ที่นี่
มีเชฟที่ใฝ่ฝันจะเป็นสุดยอดเชฟของเกาหลี
มารวมตัวกันอยู่ 100 คนครับ
ตั้งแต่เจ้าของร้านเด็ดในย่าน
ไปจนถึงเชฟมิชลินสตาร์
เชฟยอดฝีมือของเกาหลี 100 คน
ที่ถูกคัดเลือกมาด้วยรสชาติอาหารเท่านั้น
ได้ฟังคำพูดเดียวกัน
"คุณคือช้อน"
"จากนี้ไปคุณจะถูกกำหนดระดับชั้น"
โอ้ เวรกรรม
สงครามเริ่มขึ้นแล้วสินะ
มันก็ชัดเจนอยู่แล้ว
ฉันมาเพื่อเป็นผู้ชนะค่ะ
ผมจะต้องขึ้นไปเด็ดหัวพวกเขาให้ได้
ช้อนดำจะสร้างความเปลี่ยนแปลงให้ดู
พวกเขาจะพิสูจน์ระดับของตัวเอง
คิดว่าฉันจะแพ้เหรอ
หรือจะก้าวข้ามระดับของตัวเอง
มาเอาชนะกันสักตั้ง
- อะไรน่ะ - อะไรเหรอ
ในสงครามชนชั้นในการทำอาหารอันดุเดือด ของผู้แข่งขัน 100 คน
ใครกันที่จะเป็นผู้อยู่รอดเพียงหนึ่งเดียว
ใครมันบังอาจ
ผมโมโหมาก
อาชีพเชฟของผมจบเห่แล้วสินะ
ที่ตรงนั้นเป็นของผมครับ
สงครามชนชั้นในการทำอาหาร
"สงครามเชฟคนละชั้น"
สเกลของสถานที่ถ่ายทำ
บรรยากาศกดดันมากครับ
งานนี้ใหญ่กว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย
ต้องตื่นตัวไว้แล้วล่ะ
"ราชายากิโทริ"
(ราชายากิโทริ)
(คนขายเนื้อ)
(ครัวยิม)
โห
ของผมอยู่ไหน อ้อ อยู่นี่เอง
(เชฟคนดัง)
ผมเชฟคนดังครับ
ผมเคยทำอาหารให้คุณอีฮโยริ
คุณออมจองฮวา
และคุณซงฮเยกโย
มีคนดังมากมายหลายคนมาหาผมประจำครับ
ผมเปิดร้านอาหารชื่อบูโตอยู่ในย่านฮันนัมครับ
"มีทั้งความฮิปและความคูล"
นั่นคือสิ่งที่หลายๆ คนพูดถึงอาหารของผม
ถ้ามีโอกาสได้ชิมอาหารของผม
คุณต้องตกใจแน่นอน
(เชฟคนดัง เชฟเจ้าของร้าน "บูโต")
ใครน่ะ
สวัสดีครับ ผมเป็นเชฟเจ้าของร้านพาสต้าเส้นสด
ที่ฮอตที่สุดในโซล
นาโปลี มัดเฟียครับ
ร้านผมไม่เคยมีโต๊ะว่างมาตลอดสามปี
ผมเลยมั่นใจว่าเป็นร้านเด็ด
ถ้าร้านผมไม่เด็ด ก็ไม่มีร้านไหนเด็ดแล้วไหม
ที่จริงผมก็มั่นใจทุกอย่างนะ
และผมมั่นใจว่าในโซล
คงหาคนที่ทำพาสต้าเส้นสดเด็ดกว่าผมได้ยาก
จังหวะเวลาและโอกาสก็เป็นใจ
ผมคิดว่านี่คือเวทีสำหรับผม
ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง ผมน่าจะชนะได้หมดครับ
(นาโปลี มัดเฟีย)
(นาโปลี มัดเฟีย เชฟเจ้าของร้าน "เวีย โตเลโด พาสต้า บาร์")
น่าสนุกจัง
(ผู้เข้าแข่งขันทุกคน จะถูกเรียกด้วยคีย์เวิร์ดแทนชื่อ)
ผมเชฟสปาร์ค เป็นเจ้าของ ร้านอาหารอิตาเลียนชื่อ "บิสโตร สปาร์ค"
ที่อับกูจองครับ
(เด็กชายผู้กลับมา เชฟเจ้าของร้าน "ฟาลบาลาส" และ "เอเนด")
สวัสดีครับ
ผมเชฟในบลูเฮ้าส์
ที่เคยรับผิดชอบอาหารฝรั่งให้ประธานาธิบดีครับ
(คนบ้าทำอาหาร หัวหน้าเชฟร้าน "ดีพิน")
คนบ้ามาแล้ว
(อัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ เชฟเจ้าของร้าน "โปโน บูโอโน")
เชฟอาหารตะวันตกดังๆ มากันเยอะเลย
(เชฟสามดาว เชฟเจ้าของร้าน "ทริด")
ผมคิดว่าคนที่มา…
(เชฟเกสต์เฮาส์เชจู เจ้าของเกสต์เฮาส์ "บ้านออนนี่ในชนบท" ที่เชจู)
เป็นเชฟเกิน 80 เปอร์เซ็นต์
(โป๊กเกอร์เฟซ หัวหน้าเชฟร้าน "โครี")
(คุกกิ้งเทลเลอร์ เชฟเจ้าของร้าน "ไวลด์ ฟลาวเวอร์")
(พาสต้าเกาหลี เชฟอาหารตะวันตกประสบการณ์ 11 ปี)
(เชฟเกรดบี หัวหน้าเชฟร้าน "ใบไม้ผลิที่แล้ว")
สบายดีไหมครับ
ฉันต่างจากเชฟคนอื่นๆ เพราะเป็นนักธุรกิจค่ะ
(นักธุรกิจหัวใสโช)
ฉันเปิดร้านไหนก็โต๊ะเต็มหมดเลยค่ะ
(ขอให้กิจการรุ่งเรือง จองยงจิน แห่งชินเซกเย)
ฮอตตลอดค่ะ
ที่นี่เป็นบาร์ที่เปลี่ยนเมนูทุกวัน ตามวัตถุดิบของแต่ละฤดูกาล
ฉันอยากทำให้ทุกคนได้รู้ว่า
ฉันได้ฉายานี้มาก็เพราะเหตุนี้
ผมราชายากิโทริครับ
ผมทำเมนูเนื้อเสียบไม้ย่างสไตล์ญี่ปุ่น ที่เรียกว่ายากิโทริครับ
ผมเข้าร่วมแข่งขันเพราะอยากแสดงให้เห็นว่า
ทำแค่ยากิโทริอย่างเดียว ก็สามารถเป็นเชฟเลื่องชื่อได้ครับ
(ราชายากิโทริ เชฟเจ้าของร้าน "ยากิโทริ มก")
ใครสั่งจาจังมยอน
ผมเชฟกล่องเหล็ก
(เชฟกล่องเหล็ก เชฟเจ้าของร้าน "โดรยัง")
เป็นเจ้าของร้านอาหารสองร้าน ในซอชน ใกล้สถานีคยองบกกุงครับ
อุ้ย
ใส่ฮันบกมาเลย
(คุณป้าคาเสะโนหนึ่ง เจ้าของร้าน "โต๊ะเหล้าร่าเริง")
คุณป้าคาเสะโนหนึ่งค่ะ
สำหรับกับแกล้มร้านเรา เราจะใช้อาหารตามฤดูกาล
ที่ดีที่สุดของแต่ละวันมาทำกับแกล้มให้ลูกค้าค่ะ
ผมเปิดร้านอยู่ที่ย่านนัมยอง
ขายไก่ย่างทั้งตัวที่ย่างด้วยฟืนเท่านั้น
(ไก่ยอง เชฟเจ้าของร้าน "ไก่นัมยอง")
ฉันเป็นแม่ครัว ที่ทำอาหารให้กับโรงเรียนประถมค่ะ
ผมคือนักเลงเนื้อ เชฟที่มีประสบการณ์ 16 ปี
(นักเลงเนื้อ เชฟเจ้าของร้าน "กุนมง")
ราชาซูชิห้าพันล้านครับ
(ราชาซูชิห้าพันล้าน ซีอีโอของ "ซูชิวันนี้")
ผมซีอีโอเครื่องเคียงสามหมื่นล้านครับ
ผมเซียนอาหารญี่ปุ่น เชฟประสบการณ์ 24 ปีครับ
มีเชฟจากหลากหลายวงการเลยครับ
ทั้งอาหารตะวันตก
อาหารเกาหลี
อาหารจีน
ขนมอบ
อาหารญี่ปุ่นก็มี
คนที่สะดุดตาผมที่สุด
คือเชฟขั้วโลกใต้
มีแต่คนที่มีประสบการณ์ทำงานโดดเด่นทั้งนั้น
(เชฟขั้วโลกใต้ ทำงานที่สถานีวิจัยเซจง ในแอนตาร์กติกปี 2009-2011)
- มากันเยอะแยะเลย - อุ๊ย มีนกมาด้วย ตกใจหมด
นั่นสิ
นั่นใครเหรอครับ
- นก… - มีนกมาด้วยแฮะ
(จิ๊บจิ๊บ)
เท่าที่ผมเห็น
คนนั้นอาจจะกลับบ้านคนแรกก็ได้
ยินดีที่ได้พบครับ
(ร้านในตรอกหมายเลข 1 เจ้าของร้าน "คายาคายา")
อะไรน่ะ
เขียงเหรอ
บ้าไปแล้ว
โต๊ะนี้เป็นโต๊ะรวมคนแปลกเหรอครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- นั่นไงคนที่ผมบอก - โอ้ พระราชา
- พระราชาเสด็จ - พระราชาเสด็จ
โห ดูสิ
พระราชามาเอง
- บิบิม - บิบิม
คนแต่งตัวมาพอดีๆ ไม่เด่นเลยนะครับ
ผมนึกว่าใส่เสื้อฮาวายมาแล้วจะเด่นซะอีก
แต่กลายเป็นดูปกติมาก
(ราชาบิบิม แฮปปี้เบิร์ธเดย์)
มีคนหลากหลายรูปแบบจริงๆ
(เชฟไซต์ก่อสร้าง)
ประธานบริษัทก็มา
(แบคจงวอนแห่งอันซาน)
ไหนๆ
คนนั้นมาจากบริษัทจัดจำหน่ายหมู
(คนขายเนื้อ ผู้ประกอบการปศุสัตว์)
จัดจำหน่ายหมูเหรอ
คนที่อยู่ตรงนั้น
คนที่บอกว่าจะไม่มา มากันครบเลยนะคะ
- จริงครับ โกหกกันหมดเลย - นั่นสิคะ
(บงจูบู หัวหน้าเชฟร้าน "บึลกเร")
คนเก่งๆ มากันเยอะมาก
(ซีควี เชฟเจ้าของร้าน "เอดามาเมะ")
พวกเขาเป็นที่รู้จักในวงการร้านอาหาร
เชฟทุกคนรู้ดีว่าพวกเขาเก่งแค่ไหน
เวลาไปกินข้าวที่ตลาดคยองดง ต้องไปร้านไหนคะ
- อันดงจิบ - เจ้าของร้านอยู่นี่
สวัสดีครับ ผมชอบร้านอันดงจิบมากเลย
ใช่ไหมคะ แฟนคลับอยู่นี่
- หัวหน้าเชฟของซับโซลมาเหรอ สุดยอด - ค่ะ อยู่ตรงนั้น
ซับโซลเป็นบาร์ไวน์ที่เลื่องชื่อมาก
(ไอดอลอาหารฝรั่งเศส หัวหน้าเชฟร้าน "ซับโซล")
- คนนั้นก็คนดังใช่ไหม - อ๋อ คนนั้น
เขาเป็นเชฟชื่อดังเลยค่ะ
- ใช่ไหมครับ - ค่ะ
(ชายผู้เก่งทั้งสองงาน เชฟและนายแบบ)
- ใครน่ะ อ๋อ พ่อซึงอู - ว้าว
- พ่อซึงอูเหรอคะ - พ่อซึงอูก็มาด้วย
ฉันกะแล้วว่าต้องมา
(พ่อซึงอู ยูทูบเบอร์และฟู้ดครีเอเตอร์ ผู้ติดตาม 1,400,000 คน)
เท่าที่เห็น…
(ประธานาธิบดีไก่ทอด ผู้ชนะจากรายการ "สงครามไก่ทอดเกาหลี")
คนจากร้านอาหารดังๆ ในโซลน่าจะมากันหมด
ฉันว่าน่าจะมากันครบแล้วนะ จริงด้วย มากันหมด
วันนี้เป็นวันปิดร้านอาหารของโซลเหรอ
ก็นั่นน่ะสิ
ผมว่าแค่เข้ามาเป็นหนึ่งในร้อย ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วครับ
พอเห็นเชฟแต่ละคนแล้ว
ยี่สิบ ยี่สิบ ยี่สิบ
เพิ่งได้ 80 คนเองนะครับ นับรวมหมดแล้ว
- ประมาณ 70 คน - จริงด้วย
โต๊ะละ 20 คนไง
มี 4 โต๊ะก็เป็น 80 คน
ชเวฮยอนซอกบอกว่าจะมาด้วยไหมครับ
ผมได้ยินมาว่างั้น
แต่เข้ามาแล้วไม่เห็นเลยแฮะ
ใช่ไหมครับ ไม่เห็นเชฟชเวใช่ไหม
ครับ น่าแปลกใจ
ยังไม่เห็นเชฟมิชลินสตาร์
สักคนเลยนะครับ
อาจเป็นเพราะผมจำไม่ได้ก็ได้
แต่ยังไม่เห็นคนที่ผมคุ้นหน้าสักคนเลย
ยังขาดอีก 20 คน
- ทำไมล่ะ - จริงด้วย
- ตัวเต็งมาทีหลังเหรอ - อะไรน่ะ
อะไรกัน
อะไรน่ะ
- อะไรกัน - อะไรๆ
- อะไรกันเนี่ย - ว้าว
อะไรกันเนี่ย
โห
ต้องสนุกแน่เลย
จะให้เราทำอะไรนะ
ชักจะกังวลแล้วสิ
ขนลุกไปหมด
อะไรน่ะ
อะไรกันเนี่ย
โห อะไรน่ะ
ผู้แข่งขันเหรอครับ
ไม่รู้ครับ
ยินดีต้อนรับผู้แข่งขันอีก 20 คนครับ
ตอนนี้เชฟทั้ง 100 คน มารวมตัวกันเรียบร้อยแล้วครับ
เหลือจะเชื่อ
- คนนั้นเชฟอาหารจีนไม่ใช่เหรอ - ใช่ค่ะ
- เหลือเชื่อจริงๆ ไม่ยุติธรรมเลย - เชฟชเวก็มา
ชเวฮยอนซอก
เชฟจองจีซอน เชฟพัคจุนอู เชฟโอเซดึก
มีแต่ผู้เชี่ยวชาญทั้งนั้น
ต่างชั้นกันมาก
พูดได้แค่ว่าบ้าไปแล้วค่ะ
ใครก็บอกว่าบ้าเหมือนกันหมดเลยค่ะ
เหมือนโดนหักหลัง
ผมกะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
เอาล่ะ
อันดับต่อไปผมจะขอแนะนำ
เชฟ 20 คน
ที่จะร่วมทำสงครามอาหารกับพวกคุณครับ
เชฟคนดังตัวแทนของเกาหลี
ชเวฮยอนซอก
(ชเวฮยอนซอก เชฟใหญ่ของร้าน "ชอยดอต")
เชฟชเวฮยอนซอกน่าจะดังที่สุดแล้ว
สมัยที่ผมลงแข่งการทำอาหาร
เขาเคยเป็นกรรมการผู้ตัดสินผมครับ
แต่มาเป็นผู้แข่งขันรายการนี้เนี่ยนะ
น่าตกใจมากจริงๆ ครับ
ปรมาจารย์อาหารจีน ประสบการณ์ 49 ปี
แกรนด์มาสเตอร์ ยอคยองแร
(ยอคยองแร เชฟเจ้าของร้าน "ฮงโบกัก")
เชฟยอคยองแร
เป็นผู้ตัดสิน ในการแข่งขันทำอาหารจีนระดับโลกครับ
ในวงการอาหารจีน เรียกได้ว่าอยู่ระดับสูงสุดครับ
เอาตรงๆ เหมือนเขามาเป็นกรรมการเลย
ผมว่ามันอาจทำให้รายการเสียสมดุล
เชฟอาหารจีนหญิง คนดังคนแรกของเกาหลี
จองจีซอน
(จองจีซอน เชฟเจ้าของร้าน "เถียนมี่มี่")
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารจีน
ราชินีติ่มซำ
ผู้ก้าวข้ามความเป็นอาหารเกาหลี อาหารจีน และอาหารฝรั่งเศส
เชฟอาหารไฮบริดคนดัง
โอเซดึก
เชฟโอเซดึก
ทำอาหารได้สร้างสรรค์และเนี้ยบมากครับ
เจ้าของร้าน
และเชฟอาหารเกาหลีมิชลินหนึ่งดาว
คิมโดยุน
คิดไม่ถึงเลยครับ ว่าเขาจะมาออกรายการอะไรแบบนี้
ที่น่าทึ่งที่สุด คือการที่เหล่าเชฟมิชลินมาแข่งครับ
ผมมั่นใจเลยว่ามีระดับความสามารถผู้แข่งขัน…
(โจเซฟ ลิดเจอร์วูด เชฟเจ้าของร้าน "เอเวตต์")
สูงกว่าทุกรายการที่เคยมีมา
(ฟาบริซิโอ เฟอร์รารี อดีตเชฟ และเจ้าของร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์)
เชฟมิชลินก็มาแข่งด้วยสินะ
(ฮวังจินซอน บังกีซู)
ผู้ชนะรายการ "มาสเตอร์เชฟ โคเรีย"
ชเวคังรก
เขาออกรายการ "มาสเตอร์เชฟ โคเรีย" แล้วก็เป็นผู้ชนะ
ผมเป็นแฟนตัวยง
ผมดูคลิปสั้นของเชฟชเวคังรกมาเยอะมากครับ
แล้วก็มีมาสเตอร์เชฟ โคเรียคนอื่นๆ
อย่างเชฟพัคจุนอู
เชฟคิมซึงมิน
ออกรายการนั้นแล้วก็ยังมาออกอีกสินะ
ผู้ชนะการประกวดอาหารเกาหลี
อียองซุก
ผมคิดว่าคนที่มีประสบการณ์แข่งขันมาเยอะ น่าจะได้เปรียบครับ
เพราะรู้บรรยากาศดี
ผู้หญิงคนแรกที่คว้ารางวัลสองครั้ง
ในการแข่งขันทำอาหารสามรายการใหญ่ของโลก
โจอึนจู
ผู้ชนะจากรายการเซอร์ไววัล แข่งทำอาหารของอเมริกา
ซอนคยอง ลองเกสต์
เชฟนัมคือราชาด้านเมนูผัก
เชฟอาหารเมนูผักอันดับหนึ่งของเกาหลี
นัมจองซอก
ปรมาจารย์การทำอาหารคนที่ 16 ของเกาหลี
อันยูซอง
มีแต่เชฟคนดังทั้งนั้นเลย
ตัวพ่อตัวแม่มากันเยอะมาก
(จางโฮจุน ชเวจีฮยอง)
ไม่รู้จักเหรอ คนที่ดังๆ ในอเมริกา
ผู้ชนะรายการ "เชฟกระทะเหล็ก"
และเชฟอาหารค่ำ สำหรับแขกผู้มาเยือนทำเนียบขาว
เอ็ดเวิร์ด ลี
(เอ็ดเวิร์ด ลี เชฟเจ้าของร้าน "610 แมกโนเลีย")
เขาไม่ใช่คนที่ควรมาอยู่ตรงนี้เลย ทำไมถึงมาอยู่นี่ล่ะ
(ได้รับรางวัลเจมส์ เบียร์ด รางวัลออสก้าในวงการอาหารถึง 2 ครั้ง)
คนนั้นจะเหนือชั้นไปหน่อยไหม
บ้าไปแล้ว
ผมนึกว่ามาคอนเสิร์ตซะอีก
ทุกคนยกมือกันใหญ่
แล้วก็ตะโกนกัน
ไม่มีใครที่ผมไม่รู้จักเลยสักคน
บ้าไปแล้วจริงๆ
เราได้มาเจอพวกเขาก็เพราะรายการนี้เลยนะ
เชฟทั้ง 100 คน
จากนี้ไป
พวกคุณจะถูกกำหนด
ระดับชั้นครับ
กะแล้วว่าต้องไม่เป็นอย่างที่คิด
เชฟโนเนม
ผู้มีความสามารถที่โลกยังไม่รู้จัก
ทั้ง 80 คนที่นั่งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง
จะอยู่ในระดับช้อนดำครับ
- "ช้อนดำ" เหรอ - แต่ผมเป็นช้อนเงินนะ
โห่ ก็ใจร้ายเกิน
พวกเราเป็นช้อนดำเหรอ
อุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว
ต้องมาได้ยินแบบนี้ด้วยเหรอ
และเชฟชื่อดัง 20 คน
ที่เป็นที่รู้จักในระดับโลก
ด้วยทักษะการทำอาหารที่ยอดเยี่ยมและชื่อเสียง
จะอยู่ในระดับช้อนขาวครับ
เหมือนบริบททางสังคม รู้จักไหมครับ
อ๋อ ช้อนดิน หมายถึงขอทาน
- ผมรู้จักอยู่ครับ - อือ ช้อนดำ
ช้อนขาวก็เหมือนคาบช้อนทอง
ยั่วโมโหกันสินะ
เซฟชื่อดังที่อยู่ในระดับช้อนขาว
จะถูกเรียกด้วยชื่อของตัวเอง
แต่เชฟไร้ชื่อเสียงที่อยู่ในระดับช้อนดำ
จะถูกเรียกด้วยคีย์เวิร์ดที่เป็นตัวแทนของตัวเอง
แทนชื่อจริงครับ
ในบรรดาเชฟช้อนดำ
มีเพียงผู้ที่อยู่รอดจนถึงรอบชิงชนะเลิศเท่านั้น
ที่จะเปิดเผย
- ชื่อของตนเองได้ - โหดร้ายจัง
อยากจะบ้าตาย
- อะไรนะ - ฉันไม่เข้าใจ
ก็คือพี่จะไม่มีชื่อ
- เป็นคนโนเนม - ใช่ เป็นคนโนเนม
แล้วก็ต้องพยายามเอาชื่อตัวเองกลับมา
และสุดท้ายนี้
เชฟช้อนดำ 80 คน และเชฟช้อนขาว 20 คน 2 ระดับชั้น
จะร่วมแข่งขันในสงครามชนชั้น การทำอาหารอันดุเดือด ณ บัดนี้ครับ
ให้แข่งกันแบบนี้เลยเหรอ
(ดำ ปะทะ ขาว)
เป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิต
เราได้มีโอกาสที่จะแข่งขันกับพวกเขาไงครับ
นี่มันเกมแข่งเอาตัวรอด
ก็คุ้มที่จะแข่งอยู่นะ
จะไม่มองเหรอ
มาดูกันว่านายหรือฉันจะชนะ
จะเกินไปแล้วจริงๆ
จะยืนมองเราจากด้านบนแบบนั้นเหรอ
เหมือนอยู่คนละระดับชั้นจริงๆ ว่าไหมครับ
เกลียดที่สุดเลย
เดี๋ยวโชว์ให้ดูเอาไหมว่าฉันเป็นใคร
(ช้อนดำ ปะทะ ช้อนขาว)
ผมต้องชนะสิ
มันก็เหมือนหมากล้อมไงครับ
เป็นสงครามระหว่างดำกับขาว
แต่ฉันอยากลองแข่งกับพวกเขาสักครั้งจริงๆ
ไม่งั้นจะมีโอกาสตอนไหนอีก
แค่การได้แข่งก็เป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิตแล้ว
แค่นั้นก็เอาไปเล่าให้ลูกหลานฟังได้แล้ว
แต่ว่า
ใช่ว่าเชฟช้อนดำทั้งหมด 80 คน
จะสามารถแข่งขัน
กับเชฟช้อนขาว 20 คนได้ครับ
แปลว่าจะเลือกเอาไปไม่กี่คน
ก่อนจะเริ่มการแข่งขันหลัก
พวกคุณ 80 คนที่เป็นเชฟช้อนดำ
จะต้องแข่งขันคัดเลือกช้อนดำก่อนครับ
มีเพียงผู้ที่อยู่รอดจากการแข่งขันนี้
ที่จะได้รับสิทธิ์ในการแข่งขันกับช้อนขาวครับ
น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้
ต้องชนะรอบนี้ให้ได้สินะ
ผู้ที่จะอยู่รอดในการแข่งขันนี้…
มีเพียง 20 คนเท่านั้นครับ
โห นี่มัน…
มีเพียงผู้อยู่รอด 20 คน จากบรรดาเชฟ 80 คนเท่านั้น
ที่จะสามารถใส่เครื่องแบบเชฟช้อนดำ
และทำสงครามอาหารกับเชฟช้อนขาวได้ครับ
เดี๋ยวนะ แค่ 20 คนในหมู่พวกเราเหรอ
แค่ 20 คนจากในนี้เหรอ
- ตั้งแต่แรกเลยเหรอ - อือ
อะไรเนี่ย คัดออก 60 คนเลยเหรอ
คัดออก 60 คนเหรอ
โห นี่มัน…
จะเกินไปหน่อยไหม
ทีมงานเขาไม่มีงบเหรอ ทำไมถึง…
ทำไมถึงสุดโต่งแบบนี้
พูดอีกอย่างก็คือ
ในการแข่งขันทำอาหารครั้งนี้
เชฟช้อนขาวทุกคน
จะไม่เข้าร่วมแข่งขันครับ
มีเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่งด้วย
เข้าไปฟรีๆ เลยงั้นสิ
ก็นะ ผมก็ยอมรับได้อยู่หรอก
ยอมรับได้อยู่ แต่ว่า…
บัดซบ
ถ้าแข่งด้วยรสชาติ ผมมั่นใจว่าให้แข่งเดี๋ยวนี้เลยยังได้
แต่ทำไมพวกนั้นถึงโผล่มาข้างบนล่ะ
ก็ไม่ได้รู้สึกดีหรอกครับ ครับ
ผมคิดว่าให้แข่งเดี๋ยวนี้ผมก็ไหว ต่อให้พวกเขาลงมาแข่งกับผมตอนนี้
ผมก็เอาชนะได้
ฉันไม่รู้ว่าพวกนายใช้เกณฑ์อะไร ในการแบ่งพวกเรา
แต่เราไม่ได้ไร้ความสามารถขนาดนั้น
เชฟช้อนดำท่านใดที่รู้สึกไม่พอใจ กับกฎในการแข่งขัน
สามารถออกจากการแข่งขันตอนนี้ได้เลยครับ
กว่าผมจะมาได้นะครับ
ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
หมดเวลาครับ
ไปก็แย่ละ
การแข่งขันที่แท้จริง คงเป็นศึกระหว่างช้อนดำกับช้อนขาว 20 คน
ผมต้องหาทางเข้าไปเป็นหนึ่งใน 20 คนนั้น
ผมจะต้องขึ้นไปเด็ดหัวพวกเขาให้ได้
คงต้องพลิกเกมแล้วล่ะ
นี่ มาลุยกันเถอะ
ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว
น่าสนุกดีนะ น่าสนุกดี
เชฟช้อนดำที่ต้องใช้ความสามารถ เพื่อก้าวข้ามระดับของตัวเอง
และเชฟช้อนขาวที่ต้องใช้ความสามารถ เพื่อพิสูจน์ระดับของตัวเอง
ในบรรดาเชฟ 100 คน มีเพียงผู้ที่อยู่รอด
เป็นคนสุดท้ายคนเดียวเท่านั้น
ที่จะได้เป็นเจ้าของ เงินรางวัล 300 ล้านวอนครับ
ถ้างั้น จากนี้ไป
เราจะมาเริ่ม สงครามเชฟคนละชั้นกันเลยครับ
(ครัวหลัก)
- กังวลจัง - โอ๊ย สั่นไปหมด
- จู่ๆ ก็เกร็งขึ้นมาเลย - กลัวจัง
- โอเคกว่าที่คิดไว้แฮะ - นั่นสิ
ที่นี่เองสินะ
ว้าว สุดยอด
โห สุดจัดจริงๆ
- ทำถึงมาก - โห บ้าไปแล้ว
อะไรกันเนี่ย สงสัยให้ทำอาหารในนี้
บ้าไปแล้ว
คิดไม่ถึงเลยว่าคุณภาพจะสูงขนาดนี้
บ้าบอมาก
- โห บ้าไปแล้ว - ใหญ่มาก
กว้างขวางมากเลย
ใหญ่มาก
ให้ใช้เคาน์เตอร์ละคนเหรอ
โอ้ น่าจะใช่
- หูย ลงทุนไปขนาดไหนเนี่ย - ดีกว่าของร้านผมอีก
โอ้ ว้าว ให้ตาย แบบ…
มันไม่ใช่อารมณ์ห้องครัวในบ้าน
เตาแก๊สเป็นเกรดพาณิชย์
เตาทำอาหารคุณภาพระดับร้านอาหาร
แล้วก็มีอ่างล้างจานตั้งอยู่ข้างๆ
- น้ำไหลแรงดีมาก - โห สุดยอดจริงๆ
งานละเอียดมาก
เท่าที่เห็น ผมว่านี่เป็นสถานที่ในฝัน สำหรับเชฟเลยครับ
การแข่งขันมันต้องแบบนี้สิ
นี่แหละถึงจะเรียกว่าครัว
ทุกคนตายหมดแน่
เป็นสนามเด็กเล่นที่ดีมาก
สู้ๆ
- สู้ๆ นะ - ใครเหรอ
สู้ๆ นะ
สู้ๆ
อะไรน่ะ
โห อะไรเนี่ย
อ๋อ สงสัยพวกช้อนขาวจะมาดู
เกลียดที่สุดเลย
เหมือนมาตัดสินเราอะ
จะเกินไปแล้วจริงๆ
จะยืนมองเราจากด้านบนแบบนั้นเหรอ
พอเห็นพวกเขามองจากด้านบนแบบนั้น
เหมือนอยู่คนละระดับชั้นจริงๆ ว่าไหมครับ
พวกเขาแบ่งแยก เหมือนเป็นชั้นธุรกิจกับชั้นประหยัด
พยายามทำให้เกิดความแตกแยก
ยังไงอีกหน่อยก็จะได้เปลี่ยนที่อยู่แล้ว
- นั่นสิ ขึ้นไปทำอะไรก่อน - นั่นสิ
ไปทำอะไรอยู่ข้างบน
พวกเขาอาจจะคิดว่าไม่ยุติธรรมก็ได้
แต่ช้อนขาวทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
เป็นคนที่สร้างเรื่องน่าภาคภูมิใจในวงการ
ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า มันใช่ความไม่ยุติธรรมหรือเปล่า
เพราะพวกเราพยายามอย่างหนัก มาหลายปีหรือหลายสิบปี
ตอนนี้ถึงได้มาอยู่ตรงจุดนี้
แทนที่จะบ่น สู้พยายามให้มากขึ้นดีกว่าไหมคะ
ถ้าพวกเขาไม่พอใจก็ช่วยไม่ได้ครับ
ขอแค่ไม่มาพูดต่อหน้าผมก็พอ
เพราะถ้ามาพูดต่อหน้า ผมอาจจะเดือดก็ได้
ครับ ลำดับต่อไป
ผมขอแนะนำกรรมการ
ที่จะมาตัดสินอาหารของพวกคุณครับ
ใครจะเป็นผู้ตัดสินนะ
จะเป็นใครกันนะ
- อยากรู้อันนี้ที่สุด - จะมาทางไหน
ใครกัน มีสี่คนหรือเปล่า
ใครกันที่จะมาตัดสินอาหารของฉัน
ใครมันบังอาจ
สุดยอด
น่าจะมีประมาณสามคน
ผมคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะมีผู้ตัดสินสามคน
พอเห็นว่ามีสองคนก็เลยตกใจ
ใครน่ะ
ใครกัน
อุ๊ย แบคจงวอนอะ
เมนเทอร์ด้านการทำอาหารแห่งชาติ
แบคจงวอน
ตื้นตันใจมาก
ผมได้พบกับคนที่เป็น หนึ่งในเป้าหมายของชีวิต
(แบคจงวอนแห่งอันซาน)
ช่วงเวลาที่ได้อยู่ในพื้นที่เดียวกันกับเขา
และจะได้ทำอะไรบางอย่างร่วมกันมาถึงแล้วสินะ
เขาเป็นคนที่ค้าขายเก่งมาก ฉันเป็นแฟนคลับเลยค่ะ
(ตัวแทนของแบรนด์ระดับโลกกว่า 20 แบรนด์ และแฟรนไชส์กว่า 2,700 สาขา)
เขาเป็นคนที่ผมให้ความเคารพมาก ไม่ว่าจะในฐานะนักธุรกิจ เชฟ หรือมนุษย์คนหนึ่ง
เขาทำอาหารที่ลูกค้าต้องการอย่างแท้จริงครับ
ในเกาหลีไม่น่าจะมีใคร ที่มีประสบการณ์ด้านอาหารมากเท่าเขาอีกแล้ว
สวัสดีครับ
กรรมการผู้ตัดสิน แบคจงวอนครับ
ผมออกตามหาอาหารเลิศรส ตามสถานที่ต่างๆ มาเยอะ
ผมน่าจะมีข้อมูล
เกี่ยวกับรสชาติอาหารมากกว่าใครๆ
ผมจะประเมินทุกอย่าง โดยเน้นที่รสชาติเป็นหลักครับ
ผมก็อยากรู้ผลลัพธ์ครับ ว่าใครจะได้เป็นที่หนึ่ง
(กรรมการผู้ตัดสิน แบคจงวอน)
- คนข้างๆ คือใครเหรอ - ไม่รู้ค่ะ
คนข้างๆ คือใครเหรอ
เชฟมิชลินสามดาวของเกาหลี
เพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้
อันซองแจ
เชฟอันซองแจเหรอ
- โห อะไรกันเนี่ย - เชฟอันซองแจ
เชฟอันซองแจ
อันซองแจ
เชฟอันซองแจจากร้านโมซู มิชลินสามดาว
ตอนที่เห็นเชฟอันซองแจออกมา
ผมตกใจมากเลยครับ
ยังไงเขาก็เป็นเชฟร้านมิชลินสามดาวของเกาหลี
แถมเป็นคนเดียวด้วย
ร้านอาหารโมซู เชฟซองอัน
ขอเชิญเชฟอันซองแจ ร้านอาหารโมซู ขึ้นมาบนเวทีด้วยค่ะ
การได้มิชลินสามดาว
ไม่ใช่แค่การอยู่อีกระดับ แต่เหมือนอยู่อีกโลกหนึ่ง
เป็นปลายทางของเป้าหมาย
ผมคิดว่าเขาคือคนที่ควรอยู่ที่นี่ครับ
เขาเป็นคนที่เชฟทุกคนให้ความเคารพด้วย
(เชฟแห่งปีจากการคัดเลือก 50 ร้านอาหารที่ดีที่สุดในเอเชียประจำปี 2024)
เขาดูเป็นคนที่สมบูรณ์แบบครับ
ประสบการณ์ ไอเดีย
และที่สำคัญคือความเป็นผู้นำของเขา เป็นสิ่งที่ผมอยากเรียนรู้มากครับ
ผมเชฟอันซองแจ
เป็นเชฟของร้านอาหารชื่อว่าโมซู โซลครับ
เรียกว่าผมเข้มงวด กับอาหารที่จะเสิร์ฟลูกค้าได้ไหมนะ
เชฟก็คือมืออาชีพไงครับ
ต่อให้พยายามเต็มที่ยังไง แต่ถ้ายังมีจุดบกพร่อง
ผมก็ปล่อยผ่านไม่ได้ครับ
(กรรมการผู้ตัดสิน อันซองแจ)
ส่วนตัวผมคิดว่าผู้ตัดสิน ก็ถูกแบ่งเป็นขาวดำเหมือนกันครับ
เหมือนเป็นคนที่อยู่จุดสูงสุด ของไฟน์ไดนิ่งและการค้าขาย
พอเห็นพวกเขาแล้วก็รู้สึกว่า
ถ้าพวกเขาตัดสินอาหารของใคร ว่าไม่ได้เรื่องทั้งคู่
ก็แปลว่ามันไม่ได้เรื่องจริงๆ
สองคนนี้คือ…
ผู้ตัดสินที่ทุกคนยอมรับได้
คนหนึ่งคือราชาแห่งวงการร้านอาหาร
ส่วนอีกคนคือความใฝ่ฝันของเชฟทุกคน
โอ้ เวรกรรม
งานเข้าแล้วไหมล่ะ
ลำดับต่อไปผมจะประกาศหัวข้อ
ในการแข่งขันทำอาหาร รอบศึกคัดเลือกเชฟช้อนดำครับ
หัวข้อก็คือ
"อาหารที่ดีที่สุดที่คุณสามารถทำได้"
ไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการและวัตถุดิบ
ขอให้แสดงอาหารที่ดีที่สุดของคุณออกมาครับ
เชฟช้อนดำ 80 คน
จะทำอาหารโดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 40 คน
เวลาในการทำอาหารคือ 100 นาที
- เหลือเวลาแค่สามนาที เร็วเข้า - แต่ว่า แม้จะยังไม่หมดเวลา 100 นาที
แต่ถ้าใครทำอาหารเสร็จแล้ว
ก็สามารถรับการตัดสินก่อนได้ครับ
ผู้ที่ผ่านเข้ารอบจากการตัดสินของกรรมการ
อะไรน่ะ
ขอให้มานั่งที่โต๊ะของผู้รอดชีวิต 20 คนครับ
เมื่อโต๊ะของผู้อยู่รอด 20 คนเต็ม
ศึกคัดเลือกช้อนดำจะสิ้นสุดลงทันที
คุณพระ
น่าปวดใจจัง
ผู้ที่ตกรอบจะต้องถือป้ายชื่อตัวเอง
และออกจากห้องครัวไปครับ
ผู้ที่ยังไม่ถูกตัดสินว่าอยู่รอดหรือถูกคัดออก
จะต้องรออยู่ที่ครัว
เมื่อการตัดสินทั้งหมดสิ้นสุดลงแล้ว
ในกรณีที่โต๊ะยังไม่เต็ม
ผู้ที่ยังไม่ถูกตัดสินก็จะมีโอกาสรอดครับ
ผู้อยู่รอด
มีเพียง 20 คนเท่านั้นครับ
พวกเราจะตัดสินโดยเน้นที่รสชาติเท่านั้นครับ
(ศึกคัดเลือกช้อนดำ)
ทุกคนพร้อมหรือยังครับ
- ครับ - ค่ะ
ศึกคัดเลือกช้อนดำจะเริ่มต้นขึ้น
ณ บัดนี้ครับ
สู้ๆ
โชคดีนะครับ
อุ๊ย เริ่มแล้วสินะ
สงครามเริ่มขึ้นแล้วสินะ
ต้องทำให้เต็มที่
ต้องเข้ารอบเท่านั้น
ต้องชนะสิคะ
เพราะสงครามเป็นเรื่องของการชนะ และการอยู่รอด
ผมไม่ได้คิดอะไรมากเลยครับ คิดแค่ว่าต้องเป็น 1 ใน 20 คนให้ได้
ผมไม่เคยเห็นการแข่งขันทำอาหาร ที่ให้คน 40 คนแข่งพร้อมกันเลยครับ
งานนี้มันยิ่งใหญ่มากๆ
การตัดสินคน 40 คนพร้อมกัน มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ผมกับผู้ตัดสินแบคจงวอน
เลยตกลงกันว่า จะตัดสินโดยแบ่งกันคนละ 20 คนครับ
(เขตของอันซองแจ เขตของแบคจงวอน)
ถ้าครบ 20 คนเมื่อไหร่ การแข่งขันก็จะสิ้นสุดลงทันที
โหดร้ายใช่ไหมล่ะ
(ไดโนเสาร์อาหารเกาหลี เชฟอาหารเกาหลีประสบการณ์ 13 ปี)
(เชฟความเร็วแสง เชฟอาหารญี่ปุ่นประสบการณ์ 16 ปี)
(พาสต้าเกาหลี เชฟอาหารตะวันตกประสบการณ์ 11 ปี)
ตอนแรกทุกคนทำเหมือนเล่นๆ
แต่เปลี่ยนไปสุดขั้วเลยครับ
(คนบ้าทำอาหาร หัวหน้าเชฟร้าน "ดีพิน")
จริงจังกันสุดๆ
(น้องเล็กทองคำ ผู้ชนะการแข่งขันออดิชั่นอาหาร)
ทุกคนดูมีวัตถุดิบเหลือล้นมากเลยค่ะ
- ปูหิมะก็มี - ใช่ มีปูหิมะด้วย
- ทั้งไก่เอย อะไรเอย - ใช่ค่ะ
ทุกคนทำเมนูจุดขายของตัวเอง
อยากรู้จริงๆ ว่าจะทำเมนูอะไรกัน
คนนั้นตัดแต่งเนื้อแล้ว
จะทำอะไรนะ ชิ้นใหญ่มากเลย
(คนขายเนื้อ ผู้ประกอบการปศุสัตว์)
ผมจะเลาะกระดูกหมูทั้งตัวออก
และทำเป็นหมูตงพัวสไตล์เกาหลีครับ
ผมคิดว่านี่เป็นสุดยอดอาวุธอย่างเดียวของผมครับ
อันนี้ยากิโทริไม่ใช่เหรอ
- หั่นเนื้อแบ่งออกเป็นส่วนๆ - จะเอามาทำยากิโทริใช่ไหม
(ไก่ยอง เชฟเจ้าของร้าน "ไก่นัมยอง")
คนนี้ก็ดังมากเลยนะครับ
คนที่มีผ้าคาดหัวตรงนั้น เป็นเชฟอาหารญี่ปุ่น
มองจากตรงนี้เขาดูเชี่ยวชาญมากเลย
เขาเก่งมากนะครับ
(เซียนอาหารญี่ปุ่น)
เชฟเห็นเมนูแคร์รอตตรงนั้นไหมครับ
- ไหน - ที่มีแคร์รอตใหญ่ แคร์รอตเล็ก
แคร์รอตเหลือง แคร์รอตม่วง
มีแต่แคร์รอตล้วนเลยนะ
(เชฟเกรดบี หัวหน้าเชฟร้าน "ใบไม้ผลิที่แล้ว")
คนนั้นทำอาหารเก่งมากครับ
- อ๋อ คนนั้นเหรอ - อาหารเกาหลี
- อาหารเกาหลีเหรอ - ครับ
(เชฟเครื่องเคียง ซีอีโอของ "ตลาดมามารี")
(เชฟขั้วโลกใต้)
มันจะเป็นสุดยอดซุปซุนแดจากขั้วโลกใต้ครับ
ผมทำพาสต้ามะเขือเทศที่ถนัดที่สุดครับ
(เมลเบิร์น เบสต์ เชฟเจ้าของร้าน "เอแอลที" ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย)
ผมกำลังทำซุปที่เข้ากับขนมปังได้ดีที่สุดครับ
(เชฟทำขนมปัง)
ใครบอกว่าคนพวกนี้เป็นเชฟโนเนม
ทุกคนดูเก่งมากเลยนะ
ไม่ใช่เล่นๆ เลย
ผมเห็นตัวตึงของวงการเยอะมากเลยครับ
อาหารตะวันตก จีน เกาหลี อะไรก็มีหมด
ผมอยากรู้ว่าเขาจะใช้เกณฑ์อะไร ในการตัดสินรสชาติ
มีอาหารที่หลากหลาย
และผู้คนที่หลากหลายมารวมตัวกัน
ผมเดาไม่ค่อยออกเลยครับ
- เขาน่าจะแบ่งกันตัดสิน - ครับ
คนละ 20 คน
กรรมการผู้ตัดสินมาแล้ว
เชฟสามดาว
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ทันทีที่เห็นเชฟอันซองแจ…
เขายึดติดกับความสมบูรณ์แบบมากครับ
แล้วเขาก็ดันมาเป็นผู้ตัดสินผม
ดูแล้วเขาน่าจะจู้จี้จุกจิกขั้นสุดเลยครับ
ผมอยากให้เป็นผู้ตัดสินแบคจงวอนครับ
ผมภาวนาสุดขั้วหัวใจเลย
ในใจคิดแค่ "ได้โปรดเถอะ"
ทำไมถึงเป็น "คนบ้าทำอาหาร" ครับ
- อะไรนะครับ - ทำไมเป็น "คนบ้าทำอาหาร"
ผมจริงจังแค่เวลาทำอาหาร และคนก็บอกว่าผมเป็นคนบ้าที่จริงจัง
ไม่ใช่ว่านิสัยไม่ดีเนอะ
ผมอยากทำอาหาร ให้ออกมาอร่อยจริงๆ ครับ เชฟ
ผมไม่กล้าสบตาเขา อย่างกับคนมีความผิดเลยครับ
"อันซองแจ" กับ "สามดาว"
เพราะเขามีเครื่องหมายติดตัวแบบนี้
ผมกำลังใช้วิธีแบบฝรั่งเศส
เทคนิคฝรั่งเศสแบบไหนครับ
ผมปรุงปลาหมึกด้วยวิธีซูวีดที่ 80 องศา เพื่อไม่ให้มันหดมากเกินไป
แต่ 80 องศาจะไม่สูงไปหน่อยเหรอครับ
เชฟอันเขาทำอาหารเก่งมาก
นักเทคนิคขั้นสุด
เขาจับจุดเทคนิคพวกนั้นได้แม่นยำมาก
ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านรสชาติ
การชิมอาหาร
และตัดสินว่าจะเสิร์ฟให้ลูกค้าได้หรือไม่ รสชาติเป็นยังไง เค็มไปไหม ยังไง
ผมว่าผมแม่นเรื่องนี้
มันเป็นศักดิ์ศรี
ในฐานะเชฟสามดาวของเกาหลี
เขาจะโหดกับเชฟอาหารไฟน์ไดนิ่งเป็นพิเศษ
เพราะวงการนี้จะพลาดไม่ได้
ผมทำงานที่ร้านอาหารไฟน์ไดนิ่ง ในออสเตรเลียสองปี
พอกลับมาที่เกาหลี ก็ทำงานที่ร้านอาหารมิชลินสองดาว
ตอนนี้ผมเปิดร้านอาหารเตาถ่าน ชื่อ "โลกิ" อยู่ในย่านฮันนัมครับ
(ซีเคร็ทคอร์ส เชฟเจ้าของร้าน "โลกิ")
- ตรงนี้เขียนว่า "ซีเคร็ทคอร์ส" - ครับ
หมายความว่ายังไงครับ
มันหมายถึงผมอยากเสิร์ฟอาหาร
ที่ต่างกันออกไปทุกจาน เหมือนอาหารคอร์สครับ
วันนี้เป็นการถ่ายทำครั้งแรก
ผมเลยเตรียมอาหารเรียกน้ำย่อยเย็นมาครับ
แต่ถ้าคุณเสิร์ฟอาหารเรียกน้ำย่อยแล้วไม่ผ่าน
แล้วเมนูที่เหลือล่ะ
ผมมั่นใจว่าผ่านได้ครับ
- มั่นใจเหรอครับ - ครับ
วันนี้ผมเตรียมเมนูเรียกน้ำย่อยเย็น ที่เรียกว่าเซบิเช่ปลาหางเหลืองมาครับ
(เซบิเช่: เมนูที่ทำจากปลาดิบหมักในน้ำเลมอน หรือน้ำมะนาว รับประทานแบบเย็น)
ผมอยากเน้นที่กลิ่นควันครับ
ผมใส่ใบไธม์เผาลงในน้ำมันมะกอก
ผสมไม้เถาองุ่นเพื่อให้มีกลิ่นควัน
และทำให้เป็นน้ำมันมะกอกรมควัน
ร้านอาหารที่ผมเปิดอยู่
ก็เป็นร้านอาหารสไตล์เตาถ่าน
ผมเลยคิดเอาไว้ว่าจะทำอาหารทุกเมนู ให้หอมกลิ่นควันมากที่สุดครับ
เขาทำเสร็จแล้วเหรอ
- เสร็จแล้วเหรอครับ - ทำเสร็จแล้วเหรอครับ
เหมือนคนนั้นทำเสร็จแล้วนะ
เสร็จแล้วเหรอ
อันนั้นคือเสร็จแล้วเหรอ
มั้ง
ผู้ตัดสินไม่มีโต๊ะเหรอครับ
เหมือนพอกดกระดิ่ง แล้วเขาจะมาตัดสินนะ
- ช่วยอธิบายเมนูอีกครั้งหน่อย - ครับ
นี่เป็นเมนูปลาหางเหลืองบ่มแบบเปียก
โรยด้วยเกลือมาลดอนรมควัน
และน้ำมันมะกอกเอ็กซ์ตร้าเวอร์จิ้นรมควัน
ตามด้วยมายองเนสรสวาซาบิ เพื่อเพิ่มความจัดจ้าน
เพิ่มความหวานด้วยหอมแดงทอดกรอบ
และปิดท้ายด้วยสตรอว์เบอร์รีพันธุ์ซอลฮยังครับ
ใช้ส่วนผสมเยอะมากเลยนะครับ
ครับ
กินแล้ว การทดสอบครั้งแรก
มาดูกันว่าจะได้กินคอร์สต่อไปของคุณไหม
คุณลองชิมหรือยังครับ
ครับ
คิดว่าเป็นยังไงครับ
ผมคิดว่ามันให้รสชาติแบบฟูลบอดี้
- "ฟูลบอดี้" เหรอ - ครับ
สิ่งต่างๆ ที่คุณอธิบายมา
ปากผม…
สัมผัสไม่ได้เลย
ต้องขอโทษด้วย
แต่ซีเคร็ทคอร์สมาถึงแค่ตรงนี้ครับ
- เข้าใจแล้วครับ - คุณตกรอบครับ
- ครับ - คุณซีเคร็ทคอร์สตกรอบครับ
ผมรู้ดีว่าอาหารรมควันต้องมีรสชาติยังไง
รสชาติมันไม่ตรงกับที่เขาอธิบายเลย
คุณซีเคร็ทคอร์ส ตกรอบครับ
ตายแล้ว
- ตกรอบเหรอ - แม่เจ้า ตกแบบนี้เลยเหรอ
โห ขนลุกเลย
- ผู้ตกรอบคนแรกสินะ - ทันทีเลย
- พูดว่าตกรอบต่อหน้าเลย - พูดตรงๆ เลยเหรอ
ผมคิดว่ามันไม่ได้ต่างจากรสชาติ ที่ผมคิดเอาไว้เท่าไรครับ
ผมก็เลยไม่เสียใจครับ
โธ่ถัง
(ซีเคร็ทคอร์ส)
คนที่มานี่พิสูจน์ฝีมือมาในระดับหนึ่งแล้ว
เพราะงั้น มาตรฐานของผม
ไม่ใช่แค่อาหารจะต้องอร่อยเท่านั้น
แต่จะต้องสะท้อนเจตนาออกมาได้ด้วย
เพราะงั้นก่อนกิน
ผมจะถามก่อนเสมอว่าเมนูนี้คืออะไร
ฉันทำหลนงาขี้ม้อน ที่นิยมกินกันในจังหวัดคยองซังค่ะ
หลนงาขี้ม้อนแบบคยองซังเป็นยังไงครับ
ฉันทำเมนูเซิร์ฟแอนด์เทิร์ฟค่ะ
อธิบายได้ไหมว่าเซิร์ฟแอนด์เทิร์ฟคืออะไร
ผมอยากจะทำอาหารพื้นเมือง อย่างซุนแดปลาหมึกขึ้นมาใหม่
ถ้างั้นอันนี้ ใกล้เคียงปลาหมึกลวก ที่กินคู่กับกุยช่ายมากกว่า
หรือใกล้เคียงปลาหมึกย่างเนยมากกว่าครับ
ผมทำให้มีหลายชั้นเหมือนหมึกย่างเนย
และได้รับแรงบันดาลใจในการจับคู่กับเครื่องปรุง มาจากปลาหมึกลวกด้วยครับ
ส่วนไหนในนี้อร่อยที่สุดครับ
- น่าจะเป็นตรงกลางไหมครับ - ตรงกลางเหรอครับ
ถ้างั้นผมจะชิมตรงกลางนะครับ
แต่ว่า
มันมีอะไรเยอะมากครับ
- ยังรู้สึกเอ๊ะอยู่ - ครับ
ถ้าเป็นซุนแดปลาหมึก ก็ควรมีความเป็นซุนแดปลาหมึก
แต่มันมีอะไรเยอะเกินไป
คุณเรซิพี แบงค์ตกรอบครับ
ครับ
- ทำได้ดีมากครับ - ครับ ขอบคุณครับ
(เรซิพี แบงค์ ตกรอบ)
(ซูเปอร์ถั่วลิสง ตกรอบ)
- ตกรอบครับ - อ้อ ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
(คอร์ดอน แรมซีย์ ตกรอบ)
- ตกรอบครับ - ขอบคุณค่ะ
ตกรอบครับ
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงคนตกรอบไปทีละคน
ผมสะดุ้งทุกที
มันตึงเครียดมาก
เพราะผมก็อาจตกรอบเหมือนกัน
ตอนนั้นจวนตัวแล้ว เวลาก็น้อยลงทุกที
จากนั้นฉันก็สติแตกตลอดเวลาเลยค่ะ
อาหารเกาหลีขนานแท้
เยี่ยมเลยครับ อาหารเกาหลีขนานแท้
ขอบคุณค่ะ
สู้ๆ
อันนี้เรียกว่าอะไรนะ
- มันคือ… - แมแซงงี
- แมแซงงีๆ - แมแซงงี
น่ากินมากเลย
ป้ายชื่อเขาคือ "กับข้าวบ้าน"
(เจ้าแม่กับข้าวบ้าน)
ทำเหมือนกับข้าวที่บ้านจริงๆ
ถ้าแข่งกัน ผมแพ้แน่เลยครับ
- ถ้าเกิดผมได้แข่งกับคนนี้ - อ๋อ
ฉันเปิดร้านอาหารชื่ออาหารฝีมือแม่
อยู่ที่ถนนพัลกงซานในแดกูค่ะ
ประมาณ 30 ปีได้แล้วค่ะ
ฉันเคยพูดไว้ว่าพออายุ 55 ปีจะเลิกทำ
แต่ตอนนี้อายุเกิน 65 แล้วค่ะ
ลูกชายกับลูกสะใภ้ฉัน
บอกให้ลองมาออกรายการดู ฉันก็เลยมาค่ะ
มันเป็นเมนูที่ฉันทำทุกวัน
มีกิมจิหอยนางรม
ซุปสาหร่ายแมแซงงี
จอนหอยนางรม
สามเมนูค่ะ
เจ้าแม่กับข้าวบ้านเห็นแล้วรู้เลยว่าอร่อย
เราชนะของแบบนั้นไม่ได้หรอก
ถ้าเราต้องสู้กันด้วยอาหารเกาหลี
- ยังไงเขาก็คือผู้ชนะ - แน่นอนไม่ต้องสืบเลย
คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการผ่านเข้ารอบแล้วล่ะ
- คุณป้าคนนั้น - ฮะ
- คุณป้าน่าจะผ่าน - ใช่
- อร่อยแน่นอน - ฉันขอหั่นให้ได้ไหม
อ้อ ครับ หั่นให้แล้วผมจะลองชิมดูครับ
หอยนางรมมาจากที่ไหนครับ
- มาจากทงยอง - จากทงยองเนอะ
ผมรู้สึกว่าเป็นรสชาติที่หากินไม่ได้ในโซลครับ
รสชาติมีความละเอียดอ่อน
แบบที่หาไม่ได้ในโซลอยู่ครับ
จริงเหรอคะ ขอบคุณค่ะ
รู้สึกได้เลยว่า คุณแม่ใส่เคล็ดลับเฉพาะตัวลงไปเยอะด้วย
ค่ะ
ปกติเมนูพวกนี้กินเป็นกับข้าวเหรอครับ หรือว่ากินสามอย่างแบบนี้ได้เลย
- กินกับข้าวค่ะ - กินกับข้าวเนอะ
คงเพราะแบบนั้น ผมเลยรู้สึกว่ามันเค็มนิดหน่อยครับ
คุณแม่ดูมีสไตล์ที่ชัดเจนมาก
- ค่ะ - แต่มันติดเค็มไปหน่อย
พอลองชิมเมนูต่อไป
ก็รู้สึกว่าน้ำซุปจืดเกินไป ส่วนจานนี้ก็เค็มเกินไป
จานนี้ติดเค็มใช่ไหมคะ
ครับ ใช่ครับ
คุณแม่เจ้าแม่กับข้าวบ้าน ต้องขอโทษด้วย
- คุณแม่ตกรอบครับ - ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ
ตกรอบเหรอ
- ตกรอบแล้ว - เหลือเชื่อเลย
ฉันบอกแล้วไงว่ามันไม่มีข้าว
ไม่ผ่านเพราะไม่มีข้าว
ทำได้ดีมากครับ
อาหารอร่อยมาก แต่ไม่มีข้าวผมว่ามันเค็มเกินไป
(เจ้าแม่กับข้าวบ้าน ตกรอบ)
ตกรอบเพราะกิมจิสดเค็มเหรอ
มันเป็นเครื่องเคียงที่ต้องกินคู่กับข้าว
- ถ้าไม่มีข้าวให้กินตอนตัดสิน - ใช่ ถ้าไม่มีข้าว
มันก็เค็มเกินไปน่ะสิ
น่าจะหุงข้าวมาด้วย
อาหารเกาหลีต้องมีข้าวด้วย
แต่ว่าเขาตัดสินเข้มงวดไปหรือเปล่าคะ
มันก็เป็นมาตรฐานของเขา
เป็นสิทธิ์ของผู้ตัดสิน เราทำอะไรไม่ได้หรอก
ถ้ารู้สึกไม่ยุติธรรม ก็ต้องทำอาหารอร่อยๆ ให้ผ่านให้ได้
เหมือนเถ้าแก่แบคจงวอน ก็เริ่มประเมินทางนั้นแล้วนะ
พร้อมหรือยังครับ
ครับ
(จิ๊บจิ๊บ)
เมนูเด็ดของผม
คือ "แจ็ค เดอะ แมค" แซนด์วิชไก่ทอดอันดับหนึ่งของเกาหลีครับ
ผมมั่นใจในรสชาติอยู่แล้ว
ผมใส่หน้ากากมาเพื่อให้คนจดจำ แซนด์วิชของผมได้ครับ
- อันนั้นคือโครเกต์แมคแอนด์ชีส - นี่ล่ะ
อันนั้นคือแนชวิลล์ ฮอต ชิกเก้น
แนชวิลล์ ฮอต ชิกเก้น
ในการตัดสินผม อาจพิจารณาจากหลายอย่าง
แต่สิ่งสำคัญที่สุด
ก็คือรสชาติครับ รสชาติเท่านั้น
ผมจะให้ผ่านแค่ของอร่อยเท่านั้น
มันเหมือนกับว่า…
ถ้าเขาพูดว่า "โห เป็นเมนูที่สนุกดีจัง"
แค่นั้นผมก็คงมีความสุขแล้วครับ
มันเหมือนกับว่า…
- ผมคาดหวังว่าจะมีอะไรพิเศษ - ครับ
แต่ก็แค่เบอร์เกอร์ไก่ทอดธรรมดานะ
(จิ๊บจิ๊บ ตกรอบ)
ต้องใช้ช้อน
ผมขอใช้ทัพพีนะ
เอาล่ะ
(ซีอีโอเครื่องเคียงสามหมื่นล้าน ซีอีโอของ "โดชีกดกัน")
เมนูนี้เป็นเมนูที่ขายดีที่สุด
และได้รับความนิยมมากที่สุดของร้านเราครับ
ผมเตรียมมื้ออาหารที่มีปลาพอลล็อกครึ่งตัวตุ๋น
ซุปหัวไชเท้า และเครื่องเคียงอื่นๆ ด้วยครับ
(ชุดอาหารเกาหลี)
ผมต้มซุปด้วยเห็ดมัตสึทาเกะกับเนื้อฮันอู
และปรุงรสด้วยซีอิ๊วขาวอย่างเดียวครับ
แต่ว่า…
"อร่อยดีนะ" ผมอยากได้ยินคำนี้คำเดียว
- นี่ชิโอะราเม็งนี่ - ครับ ใช่ครับ
(ร้านในตรอกหมายเลข 1 เจ้าของร้าน "คายาคายา")
เมนูที่ผมเตรียมมาในวันนี้คือ
"ราเม็งอย่างง่าย"
การต้มซุป โดยพื้นฐานแล้ว ต้องใช้เวลา 10 ถึง 20 ชั่วโมง
แต่นี่คือราเม็งง่ายๆ ที่ทำได้ใน 100 นาทีครับ
(ราเม็งอย่างง่าย)
เขาน่าจะคิดว่าอร่อยนะครับ
ไปกันเลย
จริงอยู่ที่น้ำซุปของชิโอะราเม็งจะรสชาติอ่อนๆ
แต่อันนี้มันรสชาติเหมือนน้ำเปล่าเกินไป
น่าเสียดาย คุณตกรอบครับ
ขอบคุณครับ
ไปกันเลย
(ร้านในตรอกหมายเลข 1 ตกรอบ)
แต่ว่า…
เนื้อมีกลิ่นอยู่ครับ
แล้วก็ ดูข้าวสิ
ผมไม่รู้ว่าเจตนาหรือเปล่า แต่ข้าว…
แฉะมากเลยครับ
ครับ ขอบคุณครับ
(ซีอีโอเครื่องเคียงสามหมื่นล้าน ตกรอบ)
- ทำได้ดีมากครับ - ครับ ขอบคุณครับ
- ตกรอบครับ - ครับ
ตัดสินจากรสชาติอย่างเดียวเลยแฮะ
(ข้าวคำเหล้าคำ เมนูที่ทำให้อยากกินข้าวและดื่มเหล้าด้วย)
ผมกังวลว่ามันอาจจะมันและขมเกินไป
ครับ
ลองชิมดูหรือยังครับ
(เชฟความเร็วแสง เชฟอาหารญี่ปุ่นประสบการณ์ 16 ปี)
ขมใช่ไหมครับ
ขมนิดหน่อยครับ
เหมือนผมจะผัดนานเกินไป
- น่าเสียดาย แต่คุณตกรอบครับ - ครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
(บุฟเฟต์ที่ทำให้ระลึกอดีต)
ผมเข้าใจ
ว่ามันอาจจะเค็มได้เพราะเอาไว้กินกับข้าว
แต่รสชาติมันต้องไม่ใช่แบบนี้
อันนี้ก็จืดเกินไป
- น่าเสียดาย ทำได้ดีมากครับ - ขอบคุณค่ะ
- แต่คุณก็มีศักยภาพครับ - ค่ะ
- เขาบอกว่ารสชาติสำคัญที่สุดไง - รสชาติสำคัญที่สุด
(เชฟความเร็วแสง ตกรอบ)
(ลูกสาวคนรองของร้านบุฟเฟต์ ตกรอบ)
เฮ้อ โหดหินจังเลย
ถ้าดูขนาดนั้นไม่น่าจะมีใครผ่านนะ
(ผู้อยู่รอดปัจจุบัน: 0)
เท่าที่ดูมารู้สึกยังไงคะ
ผมดูลูกศิษย์ผมคนเดียวครับ
จริงด้วยค่ะ
- เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกศิษย์ผมเอง - อ๋อ ใช่
ผมเห็นในยูทูบบ่อยมากครับ
เชฟคนนั้นไม่ยอมออกมาจากตรงนั้นเลย
เหมือนว่าลูกศิษย์เขาลงแข่งค่ะ
(เทพธิดาอาหารจีน ลูกศิษย์เชฟยอคยองแร)
- เชฟยอคยองแรอยู่ตรงนั้นอะ - อุ๊ย อยู่นั่นเอง
ผมคิดว่าไม่มีอะไรดีไปกว่า
การที่ลูกศิษย์ทำผลลัพธ์ออกมาได้ดี
เขาทำงานกับผมมาเป็นสิบปีแล้ว
ทุกอย่างที่ผมมี เขาก็มีเหมือนกันหมด
ผมคิดว่าเทพธิดาอาหารจีนน่าจะผ่านเข้ารอบครับ
ผมรับรองได้เลยครับ
- ทำมันดูเหรอครับ - ค่ะ ฉันทำมันดูค่ะ
- เมนูคืออะไรครับ - วันนี้ฉันทำมันดูหมูตงพัวค่ะ
คุณจะทำหมูตงพัว แล้วเอาไปใส่เป็นไส้มันดูเหรอครับ
ค่ะ ใช่ค่ะ
จะเอาไปนึ่งเหรอครับ
ค่ะ นึ่งแล้วก็ทอดค่ะ
มันดูฉันแตกต่างจากที่ขาย ในร้านอาหารเกาหลีค่ะ
ฉันตั้งใจว่าจะใส่หมูตงพัวลงไป เพื่อเพิ่มรสสัมผัส
ฉันเริ่มจากการทำหมูตงพัวก่อนค่ะ
และตอนที่ทำหมูตงพัว
ฉันก็ใส่รากอึ้งคี้และโสมลงไปเล็กน้อย เพื่อให้มีกลิ่นหอมค่ะ
ฉันทำไส้มันดูจากกุ้งและหมูแยกต่างหาก
เพื่อให้ไส้มีความชุ่มฉ่ำค่ะ
ส่วนแป้งมันดูที่ใช้ห่อ ฉันก็ทำด้วยตัวเอง
ฉันใส่ไส้ที่มีความฉ่ำลงไป
จากนั้นก็ใส่หมูตงพัว
อ๋อ ใส่เนื้อกับกุ้งลงไป จากนั้นก็ใส่หมูตงพัวเหรอ
แบบนั้นมันจะมีความชุ่มฉ่ำมากขึ้น
มันจะออกมาต่างจากมันดูที่เคยกินกันค่ะ
เอาใส่ลงไปในกระทะ แล้วก็เทแป้งเหรอ
- กับน้ำมัน - ใช่
จะทำแป้งกรอบไว้ข้างใต้เหรอ
- มันเรียกว่าอะไรนะ - ดอกไม้เกล็ดหิมะ
- ดอกไม้เกล็ดหิมะ
ด้วยความที่มันดูเป็นเมนูธรรมดามาก
ฉันก็เลยคิดหนักอยู่เหมือนกัน
แต่ก็ตัดสินใจทำเมนูที่ทำได้ดีมาตลอด ให้สมกับเป็นรอบแรก
คงประหม่าน่าดู มือก็แบบ…
วันนี้คงประหม่ามากสินะ
- ตายแล้ว ไม่นะ - ทำไมเหรอ
- มันไหลออกมา - มันติดกันเหรอ
- ไม่ มันเอาออกยาก - ทำไมเหรอ
- มันติด - มันเป็นอะไร
ตอนที่ฉันพลิกมันดู
น้ำด้านล่างก็ไหลออกมาหมด
น้ำที่ฉันพยายามเก็บไว้ในมันดู
ไหลออกมาประมาณครึ่งหนึ่งเลยค่ะ
ถ้าใช้ได้ เอาอันนี้เลยก็น่าจะได้
อุ๊ย แหกๆ
อีกแล้วแฮะ
เพราะลนลานแหละ
จบเห่แล้ว
ฉันกังวลว่าจะไม่เหลือน้ำอยู่ข้างในค่ะ
เขาต้องเอาชนะปัญหาให้ได้ด้วยตัวเอง
- นี่เหรอครับ - ค่ะ
(มันดูดอกไม้เกล็ดหิมะตงพัว)
- ผมจะลองชิมอีกคำนะครับ - ค่ะ
เทพธิดาอาหารจีน…
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม