SERIAL NETFLIX
Dzięki.
- Gi-hun. - Tak?
Nieważne.
Dziękuję.
Słucham?
Przeżyłem, bo spapugowałem twój sposób.
Panowie!
Żyjecie.
Martwiłem się.
Sądziłeś, że tak łatwo zginę?
Jestem Seong Gi-hun z Ssangmun-dongu.
Nic panu nie jest?
Pewnie, że nie.
Wszystko dzięki niemu.
Przepraszam.
Niepotrzebnie chciałem się rozdzielić.
Nie mów tak.
Przecież nie wiedziałeś.
Poza tym to ja wybrałem parasol.
Już dobrze.
Dobrze, że wszyscy są cali.
Ogłosimy teraz wyniki drugiej rozgrywki.
Spośród 187 zawodników odpadło 79.
W tej rundzie zebrano 7,9 miliarda wonów.
Nagroda wynosi obecnie 34,8 miliarda wonów.
ODCINEK 4 JESTEŚMY DRUŻYNĄ
Teraz pora na posiłek.
Prosimy zawodników o uformowanie kolejek w środku.
To wszystko?
Dranie jedne.
Kawałek chleba przed rozgrywką.
Omal nie zginęliśmy i tylko tyle dostajemy?
Jaja sobie robią?
No dobra, przepraszam.
Przepraszam.
Dziękuję.
Przepraszam.
Ej, co ty niby robisz?
Delektujmy się jedzeniem.
Poproszę jajko i napój.
My też nic nie dostaliśmy.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Brakuje jedzenia dla piątki!
Było tyle jedzenia, ilu zawodników.
To czemu nie ma dla nas? Dajcie mi jeść!
Było tyle jedzenia, ilu zawodników.
Przepraszam.
Tamci…
Widziałam, jak biorą drugi raz.
Cholera, mam tego dość.
Pierwszy raz widzisz, jak ktoś je?
Za kogo wy się macie?
Czemu kradniecie jedzenie?
No tak, bo to przecież twoje, nie?
Jak masz na imię?
Jest tu gdzieś napisane?
Nie widzę.
Oddawaj, to moje. Oddawaj mi!
Dupku.
Twoja wina, dupku!
Po co taki chudzielec tak się pieni o jedzenie? Ty frajerze!
Ja tylko mówię, że powinniśmy się dzielić!
Takie to trudne, palancie?
Ty draniu!
Przepraszam. Wstawaj…
On nie żyje.
Halo!
Nie żyje.
Słyszycie mnie?
Zginął człowiek.
Tak po prostu.
Zginął człowiek.
Ten gnój go zabił.
Właśnie kogoś zabił!
Słyszycie mnie?
Człowiek nie żyje!
Nie słyszycie?
Tak nie może być!
Nie wolno ot tak zabijać ludzi!
Gracz 271 wyeliminowany.
GRACZE: 107 NAGRODA: 34,9 MILIARDA WONÓW
Ej, ty.
Czemu nie pracujesz?
Przepraszam.
W czym mogę pomóc?
Zapomniałeś o zasadach?
Milczysz, póki przełożony nie każe mówić.
Pół godziny do nocy.
- Szybko. Zaraz czas spać. - Prosimy wracać.
Dziś nie możemy usnąć.
Po ciemku wszystko się może stać.
Oni na pewno coś knują.
Jeśli kogoś zaatakują,
musimy walczyć razem.
Chodź do nas, gdyby coś.
Dobrze.
Proszę pana.
Proszę pana?
Nie może pan spać, nawet jak zgaszą światła.
Dlaczego?
Dziś będzie niebezpiecznie. Proszę mieć oczy otwarte.
W razie czego przyjdziemy.
Dobrze. Rozumiem.
Hej, kieszonkowcu.
Poradzisz sobie?
Chyba nie miałaś dobrych stosunków z tym zbirem.
Co z tego?
Jeśli coś będzie po zgaszeniu świateł, spotykamy się przy moim łóżku.
Dołącz do nas.
Nie ufam ludziom.
Zwłaszcza takim, którzy tu trafili.
Poważnie mówisz to mnie?
Ufa się nie dlatego, że można.
Ufa się, bo nie ma innego wyjścia.
Gdzie jest dostawa?
Numer 28, co tu robisz sam?
Numer 29 się nie zjawił.
- Był wypadek? - Nie wiem.
W takim razie dostarcz to sam.
Nie mogę zanurkować sam. To zbyt niebezpieczne.
Dość plotek, powiedzcie mi.
Jaka jutro rozgrywka?
Na pewno?
Jak mnie wyeliminują, to z tym koniec.
Martw się o to, jak już przeżyjesz noc.
Co takiego?
Wybuchnie bójka.
Specjalnie dali im mniej jedzenia, żeby ich sprowokować.
Pozbywają się słabeuszy przed kolejną rozgrywką.
To część gry.
Nie ochronimy cię tutaj.
Wróć tam i znajdź sposób, by przetrwać.
By przetrwać?
Bądź przy najsilniejszych.
To jedyny sposób.
Pozwólcie mi…
do was dołączyć.
Niby dlaczego?
W czym jesteś dobry?
Jestem lekarzem.
Przydam się.
Co z tego?
Dasz nam zastrzyk, jak się przeziębimy?
Gdy zgasną światła, usiądź grzecznie w kącie.
Nawet nie oddychaj.
Jak cię usłyszę,
przyjdę po ciebie.
Wiem,
jaka będzie kolejna rozgrywka.
Gasimy za dwie minuty.
Za chwilę zacznie się rozgrywka specjalna.
Kierownictwo, żołnierze i robotnicy, przejdźcie do wyznaczonych miejsc.
Powtarzam.
Kierownictwo, żołnierze i robotnicy, przejdźcie do wyznaczonych miejsc.
Gasimy za 30 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Widziałaś mnie?
Suka.
Zaczynać.
Ty dupku!
Jesteś cały?
- Proszę pana. - Tak. Dzięki.
Gdzie staruszek?
Gdzie on jest? Gdzie staruszek?
- Nie ma go tu. - Proszę pana…
Proszę pana? Proszę pana!
Proszę pana!
Giń!
Pomocy!
Jesteś.
Jak mi kazałeś.
Ssangmun-dong, co się wtrącasz?
Im mniej osób, tym lepiej i dla ciebie.
Ona jest nasza.
Cholera.
Proszę,
przestańcie!
Ja się…
boję.
Zaraz wszyscy zginiemy!
Umrą wszyscy!
Tak bardzo się boję.
Przestańcie!
- Koniec rozgrywki. - Jeszcze chwila,
a wszyscy zginą!
Rzuć broń.
Odwróć się.
Gracz 277 wyeliminowany. Gracz 74 wyeliminowany.
Gracz 198 wyeliminowany.
Gracz 87 wyeliminowany.
- Graczu 456. - Gracz 222 wyeliminowany.
- Hwang In-ho? - Gracz 301 wyeliminowany.
- Gracz 416 wyeliminowany. - Nie znamy swoich imion.
Gracz 361 wyeliminowany.
Gracz 328 wyeliminowany.
Gracz 103 wyeliminowany.
Gracz 198 wyeliminowany.
Gracz 6 wyeliminowany.
Gracz 206 wyeliminowany.
Gracz 233 wyeliminowany.
Gracz 239 wyeliminowany.
Nic panu nie jest?
Co?
Kiedy wspiął się pan na samą górę? To było niebezpieczne.
Martwiliśmy się, bo nie widzieliśmy pana.
Na szczęście jesteśmy cali.
A może byśmy się tak przedstawili?
Nawet nie znamy swoich imion.
Znam twoje imię.
Ssangmun-dong.
Mieszkam w Ssangmun-dongu.
Jestem Seong Gi-hun.
Seong Gi-hun z Ssangmun-dongu.
Jak ty masz na imię?
Ali.
Ali Abdul.
Skąd jesteś?
Z Pakistanu.
Z Pakistanu?
Gdzie to jest?
Nad Indiami.
Zgadza się.
Oczywiście.
Ten człowiek ukończył Uniwersytet Seulski i biznes…
Jestem Cho Sang-woo.
Muszę mówić?
Jesteśmy teraz po tej samej stronie.
Musimy chociaż znać swoje imiona, żeby zbudować minimum zaufania.
Kang Sae-byeok.
Sae-byeok?
Ładne imię.
Ale do ciebie nie pasuje.
Jak się pan nazywa?
Co?
Ja?
Jestem…
Nazywam się…
Cóż, no, ja…
Nazywam…
się…
Ale się musiał pan wtedy bać.
Ja jak się stresuję, zapominam swojego adresu.
Numeru mieszkańca też.
Odpocznie pan i będzie dobrze.
Cholera.
Naprawdę jesteś lekarzem?
A jeśli nie?
Nie wbili się zbyt głęboko, będzie dobrze.
Gdy stąd wyjdziemy, naprawię cię w szpitalu.
Co za pretensjonalny pajac.
Kiepsko ci szło, skoro tu trafiłeś.
Zamierzam stąd wyjść…
zabierając to.
Co za kanalie.
Zaplanowali to, byśmy ich zabili. Dlaczego nas zatrzymali?
Mogliśmy to zakończyć bez żadnych gierek.
Jeśli zabijemy wszystkich,
to czy nie będzie tak,
że wszystko nasze?
Będzie kolejna szansa, jeśli przetrwamy następna rozgrywkę.
Prawda, doktorku?
Gotowe.
Dlatego mówi się,
że trzeba mieć lekarza w rodzinie.
GRACZE: 80
Kilku się pozbyliśmy.
Spadło ze 107 do 80, czyli co, zabiliśmy 27?
Prawda, skarbie?
„Skarbie”?
Naprawdę?
No nie wiem.
Panie,
na ile lat wyglądam?
Ze 49.
Niepotrzebnie pomagałam podczas Plastra miodu.
Może 39?
Ostatnia szansa.
Dziewiętnaście?
Bingo.
Bystry jesteś, skarbie.
To może…
należy się nagroda?
Pomyślę o tym w łazience.
Muszę się odlać.
Skarbie.
Ty i ten konował coś ukrywacie.
Nie mam nic do ukrycia.
Skarbie.
Czy ty…
zostaniesz ze mną do końca?
Nie oszukuj mnie.
Dobrze. Zaufaj mi.
Wydostaniemy się stąd razem.
Jak masz na imię?
Czemu pytasz?
Chcę wiedzieć.
Deok-su.
Jang Deok-su.
Deok-su.
Jeśli mnie zdradzisz,
zabiję cię.
Mogę umrzeć tu i teraz
przez ciebie.
Proszę o uwagę. Czas na sen.
Dobra robota.
KSZTAŁTY, RANGA, ZAMASKOWANY LIDER, MASAKRA,
BUNT, PODŻEGANIE DO MORDERSTWA, MÓJ BRAT
Kod Morse’a?
Numer 29.
Proszę pana.
- Tak? - Nie spał pan całą noc?
Bałem się, że znowu zaatakują.
Pewnie pada pan z nóg.
Jest dobrze.
Na starość prawie się nie śpi.
Nie byłem pomocny,
więc przynajmniej stałem na nocnej warcie.
Za chwilę rozpocznie się trzecia rozgrywka.
Proszę stosować się do poleceń personelu i przejść do sali.
Powtarzam.
Za chwilę rozpocznie się trzecia rozgrywka.
Zaczynam liczenie. Proszę czekać pod drzwiami.
Liczenie zakończone.
Witajcie na trzeciej rozgrywce.
To rozgrywka drużynowa.
Prosimy podzielić się na grupy dziesięcioosobowe.
Macie dziesięć minut.
Powtarzam.
To rozgrywka drużynowa.
Prosimy podzielić się na drużyny dziesięcioosobowe.
Macie dziesięć minut.
Znajdź silnych gości.
Dobrze.
A ona?
Grupy dziesięcioosobowe,
więc może to berek albo Dlaczego odwiedzasz mój dom?
W berku trzeba być szybkim.
Dlaczego odwiedzasz mój dom? to papier, nożyce, kamień.
Co robimy?
Mamy już staruszka i kobietę,
potrzebujemy mężczyzn.
A jeśli każą nam skakać na skakance albo będzie Gonggi?
Kobiety są w tym lepsze.
Ogółem mężczyźni są lepsi w takich grach.
Ryzykujemy życiem.
Która strona przeważa?
Brakuje nam tylko pięciu osób.
Rozdzielmy się i sprowadźmy po jednej.
Dobrze?
Schowaj dłoń.
Wyglądasz na słabego.
Szefie, ten koleś chce się przyłączyć.
Poszukaj tam więcej ludzi.
Przepraszam, masz już drużynę?
- Nie. - Dołącz do nas. My mamy drużynę.
Chodzi o to,
że muszę zostać z żoną.
Czy tak może być?
Przepraszam.
Mamy już wiele kobiet w drużynie.
Przepraszam. Jeśli szukasz drużyny, połączmy siły.
Przepraszam.
Jeśli jeszcze nie masz drużyny,
dołączysz do nas?
Potem bądźmy już razem.
Skarbie.
Nie ma mowy. Żartujesz, prawda?
Mam pełen zespół. Nie widzisz?
Dokładnie dziesięć osób.
Skarbie, nie bądź taki.
Wybacz mi.
Poprawię się.
Zrobię wszystko.
Jestem dobra we wszystkim. Wiesz o tym.
Dlatego…
rozdzielmy się na tę jedną rozgrywkę.
Spotkamy się na kolejnej, dobrze?
Skarbie.
Czemu się rozdzielamy?
Mieliśmy się wspierać do końca.
Skarbie.
Dasz sobie radę beze mnie?
Bo ja nie dam bez ciebie.
Zostaw mnie!
Cholera. Jesteś taka zaborcza.
Nie mów do mnie „skarbie”.
Powiedz tak jeszcze raz, a wyrwę ci ten jęzor.
Dupek.
W końcu pokazałaś prawdziwą twarz?
Jang Deok-su.
Ty bydlaku.
Mówiłam, że cię zabiję, jeśli mnie zdradzisz.
Ale się boję.
Pani Han Mi-nyeo.
Powodzenia na rozgrywce.
Ma zbyt ładne imię jak na taką osobę.
Co?
Dołącz do mnie.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Siedem.
Osiem.
Dziewięć?
Czy ktoś nie przyprowadził jednej osoby?
Przepraszam.
Kto cię tu przyprowadził?
Ona.
Mówiłem, żeby brać mężczyzn.
Ale tu ponuro.
Wybrałam złą drużynę?
W takim razie pójdę.
Chwila.
Siadaj.
Nawet nie wiemy, w co gramy.
Nie mamy dużo czasu.
Znajdźmy kogoś, żeby było dziesięcioro.
Kto by dołączył do tak słabej drużyny?
Jak już wszyscy znajdą drużyny,
pominą kogoś i ten ktoś do nas.
Mnie nikt nie pominął.
Chłopcy, pozwolę wam do mnie dołączyć.
Macie dzisiaj szczęście, o rety.
Przydam się bardziej od tych wychudzonych lasek.
No i jestem dobra we wszystkim poza tym, w czym nie jestem.
Czas na skompletowanie drużyn skończył się.
Prosimy drużyny o ustawienie się przy wejściu.
Zaraz.
Nie gramy tutaj?
Witajcie na trzeciej rozgrywce.
Zagracie w przeciąganie liny.
Na tych wieżach będziecie ciągnąć linę,
by zrzucić przeciwników i wygrać.
Teraz wylosuję, które drużyny będą pierwsze.
Usiądźcie, proszę.
Losuję drużynę do wieży po lewej.
Drużyna numer jeden. Proszę wstać.
Teraz losuję drużynę do wieży po prawej.
Drużyna numer siedem. Proszę wstać.
Zaczynają drużyny pierwsza i siódma.
Drużyny pierwsza i siódma, na wieże.
Zabić ich!
Gińcie!
Wyeliminowani gracze to numer 245,
numer 120, numer 37, numer 408,
numer 27, numer 273, numer 58,
numer 243, numer 327 oraz numer 241.
Wylosuję drużyny na kolejną rundę.
Drużyna numer cztery.
Drużyna numer pięć.
Cholera.
Same parówy.
Drużyny czwarta i piąta, na wieże.
Szkoda. Chciałem was zabić osobiście.
Nie bądźcie tacy przybici.
W przeciąganiu liny tak naprawdę nie liczy się siła.
A co niby? Gadaniem wygramy?
W przeciąganiu liny przy dobrej strategii i współpracy
nawet słabsza drużyna może wygrać.
Teraz uratuje nas tylko on.
Bóg.
Pan starszy ledwo stoi na nogach.
Pan nie gada bzdur, ale oszczędza siły.
Przynajmniej go wysłuchajmy.
Gdy byłem młody, brałem udział w zawodach u siebie
i rzadko przegrywałam.
Nawet gdy w drugim zespole był człowiek uprawiający ssirum,
co zdecydowanie nam nie sprzyjało.
Posłuchajcie uważnie,
a powiem wam, jak ich kiedyś pokonałem.
Po pierwsze, przywódca jest bardzo ważny.
Ta osoba jest najbliżej przywódcy przeciwników,
a reszta drużyny patrzy na tył swojego przywódcy.
Jeśli przywódca wyda się słaby lub zniechęcony,
to koniec gry.
Na końcu liny
potrzebujemy kogoś, na kim można polegać jak na kotwicy.
Rozmieszczenie osób jest bardzo ważne.
Lina pośrodku, ludzie na przemian.
Stopy prosto przed siebie,
a lina pod pachami.
W ten sposób można korzystać z całej siły.
Na koniec to, co najważniejsze.
Na samym początku przez pierwsze dziesięć sekund
należy jedynie utrzymać pozycje.
Powinniśmy się niemal położyć.
Podbrzusze wysoko do góry,
a głowa tak wysunięta do tyłu,
że widać biodra kolejnej osoby.
Jeśli tak zrobicie, przeciwnicy nie dadzą rady nas pociągnąć.
Wytrzymajcie tak dziesięć sekund.
Wtedy oni pomyślą: „Czemu się nie ruszają?”.
Bo przecież uwierzyli, że są silniejsi.
Jeśli wytrzymacie tak długo,
trafi się chwila, gdy przeciwnicy stracą swój rytm.
Ciągnijcie!
Ogarnijcie się!
Zróbcie coś! Cholera!
Weźcie się w garść i słuchajcie!
Na mój znak trzy kroki do przodu!
Do przodu? Oszalałeś?
Musimy ich przewrócić!
Co za pieprzenie!
Spróbujmy!
Nie dam rady!
Jak nie dasz, to umrzesz!
Na trzy. Raz!
Dwa!
Trzy!
Napisy: Cezary Kucharski