
Gumamit ako ng pugita, matamis na hipon,
halaan, at tamban.
-Gumamit siya ng tamban sa pasta? -Oo.
Ang tapang.
Matinik pa naman 'yon.
Oo, tapos maliliit pa.
Hindi 'yon madaling gamitin.
Imbes na paghaluin lahat,
unahin n'yo munang kainin ang pasta at saka ang bawat sahog nito.
Ito muna titikman ko.
Nasasarapan ba siya?
Chef Spark…
Go, Shawn.
Shawn.
Hindi muna kita hahatulan.
CHEF SPARK, WALA PANG HATOL
Wala pang hatol.
Mahirap magluto ng tamban kasi matrabaho 'to.
May maiwan ka lang na isang tinik at puwede kang matinik nito.
May nakain akong isang tinik.
Kumain ako ng iba pagkatapos no'n pero ramdam ko pa rin ang tinik.
Napakasarap no'ng pasta.
Naisip ko, "Grabe, sobrang sarap nito."
"Makakapagpasiya agad ako."
Pero nararamdaman ko pa rin ang tinik.
Sige.
TITIKMAN NG ISA PANG HURADO ANG NILUTO NG DI PA NAHATULAN BAGO MAGPASIYA
Natinik nga ako.
-May tinik pa po ba? -Alam mo…
Ang tapang mo.
Masarap ang tamban, pero hindi maganda ang pagkakatanggal ng tinik.
Mas mabuti siguro kung walang tamban.
-Tama. -Oo nga.
Habang parami nang parami ang nakakapasa, mas bumababa ang tsansa kong makapasok.
Kinabahan ako dahil do'n.
KUNG DI PA KOMPLETO ANG MATITIRA, PIPILI MULA SA KALAHOK NA DI PA NAHATULAN
Sino sa tingin mo ang isang makakapasa?
-Si Seung-woo's Dad. -Tama.
SEUNGWOO'S DAD YOUTUBER NA MAY 1.4M SUBSCRIBERS
Sikat na YouTuber, Seung-woo's Dad.
Seung-woo's Dad.
Sikat na YouTuber siya, at sa pagkakaalam ko,
matagal na siyang nagluluto.
Gumagawa siya ng mga detalyadong video
na nakakatulong kahit sa mga propesyonal na chef.
Sikat siya sa industriya,
kaya nagtataka ako kung bakit siya nasa Black Spoons.
Doon ako sa guwapong 'yon.
-Ang guwapong binatang 'yon? -Oo.
CHEF OF ALL TRADES
Chef of All Trades.
Nandito rin si Austin Kang.
Sikat na siya, di ba?
Magaling siyang magluto ng iba't ibang klase ng putahe
at may sarili rin siyang restaurant.
Di ko alam kung bakit siya isang Black Spoon.
"Chef of All Trades".
-Nagluluto ka at may iba pang ginagawa? -Minsan.
-Naging model rin ako. -Gano'n pala.
Pero mas nakatuon ka ngayon sa pagluluto.
Opo, 'yon ang passion ko. 'Yon ang gusto kong gawin.
Gusto mong ipaalam sa lahat
-na seryoso ka rito, tama? -Opo.
Chef talaga ang trabaho niya.
Siguro natatabunan 'yon kasi madalas siyang napapanood sa TV.
Gusto kong ipakita kung sino ako at kung ano'ng gusto ko, ang pagluluto.
'Yon lang ang mahalaga.
Kaya mo 'yan.
Salamat.
Kumusta ang salad? Kumusta si Seung-woo's Dad?
Ginagawa niya ang lahat.
Ano'ng niluluto mo?
Hindi na napapanahon
ang mga sangkap na gagamitin ko.
Enero ngayon, kaya mahirap makahanap nito.
-Teka, pakwan ba 'yon? -Ang alin?
Hindi 'to gano'n kasarap.
Gagawa ako ng winter watermelon salad.
-Gagamit ka ng pakwan? -Opo.
-Ngayong tag-lamig? -Opo.
-Alanganin 'yan. -Tama po.
-Alam mong alanganin? -Opo.
Baka kaya pakwan ang napili niya?
Tawagin n'yo na akong baliw.
Pero mahilig ako sa watermelon salad.
Dahil ang paggawa ng signature dish ang unang misyon,
dapat gawin ko ang akin.
Gusto kong gumawa nito sa sarili kong paraan.
-Ano'ng lulutuin niya? -Californian galbi.
-Californian galbi? -Oo.
Oo, amoy ano…
Ito ang putahe na magpapakita kung sino ako
dahil ipinanganak at lumaki ako sa LA, California.
Pinaghalu-halong soul food? Basta.
Pinakuluan ko ang short rib sa Mexican-style sauce
sa loob ng mga 50 minuto.
Tapos hinanda ko 'yong gochujang aioli.
AIOLI: SAUCE NA GAWA SA BAWANG, OLIVE OIL, AT PULA NG ITLOG
Gumawa ako ng pesto sauce na gawa sa dahon ng perilla.
Niluto ko ang karne sa port wine sauce…
PORT WINE: FORTIFIED WINE MULA PORTUGAL
…nilagyan ng salsa fresca ang ibabaw nito.
Pinagsamang Mexican,
Korean, at European.
Pinagsama-sama ko lahat no'n.
Ito…
Ako. Tingin ko, ako ang putaheng 'to.
'Yon
ang ibig sabihin ng putaheng 'to sa 'kin.
Gusto kong malaman kung ano'ng tingin n'yo.
Taga-California rin si Chef Anh,
kaya iniisip ko kung magugustuhan niya 'to.
Mexican, Korean, at American.
Nandito na lahat.
-Opo. -Nalasahan ko nga.
Maganda rin ang pagkakaluto mo.
Maraming tao ang magugustuhan 'to.
Gusto ni Chef Anh, kaya makakapasa siya.
Gusto kong malaman ang kay Seung-woo's Dad.
-Gusto kong mapanood si Seung-woo's Dad. -Tara.
Alam kong pinakamasarap akong magluto pag gamit ko ang gusto ko,
na pitso ng manok at pakwan.
Dalawang putahe ang ginawa ko roon.
Nasa kaliwa ang pitso ng manok na niluto sa paraang sous-vide,
at sa kanan ang pakwan na salad.
Siguradong may pag-aalinlangan siya kasi masarap ang pakwan sa tag-init.
Napapanahon 'yon doon.
Pero ginamit ko 'to ngayong Enero.
Ewan ko kung malakas lang ang loob niya o nagkamali siya.
Gagamit ng napapanahon na sangkap ang karamihan.
Pero pakwan?
Alanganin na gumamit ng pakwan sa tag-lamig
kasi mapakla 'to.
Maraming tao ang magugustuhan 'to.
Pero tingin ko, walang pagkakakilanlan ang isang putahe
na pinaghalo-halo lang ang iba't ibang sangkap.
-Opo. -Kusang nangyayari 'yon
kung matagal ka nang nagluluto at magaling ka sa ginagawa mo.
Kusa dapat lalabas ang impluwensiya ng Mexican at Korean.
Kung ipipilit mong palabasin 'yon,
katarantaduhan lang 'yon, alam mo 'yon?
-Opo. -Gano'n ang nangyari.
Parang pinipilit mo ngayon ang konsepto mo,
at simpleng paghahalo lang ng lasa 'to.
Chef of All Trades, tanggal ka.
-Salamat. -Salamat po.
Hinatulan agad siya?
Ayos lang 'yan.
Kailangan mas marami pa ang oras ko sa kusina,
at hanapin ko ang pagkakilanlan ko.
Hindi tag-init, kaya medyo mapakla ang pakwan
at hindi rin ito mabango.
Paano mo ginawa 'to?
Hindi ganito katamis ang winter watermelons.
Pinatamis ko.
Di naman 'yon gano'n kahirap.
Pag pinaghalo mo ang vanilla extract at katas ng tubo
at nilagay sa vacuum sealer,
mabilis masisipsip 'to ng pakwan at tatamis na ang mga 'to.
Magiging makatas ang pakwan sa ganitong paraan.
Gumawa ako ng dressing sa paghahalo ng pakwan
sa wansoy at pipino.
Pinatigas ko 'to gamit ng liquid nitrogen
para maging parang ice cream.
Gumamit ako ng sangkap na di napapanahon,
pero ginawa ko 'tong napapanahon.
Di ko alam na ganito pala kasarap ang winter watermelons.
Napakasarap nito.
Salamat po.
Nakapasa ka.
-Wow. -Pasok siya.
Ang galing nito.
May mga pamamaraan siya at maganda rin ang naisip niya.
Pero pumasa siya dahil sa lasa no'n.
Iba 'to sa simpleng paglagay ng asukal.
Hindi napapasarap ng asukal ang lahat.
SEUNG-WOO'S DAD, NAKAPASA
-Ang hirap no'n. -Congratulations.
-Congratulations.
Congratulations!
Gusto kong si Chef Anh ang maging hurado ko.
Siya lang at wala nang iba.
NAPOLI MATFIA CHEF AT MAY-ARI NG "VIA TOLEDO PASTA BAR"
Nakapagtrabaho na 'ko sa Michelin-star restaurants,
at parang fine dining din ang ginagawa ko ngayon,
kaya gusto kong si Chef Anh ang maging hurado ko.
Iniisip ko lang na sa 'kin ang isa sa mga upuan na 'yon.
Specialty ko na talaga ang sariwang pasta.
Hindi 'to pangkaraniwang pasta.
Sarili kong gawa 'to.
Mala-dumpling na pasta 'to.
Gagawa ako ng sariling pasta na maipapakita ang kuwento ng Naples.
Sariwang pasta ba ang ginagawa niya?
Wow.
Ang galing.
Aabangan ko 'yan.
Gumagawa siya ng tunay na pagkaing Italian.
Talaga?
Mukhang punong-puno ng lasa 'yon.
Kahit ang sabaw, siya mismo ang gumawa.
Alam kong magiging masarap 'yon.
Tingin ko, napakagaling ko na ngayon.
Ako ang henyo ng panlasa ng Naples.
NAPOLI MATFIA
Hello, sir.
'Yong plating.
Ang husay!
Ang daming nandito.
Isipin ny'o 'to na putaheng pinagsama ang maalwan
at masalimuot na bahagi ng Naples sa iisang plato.
Makulay ang maalwan na bahagi,
gaya ng magkaibang kulay ng potato purée at iba't ibang Mediterranean seafood.
Pinakita ko naman ang masalimuot na panahong dinanas ng Naples
sa paggawa ng pasta na hugis itim na trash bag.
Isa 'tong putahe na nilalarawan ang iba't ibang bahagi ng Naples.
SARIWANG PASTA NA NILALARAWAN ANG NAPLES NA MAY POTATO PURÉE
Sabihin mo ang dalawang kakainin ko na may sauce.
-Una, ang pulang hipon na may bisque. -Sige.
-At isa 'tong luto sa pasta, kaya… -Sige.
May kumpiyansa ako sa niluto ko.
Alam kong maiintindihan niya ang kuwentong ipinapakita ng pagkain
at ang mga naisip ko bilang isang chef.
Alam kong mahirap
-na gumawa ng ganitong klaseng putahe. -Tama po.
Tinikman ko lahat ng mga sauce,
at tamang-tama ang lasa ng lahat.
Pero may naging isang hindi tama,
ang paggamit ng isang sangkap.
May sangkap na nangingibabaw.
Ang matabang na bulaklak.
Ewan ko kung bakit mo napiling maglagay ng bulaklak
sa isang magandang pasta na may eleganteng sangkap.
Pero sa tingin ko, di ka dapat matanggal nang dahil doon.
Malasa ang mga 'to,
pero may isang sangkap na di na kailangan.
Napoli Matfia…
di muna kita hahatulan.
NAPOLI MATFIA, WALA PANG HATOL
Matapos niyang hatulan ang luto ko,
tiningnan ko lahat ng menu sa restaurant ni Chef Anh
kung may bulaklak ang mga 'yon.
At wala pala kahit isa.
Ngayon alam ko na, di dapat ako gumamit ng bulaklak.
Ayokong naglalagay ng walang silbing bagay sa mga putahe para lang pagandahin 'to.
Maraming chef siguro ang di sasang-ayon sa 'kin, pero opinyon ko 'yon.
Nagdagdag siya ng isang bagay na walang lasa o gamit.
Ginawa niya 'yon para lang may maidagdag siya.
Pero masarap pa rin 'yon.
Masasabi kong napakagaling niya.
May alam na siya, kaya gusto kong bigyan siya ng isa pang pagkakataon
sa pagkuha sa opinyon ng isa pang hurado.
-Di ka pa siguro nakakita ng ganito. -Hindi pa.
-Sa Naples… -Napakamalikhain.
-Mga itim na trash bag 'to. -Mga trash bag?
Pinapakita nito ang masalimuot na dinanas ng Naples,
at gusto kong isama 'yon sa niluto ko.
Trash bag 'to, tama?
Masarap 'yon.
'Yon ang pinakamasarap na pastang natikman ko ngayon.
At mas gumandang tingnan 'yon dahil masarap 'yon.
Iniisip ko kaya magarbo at makulay ang disenyo sa putahe niya
kasi tiwala na siya sa pagluluto niya.
Tingin ko, mas magugustuhan ni Paik 'to,
kaya umaasa pa rin ako.
Ako si Yakitori King.
YAKITORI KING CHEF AT MAY-ARI NG "YAKITORI MOOK"
Gumawa ako ng yakitori gamit ang Korean chicken.
KOREAN CHICKEN YAKITORI MULA SA IBA'T IBANG PARTE
Hindi nagsisinungaling ang lasa.
Mahusay ang pagkakaluto.
Kailangan kitang ipasa.
Salamat po, sir.
Malinamnam na pasta pala 'to.
The Boy Who Returned, di muna kita hahatulan.
THE BOY WHO RETURNED, WALA PANG HATOL
Gumawa ako ng ratatouille na may sauce na sunog nang kaunti.
RATATOUILLE
Masyadong mamantika.
Pasensiya na, pero tanggal ka.
Happy Birthday, tanggal ka.
HAPPY BIRTHDAY, TANGGAL
Parang burol ko na 'to.
Di muna kita hahatulan.
Tanggal ka.
Dumadami ang kaaway ni Chef Anh.
Importante ang lasa sa paggawa ng pasta…
KITCHEN BOSS CHEF AT MAY-ARI NG "NAWOO"
…at parang nagawa ko naman nang tama.
NILAGANG PUGITA AT LEMON CHEESE PASTA
Madalang kong sabihin 'to sa mga ganitong putahe,
pero masarap na lutong-bahay 'to.
-Salamat. -Nakapasa ka.
KITCHEN BOSS, NAKAPASA
Salamat.
Tapos na ang elimination round para sa Black Spoon.
Apat na upuan na lang ang natitira.
Apat na lang.
4 UPUAN ANG NATITIRA
Ano'ng mangyayari sa mga di pa nahahatulan?
Mukha lang madaling hatulan ang putahe nang agad-agad, pero hindi.
Napakahirap pumili ng 20 katao mula sa 80.
Ang isipin kung anong putahe ang gusto kong kainin ulit
ang pinakapatas na paraan sa pagpasiya.
Oras na para sabihin ang mga karagdagang nakapasa.
Ang una sa apat na chef na nakapasa…
…Napoli Matfia.
Congratulations.
Alam kong tatawagin nila ako.
Alam kong mangyayari 'yon.
Ang pangalawang mananatili,
Cooking Maniac.
Diyos ko, nakapasok ako.
Chef Spark.
Ang saya-saya ko.
Hindi ba halata?
Di ko alam kung bakit.
Pero talagang masaya ako.
At ang huling mananatili…
Master of School Meals.
-Congratulations. -Congratulations.
Nakapasok ako, pero di ako sigurado kung kakayanin ko.
Susubukan kong pataasin ang kumpiyansa ko.
Napili na ang 20 finalists
mula sa Black Spoon Elimination Round.
Gusto ko nang kalabanin ang mga White Spoon ngayon.
Wala akong paki kung manalo o matalo ako. Lalaban ako nang husto.
Pag-aalsa 'to ng mga dehado.
ANG 20 NAKAPASA SA UNANG ROUND: BLACK SPOON ELIMINATION ROUND
Kung may gusto mang humamon sa 'kin, handa naman ako.
Alam kong kaya kong talunin kahit sino.
ANG 20 WHITE SPOONS
-Ano? -Ano 'to?
Ano 'to?
Ano 'yan?
Ano'ng nangyayari?
Ano?
-Anong lugar 'to? -Para 'tong Squid Game.
Mga refrigerator ba 'yon?
-Mga ref? -Nakakagulat.
Bakit may mga refrigerator dito?
Nakakaloko 'to.
-Grabe 'to. -Oo nga.
Ano'ng nasa loob no'n?
Mga sangkap?
Mukhang ito ang susunod nating misyon.
-Sa loob? -Nasa loob yata ang sunod nating misyon.
May laman ang mga ref.
GENIUS RESTAURATEUR
Pagbati sa 20 Black Spoons
na nakapasa sa Black Spoon Elimination Round.
Simula sa round na 'to,
ang Black Spoon laban sa White Spoon at White Spoon laban sa Black Spoon.
Magsisimula na ang labanan ng culinary class.
-Labanan ng antas? -Mga antas ng culinary.
Bago tayo opisyal na magsimula,
ito ang bilang ng makakapasa sa round na 'to.
Ang bilang ng mananatili sa round na ito…
dalawampu.
Marami pang matatanggal.
-Kalahati 'yon sa 'tin. -Kaya nga.
Ang round na 'to
ay one-on-one na na tapatan ng isang Black Spoon at isang White Spoon.
Kaya natin 'to!
Sabi na, e.
Mangyayari talaga 'to.
-Grabe. -Death match 'to.
Di ko inasahang mangyayari agad 'to.
KITCHEN BOSS
Pakiramdam ko kaya kong talunin ang kahit na sino kasi nakapasok ako…
CELEBRITIES' CHEF
…sa 20 mula sa 80 katao.
Sa tingin ko, ang Black Spoons na nakapasok sa elimination round…
NAPOLI MATFIA
…ang may kalamangan.
AHN YOU-SEONG
Tinitingnan nila kami na parang,
"Matatalo namin kayo, White Spoons."
Ang bangis no'n.
Nasa loob ng 20 refrigerator
na nasa harapan ninyo
ang magiging tema ng tapatang Black Spoon
at White Spoon.
Iba-iba kaya ang laman?
May 20 iba't ibang pangunahing sangkap sa bawat refrigerator.
Dalawampung sangkap.
Pipili ng isang refrigerator
ang mga chef na magtatapatan,
isang Black Spoon at isang White Spoon.
Gagamitin ng dalawang chef ang pangunahing sangkap na nasa loob
para magluto ng pinakamasarap na putahe at talunin ang kalaban nila.
Bale magluluto tayo ng pareho ang sangkap.
Parang, "Patay ka, patay ako" pala 'to.
-Mali, "patay ka, buhay ako" dapat. -Oo nga.
-Totoong laban na 'to. -Oo nga.
-Dito mo maipapakita ang galing mo. -Tama.
Oras na
para malaman ang maghaharap-harap.
Paano kaya 'to?
Kinakabahan ako.
Para pala 'tong cipher sa hip-hop.
Ayaw ko talagang mapili.
Handa na silang kalabanin tayo.
Ang mauuna,
mula sa Team White Spoon…
Choi Hyun-seok.
Sabi na, e.
Kung mayroon sa Black Spoons
CHOI HYUN-SEOK ANG EXECUTIVE CHEF NG "CHOI"
ang gustong hamunin si Choi Hyun-seok ng Team White Spoon,
lumapit na kayo.
Sila ang makakapili ng makakalaban nila.
Ganito pala 'yon.
Nanghihinayang silang lahat.
-Kinakabahan sila. -Nanghihinayang sila.
Gusto ko talaga siyang iwasan.
Ayaw kong hamunin siya sa unang round
dahil determinado siyang lumaban.
-Walang kahit sino ang… -Ako ang hahamon.
Ang ganda nilang tingnan.
Pareho silang matangkad.
Hindi ako lalapit do'n.
ELIMINATION ROUND NG BLACK SPOON
Alam kong mahirap lutuin ang bibe nang ganiyan.
Maganda ang pagkakaluto niya sa bibe.
Mas gumaling ka.
Nakapasa ka.
Salamat.
Sinimot niya lahat ng sauce.
Ikaw ang una mula sa fine dining.
Nagulat ako sa putahe niya.
Nakakabilib 'yon.
ONE TWO THREE HEAD CHEF NG "BORNYON"
-Hindi ako lalapit diyan. -Hindi.
Gusto ko na siyang hamunin no'ng una ko pa lang siyang nakita.
Alam kong makakalaban ko siya sa kompetisyon.
-"Makakalaban." -Kaya ba't di na ngayon?
Sana maging masaya ang labang 'to.
Pareho silang mahusay sa fine dining.
Magiging masaya 'to.
CHOI HYUN-SEOK LABAN KAY ONE TWO THREE
Sa dalawang chef na natapos na ang pagpili ng kalaban,
pumili kayo ng isa mula sa 20 refrigerator.
Iba-iba kaya ang laman?
Siguro.
Magkakaiba ang sangkap sa bawat laban.
-Ikaw na ang pumili. -Ikaw na lang.
Sige na.
Laban!
Ano kaya'ng pipiliin ko?
Ito ang napili ko.
Ano kaya ang nasa loob?
Ipapakita na ang pangunahing sangkap.
Jang.
Ang jang trio, tatlong Korean condiment, ang pangunahin n'yong sangkap.
Gochujang, doenjang, at ganjang.
Kailangang mapalabas nila ang lasa ng tatlo.
Kaya ngang tinawag na trio.
Ang hirap no'n.
Lu Chinglai ng Team White Spoon,
maaari ka nang lumapit.
Heto na.
Magiging mahirap ang laban na 'to.
LU CHINGLAI CHEF AT MAY-ARI NG "HONG BO GAK"
Chef Lu.
Dapat hurado siya.
Isa siya sa pinakamagagaling.
Sa pagkakaalam ko,
mas kilala siya sa kakayahan niya sa China at Taiwan kaysa sa Korea.
Isa siya sa mga grand master ng Chinese cuisine.
Naging propesor ko siya.
Nagturo siya ng Chinese cuisine noong first year college ako.
Sa tingin ko, si Chef Lu ang mananalo.
Kung mayroon sa Black Spoons
ang gustong hamunin si Lu Chinglai ng Team White Spoon,
lumapit na kayo.
Isang buong grupo na 'yan!
Chinese cuisine ang niluluto nila, tama?
Ang tindi nito. Sikat kasi siya.
SELF-MADE CHEF CHEF AT MAY-ARI NG "DORYANG"
GOD OF SEASONING CHEF AT MAY-ARI NG "EDAMAME"
COMIC BOOK CHEF CHEF AT MAY-ARI NG "CHO KWANG 201, 101"
Comic Book Chef.
-Nakakabaliw 'to. -Huwag.
Pag natalo mo siya, parang natalo mo ang 50 taon niyang karera.
Maaari ka nang pumili ng Black Spoon na gusto mong makalaban.
KUNG MARAMING BLACK SPOONS ANG LALAPIT, ANG WHITE SPOON ANG PIPILI
Di ko alam.
Mas gusto ko sana kung may napili na para sa 'kin.
Ang hirap nito.
Pipiliin ko si Self-Made Chef dahil dati rin akong
-nagde-deliver ng pagkain gaya niya. -Salamat!
Pasensiya na sa iba.
Ang galing!
Lu Chinglai ng Team White Spoon at Self-Made Chef ng Team Black Spoon,
kayo ang magkakaharap sa tapatang Black Spoon at White Spoon.
May pagkakataon pang lumapit ulit
mga Black Spoons na di napili.
Jung Ji-sun ng Team White Spoon,
-maaari ka nang lumapit. -Alam na agad kung sinong kalaban niya.
-Tara! -Di pa ba natin alam kung sino?
Ano? Hindi.
Marami ang gustong hamunin ko siya.
Ang Black Spoons na gustong hamunin si Jung Ji-sun ng Team White Spoon,
lumapit na kayo.
Ito na ang labanan ng siglo.
GODDESS OF CHINESE CUISINE ESTUDYANTE NI LU CHINGLAI
Lumapit siya gaya ng inaasahan ng lahat.
Medyo dismayado ako.
Gusto kong ipakita sa kaniya ang lahat ng makakaya ko.
Choi Kang-rok,
maaari ka nang lumapit.
Si Seung-woo's Dad ng Black Spoon
ang napili para sa tapatang Black Spoon at White Spoon.
Mahirap na laban 'yan.
Kung mayroong Black Spoons
na gustong hamunin si Park Joon-woo ng Team White Spoon,
-Tatlong tao? -lumapit na kayo.
Naku.
Halika rito.
Lumapit na ang Black Spoons na gustong hamunin
si Fabri ng Team White Spoon.
Alam naman ng lahat ng mga chef
na ang Naples ang may pinakamasarap na Italian cuisine.
Para talaga 'tong hip-hop.
Genuis Restaurateur.
Magiging masaya ang laban na 'to.
Modernong Korean cuisine laban sa traditional na Korean cuisine.
Pakibuksan ang refrigerator.
Conger eel ang pangunahin n'yong sangkap.
Paa ng baboy.
Bituka ng baka.
Buhay na pugita.
Ayos!
Ang pangunahin n'yong sangkap,
*****.
'Yan ang pinakamahirap.
Tapos na ang pagpili para sa one-on-one
na tapatan ng Black Spoon at White Spoon.
Black Spoon laban sa White Spoon.
White Spoon laban sa Black Spoon.
Maligayang pagdating sa kusina kung saan magsisimula ang una ninyong laban.
Magsisimula na ang one-on-one na tapatan ng Black Spoon at ng White Spoon.
Pero bago 'yon,
magiging iba ang paraan ng paghahatol dito.
Sa round na ito, titikman ng mga hurado
ang putahe n'yo nang nakapiring.
Grabe na 'to.
Hindi panonoorin ng mga hurado
ang pagluluto n'yo.
At hindi rin nila makikita
ang natapos n'yong putahe.
Ano?
Hindi nila makikita ang mga niluto?
Nakapiring ang mga hurado
at hahatulan ang niluto n'yo nang base lamang sa lasa.
Buwisit.
Talaga ba?
Medyo nagulat ako roon.
Gusto kong malaman nila kung paano ko niluto 'yon at paano kainin 'yon.
Napagtanto ko na kailangan kong baguhin ang estratehiya ko.
Sa madaling salita,
ang mga chef lamang na mapapahanga ang mga hurado sa lasa ng putahe nila
ang makakapasa.
Tanggal ang anumang pagkilin nito.
Kung usapang patas,
magiging totoong labanan ito sa pagitan ng White Spoons
at ng Black Spoons.
Hindi ko alam o walang paliwanag kung ano'ng kakainin ko.
Wala nang mas papatas pa roon.
Pinakamahalaga ang round na 'to.
1:1 NA TAPATAN NG BLACK SPOON AT WHITE SPOON
Ngayon ko pa lang makikitang magluto ang White Spoons.
Mahirap talunin ang mga beterano.
Kabadong-kabado na siguro ang Black Spoons.
Ang one-on-one tapatan ng Black Spoon at White Spoon
ay magsisimula na.
Laban!
Galingan n'yo!
Kaya n'yo 'yan!
-Go! -Laban!
Laban!
Laban, Edward! Galingan mo!
-Galingan n'yo, White Spoons! -Laban, White Spoons!
Ang astig ni Chef Edward Lee.
Astig naman na talaga siya.
EDWARD LEE
Matagal ko na siyang hinahangaan.
27 taon na akong chef sa Amerika.
Sikat na sikat siya sa Amerika.
Di ko inaasahan na makita siya rito.
Hindi ba dapat hurado siya?
Sumali na ako at nanalo sa Iron Chef.
Sumali rin ako sa Top Chef.
Nanalo ako ng James Beard Award para sa mga libro ko.
Isang karangalan sa 'kin na magluto sa White House State Dinner
para sa pangulo ng US at pangulo ng South Korea.
Hindi ako pumunta rito mula sa Amerika
kung di ako naniniwalang mananalo ako.
Ibang-iba ang dating niya.
Napakagaling niya.
Napakahusay niyang chef.
Kung may Black Spoons
na gustong hamunin si Edward Lee ng Team White Spoon,
lumapit na kayo.
Tingnan mo nga naman!
-Alam kong lalapit siya. -Oo nga.
-Tamang-tama ang tapatang 'to. -Oo, parehong galing America.
…lumapit na kayo.
Ayan na.
Tingnan mo nga naman!
Edward Lee at David Lee, laban na!
-Siya ba si Meat Master? -Oo, siya nga.
MEAT MASTER CHEF AT MAY-ARI NG "GUUNMONG"
Gusto ko siyang kalabanin pero gusto ko rin siyang iwasan.
'Yon ang naramdaman ko kay Edward Lee.
Matagal ko na siyang hinahangaan,
kaya nagulat ako nang makita ko siya rito.
Ang galing.
Gulat na gulat ako nang makita ko si Edward Lee.
Ibang klase talaga 'to.
No'ng nasa mesa kami, sabi niya gusto niyang makalaban si Edward Lee
kahit matalo pa siya.
Natupad ang pangarap niya.
Noong ginagawa niya ang galbi-jjim kanina,
pinapanood siya ni Chef Edward.
Di ako makapaniwalang magtatapat sila.
Pinanood ko siya kanina kasi
talagang napakamalikhain at kakaiba ang pagkakaluto niya sa galbi-jjim.
Marami siyang karanasan sa pagluluto sa Amerika,
kaya sa tingin ko, tamang-tama ang kakayahan niya sa 'kin.
-Lumapit na kayo sa mga refrigerator -Chef, halika.
at pumili ng isa.
Itim o puti?
-Kanan. -Kanan?
-Oo.
Ano kaya 'to?
Ang pangunahin n'yong sangkap…
mukeunji.
MUKEUNJI, AGED KIMCHI
…mukeunji.
Naku.
-Grabe. -Ano? Mukeunji?
-Paano nila nakuha ang mukeunji? -Mas maganda pa sana.
Sobrang Korean ng sangkap.
Nakakagulat.
Mga isa o dalawang beses pa lang ako nakakain ng mukeunji
mula nang tumira kami sa Amerika.
Mukeunji, aged kimchi, ang nakuha namin.
Pangkaraniwan na ang pagkain na kimchi ang base.
Kimchi soup, kimchi stew, kimchi fried rice.
Alam na namin ang mga 'yon.
Ang susi rito, ang paggamit namin ng kimchi.
Bakit wala akong nakikitang karne sa puwesto ni Meat Master?
-Wala ba siyang mahanap? -Oo nga.
-Walang karne. -Ni isang karne, wala siya.
Bagay pa naman ang mukeunji sa karne.
Meat Master ang bansag sa 'kin,
kaya iniisip ng mga tao na lagi akong gumagamit ng karne.
Pero gagawa ako ng kakaiba.
Ano 'yong maasim na amoy?
-Skate ba 'yon? -Skate?
Bakit 'yan ang gagamitin niya?
Nag-iisip ako ng mga pagkain kung saan mas aangat ang kimchi
pero hindi sobrang mangingibabaw.
Do'n ko naisip ang samhap.
May tatlong pangunahing sangkap ang samhap,
at isa na ro'n ang kimchi.
Magluluto ako ng samhap na gawa sa skate, mukeunji, at bacon.
Gagamit ako ng sariwang skate imbes na buro.
Mahirap balatan 'yon.
Gagamit din ako ng bacon imbes na nilagang baboy.
At siyempre, ginisang mukeunji imbes na plain lang.
-Mukhang ginisang kimchi 'yon. -Oo.
-Mukhang masarap. -American-style 'yan.
-Parang American fusion style. -Mismo.
Hiniwa ko ang palikpik ng skate at nilagay ang pritong bacon at kimchi sa loob,
at saka ito irorolyo.
Kakaibang putahe 'to.
Sa tingin ko, irorolyo niya at ipiprito.
Nakatira ako malapit sa Incheon Airport,
kaya puwede kong ihatid si Chef Edward.
Ano'ng ginagawa ni Chef Edward ngayon?
Persimon ba 'yon?
-Oo. -Oo, matigas na persimon.
Di ko maisip kung ano ang gagawin niya sa persimon at mukeunji.
Panghimagas ang prutas sa Western cuisine,
kaya siya gagamit ng persimon.
Pero may mukeunji? Bago 'yon.
Magluluto ako ng mukeunji salad na may kasim.
Ang pinakamahirap sa putahe na 'to, napakasimple lang ng salad.
Lalagyan ko 'to ng Korean pear na hihiwain ko.
Lalagyan ko rin ng talbos ng labanos at kaunting arugula.
Wala akong masabi.
Gusto kong gumawa ng salad
pero gusto ko rin gawin 'tong komplikado.
Pinipiga niya.
Kinukuha niya ang katas.
Pinipiga niya pa rin ang mukeunji.
Walang katapusang pagpiga.
Ano kaya ang gagawin niya?
Para sa 'kin, parang likidong ginto ang katas ng mukeunji.
Sobrang sarap nito.
Kaya pinalapot ko 'to at ginawang sauce.
Bale 'yon ang base ng putahe ko.
Pinakuluan niya 'yong katas ng kimchi.
-Talaga? -Nakita ko siyang piniga ang kimchi.
Gagawa ako ng salad na may persimon,
Korean pear, pine nut, at arugula.
Kahit mukha 'tong simpleng salad,
punong-puno 'to ng lasa.
Para sa akin, gano'n ang pagbuo ng lasa.
Napakahirap nitong gawin.
Pangkaraniwang pagkain lang ang magagawa sa kimchi,
kaya gusto kong malaman kung ano'ng gagawin nila.
Ako rin.
Ang bango.
Tapos magdadagdag ako ng kaunting katas ng mukeunji sa dulo.
Ingat, Chef Edward!
Pinakakaiba ang sa 'kin.
Mukhang malapit nang matapos si Meat Master.
Sino'ng tapos na?
May limang minuto pa siya.
Gusto ko ring malaman ang niluto ni Chef Edward.
Hindi ako nag-aalala sa mga kalaban ko.
Sa totoo lang, sarili ko ang kalaban ko.
Sinusubukan kong higitan pa ang sarili kong kakayahan.
Nagamit ba nila ang buong oras?
Sino kaya ang mananalo sa pagitan nina Meat Master at Chef Edward?
Ang labanan ng mukeunji.
Maaari na kayong pumunta sa blind taste testing table.
-Laban! -Go!
Sa loob ba nila titikman?
-Ito ang pinakanakakakaba sa lahat. -Oo nga.
Nakapiring ba sila?
Bago 'yon.
Wala pang ibang cooking show ang nakakagawa no'n.
Ang labanan ng mukeunji.
Pumasok na kayo.
Ngayon ko palang naranasan ang ganito.
Takot na takot ako. Di ko alam kung bakit.
Ewan ko kung bakit kumabog ang dibdib ko.
Alam kong sinusubukan nilang maging patas hangga't maaari.
Ito ang labanan ng mukeunji.
Pinakamahalaga kung sino ang katapat mo.
Puwede n'yo nang tikman ang unang putahe.
Ang niluto ko, pritong skate roll na gawa sa sariwang skate
at bahagyang sinawsaw sa pastrami seasoning
na may bacon at ginisang mukeunji sa loob.
SKATE-BACON-MUKEUNJI SAMHAP
Mukhang masarap.
Parang gumamit siya ng isda, na medyo nakapagtataka
dahil Meat Master ang bansag sa kaniya.
Akala ko gagawa siya ng isang magarbong putahe na gawa sa karne.
Mahusay rin ako sa ibang mga sangkap bukod sa karne.
Titikman ko ang isang putahe nang hindi ko alam kung saan 'to gawa.
Kahit kami kinakabahan din.
Sana magawa ko 'to
gamit ang lahat ng pandama mo.
Ang una kong napansin, 'yong amoy.
Amoy mukeunji 'to.
Nasa harap na n'yo na.
-Nganganga ba 'ko? -Opo, nganga po kayo.
Tatlong bagay ang pinagtuunan ko, ang amoy nito,
lasa, at tekstura sa loob ng bibig ko.
Tanging lasa lang ang pagbabasehan ko sa paghatol.
Siguro dahil mukeunji 'to,
kaya pakiramdam ko parang kumain ako ng masarap na pagkaing Korean.
Para akong naghahapunan, at hindi naghahatol.
Bagay ang mala-usok na lasa at ang mukeunji
sa isa't isa.
Maaari n'yo nang tikman ang pangalawang putahe.
Gusto kong mangibabaw ang mukeunji.
At gustong ko masigurado na sa bawat kagat nito
na malalalasahan talaga ang mukeunji.
MUKEUNJI KASIM SALAD
-Handa na kayo? -Oo.
Mukhang simpleng salad lang 'to.
Dahil napakasimple nito,
alam kong mayroon 'tong lihim na sandata sa loob.
Gumamit siya ng kung anumang prutas
para patamisin 'to.
May banayad itong amoy na hindi ko mawari kung ano.
Pero sa tingin ko, ang prutas ang mahalaga rito.
Iyong tamis.
Oo, masaya akong marinig 'yon
dahil 'yon talaga ang plano ko.
Magsisimula na ang botohan.
Piliin n'yo na ang putaheng
mas masarap at nagamit nang husto ang pangunahing sangkap.
Tapos na ang botohan.
Ang resulta, pareho ang boto ng mga hurado.
Pakitanggal ang mga piring n'yo.
Gusto ko nang malaman.
Nakakagulat.
Chef Edward Lee, taga-Amerika ka, di ba?
Bueno…
Nakatira ako sa Amerika
at nagtratrabaho ako roon bilang chef.
Pero sa puso ko,
Koreano ako.
Kaya gusto kong ipakita sa lahat
ang kakaiba kong atake sa Korean cuisine.
Habang tinitikman ko 'to,
hindi ko naisip na ikaw ang gumawa nito.
Nagulat ako sa kung paano mo
nagamit ang mukeunji.
Di ko inaasahan 'yon.
Naglagay ka ba… may prutas ba rito?
-Oo, persimon. -Persimon pala.
Gusto ko ang tamis nito, at sa tingin ko 'yon
ang isa sa mga sangkap na nagsama-sama sa lahat.
Meat Master.
-Kakaiba ang putaheng 'to, -Tama.
pero pamilyar ang lasa nito.
Dahil siguro ginisa mo ang mukeunji
kaya para akong kumain ng masarap na hapunan.
Tama.
Nagulat ako.
-Ayos. -Salamat.
Oras na para sabihin ang nanalo sa labanan ng mukeunji.
Ang nanalo sa tapatang ito ay si…
Edward Lee ng Team White Spoon.
-Ako? Salamat. -Congratulations.
Ikaw ang nanalo.
-Salamat. -Congrats, Chef.
…si Edward Lee ng Team White Spoon.
WHITE SPOON: 1, BLACK SPOON: 0
Sabi na, e.
-Mabuti naman. -Edward!
Paanong pareho ang binoto nila?
-Salamat. -Congrats, Chef.
Masarap din ang sa 'yo, Meat Master.
Pero napakalakas ng kalaban mo.
Sayang. Masarap din 'to.
-Napakasarap nito. -Oo nga.
Hindi sapat ang salitang "masarap" para ilarawan 'yan.
Puwede palang maisip ng mga dayuhan
na gawing salad ang mukeunji pag nakita nila 'to,
kaya ginawa niyang maasim-asim at sariwa 'yon,
pero ang mga Koreano, iisipin nilang side dish 'to.
At sa atin, dapat malamig lang ang nilalagay sa salad,
pero itong malamig na salad na 'to, bagay sa mainit-init na karne.
Gusto ko pa sanang tumikim ulit.
Napakahusay.
Uy.
Mag-connect tayo sa Instagram o kung saan.
-Sige. -Okay?
-Kita-kits. -Maraming salamat, Chef.
Siyempre dismayado ako.
Pero wala naman akong ginawang mali.
Ang pagkakamali ko lang siguro, pumili ako ng napakalakas na kalaban.
Sa pagpunta ko sa Korea, gusto kong ipakita sa lahat ng nandito
kung gaano ko kamahal ang pagkaing Korean,
kahit nakatira ako sa Amerika.
Kaya napakasaya ko.
Masayang-masaya ako.
-Nakakakaba sigurong maghintay. -Marami pang susunod.
Magluluto sila tapos titikim ang hurado, luluto, titikim, paulit-ulit lang?
MAY 10 MINUTONG PAGITAN ANG BAWAT LABANAN
Lilipat ako pag nagsimula na si Goddess of Chinese Cuisine.
-Manonood din ako. -Malaking laban 'to.
Kaabang-abang 'to.
Lahat ng tao pupunta ro'n.
-Kailangan natin ng magandang upuan. -Ito kasi…
JUNG JI-SUN
Minsan lang ang ganitong laban.
GODDESS OF CHINESE CUISINE
Dalawang babaeng naglalaban para sa Chinese cuisine.
Ngayon ko pa lang makikita na gagawin 'to ng mga babae.
Ngayon pa lang?
Oo.
PAGPILI NG KALABAN
Ito na ang labanan ng siglo.
Magiging madugo 'to.
Ang reyna ng dim sum.
Labanan para sa trono.
Sino ang mananalo?
JUNG JI-SUN VS GODDESS OF CHINESE CUISINE
Lahat yata nagpaubaya para sa laban na 'to.
Para lang makitang maglaban sila.
Pinakagusto kong mapanood ang laban sa pagitan ng reyna
at ng diyosa ng Chinese cuisine.
Sino kaya ang mauupo sa trono?
Ipapakita na ang pangunahing sangkap.
Pakibuksan ang refrigerator.
-Ano 'to? Siraegi? -Tuyong talbos ng labanos.
SIRAEGI, TUYONG TALBOS NG LABANOS
Malakas ang loob ko.
Unang kita ko pa lang ng sangkap, nakaisip agad ako ng lulutuin.
Dahil may putahe ko, kailangan ko na lang ayusin 'yon
para mas tumaas ang tsansa kong manalo.
Alam kong kaya ko 'to.
Di ako gaanong kinakabahan gaya ng inaasahan ko.
Gagawin ko lang ang palagi kong ginagawa.
Iniisip siguro nila na labanan ito sa pagitan
ng dalawang babaeng chef sa Chinese cuisine.
Pero halata naman.
Paano magiging masaya 'to kung halata naman na ako ang mananalo?
Nandito lang ako para manalo.
Malapit nang manguna sa Korea si Ji-sun.
Gano'n siya kagaling?
Halata namang siya ang pinakamagaling.
Hindi natatalo noon si Ji-sun,
pero ngayon nahahabol na siya.
Ang labanan sa siraegi. Simulan n'yo na ang pagluluto.
Malaking laban 'to!
Kaya n'yo 'yan!
No'ng nagsimula kami, napansin kong may malaki siyang isda.
Kaya naisip ko, "Ano kaya ang gagawin niya?"
Ang seksi tingnan kapag naghihiwa ng isda gamit ang Chinese cleaver.
Ang astig no'n.
-Hinihiwa niya ba 'yong isda? -Oo.
Ang galing.
Paano niya 'yon nahiwa gamit ang ganoong kalaking kutsilyo?
Magluluto ako ng siraegi sea bream stew.
Gagawa ako ng sabaw mula sa pinakuluang tinik.
Mas ginagamit sa putaheng 'to ang tinik kaysa sa laman.
Piprituhin ko ang tinik at ang ulo, at gagamitin 'to sa paggawa ng sabaw.
Ang lapot mula sa pinagsamang siraegi at sabaw ng isda
ay magiging masarap.
Ang galing no'n.
Ano'ng ginagawa niya?
Sugar art ba 'yon?
Ano 'yon?
-Nagpapakitang-gilas siya. -Ang galing.
'Yan si Jung Ji-sun!
-Ang lupit. -'Yan ang Chinese cuisine.
Para saan naman 'yon?
Ano 'yon?
Grabe.
Ano'ng ginagawa niya?
Gumagawa siya ng basi.
Ang galing.
Gumagawa siya ng hibla ng asukal.
Sa tingin ko, mahalaga rin ang hitsura ng putahe.
Ipakikita ko lahat sa pagkakataong 'to,
kung ano ang Chinese cuisine.
-Ngayon pa lang ako nakakita niyan. -Kaya nga.
-Ako rin. -Di ba?
Ang lulutuin kong putahe,
pritong siraegi basi sa black vinegar.
Pag sinabing basi, madalas iniisip ng mga taong minatamis na kamote 'yon,
pero ang ibig sabihin talaga no'n, "paggawa ng hibla".
Kaya gagawa ako ng sugar art
para sa basi at ilalagay 'yon sa taas.
Ang susi rito, kung gaano nito maapektuhan ang lasa.
Sa tingin ko,
mas magiging masarap ang lasa ng fish stew kaysa do'n sa isa.
Basi?
Basi sa siraegi? Ewan ko lang.
Di ko alam kung magiging masarap ang lasa no'n,
kaya di ako masyadong nag-aalala.
Alam kong pumili ako ng putahe na nababagay sa pangunahing sangkap,
kaya sigurado akong lamang ako.
Pumunta ako rito nang handa at nagsanay ako nang husto.
Kung gagawin ko lang ang sinanay ko,
sigurado akong ako ang mananalo.
Mas maganda tingnan iyong isa.
Nagluluto, nagpiprito, at naglalaga siya. Lahat na ginawa niya ro'n sa bakoko.
Parang mas magiging malasa 'yon.
Labanan 'to ng batikan at baguhan.
Napakahusay niya, pero dehado siya sa tikiman.
Kasi hindi makikita ng mga hurado ang proseso,
nawala ang kalamangan niya.
Nakadepende ang lahat sa kung paano niya gagamitin ang siraegi.
Pinag-isipan ko 'to nang mabuti.
Medyo matigas ang siraegi,
kaya sinubukan kong lahat para palambutin 'yon.
Lalambot 'yon pag pinakuluan nang may baking powder.
Kaya gano'n ko 'to pakukuluan sa loob ng limang minuto,
at saka tatadtarin.
Maghihiwa rin ako ng Iberico pork ribs,
isasawsaw ito sa batter, babalutan ng siraegi, at ipiprito.
Labinsiyam na minuto?
Mukhang bola-bola.
Paano niya nabilog ang siraegi?
Gumawa ba siya ng batter gamit 'yon?
Sa ganoong paraan ko 'yon ginawang matigas na bola-bola.
Pagkatapos gumawa ako ng black vinegar sauce at nilagay ro'n…
para mas lalong maluto.
Grabe, pantay ang laban.
Sa gano'ng klaseng basi…
-Di na 'ko makapaghintay. -Di ko alam ang mangyayari.
Dikit na dikit ang laban.
Mahirap 'to.
Ang unang kagat ang pinakamahalaga.
Mukhang masarap.
Marami pa 'kong natitirang oras,
pero tapos na ako.
Pareho silang mukhang kampante.
Kakaiba ang Chinese cuisine chefs.
-Kinakabahan siguro si Chef Jung. -Sa tingin mo?
Laban ba 'to ng reyna ng Chinese cuisine sa diyosa?
-Oo. -Ang reyna laban sa diyosa.
Maaari na kayong pumunta sa blind taste testing table.
Kaya n'yo 'yan!
Galingan n'yo!
Laban! Kaya mo 'yan!
Laban, White Spoon!
Ano kaya'ng mangyayari?
Ang labanan ng siraegi.
Pumasok na kayo.
Sobrang nakakatawa.
Alam kong hindi 'to madali para sa kanila,
pero no'ng nakita ko sila nang gano'n, medyo nawala ang kaba ko.
Mga labi lang nila ang nakikita ko,
kaya medyo gumaan ang pakiramdam ko.
Ang one-on-one na tapatan.
Ito ang labanan ng siraegi.
Maaari n'yo nang tikman ang unang putahe.
PRITONG SIRAEGI BASI SA BLACK VINEGAR
Ang basi,
madalas binabalot ang pagkain sa asukal
para pag kinain mo, makikita mo ang hibla.
Pero di ko 'yon ginawa.
Prinito ko ang mismong siraegi,
at niluto ko 'yon sa black vinegar sauce at saka pinaghalo.
KAILANGANG KAININ ANG PRITONG SIRAEGI NA PARANG BASI
Dahil alam kong nakapiring ang mga hurado habang tinitikman ang pagkain,
gusto ko ang tsansa ko.
Bakit amoy tanghulu?
-Nasa harap ko na ba? -Opo.
Nganga po kayo.
Ano 'to?
Nganga po.
Ano 'to?
Ano?
Basi 'to.
Oo, parang mattang.
Grabe.
Di ko inaasahan 'to.
-Nakakagulat. -Oo nga.
Alam kong nagtagumpay ako no'ng nalaman nila agad na basi 'yon.
Gumana.
Chef siguro 'to ng Chinese cuisine.
Ang sarap ng basi na 'to.
Paano kaya niya ito naorasan nang tama?
Alam ng mga taong mahilig sa basi
na pag nahuli ka lang nang kaunti, titigas ang asukal
at mahihirapan kang paghiwalayin ito.
Mahirap gawin 'to.
Mahusay ang chef na 'to.
Magaling ang teknik niya, panigurado 'yon.
At ang ganitong pagluto sa siraegi,
nagbibigay ng magandang amoy.
-Kaya nga. -Oo.
Malasang-malasa 'to.
Pakisunod naman ang pangalawang putahe.
SIRAEGI SEA BREAM STEW
Hango sa Chinese cuisine ang putahe ko.
Gumamit ako ng malinamnam na sireagi at puting kimchi
para magkaroon ng kaunting asim.
Isa 'tong masarap na fish siraegi stew
at may malinamnam at masarap na sabaw na hindi pangkaraniwan ang lasa sa Korea.
Pangkaraniwan ang putaheng 'to.
Alam kong mas aangat ang luto ko.
-Aamuyin ko muna. -Sige po.
Maasim ang amoy nito.
Sige.
Maasim 'to.
At nakakaginwaha.
Di ko inaasahan 'yon.
Parang kalasa no'n ang kimchi stew
gamit ang hinugasan na kimchi.
Parang white kimchi stew.
Pamilyar ang lasa.
Puwedeng patikim ulit?
Titikman ko nang may kasamang sangkap.
Lasang white fish.
-Parang white fish nga. -Isda, ano?
Doon gawa ang sabaw.
Hindi ko mabasa ang reaksiyon nila no'ng kinain ang putahe niya,
kaya di ako sigurado kung nagustuhan nila.
Chinese cuisine chef din siguro 'to.
Ano 'to?
Alam mo na, 'yong binuro na…
-Suancai. -Oo, suancai. Binurong repolyo.
Ginagawa nila 'yon sa mga repolyo. sa Northeast China.
Magandang ang paggamit ng suancai sa siraegi.
-Ang hirap nito. -Oo nga.
Magaling ang pagkagamit nila sa sangkap.
Mahirap talaga.
Pareho silang masarap.
Magsisimula na ang botohan.
Piliin n'yo na ang putaheng
mas masarap at nagamit nang husto ang pangunahing sangkap.
Ang unang putahe
o ang pangalawa.
Bumoto na kayo.
Tapos na ang botohan.
Ang nanalo sa laban na ito ay si…
Tagapagsalin ng subtitle: Demi C., F. Josue