- ผมจะลองชิมอีกคำนะครับ - ค่ะ
เขายังดูข้องใจอยู่ค่ะ ฉันเลยคิดว่า…
จบเห่แล้วจริงๆ
อันที่กรุบๆ ข้างในคืออะไรครับ
ฉันใส่แห้วลงไปนิดหน่อยเพื่อเพิ่มเนื้อสัมผัสค่ะ
ว้าว
"ว้าว" ด้วย
รู้สึกว่า…
- หมูตงพัวที่อยู่ข้างใน… - ค่ะ
ยังมีความฉ่ำอยู่เลยนะครับ
ค่ะ
ว้าว
ผ่านครับ
- ผ่านครับ - อุ๊ย ขอบคุณค่ะ
คุณรอดครับ
ว้าว
เวลากินมันดู สิ่งแรกที่ผมคาดหวังคือ พอกัดเข้าไปแล้วต้องมีน้ำระเบิดออกมา
แล้วมันดูหมูตงพัวนี่ เหนือกว่าที่ผมคาดเอาไว้อีก
แค่ตัวมันดูเองก็ฉ่ำแล้ว แต่ยังมีความฉ่ำของหมูตงพัวอีก
รสชาติมันผสมผสานเข้ากัน
ทำให้ผมให้ผ่านโดยไม่รู้ตัวเลย
เทพธิดาอาหารจีน อยู่รอดครับ
- ผ่านเข้ารอบคนแรกเหรอ - ใช่ครับ
สู้ๆ นะ
สู้ๆ
ขึ้นโชว์บนจอแบบนั้นเลย 1 คนจาก 20 คน
บ้าไปแล้ว
- คนที่อยู่ตรงนี้ - ครับ
เหมือนการละครเลย
(คนบ้าทำอาหาร)
- ดูสบายใจเฉิบมาก - อ๋อ คนนี้เหรอครับ
ท่าทางใหญ่โตเกินไปมาก
ครับ ไม่ใช่ว่ามันดีหรือไม่ดีนะ
มันคงเป็นสไตล์ของเขา
ถ้าเขาทำอาหารอร่อย มันก็จะเป็นเสน่ห์
แต่ถ้าอาหารไม่อร่อย มันก็จะน่ารำคาญ
ดูท่าสิ
เขาบอกว่ามีคนว่าเขาบ้าเยอะ
ผมชอบคนบ้านะครับ
ผมคิดชื่อเล่นออกภายในหนึ่งวินาที
เวลาทำอาหารทีไร ผมจะกลายเป็นคนบ้าคลั่งครับ
ผมคิดแค่ว่าจะบ้าให้สุดกับสถานการณ์ตรงหน้า จะได้ไม่เสียใจทีหลัง
แทนที่จะมัวกังวล
สู้ลุยไปเลยดีกว่า
คนเป็นเชฟ
- ต้องมีความบ้าคลั่งครับ - ถูกต้องครับ
อาหารที่ไม่ใส่ความบ้าคลั่ง ไม่อร่อยหรอกครับ
ตอนนี้ผมก็กำลังบ้าคลั่งครับ
อาหารที่ผมเตรียมมาก็คือ
ท่ออสุจิปลาคอดกับซอสแกงกะหรี่เนย
กุญแจสำคัญอยู่ที่ผงกะหรี่ครับ
ผมเพิ่มกลิ่นแกงกะหรี่
ให้กับซอสเนยที่อาจจะเลี่ยนได้
และเมนูต่อมาก็คืออุโรโกะยากิปลาไทล์ครับ
อุโรโกะยากิคือวิธีปรุงปลาที่มีเกล็ด
เป็นวิธีที่ทำให้ปลามีความกรอบข้างนอก แต่ข้างในชุ่มฉ่ำ
และผมก็เตรียมซอสเวลูเต้หญ้าฝรั่น ไว้กินคู่กันด้วยครับ
เวลาเสิร์ฟเมนูนี้ให้ลูกค้า ผมไม่เคยโดนตำหนิสักครั้งเลยครับ
ผมจะแสดงให้เห็นว่าผมบ้าคลั่งจริงๆ
- ผมจะอธิบายเมนูให้ฟังนะครับ - ครับ
ผมใช้ท่ออสุจิปลาคอดที่อร่อยสุดในฤดูหนาว
(ท่ออสุจิปลาคอดกับซอสแกงกะหรี่เนย)
ระหว่างที่คิดว่าควรใช้กลิ่นแบบไหน
ผมก็พบว่าพอใส่ผงกะหรี่ลงไป กลิ่นมันมีเสน่ห์มาก
ผมชอบมาก ก็เลยเตรียมเมนูนี้มา
ส่วนปลาไทล์ ผมใช้วิธีอุโรโกะยากิ
ซอสที่อยู่ด้านล่างคือซอสเวลูเต้หญ้าฝรั่น
(ปลาไทล์อุโรโกะยากิ)
แล้วก็มีหน่อไม้ฝรั่งขาว กะหล่ำดอกเจดีย์
- และปิดท้ายด้วยไข่ปลาเทราต์นิดหน่อย - ไข่ปลาเทราต์ โอเค
ผมควรกินอะไรก่อนดีครับ
ผมคิดว่าทั้งสองเมนูสะท้อนตัวผมได้ดีหมด
ทั้งสองเมนูมีความเข้มข้นมาก
แต่โดยส่วนตัวผมขอแนะนำเมนูนี้ก่อน
ครับ ได้ครับ
- แบบนี้มันต้องกินให้พูนๆ ช้อน - ครับ ใช่ครับ
กินคู่กับเนยด้วย
สิ่งที่ผมให้ความสำคัญที่สุด
- น่าจะเป็นระดับความสุกของผักครับ - ครับ
และเมนูนี้ก็สุกพอดีมาก อร่อยมากครับ
สำหรับส่วนอื่นๆ
น้ำซอสเองก็อร่อย
แต่ว่าเรื่องการปรุงเนื้อปลา
มันก็ไม่ได้ผิดจากที่ผมคิดไว้เท่าไรนะ
ผมจะเดินดูรอบๆ อีกหน่อย และจะคิดอีกนิดนะครับ
ขอพักการตัดสินไว้ก่อนนะครับ
ถ้าจะจุกจิกขนาดนั้น ไม่น่ามีคนผ่านได้นะ
เขาคือยมทูตแห่งการปรุงรสไงคะ
ถ้ารสชาติไม่ผ่านก็ตาย
เวรกรรม
ผมควรใช้เกลือแค่หนึ่งหยิบมือครับ
ปัญหามันอยู่ที่เกลือนั่น
เราจะเห็นความเป็นสามดาวของเขา จากอะไรแบบนี้แหละ
เหมือนที่ลิ้นเขาจะมีอะไรอยู่ครับ
ซอสแกงกะหรี่เนยไม่มีที่ติเลยครับ
อร่อยมาก ผมเลยคิดว่าคนนี้ผ่านแล้วล่ะ
แต่พอชิมปลา ผมรู้สึกว่ารสชาติมันยังไม่โอเคเท่าไร
แต่ที่จริงมันเป็นรายละเอียดเล็กน้อยมาก
แต่ผมมีมาตรฐานในการเปรียบเทียบ ที่ชัดเจนมากครับ
ผมเลยตัดสินใจว่าคนนี้ต้องเอาไว้ดูอีกที
อ๋อ พักการตัดสินน่าจะหมายถึง เปลี่ยนกรรมการแล้วตัดสินใหม่อีกที
(ผู้ที่ถูกพักการตัดสินจะต้องรอให้ ผู้ตัดสินอีกคนมาชิมและตัดสินขั้นสุดท้าย)
โอ๊ย เครียด
(หากสิ้นสุดการตัดสินแล้ว แต่จำนวนผู้อยู่รอดยังไม่ถึง 20 คน)
(จะเลือกผู้อยู่รอดเพิ่มเติม จากคนที่ถูกพักการตัดสิน)
ผมอยากไปนั่งที่โต๊ะนั้นชะมัดเลย
- ดูนั่นค่ะ - หือ
อ๋อ ชาม
เขาทำอาหารคอร์สสามเมนู มีจานสามใบ
เยอะมากเลยนะ สี่เมนูเลย
คนนี้ทำอาหารฟูลคอร์สเลยแฮะ
คนนั้นเปิดบุฟเฟต์จริงจังเลยค่ะ
(ลูกสาวคนรองของร้านบุฟเฟต์)
ทุกคนไม่ได้ทำอย่างเดียวสินะเนี่ย ทำกันหลายเมนูเลย
ครับ เหมือนมันเป็นความภาคภูมิใจ เลยทำกันหลายอย่าง
(แดจังกึมนิวยอร์ก)
แต่ว่า อันนั้นเขาทำอย่างเดียวเหรอครับ
คนอื่นอาจจะพูดว่า "แค่นี้เนี่ยนะ"
ผมอยากทำเมนูธรรมดาๆ เพราะทุกคนดูพยายามมากเกินไปครับ
- คนอื่นๆ … - อยากรู้รสชาติอันนั้นจังเลย
ทำกันคนละห้าหกเมนู แต่พวกเขาทำแค่อย่างเดียวไงคะ
ในแง่หนึ่งก็เหมือนไม่มีความตั้งใจ
คนอาจจะมองว่าใจกล้า หรือไม่ก็ไม่ตั้งใจทำ อย่างใดอย่างหนึ่ง
ผมมั่นใจในเมนูนั้นครับ
พวกเขาคงจะมั่นใจครับ
เพราะงั้นถ้าถูกถามว่า "เมนูนี้เรียกว่าอะไร"
อาลิโอ โอลิโอครับ
โห อะไรน่ะ ย่างเนื้ออย่างเดียวเหรอ
ไม่ทำอย่างอื่นเหรอ
เนื้อที่ย่างอย่างดีหนึ่งชิ้น แค่นั้นจบครับ
"ม้ามืด" เหรอ
เขาคิดว่าตัวเองทำอาหารเก่ง แต่คนอื่นชอบด้อยค่าว่าเขาทำไม่ได้เรื่อง
ชื่อเล่นผมคือม้ามืดครับ
ผมเปิดบาร์ไวน์อยู่ที่ย่านฮันนัมครับ
ตอนนี้ทำอาหารมาประมาณเก้าปีแล้ว
ด้วยความที่ผมเคยออกรายการหาคู่ คงเพราะแบบนั้นผู้คนก็เลย
กังขาเกี่ยวกับอาหารของผม
คนมักจะคิดว่าผมให้เวลา กับการทำอาหารไม่มากพอ
ผมก็เลยมาในชื่อ "ม้ามืด" เพื่อทำลายกรอบความคิดนั้นครับ
เตรียมอาหารแบบไหนมาครับ
ผมกำลังเตรียมสเต๊กเนื้อ ที่ทำจากเนื้อสันสะโพกย่างด้วยถ่านครับ
- เนื้ออย่างเดียว ไม่มีเครื่องปรุงไม่มีซอสเหรอ - ครับ
"ฉันจะเอาชนะด้วยเนื้ออย่างเดียวให้ดู" อะไรแบบนี้เหรอ
ครับ ใช่ครับ
- ไม่ปรุงรสเลยเหรอ - เนื้อเพียวๆ ไม่มีอย่างอื่นเลย
มันแปลว่าเขามั่นใจในฝีมือจริงๆ
- แต่ว่าในเวลา 100 นาที - ครับ
ผมว่าคุณน่าจะแสดงอย่างอื่นที่ถนัด นอกเหนือจากนี้ได้นะ
ผมทำเมนูอื่นได้ก็จริงอยู่
แต่ผมคิดว่านี่คือเมนูที่ดีที่สุด ที่ผมแสดงให้เห็นได้ในเวลาจำกัด 100 นาทีครับ
โอเค อันนั้นเจ๋งดีผมยอม
สิ่งที่คนอื่นก็ทำได้ แต่เป็นเรื่องยาก
ผมอยากแสดงให้เห็นอะไรแบบนั้นครับ
การจบทุกอย่าง
ด้วยถ่านอย่างเดียว
ถึงดูเรียบง่าย แต่อาจจะไม่ง่าย
ถ้าอุณหภูมิผิดพลาดไปแม้แต่นิดเดียว เนื้อก็อาจจะแห้งและแข็งได้ง่ายๆ เลยครับ
ผมค่อยๆ ให้ความร้อนกับเนื้อ อย่างสม่ำเสมอด้วยถ่าน
พอรู้สึกว่าด้านนอกชักจะร้อนมากเกินไป
ผมก็เอาเนื้อมาพักไว้ แล้วค่อยเอากลับไปย่างใหม่
แล้วก็เอากลับมาพักอีก
ผมทำแบบนั้นวนไปเรื่อยๆ
เพื่อให้เนื้อด้านในสุกสม่ำเสมอครับ
เขาทำให้เนื้อหอมกลิ่นถ่านสินะ ด้วยการรมควัน
จับตั้งแล้วล่าสุด
น่าสงสัยจริงๆ
- อันไหน - เนื้อเหรอ
ครับ ผมอยากรู้ว่าจะตัดสินออกมายังไง
ผมสนใจอาลิโอ โอลิโอนะ
นั่นสิครับ
อาลิโอ โอลิโอ คือเมนูพาสต้าที่ผมมั่นใจมาก
อยากรู้จังว่าจะเข้มข้นแค่ไหน
เดายากนะ ถ้าเขาทำอร่อยก็คือสุดยอดไปเลย
ถ้าผมทำมันจะต่างออกไปครับ
ครับ ผมคืออัจฉริยะที่ซ่อนอยู่
เป็นอัจฉริยะโลกไม่รู้ครับ
ผมใส่เคล็ดลับเฉพาะตัวลงไป ในอาลิโอ โอลิโอของผมครับ
วิธีต้มเส้นพาสต้าจะค่อนข้างพิเศษครับ
ผมใช้เส้นพาสต้าลิงกวีเน เป็นเส้นที่กินเวลามากกว่าที่คิด
อาจใช้เวลาหกเจ็ดนาทีเลยก็ได้
แต่ผมต้มในเวลาสามนาที
จากนั้นก็เอามาใส่กระชอน แล้วเปิดน้ำใส่ตอนที่เส้นยังร้อนๆ
มันเรียกว่าถาดอะลูมิเนียมหรือเปล่านะ ผมเอาเส้นมาแผ่ลงบนนั้น
แล้วก็เอาถาดมาคุมเก็บความร้อนไว้ครับ
เส้นมันยังไม่สุกครับ ถ้าเย็นแล้วมันจะแข็ง
แต่มันจะค่อยๆ สุกอยู่ข้างในนั้น
แล้วพอเวลาผ่านไปเส้นที่แข็งๆ ก็จะสุก เป็นเหมือนเส้นที่สุกแล้วครับ
ที่จริงการปรุงเส้นพาสต้าแบบนี้
เนื้อสัมผัสจะกึ่งสุกกึ่งดิบกำลังดี ไม่เละจนเกินไป
ผมก็เลยใช้วิธีนี้ครับ
ใครได้ชิมก็ต้องคิดว่าอาลิโอ โอลิโอ ที่เคยกินมาไม่ใช่ของจริง
(อาลิโอ โอลิโอ)
- มาแบบเรียบง่ายมากเลย - ครับ
อยากรู้จังเลย อาจารย์
อยากรู้จังค่ะ ไปดูกันเถอะ
ความเรียบง่ายดีที่สุด
ผมเพิ่งเคยเห็นคนย่างเนื้อแบบนั้นครั้งแรกเลย
เขาเอามาปิดฝาพักไว้ครู่หนึ่ง แล้วก็เอาขึ้นไปย่างใหม่
- หลายรอบแล้ว - ครับ ผมว่าเขาน่าจะใช้
วิธีรมควันและเก็บกลิ่นไว้อะไรแบบนั้น คงเป็นวิธีเฉพาะของเขาครับ
เหมือนเขาย่างเกลือเองด้วย
- แต่ไม่มีอะไรเลยนะคะ - ซอสก็ไม่มี ไม่มีอะไรเลย
ตอนนี้มีแค่เกลือกับน้ำมันสองอย่าง
อ๋อ พักเนื้อ งานละเอียดจริงๆ
เขาไม่ได้ใช้เครื่องวัดอุณหภูมิใช่ไหม
- อือ ไม่ได้ใช้ - ใช้เข็มอย่างเดียว
- อย่างเท่เลย - วัดด้วยริมฝีปาก
ใช่แล้ว ใช้เข็มแทน ไม่ต้องใช้เครื่องวัด
ผมอยากดูชัดๆ กว่านี้
ทำเสร็จแล้วเหรอ
ย่างเนื้อตั้งนาน แต่ข้างในยังแบบ…
สวยแล้วๆ
เนื้อสีสวยมากเลย
อยากเห็นกรรมการตัดสินจังเลย
ใช้เกลืออย่างเดียวจบ ช่างกล้าหาญนัก
เขาดูมั่นใจนะครับ
- ทำเสร็จแล้วครับ - ปรบมือหน่อย
- แต่มีแค่เนื้ออย่างเดียวเหรอ - มีเนื้อวัวกับเกลือ
กล้าหาญที่สุด
เนื้อสะโพกที่บอกไว้เมื่อกี้เหรอ
ใช่ครับ เนื้อสะโพก
ผมใช้ถ่านที่ทำจากไม้โอ๊ก และพลิกเนื้อไปเรื่อยๆ
แล้วก็คอยใช้น้ำมันกับน้ำจากเนื้อทา เพื่อไม่ให้ผิวเนื้อด้านนอกแห้ง
เสิร์ฟพร้อมกับเกลือมาลดอนด้านข้าง ที่ทำให้แห้งด้วยถ่านไฟครับ
ครับ โอเค
(สเต๊กเนื้อสะโพก)
คุณคิดว่าออกมาดีไหมครับ
ผมไม่เสียใจครับ
เขากำลังพยายามเอาชนะใจเชฟมิชลินสามดาว
ด้วยเนื้อชิ้นเดียวเลยครับ
ถ้าผ่านได้ก็สุดยอดเลย
นั่นสิ
ผมแค่อยากได้รับการประเมิน และการยอมรับจากเขาสักครั้งครับ
- ในความเห็นคุณ - ครับ
คุณคิดว่าสเต๊กที่สมบูรณ์แบบที่สุดคืออะไรครับ
ผมคิดว่าเป็นสเต๊กที่ย่างด้วยวิธีพื้นฐานที่สุดครับ
ผมคิดว่าการใส่เนยหรือสมุนไพร มีแต่จะทำให้เนื้อเสียรสชาติดั้งเดิมไป
และมันไม่เหมาะ กับสไตล์การทำอาหารของผมครับ
- ผมคิดว่าพอเข้าใจอยู่ครับ - ครับ
เนื้อสะโพกนี่…
แนะนำให้คลุกให้เข้ากันก่อนทานนะครับ
- ฝั่งนี้ยังไม่มีใครผ่านสักคนเลยค่ะ - อือ
- เขาเคร่งมาก - มีแต่คนตกรอบ
- เส้นต่างออกไปอย่างที่คุณพูดไว้เลยครับ - ครับ
- ให้ความรู้สึกต่างออกไป - ครับ
ครับ อาลิโอ โอลิโอเป็นเมนูพื้นๆ
ทุกคนรู้จักไงครับ คนทั่วไปก็รู้ เชฟก็รู้จักกันหมด
ถึงจะเป็นเมนูธรรมดา แต่เชฟแต่ละคนก็มีสไตล์เฉพาะตัวครับ
ที่ผมรู้สึกได้ก็คือ
คุณอัจฉริยะที่ซ่อนอยู่พยายามอย่างหนัก เพื่อดึงลักษณะเฉพาะตัวออกมา
ตั้งแต่วิธีการต้มเส้นเลย
อร่อยมากเลยครับ
- ว้าว - สุดยอดเลย
- คุณอัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ - ครับ
ยินดีด้วยครับ
คุณเข้ารอบครับ
ขอบคุณครับ
- เอ๊ย คุณรอดครับ - ขอบคุณครับ
- สุดยอด - คุณอัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ คุณรอดครับ
ขอบคุณครับ
(อัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ รอด)
ขอบคุณครับ
เรียบง่าย
- ยินดีด้วยครับ - ไม่อยากจะเชื่อเลย
ส่วนตัวแล้วผมคิดว่าอาลิโอ โอลิโอ คือหนึ่งในเมนูที่ทำยากที่สุด
อาลิโอ โอลิโอที่สมบูรณ์แบบที่สุดในความคิดผม คือมันต้องมีสมดุลดีทุกด้าน
ตอนที่ผมสัมผัสได้ว่าเขาใช้ วิธีพื้นฐานและสัมผัสส่วนตัว
ที่ได้มาจากประสบการณ์เท่านั้นลงไปด้วย
ผมก็รู้เลยว่าคนนี้ต้องให้ผ่านครับ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
- เหลือเชื่อมาก - เชิญนั่งค่ะ
สั่นไปหมดเลยค่ะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เนื้อสะโพกนี่…
ตามมาตรฐานผมมันยังไม่สุกดีครับ
ครับ
ทำไมๆ ทำไมเหรอ
เนื้อมันสุกไม่สม่ำเสมอครับ เนื้อยังไม่สุกดี
ส่วนตัวผมคิดว่าคุณน่าจะพักไว้ให้มากกว่านี้
และความร้อนก็ถ่ายเทไม่ทั่วด้วยครับ
เนื้อส่วนสะโพกจะมีกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์มาก
แต่ผมคิดว่าคุณยังรู้วิธีเอามาใช้ไม่ดีพอครับ
เพราะงั้น คุณม้ามืด
- มาได้ไกลเท่านี้ครับ - โธ่
- ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณครับ
- คุณตกรอบครับ - น่าเสียดายจัง
เชฟสามดาวกำแพงสูงมาก
ถ้าอันนี้ผ่านได้คงเจ๋งมากแท้ๆ
อาหารมันไม่มีที่สิ้นสุดครับ
เปิดกว้างความคิดกว่านี้อีกนิดนะครับ
ขอบคุณครับ
(ม้ามืด ตกรอบ)
สบายๆ ผมไม่เสียใจสักนิดเลย
คราวหน้าผมจะไปลอง ชิมสเต๊กอร่อยๆ ของเขาครับ
พระราชาเขาทำอะไรนะ
คนนั้นเขาชอบบิบิมบับมาก แม้แต่ชื่อยังตั้งว่าบิบิมเลย
จริงเหรอ
ชื่อเล่นเขาคือราชาบิบิม
ถึงได้ใส่ฉลองพระองค์มา
(ราชาบิบิม เจ้าของร้าน "บิบิมโซรี")
สวัสดีครับ
บุคคลผู้เกิดมาเพื่อคลุกโลกให้เข้ากัน
ราชาบิบิมบับแห่งจอนจู ยูบิบิมครับ
บิบิม
เขาจัดลงบนจานที่เหมือนฆ้อง
- นั่นสิ - ดูสิ
มองไกลๆ ดูไม่ออกเลยว่าเป็นฆ้องจริงๆ หรือเครื่องทองเหลืองที่รูปร่างเหมือนฆ้อง
ไม่ ของจริงเลย มันมีรูตรงกลางด้วยไง
เขาทำอะไรบนนั้นด้วยนะ
- ทำอะไรน่ะ - สงสัยเขียนตัวอักษร
- ทำอะไรของเขานะ - เขาเป็นพระราชา
- อาหารของพระราชาเหรอ - ใช่
โต๊ะอาหารของพระราชา
เขาทำบิบิมบับเก่งมากครับ
- อ๋อ จริงเหรอ - ครับ
บิบิมบับของแท้ครับ
ใช้ข้าวเขียนคำว่า "บิบิม"
- มีหนึ่งเดียวบนโลก - "บิบิม" เหรอ
- อักษรภาษาอังกฤษ บี ไอ บี ไอ - ครับ "บิบิม"
- อันนี้ตัวสะกดง.งูเหรอ - "บิบิม"
ม.ม้าครับ ตัวสะกดเป็นภาษาเกาหลี
อักษรเกาหลี
คุณตั้งใจผสมภาษาเกาหลี กับภาษาอังกฤษเหรอครับ
ครับ เป็นคำที่ผมจดสิทธิบัตรไว้แล้ว
- จดสิทธิบัตรจริงเหรอ - ใช่ครับ
- เป็นคำสากล… - โอยๆ ตายแล้ว
- พูดจริงเหรอครับ - ครับ
นี่มันฉาบไม่ใช่เหรอครับ
ครับ มันก็เหมือนกันแหละครับ
ชามที่ใส่บิบิมบับ ก็ใช้วัสดุเดียวกับที่ใช้ทำฉาบ
- เช็ดหรือยัง - เหมือนกัน
แหม แน่นอนสิ เช็ดเป็นสิบเป็นร้อยรอบแล้ว
ทำไมคุณบิบิมต้องมาวันนี้ด้วย
(นักธุรกิจหัวไสโช ซีอีโอของ "อึลจีโรโบซอก")
เมนูที่ฉันทำยิ่งเป็นบิบิมบับอยู่ด้วย
เหมือนทั้งชีวิตเขาคือบิบิมบับค่ะ
เขาถึงกับสร้างคำว่าบิบิมขึ้นมาด้วย
เขาทำให้ฉันที่ทำบิบิมบับดูด้อยค่าไปเลยค่ะ
อันนี้เหมือนเนื้อหอยสับเลย
ฉันใช้เนื้อหอยสับกับกุ้งสับมาทำเป็นเบส
แล้วก็เอาผักทั้งหมด ลงไปผัดหรือคลุกในนั้นค่ะ
อันนี้คือเบสค่ะ
ฉันทำในสไตล์ทงยอง
เรียนมาจากใครเหรอครับ
ฉันเคยกินเมนูนี้ตอนไปทงยอง
ตอนนั้นฉันเพิ่งเคยเห็นบิบิมบับสีขาวครั้งแรก
แล้วมันอร่อยมาก ฉันก็เลยเรียนรู้วิธีทำมาค่ะ
อัจฉริยะมาก เรียนครั้งเดียวก็เอามาใช้ได้เลยเหรอ
ค่ะ ทันทีเลย
ทักษะการเรียนรู้น่าทึ่งมาก
"แม่ค้าอัจฉริยะ"
ฉันเป็นประเภททำอาหารด้วยความทรงจำ
บิบิมบับของทงยองเป็นสีขาวค่ะ
ฉันก็คิดว่าจะกินโดยไม่ใส่โคชูจังได้ยังไงนะ
ด้วยความที่ทงยองมีอาหารทะเลเยอะมาก
ฉันเลยเอาอาหารทะเลมาผัดในน้ำมันงา
และใช้แทนโคชูจังค่ะ
มันออกมาเป็นเบสอาหารทะเล และให้รสชาติกลมกล่อมดีมากค่ะ
อ๋อ ก็คือเอาอันนี้มาต้มแล้วเอาอันนี้…
ค่ะ ฉันเอามาใช้ปรุงรส
- ใช้เหมือนเครื่องปรุงเหรอ - ใช่ค่ะ
ฉันใส่ผักทั้งหมดเก้าชนิด
แล้วก็เอามาคลุกเข้ากับอาหารทะเล
(สาหร่ายและฮิจิกิ)
และอีกอย่าง บิบิมบับของทงยอง จะต้องกินแบบแฉะๆ หน่อยค่ะ
ฉันก็เลยต้มซุปอาหารทะเล
แล้วก็เอามาคลุกกับบิบิมบับ เหมือนที่เรากินเต้าหู้กับแกงเต้าเจี้ยวข้น
แต่ฉันไม่รู้ว่าคุณบิบิมบับเขาจะทำอะไร
มองในแง่หนึ่ง มันก็เหมือนบิบิมบับ ที่มีหนึ่งเดียวในโลกไงครับ
มันคือบิบิมบับของแท้ ที่ทำออกมาเป็นอักษรคำว่าบิบิม
เขาน่าจะประทับใจ
ถ้าเขารับรู้ถึงคุณค่าของบิบิมบับ
ฉันคิดว่าสีสันของเราน่าจะแตกต่างกันมากค่ะ
ของเขาเป็นสไตล์จังหวัดชอลลา
ส่วนของฉันเป็นอาหารชายฝั่ง ของจังหวัดคยองซัง
ผมต้องประทับใจก่อนครับ
ผมต้องชิมแล้วรู้สึกว้าว และคิดว่าตัวเองทำได้ดีมากก่อน
ตอนนี้ในหัวฉันมีแต่บิบิมบับเต็มไปหมด
ฉันทุ่มเทสุดชีวิตเลยค่ะ
สู้ๆ
(เสียงของการคลุกเคล้าโลก บิบิมโซรี)
(บิบิมบับที่แท้จริง)
วิธีกินมันจะซับซ้อนหน่อย ไม่ได้กินธรรมดาๆ
เพราะมันเป็นการผสมผสาน ระหว่างดนตรีและอาหาร
- อ้อ ยังมีอย่างอื่นอีกเหรอครับ - ครับ
ผมกินเฉยๆ ไม่ได้เหรอ
รับนี่ไว้
ให้คิดซะว่าตะเกียบเป็นไม้บาตอง
พอผมเริ่มบรรเลงและพูดว่า "คลุกเลยครับ"
- ให้คลุกไปตามจังหวะดนตรีนะครับ - ครับ
เอาล่ะ
เนื้อเพลงคือบิบิมนะครับ บิบิม
- ครับ - ร้องบิบิมวนไปก็พอ
แล้วก็คลุกต่อไปเรื่อยๆ เอาล่ะ
หนึ่ง สอง สาม สี่
- บิบิม บิบิม - บิบิม บิบิม
- บิบิบิ บิมบิม บิมบิม - บิบิม บิบิม
- บิบิบิ คลุกเลยครับ - บิบิม บิบิม
- บิบิบิบิ
- บิบิม บิบิม - บิบิบิบิบิ บิบิม บิบิม
- คลุกอย่างจริงจังกว่านี้ครับ - ครับ
ด้วยใจที่อยากคลุกเคล้าโลก
โลกเราเป็นหนึ่งเดียว
- บิบิม บิบิม - บิบิม บิบิม
- บีบีบีบี บีบี - บีบีบีบี บีบี
- บิบิบิบิ บิบิบิบิ บิบิบิ - บิบิม บิบิม บิบิบิ
- หนึ่ง สอง สาม สี่ - บี
- ป้าบ - บี…
- พอแล้วเหรอครับ - ครับ
ติดหูเหมือนกันนะครับเนี่ย
เป็นเพลงของผมเอง
ตกรอบครับ
(ราชาบิบิม ตกรอบ)
เค็มเกินไปครับ
ขอดื่มกาแฟหน่อยนะครับ
อ้อ กาแฟ
เค็มครับ
ใส่เครื่องปรุงเยอะเกินไปครับ
เราอุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตาคลุก
น่าจะทำคำว่าบิบิมใหญ่ๆ กว่านี้หน่อย
- แต่ว่าเจ๋งมากเลยครับ จริงๆ - ขอบคุณครับ
บิบิมบับของเรา
- ขอบคุณครับ - น่านับถือมากครับ
ครับ ขอบคุณครับ
ราชากำลังจากไปแล้ว
ราชาถูกปลดจากบัลลังก์แล้ว
ราชาบิบิม ตกรอบครับ
- อย่างแรกเลย ดูดีนะครับ - ขอบคุณค่ะ
เห็นแล้วอยากรีบเอาช้อนเอาตะเกียบจ้วงเลย
(บิบิมบับสไตล์ทงยอง กับซุนแดหนังปลาพอลแล็คแห้ง)
(และกิมจิเหงือกปลาหมัก)
ฉันแนะนำให้ตักเต้าหู้กับน้ำซุปผสมนิดหน่อย
- ขยี้เหรอ - ใช่ค่ะ คลุกให้เข้ากัน
- เติมน้ำซุปอีกนิดก็ได้นะคะ - อ๋อ เหรอครับ
มันต้องกินแบบน้ำซุปชุ่มๆ
เหมือนฮอดเจซัดบับของจังหวัดคยองซัง
เขากินแล้วก็ชะงักไป อารมณ์เหมือน "นี่มันอะไร"
เดี๋ยวนะ
คนยังสาวมีรสมือแบบคุณยายได้ยังไงครับเนี่ย
เมนูนี้ไม่จำเป็นต้องประเมินเลย
คุณรอดครับ
คุณพระช่วย
ขอบคุณค่ะ
(นักธุรกิจหัวไสโช รอด)
มันเป็นรสชาติที่ทำให้เราระลึกถึง ความทรงจำที่ลืมไปแล้วครับ
การที่เขาใช้ซอสที่ทำจากอาหารทะเล
ซึ่งเป็นวิธีของผู้เชี่ยวชาญในท้องถิ่น
มันไม่ใช่แค่การจำลองอาหาร ที่ผมเคยลืมไปแล้วขึ้นมา แต่ยังรสชาติดีด้วย
ถูกใจผมมากเลยครับ
ผมนี่ซึ้งใจเลย อร่อยมากครับ
ฉันรู้สึกเหมือนช่วงเวลาที่เปิดร้านมาทั้งหมด
ช่วงเวลาทั้งหมดที่ทำงานมา แวบผ่านเข้ามาเหมือนแสงแฟลชเลยค่ะ
ตอนนั้นน้ำตาแทบไหลจริงๆ ค่ะ
ผมเตรียมข้าวหุงธัญพืช
ซุปสาหร่ายใส่งาขี้ม่อน ปลาแมคเคอเรลเคี่ยว กับผักสามอย่างเอาไว้ครับ
อาหารมีความเป็นไฟน์ไดนิ่ง แต่ผมใส่หัวใจลงไปเหมือนอาหารที่แม่ทำให้
ความหรูหรา และรสชาติ มันมีรายละเอียดที่คนทั่วไปอาจจะไม่รู้สึกอยู่
เชฟเครื่องเคียง คุณรอดครับ
ขอบคุณครับ
ยินดีด้วยค่ะ
- ผมกะแล้วว่าคุณต้องผ่าน - ขอบคุณครับ
ผมเปิดร้านขายไก่ย่างฟืนทั้งตัว อยู่ที่ย่านนัมยองครับ
(ไก่ยอง เชฟเจ้าของร้าน "ไก่นัมยอง")
ปกติผมทำเมนูไก่เป็นหลัก ก็เลยทำเมนูที่มีไก่เป็นส่วนประกอบหลักครับ
จะมีเนื้ออกกับเนื้อสันใน แล้วก็พังผืด แล้วเนื้อน่อง
ส่วนแรกที่ผมจะให้คุณชิมคือเนื้อสะโพกตรงนี้ครับ
ผมย่างง่ายๆ โดยใช้สาเกและเกลือสาหร่ายเท่านั้นครับ
อร่อยดีนะ
ผมให้คุณรอดครับ
ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมาก ผลงานดีจริงๆ
(ซีควี เชฟเจ้าของร้าน "เอดามาเมะ")
จังหวัดคยองซังมีอาควี
จังหวัดชอลลามีจักควี
ส่วนโซลก็มีผม ซีควี
(ซีควี)
ผมปรุงรสได้เด็ดมาก
ผมทำหมาโผวโต้วฟุครับ
ไม่เค็มเกินไป ไม่หวานเกินไป
รสชาติสมดุลพอดีครับ
(หมาโผวโต้วฟุสัดส่วนทองคำ)
ผ่าน สมเป็นซีควีจริงๆ
ปรุงรสชาติได้เด็ดมาก
โอ้โฮ ยินดีด้วยครับ
- คุณซีควี… - ทำได้ดีมาก
- อยู่รอดครับ - สำเร็จแล้ว
คุณซีควี อยู่รอดครับ
ตอนที่เปิดตัวเชฟอันครั้งแรก
ผมคิดว่าตัวเองคงจะตกรอบ
เพราะผมรู้นิสัยเขาดีมาก
อ้าว คุณหนึ่งสองสาม
- สวัสดีครับ - สบายดีไหม
ครับ ยินดีที่ได้พบครับ
หนึ่งสองสามนี่หมายถึงอะไรครับ
อาจจะน่าอายหน่อย แต่ผมทำงานในร้านอาหารมิชลิน
- ทั้งหนึ่ง สอง และสามดาว - อ๋อครับ
ว่าแต่ในหนึ่งสองสามนี่
มีผมอยู่ในนั้นด้วยไหมครับ
ก็น่าจะมีอยู่แล้วไหม
ไม่ต้องกังวลมากนักหรอก
โอเคครับ
- ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ที่โมซู - ครับ
เมื่อสามปีก่อนผมทำงานอยู่ร้านอาหารที่ชื่อโมซู เขาเป็นหัวหน้าเชฟผมในตอนนั้นครับ
เราเคยทำงานด้วยกันอย่างใกล้ชิดเลยครับ
- สองคน มีแบคจงวอน - ใครน่ะ
- โห อะไรกันเนี่ย - เชฟอันซองแจ
งานเข้าแล้วล่ะ เชฟเขา…
จะทำยังไงดี
จู่ๆ ก็เกร็งขึ้นมาเลย
ถ้าเป็นคนอื่นก็ว่าไปอย่าง
งานนี้ผมต้องทำให้ดีมากจริงๆ
เขาน่าจะเคร่งมาก
ผมเลยคิดว่าจะพยายามทำพลาดน้อยที่สุด
และตั้งใจทำอาหารอุ่นๆ อร่อยๆ เท่านั้นครับ
ได้ยินว่าคนนี้ ก็เคยเป็นลูกมือเชฟอันเหมือนกันนะคะ
เชฟสามดาว
อ๋อ เคยทำงานที่โมซูสินะ
(เชฟสามดาว)
ผมเคยทำงานในร้านอาหาร
ที่ได้มิชลินสามดาวมาสามแห่ง ก็เลยตั้งชื่อว่า "เชฟสามดาว" ครับ
ก็มีร้านเบนูกับอาเทลิเย่ร์ เครนน์ที่อเมริกา แล้วก็ร้านโมซูในโซล
ผมเคยมีประสบการณ์จากร้านมิชลินสามดาว ก็เลยเอามาตั้งเป็นชื่อเล่นครับ
- รู้จักกับเชฟอันเหรอครับ - ครับ
งั้นก็น่าจะไปให้ทางนั้นตัดสินสิ
เชฟอันไปไหนแล้วนะ
เชฟอันรู้ไหมว่าคุณมาแข่งวันนี้
เขาน่าจะเห็นผมแล้วนะครับ
- แปลว่าคุณคือลูกศิษย์เชฟอันเหรอ - ครับ ใช่ครับ
- ถ้าตกรอบคงขายหน้าแย่เลยสิ - ครับ
- คงอายแทบแทรกแผ่นดินหนี - เรื่องพวกนั้นผมไม่นับนะ
ครับ ไม่เป็นไรครับ
- จะตั้งตารอนะครับ - ขอบคุณครับ
ที่จริงผมอยากให้เชฟอันซองแจเป็นคนตัดสิน
แต่กลายเป็นคุณแบคจงวอนครับ
ผมก็เลยคิดแบบนี้ตลอดครับ "ตกรอบแล้วเรา"
กรรมการแบคจงวอนเท่าที่ผมรู้จัก เขาชอบอาหารที่ตรงไปตรงมา
และมักจะทำเมนูที่แพร่หลาย
ผ่านครับ
ตอนเตรียมอาหาร ผมใส่รายละเอียดลงไปเยอะมาก
ทั้งที่ผมพยายามหนักขนาดนี้แล้ว
แต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาชิมแค่คำเดียว จะสัมผัสได้หรือเปล่า
ผมพยายามใส่ความหรูหราประณีตลงไป เพื่อให้โดดเด่นกว่าคนอื่นนิดหน่อย
แม้แต่ตอนหั่นผัก ผมก็ใช้ความพยายามมากเป็นพิเศษ
- ดูทรงแล้วเหมือนคนทำไฟน์ไดนิ่งจริงๆ ว่าไหม - อือ
ดูวิธีการซอยวัตถุดิบสิคะ
ในส่วนของซอส ผมพยายามทำออกมา
ให้เหมือนกับตอนซ้อมมากที่สุด
ผมก็เลยใช้เครื่องในการคำนวณ เพื่อลดความผิดพลาดให้น้อยที่สุด
คนนี้ทำอาหารเนี้ยบดีมาก
เขาเป็นลูกศิษย์เชฟอันค่ะ
เขาทำอาหารเนี้ยบมากเลยครับ
เทียบคนอื่นแล้วอยู่คนละระดับเลย
แม้แต่ซอสเขาก็เตรียมมา เป็นขวดๆ แยกตามขนาด
เนี้ยบมาก เหมือนร้านอาหารมาเองเลย
คนนั้นก็เก่งแบบเงียบๆ ว่าไหมคะ
- คนที่อยู่ตรงนี้น่ะ - เหมือนทำเป็ดอย่างเดียวเลยนะ
วันนี้ผมเตรียมเมนูเป็ดบงฮวามาครับ
ปกติเราจะไม่นิยมทำเป็ดย่างถ่านกันครับ
เพราะน้ำมันหยดเยอะมาก มันเป็นเมนูที่ทำยากครับ
ผมก็เลยจะลองทำดู เพราะว่ามันอร่อยครับ
เป็ด
ผมคิดว่าการย่างเป็ดแบบนั้น เป็นเรื่องยากมาตลอดเลยนะ
เขาใช้ระดับไฟกำลังพอดีเลยนะครับ
เหมือนจะอย่างนั้นค่ะ
เราก็ใช้ถ่านได้ดีมากด้วย
อุ๊ย เอาสตรอว์เบอร์รีไปย่างในถ่านด้วยค่ะ
คนนั้นเขาทำอะไรเหรอครับ
เขาย่างล็อบสเตอร์ แบบย่างไปทาเนยไปด้วย
- อดีตเชฟของโมซูแหละ - อะไรนะครับ
เทคนิคการทำอาหารจัดจ้านมากเลยนะครับ
ผมลองทำเมนูจากล็อบสเตอร์ดูครับ
เป็นล็อบสเตอร์ย่าง
ล็อบสเตอร์คินิลอว์ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นเซบิเชสไตล์ฟิลิปปินส์
เชฟมิชลินจะทำอะไรแบบนั้นไงคะ
เวลาทำอาหารแต่ละอย่าง ใช้วัตถุดิบแต่ละอย่าง
จะมีรายละเอียดที่เหนือชั้นมาก
ผมจะโชว์ให้ดูว่าผมเป็นใคร
ผมจะไม่ตกแต่งให้หรูหราอะไรมากมาย
เน้นแค่รสชาติที่อร่อยสมดุลกันก็พอ
เรียบร้อยแล้วครับ
ผมจะอธิบายเมนูให้ฟังนะครับ
นี่เป็นเมนูเป็ดบงฮวา ที่ค่อยๆ ย่างให้สุกด้วยถ่านครับ
(เป็ดบงฮวากับราสป์เบอร์รีดำ)
ที่เห็นอยู่ทางด้านซ้ายคือ กะหล่ำปลีแดงดองในน้ำราสป์เบอร์รีดำครับ
ส่วนทางด้านขวา คือสตรอว์เบอร์รีย่างถ่านเล็กน้อยครับ
แล้วก็โรยหอมใหญ่ซอยแซมนิดหน่อยครับ
เป็ดบงฮวานี่…
เดี๋ยว
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไร เช็ดออก
จะแสดงออกว่าตั้งใจเกินไปไหม
- ตั้งใจให้มันเปื้อนใช่ไหมล่ะ - เปล่าครับ
โอเค
ผมขอแนะนำให้กินคู่กับเป็ดนะครับ
คาราเวย์เหรอ
ผมใส่เมล็ดคาราเวย์ครับ ใช่ครับ
(คาราเวย์ เมล็ดพืชชนิดหนึ่งซึ่งใช้เป็นเครื่องเทศ)
เป็นการจับคู่ที่ดีมาก
ครับ
กวาดซอสหมดเกลี้ยงเลย
ในวินาทีที่กินเข้าไป สิ่งที่ผมคิดก็คือ
มันเหมือนเมนูเป็ดที่ผมกินบ่อยๆ นับครั้งไม่ถ้วนที่ฝรั่งเศส
แต่ว่าอร่อยกว่านั้นอีก
สำหรับเขา ผมตั้งมาตรฐานเอาไว้แบบนั้น
- คุณหนึ่งสองสาม - ครับ
ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ
ขอบคุณครับ
จริงๆ
ทั้งการย่างเป็ด
และการหั่นให้บางพอดี ก็เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความประณีตมาก
ทั้งราสป์เบอร์รีดำ สตรอว์เบอร์รี
ก็เหมือนคุณคิดแต่ละอย่างมาดีแล้ว ว่าถ้าใส่แบบนี้รสชาติจะดีขึ้น
ที่ผมชอบที่สุดก็คือ
อุณหภูมิของเป็ด คุยซง
(คุยซง: อุณหภูมิที่ใช้ทำให้สุก)
คุณหนึ่งสองสามรอดครับ
ขอบคุณครับ
- อะไรเหรอ - เขาผ่านแล้วค่ะ
- ผ่านเหรอ - ก็ว่าน่าจะผ่าน
(หนึ่งสองสาม รอด)
- นึกว่าจะเดินออกไป ตกใจหมด - ใจหายใจคว่ำหมด
- ทำได้ดีมาก - น้ำตาแทบไหลเลยครับ
- ทำได้ดีมาก - สมควรร้องแหละ
- มันหมายถึงเชฟเขายอมรับนี่ - นั่นสิ
มานั่งข้างผมนะครับ
- เกือบร้องไห้แน่ะ - ฉันน้ำตาไหลเลย
ยินดีด้วยครับ
มันคือการได้รับการยอมรับจากอาจารย์ตัวเองนี่
สมาชิกเราดูดีเลยนะครับ
เพิ่งมีสายไฟน์ไดนิ่งคนแรกเลย
ล็อบสเตอร์จะเป็นยังไงนะ
หน้าตาดูธรรมดาสามัญมาก
แต่ใช้เทคนิคล้านแปดเลยครับ แต่ละอย่างที่เขาทำ
คุณแบคจงวอน ไม่ค่อยชอบอาหารไฟน์ไดนิ่งใช่ไหมนะ
พอพูดถึงแบคจงวอน คนอาจจะคิดว่า ผมสนใจแต่อาหารถูกๆ แต่ไม่จริงเลย
อาหารไฟน์ไดนิ่งผมก็ชอบครับ
ผมกินมาเยอะ แถมศึกษามาด้วย
ถ้าเป็นคุณแบคจงวอน อาจจะตัดสินต่างออกไป
ทางซ้ายคือล็อบสเตอร์คินิลอว์ครับ เป็นเซบิเชสไตล์ฟิลิปปินส์
ผมเพิ่มความเปรี้ยวด้วยน้ำส้มสายชูมะพร้าว มะนาว และมะขามเปียก
ทางขวาเป็นล็อบสเตอร์ที่ย่างอย่างนุ่มนวล พร้อมทาเนยไปด้วยครับ
ส่วนซอสเป็นซอสพริกไทย ทำจากหัวและเครื่องในของล็อบสเตอร์ครับ
- ซอสกินคู่กับอันนี้เหรอ - ครับ
- ผมรินให้ไหมครับ - ครับ
โห ซอสอร่อยนะเนี่ย
ขอบคุณนะครับ
- คำแค่นี้… - ครับ
แต่ให้รสชาติหลากหลายขนาดนี้เลย
- คุณผ่านครับ - ขอบคุณครับ
(เชฟสามดาว รอด)
- ขอบคุณครับ - ทำได้ดีมากครับ
รสชาติเข้มข้นที่เขาใส่ลงใน ล็อบสเตอร์ชิ้นเล็กๆ แค่นี้
ผมไปตระเวนกินตามร้านอาหาร ทั้งในและต่างประเทศมาเยอะ
รสชาตินี้ก็ไม่แพ้ที่ไหนเลย ผมตกใจมาก
ก็เลยให้ผ่านทันทีครับ
ทำสำเร็จแล้วนะครับ
- ยินดีด้วยครับ - ใครตัดสินให้
ผมเหรอครับ เชฟเรา
- เชฟอันเหรอครับ - ครับ
ผมโชคดีที่ไม่เจอ
มาตรฐานสูงมากเลยว่าไหมครับ
เชฟสายอาหารไฟน์ไดนิ่ง ก็ผ่านเข้ารอบกันมาบ้างแล้ว
ผมก็ทำไฟน์ไดนิ่งเหมือนกัน…
(อีกสักครู่ ในรอบที่ 2)
เชฟช้อนดำที่ต้องการแข่งกับ เชฟช้อนขาวชเวฮยอนซอก
เชิญออกมาด้านหน้าเลยครับ
ซวยแล้ว
มีคนเก่งๆ คนที่มีฝีมือ ที่ไม่เปิดเผยตัวอยู่จริงๆ นั่นแหละ
เชฟอายุน้อยๆ มากันเยอะ มีคนใช้เทคนิคโมเดิร์นเยอะแยะเลยครับ
ฉันกังวลเพราะฉันธรรมดาเกินไปค่ะ
ทุกคนทำอาหารที่ดูหรูหรา ดูดีมีระดับ
มีคนทำอาหารฝรั่งกันเยอะ
ฉันเลยไม่แน่ใจว่าจะสู้ไหวไหม
ของฉันจะเรียบง่าย จืดชืดเกินไปหรือเปล่า
ใส่ฮันบกมาเลย
ความเท่ ความเท่ของการใส่ฮันบกทำอาหาร
ฉันคุณป้าคาเสะโนหนึ่ง เปิดร้านอาหารเกาหลีที่เสิร์ฟเป็นคอร์สค่ะ
(คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง เชฟเจ้าของร้าน "โต๊ะเหล้าร่าเริง")
ฉันเสิร์ฟอาหารอร่อยๆ ให้ลูกค้า
ในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะพอดี โดยที่ลูกค้าไม่ต้องสั่ง
จากนั้นมาฉันก็กลายเป็นคุณป้าคาเสะโนหนึ่งค่ะ
อาหารของฉันเหมือนการกินข้าวบ้านหนึ่งมื้อ
ก็จะมีปลาย่างค่ะ แล้วก็มีปลาหมึกยักษ์นึ่ง
มีเนื้อและหมูต้มด้วยค่ะ
เครื่องเคียงรวมห้าอย่าง
มีจอนหลากชนิด หอยเชลล์และกุ้งนึ่ง
กับข้าวทำเองที่บ้านร้อนๆ ที่คนสมัยนี้โหยหากัน
ฉันทำชุดอาหารหนึ่งชุดค่ะ
อ๋อ คนนั้นคือคนที่ ทำอาหารกลางวันโรงเรียนสินะ
- ใช้ถาดหลุม - อ๋อ
ฉันเทพอาหารโรงเรียน
เป็นแม่ครัวที่ทำอาหารให้โรงเรียนประถม ที่ยังซาน คยองนัมค่ะ
ฉันรับผิดชอบทำอาหารให้เด็กๆ มา 15 ปีแล้ว เลยตั้งชื่อว่าเทพอาหารโรงเรียน
ฉันเป็นที่นิยมในโรงเรียนมากค่ะ ไม่ว่าจะในหมู่นักเรียนหรืออาจารย์
อาหารเที่ยงวันนี้คืออะไรครับ
มีกิมจิสดกะหล่ำปลี
หมูต้มกับซัม แล้วก็ซัมจัง
ปลากะตักผัดโคชูจัง ยุกแกจัง
ฉันใช้น้ำเชื่อมบ๊วยมาทำซอส
ถ้ากินคู่กับหมูต้มจะช่วยลดความเลี่ยนได้
เพราะเด็กๆ ไม่ชอบกินคู่กับ กุ้งดองเค็มอะไรพวกนั้น
- ก็เลยทำแบบนี้สินะ ครับ - ใช่ค่ะ
เครื่องเคียงวันนี้มีข้าวด้วย เขาคงไม่บอกว่าเค็มอีกใช่ไหมครับ
ที่จริงฉันก็กังวลอยู่นิดหน่อยค่ะ
ลูกชายฉันบอกตลอดว่าแม่อย่าไปกลัว
อุ๊ย สงสัยจะอร่อย กินไม่หยุดเลย
นี่มันรสชาติสำหรับเด็กประถม
แต่ว่าอร่อย ทำให้ผมกินไม่หยุดเลย
ระหว่างที่กิน
ผมก็นึกถึงความทรงจำสมัยเด็กๆ ขึ้นมาเลยครับ
ผมนึกถึงอาหารกลางวันโรงเรียน
- ค่ะ - ที่เคยกินสมัยเด็กๆ ก่อนย้ายไปต่างประเทศ
จนป่านนี้ผมยังจำรสชาตินั้นได้อยู่เลยครับ
ทุกอย่างดีหมดเลย
ติดอยู่แค่เรื่องเดียว
- โห คุณป้าคาเสะนี่นา - คุณป้าคาเสะผู้ยิ่งใหญ่ดังมากเลยนี่
โห คนนี้โหดอยู่นะ
- ทางนั้น - มือไวมากจริงๆ
- นี่ทำคนเดียวเหรอครับ - ค่ะ
- ข้าวกล้องเหรอ อะไรครับเนี่ย - ข้าวบาร์เลย์ค่ะ
ที่ฉันใช้ข้าวบาร์เลย์ก็เพราะว่า เวลาที่เรากินเครื่องเคียงหรือกับแกล้มเหลือ
จะได้เอามาใส่ในนี้แล้วคลุกให้เข้ากัน
- ถ้าเนื้อหรือปลาหมึกเหลือก็เอามาใส่เหรอ - ใช่ค่ะ ใส่เครื่องเคียง
หรือถ้าผักกาดหอมไม่ก็ผักกาดขาวเหลือ ก็เอามาคลุกกินได้
ช่วยให้กินกับแกล้ม
และอาหารมื้อหลักได้โดยไม่มีอะไรเหลือทิ้ง
ที่น่าทึ่งก็คืออาหารทุกอย่าง แทบจะรสชาติเหมือนกันหมดครับ
ผมตั้งใจว่าถ้ากินหมูต้มหนึ่งชิ้น แล้วรสชาติออกมาเหมือนที่ผมคิดไว้
ผมก็จะให้ผ่านเลย
เพราะไม่ว่าจะทำอะไร ถ้าอย่างน้อยทำได้ดีหนึ่งอย่างก็ถือว่าผ่าน
ผ่าน
ขอบคุณค่ะ
ตอนนี้อยู่ในช่วงฤดูหนาว อันนี้…
- ไม่ต้องชิมแล้วก็ได้ - ขอบคุณค่ะ
แค่กินไอ้นี่ก็จบข่าวแล้วครับ
- คุณทำในเวลาสั้นๆ เอง - คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง…
(คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง รอดชีวิต)
คุณผู้หญิงที่ใส่ฮันบกผ่านแล้ว
อ้า
กินแบบนี้จะได้รสชาติ ต่างจากตอนกินกับโชจังมากค่ะ
ผมน่าจะเก็บไว้กินสุดท้าย น่าจะทำช้าๆ หน่อยสิ
ขอบคุณค่ะ
- ว้าว ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีครับ - ยินดีด้วยครับ
ยินดีด้วยครับ
ไม่นึกจริงๆ ว่าจะผ่าน
คุณป้าคาเสะ
- คุณป้าคาเสะน่ากลัวนะครับ - ใช่
รสมือคงจะดีมากจริงๆ
คุณแบคจงวอนน่าจะชิมอาหารเกาหลีอร่อยๆ มาเยอะแล้ว แต่ชิมคำเดียวก็ให้ผ่านเลย
ค่ะ
การจะทำอาหารแต่ละอย่างให้อร่อยน่าทาน
และรสชาติถูกปากคนทุกคน
โดยเฉพาะการทำให้ถูกปากเด็กๆ ที่เลือกกิน ไม่น่าจะใช่เรื่องง่ายๆ เลย
เด็กประถมเลือกกินมากที่สุดแล้วค่ะ
- จริงครับ น่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ - ค่ะ
แต่ว่ายังมีบางจุดที่เป็นรายละเอียดเล็กน้อย ผมคงต้องขอความเห็นผู้ตัดสินอีกท่าน
เพราะงั้นขอพักการตัดสินไว้ก่อนนะครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
(เทพอาหารโรงเรียน พักการตัดสิน)
เขาเป็นคนที่ทำอาหารให้เด็กๆ ด้วยความรักครับ
ผมแอบตื้นตันอยู่ครับ เพราะว่าประทับใจมาก
ที่ผมพักการตัดสิน
เพราะผมกลัวว่าจะอินกับอารมณ์มากไป จนทำให้ตัดสินผิดพลาด
ฉันเลือกทำเมนูที่เด็กๆ ชอบกันค่ะ
เด็กประถมกินซัมกันด้วยเหรอครับ
ค่ะ กินเก่งเลยค่ะ
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
กินเพราะคุณทำอร่อยน่ะสิ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณค่ะ
เขาดูเป็นคนทำอาหารเรียบๆ ง่ายๆ ฉันเลยอยากเป็นกำลังใจให้
(หากสิ้นสุดการตัดสินแล้ว แต่จำนวนผู้อยู่รอดยังไม่ถึง 20 คน)
(จะเลือกผู้อยู่รอดเพิ่มเติม จากคนที่ถูกพักการตัดสิน)
ผมไม่มีอาจารย์สอนเป็นการส่วนตัว ก็เลยศึกษาจากการอ่านหนังสือตลอด
แต่ก็ไม่แน่ใจว่าแบบนี้มันถูกไหม
(หนุ่มหนังสือการ์ตูน)
โอ๊ะ "โออิชินโบะ" กับ "จอมโหดกระทะเหล็ก" เหรอ
- ครับ - อ่านหมดนี่เลยเหรอครับ
อ่านบ่อยกว่าหนังสือเรียนอีกครับ
ใช้สูตรที่อยู่ในเรื่องเหรอ
ผมใช้สูตรที่ได้แรงบันดาลใจมาจากในการ์ตูนครับ
โห สุดยอดเลย
ได้แรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนได้ยังไง
ผมเคยเปิดร้านหนังสือการ์ตูนกับเพื่อน
- ร้านหนังสือการ์ตูนเหรอ - ครับ
แล้วผมก็เริ่มขายต็อกบกกี เริ่มทำอาหารเพราะร้านนั้น
ผมทำเมนูต็อกบกกีกิเลน ที่อยู่ในเรื่อง "ยอดกุ๊กแดนมังกร"
แล้วมันก็ดังระเบิด
จากนั้นมาผมก็เริ่มรู้สึกว่า การทำอาหารเป็นเรื่องสนุก
ผมได้แรงบันดาลใจ มาจากหนังสือการ์ตูนเยอะเลยครับ
เมนูนี้ชื่ออะไรกันแน่ครับ
"หมูตงพัว จากโออิชินโบะ เล่ม 2 หน้า 25" ครับ
นี่ชื่อเมนูเหรอ
แล้วอันนั้นล่ะ
"จอมโหดกระทะเหล็ก เล่ม 8 หน้า 23"
โห จำได้หมดเลยสินะ
คุณตั้งชื่อเมนู ตามชื่อหน้าในหนังสือการ์ตูนตลอดเหรอ
ครับ ผมตั้งแบบนั้นไว้ก่อนครับ
สนุกดีเหมือนกันนะเนี่ย
แล้วไม่เคยเรียนทำอาหารด้วยเหรอครับ
ครับ
ผมไม่เคยเรียนทำอาหารเป็นเรื่องเป็นราวครับ
ไม่เคยเรียนทำอาหารจากใครเป็นพิเศษ
มีแต่ศึกษาการทำอาหารจากในหนังสือ
ผมมาร่วมรายการก็เพราะอยากรู้ว่า อาหารที่ผมทำมันโอเคจริงๆ หรือเปล่า
วันนี้มีเชฟอาหารจีนมาสองคนไม่ใช่เหรอ
อีกคนคือใครเหรอคะ
ผมไม่ได้จบจากสถาบันที่มีชื่อเสียง
หรือศึกษาจากเชฟที่โด่งดัง
ผมเริ่มต้นจากจุดต่ำสุด
เลยคิดว่าตัวเองสู้ชีวิตมาพอสมควรครับ
(เชฟกล่องเหล็ก)
ผมมีชีวิตลำบาก เลยเริ่มทำอาชีพพนักงานส่งอาหารครับ
ผมเริ่มทำมาตั้งแต่ขี้นม.สี่
แล้วก็ได้สัมผัสกับอาหารจีนไปโดยปริยาย
ผมเดินทางไปตามร้านต่างๆ อาศัยครูพักลักจำไปเรื่อยๆ
ผมทำอาหารไปด้วย ส่งอาหารไปด้วย แล้วก็แจกใบปลิวไปด้วย
แล้วก็มาจนถึงจุดนี้ครับ
- นั่นน่ะ เขาทำลูกชิ้นหมู - ลูกชิ้นหมูเหรอ
อ๋อ บนหอมใหญ่เหรอ
- แต่กลมมากเลยว่าไหมครับ - ครับ
กลมสมบูรณ์แบบมาก
แล้วแบบนั้นจะทำให้สุกได้ไง
- เพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้ใช่ไหมครับ - ครับ ครั้งแรกเลย
ฉันก็เพิ่งเคยเห็น
เชฟเพิ่งเคยเห็นได้ไงครับ
ควรไปรายการแปลกแต่จริงแล้วไหม
ไม่ครับ ผมแค่อยากลองทำอะไร ที่คนอื่นเขาไม่ทำดู
ผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ก็เลยคาดหวังมากครับ
ขอบคุณครับ
เมนูเด็ดของผมคือลูกชิ้นหมูแปดเซียนครับ
เป็นเมนูลูกชิ้นหมูยัดไส้ผัดผักแปดเซียน
ผมทอดโดยโปะไว้บนหอมหัวใหญ่
มันจะมีเปลือกชั้นนอกอยู่ครับ จากนั้นผมก็เอาข้างในออกมา
แล้วก็ผัดผักแปดเซียน
แล้วใส่เข้าไปครับ
ผมไม่เคยเรียนวิธีทำเมนูนี้ครับ
แค่อ่านจากในบทความ
อ่านแล้วผมก็รู้ทันทีว่าใส่อะไรบ้าง
ผมก็เลยเอามาประยุกต์ใช้
มันไม่ใช่ลูกชิ้นหมูแปดเซียนต้นตำรับ
แต่เป็นเวอร์ชั่นที่ผม เชฟกล่องเหล็กพัฒนาเอง
ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าโชว์
เขาฉลาดดีนะ
ผมคิดว่าคนน่าจะทึ่ง
ว่าเชฟอาหารจีนในเกาหลี ทำเมนูแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
(ลูกชิ้นหมูแปดเซียน)
เวลาทานสามารถหั่นหรือบิออกก่อนก็ได้
ผมตัดให้สวยๆ ดีไหมครับ
ครับ รบกวนด้วย ผมไม่รู้ว่าต้องกินยังไงครับ
มันจะเป็นแบบนี้ครับ
ปลาหมึกกับ…
ผักกวางตุ้ง แล้วก็ลูกชิ้นหมูชิ้นเล็กๆ
ครับ ทานแบบนี้ได้เลย
- ลองดูครับ - ครับ
อยากรู้จังว่าเขาจะประเมินอาหารจีนยังไง
เห็ดปีกนก
- สีหน้าดูดีนะ - หน้าตาดูพอใจ
- คุณเชฟกล่องเหล็ก - ครับ
(หมูตงพัว จากโออิชินโบะ เล่ม 2 หน้า 25)
(เปาะเปี๊ยะปู จากจอมโหดกระทะเหล็ก เล่ม 8 หน้า 19)
ผมไม่เคยได้รับการพิสูจน์ ว่าผมใช่เชฟจริงๆ หรือเปล่า
แต่ที่นี่มีกรรมการแบคจงวอนอยู่ ผมเลยคิดว่าน่าจะพิสูจน์ได้
ใช้อะไรโรยข้างบน
ผมโรยน้ำตาลไอซิ่งลงไปนิดหน่อยครับ
- นี่ล่ะ - อันนี้ก็แค่หมูตงพัวครับ
หน้าตาดีนะ
เขาทำหมูตงพัวเหรอ
โอ้โฮเฮ้ย
ทำไมถึงชอบอาหารจีนกันนัก
ไม่เคยเรียนทำอาหารจากใครใช่ไหมครับ
ครับ
ใช้มีดหั่นและทานกับผักกวางตุ้งก็ได้นะครับ
- ไม่ครับ มันต้องนิ่มพอ - อ๋อ ครับ
- ให้ใช้ส้อมจิ้มแบบนี้ได้สิครับ - ครับ
ครับ ต้องประมาณนั้น
ผมเคยเดินทางไปทั่วจีน และกินหมูตงพัวบ่อยมากครับ
มันไม่ใช่เมนูที่จะเรียนรู้เองได้ครับ
คุณเรียนรู้เองใช่ไหม
ครับ
- คุณเชฟกล่องเหล็ก - ครับ
- คุณรอดครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
- อร่อยมากเลยครับ - ขอบคุณครับ
อร่อยมากจริงๆ ครับ
มองในแง่หนึ่ง
ผมคิดว่ามันเป็นรสชาติที่ทำได้แค่ในเกาหลี
มีแค่เชฟอาหารจีนในเกาหลีที่ทำได้ครับ
- ขอบคุณครับ - นั่นคือกุญแจสำคัญที่สุด
สุดท้ายผมกินผักกวางตุ้งหมดไปหนึ่งต้น
ผมให้ความสำคัญกับระดับความสุก ของผักกวางตุ้งมากครับ
แล้วคุณก็ทำออกมาได้สมบูรณ์แบบมาก
อย่างอื่นก็อร่อยมาก
ขอบคุณครับ
(เชฟกล่องเหล็ก รอด)
ทำได้ดีมาก
ขอบคุณครับ
รู้สึกเหมือนจะร้องไห้เลย
ร้องเลย
- ปล่อยโฮออกมาเลย - โธ่ ไม่ได้หรอก
คุณเรียนรู้เองใช่ไหม
ครับ
ผ่านครับ
โห เรียนรู้เองยังไงให้ได้รสชาติแบบนี้นะ
- ไม่ได้เรียนมาจากไหนจริงเหรอครับ - ครับ
- ขอบคุณครับ - โอ้โฮ
ยินดีด้วยครับ
(หนุ่มหนังสือการ์ตูน รอด)
- ใครเหรอ - หนุ่มหนังสือการ์ตูน
- เชฟทำอาหารจีนเหรอคะ - ใช่ครับ
- ทำอะไรคะ หมูตงพัวเหรอ - ครับ หมูตงพัวกับเปาะเปี๊ยะ
(อาหารจีนฟิวชั่น อาหารจีน อาหารจีน อาหารจีน)
ทำหมูตงพัวในเวลาสั้นๆ เหรอครับ
- อาหารจีน - ครับ
อาหารจีนชักจะเดือดแล้ว
(อาหารจีน)
จริงด้วย ไม่ธรรมดา
(อาหารจีน อาหารจีน)
- ลูกศิษย์อาจารย์ - น่าสนุกจัง
เชฟจองจีซอนเหรอ ผมน่าจะพอสู้ได้นะ
อย่างผมต้องเลือกเชฟยอคยองแร
งานนี้น่าจะตีกันยับครับ
(ใครกันที่จะเป็นเจ้าแห่งอาหารจีน)
โลกนี้มีคนเกลียดเนื้อที่ไหนกันครับ
(ช้อนเงิน ยูทูบเบอร์สายทำอาหาร)
ผมคงคาดหวังสูงเกินไปครับ
(ช้อนเงิน ตกรอบ)
(คนขายเนื้อ ผู้ประกอบการปศุสัตว์)
คุณคนขายเนื้อ ตกรอบครับ
(คนขายเนื้อ ตกรอบ)
ขอบคุณครับ
ตกรอบครับ
ผมมั่นใจตลอดเวลาอยู่แล้วครับ
(นักเลงเนื้อ)
ดูซี่โครงตรงนี้สิ โอ้โฮ
นักเลงเนื้อของแท้เลย
เขาหั่นกระดูกซี่โครง
โห หั่นกระดูกด้วย
- ทำอะไรน่ะ - ซี่โครง
คนนั้นคือนักเลงเนื้อครับ
ผมชอบและเชี่ยวชาญเมนูเนื้อมาก ก็เลยได้ฉายาว่านักเลงเนื้อ
(หอมหัวใหญ่)
(ลูกแพร์)
(น้ำตาล)
(ซอสถั่วเหลือง)
- ส่วนผสมเหมือนจะหมักซี่โครงเลยนะ - ซี่โครงตุ๋นชัดๆ เลย
- มีหม้ออัดแรงดันด้วย - ใช่
เมนูของผมคือซี่โครงตุ๋นครับ ซี่โครงตุ๋นที่ตีความใหม่โดยผมเอง
ผมใช้วิธีทำเบิฟบูร์กีญงแบบฝรั่งเศส…
(เบิฟบูร์กีญง: อาหารฝรั่งเศส ตุ๋นด้วยเนื้อวัว ผัก และไวน์)
ผสมผสานเข้ากับรสชาติของซี่โครงตุ๋นแบบเกาหลี
เมนูนี้มีชื่อว่า
คัลบีญง
ซี่โครงตุ๋นก็ดูน่าอร่อยมากเลยนะ
ฉันว่าซี่โครงตุ๋นจะต้องออกมา
อร่อยมากๆ เพราะว่า
- ใครๆ ก็รู้วิธีทำซี่โครงตุ๋น - ใช่
มันก็เป็นเมนูพิเศษแหละ แต่ยากที่จะทำให้เป็นเมนูพิเศษ
สำหรับการแข่งขันแบบนี้
ใครเห็นก็ต้องคิดว่าเป็นอาหารฝรั่ง
แต่พอเอาเข้าปากเท่านั้นแหละ
"รสชาติแบบนี้ออกมาจากในนี้งั้นเหรอ"
เขาเอาซี่โครงที่หั่นเมื่อกี้มาทำอันนี้เหรอ
อือ
สุดยอดเลย
(คัลบีญง)
ผมเตรียมเมนูซี่โครงตุ๋น เสิร์ฟบนฟักทองบด
แต่งหน้าด้วยกะหล่ำดาวผัดวางบนซี่โครง
เป็นเมนูอ็องเทรครับ
ก่อนอื่น หน้าตากินขาดมากครับ
ขอบคุณครับ
- มันต้องไม่มีความเป็นซุปใช่ไหมครับ - ครับ
ผ่าน
ผมไม่อยากกลืนเลย
มันนุ่มมากจนผมไม่อยากกลืน
แต่พอเคี้ยวๆ ไป มันก็ลงคอเองครับ
คงเหลือกลิ่นหอมของเนื้ออยู่นิดๆ
รสชาติของเครื่องปรุงก็เข้าปากเต็มๆ
- ยินดีด้วยครับ อร่อยมากเลย - ขอบคุณครับ
- โอ้โฮ ยินดีด้วยครับ - นักเลงเนื้อ สู้ๆ
(นักเลงเนื้อ รอด)
นักเลงของแท้
- ถ้าไม่มีคำว่าเนื้อก็คือนักเลง - นักเลงตัวจริง
ชื่อเล่นเขาคือนักเลงเนื้อไงครับ สมชื่อเขาเลย
เขาทำเนื้อให้นุ่มมาก จนแทบกลืนได้โดยไม่ต้องเคี้ยว
จนผมสงสัยว่าเขาไปทำอะไรเนื้อมา
นั่นอะไรน่ะ หน้าตาเหมือนซาชิมิเลย
คนทั่วโลกที่ได้ดูรายการนี้
อาจจะมาเกาหลีเพื่อชิมเมนูนี้เลยก็ได้ครับ
เพราะมันน่าสงสัยมาก
เป็นอาหารที่ไม่ใช่ของโลกใบนี้
(เชฟคนดัง เชฟเจ้าของร้าน "บูโต")
เขาใช้แต่ผักอย่างเดียวเลย
รวมผัก
ดูพื้นๆ มากเลยนะ
ไม่มีอะไรเลย
ถ้าดูเฉพาะวัตถุดิบ
คนอื่นน่าจะ "หือ" อะไรแบบนี้ครับ
เพราะมันมีแต่วัตถุดิบพื้นๆ อย่างบีตรูต อาโวคาโด
กะหล่ำปม เห็ดหอม
รากบัว อะไรพวกนี้ครับ
เป็นวัตถุดิบที่หาซื้อได้ง่าย ตามซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วไปครับ
อาหารญี่ปุ่นหรือเปล่า ชิโซะ
ใช่ค่ะ ชิโซะ
น่าจะเป็นอาหารญี่ปุ่นนะคะ
แต่ว่าผักนี่… อันนั้นผมมองว่าเป็นหอยเป๋าฮื้อ
มันคือเห็ดหอมค่ะ
- อันที่ใส่ลงไปเป็นอย่างที่สองคือเห็ดหอม - ถ้างั้นก็ไม่ใช่หอยเป๋าฮื้อสินะ
- ฉันว่าน่าจะเป็นผักทั้งหมดเลยค่ะ - ครับ ทั้งหมดเลย
เขาหั่นผักพวกนั้นเหมือนซาชิมิหรือเปล่าคะ
เมนูของผมคือซาซิมิมังสวิรัติ กับฟูโตมากิมังสวิรัติครับ
ใครๆ ก็ใช้โปรตีน
อย่างพวกเนื้อและปลา มีแค่ผมคนเดียวที่ทำเมนูผัก
กุญแจสำคัญของเมนูนี้คือภาพลวงตาทางรสชาติ
พอกินเข้าไปแล้วจะรู้สึกว่า "อุ๊ย เหมือนปลาทูน่า แต่ก็เหมือนหอยเป๋าฮื้อ"
เป็นเมนูที่สร้างความเข้าใจผิด ผ่านการผสมผสานที่เรียบง่ายครับ
ผักเป็นวัตถุดิบที่ง่ายที่สุด แต่ก็ยากที่สุดครับ
ผมเอาผักไปต้มตามแบบที่ต้องการ
เอาไปรมควัน
เอาไปทอด
เอาไปเคี่ยวด้วย
รายละเอียดเยอะมากครับ
ผมต้องจัดสรรเวลาให้เป๊ะมากจริงๆ
เพราะงั้นถ้ามีอะไรพลาดไปสักอย่าง
ทุกอย่างก็อาจจะล่าช้าไปหมด
แต่ผมว่าเมนูนี้สำคัญที่เนื้อสัมผัส เนื้อสัมผัสผักพวกนี้
ครับ เวลาเชฟอันซองแจชิมผัก เขาอ่อนไหวกับระดับความสุกมาก
ผมว่าเขาต้องทำตรงนี้ให้เป๊ะ
สิ่งที่ผมให้ความสำคัญที่สุด
น่าจะเป็นระดับความสุกของผักครับ
ระดับความสุกของผัก…
ผมให้ความสำคัญกับระดับความสุก ของผักกวางตุ้งมากครับ
ก็นั่นแหละ ไอ้ระดับความสุกของผัก ในความคิดเขา
- มันคืออะไรกันแน่ - พอเห็นเชฟอันซองแจออกมา
ผมรู้ว่าเขาเก็บรายละเอียดมากครับ
เขาต้องยอมรับเมนูของผมแน่นอน
ทำเสร็จแล้วครับ
ฉันรอเมนูนี้มาตลอดเลยค่ะ ซูชิวีแกน
ถ้าคนนี้ถ่ายทอดรสชาติออกมาได้ดี
ฉันก็อยากจ่ายเงินซื้อกินเดี๋ยวนี้เลย
อันนี้
หน้าตาเหมือนซาชิมิ
เหมือนทูน่า
ครับ เมนูที่ผมทำก็คือซาชิมิมังสวิรัติครับ
แล้วก็ฟูโตมากิมังสวิรัติครับ
ข้างในนี้มีวัตถุดิบหลากหลายมากครับ
ก็จะมีรากบัวและกีวีสีทอง ดองด้วยชิแซนดรา
เห็ดหอมเคี่ยวซีอิ๊วหวานกับกะหล่ำปม
และสุดท้าย บีตรูตรมควันกับอาโวคาโด
นี่คือเมนูที่ผมเตรียมไว้ครับ
ถ้าให้ผมแนะนำ
- ผมแนะนำให้ชิมอันนี้ก่อนครับ - ครับ ผมจะกินอันนี้
- แล้วต้องชิมอันนั้นด้วยนะครับ - ครับ
ครับ อันนั้นคือกีวี
- จิ้มกับวาซาบิ - อันนี้จิ้มวาซาบิ ครับ
ห่อด้วยสาหร่าย แล้วจิ้มซีอิ๊วหวานนิดหน่อย
- อย่างกับปลาทูน่า - ใช่ครับ
ผมอยากให้ลองหลับตาชิมดู
- หลับตาด้วย โอเค - ครับ
คนนั้นน่ะ
เขาจับคู่บีตรูตกับอาโวคาโดใช่ไหมล่ะครับ
- ครับ - เพราะว่าบีตรูต
ไม่มีความมันเหมือนทูน่าจริงๆ ถือว่าสมเหตุสมผลนะ
ฉลาดมากเลยนะครับ
- อาโวคาโดมันมีไขมัน - ไม่ผิดหวังเลย
- คุณเชฟคนดัง - ครับ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม