ODCINEK 35
Zaczynamy pierwsze tegoroczne zebranie członków gangu Tokio Manji!
PIERWSZE POKOLENIE TOKIO MANJI
Toman od dawna walczy z Czarnym Smokiem,
ale zawarliśmy rozejm.
Niestety nie przetrwał z powodu sporu między braćmi,
wicekapitanem II dywizji, Hakkaim Shibą, a dowódcą Czarnego Smoka, Taiju Shibą.
Ale dzięki niezależnym działaniom dwóch liderów pierwszej dywizji,
kapitana drugiej dywizji Mitsuyi, i w końcu Mikeya i moim,
pokonaliśmy Taiju Shibę i całego Czarnego Smoka.
Niektórzy członkowie chcieliby powiedzieć wam kilka słów na ten temat.
Zacznie Hakkai Shiba.
Wystąp!
Wszystko zaczęło się od mojego egoistycznego kłamstwa.
By je utrzymać,
wciągnąłem w to własną rodzinę, Toman.
To zaszło za daleko
i zaczęła się wojna między Tomanem a Czarnym Smokiem.
To moja wina.
Wszystkich was…
przepraszam.
Hakkai.
O co chodzi?
Nie rozumiem.
Co to za kłamstwo?
Nie przejmuj się, Hakkai.
To, co rodzi konflikt…
po wszystkim nie ma już znaczenia.
Poza tym pokonaliśmy Czarnego Smoka. Wszystko dobrze się skończyło.
Prawda, chłopaki?
Zgadza się.
Hakkai, podnieś głowę.
Nic z tego nie rozumiem, ale przeprosiłeś, więc spoko.
Jest dobrze.
Całe szczęście.
Chłopaki…
Hakkai.
Pozostaniesz wicekapitanem drugiej dywizji Tomanu.
Zgadzacie się, co?
- Tak! - Tak!
- Hakkai! - Hakkai!
Warto było walczyć z Czarnym Smokiem,
żeby uratować Hakkaiego, co?
Tak.
A teraz… Seishu Inui i Hajime Kokonoi, wystąpcie.
Jestem Seishu Inui z jedenastego pokolenia Czarnego Smoka.
Hajime Kokonoi z tego samego gangu.
Czarny Smok?
A mieli być pokonani.
Z Tomanem przegrało dziesiąte pokolenie Czarnego Smoka.
Ich przywódca, Taiju Shiba, odszedł na emeryturę.
Przejęliśmy jedenaste pokolenie Czarnego Smoka.
Po negocjacjach z Mikeyem
postanowiliśmy dołączyć do Tomanu.
Co?
Czarny Smok przejdzie do pierwszej dywizji pod dowództwo Takemichiego Hanagakiego.
- Co? - Co?
Rozumiesz, Takemichi?
Czarny Smok będzie pod moją komendą? Jak to?
To była twoja decyzja, Mikey?
Uszanuję ich prośbę.
Chcieli służyć tylko pod tobą.
Na pewno mają jakiś ukryty motyw.
Miło mi, kapitanie.
Nie proszę o zaufanie.
Ale jak będzie wam trzeba pomocy…
to pomożemy.
Cisza!
Na koniec powiem kilka słów o świątecznym konflikcie.
Mikey?
Tetta Kisaki.
Tak?
Zostajesz wydalony.
Od dziś już do nas nie należysz.
Wyrzucił Kisakiego?
Niemożliwe.
Jak to?
Powiedziałem Mikeyowi,
że Kisaki nas zdradził.
Serio?
Ale nie sądziłem, że Mikey to zrobi.
Nie sądziłem, że go wywali. Zajmował wysokie stanowisko.
To szaleństwo. Chyba żartujesz.
Myślisz, że żartuję?
Wypadasz.
Chwila, Mikey.
Jeśli wyrzucisz Kisakiego, ja też odejdę z Tomanu.
Innymi słowy…
spośród 450 członków Tokio Manji
50 byłych członków Moebiusa
i 300 byłych członków Valhalli zrezygnuje.
A to znaczy, że Toman zmniejszy się do stu członków.
Tego chcesz?
Nie obchodzi mnie to.
Toman i tak za bardzo się rozrósł.
Co?
Za bardzo się rozrósł?
To szaleństwo. Nie taki jest cel Tomanu?
A twoim celem było rozpętanie konfliktu świątecznego, by Toman się rozwijał?
Rozpętanie konfliktu świątecznego?
Kisaki też był w to zamieszany?
Nie tylko pierwsza i druga dywizja?
Podjudzałeś Takemichiego i innych. Yuzuha dostała od ciebie nóż, by zabiła Taiju.
Mylę się?
Co? O co tu chodzi?
To Kisaki za tym wszystkim stał?
Co? To świnia!
Myślał, że nic nie powiem?
Nie sądziłem, że Kisaki za to wyleci.
W końcu nie ma dowodów.
Ale jestem ciekawy, jaką znajdzie wymówkę.
Przymykałem oko na twoje brudne sposoby rozbudowywania Tomanu.
Ale koniec z tym.
To nie tak!
Stałeś się słaby.
Taiju zagrażał Tomanowi.
Zrobiłem to dla was.
Hej.
Kto ci pozwolił mówić?
Posłuchaj, co Kisaki ma do powiedzenia.
Ty draniu.
Nie słuchaj tych frajerów, Mikey.
Nie miałeś zapoczątkować nowej ery oprychów?
Kisaki wpadł w panikę?
Toman będzie wielki. Będziemy gangiem, przed którym wszyscy będą się kłaniać.
Gdy się rozrośniemy, wokół zacznie narastać mrok.
Kisaki uwielbiał Mikeya.
Ale ja pokonam ten mrok.
Celem Kisakiego w tym konflikcie była śmierć Drakena.
Wtedy zająłby miejsce numer dwa.
Rozumiesz to chyba?
Kisaki od początku pomagał Tomanowi, żeby dowalić Mikeyowi.
Przysięgam, że się przydam.
Znam siebie.
Księżyc sam nie świeci.
Sprawię, że zabłyśniesz.
Potrzebujesz mnie.
Jestem twoim cieniem.
Potrzebujemy siebie nawzajem.
Przemyśl to, Mikey.
Nie spełnisz marzeń, jeśli uniesiesz się honorem.
Takemichi. Totalnie mu odbiło.
Gada, co myśli.
Jego podejście do Mikeya nie jest pretekstem.
To koniec, Kisaki.
To twoje założenia zniszczą moje marzenie.
Mi… Mi...
Mikey!
Kisaki…
został wydalony.
Żenada.
Spotkanie zakończone.
Rozejść się!
Szybko poszło.
Czy to znaczy…
To znaczy, że moja misja się powiodła?
Jestem wykończony. Jak idzie, Draken?
Już prawie.
Mikey, spróbuj odpalić silnik.
Odpalił.
Dobra, gotowe.
Ekstra!
Pójdę po niego.
Pewnie zaraz tu będzie.
Dzwoniłeś.
Nie mogę się doczekać.
Jak dziecko.
Co? O co chodzi?
Nie gadaj, tylko idź. Nie puszczaj go jeszcze, Chifuyu.
Tak jest.
Boję się.
Chodźcie.
Rany…
Dobra, otwórz oczy na zero.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
Zero.
Tadam!
Co? Motocykl?
Tak.
To CB250T, inaczej „Babu”.
Bliźniak mojego.
Bliźniak…
Mój brat je znalazł, gdy szukał części.
W jakimś mieście na Filipinach.
Powiedział, że znalazł silniki do tego i do mojego CB250T.
Leżał w stercie złomu.
Rany.
Szukał części i przywrócił mój motocykl do życia.
Z drugim nic nie zrobił, ale znaleźliśmy z Drakenem części.
W końcu nam się udało.
Serio? To inspirujące.
I to jak.
Jest twój.
Co?
Słabo to wygląda, że kapitan I dywizji nie ma motocykla.
Ale ten dużo znaczy. Czemu mi go dajesz?
Szkoda, żeby się marnował.
Poza tym zniszczyliśmy coś, co było dla ciebie ważne.
No właśnie.
Ale to coś zupełnie innego.
Ale super, Takemichi!
No…
Wsiadaj.
Co?
- Babu… - Odpalaj.
Co? Jak to się robi?
Proszę. Nauczę cię.
Przejedź się po okolicy.
Nie, Takemichi. Źle. Cały czas jedziesz na jedynce.
Zmień bieg!
Zwolnij manetkę i ściśnij sprzęgło.
Co? Sprzęgło?
Przecież ci pokazałem.
To hamulec.
Nie ten. Ten.
Który „ten”? Z lewej czy z prawej?
Czemu się wściekasz?
Przepraszam.
Biegi zmieniasz tą stopą!
Tak?
Nie! To hamulec.
Tu są same hamulce!
Co za idiota.
Czuł, że to przeznaczenie.
Co?
Gdy znalazł silniki.
Niebo było przytłaczająco szare.
Znalazł je w opuszczonym budynku ze zniszczonym dachem,
pod gruzami.
Mówił, że go wołały.
Serio?
Chciałbym tam kiedyś pojechać.
No to pojedźmy.
Dobra, to obietnica, Takemichi.
Jasne.
Coraz lepiej ci idzie.
No. Chyba już załapałem.
O czym tak myślisz?
Co?
No…
Zastanawiam się, co teraz będzie.
Czarny Smok służy pod nami. Kisaki i Hanma wypadli z Tomanu.
Pierwsza dywizja jest teraz największa w Tomanie.
Nawet jeśli byłe Czarne Smoki mają jakiś ukryty motyw,
Taiju nie zginął, a Kisaki wypadł z Tomanu.
Twoja misja dobiegła końca.
Wracasz do przyszłości?
Tak.
Dobra.
To pożegnanie.
Twoje miejsce jest 12 lat w przyszłości.
Nie tutaj.
Dwanaście lat w przyszłości, gdzie Hina i Akkun nadal żyją.
Ja…
Chifuyu!
Dziękuję za wszystko!
Bez ciebie by mi się nie udało!
Jesteś moim najlepszym przyjacielem!
Spotkajmy się za 12 lat.
Na jakiś czas nasze drogi się rozejdą.
Przepraszam, że cię wezwałem.
Co to za ważna sprawa?
Naoto, zostawiam Hinę w twoich rękach.
Wiem, że dziwnie to brzmi.
Ale…
Ale?
Opiekuj się Hiną.
W porządku.
Żegnaj, Naoto.
Potem spotkałem się z Mikeyem i resztą ostatni raz.
Co jest, Takemichi? Po co chciałeś się z nami widzieć?
„Kisaki to wróg”.
To były ostatnie słowa Bajiego.
„Kapitanem III dywizji nie jest Kisaki”.
„Tylko Pah”.
„Pah-chin”.
„Mitsuya”.
„Draken”.
„Mikey”.
„Kazutora”.
„Oni…”
Oni są moimi skarbami.
Nie zapominajcie, co chciał osiągnąć Baji!
Bądźcie silni!
Mikey, sam możesz zapoczątkować nową erę.
Takemichi…
Nie wzruszaj mnie, cholera.
Mogę mieć jeszcze jedną prośbę?
Co powiecie na zdjęcie?
Co?
Co to za okazja?
Już nigdy nie zobaczę tych gości w przeszłości.
No już. Czemu nie? Chodźcie.
To frajerskie.
Jedliście już?
Masakra.
Chifuyu!
Uwaga.
Mikey! Wszyscy patrzcie tutaj.
Gdzie ja jestem? W świątyni?
Wróciłem.
10 STYCZNIA 2018
No!
W poprzedniej osi czasu byłem w więzieniu.
A teraz nie, więc sporo się zmieniło.
Czyli Hina też ma się dobrze.
Hanagaki.
Co?
Dawno cię nie widziałam.
No…
Kto to?
Wiem, że jesteś zajęty, ale dziękuję, że znalazłeś czas.
Proszę, tędy.
Co się dzieje?
Zaczekaj w kolejce.
Pogrzeb?
W sumie wyglądam jak na pogrzeb.
Ale czyj?
Ta kobieta musi być krewną zmarłego.
Hanagaki.
Co?
Dziękuję, że przyszedłeś pożegnać mojego brata…
Brata?
Chwila. Chyba ją pamiętam.
Zapraszam do środka.
Dobrze.
Weź się w garść, Mana.
Przepraszam, Luna.
Mana? Luna?
Brat…
Co?
Niemożliwe!
Niemożliwe.
Mitsuya?
Mitsuya nie żyje.
Napisy: Małgorzata Fularczyk