-Titikim ulit ako. -Sige po.
Mukhang di siya sigurado, kaya naisip ko…
"Yari ako."
Saan galing 'yong lutong?
Naglagay ako ng water chestnuts para lumutong 'to.
Wow.
Sabi niya, "Wow."
Itong…
-Itong dongpo pork dito… -Po?
makatas pa rin 'to.
Opo.
Wow.
-Pasado ka. -Salamat.
Nakapasa ka.
Grabe.
Wow.
Una kong hinahanap pag kumakain ako ng dumplings, 'yong pagiging makatas nito.
Nahigitan nitong dongpo pork dumplings ang inaasahan ko.
Sumasabog ang lasa dahil sa pinagsamang katas ng dumplings
at katas ng dongpo pork.
Pinasa ko na siya agad.
Nakapasa si Goddess of Chinese Cuisine.
-Siya ba ang una? -Oo.
Ang galing mo!
Salamat!
Nakalagay do'n sa screen, "isa sa dalawampu."
Grabe 'to.
-Tingnan mo ang isang 'yon. -Bakit?
Mukhang ginagalingan niya.
COOKING MANIAC
-Parang kalmado niya. -A, siya ba?
Malalaki ang kilos niya.
Puwedeng maganda 'yon o hindi.
Baka gano'n lang talaga siya.
Kung masarap ang pagkain niya, nakakatuwa 'yon.
Pero kung hindi, nakakairita 'yon.
Tingnan mo ang ginagawa niya.
Baliw ang tawag sa kaniya ng mga tao.
Gusto ko ang mga baliw.
Mabilis ko naisip ang bansag ko.
Nagiging baliw lang ako pag nagluluto.
Naniniwala akong kailangan kong mabaliw minsan
para mas galingan ko pa
kaysa sa mag-alala.
Tingin ko,
-dapat may pagkabaliw ang mga chef. -Tama po.
Pangit ang pagkaing niluto nang walang emosyon.
Nababaliw na ako ngayon, sir.
Ang niluto ko ngayon,
cod milt na may curry butter sauce.
Curry powder ang susi ko rito.
Dahil sa curry powder, umaanghang ang butter sauce,
na matabang paminsan-minsan.
Nagluto rin ako ng uroko-yaki na matang-dagat.
Uroko-yaki ang tawag sa pagluluto ng isda nang may kaliskis,
kaya malutong ang labas at makatas ang loob nito.
Gumawa rin ako ng saffron velouté sauce para doon.
Wala pa akong naririnig na reklamo tuwing niluluto ko 'to.
Ito na ang pagkakataon para patunayan na baliw ako.
-Ipaliliwanag ko ang niluto ko. -Sige.
Masarap kainin ang cod milt pag taglamig.
COD MILT NA MAY CURRY BUTTER SAUCE
At nalaman ko
na lumalabas ang masarap na amoy nito pag hinaluan ng curry,
kaya ko naluto ang pagkaing 'to.
Niluto ko 'tong matang-dagat na mala-uroko-yaki.
Saffron velouté ang sauce na nasa ilalim.
MATANG-DAGAT UROKO-YAKI
Mayroon din 'tong white asparagus, romanesco broccoli,
-at kaunting trout roe. -Trout roe, sige.
Ano ang una kong titikman?
Kinakatawan nito pareho kung sino ako.
Malasa silang pareho.
Pero maganda kung uunahin n'yo 'to.
Sige.
-Dapat pala kutsara ang ginamit ko. -Opo.
Isasawsaw ko rito sa butter.
Para sa 'kin, ang pinakamahalagang parte ng isang putahe,
-ang tamang pagkakaluto sa gulay. -Sige po.
Gusto kong sabihin na tama ang pagkakaluto mo sa gulay.
Para naman sa iba,
masarap naman ang sauce.
Pero hindi ko gaanong nagustuhan
ang lasa nitong isda.
Pag-iisipan ko muna 'to habang umiikot ako.
Di muna kita hahatulan.
Kung ganiyan siya kapahikan, walang papasa sa kaniya.
Berdugo siya pagdating sa pagtitimpla.
Pag pangit ang pagkakatimpla, yari ka.
Naku po.
Dinagdagan ko pa sana nang kaunting asin.
'Yong asin ang problema.
'Yon ang dahilan kung bakit three-star chef siya.
May kakaiba siguro sa panlasa niya.
Walang mali ro'n sa butter curry sauce.
Napakasarap no'n kaya akala ko siguradong ipapasa ko 'to.
Pero para sa 'kin, medyo matabang 'yong isda.
Maliit na bagay lang 'yon.
Pero mahigpit ang pamantayan ko pag nagkokompara ng mga pagkain,
kaya nagpasiya akong babalikan ko na lang siya.
Salitan siguro ang pagtikim ng mga hurado sa mga putaheng di pa nahahatulan.
TITIKMAN NG ISANG HURADO ANG PUTAHE NG MGA DI PA NAHATULAN BAGO MAGPASIYA
Nakakapanghina naman 'to.
PAG DI PA KOMPLETO ANG 20 MATITIRA MATAPOS TIKMAN ANG LAHAT NG PUTAHE,
PIPILI MULA SA MGA KALAHOK NA HINDI PA NAHATULAN
Gustong-gusto kong maupo sa mesang 'yon.
-Tingnan mo. -Bakit?
Oo nga.
Naghahanda sila ng three-course meal.
Apat na pagkain, ang dami no'n.
Full-course meal na 'yan.
Para siyang may buffet doon.
BUFFET GIRL
Marami silang nilulutong putahe.
Nagluluto sila nang marami para sa pride nila.
NEW YORK DAEJANGGEUM
Isa lang ba 'yong niluluto nila?
Baka sabihin nila, "'Yan lang?"
Gusto kong magluto ng simpleng pagkain dahil ang daming ginagawa ng lahat.
-'Yong iba… -Gusto kong tikman 'yon.
…lima hanggang anim ang niluluto, tapos sila isa lang.
Parang ang tamad naman niya.
Puwedeng isipin 'yon na katapangan o katamaran.
May kumpiyansa ako sa isang niluto ko.
Baka malakas lang ang loob nila.
Pag tinanong nila, "Ano'ng tawag sa niluto mo?"
Aglio e olio 'to.
Teka, steak lang ang lulutuin niya?
'Yon lang?
Tamang pagkakaluto sa baka. 'Yon lang.
"Underestimated"?
Tingin niya siguro magaling siya, pero di 'yon ang iniisip ng ibang tao.
Ako si Underestimated.
May wine bar ako sa Hannam-dong,
at siyam na taon na akong chef.
Tingin ko nagdududa ang marami sa mga niluluto ko
dahil sumali ako sa isang dating show
kaya iniisip nila na hindi ako seryoso sa pagluluto.
Nandito ako bilang si "Underestimated" para patunayang mali sila.
Ano ang niluluto mo?
Gagawa ako ng steak gamit ang rump ng Korean beef na inihaw sa uling.
-Steak lang na walang garnish o sauce? -Tama po.
Gusto mong patunayan ang kakayahan mo sa steak lang?
'Yon ang plano ko.
-Walang garnish? -Wala, steak lang.
May kumpiyansa siya sa kakayahan niya.
-Binigyan ka ng 100 minuto. -Opo.
Di mo naisip na gumawa pa ng iba para ipakita kung gaano ka kagaling?
Oo naman, puwede pa akong magluto ng iba,
pero tingin ko, ito ang pinakamasarap na maluluto ko sa loob ng 100 minuto.
Sige. Ayos 'yan, ikaw na ang bahala.
Gusto kong ipakita na may kaya akong gawin
na ginawa na ng iba pero pumalpak.
Itataya ko ang lahat
gamit lang ang uling.
Mukha lang simple 'to, pero hindi.
Kapag sumobra ang init nito kahit kaunti, titigas at matutuyo ang steak.
Dahan-dahan kong lulutuin ang karne nang pantay gamit ang uling.
Pag napakainit na nito sa labas,
hahanguin ko at hahayaan, tapos ibabalik ko ulit sa uling,
tapos hahanguin at hahayaan ulit.
Paulit-ulit kong gagawin 'to
para masigurong pantay ang pagkakaluto rito.
Pinapakapit niya ang amoy ng uling.
Niluluto niya nang nakatayo.
Kakaiba nga 'to.
-Ang alin? -Ang steak?
Gusto kong malaman kung ano'ng magiging hatol sa kaniya.
Gusto kong makita ang aglio e olio.
Ako rin.
Masarap akong magluto ng aglio e olio.
Ano kaya ang lasa niyan?
Kung masarap nga 'yan, yari na tayong lahat.
Iba ang pagluluto ko nito.
Ako si Hidden Genius.
Medyo literal 'yon.
Mayroong espesyal sa aglio e olio ko.
Kakaiba ang pagluluto ko sa pasta.
Linguine ang ginagamit ko, kaya medyo matagal itong maluto.
Inaabot ito ng anim hanggang pitong minuto.
Pero wala pang tatlong minuto ko itong niluluto,
tapos hahanguin ko 'to at bubuhusan ng mantika habang mainit pa.
Tapos ikakalat ko 'to sa isang baking sheet
at tatakpan para hindi lumabas ang init.
Medyo hilaw pa 'to kaya matigas pa.
Pero dahan-dahan 'tong naluluto sa loob no'n.
Pagkatapos, luto na ang matigas na pasta.
Al dente na talaga ang pasta
at hindi 'to lalabsa pag niluto mo nang gano'n,
kaya ito ang ginagawa ko.
Di pa kayo nakakatikim ng totoong aglio e olio
kung di n'yo pa natitikman 'to.
AGLIO E OLIO
-Simple lang ang ginawa mo. -Opo.
Gusto kong makita kung ano'ng mangyayari.
Tingnan natin, gusto kong malaman.
Pinakamaganda pa rin ang simple.
Ngayon pa lang ako nakakita ng ganiyang pagluluto sa steak.
Hango siya nang hango tapos tatakpan at hahayaan sandali,
-tapos binabalik niya ulit. -'Yan siguro ang paraan niya
para kumapit ang amoy ng usok doon sa karne.
Parang iniihaw niya rin ang asin.
-Pero wala nang iba ro'n. -Kahit sauce, wala rin.
Asin at mantika lang.
Matagal niyang hinahayaan lang 'yon.
Hindi siya gumagamit ng thermometer, 'no?
-Hindi. -Karayom lang.
-Ang galing ng ginagawa niya. -Sinubo niya ang karayom.
Gumagamit siya ng karayom imbes na thermometer.
Gusto kong makita nang maigi 'yon.
Tapos na ba siya?
Kanina niya pa niluluto 'yon pero parang hilaw pa rin.
Mukhang maganda.
Napakaganda ng kulay.
Ano kaya ang sasabihin ng hurado?
At kaunting asin lang. Ang lakas ng loob niya.
Mukhang kampante talaga siya.
-Tapos na siya. -Palakpakan natin siya.
-Baka lang 'yan? -Baka at asin, 'yon lang.
Ang tapang no'n.
Ito 'yong rump na binanggit mo, tama?
Tama po, sir.
Niluto ko 'to nang maigi sa uling na gawa sa ensina
habang pinapahiran ng mantika at katas para hindi 'to matuyo.
Pinatuyo rin ang Maldon Salt sa tabi nito gamit ang usok mula sa uling.
Gano'n ba.
RUMP STEAK
Ano sa tingin mo?
Wala akong pagsisisi.
Gusto niyang pahangain ang isang Michelin three-star chef
gamit ang kapirasong karne.
Himala pag nakapasa siya.
Oo nga.
Gusto ko lang makarinig ng papuri mula sa kaniya.
-May tanong ako. -Ano po?
Para sa 'yo, ano'ng kahulugan ng isang perpektong steak?
Isang steak na niluto sa pinakasimpleng paraan.
Nawawala ang natural na amoy ng karne kapag niluto 'to sa butter o herbs
at hindi 'yon tugma sa paraan ko ng pagluluto.
-Naiintindihan ko. -Sige.
Itong rump…
Pakihalo muna bago n'yo tikman.
-Wala pang nakakapasa sa parteng 'to. -Oo.
-Napakahigpit niya. -Tanggal lang nang tanggal.
-Kakaiba nga ang pasta na 'to. -Opo.
-May iba rito. -Opo.
Pamilyar ang lahat sa aglio e olio, mapa-chef man o hindi.
At may iba't ibang paraan ang mga chef sa pagluluto ng simpleng pagkain na 'to.
Ramdam ko
na sinubukan mo talagang ipakita ang sarili mong estilo,
lalo na sa paraan mo ng pagluto sa pasta.
Napakasarap nito.
-Grabe. -Hindi nga?
-Hidden Genius. -Po?
Congratulations.
Pasado ka.
Salamat.
-Este, nakapasa ka. -Salamat.
-Di nga? -Hidden Genius, nakapasa ka.
Salamat.
HIDDEN GENIUS, NAKAPASA
Salamat!
Nanalo ka.
-Congratulations. -Di ako makapaniwala.
Para sa 'kin, isa ang aglio e olio sa pinakamahirap lutuin na pagkain.
Kailangang may tamang balanse ng lasa ang isang perpektong aglio e olio.
No'ng nakita kong hindi niya 'to niluto sa tradisyonal na paraan
at ginamit niya ang sarili niyang paraan mula sa ilang taon niyang karanasan,
alam kong dapat ko siyang ipasa.
Di ako makapaniwala.
-Pambihira. -Maupo ka.
Kabadong-kabado ako.
Di ako makapaniwala.
Itong rump…
tingin ko,
di 'to gano'n kaluto.
Opo.
Bakit?
Hindi rin pantay ang pagkaluto.
Dapat mas matagal mo 'tong hinayaan
at hindi 'to naluto hanggang sa gitna.
Mabango at masarap ang amoy ng rump,
pero sa tingin ko hindi mo pa alam kung paano palabasin 'yon.
Sa kasamaang palad,
-hanggang dito ka na lang, Underestimated. -Ano ba 'yan.
-Magaling. -Salamat.
-Tanggal ka na. -Sayang naman.
Hindi niya napahanga ang three-star.
Ang astig siguro no'n kung nagawa niya.
Malawak pa ang mundo ng pagkain.
Lawakan mo lang isip mo.
Salamat.
UNDERESTIMATED, TANGGAL
Wala akong pinagsisisihan.
Titikman ko sa susunod ang masarap niyang steak.
Ano'ng niluluto ng hari?
Paborito niya ang bibimbap
kaya binansagan niya ang sarili niya na Bi-bim.
Talaga ba?
King Bibim ang bansag sa kaniya.
kaya nakasuot siya ng panghari.
KING BIBIM CHEF AT MAY-ARI NG "BIBIM SORI"
Hello.
Ako si Yoo Bi-bim,
ang hari ng bibimbap mula sa Jeonju na nakatakdang haluin ang mundo.
Bibim!
Ginamit niyang pinggan ang gong.
-Oo nga. -Tingnan mo.
Masyadong malayo para malaman kung totoong gong 'yan o kahugis lang.
Gong 'yan. May butas sa gitna.
May ginagawa siya ro'n.
-Ano 'yan? -May sinusulat siya.
-Ano'ng ginagawa niya? -Hari siya.
-Pagkain ng hari? -Oo.
'Yan ang pagkain ng hari.
Balita ko magaling siyang gumawa ng bibimbap.
-Talaga? -Oo.
Ito ang totoong bibimbap.
Sinulat ko ang "Bibim" sa salitang bibim.
-Namumukod-tangi. -"Bibim"?
-Letrang B at I ba ito? -Opo. "Bibim."
-Ano 'tong nasa baba? -"Bibim" 'yan.
Mieum naman 'to, 'yong tunog "m" sa Korean.
Sa Hangul.
Bale pinagsama mo ang Korean at English dito?
Opo, na-patent ko na 'yan.
-Talaga ba? -Opo.
-Isa na 'tong salita. -Grabe.
-Seryoso ka? -Opo.
Cymbal ba 'to?
Opo. Totoong cymbal din 'to.
Gawa 'to sa parehong materyales ng mga mangkok para sa bibimbap.
-Nilinis mo ba 'to? -Parehong materyales.
Siyempre, maraming beses.
Bakit ba nandito ngayon 'yong Bibim na 'yon?
GENIUS RESTAURATEUR CEO NG "EULJIRO BOSEOK"
Nagkataon pang bibimbap din ang niluluto ko.
Parang buong buhay ang inilaan niya para sa bibimbap.
Nakagawa pa siya ng salita niya.
Inagaw niya ang atensiyon na para sa 'kin at sa bibimbap ko.
Tinadtad na lukan ba 'to?
Gumawa ako ng sauce mula sa lukan at hipon
at igigisa ko rito o papahiran ko ang mga gulay nito.
'Yon ang base ng putahe ko.
Tongyeong-style 'to.
May nagturo ba sa 'yo nito?
Nakakain na ako nito no'ng nasa Tongyeong ako
at doon lang ako nakakita ng puting bibimbap.
Napakasarap no'n kaya inaral ko kung paano 'yon gawin.
Magaling ka. Natutuhan mo agad 'yon at gumawa ka ng sarili mo.
Opo, tama.
Mabilis kang matuto.
"Genius Restaurateur."
Nagluluto ako ayon sa naalala ko.
Puti ang bibimbap sa Tongyeong,
at nagtaka ako kung paano nila nakakain 'yon nang walang gochujang.
Dahil maraming lamang-dagat sa Tongyeong,
ginigisa nila 'yon sa sesame oil,
at 'yon ang ginagamit nila kapalit ng gochujang.
Mas lalong pinapasarap ng lamang-dagat ang lasa ng bibimbap.
Pinapakuluan mo ang lamang-dagat at…
Opo, 'yon ang pampalinamnam ko.
-Parang pampalasa? -Opo, 'yon nga.
Siyam na gulay ang ginagamit ko
na ihahalo ko at lalagyan ko ng seafood base para pampalasa.
SARIWANG SEAWEED AT TOT SEAWEED
Masabaw rin ang Tongyeong-style bibimbap,
kaya nagluluto ako ng seafood soup
na ihahalo ko sa bibimbap,
parang tulad ng pagkain ng soybean stew kasama ang kanin.
Pero nag-aalala ako sa gagawin ni King Bibim.
Bukod-tangi ang bibimbap ko
dahil ito lang ang nag-iisang bibimbap na nakalagay ang salitang bibim.
Mamamangha siya
pag nakita niya ang halaga nitong bibimbap.
Ibang-iba ang bibimbap ko sa kaniya.
Jeolla-do style ang sa kaniya,
habang Gyeongsang-do style naman ang sa 'kin.
Kailangan muna akong mapabilib ng pagkain ko.
No'ng natikman ko 'yon, naisip kong magaling akong chef.
Bibimbap lang ang naiisip ko ngayon.
Ginawa ko lahat ng makakaya ko.
Good luck sa 'kin.
ANG TUNOG NG PAGHALO NG MUNDO BIBIM SORI!
TUNAY NA BIBIMBAP
May tamang paraan para kainin 'to
dahil may halong musika ang pagkaing 'to.
-Mayroon pa? -Opo.
Di ba puwedeng kainin na lang?
Pakihawak nito.
Isipin n'yo na parang baton ang mga chopstick na 'yan.
Kapag pinatugtog ko na 'to at sinabi kong, "Halo!"
-pakihalo kasabay nang tunog. -Sige.
Ayos!
"Bibim" ang lyrics nito.
-Sige. -'Yon lang.
Haluin n'yo kasabay no'n. Heto na.
Isa, dalawa, tatlo, apat.
-Bibim, bibim -Bibim, bibim
-Bibim, at halo! -Bibim, bibim
-Bibim, bibim
-Damhin n'yo pa! -Sige.
Parang hinahalo n'yo ang buong mundo!
Heto na ang mundo!
-Bibim, bibim -Bibim, bibim
-Isa, dalawa, tatlo, apat! -Bibim
-Bam! -Bi…
-Tapos na? -Oo.
Nakakatuwa 'yon.
'Yon ang musika ko.
Tanggal ka na.
KING BIBIM, TANGGAL
Napakaalat.
Akin na 'yang kape.
Kunin n'yo na.
Ang alat.
Napasobra ang pampalasa mo.
Mas maganda sana kung nilakihan mo ang nakasulat
para mas maraming kanin na nagamit.
-Pero hanga ako sa dedikasyon mo. -Salamat.
Ipagmalaki mo ang pagkain mo.
-Salamat. -Kahanga-hanga 'yon.
Opo, salamat.
Aalis na ang hari.
Napatalsik siya sa trono.
Tanggal na si King Bibim.
-Maganda 'tong tingnan. -Salamat.
Gusto ko nang tikman agad.
TONGYEONG-STYLE BIBIMBAP, DRIED POLLOCK SKIN SUNDAE
AT FERMENTED GILL KIMCHI
Kainin n'yo 'to kasama ng sabaw at tokwa.
-Dudurugin ko ba? -Opo, haluin n'yo.
-Dagdagan n'yo pa ng sabaw. -Ha? Sige.
Dapat masarsa 'to,
parang Gyeongsangdo-style bibimbap na may toyo.
Sobrang tagal niyang mag-isip.
Paano…
Paano ka nakapagluto na parang beterano gayong napakabata mo pa?
Di ko na 'to kailangang pag-isipan.
Nakapasa ka.
Grabe.
Salamat.
GENIUS RESTAURATEUR, NAKAPASA
Naibalik ng putaheng 'yon ang isang alaala na matagal ko nang nakalimutan.
Tanging mga magagaling sa lugar na 'yon
ang makakagawa ng seafood-based na toyo na katulad no'n.
Nagustuhan ko kung paano niya binuhay ang nakalimutang putaheng 'yon
at mas pinasarap pa niya.
Nagpapasalamat ako para doon, at masarap 'yon.
Bumalik sa 'kin lahat ng araw
na nagtrabaho ako sa restaurant ko.
Sa totoo lang, muntik na 'kong maiyak.
Nagluto ako ng mixed grain rice, seaweed soup na may perilla seed powder,
braised Japanese Spanish mackerel, at talong klase ng seasoned vegetables.
Pang-fine dining ang putahe ko pero parang niluto 'to ng isang ina.
May lasa 'to at linamnam na di pangkaraniwan sa lahat.
Side Dish Chef, nakapasa ka.
Salamat.
Congratulations!
-Alam kong makakaabot ka rito. -Salamat.
Mayroon akong restaurant na nagbebenta ng inihaw na manok sa Namyeong-dong.
YEONG CHICKEN CHEF AT MAY-ARI NG "NAMYEONG CHICKEN"
Specialty ko ang mga manok, kaya puro manok ang niluto ko.
Ito ang dibdib, tenderloin, litid, at hita.
Ang una n'yong titikman, ang hita na nandito.
Inihaw ko 'to kasama ng sake at glasswort sea salt.
Masarap.
Nakapasa ka.
Salamat.
Magaling. Ang galing ng ginawa mo.
GOD OF SEASONING CHEF AT MAY-ARI NG "EDAMAME"
May God of Gambling sa Gyeongsang-do,
may Master of Pokerface naman sa Jeolla-do,
sa Seoul naman, nando'n ang God of Seasoning.
GOD OF SEASONING
Tamang-tama ang paglalagay ko ng pampalasa.
Gumagawa ako ng mapo tofu.
Hindi 'to masyadong maalat o matamis.
Tamang-tama lang.
GOLDEN-RATIO MAPO TOFU
Nakapasa ka. Bagay sa 'yo ang bansag mo.
Tamang-tama ang paglagay mo ng pampalasa.
Wow, congratulations!
-God of Seasoning… -Mahusay.
-nakapasa. -Nagawa ko!
Nakapasa si God of Seasoning.
No'ng nakita ko si Chef Anh ang hurado,
naisip kong, "Di ako makakapasa."
Kilalang-kilala ko na kasi siya.
Uy, One Two Three.
-Hello. -Kumusta ka na?
Mabuti. Masaya akong makita ka.
Ano'ng ibig sabihin ng "One Two Three"?
Nagtrabaho na ako sa mga restaurant na may one, two, at three Michelin star.
-Nakakahiya kasing sabihin. -Sige.
Dito sa "One Two Three,"
kasama na rin ba ro'n 'yong sa akin?
Siyempre po.
'Wag kang kabahan.
Sige po.
-Wala tayo sa Mosu ngayon. -Sige.
Nagtrabaho ako dati sa Mosu at siya ang naging head chef ko ro'n.
Nagkatrabaho na kami.
-Nando'n si Paik Jong-won. -Sino ang isa?
-Talaga? -Si Chef Anh Sung-jae.
Lagot ako nito.
Ano'ng gagawin ko?
Mas lalo akong kinabahan ngayon.
Di ako kakabahan kung ibang tao 'yan.
Kailangan kong ibigay ang makakaya ko.
Alam kong magiging mahigpit siya,
kaya naisip kong,
kailangan kong magluto ng masarap na putahe na walang mali.
Balita ko, nakatrabaho na niya si Chef Anh.
Si Triple Star.
Sa Mosu siguro siya nagtrabaho.
TRIPLE STAR
"Triple Star" ang kinuha kong bansag
dahil nagtrabaho ako sa tatlong Michelin three-star restaurant.
Benu at Atelier Crenn sa US, at Mosu sa Seoul.
Ayon sa mga karanasan ko
at sa mga restaurant na 'yon ang bansag ko.
-Kilala mo si Chef Anh? -Opo.
Dapat doon ka magpahatol.
Nasaan na si Chef Anh?
Alam niya bang nandito ka ngayon?
Nakita niya siguro ako kanina.
-Estudyante ka ba niya? -Opo.
-Nakakadismaya pag natanggal ka. -Opo.
-Talagang nakakadismaya. -Di 'yon ang pinagbabasehan ko.
Opo. Walang problema.
-Aabangan ko 'yan. -Salamat.
Gusto kong si Chef Anh ang humatol sa putahe ko,
pero si Mr. Paik ang napunta sa 'kin.
Sa puntong 'yon, akala ko katapusan ko na.
Gusto ni Mr. Paik ng mga simpleng pagkain
at nagluluto siya ng mga pang-araw-araw na putahe.
Nakapasa ka.
Sinubukan kong maglagay ng maraming detalye sa niluto ko,
pero nag-aalala ako na baka hindi niya mapansin
ang mga ginawa ko sa isang kagat lang.
Medyo sosyal ang ginawa ko para mangibabaw ako sa iba.
Ginandahan ko pa ang paghiwa ko sa mga gulay.
-Pang-fine dining ang kilos niya. -Oo.
Tingnan mo kung paano siya maghiwa.
Gusto kong gawin ang sauce
gaya sa kung ano'ng ginawa ko no'ng nagsasanay ako,
kaya nakasukat lahat ng sangkap para siguradong di ako magkamali.
Magaling siya at malinis gumawa.
Estudyante siya ni Chef Anh.
Ginagawa niya lahat nang tama.
Mas nakakaangat siya kompara sa ibang kalahok.
Nagdala pa siya ng sarili niyang lalagyan ng mga sauce.
Ang sosyal, parang nasa restaurant talaga.
Ang isang 'yon, tahimik lang pero mahusay rin siya.
-Doon. -Nagluluto yata siya ng bibe.
Ang pangunahing sangkap ay bibe mula sa Bonghwa.
Hindi madalas ihawin ang bibe sa uling
kasi tumutulo ang taba nito kaya mahirap.
Pero naisipan kong subukan 'to dahil napakasarap nito.
Bibe!
Alam kong mahirap lutuin nang ganiyan ang bibe.
Tamang-tama lang ang pagkakaluto nito.
Mukha nga.
Magaling ang paggamit niya ng uling.
Nag-iihaw rin siya ng mga strawberry.
Ano'ng ginagawa ng lalaking 'yon?
Nagluto siya ng lobster at nilalagyan niya ng butter.
-Balita ko nagtrabaho rin siya sa Mosu. -Talaga?
Ang galing ng pamamaraan niya.
Nagluluto ako ng lobster.
Maghahain ako ng poached lobster,
na may kasamang kinilaw na lobster, isang Filipino-style ceviche.
Ganiyan ang ginagawa ng mga Michelin chef.
Ibang klase talaga ang atensiyon nila sa mga detalye
pag humahawak sila ng mga sangkap.
Gusto kong ipakita sa kanila ang kakayahan ko.
Gusto kong gumawa ng masarap at balanseng putahe
na walang mga palamuti.
Heto na.
Ipaliliwanag ko ang niluto ko.
Ito ang bibe mula sa Bonghwa na dahan-dahang niluto sa uling.
BIBE MULA SA BONGHWA NA MAY KOREAN BLACKBERRY
Nasa kaliwa ang pulang repolyo na inatsara sa katas ng Korean blackberry.
Nasa kanan naman ang mga strawberry na inihaw sa uling
at pinalamutian ko itong lahat ng dahon ng sibuyas.
Ang bibe ay…
Sandali.
-Pasensiya na. -Ayos lang. Punasan mo.
Pinapakita mo bang pinaghirapan mo 'to?
-Sinadya mo 'yon, 'no? -Hindi po.
Sige.
Mas masarap 'yan pag kinain n'yo kasama ng bibe.
May caraway ba 'to?
Opo, mga buto ng caraway.
CARAWAY MGA BUTONG PAMPALASA
Magandang kombinasyon 'yon.
Opo, sir.
Sinimot niya lahat ng sauce.
No'ng tinitikman ko 'yon,
inalala ko lahat ng luto sa bibe na natikman ko sa France
at inisip ko kung mas masarap ba 'to.
'Yon ang pamantayan ko dahil ito ang niluto niya.
-One Two Three… -Po?
Mas gumaling ka.
Salamat.
Sa totoo lang.
Napakaganda ng pagkakaluto mo
sa bibe at sa pagkakahiwa mo sa karne.
Tapos inisip mo ang gagawin mo para mas pasarapin 'to
gamit ang Korean blackberry at mga strawberry.
Pero ang pinakanagustuhan ko,
ang temperatura, ang cuisson ng bibe.
CUISSON: ANG ANTAS NG PAGKAKALUTO NG ISANG BAGAY
One Two Three, nakapasa ka.
Salamat.
-Ano'ng nangyari? -Nakapasa siya.
-Talaga? -Sabi na, e.
ONE TWO THREE, NAKAPASA
-Akala ko uuwi ka na. -Tinakot mo 'ko.
-Ang galing mo. -Muntik na 'kong maiyak.
-Mahusay. -Naiintindihan kita.
-Pinasa ka ni Chef Anh. -Oo nga.
Maupo ka sa tabi ko.
-Muntik na 'kong maiyak. -Ako rin.
Congratulations.
Pinasa ka ng guro mo.
Magagaling ang kasama natin dito.
Ikaw ang una mula sa fine dining.
Kumusta na kaya ang lobster?
Mukhang napakasimple nito,
pero ang suwabe ng pamamaraan niya.
Di ba ayaw ni Mr. Paik sa fine dining?
Akala ng marami na simple lang ang gusto ko, hindi totoo 'yon.
Gusto ko rin ng fine dining.
Ilang beses na rin akong nakakain doon at pinag-aralan 'yon.
Magiging iba ang hatol ni Mr. Paik.
Nasa kaliwa ang kinilaw na lobster, o Filipino-style ceviche
na binabad sa sukang tuba, dayap, at sampalok.
Nasa kanan naman ang lobster na niluto ko sa butter.
May pepper sauce 'to na gawa sa ulo at bituka ng lobster.
-Dito ba ilalagay ang sauce? -Opo.
-Gusto n'yo po bang lagyan ko? -Sige.
Masarap ang sauce.
Salamat.
-Ganito siya kaliit… -Po, sir?
pero napakarami mong malalasahan.
-Nakapasa ka. -Salamat.
TRIPLE STAR, NAKAPASA
-Salamat. -Mahusay.
Punong-puno ng lasa ang maliit na piraso ng lobster na 'yon.
Nagulat ako sa kalidad no'n dahil maikokompara 'yon
sa ibang magagandang restaurant dito at sa ibang bansa.
Kaya pinasa ko agad siya.
Nakapasa ka.
-Congratulations. -Sino'ng hurado mo?
Si Chef Anh.
-Si Chef Anh? -Oo.
Buti na lang di siya ang napunta sa 'kin.
Mahuhusay silang lahat.
May mga fine-dining chef na nandoon.
Nagtrabaho rin ako sa fine dining…
SUSUNOD SA ROUND 2
Kung mayroon sa Black Spoons
ang gustong hamunin si Choi Hyun-seok ng Team White Spoon,
lumapit na kayo.
Lagot ako.
Siguradong maraming magagaling dito na di pa nakikita.
Maraming batang chef dito na gumagamit ng makabagong pamamaraan.
Nag-aalala ako na pangkaraniwang lang ang putahe ko.
Napakaganda at elegante ng mga putahe nilang lahat.
Marami sa kanila ang maalam sa Western cuisine.
Di ko kayang makipagsabayan doon.
Tingin ko, masyadong simple ang luto ko kompara sa kanila.
Naka-hanbok siya.
Ang astig niyang tingnan na suot 'yan habang nagluluto.
Ako si Auntie Omakase No. 1 at nagluluto ako ng Korean cuisine.
AUNTIE OMAKASE NO. 1, CHEF AT MAY-ARI NG "CHEERFUL DRINKING TABLE"
Di na kailangang mag-order ng mga customer ko,
kasi hinahain ko na lang sa kanila ang pagkain na parang omakase.
Kaya ako naging si Auntie Omakase No. 1.
Puro lutong-bahay ang mga niluluto ko.
May pritong isda, pinakuluang maliliit na pusit,
iba't ibang luto sa karne,
at limang mga side dish.
May mga Korean-style jeon at pinausukang scallops at hipon.
Mga mainit na lutong-bahay 'to na hinahanap-hanap ng mga tao ngayon.
Sa 'kin naman, samu't saring pagkain.
Tingin ko nagluluto siya sa eskuwelahan.
-Gumagamit siya ng lunch tray. -Oo nga.
Ako si Master of School Meals,
at isa akong meal cook sa isang elementary school sa Yangsan.
Nasa 15 taon na akong nagluluto para sa mga estudyante,
kaya 'yon ang bansag ko.
Sikat ako sa mga estudyante at faculty doon sa paaralan.
Ano'ng tanghalian ngayon?
May cabbage kimchi,
nilagang baboy na may ssam at ssamjang,
pritong dilis na may gochujang, at maanghang na sinabawang baka.
Gumawa rin ako ng sauce na may katas ng plum
para mabawasan ang pagkasebo ng baboy.
Ayaw ng mga bata ang baboy na may hinalong bagoong alamang
-kaya gumawa ka ng sauce. -Tama.
May kanin din siya para di masabing masyadong maalat ang pagkain niya.
Medyo kinakabahan ako.
Palaging sinasabi ng anak ko na 'wag akong panghinaan ng loob.
Mukhang nagustuhan niya.
Para sa mga bata ang pagkaing 'yon.
Pero di ko mapigilang kumain kasi sobrang sarap.
Habang kinakain ko 'to,
bumalik ako sa pagkabata ko.
Naalala ko kumakain ako ng ganito noon
-Opo. -bago ako mangibang-bansa.
At di ko pa rin makalimutan ang lasa nito.
Masarap naman lahat
maliban sa isa.
-'Yan si Auntie Omakase No. 1. -Balita ko alamat siya.
Siya ang dapat abangan.
-Tingnan mo siya. -Ang bilis niyang magluto.
-Ikaw lang ang nagluto ng mga 'to? -Opo.
-Ano'ng klaseng kanin 'to? -Barley rice.
Nagluto ako ng barley rice dahil masarap 'to pag hinalo
sa mga tirang pagkain pag naubos na ang lahat.
-Tirang karne at pusit at iba pa? -Opo, hinalo ko lahat diyan.
Kung may natira ring gulay, hinahalo ko rin 'yon.
Walang masasayang,
at may pagkain ka na at pulutan para sa alak.
Ang nakakatuwa, parang iisa lang ang pampalasa ng mga hinain niya.
Ipapasa ko siya
kung ang lasa ng baboy ay gaya ng inaasahan ko.
Kasi ibig sabihin no'n, kaya niyang pasarapin ang kahit anong pagkain.
Nakapasa ka.
Salamat.
Masarap 'to tuwing taglamig, kaya…
-Wala na 'kong ibang titikman. -Salamat.
Sapat na 'to para ipasa kita.
-Nagawa mo lahat ng 'to sa maikling oras. -Si Auntie Omakase #1…
AUNTIE OMAKASE NO. 1, NAKAPASA
Nakapasa ang babaeng naka-hanbok.
Tikman n'yo 'to.
Nag-iiba ang lasa nito pag kinain n'yo nang ganito.
Dapat hinuli ko 'to. Dapat binagalan mong magluto.
Salamat.
-Congratulations. -Salamat.
Congratulations.
Di ko inaasahang makakapasa ako.
Wow, Auntie Omakase.
-Hindi siya basta-basta. -Sigurado 'yon.
Sobrang galing niya siguro
dahil ipinasa siya ni Mr. Paik sa isang kagat lang
kahit marami na siyang nakain na masasarap na pagkaing Korean.
Po?
Napakahirap na gawing masarap ang bawat parte ng pagkain
para magustuhan 'to ng lahat.
Mas lalong mahirap na magustuhan 'to ng mga pihikang bata.
Tama. Napakapihikan nga nila.
-Naiisip ko nga. -Opo.
Kailangan ko lang kausapin
ang isang hurado tungkol sa putahe mo,
kaya di muna kita hahatulan sa ngayon.
Naiintindihan ko.
MASTER OF SCHOOL MEALS DI PA NAHATULAN
Nagluluto siya ng pagkain para sa mga bata na punong-puno ng pagmamahal.
Medyo naiyak ako kasi naantig ang damdamin ko.
Di ko muna siya hinatulan
dahil nag-aalala akong baka makaapekto ang damdamin ko sa magiging desisyon ko.
Nagluluto ako ng mga pagkain na magugustuhan ng mga bata.
Kumakain ba ang mga batang estudyante ng baboy na may ssam?
Opo, gusto nila 'yon.
-Talaga? -Opo.
Niluluto mo 'to sa paraang magugustuhan nila.
-Salamat. -Salamat.
Gusto ko siyang ipasa dahil napakasimple ng pagkain niya.
KUNG DI PA KUMPLETO ANG 20 MATITIRA PAG NATIKMAN NA ANG LAHAT NG PAGKAIN
PIPILI MULA SA MGA KALAHOK NA DI PA NAHATULAN
Walang nagturo sa akin, kaya nag-aral ako sa pagbabasa-basa.
Pero di ako sigurado kung tama ang ginagawa ko.
COMIC BOOK CHEF
Oishinbo at Iron Wok Jan ang mga 'to.
-Opo, sir. -Nabasa mo na lahat ng 'to?
Mas binabasa ko pa 'yan kaysa mag-aral.
Recipe rito ang ginawa mo?
Nagluluto ako ng pagkain na hango sa mga librong 'yan.
Ang astig no'n.
Bakit dito ka nakakuha ng inspirasyon?
May tindahan ng komiks kami dati ng kaibigan ko.
-Tindahan ng komiks? -Opo.
Nagsimula akong magluto no'ng nagbebenta ako ng tteokbokki ro'n.
Niluto ko 'yong tteokbokki na katulad no'ng sa Cooking Master Boy,
at nagustuhan 'yon ng mga tao.
Doon ako nagsimulang humilig sa pagluluto.
Kumuha ako ng inspirasyon sa mga komiks.
Ano'ng tawag mo sa niluluto mo?
Ang tawag dito, "Dongpo Pork Mula sa Oishinbo Volume 2, Page 25."
'Yon ang pangalan niyan?
Ano naman ang tawag dito?
'Yan naman po ang "Iron Wok Jan Volume 8, Page 23."
Kabisado mo talaga lahat.
Palagi bang nakasunod sa pahina ng mga libro ang putahe mo?
Opo, sa ngayon.
Nakakatuwa 'yon.
Walang nagturo sa 'yo magluto?
Wala.
Hindi ako nag-aral magluto,
at wala ring nagturo sa akin.
Natuto lang ako sa mga libro.
Pumunta ako rito para malaman kung totoong masarap ang luto ko.
May dalawang Chinese cuisine chef, di ba?
Sino 'yong isa?
Hindi ako nag-aral sa kilalang culinary school
o natuto mula sa sikat na chef.
Nagsimula ako sa pinakababa,
at pinaghirapan kong marating kung nasaan man ako ngayon.
SELF-MADE CHEF
Nagsimula akong mag-deliver ng pagkain
noong first year high school ako para magkaroon ng pambayad.
Tapos biglang nagsimula na akong magluto ng pagkaing Chinese
at nagtrabaho ako sa iba't ibang lugar at doon na ako natuto.
Nagluluto ako, nagde-deliver, at nag-aabot din ng mga flyer.
Kaya nakarating ako rito ngayon.
-Gumagawa siya ng bola-bola. -Talaga ba?
Gamit ang isang buong sibuyas?
-Bilog na bilog. -Oo nga.
Tamang-tama ang pagkabilog.
Paano siya nakagawa ng ganiyang klaseng bola-bola?
-Nakakita ka na ba ng ganiyan? -Hindi pa.
Ako rin.
Talaga ba?
Nakakamangha naman ito.
Gusto ko lang gumawa ng pagkain na walang ibang makakagawa.
Ngayon pa lang ako nakakita ng ganiyan. Aabangan ko 'yan.
Salamat.
Nagluto ako ng eight-treasure meatball para ipakita ang kakayahan ko.
Bola-bola 'to na may eight-treasure vegetables sa loob.
Inuna kong prituhin ang sibuyas na nakabalot sa bola-bola,
at hinango ko 'to nang nabalutan na 'to.
Tapos ginisa ko ang walong sangkap,
at nilagay ko ro'n.
Hindi ko natutuhan kung paano gawin 'to.
Nabasa ko lang ang tungkol dito,
at alam ko na agad ang mga sangkap na nandito.
Kumuha ako ng inspirasyon mula ro'n
para gumawa ng sarili kong bersiyon ng eight-treasure meatball
na iba mula sa orihinal.
At ito ang naging resulta no'n.
Ang galing ng ginawa niya.
Tingin ko, iisipin nilang kakaiba 'to
dahil nakagawa ng ganito ang isang Chinese cuisine chef sa Korea.
EIGHT-TREASURE MEATBALL
Kailangan n'yo muna 'tong hatiin o durugin bago kainin.
Gusto n'yo bang hiwain ko para sa inyo?
Sige. Di ko alam kung paano kainin 'yan.
Heto na.
Kumuha ng pusit,
bok choy, at kaunting bola-bola.
Ganiyan po kainin 'yan.
-Heto. -Sige.
Ano kaya ang magiging hatol niya sa Chinese cuisine?
Kabute.
-Tingnan mo ang mukha niya. -Parang nagustuhan niya.
-Self-Made Chef. -Opo, sir.
DONGPO PORK MULA SA OISHINBO VOLUME 2, PAGE 25
CRAB SPRING ROLL MULA SA IRON WOK JAN VOLUME 8, PAGE 19
Wala pang nakapagpapatunay sa kakayahan ko bilang tunay na chef.
Pero nandito na 'ko, puwedeng gawin ni Mr. Paik sa 'kin 'yon.
Ano 'tong nasa ibabaw?
Binudburan ko 'to ng kaunting icing sugar.
-Ano 'to? -Dongpo pork lang 'yan.
Ang linis tingnan.
Nagluto siya ng dongpo pork?
Grabe, seryoso ba?
Bakit puro pagkaing Chinese ang niluluto nila?
Walang nagturo sa 'yong magluto, tama?
Opo, sir.
Hiwain n'yo po ng kutsilyo at kainin n'yo nang may bok choy.
-Hindi, tama na ang pagkakaluto nito -Opo.
-para mahiwa 'to ng tinidor. -Sige po.
Opo, tama kayo.
Nakapaglibot na 'ko sa buong China at nakatikim ng iba't ibang dongpo pork.
Hindi 'yon puwedeng matutuhan mag-isa.
Walang nagturo sa 'yo, di ba?
Opo.
-Self-Made Chef. -Opo, sir.
-Nakapasa ka. -Salamat!
Salamat!
-Masarap 'to. -Salamat.
Napakasarap.
May kakaiba 'tong lasa
na mga Chinese cuisine chef sa Korea lang ang nakakagawa
at iba sa lasa ng pagkain ng Chinese.
-Salamat. -'Yon ang susi rito.
At importante rin sa akin
kung paano niluto ang bok choy.
at tamang-tama ang pagkaluto rito.
Masarap lahat.
Salamat po.
SELF-MADE CHEF, NAKAPASA
Ang galing niya.
Salamat.
Parang maiiyak ako.
Sige lang!
-Iiyak mo lang. -Di puwede.
Walang nagturo sa 'yo, di ba?
Opo.
Nakapasa ka.
Paano mo natutuhan 'yan mag-isa?
-Pinag-aralan mo lang talaga 'to? -Opo.
-Salamat. -Grabe.
Congratulations.
COMIC BOOK CHEF, NAKAPASA
-Sino? -Comic Book Chef.
-Chinese ba ang niluto mo? -Oo.
-Ano'ng klase? Dongpo pork? -Oo, at saka lumpia.
4 CHINESE CUISINE CHEF
Lahat 'yon sa loob lang ng 100 minuto?
-Tingnan mo 'yon. -Oo.
Umiinit na ang laban.
CHINESE CUISINE CHEF
Dumarami na sila.
MGA CHINESE CUISINE CHEF
-Grabe. -Magiging masaya 'to.
Tingin ko kaya kong talunin si Chef Jung Ji-sun.
Pipiliin ko si Chef Lu Chinglai.
Magiging mahigpit ang laban.
SINO ANG MAGIGING KAMPEON NG CHINESE CUISINE?
Walang may ayaw sa karne.
SILVER SPOON COOKING YOUTUBER
Umasa lang siguro talaga ako.
SILVER SPOON, TANGGAL
THE BUTCHER NAGBEBENTA NG KARNE
The Butcher, tanggal ka na.
THE BUTCHER, TANGGAL
Salamat.
Tanggal ka na.
Malakas ang loob ko.
MEAT MASTER
Tingnan mo 'yong buto-buto.
Bihisa na ang Meat Master na 'to.
Hinihiwa niya ang buto.
-Ano'ng niluluto niya? -Short ribs.
Siya si Meat Master.
Tinatawag akong Meat Master
dahil mahilig ako sa karne at magaling akong magluto nito.
SIBUYAS
PERAS
ASUKAL
TOYO
-Parang sauce 'yan sa galbi. -Galbi-jjim, di ba?
-Nag-pressure cooker siya. -Oo.
Gumagawa ako ng sarili kong bersiyon ng galbi-jjim.
Ginamit ko ang French recipe ng beef bourguignon…
BEEF BOURGUIGNON: FRENCH BEEF STEW NA NILUTO SA RED WINE AT MGA GULAY
at hinalo ko 'to sa Korean recipe na braised short ribs, ang galbi-jjim.
Ang tawag sa pagkaing 'to,
Galbuignon.
Mukhang masarap 'yong galbi-jjim niya.
Tingin ko, kailangang napakasarap
ng galbi-jjim niya
-dahil madali lang lutuin 'yan. -Oo.
Parang, espesyal na putahe nga 'to, pero hindi siya ganoong ka-espeyal
para isali sa kompetisyon na 'to.
Mukhang Western na putahe 'to,
pero pag tinikman mo na,
malalasahan mo na parang pamilyar.
'Yon ang niluto niya mula sa hiniwang baka?
Oo.
Ang galing.
GALBUIGNON
Ito ang galbi-jjim na may matamis na pumpkin purée
at binudburan ng ginisang Brussels sprouts.
Naghanda ako ng putaheng pang-entrée.
Hitsura pa lang, mukhang masarap.
Salamat.
-Hindi 'to dapat masabaw, tama? -Hindi po.
Nakapasa ka.
Ayaw kong lunukin 'to.
Sa sobrang lambot, ayaw ko nang lunukin 'to,
kasi dumudulas na 'to sa lalamunan ko habang ngumunguya ako.
Amoy ang natural na amoy ng karne
at nakahalo 'tong mabuti sa sauce.
-Congratulations. Ang sarap. -Salamat po.
-Wow, congratulations! -Ang galing mo, Meat Master!
MEAT MASTER, NAKAPASA
Isa ka ngang tunay na master!
-Master ng karne. -Isang tunay na master.
Pinatunayan niya ang bansag niya.
Hindi ko na kailangang nguyain ang karne sa sobrang lambot nito.
Ano kaya ang ginawa niya ro'n?
-Ano 'yan? -Mukhang sashimi.
Baka pumunta sa Korea ang lahat ng makakapanood nito
para lang matikman 'to.
Makabagong pagkain 'to.
Ngayon n'yo pa lang 'to makikita.
CELEBRITIES' CHEF CHEF AT MAY-ARI NG "BUTO"
Gulay lang ang ginagamit niya.
Mga gulay.
Di ba masyadong simple 'yan?
Wala nang ibang sangkap.
Pag nakita ng ibang tao ang mga sangkap ko,
baka magtaka sila.
Mga pangkaraniwang sangkap lang 'to, gaya ng mga beetroot, abokado,
kohlrabis, Pyogo mushroom,
ugat ng lotus, at iba pa.
Mga sangkap sila na mahahanap mo sa lahat ng grocery store.
Japanese ba 'yan? Shiso 'yan.
Oo, shiso nga.
Parang Japanese nga.
Akala ko abalone 'yon, pero gulay lang pala.
Mga Pyogo mushroom 'yan.
-Hinalo niya 'yong Pyogo mushrooms. -Hindi nga mga abalone 'yan.
-Parang gulay lang ang ginagamit niya. -Oo, mukha nga.
Baka hinihiwa niya ang mga gulay na parang sashimi.
Vegetarian sashimi at vegetarian futomaki ang niluto ko.
Gumagamit ang lahat ng karne at isda,
at ako lang ang nagluluto ng vegetarian na pagkain.
Ang sekreto sa niluluto ko, ang paglikha ng ibang lasa.
Habang kinakain mo 'to, maiisip mo na may nalalasahan kang tuna o abalone.
Isa 'tong putahe na naglilikha ng ibang lasa
gamit ang mga karaniwang sangkap.
Gulay ang pinakasimple pero pinakakomplikadong sangkap.
Kailangan ko 'tong pakuluan sa paraang gusto ko,
pausukan,
iprito,
at pakuluan.
Kailangan mabusisi ang paggawa nito.
Ang pinakamahalaga rito, ang tamang pag-oras.
Pag nagkamali ka sa isa,
apektado na ang lahat.
Mahalaga rito ang tamang pagkakaluto ng mga gulay.
Napakapihikan ni Chef Anh pagdating sa pagkakaluto ng mga gulay,
kaya kailangang tamang-tama 'yon.
Para sa 'kin, ang pinakamahalagang parte ng isang putahe,
ang tamang pagkakaluto sa gulay.
Kung paano niluto ang mga gulay…
At importante rin sa akin kung paano niluto ang bok choy.
Gusto niyang tama sa panlasa niya ang pagkakaluto nito.
-At ano naman 'yon? -Alam kong tinitingnan ni Chef Anh
ang bawat detalye.
Alam kong magugustuhan niya ang niluto ko.
Tapos na ako.
Kanina ko pa hinihintay 'tong vegan sushi.
Pag nakuha niya ang tamang lasa,
gusto kong tikman 'yan kahit magbayad pa 'ko.
Mukha…
itong sashimi.
Parang tuna 'to.
Opo, nagluto ako ng vegetarian sashimi
at vegetarian futomaki.
Maraming sangkap ang mga pagkaing 'to.
Lotus root at gold kiwi na inatsara sa schisandra,
Pyogo mushrooms na pinakuluan sa toyo, kohlrabi,
at ang huli, pinausukang beetroot na may abokado.
'Yon ang sashimi na inihanda ko.
Mas ayos kung
-uunahin n'yo 'to. -Uunahin ko 'yan.
-Tikman n'yo rin 'to. -Sige.
'Yan ang kiwi.
-Lagyan n'yo ng wasabi, -Kaunting wasabi, sige.
ibalot n'yo 'to sa pinatuyong damong-dagat at isawsaw sa toyo.
-Mukha talaga 'tong tuna. -Mismo.
Pumikit kayo habang kumakain.
-Pumikit? Sige. -Opo.
Tingnan mo.
Pinagsama niya 'yong beetroot at abokado.
-Sige. -Naintindihan ko na
kasi hindi mataba ang beetroot, di gaya ng totoong tuna.
Magaling ang ginawa niya.
-May taba ang abokado. -Tama.
-Celebrities' Chef. -Po?
Tagapagsalin ng subtitle: Mikhail Rei TIgno, F Josue