- Jeszcze jeden kęs. - Dobrze.
Zastanawiał się, więc pomyślałam…
„Mam przerąbane”.
Skąd ta chrupkość?
Dodałam kasztanów wodnych, by poprawić konsystencję.
O rany.
Powiedział: „O rany”.
Cóż…
- Wieprzowina dongpo… - Tak?
…jest wciąż soczysta.
Tak.
Rany.
- Przechodzisz dalej. - Dziękuję.
Przetrwałaś.
O rany.
Gdy jem pierożki, przede wszystkim zwracam uwagę na ich soczystość.
Te pierożki z wieprzowiną dongpo przerosły moje oczekiwania.
To była eksplozja soczystości. Soczystość pierożków
w połączeniu z soczystością wieprzowiny.
Nawet nie musiałem się zastanawiać.
Bogini Kuchni Chińskiej przetrwała.
- Jako pierwsza? - Tak.
Brawo!
Dziękuję!
Na ekranie jest napisane „jeden na 20”.
Nie wierzę.
- Spójrzcie na niego. - Tak?
Umie zrobić show.
MANIAK GOTOWANIA
- Wydaje się wyluzowany. - Ten gość?
Robi dramatyczne gesty.
To niekoniecznie dobrze, ale też niekoniecznie źle.
Widać taki ma styl.
Jeśli dobrze gotuje, to urocze.
Jeśli nie – irytujące.
Spójrz na jego gesty.
Mówi, że ludzie nazywają go maniakiem.
Lubię maniaków.
Wymyślenie pseudonimu zajęło mi sekundę.
Gdy zaczynam gotować, wpadam w trans.
Wierzę, że czasem najlepiej jest zaszaleć
i przeć do przodu,
zamiast się przejmować.
Kucharze powinni być
- trochę szaleni. - Zgadzam się.
Nieszalone jedzenie nie jest pyszne.
Ja zaraz oszaleję.
Przygotowałem dziś
mlecz dorsza w maślanym sosie curry.
Kluczem jest tu curry.
Przyprawa curry dodaje smaku sosowi maślanemu,
który bywa czasem mdły.
Kolejne danie to uroko-yaki z płytecznika.
Uroko-yaki to metoda przyrządzania ryby z łuskami,
dzięki czemu jest chrupiąca na zewnątrz i soczysta w środku.
Zrobiłem też szafranowy sos velouté.
Nikt się nigdy nie skarżył na to danie.
To moja szansa, by pokazać, jakim maniakiem jestem.
- Opowiedz o tym daniu. - Oczywiście.
Mlecz dorsza najlepiej smakuje zimą.
MLECZ DORSZA W MAŚLANYM SOSIE CURRY
Odkryłem,
że nabiera wspaniałego aromatu, gdy przyprawiam go curry.
I w ten sposób wymyśliłem to danie.
Przyrządziłem też rybę w stylu uroko-yaki.
Podałem ją na szafranowym sosie velouté.
UROKO-YAKI Z PŁYTECZNIKA
Do tego białe szparagi, brokuł rzymski
- i ikra pstrąga. - W porządku.
Od czego zacząć?
Oba dania mnie reprezentują.
Oba są bardzo intensywne.
Ale polecam zacząć od tego.
Dobrze.
- Trzeba nabrać więcej. - Zgadza się.
Z masłem.
Dla mnie najważniejsze jest to,
- jak dobrze ugotowane są warzywa. - Tak.
Te są ugotowane bardzo dobrze.
Jeśli chodzi o resztę,
sos też jest bardzo dobry.
Ale ryba była
trochę niedoprawiona.
Przemyślę to jeszcze, próbując innych dań.
Wstrzymuję się z decyzją.
Jak będzie taki wybredny, nikt nie przejdzie.
Ponury Żniwiarz przyprawiania.
Źle przyprawiasz – giniesz.
Ja p******.
Wystarczyłaby szczypta soli.
Chodziło o sól.
Dlatego jest kucharzem z trzema gwiazdkami.
Ma coś w kubkach smakowych.
Maślany sos curry był doskonały.
Był tak dobry, że nie miałem wątpliwości.
Ale ryba okazała się za mało przyprawiona.
To tylko drobny szczegół.
Ale gdy porównuję dwa dania, kieruję się surowymi kryteriami.
Zdecydowałem, że jeszcze do niego wrócę.
Dań wstrzymanych uczestników będzie próbował drugi juror.
PRZED PODJĘCIEM OSTATECZNEJ DECYZJI DANIA WSTRZYMANYCH OCENI DRUGI JUROR
Rany, oszaleć można.
JEŚLI DO KOŃCA RUNDY NIE PRZETRWA 20 OSÓB,
RESZTA ZOSTANIE WYBRANA Z UCZESTNIKÓW WSTRZYMANYCH
Tak bardzo chciałem usiąść przy tym stole.
- Spójrz. - Co?
Tak, wiem.
Trzydaniowy posiłek.
A tu czterodaniowy. Sporo.
Pełny posiłek.
Naprawdę przygotowała bufet.
BUFETOWA
Każdy robi więcej niż jedno danie.
Chcą się popisać.
NOWOJORSKA DAEJANGGEUM
Tamci przygotowali tylko po jednym daniu?
Mogą zapytać: „To wszystko?”.
Chciałem zrobić coś prostego, bo wszyscy robili aż za dużo.
- Inni… - Spróbowałbym tego.
…robią po pięć czy sześć dań, a oni tylko jedno.
Specjalnie się nie wysilają.
Można to uznać albo za lenistwo, albo za pewność siebie.
Jestem pewny tego dania.
Muszą być pewni siebie.
Jeśli zapytają, co to za danie…
Aglio e olio.
Zaraz, robi steka?
To wszystko?
Bardzo dobrego steka. To wszystko.
„Niedoceniany”?
Pewnie myśli, że jest dobry, a inni myślą inaczej.
Jestem Niedoceniany.
Prowadzę wine bar w Hannam-dongu.
Jestem kucharzem od dziewięciu lat.
Wydaje mi się, że ludzie kwestionują moje umiejętności
i zakładają, że nie poświęcam czasu na gotowanie,
bo kiedyś brałem udział w randkowym reality show.
Przyszedłem tu jako „Niedoceniany”, by udowodnić, że się mylą.
Co gotujesz?
Rumsztyk z koreańskiej wołowiny przyrządzony na grillu węglowym.
- Bez dodatków ani sosu? - Zgadza się.
Chcesz pokazać, co potrafisz, za pomocą samego steku?
Zgadza się.
- Bez dodatków? - Nic więcej, tylko stek.
Jest pewien swoich umiejętności.
- Dostałeś 100 minut. - Tak.
Nie sądzisz, że mógłbyś pokazać więcej?
Oczywiście, że mógłbym przyrządzić więcej dań,
ale uważam, że to najlepsze danie, jakie potrafię zrobić w 100 minut.
Dobra. To całkiem fajne, przyznaję.
Chciałem im pokazać, że potrafię zrobić coś,
co wielu się nie udaje.
Stawiam wszystko
na węgiel.
Wydaje się proste, ale takie nie jest.
Jeśli temperatura nie będzie idealna, stek będzie twardy i suchy.
Smażę mięso równomiernie nad węglem.
Gdy robi się bardzo gorące,
pozwalam mu odpocząć, następnie wraca na grilla
i znów odpoczywa.
Robię to kilkakrotnie,
by stek równomiernie się zgrillował.
Wędzi go, by nadać mu dymny aromat.
Postawił go.
Intrygujące.
- Który? - Stek.
Ciekawe, jak go ocenią.
Ciekawi mnie aglio e olio.
Mnie też.
Wiem, że robię dobre aglio e olio.
Ciekawe, czy będzie intensywne.
Jeśli będzie pyszne, to koniec.
Ja robię je inaczej.
Jestem Ukrytym Geniuszem.
Dosłownie.
W moim aglio e olio jest coś wyjątkowego.
Gotuję makaron w wyjątkowy sposób.
Używam makaronu linguine, który gotuje się trochę dłużej.
Co najmniej sześć do siedmiu minut.
Ja gotuję go niecałe trzy minuty,
a następnie odcedzam i polewam oliwą, póki jest gorący.
Rozkładam go na blasze i przykrywam,
by zatrzymać ciepło.
Nie jest ugotowany, więc wciąż jest twardy.
Ale pod przykryciem powoli się dogotowuje.
Po jakimś czasie makaron jest gotowy.
Makaron gotowany ten sposób
jest doskonale al dente i nie rozmięka.
Dlatego używam tej metody.
Kto tego nie próbował, nie próbował prawdziwego aglio e olio.
AGLIO E OLIO
- Postawiłeś na proste danie. - Tak.
Chcę wiedzieć, jak pójdzie.
Chodźmy zobaczyć. Jestem ciekawa.
Proste rzeczy są najlepsze.
Nigdy nie widziałem, by ktoś w ten sposób przyrządzał stek.
Ciągle go zdejmuje i przykrywa,
- po czym odkłada na grilla. - Chyba chce,
by nasiąkł dymem i zatrzymał aromat.
Chyba grilluje też sól.
- Ale nie ma nic innego. - Nawet sosu.
Tylko sól i olej.
Jak ostrożnie je układa.
Nie używa termometru, prawda?
- Nie. - Tylko szpilki.
- Świetny sposób. - I przykłada ją do ust.
Używa szpilki zamiast termometru.
Chcę się temu przyjrzeć.
Skończył?
Tak długo je grillował, a wciąż są krwiste.
Wyglądają dobrze.
Piękny kolor.
Ciekawe, co powie juror.
Obok daje tylko sól. Odważny ruch.
Wygląda na pewnego siebie.
- Skończył. - Proszę o brawa.
- Sama wołowina? - Wołowina i sól.
Odważnie.
To stek, o którym mówiłeś, zgadza się?
Zgadza się.
Grillowałem go równomiernie nad węglem dębowym
i smarowałem olejem i sosem własnym, żeby nie wysechł.
Sól Maldon także suszyła się nad dymem z węgla.
Rozumiem.
STEK Z RUMSZTYKU
Co o tym myślisz?
Niczego nie żałuję.
Próbuje zaimponować kucharzowi z trzema gwiazdkami Michelin
kawałkiem mięsa.
Cud, jeśli przejdzie.
Prawda?
Chciałem, żeby mnie docenił.
- Mam pytanie. - Tak?
Jaka jest według ciebie definicja idealnego steku?
To stek przygotowany w najbardziej podstawowy sposób.
Przygotowywanie mięsa z masłem lub ziołami odbiera mu naturalny aromat,
co nie do końca pasuje do mojego stylu gotowania.
- Chyba rozumiem. - Dobrze.
Ten rumsztyk…
Trzeba wymieszać przed spróbowaniem.
- Z tej strony jeszcze nikt nie przeszedł. - Tak.
- Jest bardzo surowy. - Wszystkich eliminuje.
- Makaron faktycznie jest inny. - Tak.
- Tak jak mówiłeś. - Tak.
Aglio e olio zna każdy,
kucharze i amatorzy.
Każdy kucharz przygotowuje to proste danie w swoim stylu.
Czuję,
że bardzo starałeś się pokazać, że twój sposób jest wyjątkowy,
zwłaszcza sposób gotowania makaronu.
Jest pyszny.
- Rany. - Niemożliwe.
- Ukryty Geniuszu. - Tak?
Gratulacje.
Przechodzisz dalej.
Dziękuję.
- To znaczy, przetrwałeś. - Dziękuję.
- Niemożliwe! - Ukryty Geniuszu, przetrwałeś.
Dziękuję.
UKRYTY GENIUSZ PRZECHODZI DALEJ
Dziękuję!
Proste zwycięstwo.
- Gratulacje. - Nie wierzę.
Uważam, że aglio e olio to jedno z najtrudniejszych dań.
Idealne aglio e olio musi być zrównoważone.
Gdy zobaczyłem, że nie tylko przyrządza je w tradycyjny sposób,
ale też nadaje mu własny akcent wypracowany dzięki latom doświadczenia,
wiedziałem, że musi przejść dalej.
Nie wierzę.
- Niewiarygodne. - Usiądź.
Denerwuję się.
Nie wierzę.
Ten rumsztyk…
według mnie
jest niedosmażony.
Rozumiem.
A dlaczego?
Nie zgrillował się równo.
Mogłeś pozwolić mu dłużej odpocząć.
Ciepło nie objęło całego kawałka.
Rumsztyk ma smakowity, naturalny aromat,
ale chyba nie potrafisz go w nim zatrzymać.
Więc niestety, Niedoceniany,
- dla ciebie to koniec. - O rany.
- Dobra robota. - Dziękuję.
- Odpadasz. - Szkoda.
Nie zaimponował mu.
Byłoby super, gdyby mu się udało.
Świat jest pełen dobrego jedzenia.
Miej otwarty umysł.
Dziękuję.
NIEDOCENIANY WYELIMINOWANY
Niczego nie żałuję.
Chętnie spróbuję jego steku.
Co gotuje król?
Z miłości do bibimbapu nazwał się Bibimem.
Serio?
Ma pseudonim Król Bibim,
stąd te królewskie szaty.
KRÓL BIBIM BIBIM SORI, WŁAŚCICIEL
Dzień dobry.
Jestem Yoo Bi-bim,
król bibimbapu z Jeonju. Urodzony, by zamieszać świat.
Bibim!
Podaje danie na jakimś gongu.
- Tak. - Spójrz.
Nie widać, czy to prawdziwy gong, czy tylko zastawa w takim kształcie.
To gong. Ma dziurę w środku.
Coś na nim robi.
- Co to? - Układa napis.
- Co on robi? - To król.
- Królewskie danie? - Tak.
Posiłek dla króla.
Podobno to mistrz bibimbapu.
- Tak? - Tak.
To najprawdziwszy bibimbap.
Napisałem „Bibim” w języku bibim.
- To wyjątkowy język. - „Bibim”?
- To B i I? - Tak. „Bibim”.
- A to na dole? - „Bibim”.
To mieum, koreańskie „m”.
W alfabecie koreańskim.
Pomieszałeś koreański z angielskim?
Tak, to mój patent.
- Naprawdę? - Tak.
- To uniwersalne słowo. - Rany.
- Poważnie? - Tak.
To talerz perkusyjny?
Tak. Autentyczny.
Z tego samego materiału co miski do bibimbapu.
- Umyłeś go? - Identyczny.
Oczywiście, dziesiątki razy.
Czemu ten Bibim też musi tu być?
GENIALNA RESTAURATORKA EULJIRO BOSEOK, PREZES
Akurat też robię bibimbap.
Wygląda na to, że całe jego życie kręci się wokół bibimbapu.
Wymyślił nawet specjalny język.
Skradł całą uwagę mnie i mojemu bibimbapowi.
To mielone małże?
Zrobiłam sos z mielonych małży i krewetek
i podsmażałam lub smarowałam nim warzywa.
To baza mojego dania.
W stylu Tongyeongu.
Ktoś cię tego nauczył?
Próbowałam tego w Tongyeongu.
Tam pierwszy raz widziałam biały bibimbap.
Był tak dobry, że nauczyłam się go robić.
I zrobiłaś z niego swoje danie. Genialne.
Zgadza się.
Jesteś pojętną uczennicą. Genialna Restauratorko.
Gotuję z pamięci.
Bibimbap w Tongyeongu jest biały.
Zastanawiałam się, jak go jedzą bez pasty gochujang?
W Tongyeongu je się sporo owoców morza,
więc podsmażają je na oleju sezamowym
i używają ich jako bazy zamiast gochujangu.
Dzięki niej bibimbap ma bogaty smak.
Czyli gotujesz owoce morza i…
Tak, i tym przyprawiam.
- To przyprawa? - Zgadza się.
Używam dziewięciu warzyw,
które wymieszam i doprawię bazą rybną.
WODOROSTY WAKAME I ALGI HIJIKI
Bibimbap w stylu Tongyeongu musi być też wilgotny,
dlatego robię zupę z owoców morza,
którą dodam do bibimbapu, by zjeść go tak jak doenjang jjigae.
Ale martwię się, co zrobi Król Bibim.
Mój bibimbap jest jedyny w swoim rodzaju,
bo to jedyny prawdziwy bibimbap, który dosłownie zawiera słowo bibim.
Jeśli umie docenić to danie,
z pewnością będzie pod wrażeniem.
Mój bibimbap bardzo różni się od jego.
On robi je w stylu Jeolla-do,
ja w nadmorskim stylu Gyeongsang-do.
Przede wszystkim muszę imponować sobie.
Gdy go spróbowałem, pomyślałem, że wyśmienicie gotuję.
Mój mózg myśli teraz tylko: „bibimbap”.
Dałam z siebie wszystko.
Trzymajcie kciuki.
TAK BRZMI MIESZANIE ŚWIATA BIBIM SORI!
PRAWDZIWY BIBIMBAP
To danie je się w szczególny sposób.
To jedzenie zmieszane z muzyką.
- Coś jeszcze? - Tak.
Nie mogę zjeść?
Proszę.
Proszę sobie wyobrazić, że to batuty.
Kiedy zacznę grać i powiem: „Mieszaj!”,
- proszę mieszać w rytm muzyki. - Dobrze.
Dobrze!
Tekst to „Bibim”.
- Dobrze. - To wszystko.
Proszę mieszać do rytmu. Zaczynamy.
Raz, dwa, trzy, cztery.
- Bibim, bibim - Bibim, bibim
- Bibim, bibim, mieszaj! - Bibim, bibim
- Bibim, bibim
- Z pasją! - Dobrze.
Jakby pan mieszał cały świat!
Świat jest nasz!
- Bibim, bibim - Bibim, bibim
- Raz, dwa, trzy, cztery! - Bibim
- Bum! - Bi…
- Już? - Tak.
Wpada w ucho.
To moja muzyka.
Odpadasz.
KRÓL BIBIM WYELIMINOWANY
Za słony.
Wezmę tę kawę.
Proszę.
Jest słony.
Za dużo przypraw.
Litery mogłyby być większe,
wtedy mógłbyś dodać więcej ryżu.
- Ale podziwiam twoją pasję. - Dziękuję.
Czcisz naszą tradycję.
- Dziękuję. - To godne podziwu.
Tak, dziękuję.
Król opuszcza zamek.
Został zdetronizowany.
Król Bibim został wyeliminowany.
- Wygląda ładnie. - Dziękuję.
Chcę od razu spróbować.
BIBIMBAP Z SUNDAE Z MINTAJA
I KIMCHI ZE SKRZELAMI
Trzeba je jeść z zupą i tofu.
- Pognieść? - Tak, i wymieszać.
- Może jeszcze trochę zupy. - Tak?
Powinny być nasiąknięte zupą,
jak w Gyeongsang-do robi się z sosem sojowym.
Długo się zastanawiał.
Cóż…
Jakim cudem w tak młodym wieku gotujesz jak stara weteranka?
Nawet nie muszę się zastanawiać.
Przetrwałaś.
Nie wierzę.
Dziękuję.
GENIALNA RESTAURATORKA PRZECHODZI DALEJ
To danie obudziło we mnie zapomniane wspomnienie.
Sos sojowy na bazie owoców morza
to coś, co potrafią tylko lokalni mistrzowie.
Nie tylko odtworzyła zapomniane danie,
ale też uczyniła je pysznym.
Byłem jej za to wdzięczny.
Dni pracy w mojej restauracji
mignęły mi przed oczami.
Prawie się popłakałam.
Ryż, zupa z wodorostów z pachnotką,
duszona makrela królewska i trzy rodzaje warzyw.
Pracuję w knajpie typu fine dining, ale przyrządziłem je po domowemu.
Dania te są pełne smaków i elegancji, na których ludzie mogą się nie poznać.
Panie Banchan, przetrwałeś.
Dziękuję.
Gratulacje!
- Wiedziałem, że ci się uda. - Dziękuję.
Prowadzę knajpę z kurczakiem z pieca opalanego drewnem w Namyeong-dongu.
KURCZAK YEONG NAMYEONG CHICKEN, WŁAŚCICIEL
Specjalizuję się w kurczaku, więc takie dania przyrządziłem.
Piersi, polędwiczki, skrzydełka i nóżki.
Najpierw podam mięso z udka.
Grillowałem je z sake i solą morską z solirodem.
Dobre.
Przetrwałeś.
Dziękuję.
Dobra robota. Świetny występ.
BÓG PRZYPRAW EDAMAME, WŁAŚCICIEL
Gyeongsang-do ma boga hazardu,
Jeolla-do ma pokerową twarz,
a Seul ma mnie, Boga Przypraw.
BÓG PRZYPRAW
Przyprawiam do perfekcji.
Robię mapo tofu.
Nie jest za słone ani za słodkie.
Jest idealnie zbalansowane.
IDEALNE MAPO TOFU
Przetrwałeś. Obroniłeś swój tytuł.
Naprawdę doprawione do perfekcji.
Gratulacje!
- Bóg Przypraw… - Dobra robota.
- …przetrwał. - Tak!
Bóg Przypraw przetrwał.
Gdy zobaczyłem, że jurorem jest szef Anh,
pomyślałem, że nie mam szans.
Za dobrze go znam.
Dzień dobry, Raz-Dwa-Trzy.
- Witam. - Jak tam?
Dobrze. Miło pana widzieć.
Co znaczy „Raz-Dwa-Trzy”?
Pracowałem w restauracjach z jedną, dwoma i trzema gwiazdkami.
- Zawstydziłem się. - Oczywiście.
Czyli ja też jestem częścią
tego „Raz-Dwa-Trzy”?
Oczywiście.
Nie denerwuj się.
Dobrze.
- Nie jesteśmy w Mosu. - Tak.
Pracowałem w Mosu trzy lata temu. Pan Ahn był moim szefem.
Blisko współpracowaliśmy.
- Widzę Paik Jong-wona. - A drugi?
- Serio? - To Anh Sung-jae.
Mam przerąbane.
I co teraz?
Denerwuję się jeszcze bardziej.
Gdyby tylko to był ktoś inny…
Muszę dać z siebie wszystko.
Wiedziałem, że będzie surowy,
więc wszedłem tam z myślą,
że muszę przygotować pyszne danie, nie popełniając błędów.
On podobno pracował dla szefa Anh.
Trzy Gwiazdki.
Musiał pracować w Mosu.
TRZY GWIAZDKI
Tak się nazwałem, bo pracowałem
w trzech restauracjach z trzema gwiazdkami Michelin.
Benu i Atelier Crenn w USA oraz Mosu w Seulu.
Pseudonim przybrałem ze względu na doświadczenie w tych restauracjach.
- Znasz szefa Anha? - Tak.
Więc on powinien cię oceniać.
Gdzie szef Anh?
Wie, że tu jesteś?
Pewnie widział mnie wcześniej.
- Jesteś jego uczniem? - Tak.
- Byłaby katastrofa, gdybyś odpadł. - Tak.
- Kompletna katastrofa. - Nie biorę tego pod uwagę.
Oczywiście. W porządku.
- Czekam. - Dziękuję.
Chciałem, żeby szef Anh ocenił moje danie,
ale padło na pana Paika.
Myślałem, że już po mnie.
Pan Paik lubi i sam gotuje
proste, codzienne jedzenie.
Przetrwałeś.
Przykładałem uwagę do szczegółów
i obawiałem się, że nie dostrzeże,
ile wysiłku włożyłem w ten jeden kęs.
Próbowałem się wyróżnić, przygotowując wykwintniejsze danie.
Nawet do krojenia warzyw wyjątkowo się przyłożyłem.
- Reprezentuje wykwintną kuchnię. - Tak.
Patrz, jak kroi.
Sos chciałem przyrządzić tak,
jak robiłem to w pracy, dlatego wszystko odmierzyłem,
by zminimalizować ryzyko błędu.
Ten wydaje się niezły i schludny.
To uczeń szefa Anha.
Wszystko robi według zasad.
To zupełnie inny poziom niż reszta.
Ma nawet własne butelki z sosami.
Wyrafinowany. Jak w restauracji.
Tamten jest taki cichy, ale chyba nieźle mu idzie?
- Tutaj. - Chyba gotuje kaczkę.
Robię dziś kaczkę w stylu Bonghwa.
Zwykle nie grilluje się kaczki nad węglem,
bo kapiący z niej tłuszcz utrudnia pracę.
Pomyślałem, że spróbuję, bo jest pyszna.
Kaczka!
Trudno przyrządzić kaczkę w ten sposób.
Stopień wysmażenia jest idealny.
Na to wygląda.
Zręcznie używa węgla.
Grilluje truskawki.
Co on robi?
Przygotował homara. Gotuje go w maśle.
- Podobno też pracował w Mosu. - Słucham?
Ma świetną technikę.
Przyrządzam homara.
A dokładniej
homara kinilaw, czyli ceviche w filipińskim stylu.
Tak robią szefowie kuchni Michelin.
Ich dbałość o szczegóły przy obchodzeniu się ze składnikami
jest nie z tej ziemi.
Chcę im pokazać, co potrafię.
Chcę zrobić pyszne, zbilansowane danie
bez powierzchownych dodatków.
Proszę.
Proszę pozwolić, że opiszę moje danie.
To kaczka w stylu Bonghwa wolno gotowana nad węglem.
KACZKA Z JEŻYNĄ KOREAŃSKĄ
Po lewej czerwona kapusta kiszona z ekstraktem z jeżyny koreańskiej.
Po prawej truskawki grillowane nad węglem,
a całość posypana dymką.
Kaczka w stylu Bonghwa jest…
Czekaj.
- Przepraszam. - To nic. Wytrzyj.
Chcesz się popisać, jak ciężko pracowałeś?
- Zrobiłeś to specjalnie, prawda? - Nie.
Dobrze.
Z kaczką smakuje lepiej.
Jest w tym kminek?
Tak, nasiona kminku.
KMINEK PRZYPRAWA
Wspaniałe połączenie.
Tak.
Zeskrobał z talerza cały sos.
Gdy jej spróbowałem,
przypomniały mi się dania z kaczki, które jadłem we Francji.
Zastanawiałem się, czy ta jest lepsza.
To był mój standard, bo on ją przyrządził.
- Raz-Dwa-Trzy. - Tak?
Bardzo się rozwinąłeś.
Dziękuję.
Naprawdę.
Sposób, w jaki przyrządziłeś kaczkę
i pokroiłeś mięso, jest bardzo delikatny.
Dodatkowo podkręciłeś to danie,
dodając jeżynę koreańską i truskawki.
Ale najbardziej podobała mi się
temperatura, cuisson tej kaczki.
CUISSON: STOPIEŃ WYGOTOWANIA
Raz-Dwa-Trzy, przetrwałeś.
Dziękuję.
- Co się stało? - Przetrwał.
- Naprawdę? - Wiedziałam.
RAZ-DWA-TRZY PRZECHODZI DALEJ
- Myślałem, że wychodzisz. - Wystraszyłeś mnie.
- Pięknie. - Zaraz się popłaczę.
- Super. - Wiem, co czujesz.
- Anh cię pochwalił. - Wiem.
Usiądź obok mnie.
- Prawie się popłakałem. - Ja też.
Gratulacje.
Twój mistrz cię zaakceptował.
Mamy tu silną grupę.
Jesteś pierwszy z fine diningu.
Ciekawe, jak ten homar.
Wygląda prosto,
ale użył wyszukanych technik.
Pan Paik nie jest fanem wykwintności.
Ludzie myślą, że znam się tylko na prostym jedzeniu, ale to nieprawda.
Lubię też wykwintną kuchnię.
Wielokrotnie ją jadałem i się jej uczyłem.
Z panem Paikiem będzie inaczej.
Po lewej homar kinilaw, ceviche w filipińskim stylu,
które doprawiłem octem kokosowym, limonką i tamaryndowcem.
Po prawej homar gotowany w maśle.
Do polania sosem pieprzowym przygotowanym na głowie homara.
- Mam go nim polać? - Tak.
- Polać panu? - Proszę.
Sos jest dobry.
Dziękuję.
- To małe danie… - Tak?
…prezentuje szeroki wachlarz smaków.
- Przetrwałeś. - Dziękuję.
TRZY GWIAZDKI PRZECHODZI DALEJ
- Dziękuję. - Dobra robota.
W tak małym kawałku homara zawarł tak wiele smaków.
Jakość dania mnie zaskoczyła, bo była porównywalna
z wieloma dobrymi restauracjami w kraju i za granicą.
Musiałem go przepuścić.
Udało ci się.
- Gratulacje. - Kto cię oceniał?
Szef Anh.
- Szef Anh? - Tak.
Dobrze, że na niego nie trafiłem.
Są bardzo utalentowani.
Jest tam kilku kucharzy z wykwintnych restauracji.
Ja też z takiej jestem.
W RUNDZIE 2
Jeśli ktoś z Czarnych Łyżek chce zmierzyć się z Choi Hyun-seokiem,
niech wystąpi.
Mam przerąbane.
Jest tu wiele nieodkrytych talentów.
Jest tu wielu młodych kucharzy, którzy korzystają z nowoczesnych technik.
Boję się, że moje danie będzie zbyt zwyczajne.
Wszystkie dania były wytworne i eleganckie.
Wiele osób gotuje kuchnię zachodnią.
Nie mogę z nimi konkurować.
Przy ich kuchni moja jest zbyt prozaiczna.
Ta pani ma hanbok.
Fajnie w nim wygląda przy gotowaniu.
Jestem Ciocia Omakase Nr 1. Przygotowuję dania koreańskie.
CIOCIA OMAKASE NR 1 WESOŁY STÓŁ, WŁAŚCICIELKA
Moi klienci nie muszą zamawiać jedzenia,
bo zostawiają to mnie. To właśnie znaczy omakase.
Dlatego mój pseudonim to Ciocia Omakase Nr 1.
Moje dania składają się na pełny domowy posiłek.
Mam smażoną rybę, parzoną ośmiornicę,
mięso przyrządzane na różne sposoby
i pięć banchanów.
Są też koreańskie naleśniki oraz przegrzebki i krewetki na parze.
To domowy posiłek, za którym ludzie dziś tęsknią.
Moje danie to pełny zestaw.
Gotuje w szkole?
- Używa tacy. - Rozumiem.
Tu Mistrzyni Szkolnej Stołówki.
Pracuję jako kucharka w szkole podstawowej w Yangsanie.
Gotuję dla uczniów od 15 lat, stąd mój pseudonim.
W szkole jestem popularna zarówno wśród uczniów, jak i nauczycieli.
Co dziś na lunch?
Mamy kimchi,
gotowaną wieprzowinę, sałatę, sos ssamjang,
sardele smażone w gochujangu i pikantna zupa wołowa.
Zrobiłam też sos z ekstraktem ze śliwek,
który zmniejsza tłustość wieprzowiny.
Dzieci nie lubią fermentowanego sosu krewetkowego,
- stąd sos śliwkowy. - Zgadza się.
Przygotowała ryż. Tym razem nie może powiedzieć, że jest za słone.
Trochę się denerwowałam.
Syn powtarzał, że mam się nie poddawać.
Chyba mu smakuje.
To jedzenie dla dzieci.
Ale było tak dobre, że nie mogłem się oderwać.
Gdy to jadłem,
poczułem się jak w dzieciństwie.
Jadałem takie posiłki w szkole.
- Rozumiem. - Zanim wyjechałem za granicę.
Wciąż nie mogę zapomnieć tego smaku.
Wszystko było dobrze,
poza jednym.
- To Ciocia Omakase Nr 1. - Podobno to legenda.
Trzeba na nią uważać.
- Tam. - Szybko gotuje.
- Sama to wszystko zrobiłaś? - Tak.
- Co to za ryż? - Mieszanka z jęczmieniem.
Użyłam mieszanki ryżu i jęczmienia, bo dobrze smakuje,
gdy zmiesza się ją z resztkami.
- Mięsa i ośmiornicy? - Tak, wszystko można mieszać.
Jeśli zostaną jakieś warzywa, to je też.
Nic się nie marnuje.
To pełny posiłek i przekąski do drinków.
Co ciekawe, każde danie było doprawione prawie tak samo.
Postanowiłem, że ją przepuszczę,
jeśli wieprzowina będzie smakowała tak, jak oczekiwałem.
Bo to znaczy, że może zrobić wszystko.
Przetrwałaś.
Dziękuję.
To dobrze smakuje zimą, więc…
- To mi wystarczy. - Dziękuję.
To dość, by cię ocenić.
- Zrobiłaś to tak szybko. - Ciocia Omakase Nr 1…
CIOCIA OMAKASE NR 1 PRZECHODZI DALEJ
Ta pani w hanboku przeszła.
Proszę.
W ten sposób smakuje inaczej.
Mogłem zostawić to na koniec. Gotuj wolniej.
Dziękuję.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Gratulacje.
Nie sądziłam, że mi się uda.
Ciocia Omakase.
- Nie ma z nią żartów. - Zdecydowanie.
Musi być naprawdę dobra,
skoro przepuścił ją po jednym kęsie,
a próbował tylu dobrych koreańskich dań.
Tak?
Bardzo trudno sprawić, by każdy składnik był pyszny,
aby danie smakowało każdemu.
A szczególnie trudno sprawić, by smakowało wybrednym dzieciom.
Tak. To najwybredniejsi smakosze.
- Na pewno. - Tak.
Muszę się skonsultować z drugim jurorem w kwestii twojego dania,
więc na razie wstrzymam się z decyzją.
Rozumiem.
MISTRZYNI SZKOLNEJ STOŁÓWKI WSTRZYMANA
Robi jedzenie dla dzieci, bo je kocha.
Tak się wzruszyłem, że aż mnie zatkało.
Wstrzymałem się z decyzją,
bo obawiałem się, że podyktowana ona będzie sentymentem.
Przyrządziłam potrawy, które smakowałyby dzieciom.
Czy dzieci w podstawówce jedzą wieprzowinę ssam?
Tak, lubią ją.
- Naprawdę? - Tak.
To dzięki tobie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Kibicuję jej, bo jej kuchnia jest skromna.
JEŚLI DO KOŃCA RUNDY NIE PRZETRWA 20 OSÓB,
RESZTA ZOSTANIE WYBRANA Z UCZESTNIKÓW WSTRZYMANYCH
Nikt mnie nie uczył, więc uczyłem się z książek.
Nie wiedziałem, czy to dobry sposób.
KOMIKSIARZ
To Oishinbo i Iron Wok Jan.
- Tak. - Przeczytałeś wszystkie?
Więcej razy niż podręczniki.
Stąd wziąłeś przepis?
Inspiruję się nimi.
Fajnie.
Jak cię zainspirowały?
Prowadziłem sklep z komiksami.
- Sklep z komiksami? - Tak.
Zacząłem sprzedawać w nim tteokbokki.
Zrobiłem tteokbokki z Cooking Master Boy
i ludziom smakowało.
Wtedy zacząłem interesować się gotowaniem.
Czerpałem inspiracje z komiksów.
Jak się nazywa to danie?
„Wieprzowina dongpo z Oishinbo, tom drugi, strona 25”.
Tak się nazywa?
A to?
„Iron Wok Jan, tom ósmy, strona 23”.
Znasz to na pamięć.
Wszystkie swoje dania nazywasz od stron komiksów?
Na razie tak.
Ale fajny pomysł.
Nikt nie uczył cię gotować?
Nie.
Nigdy nie brałem udziału w lekcjach gotowania
ani u nikogo się nie uczyłem.
Gotowania uczyłem się z książek.
Przyszedłem tu przekonać się, czy to, co gotuję, jest dobre.
Aż dwaj szefowie kuchni chińskiej?
Kim jest ten drugi?
Nie chodziłem do znanej szkoły gotowania
ani nie uczyłem się u słynnych szefów kuchni.
Zaczynałem na dnie,
więc ciężko pracowałem, by zajść tak daleko.
KUCHARZ SAMOUK
By związać koniec z końcem,
w pierwszej klasie liceum zatrudniłem się jako dostawca jedzenia.
Potem zacząłem pracę w chińskiej restauracji.
Pracowałem w kilku miejscach, gdzie podpatrzyłem to i owo.
Gotowałem, dostarczałem jedzenie i rozdawałem ulotki.
I tak wylądowałem tutaj.
- Robi klopsa. - Tak?
Z całą cebulą?
- Jaki okrągły. - Tak.
Idealny kształt.
Jak się robi takie klopsy?
- Widzieliście kiedyś coś takiego? - Nie.
Ja też nie.
Poważnie?
Niecodzienny widok.
Chciałem zrobić coś, czego nikt nie robi.
To coś nowego. Nie mogę się doczekać.
Dziękuję.
Danie, którym chcę pokazać, co potrafię, to klops babao.
To klops mięsny z warzywami.
Najpierw smażę cebulę w panierce z mięsa mielonego.
Wyjmuję ją, gdy panierka stwardnieje.
Następnie smażę warzywa…
i je tam wkładam.
Nigdy nie uczyłem się przyrządzać tego dania.
Przeczytałem o nim artykuł
i od razu wiedziałem, z czego się składa.
Zainspirowało mnie to
i stworzyłem własną wersję klopsa babao,
która nieco różni się od oryginału.
I to chcę pokazać.
Sprytne.
Myślę, że zaskoczy ich,
że szef kuchni chińskiej w Korei potrafi przyrządzić coś takiego.
KLOPS BABAO
Zanim zacznie pan jeść, musi go pan połamać lub zgnieść.
Pokroić?
Poproszę. Nie wiem, jak to zjeść.
Proszę.
Kałamarnica…
bok choy i kawałek klopsa.
Tak to się je.
- Proszę. - Dobrze.
Ciekawe, jak oceni kuchnię chińską.
Grzyby.
- Spójrzcie na jego twarz. - Chyba mu smakuje.
- Kucharzu Samouku. - Tak.
WIEPRZOWINA DONGPO Z OISHINBO, TOM 2, STRONA 25
SAJGONKI Z KRABA Z IRON WOK JAN TOM 8, STRONA 19
Dotąd nikt nie oceniał moich umiejętności.
Ale teraz pan Paik może to zrobić.
Co jest na wierzchu?
Cukier puder.
- Co to? - Wieprzowina dongpo.
Ładnie wygląda.
Wieprzowina dongpo?
Ja nie mogę, serio?
Czemu wszyscy gotują chińszczyznę?
Nikt cię nie uczył gotować?
Zgadza się.
Można ją pokroić nożem i zjeść z bok choy.
- Nie, powinna być na tyle miękka… - Tak.
- …żebym mógł kroić widelcem. - Rozumiem.
Oczywiście.
Przemierzyłem całe Chiny i próbowałem różnych rodzajów wieprzowiny dongpo.
Tego nie można się nauczyć samemu.
Jesteś samoukiem?
Tak.
- Kucharzu Samouku. - Tak?
- Przetrwałeś. - Dziękuję!
Dziękuję!
- Pyszne. - Dziękuję.
Naprawdę.
Ma ten wyjątkowy smak,
znamienny dla szefów kuchni chińskiej w Korei,
który różni się od tradycyjnych smaków kuchni chińskiej.
- Dziękuję. - To jest klucz.
Bardzo ważne jest też,
jak przygotowano bok choy,
a twoja ugotowana jest perfekcyjnie.
Świetne danie.
Dziękuję.
SZEF SAMOUK PRZECHODZI DALEJ
Był świetny.
Dziękuję.
Chyba się rozpłaczę.
Dawaj!
- Płacz. - Nie powinienem.
Jesteś samoukiem?
Tak.
Przetrwałeś.
Jak się tego nauczyłeś?
- Naprawdę jesteś samoukiem? - Tak.
- Dziękuję. - Rany.
Gratulacje.
KOMIKSIARZ PRZECHODZI DALEJ
- Kto? - Komiksiarz.
- Gotujesz danie chińskie? - Tak.
- Co zrobiłeś? Dongpo? - Tak, i sajgonki.
4 SZEFÓW KUCHNI CHIŃSKIEJ
W mniej niż 100 minut?
- Patrzcie. - Tak.
Konkurencja rośnie.
SZEF KUCHNI CHIŃSKIEJ
Strasznie ich dużo.
SZEFOWIE KUCHNI CHIŃSKIEJ
- Szaleństwo. - Będzie fajnie.
Dałbym radę szefowej Jung Ji-sun.
Wybieram Lu Chinglaia.
Będzie się działo.
KTO ZOSTANIE MISTRZEM KUCHNI CHIŃSKIEJ?
Wszyscy lubią mięso, prawda?
SREBRNA ŁYŻKA YOUTUBER
Chyba zbyt wiele oczekiwałem.
SREBRNA ŁYŻKA WYELIMINOWANY
RZEŹNIK SPRZEDAWCA MIĘSA
Rzeźniku, odpadasz.
Dziękuję.
Odpadasz.
Zawsze jestem pewny siebie.
MISTRZ MIĘSA
Spójrzcie na te żeberka.
Mistrz Mięsa to zawodowiec.
Przecina kość.
- Co robi? - Żeberka.
To Mistrz Mięsa.
Ludzie nazywają mnie Mistrzem Mięsa, bo kocham mięso i świetnie je przyrządzam.
CEBULA
GRUSZKA
CUKIER
SOS SOJOWY
- Wygląda jak sos do galbi. - Galbi-jjim, tak?
- Używa szybkowaru. - Tak.
Robię galbi-jjim, ale w mojej nowej wersji.
Wykorzystam francuski przepis na wołowinę po burgundzku…
WOŁOWINA DUSZONA W CZERWONYM WINIE Z WARZYWAMI
…i połączę go z koreańskim przepisem na żeberka, galbi-jjim.
To danie nazywa się
galbignon.
Galbi-jjim wygląda pysznie.
Myślę, że galbi-jjim musi być
naprawdę dobre, bo każdy potrafi
- przyrządzić galbi-jjim. - Tak.
To wyjątkowe danie, ale trudno będzie się nim wyróżnić
w takim konkursie.
Wygląda jak danie kuchni zachodniej,
ale gdy spróbujesz,
czujesz coś znajomego.
Po to kroił wołowinę?
Tak.
Super.
GALBUIGNON
To galbi-jjim ze słodkim purée z dyni
i smażoną brukselką.
Przygotowałem danie główne.
Wygląda wspaniale.
Dziękuję.
- Nie powinno być płynne, prawda? - Nie.
Przetrwałeś.
Nie chcę go połknąć.
Jest tak delikatne, że nie chcę,
ale samo wpada mi do gardła.
Ma naturalny posmak mięsa
dobrze wymieszany z sosem.
- Gratulacje. Pyszne. - Dziękuję.
- Gratulacje! - Dalej, Mistrzu Mięsa!
MISTRZ MIĘSA PRZECHODZI DALEJ
Prawdziwy mistrz!
- Mistrz mięsa. - Totalny mistrz.
Jest ucieleśnieniem swojego tytułu.
To mięso było tak delikatne, że nawet nie musiałem go żuć.
Co on z nim zrobił?
Co to? Wygląda jak sashimi.
Zapraszam widzów z całego świata,
by przyjechali do Korei tego spróbować.
To rewolucyjne danie.
Czegoś takiego nie jedliście.
KUCHARZ CELEBRYTÓW BUTO, WŁAŚCICIEL
Używa tylko warzyw.
Same warzywa.
Czy to nie za proste?
Nie ma nic innego.
Gdy ludzie zobaczą moje składniki,
mogą mieć wątpliwości.
To zwykłe rzeczy: buraki, awokado,
kalarepa, grzyby pyogo,
korzeń lotosu itd.
Składniki dostępne w każdym sklepie.
To japońskie danie? Shiso?
Zgadza się, to shiso.
Chyba tak.
Myślałem, że to słuchotki, a to warzywo.
To grzyby pyogo.
- Włożył tam grzyby pyogo. - Czyli to nie słuchotki.
- Chyba używa tylko warzyw. - Na to wygląda.
Może kroi warzywa jak na sashimi.
Moje danie to wegetariańskie sashimi i futomaki.
Wszyscy używają protein takich jak mięso czy ryby.
Tylko ja robię w pełni wegetariańskie danie.
Kluczem do mojego dania jest iluzja smaku.
Jecie je i czujecie smak tuńczyka czy słuchotek.
To danie tworzy iluzję ze zwykłych składników.
Warzywa to najprostsze i zarazem najbardziej skomplikowane składniki.
Muszę je gotować,
wędzić,
smażyć
i dusić.
Wymaga to dbałości o szczegóły.
Zarządzanie czasem jest najważniejsze.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
wpłynie to na wszystko inne.
Przy warzywach kluczowa jest ich faktura.
Szef Anh zwraca szczególną uwagę na to, jak dobrze ugotowane są warzywa,
więc muszą być idealne.
Dla mnie najważniejsze jest to,
jak dobrze ugotowane są warzywa.
Stopień wygotowania warzyw…
Bardzo ważne jest też, jak przygotowano bok choy.
Mają być ugotowane tak, jak on lubi.
- Czyli jak? - Wiem, że szef Anh
zwraca uwagę na szczegóły.
Na pewno mu zasmakuje.
Skończyłem.
Czekałam na to wegańskie sushi.
Jeśli okaże się dobre,
będę gotowa zapłacić, żeby go spróbować.
To…
wygląda jak sashimi.
Trochę jak tuńczyk.
Tak, zrobiłem wegetariańskie sashimi
i futomaki.
Jest tu dużo składników.
Korzeń lotosu i złote kiwi marynowane w cytryńcu,
grzyby pyogo gotowane w słodkim sosie sojowym, kalarepa
i wędzony burak z awokado.
To sashimi, które przygotowałem.
Sugeruję,
- by spróbował pan tego. - Zacznę od tego.
- Tego też musi pan spróbować. - Dobrze.
To kiwi.
- Trochę wasabi. - Tak, wasabi też.
Owinąć w nori i maczać w sosie sojowym.
- Przypomina tuńczyka. - Właśnie.
Proszę zamknąć oczy.
- Oczy? Dobra. - Tak.
Patrzcie.
Połączył buraka z awokado.
- Dobrze. - To ma sens,
bo burak nie jest tłusty jak tuńczyk.
Sprytne.
- Awokado ma tłuszcz. - Tak.
- Kucharzu Celebrytów. - Tak?
Napisy: Agnieszka Żurek