To ona.
Hina stoi przede mną.
Co to ma znaczyć, Mikey?
Co mam robić?
No…
Cóż…
Ale niezręcznie.
Rozstańmy się.
Rzuciłem ją bez słowa wyjaśnienia.
Nienawidzę cię!
I co ja mam jej teraz powiedzieć?
Znowu się biłeś?
Tato!
ODCINEK 34
Co powiedziałeś Takemichiemu?
Przepraszam, Hinata.
Ale spróbuj mnie zrozumieć.
Nie chcę, żebyś miała chłopaka oprycha.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Dlaczego zakochałeś się w mamie?
Nie chodziło o jej wygląd, prawda?
Lubię charakter Takemichiego.
Jest oprychem i wygląda na niegodnego zaufania,
ale w rzeczywistości jest dobrym i ciepłym człowiekiem.
To chłopak, który pomoże mi w każdej sytuacji.
Dlatego Takemichiego nie można opisać tylko słowem "oprych".
Hinata!
Boże, wysłuchaj moich modlitw.
Kto modli się w świątyni w Boże Narodzenie?
Co?
Emma?
Tak myślałam, że to ty.
Też przyszłaś się pomodlić?
Tak.
Mój najstarszy brat zawsze modlił się tu w Boże Narodzenie.
Dziwak, no nie?
Gdy zaczęłam z nim przychodzić, stało się to coroczną tradycją.
Co za zbieg okoliczności.
Też przychodzę tu w każde święta.
Kolejna dziwaczka.
No to możliwe, że się już spotkałyśmy.
Możliwe.
O co się modliłaś?
Rozumiem. Twój tata się wtrącił?
To musiało być okropne dla Takemichiego.
Tak.
Ale czemu to zrobił, nawet jeśli twój tata mu kazał?
Dobra!
Zostaw to mnie.
Co?
Co? Takemichi?
Mikey.
Emma pyta, czy wiemy, gdzie jest Takemichi.
Nie mam pojęcia.
Nie wiemy.
Co? Mamy go szukać?
Co za utrapienie.
W końcu są święta.
Wkurzaj się, ile chcesz.
Nie mam pojęcia, gdzie on może być.
Draken.
Wracajmy.
Ten impuls, którego słyszałem…
To był Mitsuya.
Takemichi może być z nim.
Sprowadźcie go.
Spotkajmy się pod blokiem Hiny.
Co?
Dobrze. Chodźmy, Hina.
Co? Czekaj!
Takemichi tu przyjedzie?
No co? Przecież go kochasz, nie?
Powiedz mu prawdę.
Ale…
Jeśli go zobaczę, to stanę jak wryta. Chyba bym się rozpłakała.
Hina!
Przepraszam.
Jestem oprychem i rozumiem twojego tatę.
I naraziłem cię na niebezpieczeństwo.
Nie zniósłbym, gdyby coś ci się stało.
Obiecałem, że cię uratuję.
Uratujesz?
Hina!
Przysięgam, że będę cię chronił, nawet jeśli zginiesz.
O czym ty mówisz, Takemichi?
Nawet jeśli potrąci cię ciężarówka…
albo nie będziesz czuła nóg…
Zawsze będę cię chronił.
Tylko proszę…
Proszę…
Zapomnij o tym, że się rozstaliśmy.
Chodźmy do świątyni…
w Nowy Rok.
Co?
To znaczy…
Pogodziliśmy się.
Hina!
Proszę cię. Nie płacz.
Nic nie poradzę.
Tak się cieszę.
Dlaczego płaczesz?
To mięczak w miłości i słabo walczy.
Ale można na nim polegać, gdy zrobi się gorąco.
Takemichi serio jest jak „on”, no nie?
Tak.
Takemichi.
Przejedźmy się.
No chodź.
Ale Mikey…
- Porwę go na chwilę. - Wygląda na to, że przegrałeś.
O rany. Ale zimno. Wracajmy do środka.
Tak się cieszę, Hina.
Nie tak dawno temu była dziewczynką z podstawówki.
To się chyba nazywa dorastanie.
Jeśli znów się wtrącisz, Hinata się na ciebie obrazi.
Nie dopuszczę do tego.
Ale jest późno, więc niech lepiej wraca do domu.
Kiedy jest z gangiem, jest przerażający i odpychający.
Ale kiedy jesteśmy sami,
jest tak wyluzowany, że mogę z nim gadać o wszystkim.
Mikey, gdzie są twoi rodzice?
Co? Nie mam rodziców.
Mieszkamy z Emmą u dziadka.
Serio?
Wychowywał cię dziadek? Zaskoczyłeś mnie.
Ja i Emma mamy inne matki.
Mieszkaliśmy kiedyś osobno.
Dziesięć lat temu jej mama zostawiła ją u nas i zniknęła.
To brzmi okropnie.
Mój starszy brat był dla nas jak ojciec.
Był dziesięć lat starszy, ale wszędzie za nim chodziliśmy.
Dużo nas nauczył.
Zawsze był z nami…
Czasem bez niego czuję się zagubiony.
Nie rozumiem, co to znaczy.
W takich chwilach mam pustkę w głowie.
Gubię się w świecie.
Zapominam, co dobre, a co złe.
Mikey…
Mikey rozumie, że straci głowę, jeśli czegoś z tym nie zrobi.
Wie, że nosi brzemię.
Mój brat był przywódcą gangu motocyklowego,
ale nie umiał się bić.
Co? Niemożliwe! Nie spodziewałem się.
Zainspirował wielu chłopaków.
A oprychy podążały za nim,
mimo że walczyli lepiej od niego.
Shinichiro.
Co?
Nie umiesz się bić.
Zawsze uganiasz się za kobietami.
Twoje pierdy cuchną.
Jakim cudem oni cię lubią?
Jeszcze tego nie rozumiesz, Manjiro.
Gdy dowodził tokijskim twardzielom,
zawsze robił wrażenie.
Pewnie wierzyli, że póki jest z nimi, to nigdy nie przegrają.
To jak ty, Mikey.
Ja jestem słaby.
Co?
Ty jesteś twardy.
Wygrywanie walk nie jest najważniejsze.
Grunt to nie przegrać ze sobą.
Jesteś słaby, ale nikomu nie ulegasz.
Nawet Czarnemu Smokowi.
Jeśli uznasz, że tracę grunt pod nogami, że tracę własne serce,
musisz mnie upomnieć.
Jak mój brat.
Załatwione.
Ogłosimy to na pierwszym spotkaniu w nowym roku?
Tak.
Ludzie mogą być niezadowoleni.
No to będziemy walczyć.
Jako bliźniacze smoki Tomanu.
Bliźniacze smoki?
Aż wracają wspomnienia, co?
Pojedziemy tam teraz?
Pewnie już dawno temu to wyczyścili.
Wciąż tu jest.
Luna. Mana.
Zostawiłem je, ale mam nadzieję, że nic im nie jest.
Całkiem fajne.
Co to jest? Smok?
Od kiedy tu jesteś?
Od początku.
No…
To oprych.
Dzieciak, ale nosi kolczyk.
Chcesz wołowiny z grilla?
Siadaj.
Nazywam się Ken Ryuguji. A ty?
Takashi Mitsuya.
Taki dzieciak jak ty na ulicy o tej porze? Rodzice pewnie się martwią.
Też jesteś dzieciakiem.
Za kogo on się ma?
Wszystko zeżarłeś.
Przepraszam. Nic dziś nie jadłem.
Dobra.
Co?
To graffiti jest moje.
Twoje?
W zamian za wołowinę.
Chodź do mnie do domu.
Co?
Chyba nie jesteś zajęty?
Co?
Tutaj mieszkasz?
To burdel!
Zamknij się, bachorze!
Ken, nie przyprowadzaj tu kolegów!
Wal się.
Ken, zrób mi zakupy.
Jestem zajęty.
Mój ostatni klient był niemożliwy.
Powiesz mi później.
Hej, Ken. Zagrajmy w pokera.
Co to za miejsce? On tu mieszka?
Proszę. Full.
No nieźle! Ten dzieciak dobrze gra.
Przystopujmy z jokerami, dobra?
Ciągle je wyciąga.
Od teraz masz ksywkę „Joker”.
Brawo, Mitsuya. Trzepiesz kasę.
Zawsze tak zarabiasz na kieszonkowe?
Tak. Gdy przegrywają, płacą mi 1000 jenów.
A jak ja przegram, robię im darmowy masaż.
Masaż?
Masaże Kena są pierwsza klasa.
Koi nasze zmęczone ciała.
Ta robota jest trudniejsza, niż się wydaje.
To piekło, gdy ciągle przegrywam.
Na drugi dzień mam zdrętwiałe ręce.
Rany.
Co jest?
Tak sobie myślałem, że to miłe.
Mojej mamy nigdy nie ma w domu.
Po szkole zajmuję się tylko siostrami.
Koleś uciekł z domu.
Naprawdę?
Będzie dobrze, Joker.
Też chciałbym tu mieszkać.
Au! A to za co?
Wynoś się stąd.
Myślisz, że to zabawa, smarku?
Cholera. Co jej odwaliło?
Wybacz, Mitsuya.
Ale one nie są tam z własnej woli.
Lubisz, jak mama ci gotuje?
Co?
Ja chyba gotuję lepiej.
Ona rzadko, więc wychodzi jej beznadziejnie.
Paskudztwo.
Serio?
To musi być miłe.
Co?
Nie słyszałeś mnie? Smakuje okropnie.
Ja nie mam rodziców.
Chciałbym móc powiedzieć, że ich gotowanie jest do bani.
Wracaj do domu, Mitsuya.
Pewnie się martwisz o swoje siostry, co?
Masz to wypisane na twarzy.
Dobry z ciebie dzieciak.
Nie nadajesz się na oprycha.
Na razie.
Jakby mnie przejrzał na wylot.
Znalazłem cię.
Ken Ryuguji.
Co? Mitsuya?
Hej!
Kiedyś będziemy sobie równi.
Przysięgam.
Będę bandziorem dbającym o rodzinę.
Co?
- Co? - Co?
Czemu zrobiłeś taki tatuaż?
Masz zapuścić włosy.
Co?
Dałem ci za niego mięso.
Smok jest mój.
Bliźniacze smoki?
Od tamtej pory
podążam za nim.
Co się stało?
Nic.
Rany.
Ale tłum.
Ogromny.
Takemichi.
Przebraliście się na festyn dla dzieci?
Hej.
Co? To siostry Mitsuyi?
Tak. To Luna i Mana.
Ile macie lat? Jakie małe aniołki.
Nie traktuj nas jak dzieci, głupia gębo.
Głupia gęba.
Co?
Ale ładna pani.
Ładna pani.
Tak wychowujesz te dzieci?
Przepraszam.
Yuzuha, Hakkai, wykurowaliście się już?
Tak, już lepiej.
No nie, Hakkai?
Hej.
Co?
Mogę cię wziąć za rękę?
Jasne.
Ja też!
Dobrze, chodźmy razem.
To moja Hina!
Jak możesz gadać coś tak żenującego?
No i po randce.
To miało jej wynagrodzić święta.
Wybacz, Takemichi.
Możecie iść na randkę w każdej chwili.
Teraz rozumiem.
Nic dziwnego, że go lubisz.
Tamtej nocy był naprawdę twardy.
Taiju.
Gdy kilka dni temu odchodził, powiedział…
Chciałem, by Hakkai wyrósł na silnego.
Wkurzał mnie, gdy był słaby.
Kim jest ten Takemichi Hanagaki?
Nie udało mi się zmienić Hakkaiego, a on to zrobił.
Nie jestem już potrzebny w tym domu.
Nie zmienię się.
Ale przyznaję, że przemoc to nie wszystko.
To pożegnanie, Yuzuha.
Pewnie ci ulżyło.
Taiju tak powiedział?
Tak.
Wiesz…
W końcu zmienił i ciebie, i Taiju.
Dla mnie Takemichi Hanagaki jest…
Co?
Chwila, moment. Myślałem, że to Taka ci się podoba.
Co? Mitsuya?
Jest jak brat. I ma krótkie włosy.
Co? Zakochałaś się w Takemichim?
Zamknij się, kretynie! Poza tym on ma Hinę.
Nieodwzajemnione zauroczenie to nic złego, co?
Co?
Coś nie tak?
- Zupełnie nic! - Zupełnie nic!
Co?
Takemichi.
Tak?
Mają tabliczki ema.
Super. Kupmy jedną.
Dobra.
Co napisałeś?
Hina.
Jak to mówią: „To się nie spełni, jeśli komuś pokażesz”.
Pokaż nam.
Pokaż, Takemichi.
Nie ma mowy!
Czemu nie?
No pokaż nam.
Nie ma mowy. Nigdy!
Hej, to Takemichi.
Co wy robicie?
Chifuyu, pomóż! Ty też, Peh-yan.
Co tam się dzieje?
Brzmi jak dobra zabawa.
Przestań, Hakkai!
Oddawaj! To moja ema!
Kto tam wrzeszczy „moja Emma”?
To Takemichi.
Hakkai.
To twoja ema?
Proszę, oddaj mi to.
Widzę, że bardzo ci zależy.
Co się dzieje?
Już prawie czas.
Dziesięć sekund do Nowego Roku.
Skoczmy razem!
Co?
- Trzy. - Trzy.
- Dwa. - Dwa.
- Jeden. - Jeden.
Szczęśliwego Nowego Roku!
CHCĘ ZOSTAĆ BOHATEREM, KTÓRY WSZYSTKICH OCALI.
Nie sądziłem, że Takemichiemu się uda.
Zaskakujące.
Ale to nie koniec.
Napisy: Małgorzata Fularczyk