SERIAL NETFLIX
Powiedzieli, że chcą nadawać na żywo. Wiecie, demonstrację.
Słucham?
Przepraszam, nie bardzo rozumiem.
Co oni powiedzieli?
Że mi zapłacą.
Chcą zrobić transmisję z chwili,
gdy trafię do piekła.
Cholerni dziwacy!
I co im pani powiedziała?
No,
ten młody prezes obiecał
trzy miliardy wonów, jak się zgodzę.
Chodzi o to,
że nie wiem, jak mam bezpiecznie przyjąć tak wielką sumę pieniędzy.
Pani Min,
nie wiem, czy ten wyrok jest prawdziwy, czy nie,
ale potrzebuję waszej pomocy,
żeby otrzymać…
żeby moje dzieci dostały te pieniądze.
Rozumiem panią.
Ale proszę nie działać pochopnie.
Zgoda na transmisję może ujawnić tożsamości
nie tylko pani, ale też całej pani rodziny, a…
A jeśli to prawda?
Jak moje dzieci mają przeżyć, jeśli umrę za kilka dni?
Mój syn dobrze to zbadał
i zasugerował, żebym przyszła do was,
ale znajdę kogoś innego.
Nie, dobrze pani trafiła.
Cokolwiek knują bydlaki z Nowej Prawdy,
lepiej pozwolić im to zrobić na widoku.
Bez obaw.
Panie Park, możemy porozmawiać na zewnątrz?
Przepraszam panią.
Co się stało?
Naprawdę pozwolisz jej na transmisję na żywo?
Poważnie sądzisz, że te potwory przyjdą po nią za pięć dni?
To się nigdy nie wydarzy.
To świetna okazja, by pokazać, że Nowa Prawda to oszuści.
Co więcej, pani Park nie ma nic do stracenia.
Skompromitują się i zapłacą trzy miliardy wonów.
A co, jeśli naprawdę się zjawią?
Tak czy inaczej…
lepiej, by dostała pieniądze.
Wygląda na to, że dzieci zostaną same.
Zgłośmy to na policję.
Dobrze.
Postaram się trzymać jej dzieci z dala od tego wszystkiego.
Powiem jej, że się tym zajmiemy. Dobrze?
Doszliśmy do porozumienia.
Współczujemy pani w tej sytuacji.
Pomożemy pani. Bez obaw.
Dziękuję.
Nigdy mnie nie słucha.
Rety! Co ty wyprawiasz?
Mamo, oszalałaś?
Zapomniałaś, że masz raka?
Ponoć rzuciłaś!
Wtedy byłam zdrowa.
Gdyby ktoś narzekał, powiedz, że to kadzidełka na moim ołtarzyku.
Co to za chore żarty?
Czemu jesteś dziś taka zrzędliwa?
Ten pisarz jest w ciężkim stanie?
Nie bardzo.
Mam wrażenie, że świat, który znałam, się wali.
Co masz na myśli?
Ostatnio dzieje się wiele dziwnych rzeczy.
Na przykład?
Cóż…
mówią, że pojawia się coś dziwnego
i wieszczy twoją śmierć.
Potem zabiera cię do piekła w przepowiedzianym dniu.
Widziałam to „coś dziwnego”, o czym mówisz.
Co?
Zobaczyłam to w dniu, kiedy zdiagnozowano u mnie raka.
To był mój lekarz.
Mamo.
Nie boisz się?
Każdy w końcu umiera.
Ja cieszę się tylko, że umrę, nie zatracając siebie.
Co za ulga.
To, że patrzę teraz na twarz mojej córki,
też jest ulgą.
Sto lat, sto lat
Niech żyje, żyje nam
Mamo, patrz.
Park Jungja. Umrzesz za pięć dni
o 15.00.
- Halo? - Halo?
- To pomyłka. - Więc proszę złożyć skargę.
- Raport z laboratorium? - Tak.
To nie nasza jurysdykcja.
- My też nie wiemy. - Rozłącz się.
Co?
Grot?
To znaczy…
To nieletni, złapani na gorącym uczynku,
a ich adresy są nieznane.
Tak w ogóle, to skąd pan ma mój numer?
To jest uważane za utrudnianie śledztwa!
Kiedy panu groziłem?
Halo?
Skąd mieli mój prywatny numer?
Wyłączcie telefony.
Tak jest.
- To raport? Dawaj. - Tak jest.
Co to jest? Materia nieorganiczna?
Najwyraźniej spalone ciało mające należeć do ofiary
nie było żywym organizmem.
To coś nieistniejącego na tym świecie.
Co to za bzdury?
Więc co to, do cholery, ma być?
Mężczyzna zginął w biały dzień,
było wielu świadków. Jak mógł to nie być żywy organizm?
To co to jest?
Sami widzieliście, jak ofiara ucieka.
Jak mam to zgłosić przełożonemu?
PRAWNIK MIN HYEJIN
- Halo? - Hej, Kyunghun!
Tak.
Co?
Prezesie Jung.
To nie jest taka droga dzielnica.
Łatwo przekonamy do tego właścicieli.
Skoro tu jesteśmy, może zdobędziemy zgodę jeszcze dzisiaj?
- Co pan na to? - Brzmi nieźle. Nikt nie odmówi.
Prezesie, miło pana znów widzieć.
Dzień dobry.
Zapewne dzwonili prawnicy.
Padła groźba śmierci, powinna się tym zająć policja.
Mamy się nie mieszać?
Oczywiście, że nie.
Im więcej osób, tym lepiej.
Ale
nie wiedziałem, że Nowa Prawda ma tyle pieniędzy.
Mamy różnych członków.
Niektórzy z nich są bardzo bogaci.
Powiedział pan „groźba śmierci”?
Postrzegamy te przypadki jako jedne z tych zapowiedzianych zabójstw.
Detektywi ścigający boskiego wyroku…
Zalatuje mitologią.
Detektywie.
W starożytnym świecie
ludzie wierzyli, że zaćmienia Słońca to znak gniewu Boga.
Myśleli, że niebiański pies ugryzł słońce.
Dlatego wysłali myśliwych, by ci złapali tego psa.
Ciekawe.
Panowie detektywi.
Nie sądzicie,
że jesteście jak ci myśliwi?
Lepiej być myśliwym
niż kapłanem karzącym niewinnych, wykorzystując Boga jako wymówkę?
Zapewne pani Min Hyejin.
Chodźmy. Mamy dużo do omówienia.
Zorganizujcie spotkanie.
Tak jest.
Macie wszystkie dokumenty?
Tak.
Wracajmy do biura i zadzwońmy…
- Dzień dobry. - Witam.
Proszę wejść.
Dziękuję.
Przepraszam. Mam tylko tyle.
- Niepotrzebnie. Wystarczy. - Proszę.
Dzieci w szkole?
Kazałam im zostać w pokoju.
Moglibyśmy je poznać?
Dlaczego?
Nieważne.
Lepiej niech zostaną.
- Dziękuję. - Proszę.
Dzieci są świadkami, pogadajmy z nimi.
Mamy nagranie na telefonie.
- Nie mieszaj ich w to. - Proszę.
Dziękuję.
Co robisz, Eunyul?
Mama prosiła, żebyś mi pomógł rysować.
Cicho.
Czy informacje się zgadzają?
Przypomnę tylko,
że tożsamość dzieci nie może zostać ujawniona.
To samo dotyczy pani Park do dnia transmisji.
Nie upadlibyśmy tak nisko.
Nie musi się pani o to martwić.
Nawet jeśli transmisja zostanie odwołana, musicie zapłacić resztę.
Dostaniemy zniżkę, jeśli transmisja się nie odbędzie?
To już zostało ustalone na piśmie.
Przepraszam.
Nie przywykłem do takich spotkań.
Zażartowałem, by przełamać lody.
Zgodzimy się na wszystkie warunki,
o ile pani Park będzie tu tego dnia.
- Dobrze. - Nie znam się na prawie.
Szef naszego działu prawnego się tym zajmie.
Oczywiście.
- Wszystko przejrzeliśmy. - Dobrze.
Ile lat mają pani dzieci?
Trzynaście i sześć.
Rozumiem. Różnica wieku jest spora.
- Pewnie nagrał to pani syn. - Tak.
Nie ma go w domu?
Został w pokoju z siostrą.
Panie prezesie, pieniądze przelane.
Proszę sprawdzić konto.
Proszę sprawdzić numer konta i kwotę.
Zgadzają się.
Szkoda, że nie mogę poznać dzieci.
Ale na żadnym zdjęciu nie widzę ojca.
Nie mają ojca.
Jak to nie mają ojca? Jak to możliwe?
Jestem samotną matką.
Dzieci mają różnych ojców, więc…
Nie musi pani odpowiadać na wszystkie pytania.
- Zwłaszcza na takie. - Dobrze.
Ciekawi mnie,
jak urodziła pani…
nie jedno, a dwoje dzieci bez ojców.
Ciekawe, jacy byli ich ojcowie.
Mogli być żonaci?
Przepraszam.
Czemu pana to interesuje?
Ponieważ muszę poznać powód.
O jakim powodzie pan mówi?
Czy to nie oczywiste?
O powodzie, przez który pani Park trafi do piekła.
Co?
Tak to robicie?
Co złego zrobiła moja mama?
Wracaj do pokoju.
Czym sobie na to zasłużyła?
- Nie znasz jej! - Uspokój się.
Jeśli tak, to powiedz nam, czym sobie na to zasłużyła.
Wracajcie do pokoju.
Nie! Nie zrobiłaś nic złego!
Wracaj do pokoju!
Dorośli rozmawiają!
Zachowuj się!
Zostań z siostrą.
Prezesie Jung,
może mi pan przypisać każdy grzech.
Chcę tylko
zapewnić lepszą przyszłość moim dzieciom.
Pani Min, umowa jest w porządku, tak?
Nic lepszego mnie nie spotkało.
Nigdy nie mogłam zapewnić zbyt wiele moim dzieciom.
To dla mnie świetna okazja.
Proszę pomóc moim dzieciom osiąść gdzieś, gdzie nikt ich nie znajdzie.
Błagam.
Panie prezesie.
- Spotkanie z właścicielami umówione. - Dobrze.
Jedźmy tam teraz.
Pani Min.
Wspomniała pani o kapłanie…
Nie sądzi pani, że kapłan powinien nadawać sens życiu ludzi?
Ludzie są skazani na samozniszczenie, gdy nie odnajdują sensu.
Wkrótce nadejdzie nowy świat.
Tam się spotkamy.
Co za świrnięty typ.
Naprawdę wierzy, że coś się wydarzy?
Żaden kanał nie zgodzi się na emisję tych bzdur.
Tylko te dziwaki z Grotu będą oglądać to w sieci,
modląc się, by coś się stało.
A co planuje pani zrobić z dziećmi?
Za dwa dni wysyłam je do kuzyna do Kanady.
- Dobrze. - Wrócą tu, jeśli nic się nie stanie.
Albo pani Park pojedzie do nich.
Dlaczego do Kanady?
Odwołają transmisję,
a szum wzniecony przez Grot zniknie.
Pani Park ma rację.
Ma szczęście, że dostała takie pieniądze. Prawda?
Niespodzianka!
Wielka niespodzianka!
Komunikat specjalny Nowej Prawdy!
Nowa Prawda wreszcie wykonuje swoją pracę.
Ktoś w Korei otrzymał wyrok i trafi do piekła.
Co bardziej zaskakujące,
puszczą tę demonstrację na żywo!
Pamiętacie, przez co przeszliśmy?
Doznaliśmy oświecenia,
więc ludzie źle nas zrozumieli, nienawidzili i poniżali.
Ale teraz,
za dwa dni
cały świat zacznie nas słuchać.
Znieśliśmy ból i trudy, które teraz się odpłacają!
- Cieszmy się! - Podobny do ciebie.
Tak się cieszę! Nie mogę się doczekać!
Ale dlaczego Nowa Prawda nie wyjawia, kim jest grzesznik
i co uczynił, by zasłużyć na piekło?
KONFORMISTA38 DOŁĄCZA DO CZATU
WSKAZANA: PARK JUNGJA SYN – EUNYUL, CÓRKA – HAYUL
SAMOTNA MATKA, RÓŻNI BIOLOGICZNI OJCOWIE
Konformista38!
Coś ty za jeden?
Ty błogosławiony draniu!
Kozacka informacja!
Grot!
- Grot! - To kobieta o imieniu Park Jungja!
Grot!
Heejung.
Cholera. Gdzie ona jest?
Halo?
Hej.
Gdzie jesteś o tej porze?
No…
Jestem u koleżanki.
Będziemy się uczyć całą noc. Do szkoły pójdę stąd.
W porządku?
U jakiej koleżanki?
Nie znasz jej.
A co? Mam wrócić do domu?
Nie, w porządku.
Nie zarywaj nocy.
Prześpij się choć trochę.
- Tato. - Tak?
Dziękuję.
Nie ma za co.
W porządku.
To był twój ojciec?
Tak.
Widziałem się z nim dziś.
Dziękuję.
Dziękuję, Heejung,
że się zdecydowałaś.
Zdecydowałam się sześć lat temu.
Moja mama…
umarła przeze mnie.
Słucham?
Tamtego dnia
poprosiła, żebym zaniosła tacie do pracy ubrania na zmianę.
Ale uroczy.
Wróciłam.
Jesteś.
Co masz w ręce?
Och…
zapomniałam.
Pójdę tam teraz.
Nie. Umyj się i odrób lekcje.
Ja to zaniosę.
Ja pójdę. Dam radę.
Nie, dziękuję. Daj mi to.
Zrobiłam ci sok. Jest w lodówce.
Ale…
Gdybym…
Gdybym pamiętała…
i poszła prosto do taty,
nie rozpraszając się, moja mama…
Ten bydlak by tego…
To była moja wina.
Nie zrobiłaś nic złego.
Prawdziwy grzesznik jest gdzieś tam.
Jestem pewien, że ty i twój ojciec wiecie lepiej niż ktokolwiek…
jak bezradne są prawa stworzone przez ludzi.
To, co dzisiaj zrobimy…
stworzy świat,
w którym nikt nie grzeszy.
PRAWNICZKA: WIDZIAŁ PAN INTERNET?
POPULARNE: PARK JUNGJA, KLIP Z WYROKIEM
NOWA PRAWDA, TRANSMISJA NA ŻYWO
Cholera.
Nie powinniśmy byli im ufać.
Jadę do pani Park, by zabrać stamtąd dzieci.
Zarezerwowałam dla nich lot. Wysyłam je do Kanady.
Spotkamy się na lotnisku. Dobrze.
WYBIERANIE – HONG EUNPYO
- Hej, Kyunghun. - Eunpyo.
Wyciekła tożsamość pani Park.
Weź innych i zatrzymaj każdego, kto kręci się koło jej domu.
A ty?
Dzieci wyjeżdżają teraz. Jadę na lotnisko.
Dobrze.
Cholera, są tacy gorliwi.
Już uciekają?
Uciekajcie. Zobaczmy, jak daleko zajdziecie.
Podmiotem nadchodzącej demonstracji jest Park Jungja.
Spójrzcie na nią. Wygląda strasznie.
„Widać na mojej twarzy, że idę do piekła?”
Ciekawe, jaki grzech popełniła, by zasłużyć na piekło.
Pospekulujmy.
Ma dwójkę dzieci z różnych ojców.
Ale nigdzie ich nie ma. Co to może znaczyć?
Cholera!
Może ich zabiła?
Żeby dostać pieniądze z ubezpieczenia.
Tylko spekuluję.
Ktoś wysłał mi zdjęcie!
Skąd to masz? Z mediów społecznościowych?
Tak dobrze wam idzie zdobywanie informacji.
To pewnie te dzieci.
Biedactwa…
Co to?
To nie siniak?
Znęcała się? Jak mogła maltretować te piękne dzieci?
Zgnijesz w piekle, suko!
Słuchajcie, Nowa Prawdo i policjo. Chronicie te dzieci?
Pospieszcie się!
Nie wiemy, co ta wariatka zrobi z dziećmi!
Jeśli policja się tym nie zajmuje, my jedźmy
i zabierzmy stamtąd dzieci,
bo mogą być jedynymi świadkami,
którzy mogą zeznawać!
- Szybko! - Szybko.
Ostrożnie.
- Jedziemy. - Dobrze.
Słuchajcie, znajomi Park Jungji.
Powiedzcie światu, czym zawiniła.
W porządku?
Nie możecie milczeć. To nie rozwiązanie!
Słuchajcie,
nadal nie wiemy, gdzie są dzieci?
Szybko!
Nie możemy pozwolić jej popełnić kolejnych grzechów!
Musimy ruszać!
To on, prawda?
Brutalny zabójca twojej matki.
Tak wygląda.
Czyli widzisz go po raz pierwszy.
Nie pokazali jego twarzy.
Ani w telewizji, ani w gazetach.
Wygląda,
jakby wiodło mu się dobrze po otrzymaniu ludzkiej kary…
kiedy ty i twój ojciec
żyjecie w chaosie od chwili, gdy to się wydarzyło.
Nie będziesz żałować?
Szybko, Eunyul, bierz siostrę.
- Mamo, jedziemy na wycieczkę? - Eunyul.
Od teraz ty jesteś jej rodzicem.
Więc…
Nie wolno tu parkować.
Jedźcie na parking.
Zaraz wracam. To zajmie chwilę.
Oby nie za długo, dobrze?
Dobrze.
Chodźmy.
- Wychodź. - Szybko.
Proszę zaczekać na detektywa Jina.
Dobrze.
REPUBLIKA KOREI – PASZPORT
PARK EUNYUL
ODLOTY
Wszystko się zgadza.
Proszę opiekować się nimi i dać znać, jak wsiądą.
Oczywiście.
Ta pani zajmie się wami, póki nie wsiądziecie.
Na lotnisku będzie czekać ktoś od nas.
Skup się i zajmij się siostrą.
Idź już.
Chodźmy.
Dobrze.
Dziękuję.
Cześć.
Zobaczmy.
Eunyul, muszę siku.
Zaprowadzę cię. Chodź ze mną.
To wasz bilet.
Witamy. Dalej, na środku.
Patrz.
Witam.
Wygląda jak ty.
Spróbuj jeszcze raz.
Hayul, jesteś tam?
Szanowni państwo, przygotowujemy się do startu.
Proszę o wyłączenie urządzeń elektronicznych i zapięcie pasów.
Moje miejsce jest tam.
- Przepraszam. - Dziękuję.
- Po drugiej stronie.
- Dziękuję. - Wezmę to.
- Dziękuję. - Słucham?
Gdzie twoja matka?
Hayul, co tu robisz? Chodź tu.
Siedź tu, dopóki nie wysiadamy.
Kiedy przyjdzie mama?
- Jest pan. - Dzieci odleciały?
Jeszcze nie wiem.
Co z dziećmi?
Świetnie.
Bardzo dziękuję.
Wsiadły do samolotu?
Tak. Właśnie sprawdziłam.
- Ktoś je odbierze? - Bardzo dziękuję.
Na lotnisku będzie ktoś od nas, bez obaw.
Dobrze.
Dziękuję.
Nawet się z nimi nie pożegnałam.
Krzyczałam na nie do samego końca.
Powinnam je ostatni raz przytulić.
Dziękuję.
Bez względu na to,
ile razy
przedstawi się im dowody,
ludzie nie uwierzą, dopóki sami nie otrzymają wyroku.
Narzekają, że Bóg ich karze,
a stworzył ich, by byli grzeszni.
Jak dzieci, które winią rodziców, że przez nich żyją,
ciągle się nad sobą użalając.
Heejung.
Wynoście się!
Ale już!
Odsuńcie się.
Wynocha!
- Nie róbcie zdjęć. - Stać!
Rozmówca jest niedostępny. Zostaw wiadomość.
KOMISARIAT POLICJI SEOBUK
CZEMU NIE ODBIERASZ? ZAPOMNIAŁAŚ ŁADOWARKI?
JADŁAŚ JUŻ?
- Jeszcze mu nie mówiłem. - Szykuj się.
Jest tutaj.
Dzień dobry, detektywie.
- Hej. - Witam.
- Komendant o pana pytał. - Czemu?
Proszę do niego iść.
Anonimowe źródło podało informacje do prasy.
Dane z dowodu osobistego…
Proszę.
- Cześć. - W samą porę.
Chodź i zobacz.
Więcej powie nasz reporter z miejsca zbrodni.
Panie Kim?
Policja wszczęła śledztwo po tym,
jak znaleziono spalone ciało w opuszczonej szklarni w Jinyang.
Znaleźli dowód osobisty na stercie podartych ubrań w pobliżu ciała
i zakładają, że ciało należy
do Kim Changsika, sprawcy zabójstwa na rewitalizowanym terenie
sprzed sześciu lat.
Kima skazano na sześć lat kurateli,
gdyż dopuścił się zbrodni pod wpływem narkotyków,
i po wyjściu mieszkał w Jinyang.
Po ujawnieniu wiadomości internauci
wskazują podobieństwa między tą sprawą a zabójstwem w Hapseong
i snują religijne interpretacje.
Tymczasem…
Jeśli znaleźli ciało, powinni wezwać policję.
Dziennikarze byli tam pierwsi, więc tożsamość ofiary wyciekła.
Policja zbada DNA
i sprawdzi nagrania z okolicznych kamer…
To ciało należy do tego drania?
Tak, na podstawie poszlak. Ale nie zdobędziemy śladów DNA.
Powiedzą, że to materia nieorganiczna. Cholera!
Nie masz z tym nic wspólnego, prawda?
Oczywiście, że nie.
Prawnicy pani Park wysłali dzieci za granicę,
bo jej tożsamość została ujawniona.
Dzieci nie będą tu bezpieczne.
Zaraz oszaleję.
Policja z Jinyang boryka się ze śledztwem.
Nie waż się mieszać w tę sprawę!
Media i prasa huczą
o jutrzejszej transmisji Park Jungji.
Jutro musimy złapać winnych.
To wszystko się skończy, gdy ich złapiemy.
Sześć lat temu
pewna kobieta została brutalnie zamordowana,
gdy niosła mężowi ubrania.
Pamiętacie, prawda?
Zabójcy nigdy nie ukarano.
Zamiast go ukarać, pozwolono mu się leczyć w szpitalu.
Dlaczego?
Bo był narkomanem.
Twierdzili, że nie miał zamiaru zgrzeszyć.
My, ludzie, nie mogliśmy go ukarać.
Jednak
Bóg go pokarał.
„Jeśli zgrzeszysz, czeka cię kara”.
Nam, ludziom, trudno zrozumieć tę prostą zasadę,
a Bóg od tysięcy lat
był z nami bardzo cierpliwy!
Po latach czekania
Bóg w końcu postanowił interweniować.
Bóg wysyła nam wiadomość
przed jutrzejszą demonstracją.
Park Jungja.
Proszę, błagam cię.
Błagam, wyznaj swoje grzechy.
Został ci jeden dzień życia,
więc zrób najbardziej znaczącą rzecz, jaką możesz zrobić w swoim życiu.
Błagam!
- Park Jungja! - Park Jungja!
- Odpokutuje! - Odpokutuje!
- Za swe grzechy! - Za swe grzechy!
Okaż skruchę!
- Park Jungja, grzesznik! - Park Jungja, grzesznik!
- Z woli Boga! - Z woli Boga!
- Wyzna swoje grzechy! - Wyzna!
- Sprawdzę, co u pani Park. - Dobrze.
- Tu będą kamery. Oczyścić teren. - Tak jest.
Proszę.
Kto to narysował?
Hayul.
Przenieść gdzieś panią?
Trudno będzie pani spędzić tu noc.
Przepraszam.
Widziała pani tłum na zewnątrz?
Trudno będzie tu wrócić.
- Wtedy umowa jest nieważna. - Nie.
Zostaję tutaj.
Tu mi dobrze.
Dobrze.
EUNYUL, HAYUL, MAMA
Co się dzieje, Yeongho?
To szaleństwo.
Co tym razem?
Telewizja puści to jutro na żywo.
Wszystkie główne stacje.
Co?
GIŃ, PARK JUNGJA ODPOKUTUJ
Wszyscy powariowali.
Dzień dobry.
Mówi podinspektor Jin Kyunghun z komisariatu w Seobuk.
Chciałem zapytać, czy macie jakieś dowody.
Przez ten tłum nie możemy nawet rozpocząć śledztwa.
Chodzą za nami i przeszkadzają w śledztwie.
Jest jedno nagranie z okolicy jego domu,
ale nie widać twarzy.
Jeśli to nie kłopot,
mogę zobaczyć to nagranie?
Wyślę panu, jak wrócę na komisariat.
Dobrze. Przepraszam za kłopot i dziękuję.
Jasne.
POŁĄCZENIA – HEEJUNG
Rozmówca jest niedostępny. Zostaw wiadomość.
WYCHOWAWCZYNI HEEJUNG
Co jest?
- Wypuśćcie naszych! - Nie możecie sprawdzać Boga!
Kurwa! Dokopmy im!
Wy chuje!
Nie możecie sprawdzać Boga!
Wypuśćcie naszych!
Puszczaj! Puść mnie!
Puszczaj!
Nie możecie sprawdzać Boga!
Sprawdź ustawienie kamery.
- Proszę pani? - Tak?
- Kable powinny iść tak. - Już się tym zajmujemy.
OKAŻ SKRUCHĘ WYZNAJ GRZECHY
POLICJA
BÓG CIĘ OPUŚCIŁ
IDŹ DO PIEKŁA
Przyjechały VIP-y.
Ciekawe, ile zapłacili, żeby to obejrzeć.
Teraz wiem, skąd te trzy miliardy.
Nowa Prawda może być większa, niż sądzimy.
To wszystko w zaledwie trzy dni?
No tak.
Kim jest Kim Jeongchil?
Mam to z biura. Zaadresowane do ciebie.
241-5 GOYANG-SI, GYEONGGI-DO KIM JEONGCHIL
Nic pani nie jest?
Nie.
Nie widzę prezesa Junga.
Pewnie planuje efektowne wejście.
Na pewno skądś obserwuje.
Jednostka SWAT na pozycji?
Dowódco, wszystko w porządku?
Tak, żadnych problemów.
Przyjąłem.
O co tyle hałasu?
Chodź tu.
Jeśli coś się stanie
albo pani Park będzie w niebezpieczeństwie,
zrobimy wszystko, by ją chronić.
- Jasne? - Tak jest.
Uważajcie.
Wracać na miejsca.
Dobra, już czas.
Wszyscy poza podmiotem, proszę wyjść.
Panowie policjanci też powinni zaczekać na zewnątrz.
Chce pani porozmawiać z dziećmi?
Nie mamy na to czasu.
Nie teraz.
Porozmawiam z nimi po tym.
Po wszystkim.
Proszę wyjść.
Nadaj ostrzeżenie.
OKAŻ SKRUCHĘ, PARK JUNGJA WROTA PIEKIEŁ SĄ OTWARTE
Bądźcie czujni. Odbezpieczyć broń.
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem,
sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa,
jeden.
Napisy: Grzegorz Marczyk