‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 2 ‎นรก)
‎ซังอู
‎ขอบใจนะ
‎ขอบคุณนะครับ
‎คุณสองคนช่วยชีวิตผมไว้
‎โล่งอกไปทีครับที่คุณรอดมาได้
‎ขอแสดงความยินดีอย่างยิ่ง ‎กับผู้เล่นทุกท่านที่ผ่านเกมแรกครับ
‎เราจะแจ้งผลของเกมแรกให้ทุกท่านทราบครับ
‎(จำนวนผู้เล่น)
‎จากผู้เล่น 456 คน ‎มีผู้เล่นจำนวน 255 คนตกรอบไป
‎ฉะนั้น ผู้เล่นที่ผ่านเกมแรกเท่ากับ 201 คนครับ
‎คุณคะ
‎ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ค่ะ
‎ฉันจะคืนเงินแน่นอนค่ะ
‎จะคืนให้ได้เลยค่ะ
‎คุณคะ
‎ฉัน…
‎มีลูกอยู่นะคะ
‎ฉันยังไม่ได้ตั้งชื่อให้ลูก ‎ก็เลยไม่ทันได้แจ้งเกิดแกด้วยซ้ำค่ะ
‎ช่วยปล่อยฉันไปเถอะนะคะ
‎คุณคะ ฉันทำผิดไปแล้วค่ะ
‎ได้โปรด ได้โปรดไว้ชีวิตฉันเถอะค่ะ
‎ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อคืนเงินค่ะ
‎- ไว้ชีวิตฉันนะคะ ‎- ฉันด้วยค่ะ
‎ฉันก็อยากหยุดแล้วค่ะ
‎- ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ ‎- ไว้ชีวิตฉันเถอะค่ะ
‎ปล่อยผมไปเถอะครับ
‎ไว้ชีวิตผมทีเถอะครับ
‎ดูเหมือนว่าจะเข้าใจอะไรผิดกันอยู่นะครับ
‎เราไม่ได้จะทำร้าย ‎หรือเก็บเงินคืนจากทุกท่านเลยครับ
‎ขอย้ำอีกครั้งว่า ‎เรากำลังให้โอกาสทุกท่านอยู่ครับ
‎"โอกาส" เหรอ
‎นี่มันเรียกว่าโอกาสเหรอครับ
‎การให้เราไปเล่นเกมเด็กแล้วก็ฆ่าเราทิ้ง
‎นี่มันคือโอกาสเหรอครับ
‎เราเป็นหนี้ก็จริง
‎แต่ไม่ได้ทำผิดจนสมควรตายนี่ครับ
‎นี่เป็นแค่เกมเท่านั้นครับ
‎ฆ่าคนไปขนาดนั้นแล้ว
‎ยังจะเรียกว่าเกมเหรอครับ
‎พวกเขาก็แค่ฝ่าฝืนกติกาของเกม ‎จึงตกรอบไปก็เท่านั้นครับ
‎ถ้าเพียงแต่ทำตามกติกา
‎ก็จะออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย ‎พร้อมเงินรางวัลที่เราสัญญาไว้ครับ
‎ผมไม่สนเงินรางวัลบ้าบออะไรทั้งนั้น
‎ช่วยปล่อยผมไปสักทีเถอะครับ
‎เอกสารยินยอมข้อหนึ่ง
‎ผู้เล่นไม่สามารถหยุดเล่นโดยพลการได้
‎คิดว่าทำแบบนี้แล้ว พวกแกจะรอดไปได้งั้นเหรอ
‎อีกเดี๋ยวตำรวจก็คงมาที่นี่ ‎เพื่อตามหาผู้สูญหายในนี้แน่ๆ
‎ใช่แล้ว
‎ถ้าไม่ปล่อยพวกเราไป
‎ตำรวจก็จะแกะรอยโทรศัพท์ ‎และมาหาเราที่นี่แน่นอน
‎- แบบนั้นพวกแกก็จบเห่แล้ว ‎- พวกแกจบเห่แน่
‎เอกสารยินยอมข้อสอง
‎ผู้เล่นที่ไม่ยอมเล่นเกมจะต้องตกรอบ
‎เอกสารยินยอมข้อสาม
‎สามารถยุติเกมลงได้
‎หากผู้เล่นเกินครึ่งยินยอม
‎ถูกต้องไหมครับ
‎ถูกต้องครับ
‎ถ้างั้น ให้เราลงคะแนนโหวตเถอะครับ
‎ถ้าคนที่อยากหยุดมีมากกว่า
‎คุณจะต้องปล่อยเราไปจากที่นี่ครับ
‎เราจะเปิดโหวตเพื่อตัดสินว่าจะยุติเกมหรือไม่ ‎ตามที่ทุกท่านต้องการครับ
‎ถ้าอย่างนั้น ก่อนเปิดโหวต
‎เราจะประกาศเงินรางวัล ‎ที่สะสมมาจากเกมแรกนะครับ
‎จำนวนผู้เล่นที่ตกรอบในเกมแรกคือ 255 คน
‎จำนวนเงินรางวัลที่เดิมพันกับ ‎ผู้เล่นแต่ละคนคือ 100 ล้านวอน
‎ดังนั้น จึงมีเงินรางวัลจำนวน 25.5 พันล้านวอน
‎สะสมอยู่ในกระปุกหมูครับ
‎ถ้าทุกท่านล้มเลิกไปตอนนี้ ‎เงินจำนวน 25.5 พันล้านวอนนั้น
‎จะถูกมอบให้ครอบครัวของผู้เสียชีวิตที่ตกรอบ
‎รายละ 100 ล้านวอน
‎และทุกท่านก็จะกลับไปมือเปล่าครับ
‎ขอโทษนะคะ
‎แต่ถ้าเราผ่านหมดทั้งหกเกม
‎จะให้เราเท่าไรเหรอคะ
‎ผู้เล่นมี 456 คน ‎ฉะนั้นเงินรางวัลก็คือ 45.6 พันล้านครับ
‎ถ้าอย่างนั้น บัดนี้ ‎เราจะเริ่มเปิดโหวตกันเลยครับ
‎อย่างที่ทุกท่านเห็น มีสองปุ่มอยู่ข้างหน้าครับ
‎หากต้องการเล่นเกมต่อไป ‎ให้กดปุ่มวงกลมสีเขียว
‎หากต้องการหยุดเล่น ‎ให้กดปุ่มกากบาทสีแดงครับ
‎ท่านใดที่โหวตเสร็จแล้ว ‎ให้ย้ายไปยืนอีกฝั่งของเส้นสีขาวครับ
‎การโหวตจะดำเนินการตามลำดับย้อนหลัง ‎ของหมายเลขที่อยู่บนหน้าอกครับ
‎ผู้เล่น 456 เชิญโหวตครับ
‎ผู้เล่น 453 เชิญโหวตครับ
‎ผู้เล่น 218
‎เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‎นี่ทุกคนอยากทำแบบนี้กันต่อไปหรือไง
‎ก็ต้องทำต่อไปน่ะสิ
‎ออกไปแล้วมันจะมีอะไรต่างเหรอ
‎ถึงจะออกไปก็เหมือนนรกบนดินอยู่ดี บ้าเอ๊ย
‎ใช่แล้ว
‎ถ้าเราหยุดตอนนี้ ‎ก็มีแต่จะดีต่อไอ้คนที่ตกรอบเท่านั้น
‎จะมีแค่พวกมันที่ได้ 100 ล้านนะ
‎ทั้งที่เราคือคนที่ชนะเกม แบบนั้นมันเข้าท่าเหรอ
‎ขอร้องล่ะ ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลยครับ
‎เราต้องกลับบ้านกันนะครับ
‎ยังไงฉันก็ไม่มีบ้านอยู่แล้ว
‎อย่างน้อยอยู่ที่นี่ก็ยังมีหวัง ถ้าออกไป
‎ฉันก็ไม่มีอะไรสักอย่าง
‎อยู่ที่นี่แล้วทำจนถึงที่สุดเถอะ
‎ถ้าจะให้ออกไปตายเหมือนหมา ‎ฉันขอยอมดิ้นรนจนตายอยู่ที่นี่ดีกว่า
‎นี่แก ถ้าอยากตายก็ตายไปคนเดียวสิวะ
‎อย่าลากเราไปตายด้วย ไอ้สารเลว
‎- หุบปากซะ ‎- แก…
‎ต่อไปเราจะไม่ให้อภัยต่อการกระทำใดที่ขัดขวาง ‎ขั้นตอนการโหวตตามระบอบประชาธิปไตยครับ
‎ถ้างั้น เราจะดำเนินการโหวตต่อเลยนะครับ
‎บัดนี้ เป็นลำดับของผู้โหวตคนสุดท้ายครับ
‎ผู้เล่น 1
‎หมอบอกว่า
‎ในหัวของฉันมันมีก้อนเนื้ออยู่
‎เนื้องอกในสมองน่ะ
‎ถ้าต้องการเล่นต่อ ให้กดปุ่มวงกลม
‎ถ้าต้องการหยุดเล่น ‎ให้กดปุ่มกากบาทได้เลยครับ
‎เนื่องจากผู้เล่นเกินครึ่ง ‎เห็นชอบให้ยุติการเล่นเกม
‎เกมจึงยุติลงแต่เพียงเท่านี้ครับ
‎ใครจะออกก็ให้เขาออกไป
‎แต่ให้คนที่เหลือเล่นกันต่อเถอะนะครับ
‎คนตายกันไปครึ่งหนึ่งแล้ว
‎เราจะหยุดแค่นี้ไม่ได้สิ
‎ใช่ อย่างน้อยก็ให้เราเล่นต่อเถอะค่ะ
‎ใช่ ให้เราเล่นต่อเถอะ
‎ทางเราเองก็เสียดาย ‎ที่ต้องบอกลาทุกท่านแบบนี้ครับ
‎แต่เราจะไม่ปิดตายประตูแห่งโอกาส ‎สำหรับทุกท่านนะครับ
‎ถ้าพวกท่านส่วนใหญ่ต้องการเล่นเกมอีกครั้ง
‎เราก็เริ่มเกมใหม่ได้ทุกเมื่อครับ
‎ถ้างั้น ขอให้กลับโดยสวัสดิภาพครับ
‎ช่วยด้วยครับ ช่วยคนตรงนี้หน่อยครับ
‎มีใครอยู่ไหมครับ ตรงนี้มีคนอยู่ครับ
‎เงียบหน่อยสิ
‎ฮะ อะไร
‎คุณคือใครครับ
‎โจรล้วงกระเป๋าเหรอ ‎เธอเหรอยัยโจรล้วงกระเป๋า
‎ถ้าไม่อยากนอนตรงนี้ทั้งคืนก็ช่วยแก้มัดหน่อย
‎ฮะ
‎ให้ตายสิ ที่นี่ที่ไหน
‎นี่ รีบแก้มัดให้ฉันด้วยสิ
‎นี่เธอ อ้อ ก็ได้
‎เธอรีบใส่เสื้อผ้าก่อนเลย หนาวใช่ไหมล่ะ
‎ฉันก็หนาวมากเหมือนกัน
‎โอ๊ยตาย ปัดโธ่ เอาสิ รีบใส่เลย
‎โอ๊ย ขาฉัน
‎นี่ ทีนี้ก็รีบแก้มัดให้ฉันได้แล้ว นะ นี่
‎เฮ้ย นี่ เธอจะทำอะไร ‎เธอต้องแก้มัดให้ฉันก่อนไปสิ
‎ทำไมฉันต้องทำ
‎ก็เพราะฉันช่วยแก้มัดให้เธอแล้วไง
‎อายุปูนนั้นแล้ว นี่ซื่อหรือโง่กันแน่
‎ถ้าฉันแก้มัดให้คุณ
‎คุณก็จะเซ้าซี้ให้ฉันคืนเงินไม่ใช่หรือไง
‎เรื่องนั้นมันก็เรื่องหนึ่งสิ
‎ก็ได้ๆ
‎ฉันจะไม่ทวงเงินก็ได้ รีบมาแก้มัดให้ฉันทีเถอะ
‎พูดจริงเหรอ
‎อือ ฉันจะไม่พูดเรื่องเงินเด็ดขาดเลย
‎ฉันจะเชื่อได้ยังไง
‎ฉันขอสาบานด้วยแม่ของฉันเลย
‎รีบแก้มัดให้ที โอ๊ย หนาว
‎บ้าเอ๊ย โอ๊ย เจ็บ
‎บ้าจริง
‎เดี๋ยวเถอะ มานี่เลยมา
‎เงินฉัน คืนเงินฉันมา คืนมาเลยนะ
‎คืนเงินฉันมา บ้าเอ๊ย
‎จะไม่คืนเงินฉันใช่ไหม บอกให้คืนมาไง
‎บ้าเอ๊ย คืนเงินฉันมานะ
‎ฉันล่ะสงสารแม่ลุงจริงๆ
‎ยัยสารเลว หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ เธอ
‎เธอ หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
‎เวรเอ๊ย
‎เถ้าแก่ครับ ที่นี่ที่ไหนเหรอครับ
‎ยออีโด
‎ยออีโดคือที่ไหนเหรอครับ
‎ใจกลางกรุงโซลครับ
‎เถ้าแก่ครับ มีโทรศัพท์ไหมครับ
‎ผมอยากใช้โทรศัพท์หน่อยครับ
‎แค่ครั้งเดียวครับ
‎ทั้งหมด 2,000 วอนครับ
‎(ตำรวจไซเบอร์: ส่งหมายเรียกแล้ว ‎พี่ซังอู ถ้าโทรมาตอนนี้เราจะไม่ฟ้อง)
‎(คุณโจซังอู เงินกู้ของคุณ… ‎ตำรวจนครบาลโซล: เชิญเข้าร่วมด่วน)
‎ขอบคุณครับ
‎ฮัลโหล
‎ที่รัก
‎อือ ผมได้งานแล้ว
‎ขอโทษทีนะ
‎เถ้าแก่ครับ ขอบคุณครับ
‎ลาก่อนนะครับ
‎เดี๋ยวก่อนครับ
‎- มีค่ารถหรือเปล่าครับ ‎- อะไรนะครับ
‎ไหนว่าบ้านอยู่อันซานไงครับ
‎ค่ารามยอนยังไม่มีจ่ายเลย ‎มีค่ารถกลับบ้านเหรอครับ
‎- เงินน่ะ ‎- ผมไม่มีเงินครับ
‎ผมจะเดินไปครับ
‎เดินจากที่นี่ไปถึงอันซานน่ะเหรอ
‎รอสักเดี๋ยว แล้วนั่งรถเมล์ไปนะครับ
‎ไม่ได้หรอกครับ
‎ผมไม่มีเงินครับ ผมคืนเงินไม่ได้ครับ
‎ผมจะไม่ทวงเงินคืน รับไปเถอะครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณครับ เถ้าแก่
‎ผมไม่ใช่เถ้าแก่ เลิกเรียกผมว่าเถ้าแก่ได้แล้ว
‎ขอโทษครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณนะครับ
‎(ตำรวจ)
‎คุณตำรวจ ผมว่าคุณยังไม่เข้าใจ ‎ความตึงเครียดของสถานการณ์นี้นะครับ
‎คุณครับ
‎ก็คือ คุณจะบอกว่ามีคนประหลาดๆ
‎รวบรวมคนแปลกหน้านับร้อยคนมาลงสนาม
‎ให้พวกเขาเล่นเกมแล้วก็ยิงปืนใส่ ถูกไหมครับ
‎ถูกครับ
‎ไม่ใช่แค่คนสองคนนะครับ
‎แต่พวกเขากราดยิงคนเกิน 200 คนเลยนะครับ
‎เกมนั้นคืออะไรนะครับ
‎เออีไอโอยู หยุดครับ
‎เออีไอโอยู หยุดที่เด็กเล่นกันน่ะนะ
‎ใช่ครับ
‎คือให้ผู้ใหญ่เล่นกันใช่ไหมครับ
‎ก็ใช่น่ะสิครับ
‎- แล้วพอจับได้ว่าใครขยับก็ยิงเลยเหรอครับ ‎- จะให้พูดซ้ำอีกกี่หนครับ
‎คุณครับ แล้วที่นั่นคือที่ไหนล่ะครับ ‎ที่คนพวกนั้นโดนฆ่าน่ะ
‎ก็ผมโดนวางยาสลบแล้วโดนพาตัวไป ‎ผมเลยไม่รู้ว่าคือที่ไหนน่ะสิ
‎งั้นพวกคนที่สั่งการล่ะครับ
‎พวกนั้นสวมหน้ากากกันหมด
‎งั้นคุณออกมาจากที่นั่นได้ไงครับ
‎คืองี้ ผู้เล่นทุกคนลงคะแนนโหวตกัน
‎แล้วคนที่อยากออกมาก็มีมากกว่า…
‎สรุปก็คือ พอเหยื่อบอกว่า "เราอยากออกไป"
‎พวกฆาตกรก็เลยบอกว่า ‎"ได้ครับ ออกไปเลยครับ" งี้เหรอ
‎ใช่ครับ
‎แล้วตอนแรกคุณไปที่นั่นทำไมครับ
‎คือว่า…
‎พวกเขาบอกว่าถ้าเล่นเกมแล้วจะให้เงิน
‎เงินเหรอครับ
‎ครับ เห็นว่าจะให้หลายหมื่นล้านเลย
‎เอาล่ะ ดังนั้น ถ้าจะให้สรุปที่คุณพูดมาก็คือ
‎จู่ๆ ก็มีคนมาเสนอว่าถ้าคุณเล่นเกม ‎จะให้เงินหลายหมื่นล้าน คุณเลยตามไป
‎พวกเขาให้คุณเล่นเออีไอโอยู หยุด
‎พอใครโดนจับได้ก็สาดกระสุนใส่
‎แต่คุณบอกว่าคุณอยากออกไป ‎พวกเขาเลยให้คุณออกมา
‎และคุณก็ไม่รู้จักหน้าตาคนพวกนั้น ‎แถมไม่รู้ด้วยว่าที่นั่นคือที่ไหน
‎แบบนี้ถูกไหมครับ
‎ครับ
‎ชื่อสกุลคุณล่ะครับ
‎ผมชื่อซองกีฮุน อาศัยอยู่ที่ย่านซังมุนครับ
‎คุณซองกีฮุน คุณมีผู้ปกครองไหมครับ
‎ถ้าต้องการความช่วยเหลือ ‎เราติดต่อหน่วยงานทางการแพทย์ให้ได้นะครับ
‎ผมเป็นประชาชนที่จ่ายภาษีจากย่านซังมุนนะ ‎เห็นผมเป็นตัวอะไร
‎นี่คือนามบัตรที่ไอ้พวกนั้นให้มา ‎โทรไปหาพวกนั้นแล้วสืบซะเลยสิ
‎ฮัลโหล
‎ครับ ขอโทษที่รบกวนตั้งแต่เช้านะครับ
‎คือว่า ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
‎- ใครคะ ‎- อ้อ ครับ
‎ขอโทษทีนะครับ
‎แต่ผมพอจะเล่นเกมได้ไหมครับ
‎เกมเหรอคะ
‎ครับ คือผมเล่นเกมเก่งพอตัวนะครับ
‎คุณสั่งให้ผมเล่นเกมอะไรก็ได้เลย
‎- แล้วผมจะพยายาม… ‎- โทษทีนะคะ
‎เป็นใครคะถึงโทรมาพูดจาเลอะเทอะตั้งแต่เช้า
‎ถ้าอยากเล่นเกมนัก ‎ก็ไปเล่นที่ร้านเน็ตคนเดียวซะสิ ไอ้โรคจิต
‎ก็คุณโทรผิดเบอร์เองนี่
‎- อย่าทำแบบนี้สิ ปล่อยนะ ‎- ขอโทษครับ กลับบ้านไปเถอะครับ
‎คุณโทรไปถูกแล้วแน่เหรอ ‎ไม่ใช่ว่าโทรผิดเบอร์หรือไง
‎รอก่อนเถอะ
‎ผมจะโทรแล้วส่งให้คุณเองเลย
‎เบอร์ที่ผมเคยโทรไปหาครั้งก่อน ‎มันยังอยู่ในเครื่อง
‎บ้าเอ๊ย
‎เลขหมายที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการค่ะ
‎กรุณาต่อสายใหม่ หลังตรวจสอบอีกครั้งค่ะ
‎เลขหมายที่ท่านเรียกไม่มีอยู่ในระบบ
‎กรุณาตรวจสอบหมายเลข…
‎ใครครับ คนเมาเหรอครับ
‎ก็แค่คนบ้าน่ะ
‎วันนี้วุ่นวายชะมัด
‎ตั้งสติสักที จะมาที่นี่ทั้งชาติเลยหรือไง
‎ผมไปนะครับ ตั้งใจทำงานนะครับ
‎ตั้งใจทำงานนะครับ
‎แม่
‎ผมกลับมาแล้วครับ
‎อะไร…
‎แม่
‎อะไรกันเนี่ย
‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ ‎กรุณาฝากข้อความเสียง…
‎ยายแก่หายไปไหนกันนะ ประตูก็เปิดทิ้งไว้
‎ซังอู
‎ทำอะไรอยู่ตรงนี้
‎เป็นเพราะหนี้นายเหรอ
‎นี่ ความภาคภูมิใจแห่งย่านซังมุน ‎อัจฉริยะที่เกิดและโตที่นี่
‎โจซังอูหัวกะทิของคณะบริหารธุรกิจ ม.โซล ‎จะกังวลอะไรนัก
‎หาเงินใหม่ก็ได้นี่
‎ไปบอกแม่ให้หมดแล้วก็เริ่มต้นใหม่ซะ
‎ให้ผมหาใหม่เหรอ
‎หกพันล้านเนี่ยนะ
‎หกพันล้านเหรอ
‎เดี๋ยวสิ ไหนว่า 600 ล้านไง
‎บางเรื่องพวกนั้นก็ไม่รู้
‎นายเล่นหุ้นทั้งที่ทำงานบริษัทหลักทรัพย์เหรอ
‎ก็ไม่ใช่หุ้นใหญ่อะไรหรอก
‎ผมลงทุนในฟิวเจอร์สน่ะ
‎"อนาคต" เหรอ
‎ทุ่มเงินกับอนาคตขนาดนั้นเลยเหรอ
‎นายทำไปเพื่อใคร ‎ถึงได้ทุ่มเงินกับอนาคตขนาดนั้น
‎- มีแฟนหรือไง ‎- ไม่ใช่ "ฟิวเจอร์" แบบนั้น
‎มีเรื่องให้ใช้ก็แล้วกัน
‎เฮ้อ ให้ตายสิ
‎แค่ยื่นเรื่องเป็นบุคคลล้มละลาย ‎หรืออะไรแบบนั้นไม่ได้เหรอ
‎ได้ยินมาว่าถ้าทำแบบนั้น ‎ก็ไม่ต้องจ่ายหนี้คืนก็ได้นะ
‎มันไม่ใช่แค่ของผม แต่ผมเอาของแม่ไปค้ำด้วย
‎รวมถึงบ้าน
‎แล้วก็ร้านแม่ ทุกอย่างเลย
‎ฮัลโหล
‎ครับ ผมเองครับ
‎อะไรนะครับ
‎(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน 24 ชั่วโมง)
‎ท่านเป็นเบาหวานครับ
‎ปล่อยเอาไว้นานจนเกิดโรคแทรกซ้อนด้วยครับ
‎ขนาดนี้แล้วท่านน่าจะเจ็บมากแท้ๆ
‎คุณไม่ทราบเหรอครับ
‎แค่รักษาก็ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‎ในกรณีร้ายแรงที่สุด ก็อาจจะต้องตัดขาครับ
‎ตอนนี้ให้ท่านแอดมิตก่อน ‎แล้วเฝ้าดูอาการขณะรับการรักษานะครับ
‎แม่
‎แม่จะไปไหนล่ะ หมอบอกให้แม่แอดมิตไง
‎ฉันไม่เป็นไร
‎จะไม่เป็นไรได้ไง
‎เดินให้ดียังทำไม่ได้เลย
‎ช่างเถอะน่า
‎แกไม่กลับบ้านกลับช่องตั้งหลายวัน ‎เอาแต่เที่ยวเตร่ไปทั่ว
‎พอทีนี้จะโผล่มาทำตัวเป็นลูกกตัญญูหรือไง
‎แม่ ทำไมทำตัวงี่เง่าแบบนี้
‎ถ้าไม่รักษา ได้เป็นเรื่องใหญ่แน่นะ
‎แล้วจะทำยังไง ถ้าฉันนอนอยู่แบบนั้น
‎ใครจะเป็นคนจ่ายค่าเช่าบ้านล่ะ
‎อีกอย่าง แกรู้ไหมว่า ‎ค่าแอดมิตหนึ่งวัน ไหนจะค่ายารักษา
‎มันตั้งเท่าไรน่ะ
‎แม่มีประกันอยู่ไง ประกันน่ะ
‎ว่าไงนะ "ประกัน" เหรอ
‎แกจำไม่ได้เหรอ
‎แกยกเลิกทุกอย่าง แล้วเอาเงินไปใช้หมดแล้วไง
‎ช่วยตั้งสติสักทีเถอะ
‎ให้ตายสิ
‎กีฮุน
‎แม่คนนี้เหนื่อยแล้ว
‎ฉันเหนื่อย ฉันอยากพอแค่นี้แล้ว
‎พอได้แล้ว
‎ให้ตายสิ ผมจะหาเงินมาให้เอง
‎แค่หาเงินมาได้ก็สิ้นเรื่องแล้วไหม
‎ครับ แม่
‎ตอนนี้ผมกำลังไปที่หอพักครับ
‎คงไม่มีอะไรหรอกครับ
‎บางครั้งพี่เขาก็ไม่ค่อยรับสายอยู่แล้วนี่ครับ
‎ผมจะโทรหาทุกคนที่น่าจะรู้ว่าพี่เขาอยู่ไหน
‎แล้วถ้ายังติดต่อไม่ได้อีก
‎พรุ่งนี้ผมจะแจ้งความคนหายเองครับ
‎โธ่ ผมเป็นตำรวจเกาหลีนะครับ
‎ผมจะตามหาพี่เองครับ
‎ครับ แม่ ไม่ต้องกังวลมากไปนะครับ
‎(หอพักไซเบอร์)
‎พี่เขาไม่กลับมานานแค่ไหนแล้วครับ
‎คือว่าฉันก็ไม่ได้เช็กทุกวันนะ
‎แต่วันที่เขาต้องจ่ายค่าเช่าคือสัปดาห์ก่อนค่ะ
‎ตั้งแต่นั้นฉันก็แวะมาดูทุกวัน
‎แต่เขาก็ไม่กลับมาเลย แถมไม่รับโทรศัพท์ด้วย
‎เอ่อ…
‎ว่าแต่ค่าเช่าหอพัก…
‎ไม่งั้น คุณก็ต้องเก็บข้าวของ ‎ของเขาออกไปเลยนะ
‎ผมขอดูก่อน แล้วจะจ่ายค่าเช่าให้ครับ
‎งั้นเชิญดูตามสบายเลยค่ะ
‎("ทฤษฎีแห่งความปรารถนา" ฌาคส์ ลากอง ‎เรอเน มากริต)
‎คนเมาเหรอครับ
‎ก็แค่คนบ้าน่ะ
‎วันนี้วุ่นวายชะมัด
‎เด็กๆ จ๊ะ มากินไอศกรีมกัน
‎เย่ ไอศกรีม
‎ทำไมล่ะ นายบอกว่าอยากกินไอศกรีมนี่
‎หน้าไปโดนอะไรมา
‎ทะเลาะกับเพื่อนๆ มาเหรอ
‎ถ้านายยังเอาแต่เงียบแบบนั้น พี่จะไปแล้วนะ
‎ผมไม่อยากอยู่ที่นี่
‎ไหนพี่บอกว่าเดี๋ยวจะพาแม่มาไง
‎ไหนว่ารออีกหนึ่งเดือนแล้วพอแม่มา
‎จากนั้นเราจะได้อยู่ด้วยกันไง
‎ชอล
‎- เรื่องนั้น… ‎- เด็กทุกคนบอกว่าพี่โกหก
‎บอกว่าผมไปจากที่นี่ไม่ได้หรอก
‎บอกว่าพี่จะทิ้งผมไว้ที่นี่
‎ไม่ใช่นะ
‎พ่อกับแม่จะต้องมาแน่
‎พี่จะทำให้มันเป็นแบบนั้นเอง
‎ปีหน้าเราจะได้ใช้ชีวิต ‎อยู่ในบ้านหลังเดียวกันแน่นอน
‎นายรู้จักพี่ใช่ไหม
‎รู้ใช่ไหมว่าพี่รักษาสัญญาเสมอ
‎อ๋อ ตาเออีไอโอยู หยุดนั่นน่ะเหรอ
‎ว่าแต่ สายสืบฮวังจะอยากรู้ชื่อเจ้าบ้านั่นไปทำไม
‎อ้อ เมื่อวานผมเห็นเขาผ่านๆ
‎พอมาคิดดู เขาเหมือนคนเคยรู้จักน่ะครับ
‎งั้นเหรอ
‎เขาชื่ออะไรแล้วนะ
‎ซองอะไรสักอย่างที่อยู่ย่านซังมุน
‎ซองกีฮุนครับ
‎ซองกีฮุนที่อยู่ย่านซังมุน
‎จริงด้วย ซองกีฮุน
‎รู้จักเขาแน่เหรอ
‎ครับ น่าจะใช่นะครับ
‎ช่วยบอกที่อยู่เขามาหน่อยได้ไหมครับ
‎อ้าว อาลี ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‎อ้าว อาลี
‎- ทำไมไม่รับสายผมครับ ‎- นายโทรมาเหรอ
‎ไม่เห็นรู้เลย
‎ทำไมล่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ
‎เถ้าแก่ จ่ายค่าจ้างที่ค้างมาเลยครับ
‎นี่ ต้องให้ฉันบอกกี่ครั้ง
‎ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน นายก็รู้ว่าสถานการณ์บริษัท…
‎ผมไม่ได้รักษานิ้วผมเลยนะครับ ‎ค่ารักษาพยาบาลผมก็ไม่ได้ครับ
‎ผมจะกลับบ้านเกิดแล้วครับ
‎ได้โปรดคืนเงินมาเถอะครับ
‎ให้ตาย ไปถามเด็กๆ ข้างนอกดูสิ ‎ว่าพวกนั้นได้เงินเดือนกันไหม
‎ฉันต้องมีเงินก่อนถึงจะจ่ายได้ไง ไอ้นี่
‎นี่ ฉันก็ปวดไปทั้งร่างแล้วเหมือนกัน
‎แต่ก็ไปโรงพยาบาลไม่ได้เพราะไม่มีเงิน
‎เถ้าแก่บอกแล้วว่าจะจ่ายเงินนี่ครับ
‎จ่ายเงินให้ผมเถอะครับ ‎มันผ่านมาหกเดือนกว่าแล้วนะครับ
‎เฮ้อ ไอ้บ้านี่มันจริงๆ เลย
‎นี่ ไว้คุยกันทีหลังนะ วันนี้ฉันยุ่งนิดหน่อย
‎เถ้าแก่ ผมขอเงินนะครับ
‎เถ้าแก่ ให้เงินผมเถอะครับ
‎กล้าดียังไงมาจับฉัน ไอ้สารเลวนี่
‎อย่ามาด่าฉันนะเว้ย
‎ไอ้บ้านี่ ชักจะมากไปแล้วนะ
‎แกมีเงินอยู่นี่
‎- ไอ้เลวนี่ ‎- เงินฉัน
‎ปล่อยฉัน ไอ้บ้าเอ๊ย
‎เอาเงินฉันมา
‎เฮ้ย อย่าหนีนะ
‎(หนุ่มใต้ สาวเหนือ)
‎ถึงฉันจะเข้าใจสถานการณ์ของเธอดีก็เถอะ
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎มันไม่มีวิธีตามหาพวกนายหน้า ‎ที่เชิดเงินหนีไปหรอกนะ
‎เธอไม่ได้เป็นเหยื่อแค่คนเดียวนี่
‎บางคนถึงขั้นบุกไปเมืองตานตงด้วยตัวเอง ‎เพื่อจะจับพวกมัน
‎สุดท้ายก็โดนตำรวจจีนรวบตัว
‎จนเกือบถูกลากกลับเกาหลีเหนือนะ
‎งั้นไม่มีหนทางอื่นเลยเหรอคะ
‎ก็ต้องจ้างนายหน้ารายอื่นน่ะสิ
‎แต่เธอเองก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่า ‎มันต้องเริ่มต้นใหม่อีกรอบ…
‎เท่าไรคะ
‎อย่างแรกเลย ‎ก็ต้องเริ่มจากหาที่อยู่ของพ่อแม่เธอใหม่
‎อีกอย่าง เดี๋ยวนี้การรักษาชายแดน ‎ก็คุมเข้มขึ้นมาก
‎ค่าใช้จ่ายที่จะช่วยพ่อแม่เธอ ‎ข้ามแม่น้ำมาก็เลยสูงขึ้น
‎ก็แล้วมันเท่าไรล่ะ
‎อย่างน้อยๆ …
‎เธอก็ต้องมีมากกว่า 40 ล้านวอน
‎สี่สิบล้านเหรอ
‎อันนั้นแค่ค่าใช้จ่ายเพื่อพาไปจีนเองนะ
‎ถ้าจะให้พามาทางใต้อีก…
‎โอ๊ย ร้อน
‎โอ๊ย ร้อนโว้ย บ้าจริง
‎คราวก่อนฉันก็อุตส่าห์เชื่อใจแกแล้วให้เงินไป
‎ฉันเสี่ยงชีวิตเพื่อหาเงินนั่นมา
‎นี่
‎ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ฉันก็ไม่รู้จริงๆ ‎ว่าไอ้พวกนั้นจะเชิดเงินหนีไป
‎สาบานเลย
‎เงินน่ะ
‎ฉันจะหามาให้
‎แต่ถ้าหลอกฉันอีก
‎คราวหน้าฉันจะปาดคอแกแน่
‎เข้าใจไหม
‎อือ
‎โอ๊ย ร้อน
‎(ร้านขายปลาซังอู)
‎ลูกกินข้าวปลาอิ่มดีใช่ไหม
‎อือ ผมกินดีอยู่ดี เพราะงั้นแม่ไม่ต้องห่วง
‎อาหารอเมริกันน่าจะไม่ถูกปากลูกนะ ‎ลูกกินอะไรล่ะ
‎ไม่เป็นไรเลยแม่ ‎ที่นี่มีร้านอาหารเกาหลีเยอะแยะ
‎งั้นเหรอ โล่งอกไปนะ
‎เมื่อไหร่จะกลับมาล่ะ
‎งานมันยืดเยื้อนิดหน่อย ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเลย
‎- คงจะอีกสักพัก ‎- นั่นสิ
‎ลูกชายแม่คงเหนื่อยแย่เลย
‎แม่ครับ
‎อือ ว่าไง
‎ป้าคะ
‎เอาปลาหมึกสำหรับลวกกินสามตัวค่ะ
‎ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ
‎ซังอู มีลูกค้ามาน่ะ
‎ลูกน่ะ ขากลับไม่ต้องซื้ออะไรมาล่ะ
‎แม่ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้นแหละ เข้าใจไหม
‎เข้าใจแล้ว
‎ดีแล้ว กินข้าวให้ครบทุกมื้อ ‎แล้วก็สวมเสื้อผ้าให้อุ่นๆ นะ
‎ลูกแม่ ไว้ค่อยคุยกันนะ รักนะเจ้าลูกชาย
‎รับปลาหมึกเหรอคะ
‎ให้ตายสิ เจ้าลูกคนนี้ไปเมืองนอกทีไร
‎ก็ซื้ออะไรกลับมาให้แม่อยู่เรื่อย
‎ลูกชายคงกตัญญูน่าดูสินะคะ
‎แกจบจากม.โซลค่ะ
‎คณะบริหารธุรกิจ
‎ตายแล้ว คณะบริหารธุรกิจจากม.โซลเหรอคะ
‎มันสมองก็ดี หน้าตาก็หล่อเหลานะคะเนี่ย
‎แต่งงานหรือยังคะ
‎ยังไม่ได้แต่งเลยค่ะ
‎ปีนี้อายุเท่าไรล่ะ
‎ให้ฉันเป็นแม่สื่อให้ไหมคะ
‎แต่ลูกชายฉันมาตรฐานสูงนะ
‎ขอโทษนะครับ
‎ใช่แม่ของคุณโจซังอูหรือเปล่าครับ
‎ค่ะ โจซังอูคือลูกชายฉันเองค่ะ
‎ตอนนี้คุณโจซังอูอยู่ที่ไหนครับ
‎แกไปดูงานที่อเมริกาน่ะค่ะ
‎- มีอะไรเหรอคะ ‎- เราคือตำรวจนะครับ
‎คุณโจซังอูถูกออกหมายจับ
‎ข้อหายักยอก ปลอมแปลงเอกสารส่วนตัว ‎และฝ่าฝืนกฎหมายการเพิ่มโทษ
‎อาชญากรรมทางการเงินเป็นพิเศษครับ
‎คะ
‎จับใครนะคะ
‎โธ่ คุณสายสืบทั้งหลายคะ ‎คงจะเข้าใจอะไรผิดกันอยู่แน่เลย
‎ลูกชายฉัน แกไม่ใช่เด็กที่จะ ‎ทำผิดกฎหมายหรอกค่ะ
‎ถ้าคุณติดต่อลูกชายได้ ‎ก็บอกให้เขาไปรายงานตัวที่สน.ทีนะครับ
‎ถ้ายังเอาแต่หลบหนีแบบนี้
‎ในอนาคตเขาจะเสียเปรียบ ‎ในการพิจารณาคดีนะครับ
‎ใครครับ
‎(เวลา: เที่ยงคืน 23 มิถุนายน ‎สถานที่: ที่เดียวกับก่อนหน้านี้)
‎ไปเอาเงินนี่มาจากไหน
‎อาลี คุณไปเอาเงินนี่มาจากไหน
‎ฟังผมให้ดีนะ
‎ไปซื้อตั๋วเครื่องบินรอบที่ไวที่สุด ‎ให้คุณกับลูกกลับบ้านไปก่อน
‎แล้วคุณล่ะ
‎ทั้งสองคนไปกันก่อนเลย
‎พอเสร็จงานแล้ว ผมจะรีบตามไปทันที
‎คุณมีปัญหาอะไรใช่ไหม ใช่ไหมล่ะ
‎อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย
‎รีบเก็บข้าวของ แล้วไปจากที่นี่ซะ
‎หวังว่าคุณจะเข้าใจสถานการณ์ของผมนะ
‎ผมรักคุณกับลูกนะ
‎ฉันมีเงินซะที่ไหนล่ะ
‎(ร้านเบียร์สดฮีลลิง)
‎ขอยืมสักสามล้านน่า
‎ฉันจะคืนให้ภายในสองเดือนเลย
‎นายไม่ควรมาคุยเรื่องเงินกับเพื่อนนะ
‎นายก็รู้สถานการณ์ฉันอยู่แก่ใจ
‎ฉันรู้น่า
‎ถ้ามันไม่เหลือบ่ากว่าแรง ฉันจะขอนายเหรอ
‎ถ้ามันจำเป็น ฉันจะทำงานส่งของที่นี่เลย
‎ส่งของบ้าบออะไรล่ะ ไอ้เบื๊อกนี่
‎ดูในร้านฉันสิ จะจ่ายค่าเช่ายังยากเลย
‎ถ้างั้นฉันจะจ่ายคืนภายในหนึ่งเดือน
‎ถ้าฉันทำทั้งรับจ้างขับรถ ‎แล้วก็ส่งของ เดือนเดียวก็คืนได้ละ
‎นี่
‎หมอบอกให้แม่ฉันเข้ารับการผ่าตัดทันที แต่ว่าฉัน…
‎ที่รัก
‎กลับเข้าไปข้างในได้แล้ว
‎เดี๋ยวผมเข้าไป
‎บอกให้เข้าไปเดี๋ยวนี้ไง หยุดสูบบุหรี่ด้วย
‎สวัสดีครับ
‎- คุณกีฮุน ‎- ครับ
‎จะมายืนสูบบุหรี่อยู่หน้าร้านชาวบ้านเขาไม่ได้สิคะ
‎อ้อ ครับ
‎นาย…
‎อ้าว คุณตา
‎นายใช่ไหม
‎ผู้เล่น 456
‎ครับ
‎ใช่แล้วครับ
‎ว่าแต่ นายมาอยู่แถวนี้ได้ยังไง
‎ผมอาศัยอยู่แถวนี้ครับ
‎อ๋อ
‎คุณตาก็อยู่แถวนี้เหรอครับ
‎เปล่าหรอก
‎ฉันมีคนรู้จักอยู่แถวนี้น่ะ
‎ตอนนี้ฉันยังไม่มีที่ไปน่ะ
‎ก็เลยมารบกวนเขาอยู่พักหนึ่ง
‎โธ่เอ๊ย
‎นั่งพักสักครู่ไหมครับ
‎อือ
‎ไม่น่าเชื่อเลยครับว่าจะเจอคุณตาที่นี่
‎ก็นั่นน่ะสิ
‎สงสัยเรา…
‎คงจะมีชะตาต้องกันล่ะมั้ง
‎เฮ้อ
‎เอ่อ ดื่มสักหน่อยไหมครับ
‎อือ เอาสิ
‎จริงสิ
‎ตรงนี้จะไม่เป็นไรเหรอครับ ‎ดื่มเหล้าได้เหรอครับ
‎ไม่เป็นไร
‎โธ่ นี่…
‎ไม่มีกับแกล้มเลย ทำไงดี
‎รอเดี๋ยว
‎(รามยอน)
‎เดี๋ยวครับ
‎คุณตาจะไม่เป็นไรเหรอครับ ‎ว่าแต่นี่ดื่มเยอะไปแล้วไหมครับ
‎ไม่เป็นไรน่า
‎ฉัน…
‎ตัดสินใจว่าจะกลับไปอีก
‎กลับไปที่ไหนครับ
‎ที่นั่นน่ะเหรอครับ
‎ยังไงซะ
‎ฉันก็คงอยู่ได้อีกไม่นาน
‎ฉันไม่อยาก…
‎นั่งรอวันตายไปวันๆ แบบนี้
‎ใครจะไปรู้
‎ฉันอาจจะเป็นอันดับหนึ่งที่นั่นก็ได้
‎ตอนนั้น ที่เล่นเออีไอโอยู หยุด
‎ฉันก็ไปถึงก่อนนายด้วยนะ
‎แต่ยังไงที่นั่นก็…
‎พอออกมาข้างนอกแล้ว
‎ฉันก็คิดได้ว่าคำพูดของคนพวกนั้น ‎มันถูกต้องทุกอย่าง
‎ที่นี่น่ะ ยิ่งกว่านรกซะอีก
‎ลูกพี่ด็อกซู
‎ทำไมมาสายแบบนี้
‎ผมจะออกมาอยู่แล้ว ‎แต่ว่าพวกลูกค้าขี้เมาในร้านมันทะเลาะกัน
‎ลูกพี่ก็รู้นี่ครับ
‎คืนวันศุกร์ทีไร ก็มีไอ้พวกเมาเรื้อนโผล่มาทุกที
‎เงินล่ะ
‎มันฉุกละหุก ผมก็เลยหามาได้แค่นี้ครับ
‎ถ้าได้เงินหลังสุดสัปดาห์แล้ว ‎จะเอามาให้อีกครับ
‎จะว่าไป ผมได้ยินว่านายใหญ่กำลังตามหาพี่อยู่
‎เลยส่งเด็กไปที่อินชอนกับอิลซานเพียบเลย
‎ที่ผ่านมาไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนมาครับ
‎เรื่องนั้นฉันพูดตรงนี้ไม่ได้
‎เอารถมาใช่ไหม
‎ครับ ทางนี้ครับ
‎จะบอกว่าอันนี้คือบัตรเชิญไปที่ ‎"เออีไอโอยู หยุด" นั่นเหรอครับ
‎ใช่
‎พวกนั้นส่งมาให้ฉันเมื่อวาน
‎ดูเหมือนมันใกล้จะเริ่มใหม่เร็วๆ นี้
‎เพราะฉะนั้น แกไปรวบรวมเด็กๆ ‎มาให้ได้มากที่สุดภายในวันอังคาร
‎หาปืนไว้สักสองสามกระบอกด้วย
‎- ปืนเหรอครับ ‎- ไอ้พวกนั้นมีปืน
‎แต่ว่า มีแค่คนเดียวที่มารับส่งเรา
‎เราจะเล่นงานไอ้พวกหน้ากากนั่น
‎แล้วก็บุกไปที่รังของพวกมัน
‎คือว่า สมมติว่าเรื่องที่ลูกพี่พูดมา ‎ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง…
‎ไอ้สันขวาน ไม่ใช่สมมติว่าจริง ‎แต่มันคือเรื่องจริงเว้ย
‎ขอโทษครับ
‎ไอ้พวกนั้นมันเก็บเงินหลายหมื่นล้าน ‎อยู่ในกระปุกหมู
‎ถ้าเราแทงข้างหลังมันได้ถูกจุด
‎ก็บอกลางานที่ต้องหากินกับการรับมือ ‎กับไอ้พวกขี้เมาในร้านเหล้าได้เลย
‎แต่ลูกพี่ครับ
‎ตอนนี้พวกเด็กๆ ลือไปทั่วแผ่นดินอินชอนว่า ‎ที่ลูกพี่หายต๋อมไป
‎เพราะมีปัญหาเรื่องเงินกับนายใหญ่
‎ตอนนี้ผมคงพูดหว่านล้อมพวกเด็กๆ ไม่ได้แล้ว
‎ไอ้เวรนี่ ก็บอกว่าจะขโมยจากพวกนั้น ‎แล้วเอามาคืนให้หมดไง
‎ลูกพี่
‎ว่าแต่ลูกพี่เสียเงินที่กาสิโน ‎ในฟิลิปปินส์ไปเท่าไรเหรอครับ
‎แกรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‎ลูกพี่ เพราะงี้ไงเราถึงควรโกหกแต่พองาม
‎ไอ้บ้านี่ ประสาทเสียไปแล้วเหรอ
‎ด็อกซู
‎"ด็อกซู" เหรอ
‎ไอ้หน้าโง่
‎พวกเด็กๆ จากบ่อนที่ฟิลิปปินส์ถ่อกันมาถึงที่นี่
‎เพื่อมาเอาตับ ไต แล้วก็ลูกตาแก ‎กลับไปแทนหนี้ที่แกก่อไว้ไงล่ะ
‎แกบรรลัยแล้ว ไอ้โง่เอ๊ย
‎เฮ้ย ยินดีต้อนรับสู่เกาหลี
‎ยินดีต้อนรับ
‎ฉันฆ่าด็อกซูแล้ว
‎มาสิ
‎มาเลย ไอ้พวกประสาทเอ๊ย
‎- เฮ้ย ‎- ไป ฆ่าด็อกซูซะ
‎จับมันไว้
‎เงินเหรอ
‎อือ
‎เท่าไรล่ะ
‎ก็สักประมาณ…
‎สองล้านวอน
‎สองล้านวอนเหรอ
‎อือ
‎คุณไม่คิดว่าตัวเองทำเกินไปหน่อยเหรอ
‎คุณเคยจ่ายค่าทำขวัญ ‎หรือค่าเลี้ยงดูลูกให้ฉันสักแดงไหม
‎กล้าดียังไงมาขอยืมเงินจากฉันอีก
‎ผมขอโทษนะ
‎ผมทำไปเพราะค่ารักษาแม่น่ะ
‎ท่านป่วยเป็นอะไร
‎อาการโรคเบาหวานหนักขึ้น
‎ก็เลยต้องผ่าตัดน่ะ
‎ฉันไม่มีเงินหรอก
‎เราเองก็ขัดสนเหมือนกัน
‎ผมขอร้องล่ะ
‎ยังไงแม่ผมก็เคยทำดีต่อคุณนะ
‎ถ้าไม่จนตรอกจริงๆ ผมจะมาหาคุณเหรอ
‎ผมจะคืนเงินแน่นอน
‎ฉันไม่มีเงินหรอก
‎เงินที่ใช้กินใช้อยู่ก็ได้จากพ่อเด็กเหมือนกัน
‎ถ้างั้นก็ช่วยบอกเขาหน่อย…
‎จะบ้าเหรอ
‎นี่
‎จะให้ฉันบอกเขาว่าขอเงินไปทำอะไรล่ะ หือ
‎ไปเลย ไป
‎- นี่ ‎- พ่อเด็กใกล้จะกลับมาแล้ว
‎นี่
‎ทำไมคุณเอาแต่เรียกหมอนั่นว่า "พ่อเด็ก" ล่ะ
‎พ่อกายองคือผมนะ
‎อะไรนะ พ่องั้นเหรอ
‎คุณเคยทำอะไรเพื่อลูกบ้าง ‎คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์เป็นพ่อแกเหรอ
‎วันที่กายองเกิดมา คุณได้อยู่ข้างๆ ฉันไหม
‎ก็วันนั้น…
‎คุณก็รู้ดีนี่ ว่าผมไปไม่ได้
‎เพื่อนร่วมงานผมหมดสติไป…
‎ฉันก็หมดสติไปเหมือนกัน
‎วันนั้นฉันแทบจะคลานไปโรงพยาบาลคนเดียว
‎ถ้าช้ากว่านั้นอีกสักนิด กายองก็คงตายไปแล้ว
‎วันนั้นเพื่อนร่วมงานผมตาย ตายต่อหน้าต่อตาผม
‎เขาไม่ได้ไปโรงพยาบาลด้วยซ้ำ เขาตายไปเลย
‎ที่รัก เรากลับมาแล้ว
‎กลับมาเร็วจัง
‎พ่อ
‎แม่จ๋า
‎เขาผ่านมาแถวนี้ ‎ก็เลยแวะมาหากายองแป๊บหนึ่งน่ะ
‎ในเมื่อเห็นหน้ากายองแล้ว งั้นผมไปนะ
‎- จะกลับแล้วเหรอครับ ‎- ครับ ผมมีประชุมด่วนน่ะครับ
‎กายอง พ่อไปก่อนนะ
‎- ไว้พ่อมาหาอีกนะ ‎- อือ
‎ทำแบบนี้ครับ
‎หมอนั่นมาทำไมอีก
‎- ทำไมให้เข้ามาถึงในบ้านล่ะ ‎- ขอโทษนะ
‎ฉันกลับมาจากร้านขายของชำ ‎แล้วเขาก็รออยู่ที่หน้าประตู
‎คุณครับ
‎อะไรครับ
‎ไหนว่าต้องการเงินไงครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ผมจะจ่ายคืนให้ได้เลยครับ
‎ไม่ต้องคืนก็ได้ครับ
‎แต่ว่า
‎ผมไม่อยากให้คุณมาเจอครอบครัวผมอีกครับ
‎กายองกำลังทุกข์ใจมากครับ
‎เราจะต้องไปอเมริกากันอยู่แล้ว ‎แต่ถ้าคุณยังโผล่หน้ามาแบบนี้…
‎ไอ้ชาติชั่วนี่
‎แกคิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้หรือไง
‎พ่อ
‎คุณซองกีฮุนครับ
‎ครับ
‎ผมฮวังจุนโฮจากสน.โดบงครับ
‎ไม่นานมานี้คุณมาแจ้งความ ‎ที่ป้อมตำรวจใช่ไหมครับ
‎บอกว่ามีคนลักพาตัวคนอื่นไป ‎แล้วให้พวกเขาเล่นเกมกัน
‎และที่นั่นก็…
‎มีคนโดนฆ่าตายด้วย
‎อ๋อ เรื่องนั้นผมแค่แต่งขึ้นน่ะครับ
‎ผมเมาแล้วก็เบื่อๆ ก็เลยแต่งเรื่องเล่นครับ
‎นามบัตรที่คุณซองกีฮุนมีอยู่
‎พี่ผมก็มีเหมือนกันครับ
‎ตอนนี้พี่ผมหายสาบสูญครับ
‎ผมแค่เห็นว่ามันตกอยู่บนถนน ‎ก็เลยหยิบขึ้นมาใส่กระเป๋าไว้ครับ
‎คุณซองกีฮุนครับ
‎ช่วยผมทีนะครับ
‎ผมต้องตามหาพี่ชายครับ
‎ขอโทษทีนะครับ
‎แต่ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ในสภาพ ‎ที่จะช่วยใครได้ทั้งนั้นครับ
‎(มหาวิทยาลัยฮันลิม ‎โรงพยาบาลใจอุทิศฮันกัง)
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์