[เพลง "Losing Streak" โดย Less Than Jake บรรเลง]
(รางวัลการแข่งขันยูโดแห่งชาติ)
- [เสียงนาฬิกาปลุกมือถือ] - [ชาย] ความสนุกสำคัญสำหรับผม
เพราะการทำสิ่งที่สนุกทำให้ผมมีความสุข
คนที่มีความสุขย่อมสุขภาพแข็งแรง
ผมก็เลย…
ทำแต่เรื่องที่สนุกๆ เพื่อสุขภาพและความสุขของตัวเอง
สิ่งที่ผมชอบมากก็คือ การเล่นกีฬา
อีสปอร์ตก็นับด้วย
[หายใจแรง]
ทำไมรู้ไหม
เพราะว่าผมน่ะ ชนะตลอดเลยไงล่ะ
[เพลง "Losing Streak" บรรเลงต่อ]
[ส่งเสียงออกแรง]
[คราง]
[ส่งเสียงออกแรงฟันดาบ]
[ชาย 1 ร้องออกแรงฟัน]
[คำรามออกแรงสู้]
(จอนฮยองโฮ)
[หายใจแรงและคำรามในลำคอ]
[ทำเสียงล้อเลียน]
หัว
- [ดาบตกพื้น] - [ถอนใจ]
[ชาย 2 ส่งเสียงออกแรงต่อสู้]
ได้แต้ม
- [ครางเจ็บ] - [กรรมการ] ได้แต้ม
สีแดงชนะ
โอเคนะ
นายทำดีมาก
ดีพ่องไง
ไปเลย เดี๋ยวเข้าไป
แตกหนึ่ง แล้วก็อีกหนึ่ง
[เสียงปืนในเกม]
ตายห่าซะงั้น รีบมาช่วยหน่อยดิวะ
เฮ่ยๆ พวกมันใช้ระเบิดควันกันแล้วน่ะ งานงอกแล้วไหมล่ะเนี่ย
- ตายห่า - [จองโด] เห็นเข้าไปหนึ่งนะ
- เฮ่ยจองโด ทางนี้ฉันเอง - โอเค งั้นฉันไปที่บันได
แม่งเอ๊ย ตายจนได้
พวกมันไปหานายแล้ว
- [เพื่อน 2] ขี้แตก - ไปซะ
[เพื่อนทุกคน] ขี้แตก ขี้แตก ขี้แตก ขี้แตก
- [จองโด] ตายซะ ไอ้พวกเวร - ขี้แตก
- ขี้แตก ขี้แตก - [จองโด] เงียบๆ กันหน่อยดิวะ
- ขี้แตก ขี้แตก - บอกให้หุบปากไง
หุบปากดิโว้ย เช็ดโด้
[ส่งเสียงร้องดีใจ]
[เพื่อน 3] โคตรเก่งเลยว่ะ
ครับพ่อ
- เออเดี๋ยวผมไป เออ - [เพลงหยุด]
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
- ให้ไวล่ะ - เออ
(ไก่ทอด 1 เดลิเวอรี่)
[ดนตรีสบายๆ]
(ไก่ไซส์ยักษ์)
- ค่อยๆ ไปล่ะ - ครับผม
[ดนตรีสบายๆ บรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงออดในอินเตอร์คอม]
(ฮาซอนจอง ไก่ทอด 1 เดลิเวอรี่)
(ฮาซอนจอง)
[เสียงกระดิ่งประตู]
น้าครับ
ไก่มาส่งแล้วครับ
อ้า ขอบใจมากเลยนะจ๊ะ โอ้
ส่วนอันนี้ก็ของแถม
อุ๊ยตาย นี่อ่านใจฉันได้สินะ
- [หัวเราะเบาๆ] - เดี๋ยวๆ เติมโคนผมได้แล้วนะสัปดาห์หน้า
อ้าวเหรอ
[ภาษาอังกฤษ] ขอบคุณครับ
เออ กำลังรีบไปแล้วเนี่ย
[เพื่อน 2] กำลังเล่นกันอยู่
- [เสียงปืนในเกม] - ให้ไวเลย
- เออ - [เพื่อน 2] มันบอกว่าให้ไว
เออๆ
[เสียงต่อสู้แว่วๆ]
[ชาย 1] บอกให้หยุดไงเล่า หยุดสิ
[ชาย 2] แม่งเอ๊ย จะตามมาทำไมวะ
[เสียงออกแรงต่อสู้]
หืม
- อุ่ย - [ชาย 1] หยุดสิวะ
อะไรวะน่ะ
[เสียงครางเจ็บ]
[ชาย 2] แม่งเอ๊ย
จะเอาเหรอ จะเอาใช่ไหม
เชี่ยเอ๊ย
- [เสียงชก] - โอ้
[ชาย 2] ไอ้เวรนี่
[เสียงทึ่ง]
- [ขำในลำคอ] - [ชาย 2] ปล่อย ปล่อย ปล่อยสิวะ
- ปล่อย - ก็บอกให้หยุดไง
[ชาย 2] แม่งเอ๊ย
[ครางขัดขืน] ไป…
เออ เออ ไปก็ไป
[หายใจหอบ]
[ชาย 2] แม่ง
- ฉันจะไม่ใส่กุญแจมือ โอเคนะ - เข้าใจแล้ว
ไอ้สัตว์เอ๊ย!
- ไอ้เวรนี่ เอาไปแดก - [ขวดแก้วแตก]
เฮ่ยๆ
[เสียงแทง]
[ส่งเสียงออกแรงแทง]
ไปตายซะ
[จองโด] เฮ่ย หยุดๆๆ พอแค่นั้นแหละ หยุดได้แล้ว
เขาบาดเจ็บแล้วนะ
[ชาย 2] เฮ่ย แล้วมึงเป็นใครวะเนี่ย
อ้าว ไอ้เวรนี่
[ครางเจ็บ]
- ไอ้เหี้ยนี่ - บอกให้หยุดไง
[ดนตรีลุ้น]
เล่นแม่ง
[ร้องจุก]
[หายใจลำบาก]
ไอ้บ้านี่ใครวะเนี่ย
(กระทรวงยุติธรรม)
โอ๊ะ
- [ส่งเสียงออกแรง] - นี่คุณโอเครึเปล่า
- ขอบคุณนะครับ - ครับ
ไม่ได้คุณคงจะบานปลายไปแล้ว ขอบคุณมากนะครับ
เอ่อ ครับๆ
ผมจะถ่ายแล้วนะครับ
(ศูนย์คุมประพฤติกลางประจำกรุงโซล กระทรวงยุติธรรม)
- นึง ส่อง ซั่ม - [เสียงชัตเตอร์กล้อง]
- หน่วยก้านดีเป็นบ้าเลย - อือ
ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
- ครับ ครับผม - เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะคะ
[หัวเราะเบาๆ]
นี่คือหัวหน้าฝ่ายเราครับ
[จองโด] อ๋อ
- ไงครับคุณจองโด สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ครับ คือผมมาจากฝ่ายติดตามครับ ชื่อคิมซอนมิน เป็นหัวหน้าฝ่ายที่ว่า
อ้อครับ
คือว่า พอจะมีเวลาให้ผมสักประเดี๋ยวนึงไหมครับ
ครับ
ทั่วทั้งประเทศเรา มีผู้สวม กำไลข้อเท้าอิเล็กทรอนิกส์อยู่ประมาณห้าพันคน
พวกที่ชอบใช้กำลัง ไม่ก็ พวกที่ก่ออาชญากรรมรุนแรง อย่างเช่นฆาตกรรม
แถมยังมีโอกาสก่อเหตุซ้ำอีก
เจ้าหน้าที่คุมประพฤติอย่างพวกเราก็เลย
ใช้กำไลข้อเท้าอิเล็กทรอนิกส์ ให้พวกเขาสวมเอาไว้ 24 ชั่วโมง
จะได้คอยติดตามตลอด
อ๋อ ถ้ายังงั้นตอนนั้น คนที่ผมช่วย…
อ้อ หัวหน้าโชที่คุณจองโดพบน่ะ เป็นเจ้าหน้าที่สายดำ
เห็นไหมล่ะว่าพวกอดีตนักโทษ บางครั้งก็ชอบก่อปัญหาแบบนี้แหละ
พอเกิดอะไรทำนองนี้ขึ้น พวกเราก็จะต้องรีบไปให้ถึงที่เกิดเหตุทันที
ถึงจะปกป้องพลเรือนเอาไว้ได้ แต่ผมน่ะอ้วนจนเกือบเป็นหมูแล้ว
สภาพพวกเราน่ะ ไม่มีปัญญาจะไปคว่ำ หรือจับพวกอดีตนักโทษหรอก
เพราะแบบนั้น ชายหนุ่มที่สภาพร่างกายแข็งแรง
คือคนที่เราต้องชวนมาร่วมทีม เป็นเจ้าหน้าที่สายดำ
- เราเรียกหน้าที่นี้ว่าแบบนั้นครับ - อ๋อ
เจ้าหน้าที่สายดำสินะ
แล้วตอนนี้คุณจองโดน่ะ ทำงานอะไรอยู่งั้นเหรอครับ
อ้อ คือผมเป็นเด็กส่งไก่ทอดให้พ่อผมอยู่ครับ
เอ่อ คืองี้
ฟังจากที่หัวหน้าโชเล่า
ดูเหมือนว่าคุณจองโดน่ะ จะเล่นเทควันโดไม่ก็ยูโดเป็นด้วยนี่นา
- ใช่ไหมครับ - อ้อ ครับ
ผมน่ะ ได้เทควันโด้กับยูโดสามดั้ง
ว้าว
เคนโดก็สามดั้งเหมือนกัน
อ้อ
[ทั้งคู่หัวเราะร่วน]
ถ้าอย่างงั้นผมขออะไรหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ครับ
[หัวเราะ]
ล้อเล่น ถามเลยครับ ถามเลย
[หัวเราะ]
ที่จริงแล้ว ฝ่ายติดตามอิเล็กทรอนิกส์ กับเจ้าหน้าที่สายดำของเรา
จะทำงานกันเป็นสามกะน่ะครับ
เอ่อ แต่เพราะหัวหน้าโชบาดเจ็บ
ห้าสัปดาห์จากนี้ เจ้าหน้าที่สายดำอีกสองคน
- เลยต้องทำงานควบกันตั้งคนละสองกะน่ะครับ - อืม
ต้องเข้าเวร 12 ชั่วโมง ได้ไปพัก 12 ชั่วโมง
จากนั้นก็ต้องรีบกลับเข้าเวรใหม่ วนไปอยู่แบบนี้ครับ
- อ๋อ หนักนะน่ะ - นั่นสิครับ
อีกอย่าง งานที่เราทำก็ไม่ใช่ง่ายๆ
ที่จริงแล้ว หัวหน้าโชน่ะต้องหาใครสักคน
มาแทนตัวเองตอนที่เข้ารักษาตัว ซึ่งมันก็แทบเป็นไปไม่ได้เลย
แต่วันนั้นน่ะ หัวหน้าโชเขา…
เห็นคุณจองโดจัดการอดีตนักโทษ ที่ใส่กำไลข้อเท้านั่นซะอยู่หมัด
"ถ้าเด็กหนุ่มคนนั้นมาช่วยเราก็คงจะดีสินะ"
เขาพูดออกมาว่าคิดแบบนั้นน่ะครับ
อ้าว เอ่อ แต่ว่าผมจะเป็นได้เหรอครับ
ผู้ฝึกการต่อสู้เทควันโด เคนโด ยูโด หรือฮับกีโด
ก็สมัครเป็นเจ้าหน้าที่สายดำได้ครับ
ถ้าได้สามดั้งขึ้นไป
อย่างคุณจองโดน่ะ เกินจะเป็นได้อีกนะครับ
เอ่อ แล้วมัน…
สนุกรึเปล่าน่ะครับ เพราะผม…
ให้ความสำคัญกับความสนุก
[เสียงสูดปาก]
เอ่อ คนเราแต่ละคน ย่อมมีมาตรฐาน ความสนุกที่แตกต่างกันออกไป
แต่ว่างานของพวกเราน่ะมัน… คุ้มค่า
แถมน่าภูมิใจมาก ผมรับรองได้
งานของเราก็คือ การปกป้องคนบริสุทธิ์เชียวนะครับ
เอ่อ…
สรุปว่าสนุกรึเปล่าครับ
ตัวผมเองคิดว่า
ระหว่างที่คุณจองโดทำหน้าที่นี้ คงจะมีอะไรมากมายที่จะได้เรียนรู้ครับ
[พ่นลมหายใจกึ่งขำ]
ฉันเข้าใจเพราะเคยหาข้อมูลเอามาเขียนหนังสือ
พวกใส่กำไลข้อเท้า ถ้าไม่ฆ่าคนก็โดนคดีหนัก
หน้าที่นายคือไปตามจับคนพวกนั้น ฉันว่าก็เหมาะดีนะ
- ไมอะ - [เพื่อน 1] เห็นชอบเรื่องตื่นเต้นนี่
- ฉันว่านายต้องชอบแน่ๆ - ว่าปะ
[เสียงกรอบแกรบ]
นายคิดไง ถ้าฉันจะไปเป็นเจ้าหน้าที่สายดำอะ
- สามกะมันจะแย่เอานะ - ทำไมถึงแย่ แย่เรื่องอะไร
- นาฬิกาชีวิตพังหมดอะดิ - หมอนี่โคตรถึก ไม่เป็นไรหรอก
- เออใช่ - [เพื่อน 2] แต่ก็น่าจะแย่อยู่
[เพื่อน 1] เลิกเป็นไม้หลักปักขี้เลนซะที
[เพื่อน 2] นายก็เลิกสอนฉันซักทีได้ไหม
[เพื่อน 1] อย่าให้ต้องสอนดิ
[ภาษาอังกฤษ] ขอบใจ
ถ้าเกิดเหตุขึ้น พวกเขาจะให้ผมออกไปจัดการ
พ่อคิดว่ายังไงครับ
พ่อก็ดีใจที่แกจะได้ลองอะไรใหม่ๆ แล้วก็ได้เรียนรู้ไง
แกได้รับคำชมเชย พ่อภูมิใจมากเลยนะ
จริงเหรอ
ไปลองดูเลย
เรื่องร้านไม่ต้องห่วงหรอก พ่อคนเดียวไหวน่า
[ดนตรีตื่นเต้น]
เอางั้นก็ได้
[จองโดกับพ่อหัวเราะ]
[ดนตรีตื่นเต้นสดใส]
(ศูนย์คุมประพฤติกลางประจำกรุงโซล)
เอาล่ะ ขอเวลาเดี๋ยวนะ
ระหว่างที่หัวหน้าโชไปเข้ารับการรักษา คนที่จะมาช่วยเราก็คือคุณอีจองโด
ช่วยปรบมือต้อนรับกันหน่อยนะครับ
[จองโด] สวัสดีครับ
นี่เจ้าหน้าที่สายดำรุ่นพี่ หัวหน้าฮอดงวอน
สวัสดีครับ
เดี๋ยวหัวหน้าฮอ จะเป็นคนสอนเรื่องโปรแกรมให้กับคุณนะครับ
- ครับ - [ซอนมิน] ฝากเขาด้วยนะ
[ดงวอน] ไม่ต้องห่วงครับ
เอาล่ะ ที่เห็นคืออดีตนักโทษที่ถูกติดตามอยู่
อืม…
หนึ่งในนั้นก็มีคนที่ข่มขืนเด็กชายวัยสิบขวบ
แล้วก็อีกคนที่ฆ่าพ่อแม่ของตัวเอง
(จางโฮซิก - แบตเตอรี่)
พอแบตเตอรี่ของกำไลข้อเท้าลดลงเหลือ 30%
ไอคอนที่เห็นอยู่ตอนนี้ก็จะกลายเป็นสีเหลือง
ถ้าหากว่าเกิดเหตุการณ์แบบนั้น
เราจะโทรบอกให้ชาร์จ ด้วยการพยายามพูดดีๆ ก่อน
แต่ว่า… ถ้าหากพวกเขาไม่ยอมชาร์จล่ะ คุณคิดว่าจะทำยังไง
[ดนตรีชะงัก]
ไปหา
[ดนตรีบรรเลงต่อ]
- ครับ - ไปหา
ครับ
[ดงวอน] คือถ้าให้อธิบายหมดทุกเรื่องในตอนนี้ ก็คงจะเยอะเกินไป
เอาแค่นี้ก่อนนะ เอ้อ มีอะไรก็ถามคุณคิมได้เลยนะ
ครับ
[ดงวอน] ดีมากครับ
[เงียบสงัด]
[ดนตรีชวนครุ่นคิด]
[ชาย 1] ผมโทรมาก็เพราะว่า
ตอนนี้คุณมีแบตเตอรี่เหลือแค่ 30% แล้ว
ควรจะชาร์จได้แล้วนะครับ
อ๋อ ตอนนี้ออกไปข้างนอกกับเพื่อนเหรอครับ เข้าใจแล้วครับ
- [หญิง] เขาสภาพดีกว่าที่คิด - [ชาย 2] เหรอ
เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย
[ดนตรีชวนครุ่นคิดบรรเลงต่อเนื่อง]
[สัญญาณระบบดังหนึ่งครั้ง]
หืม
(ตรวจพบแบตเตอรี่ต่ำ)
(อียังโฮ 30% - อาชญากรรมทางเพศ)
(อียังโฮ เพศชาย เกิด 24 พ.ค. 2003)
[จองโด] อายุ 20 เหรอ
[พ่นลมหายใจ]
[ซอนมิน] เกิดอะไรขึ้น
[ชาย 1] คุณชเวจองโฮเขาผลักผมน่ะสิครับ
ตอนที่ผมบอกเขาว่าให้กลับบ้านได้แล้ว ทีนี้มันก็เลยมีปัญหานิดหน่อยน่ะครับ
ใช่ครับ แต่ผมพยายามอธิบายไปแล้ว
[เสียงรอสาย]
[ชาย 2] ฮัลโหล
เอ่อ นั่นใช่คุณอียังโฮรึเปล่าครับ
- [ยังโฮ] ใช่ - เอ่อ คือว่า…
กำไลข้อเท้าคุณน่ะ ถึงเวลาต้องชาร์จแล้วนะครับ
- [หญิง] ใครโทรมา - เลยโทรมาเตือน
[ยังโฮ] ไม่ได้สั่งจาจังมยอนนะ
- [เสียงวางสาย] - เดี๋ยว…
จาจังมยอนไรวะ
(โทรซ้ำ)
[เสียงรอสาย]
อ้อ พอดีสายมันตัดไปครับ
รู้เรื่องแล้วน่า แหมไอ้เวรนี่
- แค่เนี้ย - [เสียงวางสาย]
ฮัลโหลครับ
[ระบบอัตโนมัติ] ไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝากข้อความไว้หลังได้ยินเสียงสัญญาณค่ะ
- โปรดทราบว่าจะมีค่าบริการ - อืม
[เสียงตัดสาย]
อืม…
- ส่งข้อความไป - ได้ครับ
- อีกอย่าง… - หัวหน้าครับ
พวกเราต้องออกไปกันแล้วนะครับ
[พูดติดขัด] ไปไหนเหรอ
ก็นายอียังโฮนั่นน่ะ ผมโทรไป แต่เขาวางสายใส่ผมตั้งสองรอบแน่ะ
- อียังโฮออกมาจากคุกเมื่อไหร่ - สามเดือนก่อนครับ
ตอนคุยกับเขาสัปดาห์ที่แล้ว ก็เห็นทำตัวดีอยู่นะ
- เตรียมของให้คุณจองโดด้วยนะ - ครับ
- เจอกันที่ลานจอดรถ - ได้ครับ
- [ชาย 1] ทางนี้ครับ - อ๋อครับ
- เสื้อกันถูกแทง - โอ้ ว้าว
หนักเหมือนกันแฮะ [ออกแรง]
เสื้อนี่กันมีดได้จริงๆ เหรอครับ
ป้องกันบาดแผลได้ครับ
แต่ถ้าหากแทงเข้าไปแรงๆ ตัวคุณอาจจะช้ำ
แล้วก็กล้องนี่ ก่อนที่จะเริ่มทำงาน เปิดซะก่อนนะ
- อ้อ - เอ้า ที่ช็อตไฟฟ้าครับ
เช้ด…
ผมใช้ได้จริงเหรอ
ถ้าหัวหน้าฝ่ายอนุญาต ก็ได้ครับ
- โห - ใส่นี่ไว้
แล้วทำไมหมอนี่ถึงติดคุกล่ะครับ
คดีข่มขืนเด็กมัธยมต้นน่ะสิ
โอ้โห
ที่ช็อตไฟฟ้านี่ผมใช้ได้ใช่ไหม
ได้แค่ตอนที่จำเป็นเท่านั้นนะ
พวกเราน่ะ มีเป้าหมายก็คือ การคุมประพฤติของพวกเขา เป็นอันดับแรก
อ๋อ… ครับ
ทำไม มีอะไรรึเปล่า คุณจองโด
นี่คือห้อง 201 บ้านอียังโฮ
ผมต้องไปส่งไก่หลายที่น่ะ แค่ได้เห็นตึกก็พอจะนึกแปลนออก
ถ้าลองดูให้ดี ห้องนี้ไม่มีลูกกรง
ดูสิครับว่าฝั่งนี้มี
เขาทำแบบนี้เพราะมีจุดประสงค์เพื่อเอาไว้หนี
ถ้าหัวหน้าฝ่ายไปเคาะประตูหน้า
หมอนี่อาจจะแอบออกมาทางหน้าต่าง ผมจะยืนอยู่ตรงนี้แล้วคอยดักเอาไว้
ถ้าเขาออกประตูหน้าล่ะ
ผมก็จะรีบวิ่งไปทันที
ไปครับ
[เสียงร้องขัดขืน]
เดี๋ยวก่อนสิ
[เสียงจูบดังแว่วๆ]
[ถอนหายใจ]
- [เสียงสะอื้น] - [เสียงเคาะประตู]
- [ซูมิน] อียังโฮ - [เสียงเคาะประตู]
- เปิดประตูหน่อย - ไม่ต้องไปสนใจ
รู้นะว่าอยู่ข้างในน่ะ
[สะอื้นเสียงอู้อี้]
- นายน่ะ อยู่ในนั้นใช่ไหม - ไอ้บ้านี่ แม่งเอ๊ย
- ปัดโธ่เว้ย เคาะหาพ่อมึงเหรอ - นี่ ฉันรู้นะ
อียังโฮนายน่ะ…
ไอ้เหี้ยเอ๊ย
เคาะหาพ่อมึงเหรอ ไอ้สัตว์!
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมา ไอ้สารเลวนี่
- ช่วยฉันด้วยค่ะ - [ยังโฮ] ไอ้เหี้ยเอ๊ย คนจะหลับจะนอน
ถ้ากูเปิดออกไปมึงตายแน่
- [ซอนมิน] เปิดประตู อียังโฮ - รีบไสหัวไปเลย ไอ้สัตว์
- [เสียงทุบประตู] - เปิดประตูเดี๋ยวนี้
[เสียงผู้หญิงกรี๊ด]
อะไร เกิดอะไรขึ้น เฮ่ย
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะเฮ่ย
คุณลุงคะ ช่วยหนูด้วยนะคะ
- แม่งเอ๊ย - [ผู้หญิง] นะคะ
[หายใจแรง]
[ดนตรีจังหวะร็อค]
[ถอนหายใจ] แม่งเอ๊ย
[เสียงมีดครูดกับพื้น]
[เสียงหายใจแรง]
[ดนตรีจังหวะร็อคบรรเลงต่อเนื่อง]
[ครางด้วยความจุก]
[ครางเจ็บปวด]
[หัวเราะ]
วู้ เจ๋งอะ
ว้าว
อ้าว หัวหน้า
[ถอนหายใจ]
ผู้ติดกำไลอิเล็กทรอนิกส์
แต่ไม่ปฏิบัติตามกฎการติดตาม และละเมิดคำสั่งเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
อียังโฮ คุณถูกจับกุมด้วยข้อหาดังกล่าว
คุณมีสิทธิที่จะไม่พูดอะไรออกมาในตอนนี้
เพราะสิ่งที่คุณพูด อาจเป็นหลักฐานมัดตัวคุณเองในชั้นศาลได้
และคุณก็ สามารถที่จะเรียกทนาย ตามสิทธิ์ที่คุณมีครับ
[ดนตรีสดใสสนุกสนาน]
[หัวเราะเบาๆ]
[สัญญาณระบบดังหนึ่งครั้ง]
[ดนตรีระทึก]
(พบการเคลื่อนไหวผิดปกติ)
(อีจงอิน 82% - อาชญากรรมทางเพศ)
(สถานที่เสี่ยงสูง: สถานรับเลี้ยงเด็ก)
หัวหน้าครับ
(สถานรับเลี้ยงเด็กจุงอัง)
[เสียงบี๊บแจ้งเตือน]
โอ๊ะๆ จอดก่อนครับ
[เสียงเด็กเล่นกันสนุกสนาน]
- [ซอนมิน] อ้าวเฮ่ย - ไอ้เวรเอ๊ย
เฮ่ย!
ไอ้เชี่ย อะไรวะเนี่ย
[ดนตรีร็อค]
[เสียงร้องตกใจ]
โอ๊ย แม่งเอ๊ย
- [จงอินร้องหวาดกลัว] - ไอ้สารเลว
มีปัญหาอะไรวะ
- อะไรนะ - ก็ถามอยู่นี่ไง ว่าแกจะทำอะไรฉัน
ไอ้โรคจิต
- [ซอนมิน] ใจเย็นๆ - ต่อยสิวะ ไอ้เวร
ใจเย็นก่อน ใจเย็น
- หมอนี่มันชอบยั่วโมโห - [จงอินขำ]
นะๆ ใจเย็นนะ ใจเย็นก่อน
เฮ่ย ฉันไม่ได้ยั่วซะหน่อย อยากต่อยก็ต่อยเลยดิวะ
- หุบปากเลย ไอ้ชั่วเอ๊ย - อย่า อย่า
- [จงอินหัวเราะคิกคัก] - ใจเย็นก่อนเถอะ ผมจะไม่พูดซ้ำแล้วนะ
ผมเข้าใจนะ ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ
ผมเข้าใจนะ แต่เย็นไว้
[ดนตรีหมองหม่น]
[ถอนหายใจ พูดเสียงเบา] กำลังได้เลย
[เสียงเด็กเล่นดังอยู่ไกลๆ]
[เสียงเครื่องรถยนต์]
[ซอนมิน] คุณจองโด
ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ขอโทษทำไม เจ๋งจะตาย
[จองโด] ครับ
วันนี้คุณทำงานหนักมาก ย่างหมูแล้วดื่มกันหน่อยไหม
โอ๊ะ เอ่อ…
คือผม…
ผมนัดเพื่อนเอาไว้แล้วน่ะสิครับ
- อ้าวเหรอ งั้นไว้คราวหน้านะ - ผมชวนเพื่อนไปด้วยได้ไหมครับ
[ดนตรีทะเล้นบรรเลง]
- เอาสิ - จริงเหรอครับ
- จริง - ขอบคุณมากครับ
แหมๆ เรื่องแค่นี้เอง
[เสียงโดรน]
[เสียงแจ้งเตือนข้อความ]
หัวหน้าไอ้ขี้แตกจะพาไปเลี้ยงปิ้งย่างว่ะ
เย่
(หมูสามชั้นผัดกิมจิ)
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
โอ้ สวัสดีครับ สวัสดีครับ
ผมชื่อว่านักเขียนคัง ได้ยินเรื่องคุณเยอะมากครับ
ส่วนผมชื่อว่าคิมซอนมินนะครับ
- ดีใจที่เจอ - เช่นกัน
สวัสดีครับ ผมชื่อเหนอะหนะครับ
ขอบคุณที่ชวนเรามานะครับ [หัวเราะ]
ยินดีครับ [ขำ] ว่าแต่ว่าเหนอะหนะคืออะไรเหรอครับ
[จองโด] จมูกหมอนี่มันเปียกตลอด เลยเรียกว่าเหนอะหนะน่ะครับ
- โอ๊ะ - จนวันนี้ยังไม่รู้เลยว่า
ไอ้นี่น่ะเหงื่อหรือไขมัน
ทั้งเหงื่อทั้งไขมันนั่นแหละครับ
[ทุกคนหัวเราะร่วน]
ส่วนเพื่อนคนนี้คือเจ้าไส้เดือนครับ
- ไส้เดือนเหรอ - เพราะโดนกระทืบทีไร
ก็ดิ้นเป็นไส้เดือนครับ [หัวเราะ]
เขาเป็นคนดีมากเลยครับ ไม่เคยโกรธใครสักคน
โอ้
เอาล่ะ ทุกคน เรามานั่งกันดีไหม
[กลุ่มเพื่อน] โอ้
- เชิญครับหัวหน้า - [ซอนมิน] ได้ๆ
[ถอนหายใจผ่อนคลาย]
สั่งอะไรกันดีล่ะ
เราควรจะเริ่มด้วยรสชาติที่เข้ากันดี ระหว่างผักชีฝรั่งและหมูสามชั้นรสเลิศ
จากนั้นก็ตัดความเลี่ยนด้วยซุปกิมจิอันเผ็ดร้อน
ตบท้ายด้วยข้าวผัดสุดอร่อยที่กรอบเกรียมนิดๆ
คาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันจะสมดุลกัน เป็นมื้อที่สมบูรณ์แบบครับ
[ทุกคนหัวเราะร่วน]
งั้นก็เอาทั้งหมดนั่นแหละ
- ขอบคุณครับ - อื้อๆ
[จองโด] เฮ้อ
พูดเป็นเรื่องเป็นราวเชียว
- ยี่สิบชุดงั้นเหรอครับ - ครับ แล้วก็ซุปกิมจิอีกห้าชุดครับ
- ทั้งหมดก็ 25 ชุด - ครับ 25 ชุด ถ้ารวมกับซุปกิมจิด้วย
มา ผมรินให้นะ
อ๊ะ เอ่อ คือผม…
- ไม่มีเอนไซม์ย่อยแอลกอฮอล์น่ะครับ - อ้อ
- แต่สนุกกว่าคนเมาแน่ รับประกัน - [ทุกคนหัวเราะ]
โอเคๆ มาๆ
ขอบคุณครับ
ดีใจที่เจอกันนะครับ คุณเหนอะหนะ
- คุณไส้เดือนด้วย - [ไส้เดือน] ครับ
- ทีนี้เรามาดื่มกันเลยดีไหม - [พร้อมกัน] ครับ
- มาๆ - [พร้อมกัน] เอ้าชน
[ซอนมินถอนหายใจ]
ตอนที่ผมเขียนหนังสือ มีเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่คุมประพฤติด้วยครับ
- ก็เลยต้องศึกษาค้นคว้าเพิ่ม - อ้อ ครับๆ
ก็เลยพอจะรู้ว่างานของเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
- ทั้งอันตรายแล้วก็เครียดมากๆ ด้วย - [ถอนหายใจแรง ขำ]
ทำไมถึงเลือกมาทำงานนี้ล่ะครับ
ตอนที่ยังเด็กๆ ผมเคยถูกรถชนน่ะ
อ๋อ…
ตอนนั้นรถของเรากำลังจอดอยู่นิ่งๆ
แต่ดันมีรถอีกคันมาจากไหนก็ไม่รู้ ชนรถของเราซะยังงั้นน่ะ
ประตูหลังของรถพังยับ
แล้วก็บุบเข้ามาทั้งสองบาน ผมขยับขาไม่ได้ เพราะคิดว่ามันติด
อ่อ…
แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มมีไฟลุกไหม้ที่เครื่องยนต์
ผมเพิ่งจะสิบขวบเอง
เด็กสิบขวบต้องมานั่งคิดถึงความตายเฉยเลย
อ้าว จะตายแล้วเหรอวะเนี่ย
ถ้าจะตายตอนนี้ เอาเวลาไปเล่นเกม
แทนที่จะเรียนหนังสือซะยังดีกว่า
แล้วไหนจะแต๊ะเอียปีใหม่ที่ผมซ่อนไว้ในลิ้นชักอีก
รู้รึเปล่าว่าผมเอาแต่คิดถึงไอ้เรื่องพวกนี้
[ทุกคนหัวเราะ]
แต่ว่าในตอนนั้น
ก็มีตำรวจมาถึงพอดิบพอดีเลย
พวกเขาถอดประตูรถออกไปแล้วก็ช่วยผมไว้
- อ้อ - ผมก็เลย…
ตัดสินใจว่าจะต้องเป็นตำรวจให้ได้
ถ้าเป็นตำรวจล่ะก็ ผมจะช่วยเหลือผู้คน เพื่อที่จะได้ตอบแทนสิ่งที่ได้รับมา
- อื้ม - แต่หลังจากนั้น เพราะอุบัติเหตุ…
การเจริญเติบโตของกระดูกที่ขาซ้ายเสียหาย
ขาซ้ายก็เลยสั้นกว่าขาขวา
ถ้าจะให้ผมออกไปวิ่ง ก็คงไม่มีทางจับคนร้ายได้อยู่แล้ว
[หายใจเข้าลึก] แล้วผมจะทำยังไงได้อีกนะ
ก็เลยนั่งคิดนอนคิด
แล้วผมก็ได้รู้จักกับงานของเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
- อืม - การป้องกันไม่ให้อาชญากรกระทำผิดซ้ำ
เป็นแรงบันดาลใจที่ดีสำหรับผมเลยล่ะครับ
จากนั้นพอได้แต่งงานแล้วก็มีลูก
อืม… สิ่งที่ทำก็มีความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ยังไงครับ
ในบรรดาอดีตนักโทษที่พวกเราติดตาม มีพวกชอบขืนใจเด็กอยู่เพียบเลยน่ะสิครับ
ลูกหลานของเรา จะต้องได้รับความคุ้มครองและปลอดภัย
ผมจะสร้างโลกนั้น
[พ่นลมหายใจ]
ว้าว
[เสียงจองโดและเพื่อนปรบมือ]
[เสียงย่าง]
โอ้โฮ
- ทานให้อร่อยครับ - ขอบคุณครับ
มา กินกัน
เอ่อ คือพวกเราน่ะ…
อยากจะเรียกหัวหน้าฝ่ายว่าพี่ใหญ่น่ะครับ
[ไส้เดือน] กระเทียม
แต่จะให้เรียกเลยก็ยังไงอยู่ เพราะว่าต้องผ่านการทดสอบเล็กๆ น้อยๆ ก่อน
[ไส้เดือน] เอาอีก
และนี่ก็คือความซื่อสัตย์ คือมิตรภาพ
และความจริงใจรวมอยู่ในคำเดียว ทั้งหมดนี้แค่กินเข้าไปก็พอครับ
อะ อ้าม…
[จองโดและเพื่อน] อ้าม…
[ส่งเสียงอา]
[ทุกคนส่งเสียงอาด้วยกัน]
พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่
[เสียงพูดไม่ถนัด] คำใหญ่ไปไหมเนี่ย
[จองโดและเพื่อน] พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่
พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่
อื้ม
[ส่งเสียงร้องดีใจ]
แบร่…
[ส่งเสียงร้องดีใจ]
[หัวเราะ]
(พบแบตเตอรี่ต่ำ - ตรวจสอบ)
(ฮันจุนกู 30% ลักพาตัว)
[เสียงกดโทรศัพท์]
[ระบบอัตโนมัติ] ไม่สามารถติดต่อได้…
หัวหน้า ฮันจุนกูแบตเหลือ 30% แต่มือถือของเขาปิดอยู่
[เสียงบี๊บแจ้งเตือน]
อะไรอะ
[ชาย 1] ใครอีกอะ
(มินโดอุง อายุ 46 ปี)
[นักเขียนคัง] อร่อยมากเลยครับ
- [ซอนมิน] ทำอะไร ทำอะไรเนี่ย - [จองโด] ขอบคุณที่เลี้ยงนะครับพี่
- เขินนะเนี่ย โธ่ - พี่ใหญ่
- ขอบคุณครับ - ทำอย่างกับฉันเลี้ยงเนื้อวากิว
ไปต่อไหมพี่ ไปเปล่า [หัวเราะ]
(หัวหน้ายุนดงจู)
[กระแอม] หือ
หัวหน้าฝ่าย ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ
มีอะไร
เราต้องไปที่บุกรินดง เพราะว่าติดต่อผู้ใส่กำไลข้อเท้าคนนึงไม่ได้
แต่มินโดอุงที่อยู่ในซอรินดง
เขาฝ่าฝืนคำสั่งห้ามออกมาข้างนอก แล้วเดินไปทั่ว
โทรไปก็ไม่รับสายครับ
[ซอนมิน] โอเค ตอนนี้ผมอยู่ซอรินดง เดี๋ยวไปดูให้เอง
แล้วมินโดอุงติดคุกเรื่องอะไรนะ
ติดคุก 20 ปี ฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนา เพิ่งออกมาได้สามเดือนครับ
ที่ซอรินดงมีใครที่เขาแค้นใจบ้างรึเปล่า
[ดงจู] เรื่องนั้นผมยังหาข้อมูลไม่เจอเลย ขอโทษด้วยครับ
[ซอนมิน] โอเคๆ ตอนนี้เข้าใจแล้ว
พี่ครับ ถ้าวิ่ง เราจะถึงที่นั่นภายในห้านาทีครับ
[เสียงเปิดรถด้วยรีโมต]
นาทีเดียวก็เหลือเฟือ
[ดนตรีระทึกวังเวง]
[เหนอะหนะร้องตกใจเบาๆ]
[เสียงสูดและถอนหายใจ]
(ความผิด: ฆาตกรรม ตำแหน่งปัจจุบัน: 43-125 ซอรินดง)
[ดนตรีเงียบลง]
รออยู่ในรถกันนะ มันอันตราย
- [ทั้งสามคน] ครับ - [จองโด] เดี๋ยวกลับมา
- ทางนั้น - ครับ
[เสียงหายใจแรง]
[สัญญาณเตือนดังถี่]
[จองโด] มีอะไรครับ
[ซอนมิน] ให้ตาย เขาตัดกำไลออก
งั้นจะตามยังไง
- ไปที่บ้านกัน - ครับ
[เสียงหายใจแรง]
โอ้ โอ้
[เสียงตกใจ] เอามีดตัดซะด้วย
เรียกตำรวจดีไหมครับ
ไม่ต้อง คงยังอยู่แถวนี้แหละ ต้องหาให้เจอ
พี่ครับ เหนอะหนะมีโดรนด้วยนะ ลองเอามาใช้ดูไหม
- มันช่วยได้เหรอ - มาลองดูกันครับ
[ดนตรีระทึก]
- เอ่อ นี่ครับดูจากตรงนี้เอาก็ได้ - อ้อ
[ซอนมินเปล่งเสียงทึ่ง]
ทางนี้
- ไปทางนี้ได้ไหม - ครับ
[ซอนมิน] มินโดอุงแน่ๆ
จะไปไหนของมันน่ะ
- พี่ครับ ผมตามไปเอง - ฉันไปด้วย
ไม่ต้องครับ ผมจะรีบวิ่งไปจับเขาครับ
แต่มันมีมีดนะ
พี่ครับ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง
[ดนตรีร็อค]
เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่สายดำ ในการปกป้องเจ้าที่คุมประพฤตินะ
[ตบหน้าอก]
เดี๋ยวผมกลับมา
หล่อฉิบหายเลย
ใส่หูฟัง เดี๋ยวฉันจะได้บอกทาง
โอ๊ะ ครับ
เดี๋ยวมานะ
[ซอนมิน] ระวังด้วยนะ
[เสียงหายใจแรง]
[ดนตรีร็อคตื่นเต้น]
วิ่งตรงไป วิ่งตรงไป
แล้วก็เลี้ยวซ้าย เดี๋ยว
นายวิ่งเลยซอยนั้นไปแล้ว ถอยๆ
[เสียงหายใจแรง]
[ซอนมิน] เร็วๆๆ
อีกเหรอ [หายใจหอบ]
[ซอนมิน] จองโดอย่าว่ากันเลยนะ แต่นายช่วยวิ่งให้เร็วขึ้นอีกหน่อยได้รึเปล่า
จะถึงแล้ว จะถึงแล้ว จะถึงแล้ว
เร่งความเร็วขึ้นอีกนิดเดียว ก็จะถึงตัวเขาแล้ว เอ้าๆ เลี้ยวขวาก่อน
ทางขวาของนาย
ทางขวาเหรอ ทางขวาไหน
ไหน นี่เหรอ
[ซอนมิน] ไม่เห็นตึกสองหลัง ที่มีดาดฟ้าทางขวานายเหรอ
นายจะเห็นมินโดอุงเดินผ่านตึกนั้นไป
ดาดฟ้าสองอันใช่ไหม
นั่นไง ไม่เห็นเหรอ
หนึ่ง สอง โอเค
[หายใจหอบ]
[เสียงออกแรงกระโดด]
[ดนตรีลุ้นระทึกขึ้น]
- [เสียงเตะประตู] - [โดอุง] จีฮยอกจุน ออกมานะ ไอ้ระยำเอ๊ย
ออกมา!
จีฮยอกจุน ไอ้คนสารเลว!
บอกให้ออกมาไง
ฉันจะฆ่าแก ออกมาสิวะ!
มินโดอุง
[ดนตรีเบาลง]
[สะอื้น] ใครวะ
ผม… [หายใจหอบ]
ผมเป็นเจ้า… เป็นเจ้าหน้าที่ครับ
ไปซะ
ฉันมีเรื่องจะต้องสะสางให้จบ
[ดนตรีตึงเครียด]
นั่นแหละผมเลยต้องมาไง
เรากลับกันเงียบๆ เถอะนะ
อื้อๆ
[เสียงออกแรง]
ไอ้เวรนี่ [เสียงออกแรงต่อสู้]
[เสียงโดอุงเค้นแรง]
[เสียงร้องเจ็บ]
จองโด เป็นอะไร นี่ จองโด จองโด นาย…
- [ครางเจ็บ] - [หายใจแรง]
ตายซะ!
[เสียงครางเจ็บปวด]
[ถอนหายใจ]
มาได้แล้วครับพี่
[ถอนหายใจ]
โอเค เดี๋ยวฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงออกแรง]
โอ๊ย เจ็บฉิบ
[โดอุง] เฮ่ย!
ไสหัวไป ไม่งั้นจะตายให้ดู
พี่ครับ รีบมาช่วยที
[ซอนมิน] เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
หมอ… หมอนี่เอามีดจ่อคอตัวเอง
[เสียงลมหายใจขาดช่วง]
[เสียงหายใจแรง]
นี่จองโด ขอยืมปากของนายได้รึเปล่า
ฮะ
[ซอนมิน] ทวนสิ่งที่ฉันพูดให้เขาฟังที
ไปสิ
ครับ
คุณมินโดอุง
วันนี้เจอเรื่องแย่ๆ มาสินะครับ
[ซอนมิน] นี่คุณ… กับเพื่อนคุณ ทะเลาะกันเหรอครับ
นี่คุณกับเพื่อนคุณทะเลาะกันเหรอครับ
[เสียงหายใจสั่น]
ผม… ผมน่ะ… ผมพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ที่จะทำตัวให้ดีๆ
[โดอุงสะอื้น] แต่ว่าไอ้สารเลวนี่น่ะมัน…
พอพวกเราอยู่ต่อหน้าเพื่อนคนอื่นๆ มันก็จะเอาแต่ล้อที่ผมใส่กำไลข้อเท้า
มันไม่ยุติธรรม จนผมโคตรจะโกรธ ผมนอนไม่หลับเลยสักคืน
[สะอื้น] ผมก็เลยจะมาฆ่าไอ้สารเลวนี่
แล้วผมก็จะฆ่าตัวตาย
นี่ คุณครับ
คุณหมดอาลัยตายอยาก เพราะว่าถูกล้อเลียนด้วยเรื่องแบบนั้น
ความรู้สึกอยากจะทิ้งทุกอย่างนั้น ผมเข้าใจมันดีครับ
แต่ถ้าหากคุณยอมแพ้
ไม่คิดเหรอว่าเวลา 20 ปีที่คุณกลับตัวกลับใจมา
มันจะต้องไร้ค่าไปทั้งหมด
[สะอื้น]
คุณแค่ต้องไปดื่มย้อมใจคลายเศร้าก็เท่านั้นเอง
ผมจะเขียนรายงานว่าคุณเชื่อฟัง โทษหนักจะได้กลายเป็นเบาไงครับ
ผมจะเขียนให้ดีที่สุดเลยครับ
ช่วยวางมีดนั่นลงเถอะนะครับ
[สะอื้นหนักขึ้น]
อย่าทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีกเลยนะครับ
ถ้าอยากชนะก็ต้องอดทนไว้
ถ้าหากคุณอดทนอีกสักหน่อย
สักวันต้องได้ถอดกำไลออกแน่นอน
จนกว่าจะถึงวันนั้น ผมจะคอยอยู่ข้างคุณเอง
ผมพูดจริงๆ นะครับ
[เสียงสะอื้นร้องไห้]
[เสียงหายใจโล่งอก]
[ดนตรีซึ้งบรรเลงเบาๆ]
[เสียงประตูปลดล็อค]
- กลับมาแล้วครับ - มาแล้วเหรอ
- งานเป็นไงบ้าง - ก็โอเค
ไม่สิ หัวหน้าฝ่ายผมน่ะ
เขาเป็นคนที่แบบว่า…
โคตรเท่เลย
ดีแล้ว
- ไปล้างมือแล้วมากินแอปเปิ้ลมา - ครับ
ครับ คังกีจุงน่ะ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมปี 1998
สี่ปีเชียวนะครับที่เขาหนีตำรวจได้
มีเด็กหญิงที่อายุไม่ถึง 13 ปี ถูกล่วงละเมิดทางเพศไปทั้งสิ้น 15 คนครับ
- ไอ้บ้านี่มันโรคจิตชัดๆ - [ทีวี] จากที่เขาล่วงละเมิดทางเพศเด็กๆ
แถมยังถูกลงโทษเป็นจำนวนมากกว่าสิบครั้ง
ถ้าหากพิจารณาการก่อคดีของเขาทั้งหมด
คังกีจุงน่ะ เทียบกับผู้กระทำผิดทางเพศด้วยกัน
เขาจึงเป็นผู้มีความเสี่ยง ที่จะก่อเหตุซ้ำอีกครั้งสูงมากๆ ครับ
เราควรตั้งทีมเฉพาะกิจกันดีไหม
ส่วนตัวผมคิดว่า
เจ้าหน้าที่คุมประพฤติ ควรจับคู่กับเจ้าหน้าที่สายดำให้ครบสามกะ
จะได้ติดตามคังกีจุงไม่ให้คลาดสายตา
สามกะงั้นเหรอ
ตอนนี้เจ้าหน้าที่ของเราต้องคอยจับตา อดีตนักโทษมากกว่า 20 คนแล้วนะครับ
ถ้าหากว่าจะต้องมาคอยจับตาคังกีจุงเป็นพิเศษ
พวกเราก็จะคอยติดตามคนอื่นๆ อย่างใกล้ชิดไม่ได้นะครับ
พวกคุณต้องลำบากกันมากๆ ฉันเข้าใจดี
ปัญหาคือการขอเพิ่มงบประมาณน่ะ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยน่ะสิ
เอาเถอะ แต่ฉันจะลองดูนะ
[ถอนหายใจ]
[ซอนจอง] ขอบคุณมากค่ะ แล้วมาอีกนะ ขอให้โชคดีค่ะ
น้าครับ
- [เสียงกระดิ่งประตู] - อ้าว ไม่เจอกันนานเลยนะ
สบายดีนะครับ [ถอนหายใจ]
แหม ก็เรื่อยๆ นั่นแหละน่า
[จองโดขำเบาๆ]
สรุปจะมาเติมโคนใช่ไหม
[ถอนหายใจ]
[ภาษาอังกฤษ] ไม่ใช่
หืม แล้วจะทำอะไร
ตัดให้เรียบร้อยครับน้า
[เสียงผู้คนจอแจแว่วๆ]
(ร้านแซมโกลเครื่องในย่างถ่าน)
[ดนตรีชวนลุ้นระทึก]
[เสียงผู้คนจอแจ]
[ดนตรีชวนลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
- [ดนตรีเบาลง] - [หายใจหอบ]
สวัสดีครับรุ่นพี่
- [ดงวอน] อ้าว จองโด - ครับ
นี่ มาเช้านะวันนี้
ครับผม
ตัดผมใหม่ซะด้วย
- อ๋อครับ - ดีนะ ดูดีเชียว
- ขอบคุณครับ - [เสียงกดแป้นพิมพ์]
(คิมกึมนัม 79% - อาชญากรรมทางเพศ)
[ดนตรีชวนลุ้นระทึก]
(ความผิด: อาชญากรรมทางเพศ รับโทษครบ)
(ความเสี่ยงสูง - คิมกึมนัม วันเกิด: 19 ต.ค. 1979)
ขอเบียร์เย็นๆ อีกขวดสิ
ได้ค่ะ
(คิมกึมนัม 79% - อาชญากรรมทางเพศ)
[เสียงประตูเปิด]
สวัสดีครับ สวัสดีครับ
[ชาย] ตัดผมใหม่เหรอ หล่อดี
ขอบคุณครับ เอ่อ หัวหน้าฝ่ายครับ สวัสดีครับ
เอ่อ คือว่า… ระหว่างทางที่มาทำงาน ผมเห็นผู้ชายคนนี้
เชิญหน่อยครับ
คือว่ามีพนักงานหญิงคนหนึ่งน่ะครับ พอเขายื่นทิปให้ก็ฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งเธอด้วย
ตอนนี้เขาย้ายที่แล้ว ไม่ไปดูหน่อยเหรอครับ
เขาอาจกำลังกลับบ้านก็ได้มั้ง
- งั้นลองโทรหาดูก่อนแล้วกัน - ครับ
[เสียงกดโทรศัพท์]
[เสียงโทรศัพท์มือถือดัง]
[กึมนัม] วันนี้ฉันจะเล่นอะไรบ้าๆ ที่อยากจะเล่นโว้ย
[เสียงวางสายโทรศัพท์]
- นี่ งานงอกแล้ว ไปเร็วเข้า - [เสียงวางหูโทรศัพท์]
[ดนตรีระทึกเร่งเร้า]
- [เสียงบี๊บแจ้งเตือน] - [ซอนมิน] โอ๊ะ
ตัดกำไลเหรอครับ
น่าจะอยู่ในที่ที่ไม่มีสัญญาณมากกว่า
เห็นเขาตำแหน่งสุดท้ายตรงไหนนะ
(ร้านแซมโกลเครื่องในย่างถ่าน)
เอ่อ ขอโทษนะครับ
คนคนนี้ คุณจำได้ไหมครับ
ได้ค่ะ
เขาไปทางไหนแล้วครับ
ทางซ้ายหรือว่าขวาครับ
อันนั้นฉันไม่เห็นค่ะ
อ๋อ เขาบอกว่าวันนี้วันเกิด
ก็เลยชวนฉันให้ไปที่บ้านของเขา แต่ฉันปฏิเสธไป
- ไปครับ - ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก
[เสียงหอบหายใจแรง]
ฉันจะไปทางนี้ นายไปทางนั้นนะ
ได้ครับ ได้
- อ๊ะ นี่ จองโด - ครับ
เป้าหมายของเขาอาจเป็นร้านที่ผู้หญิงอยู่คนเดียว
ครับ รับทราบ
- ถ้าหากร้อนไปก็บอกฉันได้เลยนะคะ - ได้เลยค่ะ
- สวัสดีค่ะ - โทษนะครับ
โทษครับ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
คะ
ช่างเถอะครับ ไม่มีอะไร อยู่ในนี้นะ
[เสียงหอบหายใจแรง]
[ดนตรีลุ้นระทึกดังขึ้น]
[เสียงกระดิ่งประตู]
ทำอะไรคะ
แล้วทำไมถึงได้ล็อกประตูล่ะ
อะไร
[ดนตรีตึงเครียดขึ้น]
[เสียงกรีดร้องตกใจ]
[เสียงกรีดร้องขยะแขยง]
[เสียงล้มกระแทกพื้น]
- [ครางเจ็บ] - [เสียงออกแรง]
[เสียงออกแรง]
อีเวรนี่
[เสียงครางเจ็บ สะอื้น]
ไหนบอกเองว่าให้ฉันกลับมาใหม่ไง อีบ้านี่
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงหายใจติดขัด]
[เสียงทุบเบาๆ]
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
[ซอนจองคราง]
น้าครับ น้า!
เฮ่ย ไอ้สารเลว
[เสียงเฮือกหายใจ]
[เสียงออกแรงเหวี่ยง]
[ครางเจ็บ]
น้าครับ น้าโอเคนะ โอเคนะ
- [ร้องสะอึกสะอื้น] - โอเค
โอ๊ย แม่ง เจ็บโว้ย
เจ็บฉิบหายเลย
[เสียงเศษแก้วตกกระทบพื้น]
[กึมนัมร้องไห้]
[กึมนัมร้องไห้ต่อเนื่อง]
[เสียงร้องไห้ต่อเนื่อง]
[กึมนัมสะอื้น] ฉิบหายแล้ว
เฮ่ยๆ อย่าเข้ามานะเว้ย
แม่งเอ๊ย!
[เสียงอึกอักในลำคอ]
[เสียงออกแรง]
[ครางหายใจไม่ออก]
[เสียงจะขาดใจ]
[จองโด] ถ้าคุณพูด…
ถ้าคุณพูด…
อาจมัดตัวคุณ
[เสียงกุญแจมือ]
มันอาจจะมัดตัวคุณ
แต่คุณมีสิทธิ์
[เสียงบีบกุญแจมือ]
อืม
[เสียงพ่นลมหายใจ]
- [เสียงร้องไห้] - น้าครับ น้าครับ น้า
น้าครับ โอเคนะ
ขอโทษที่มาช้า ขอโทษนะครับ
ขอโทษครับ
ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
[เสียงสะอื้น]
ขอบใจนะ
ขอบใจมาก
[เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[เสียงประตูล็อค]
- [พ่อจองโด] อยู่นี่เอง - อะไรเนี่ย
ทำไมตื่นแต่เช้าเชียว
ตื่นมาทำข้าวเช้าให้ไง มานั่งเร็ว
ผีเข้ามั้ง
พอดีซอนจองแวะมาที่ร้านน่ะ เอาแต่ชมแกไม่หยุดเลยนะ
อ้อ แล้วเขาหน้าดีขึ้นไหม
อืม ก็บวมนิดหน่อยแต่ไม่เป็นอะไรมากหรอก
ค่อยโล่งอกหน่อย
- เอ้ากินซะ - ครับ อู้ว
ไม่รู้จะถูกปากแกรึเปล่านะ [สูดจมูก]
[เสียงเป่า]
[เสียงเคี้ยว]
อื้ม อร่อยๆ
- โอเคไหม - อื้อ
นี่ พ่อครับ
ตอนอายุเท่าผม อะไรทำให้พ่อแฮปปี้ที่สุดเหรอ
[เสียงสูดลมหายใจ]
ตอนพ่ออายุเท่าแกน่ะ
พ่อแฮปปี้ที่สุดตอนแสดงบนเวที
ทุกคนต่างก็มารวมตัวกัน
ฝึกซ้อมกันอย่างหนัก เหงื่อออกท่วมตัว
เล่นกันจนหมดแรง เราทุ่มเทกันมาก
ก็เพราะว่าเราทุ่มเทนี่แหละ ความสุขมันก็เลยเกิดขึ้น พอเห็นทุกคนสนุกกับมัน
- อืม - ถ้าคิดว่าทำอะไรคนเดียวแล้วสนุก
บอกเลยว่าของพ่อสนุกกว่าเยอะ
นี่แหละคือพลัง ที่มันถูกกลั่นออกมาจากหัวใจของเรา
และเจ้าพลังนี้มันจะออกมา เมื่อใจเราสัมผัสกับใจผู้อื่น
ถึงได้แฮปปี้ที่สุดไง
อืม…
[ขำเบาๆ]
อืม
สำนักงานใหญ่ จะส่งเจ้าหน้าที่คุมประพฤติสองคน
มาเป็นทีมเฉพาะกิจจับตาคังกีจุง
ส่วนของกระทรวงการคลัง ไอ้เรื่องให้จ้างเจ้าหน้าที่สายดำอีกสองนาย
ทางนั้นก็อนุมัติมาแล้ว
แต่เรื่องของสามกะ ฉันยื่นคำร้องไปเพื่อขอคนเพิ่ม
แต่พวกเขาปฏิเสธกลับมา
ต้องขอโทษด้วยนะ
คังกีจุงก่อคดีอาชญากรรมทางเพศ 14 คดี จาก 15 คดี
เราจึงควรเน้นตอนที่ เด็กๆ จะเข้าโรงเรียนหรือหลังเลิกเรียนแล้ว
สิ่งสำคัญเลยก็คือ ต้องมีเจ้าหน้าที่คอยจับตาดูตอนกลางวัน
ผมจะทำหน้าที่ตอนกลางวันเองครับ
แต่ว่า… ทำงานควบแบบนี้คุณจะไหวงั้นเหรอ
แถมคุณยังมีลูกอีกนะ
[ถอนหายใจ]
ผมทำแบบนี้ก็เพื่อปกป้องลูกครับ
[เสียงประตูเปิด]
[จองโด] สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
[ซอนมิน] ประกาศรับเจ้าหน้าที่สายดำ อีกสองนายนะวันนี้
[ดงจู] ครับ ได้ครับ หวัดดีครับ
- เข้ากะดึกไม่ใช่เหรอ - พอจะว่างไหมครับ
งั้นไปก่อนเลยนะ
อ๋อได้ครับ
พี่ครับ
คือ งานนี้น่ะ…
อื้ม
ผมอยากจะทำต่อครับ
[ดนตรีเบิกบานใจ]
- จริงเหรอเนี่ย - ครับ
จองโด
อีกสิบวันหลังจากนี้
ฉันจะถูกย้ายไปร่วมทีมเฉพาะกิจ เพื่อจับตานักข่มขืนชื่อคังกีจุง
อ่อ…
อยากจะไปกับฉันไหมล่ะ
โธ่ พี่ ถ้าพี่อยากให้ผมไปด้วย ผมก็ต้องไปกับพี่อยู่แล้ว
ไม่มีนายฉันก็ตายหยังเขียดอะดิ
[ทั้งคู่หัวเราะร่วน]
คังกีจุงซึ่งล่วงละเมิดทางเพศเด็ก 15 คน และถูกจำคุก 20 ปี
จะได้รับการปล่อยตัววันนี้ครับ
คังกีจุงจะต้องสวมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ที่ติดตามตำแหน่งได้เป็นเวลาสิบปีครับ
[ซอนมิน] จองโด
อะไรน่ะ
- สวมสิ - ของผมเหรอ
รอเดี๋ยวนะ
(กระทรวงยุติธรรม)
(คุมประพฤติและทัณฑ์บน)
[ถอนหายใจ]
ขอบคุณครับ
[ดนตรีคึกคักเร้าใจ]
(เตรียมพร้อมเพื่อพรุ่งนี้ที่ดีกว่า เรือนจำจอนอัน)
[เสียงพ่นลมหายใจช้าๆ]
[ดนตรีตึงเครียด]
คุณคังกีจุงครับ ในช่วงที่ใส่กำไลอิเล็กทรอนิกส์ จะถอดออกมาเองโดยพลการไม่ได้
ห้ามทำเสียหายหรือรบกวนสัญญาณของอุปกรณ์
และจะต้องไม่ทำลายประโยชน์ใช้สอยของมัน ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามนะครับ
เจ้าหน้าที่จะจับตาดูตลอด 24 ชั่วโมง ถึงแม้จะถูกปล่อยตัวแล้ว
เราจะติดตามความเคลื่อนไหวของคุณ เข้าใจใช่ไหมครับ
เข้าใจ
เท้าที่ถนัด เอาวางไว้บนเก้าอี้เลยครับ
[เสียงถอดรองเท้า]
[เสียงถอนหายใจเบาๆ]
[เสียงใส่กำไลข้อเท้า]
[เสียงกดล็อค]
[ถอนหายใจ] เอาล่ะ เชิญใส่รองเท้าแล้วลุกขึ้นยืนได้ครับ
[เสียงสวมรองเท้า]
ใช้มือถือนี่ไปก่อนนะครับ จนกว่าจะมีเป็นของตัวเอง
[เสียงสัญญาณประตูยาวหนึ่งครั้ง]
- [เสียงวิทยุสื่อสาร] - [ตำรวจ] กำลังจะออกครับ
[นักข่าวในทีวี] ผู้ล่วงละเมิดทางเพศเด็ก คังกีจุง หลังพ้นโทษจำคุก 20 ปี
ตอนนี้ได้ออกมาจากคุกแล้วครับ
หน้าบ้านพักของคังกีจุง มีชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงมารอกันตั้งแต่เช้า
จนตอนนี้หนาแน่นเต็มพื้นที่ครับ
เพื่อเตรียมพร้อมรับความรุนแรง ดูเหมือนตำรวจจำเป็นต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้า
[พลเรือน] ส่งคังกีจุงไปเกาะเชจูเลย
[เสียงพลเรือนประท้วงโวยวาย]
[ตำรวจ] อันตรายนะครับ กรุณาอยู่ในความสงบกันด้วย
หลบไปด้วยครับ อันตรายนะครับ
[พลเรือน 2] จับคังกีจุงไปประหารชีวิตสิวะ
[พลเรือน 3] ย้ายประเทศไปซะ
[เสียงพลเรือนประท้วง]
[เสียงเอะอะต่อเนื่อง]
- [ตำรวจ] อันตราย หลบไปครับ - [พลเรือน 4] ไอ้ชั่ว ไปตายซะ
[พลเรือน 5] คังกีจุงจะต้องถูกประหารชีวิต
[เสียงโวยวายต่อเนื่อง]
นี่ พวกเรา ไอ้ชั่วสารเลวแบบนี้
เราจ่ายภาษีให้มันนั่งรถสบายงั้นเหรอ
ไอ้เหี้ยเอ๊ย!
- [พลเรือน] ประหาร ประหาร ประหาร - [เสียงกระโดดต่อเนื่อง]
[พลเรือน 6] เฮ่ย ทำไม จะทำอะไรเขาน่ะ
[ชายถอดเสื้อ] ปล่อยนะเว้ย ทำแบบนี้ไม่ถูกนะเว้ย
[เสียงโวยวายชุลมุนต่อเนื่อง]
[พลเรือน] ประหาร ประหาร ประหาร
[เสียงพลเรือนด่าทออย่างโกรธแค้น]
- หลบครับ - กรุณาถอยไปด้วยครับ
[พลเรือนด่าทอ]
[ตำรวจ] พอได้แล้วครับ พอได้แล้ว
นี่ พอได้แล้วครับ
คุณคังกีจุง มีอะไรจะพูด กับเหยื่อของคุณบ้างไหมครับ
นี่ กั้นพวกเขาให้อยู่ข้างหลังเราไว้
- [นักข่าว] คุณคังกีจุง - รีบเดินให้ไว
[เสียงโวยวายจอแจ]
- [ตำรวจ] ถอยไปด้วย - [นักข่าว] ตอบหน่อยครับ
[เสียงชุลมุนต่อเนื่อง]
[ตำรวจ 1] มองอะไร
เดินให้ไว เดินให้ไว
- [ตำรวจ 2] รีบพาเข้าไปข้างในเร็ว ไป - [ตำรวจ 3] เข้าไป
(คังกีจุง)
[ตำรวจ 1] แถวนี้เคยเงียบสงบดีแท้ๆ เชียว
[ตำรวจ 2] นั่นน่ะสิ
[ตำรวจ 1] เรียบร้อยดีนะ
[ตำรวจ 2] คิดว่ายังงั้นครับ
เจ้าหน้าที่อี ไปเดินตรวจกันอีกสักรอบดีกว่า
ครับผม
- [ตำรวจ 1] ตัวเบ้อเริ่ม - [เจ้าหน้าที่อี] แถมสูงด้วย
[ตำรวจ 1] ให้ตาย แถมหน้าดุอย่างกับหมา
คนแถวนี้คงสยองกันเป็นแถบ อยู่ไปได้ยังไง
(แบตเตอรี่)
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงคนเคลื่อนไหว]
[เสียงระบบประตูปลดล็อค]
[ชาย] โอ้โฮ เฮ่ย
กล้ามเป็นมัดเลยนะแกน่ะ
ก็แค่เล่นแก้เครียดไปวันๆ
[หัวเราะ]
[เสียงถุงพลาสติก]
เอ้า เอาไปใส่ คนกำลังฮิต
- โอ้… - [หัวเราะ]
ขึ้นไปสูบบุหรี่ข้างบนกันมะ
กวนตีนรึไงวะ
นี่ ฉันใส่มาตั้งสามปีแล้ว
เดินขึ้นเดินลงอยู่ในตึกเดียวกัน เครื่องมันจับสัญญาณไม่ได้หรอก
แกจะไปไหนก็ได้เว้ย ในระยะสิบเมตร
ไอ้จีพีเอสบ้านี่ มันไม่ได้เป๊ะขนาดนั้นหรอกนะ ไอ้เวร [หัวเราะ]
[กีจุงไอ]
[เสียงหัวเราะ]
คิดดูรึยังวะ ที่ฉันเขียนไปในจดหมายน่ะ
เออ ฉันจะทำ
[หัวเราะ]
[ดนตรีสื่อเจตนาร้าย]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงขยับปากกา]
(คังกีจุง อาชญากรรมทางเพศ)
[จองโด] เขาเคลื่อนที่
[เสียงบี๊บแจ้งเตือนต่อเนื่อง]
[ซอนมิน] จะไปไหนของเขา
พี่ครับ ให้ผมไปแอบตามดีไหม
- ตอนนี้เหรอ - ครับ
แบบว่า เอาแต่รอ เดี๋ยวจะไม่ทันการณ์เอาน่ะ
สิ่งที่สำคัญคือนายจะต้องปลอดภัย ใส่หูฟังไว้ตลอดนะ
พี่จะคอยดูนาย
ครับ
พี่ครับ ยังไม่เจอเลย
[ซอนมิน] เอ่อ… คังกีจุง
เขายังเดินอยู่เลยนะตอนนี้ บอกด้วยถ้านายเห็น
ได้ครับ
พี่ครับ เจอเขาแล้ว
- [จองโด] โทษครับ เลี้ยวขวาครับ เลี้ยวขวา - [คนขับ] ครับ
ช่วยขับช้าๆ หน่อยนะครับ ช้าๆ ช้าๆ
พี่ครับ คังกีจุงเดินเข้าตึกไปแล้ว
ผมลงตรงนี้นะ
โอเค โอเค ระวังตัวนะ
- ขอบคุณนะครับ - [คนขับ] ขอบคุณครับ
[ดนตรีระทึก]
[เสียงหายใจแรง]
ไม่รู้หายไปไหนแล้วครับ
[พูดติดขัด] นายไม่เห็นเขาแถวๆ นั้นเหรอ
ตั้งแต่ชั้นสองถึงชั้นห้าเป็นโรงเรียนสอนพิเศษครับ
ยังเร็วเกินไปที่เด็กจะออกมาจากห้อง เขาไม่ได้ขึ้นไปข้างบนหรอก
แสดงว่าลงข้างล่าง
[ดนตรียะเยือกวังเวง]
[เสียงหายใจหอบ]
จะไม่อ้อมค้อมแล้วกันนะ
ฉันเผยแพร่พวกคลิปแบบเอ็กซ์คลูซีฟอยู่ในเว็บมืด
พวกเด็กๆ ไร้เดียงสาพวกนั้นน่ะ
ถ้าหากว่านายถ่ายคลิปมาให้ ฉันก็จะเอามันไปโพสต์ในเว็บมืด
คลิปยาวสิบนาที ฉันจ่ายสิบล้านวอน
บยองซุนจะเป็นคนช่วยนายถ่าย แล้วก็ตัดต่อคลิปพวกนั้น
ส่วนเด็กที่จะถูกถ่าย เราจะหามาให้เอง
นายเองก็จะมี…
แต่ได้กับได้นะ
ก็น่าสนใจดี
[คนขับรถ] มีคนลงมาครับ
[ชาย] ใครน่ะ
หมอนั่นคงตามผมมาเพราะว่ากำไลข้อเท้าน่ะ
ข้างนอกมองไม่เห็นข้างใน อยู่นิ่งๆ ไว้ละกัน
[ซอนมิน] จองโด โอเคไหม
โอเคครับพี่ ยังหาอยู่
[หายใจหอบ]
[จองโด พึมพำ] ห้าห้าสองห้า
ผมโอเค
ฉันว่าไอ้เวรนี่มันเห็นเลขทะเบียนรถของเรานะ จัดการด้วยล่ะ
ผมจะจัดการเงียบๆ ครับ
สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง
[หอบหายใจ] ผมหาไม่เจอ มันกว้างเกินไป ทำยังไงดีครับ
จองโด เดี๋ยวฉันจะลองโทรหาคังกีจุงดู
แล้วจะเปิดลำโพงเอาไว้ด้วย ตั้งใจฟังนะ
ได้เลยครับ
[เสียงสายว่าง]
[เสียงรอสายโทรศัพท์]
[เสียงหอบหายใจ]
[เสียงรอสายโทรศัพท์]
[ดนตรีตึงเครียด]
[กีจุง] ฮัลโหล
[ซอนมิน] คุณคังกีจุงครับ
เจ้าหน้าที่คุมประพฤติครับ
[กีจุง] อ๋อ หวัดดีครับ
[ซอนมิน] เอ่อ แล้วทำไม คุณถึงได้รับสายช้าจังครับ
โทษทีครับ
ผมไม่คุ้นกับการใช้มือถือ เลยไม่รู้ว่าคุณโทรมา
[ซอนมิน] อ๋อ เข้าใจแล้วครับ
แล้วนี่ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนครับ
[กีจุง] อ๋อ ผมออกมา หาคิมบับกินที่ห้างแถวบ้านน่ะครับ
[หายใจแรง]
อ๋อ คิมบับเหรอครับ
ผมจะรีบไป ถ่วงเวลาให้หน่อยครับ
เอ่อ คือว่า…
คุณคังกีจุงเมื่อตอนนั้นน่ะที่เรา เอ่อ…
ติดกำไลข้อเท้าอิเล็กทรอนิกส์ให้คุณไป
ถ้าหากว่ามันไม่พอดีรึยังไงล่ะก็
พวกเราไปปรับให้คุณได้นะครับผม ไม่ทราบว่าคุณอึดอัดรึเปล่าครับ
ก็โอเคนะครับ
เอ่อ แล้วก็เรื่องของงานน่ะครับ พวกเราพร้อมจะช่วยเหลือคุณเรื่องนั้น
อย่างเต็มความสามารถนะครับ แล้วเอ่อ…
คุณมีงานอะไรที่อยากทำรึเปล่าครับ
อ๋อ ไม่เป็นไรครับ
[เสียงหอบหายใจ]
พี่ครับ เขาอยู่ร้านคิมบับ
อืม… เข้าใจแล้วครับ
งั้นทานข้าวให้อร่อยนะครับ
เอ่อ… แล้วยังไงคราวหน้า ก็ช่วยรับโทรศัพท์ทันทีด้วยนะครับผม
ขอโทษด้วยครับ
ครับ ขอบคุณมากครับ
[ซอนมิน] ครับผม
ขากลับผมลองสำรวจ
แถวบ้านคังกีจุงมีร้านคิมบับอยู่เต็มไปหมดเลย
- เหมือนเขาคิดจะทำอะไรอยู่ - ใช่ครับ
กังวลชะมัดเลย
แต่จะให้มาคอยไล่ตามแบบนี้ทุกครั้งก็ไม่ไหวหรอก
ผมเข้าใจครับพี่ แต่จะพยายามให้ดีที่สุด
[เสียงเคาะประตู]
[ชาย] หัวหน้าฝ่าย
- อ้าว มินโจ - สวัสดีครับ
- [ซอนมิน] อะไรกันเนี่ย - [จองโด] ไชโย
[ซอนมิน] กลับมาแล้ว
- โอเคนะ - ครับ
พรุ่งนี้ก็จะมาทำงานแล้ว
โอ้ ได้ยินมาว่าอาสามาช่วยหน่วยเฉพาะกิจ
โอ๊ะ เอ่อ… ครับ
ว้าว นี่ครับ
โอ๊ะ อะไรครับเนี่ย
คิดว่าคุณจำเป็นต้องใช้มันน่ะครับ ก็เลยซื้อมาให้
อ๋อเหรอครับ เปิดได้ไหม
[มินโจ] ได้ เป็นถุงมือต่อสู้น่ะครับ
อู้ว ว้าว โคตรเจ๋ง
- [ทั้งคู่หัวเราะ] - อู้ว ดูดีจัง
- ขอบคุณนะครับ ช่วยได้เยอะเลย - แต่อย่าบาดเจ็บเลยจะดีที่สุด
ครับ ขอบคุณมากครับ
ทีมเฉพาะกิจ สู้ๆ นะครับ
- สู้ๆ ครับ - [จองโด] สู้ๆ ครับ
[หัวเราะ]
[สุนัขร้องครางเบาๆ]
[สุนัขร้องครางเบาๆ ต่อเนื่อง]
[ดนตรีสะพรึง]
ว่าไงจ๊ะ น่ารักเชียว
ทำไมถึงมาอยู่ตัวเดียวล่ะเนี่ย
มาเป็นเพื่อนกันไหม
งั้นแกก็ชื่อว่าหว่าหวานะ
[เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา]
- [เอฟเฟกต์สะพรึง] - [กรีดร้องอู้อี้]
[สุนัขเห่า]
อียังโฮใช่ปะ
[แค่นขำ]
[เสียงกดรหัส]
[เสียงประตูปลดล็อคและเปิดออก]
[เสียงประตูปิด]
สถานที่ถ่ายทำ ดีใช่ไหม
[หัวเราะในลำคอ]
[กีจุง] ให้ตายสิ อะไรวะเนี่ย
[บยองซุน] ก็แหม ต้องทำที่นี่
พวกนั้นจะได้คิดว่านายอยู่บ้านไงเล่า
ไม่ต้องปิดประตูหน้าต่างให้สนิทเหรอ เสียงมันจะได้ไม่ลอดออกไป
[หัวเราะ] เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกน่า
เอาล่ะ เราได้นักแสดงหญิงมาแล้ว นี่ก็เป็นเงินงวดแรก
พรุ่งนี้อย่าให้พลาดนะเว้ย
[เสียงหัวเราะมีเลศนัย]
[เสียงคนคุยกันเบาๆ]
(ดงรินดง 12)
[เสียงคลิกเมาส์]
(อียังโฮ เกิด 24 พ.ค. 2003 อายุ 20 ปี)
[เสียงกดโทรศัพท์]
[ระบบอัตโนมัติ] หมายเลขนี้ ไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝาก…
(คังกีจุง 77% - อาชญากรรมทางเพศ)
[เสียงเคาะและเปิดประตู]
หัวหน้า รู้จักอียังโฮใช่ไหมครับ
อื้อ ทำไม
แบตเขาเหลือ 30% แถมยังปิดมือถือด้วย
บ้านอยู่ซอรินดง แต่ไปโผล่ที่ดงรินดงเฉย
รอเดี๋ยวนะ
(เจ้าหน้าที่อีจองโด)
[เสียงโทรศัพท์มือถือสั่น]
(พี่ซอนมิน)
ครับพี่
[ซอนมิน] นี่ อยู่ไหนน่ะ
[จองโด] อ๋อ ผมกำลังเฝ้าเขาตัดผมอยู่ครับ
อื้อ จะเป็นอะไรไหม ถ้าฉันออกไปดูอียังโฮกับมินโจเขาน่ะ
[จองโด] เอ่อ…
ผมว่าไม่น่าจะมีปัญหานะพี่
อีกไม่ถึงชั่วโมงเขาก็จะต้องเข้าบ้านแล้ว
โอเค โอเค
ถ้ามีอะไรรีบโทรมาเลยนะ
ได้ครับ
[ดนตรีสื่อลางร้าย]
[ดนตรีช้าชวนระทึก]
[หญิง] ปล่อยฉันไปเถอะ [สะอื้น]
อย่าฆ่าฉันเลยนะ ปล่อยฉันไปเถอะ ได้โปรด
ฉันขอร้อง
[ดนตรีตื่นเต้นระทึก]
เฮ่ย
[เสียงทุบประตูเหล็กม้วน]
เฮ่ย
[เสียงผู้หญิงจากลำโพง] อย่าฆ่าฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ได้โปรด
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงกลุ่มคนหัวเราะคิกคัก]
- [ชาย 1] แหม - [ชาย 2] คิดจะสู้งั้นเหรอ
[ชาย 3] ไอ้หน้าหล่อ เดี๋ยวได้หน้ายับแน่
- ไอ้เด็กน้อยเอ๊ย ไปกินนมแม่ไป - [เสียงกลุ่มคนหัวเราะต่อเนื่อง]
กูบอกแล้วไงว่าจะฆ่าพวกมึง ไอ้พวกเหี้ย
เล่นแม่งเลย รอพ่อมึงตัดริบบิ้นเหรอ
เราต้องออกไปจากที่นี่ ไป ไป เร็วเข้า วิ่ง
[เสียงออกแรงต่อสู้]
[เสียงกลุ่มคนหัวเราะ ร้องเชียร์]
[เสียงหัวเราะคิกคัก]
[นักเลง 1] กลัวฉิบเป๋งเลย
[ร้องจุก]
[เสียงโวยวาย]
[นักเลง 2] แม่งเอ๊ย
[เสียงโวยวาย]
[เสียงออกแรง]
[นักเลง 3] เล่นมันเลย กลัวอะไร
- ดั้งหักเปล่าวะเนี่ย - [นักเลง 4] จัดการไอ้เหี้ยนั่นสิวะ
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงออกแรงสู้]
[เสียงออกแรง]
[เสียงหายใจหอบ]
[นักเลง 1] จะไปไหน
มึงมานี่เลย โอ๊ย ติดพุง
[เสียงรวบรวมกำลัง]
- กูติดแหง็กเลยว่ะ - มินโจ
- รีบหนีออกไปเร็ว หัวหน้า - มินโจ [ครางเจ็บ]
[เสียงออกแรงฟาด]
กูบอกแล้วไงว่าจะฆ่าพวกมึง ไอ้พวกเหี้ย
[เสียงหายใจไม่ออก]
[เสียงออกแรง]
[เสียงฟาดไม้เบสบอล]
[ครางเจ็บ]
สารเลวเอ๊ย ไอ้พวกระยำ!
[นักเลง 2] มานี่ ไอ้เวร
- จะไปไหน - [นักเลง 1] ช่วยด้วย ตัวติด
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[นักเลง 1] เอากูออกไปที [เสียงถูกช็อต]
[ยังโฮ] ตายยังวะ
ไอ้สารเลวนี่ มึงจะรีบตายไปไหนวะ
[เสียงร้องเจ็บ]
หัวหน้าโอเคไหม
ก็ไหวอยู่
[เสียงร้องเจ็บ]
[นักเลง 1] ไอ้โง่ จัดการมันสิวะ
[นักเลง 2] มึงนั่นแหละ มา
[นักเลง] ไอ้เวรเอ๊ย!
[ยังโฮ] ไอ้พวกระยำ
มึงไม่ตายดีแน่
[ไม้เบสบอลกระทบพื้น]
[เสียงครางเจ็บ]
[นักเลง 1] มา ไอ้เหี้ยนี่
[เสียงต่อสู้ชุลมุน]
[นักเลง 2] ได้แล้ว ได้แล้ว
[เสียงเตะต่อย]
[เสียงโวยวายเดือดดาล]
[เสียงชก]
[ส่งเสียงออกแรงตามจังหวะชก]
[เสียงครางอึดอัด]
[เสียงออกแรงชกต่อย]
[นักเลง 1] อีกแล้ว แม่งเอ๊ย
[นักเลง 2] แม่งเอ๊ย
ไอ้เวรนี่
[เสียงออกแรงทุ่ม]
[เสียงครางเจ็บปวด]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
[นักเลง 3] มึงตายแน่ ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย
[นักเลง 4] ปัดโธ่โว้ย รีบตามมันเร็วเข้า
[เสียงครางอึดอัด]
[เฮือกหายใจ]
[เสียงหายใจไม่ออก]
[นักเลง] ตายไปซะ
[นักเลง 1] เฮ่ย
[เสียงหายใจหอบ]
[นักเลง 2] ไอ้ระยำมันอยู่นั่น
[เสียงครางเจ็บปวด]
ตายซะมึง
- [ออกแรงบิด] - [ร้องเจ็บปวด]
[เสียงกระดูกเคลื่อน]
[เสียงร้องเจ็บต่อเนื่อง]
[เสียงครางเค้นแรง]
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงหายใจหอบ]
ไอ้เหี้ยนี่ กล้ามากนะมึง
[นักเลง] ทีหลังมึงนอนเฉยๆ เลยนะ
[ฟ้าร้องคำราม]
[เสียงครางเจ็บปวด]
[หายใจแผ่ว]
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[เสียงครางต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจแรง]
(การโทรล่าสุด พี่ซอนมิน)
[เสียงรอสาย]
[ถอนหายใจ]
[เสียงโทรศัพท์มือถือดัง]
[ระบบอัตโนมัติ] หมายเลขนี้ ไม่สามารถติดต่อได้ กรุณา…
[เสียงวางโทรศัพท์]
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีบีบคั้น]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงเด็กผู้หญิงร้องอู้อี้]
[เสียงร้องอู้อี้]
[ดนตรีระทึก]
[หายใจหอบ]
[เสียงเด็กผู้หญิงร้องสะอื้นต่อเนื่อง]
นักแสดงคังมาแล้ว
[หัวเราะอย่างมีเลศนัย]
[หายใจหอบต่อเนื่อง]
[ดนตรีบีบคั้นหยุดลง]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงเด็กผู้หญิงร้องอู้อี้]
[เสียงหายใจถี่]
[เสียงทุบประตู]
[เสียงร้องสะอื้นต่อเนื่อง]
[เสียงทุบประตู]
[เสียงออกแรง]
[เค้นแรงต่อเนื่อง]
[ร้องออกแรงเสียงดัง]
[เสียงกระแทกโครมคราม]
- [ชาย] นี่คุณ มีอะไรรึเปล่า - [เสียงออกแรงต่อเนื่อง]
รีบโทรตามตำรวจเดี๋ยวนี้เลย
อ๋อ ได้ๆๆ
- [เสียงลูกกรงดังโครมคราม] - [ร้องออกแรง]
[ร้องออกแรงต่อเนื่อง]
[ร้องออกแรงเสียงดัง]
[หอบหายใจ]
[ดนตรีเบาลง]
[ดนตรีระทึก]
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงออกแรง]
[เสียงออกแรงต่อเนื่อง]
มาดิวะ!
[ออกแรงชกเสียงดัง]
- [ร้องออกแรง] - [เสียงแทงมีด]
[เสียงออกแรง]
[หายใจแรง]
[เสียงออกแรงปนเจ็บ]
[เสียงกระดูกเคลื่อน]
[เสียงร้องครวญคราง]
[เสียงเฮือกหายใจ]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
[ครางเจ็บ]
[เสียงออกแรง]
[แผดเสียง]
[บยองซุน] ไปตายซะ
[ครางเจ็บ]
[ครวญคราง]
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ครางเจ็บ]
[ร้องเจ็บเสียงดัง]
- [เสียงชกดังต่อเนื่อง] - [เสียงร้องไห้สะอื้น]
[เสียงร้องอึดอัด]
[เสียงเฮือกหายใจ]
[เสียงออกแรง]
[ส่งเสียงตะโกนออกแรง]
[ดนตรีระทึกเงียบลง]
[เสียงเฮือกหายใจ]
- [เสียงสะอื้นเบาๆ] - [เสียงหอบหายใจ]
[เสียงเด็กผู้หญิงร้องสะอื้น]
[เสียงหายใจเหนื่อย]
[เสียงเฮือกหายใจและหอบเหนื่อย]
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรแล้วจ้ะ
[เสียงตะโกนอู้อี้]
[ดนตรีระทึก]
[เสียงแทงมีด]
[ครางเจ็บ]
[เสียงเด็กผู้หญิงร้องไห้สะอื้น]
[เสียงไซเรน]
โธ่เว้ย
หนีเร็ว
- หนีสิโว้ย - ปล่อยกูนะ ไอ้สวะ
ฮึ่ย… แม่งเอ๊ย ฉิบหายแล้ว
[ชาย] ทางนี้ ทางนี้
เหี้ยเอ๊ย
ไอ้ห่านี่
[เค้นแรง]
[ครางเจ็บ]
คังกีจุง หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะยิงนะ อย่าขยับ
[เสียงไฟฟ้าช็อต]
[เสียงออกแรง]
หยุดนะ ไม่งั้นผมยิง
[เสียงออกแรงขว้าง]
[เสียงหายใจหอบเหนื่อย]
[ครวญคราง]
[เสียงสะอื้น]
[ตำรวจ] หน่วย 15 มีเจ้าหน้าที่ไม่ทราบชื่อบาดเจ็บ
[พูดติดขัด] คังกีจุงหนีไปได้ รีบส่งกำลังเสริมมาด่วน
ไม่เป็นไรนะครับ คุณอยู่หน่วยไหนครับเนี่ย
เจ้าหน้าที่สายดำ [หายใจอึกอัก]
[เสียงหายใจหอบ]
สวัสดีครับ คุณพ่อ
ผมโทรหาเอง รองฮันดงฮุนครับผม
อ๋อ สวัสดีครับ
เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นเหรอครับ
คือเขาถูกแทงในที่เกิดเหตุน่ะครับ
ถูก… ถูกแทง… ถูกแทงอย่างงั้นเหรอครับ
พวกเราต้องขอโทษจริงๆ นะคะ
จองโด… จอง…
จองโด
[ร้องไห้]
ไหนบอกว่าบาดเจ็บเล็กน้อย
ถูกแทงขนาดนี้เรียกว่าบาดเจ็บเล็กน้อยรึไง
[ดงฮุน] ขอโทษจริงๆ ครับ
ผมกลัวคุณพ่อจะกังวลจนเกินไปน่ะครับ
ก็เลยจำเป็นต้องบอกไปแบบนั้น
แล้วทำไมลูกผมต้องไปสู้กับไอ้ชั่วถือมีดด้วย ไหนบอกมาซิ
ขอโทษจริงๆ นะคะ
[จองโด เสียงแผ่ว] พ่อ
จองโด
โอเคไหมลูก
คังกีจุงถูกจับไหมครับ
คังกีจุงตัดกำไลข้อเท้าและหลบหนีไปได้ครับ แต่ว่าตำรวจออกหมายจับแล้ว
ตำรวจกำลังไล่ล่าตัวเขา อีกไม่นานคงจับได้
แล้วเด็กผู้หญิงล่ะ
ปลอดภัยดีครับ
หัว… หัวหน้าฝ่ายล่ะครับ
หัวหน้าฝ่ายเขากระดูกต้นคอหักน่ะครับ กำลังรับการผ่าตัดอยู่
ถ้ากระดูกต้นคอหัก จะไม่เป็นอัมพาตเหรอครับ
โชคดีที่เส้นประสาทไม่เสียหาย เลยไม่เป็นไรครับ
แต่ก็คงต้องใช้เวลารักษาตัวพักใหญ่
[หญิง] คุณจองโด
หัวหน้าโชเขา…
สมองตายน่ะค่ะ
ตำรวจกำลังสืบสวนกันอยู่
ในที่เกิดเหตุ…
หัวใจของเขาเกิดวายค่ะ
หัวหน้าโช…
เซ็นยินยอมบริจาคอวัยวะเอาไว้
ครอบครัวของหัวหน้า เลยตั้งใจทำตามความประสงค์นั้นค่ะ
[เสียงหายใจสะอื้นแผ่วเบา]
[ดนตรีเศร้า]
(โชมินโจ)
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[พิธีกร] จบพิธีแสดงความขอบคุณ พลเมืองผู้กล้าหาญเพียงเท่านี้
ขอบคุณที่มาร่วมงานกันนะครับ
(พิธีแสดงความขอบคุณพลเมืองผู้กล้าหาญ)
[หญิง] เอ่อ หวัดดีค่ะ
ฉัน… เป็นป้าของมินจูค่ะ
เอ่อ… เด็กที่…
เอ่อค่ะ ใช่แล้วค่ะ
อา… สวัสดีครับ
ขอโทษที่ไม่มาเยี่ยมให้เร็วกว่านี้นะคะ
อ๋อ ไม่ครับ ไม่เป็นไร
มินจูของเราน่ะ ฉันมาเพื่อที่จะขอบคุณ ที่คุณช่วยแกเอาไว้น่ะค่ะ
ขอบคุณนะครับ
อ้อ มีอีกอย่างค่ะ
นี่ของมินจูค่ะ แกอยากให้ฉันมอบให้คุณ
(สวัสดีค่ะ คุณอา)
(หนูชื่อมินจู เด็กที่คุณอาช่วยไว้ตอนนั้น)
(วันนั้นก่อนที่คุณอาจะมา หนูกลัวมาก)
[ดนตรีเศร้าบรรเลงแผ่วเบา]
(หนูคิดว่าอาจไม่ได้เจอหน้าพ่อกับแม่อีกแล้ว)
(แต่เพราะคุณอาช่วยไว้ ก็เลยได้กลับบ้านมาหาพ่อแม่)
(คุณอาต้องเจ็บตัวเพราะหนู ขอบคุณมากๆ นะคะ)
มินจูโอเคไหมครับ
แกยังกลัวเกินกว่าที่จะออกมาข้างนอกบ้านค่ะ
แถมยังฝันร้ายอยู่บ่อยๆ
[สูดจมูก] แต่ว่านะ พอฉันเล่าเรื่องของคุณอีจองโดให้ฟัง
มินจูก็ร่าเริงและเข้มแข็งขึ้นมาทันทีค่ะ
ที่ช่วยมินจูของเราไว้ ฉันต้องขอบคุณอีกครั้งนะคะ
มีความเห็นของสาธารณชนมากมาย
ว่าการลงโทษนักข่มขืนต่อเนื่องคังกีจุงนั้นเบาไป
ศาสตราจารย์คิมคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้คะ
โทษอาชญากรรมทางเพศในเกาหลี
เป็นเรื่องจริงที่เรามีการลงโทษ เบากว่าประเทศอื่นๆ มากครับ
[พิธีกรหญิงในทีวี] ค่ะ
[ศ.คิม] ไม่กี่ปีที่ผ่านมา เรื่องการล่วงละเมิดเด็ก…
[เหนอะหนะ] กลับมาแล้วเหรอ
- [จองโด] กลับมาแล้ว - [เหนอะหนะ] มากินพิซซ่าก่อน
ไม่อะ ยังไม่หิว
[ศ.คิม] โดยอ้างถึงความกังวล เกี่ยวกับการลงโทษที่อาจจะหนักเกินไป
เรื่องความรุนแรงทางเพศน่ะ โดยเฉพาะการล่วงละเมิดทางเพศเด็กเนี่ยนะ
เป็นสิ่งที่เราทุกคนควรเห็นพ้องต้องกัน ว่ายอมไม่ได้อย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีไหน…
[จองโด] พี่ครับ
เด็กผู้หญิงที่คังกีจุงจับตัวไปน่ะ
วันนี้ผมได้พบป้าของแก
เพราะว่ายังกลัว ก็เลยไม่กล้าออกจากบ้าน
เด็กนั่นไม่ได้ทำผิดอะไรเลย
คังกีจุงน่ะ
ระหว่างที่หลบหนีตำรวจมาตลอดสี่ปี
ก็ข่มขืนเด็กอีกหลายคน
มันไม่ยอมให้จับง่ายๆ หรอก
ฉันเข้าใจนายดี
แต่ว่านายเองก็บาดเจ็บหนัก
อย่าเจ็บตัวอีกเลยนะ
ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจเถอะ
พวกนาย
ไม่คิดว่าเราควรจะ ทำอะไรกันสักอย่างหรอกเหรอ
ใช่ๆ ฉันเอาแค่คิดซ้ำๆ ตอนที่ฟังนายพูดถึงเรื่องนี้
อื้อ
แต่ขนาดตำรวจยังหืดขึ้นคอเลย พวกเราจะไหวกันยังงั้นเหรอ
[เหนอะหนะ] ก็เพราะแบบนี้ไง เราถึงควรช่วย
เคยได้ยินหลายรอบแล้ว ที่พลเรือนช่วยจับคนร้ายน่ะ
ตอนวิ่งไล่คังกีจุง ฉันได้ไปเจอกับรถคันหนึ่ง
แต่ว่ากระจกมันมืดมาก ก็เลยมองไม่เห็นข้างใน
เรื่องนี้มันโคตรจะค้างคาใจฉันชะมัดเลยว่ะ
รถรุ่นไหนแล้วก็ทะเบียนอะไรอะเพื่อน
เรนจ์โรเวอร์สีดำ ร้อยทา ห้าห้าสองห้า
ร้อยทีเอ ห้าห้าสองห้า
โอเค ฉันจะลองไปถามพี่ให้นะ
โอเค
สัปดาห์หน้าฉันจะกลับบ้านได้ ช่วยเตรียมอุปกรณ์ให้ฉันด้วยนะ
ดีเอ็มมาเลยจะเอาอะไรบ้าง
โอเค
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
(ค้นหายานพาหนะด้วยหมายเลขทะเบียน)
- ขี้แตกใส่ได้ปะ - ได้
[ดนตรีเร้าอารมณ์บรรเลงต่อเนื่อง]
(ค้นหาเจ้าของรถ)
(ชื่อเจ้าของ: คิมมินอุก)
(ขอใบรับรอง)
(พิมพ์)
(หนังสือรับรอง)
หนึ่งล้านหนึ่งแสนวอนครับ
เอานี่ไปเสียบไว้ ฉันจะได้ควบคุมจากระยะไกล
อา…
- [กระแอม] - โอเคครับ
- รอแป๊บเดียวนะครับผม - ฮัลโหลแม่
- เดี๋ยวผมจะขึ้นไปนะครับ - กำลังขึ้นไปแล้วครับแม่
รอหนูแป๊บนะครับ
(401 เพนต์)
(น้ำปลา)
น้ำปลางั้นเหรอ
มีประโยชน์แน่นอน
โอเค
อื้ม
- นี่ๆ - หืม
นายเปิดได้แน่นะ
อื้ม ดูจากยูทูบมาแล้ว
โอเค
โอ๊ยเชี่ย
- อะไรของนายวะเนี่ย - ตกใจหมด
ลองอีกทีละกัน
- [เสียงเตือนดังถี่] - [เสียงร้องตกใจ]
อะไร อะไรวะ อะไร
เฮ่ย เผ่นกันเถอะ
[มินอุก] อะไรวะเนี่ย แม่งเอ๊ย รำคาญฉิบหาย
เฮ่ย ไอ้ประตูเวรเอ๊ย
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
[เสียงออกแรง]
[เสียงร้องอู้อี้]
(พี่ชาย)
[เหนอะหนะ] ได้แล้ว
ได้แล้ว ได้แล้ว
(น้องชาย)
(รายการโปรด - แคนดี้)
อะไรไม่รู้เต็มไปหมดเลย
[เสียงเด็กผู้หญิงกรีดร้อง]
เหี้ย… นี่มันอะไรกันวะ
ในคอมพิวเตอร์ไอ้เวรนี่ มีคลิปเด็กที่…
[เหนอะหนะ] นี่ทุกคน
ในคอมของไอ้บ้านี่ มีคลิปเด็กที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศเพียบเลย
[ร้องโอดโอย]
ที่ช็อตไฟฟ้า
- เอ่อ… - เอามา!
จ้ะๆ นี่จ้ะ
จอง… จองโด
[เสียงไอ]
แกสั่งคังกีจุงให้ถ่ายคลิปใช่ไหม
คังกีจุงอยู่ไหน
ช็อตสิ
คิดว่าไม่กล้าเหรอ
ก็เอาดิ [หัวเราะ]
- ไอ้เหี้ยนี่แม่ง… - จองโด อย่านะ ไม่เอา
- ปล่อย ปล่อย! - อย่านะ อย่านะ
ใจเย็นก่อนเถอะน่า จองโด
ใจเย็นๆ
[จองโด] ปล่อย ปล่อย!
[นักเขียนคัง] อย่านะ ใจเย็นๆ
[เสียงร้องโหยหวน]
[นักเขียนคัง] หุบปากแล้วตั้งสติ
[เสียงร้องอู้อี้]
นี่ ทำไมถึงได้ลงมือจริงๆ ล่ะวะ
[นักเขียนคัง] เลือดไหลด้วย เขาจะตาบอดรึเปล่าเนี่ย
นายนี่ก็นะ ห้ามแล้วไงว่าอย่าทำ อย่าทำ
[ไส้เดือน] เดี๋ยวก่อนนะ
[ร้องเสียงอู้อี้]
ดูตาของแกสิ
[ร้องเสียงอู้อี้]
ถ้าไม่ไปโรงพยาบาลตอนนี้ ตาแกบอดไม่รู้นะ
บอกเรามาว่าคังกีจุงอยู่ไหน แล้วฉันจะเรียกรถพยาบาลให้
[เสียงร้องหยุดลง]
ถ้าโอเค แกก็พยักหน้า
ช่วยจับเขานั่งที
[เสียงออกแรง]
[เสียงหายใจแรง]
- บอกมา - [เสียงไอ]
ฉันน่ะ มีบัตรกดเงินสดบัญชีที่ยืมชื่อคนอื่นมาเปิด
ตอนนี้คังกีจุงใช้บัตรใบนั้นอยู่
ในมือถือของฉัน
บัตรที่ถูกเอาไปใช้ จะมีข้อความบอกตำแหน่ง
เมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว…
ฉันได้ข้อความ
ไปที่นั่น พวกนายเจอเขาแน่
(ห้องบิลเลียดมยองอิล)
ฉันบอกไปหมดแล้ว รีบโทรตาม 119 มาให้สักทีสิโว้ย!
สี่อาทิตย์ที่ผ่านมา ยังมีคลิปที่คังกีจุงถ่ายไว้อีกไหม
มีเว้ย!
มีเหรอ
[เสียงหัวเราะเยาะ]
[เพื่อนทุกคน] เฮ่ยๆๆ เพื่อน ไม่เอาน่า
อย่านะ อย่า อย่า
ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
เฮ่ยๆๆ
[ไส้เดือน] เฮ้ ใจเย็นนะเพื่อนนะ
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
[ตำรวจ] ครับ สายฉุกเฉิน 112 ครับ
[ไส้เดือน] มีคนทำคลิปอนาจารผู้เยาว์ที่นี่ ช่วยมาตอนนี้เลยได้ไหมครับ
แล้วตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนครับ
[นักเขียนคัง] ตำแหน่งที่ฉันวงด้วยสีแดงเอาไว้
สองสัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นที่ที่คังกีจุงใช้บัตรของคิมมินอุก
ลองดูดีๆ สิ จะเห็นโรงแรมเพียบเลย
ฉันคิดว่าเขาน่าจะอยู่ในย่านนี้แหละ
โอเค เหนอะหนะเอาโดรนมาใช่มะ
อื้อ อยู่ในรถ
[จองโด] โอเค
นี่ ทุกคน อย่าให้บาดเจ็บนะ
แล้วก็…
ขอโทษที่ตะคอกนะ
เอาเถอะน่า เราเข้าใจ
แอบสะดุ้งอยู่เหมือนกันนะ
[ทุกคนหัวเราะเบาๆ]
มื้อเย็นวันนี้…
[พร้อมกัน] กินไก่กัน
[เสียงประตูปลดล็อค]
[พ่อจองโด] หนาวจังเลยแฮะ โอ๊ะ
[เสียงประตูล็อค]
- จะออกไปไหน - ครับ
ห้ามไป อย่าทำอะไรเสี่ยงๆ
- พ่อครับ - [พ่อจองโด] นี่!
แกเพิ่งถูกแทงมานะ
ถ้าถูกแทงลึกเข้าไปอีกแค่นิดเดียว แกคงตายไปแล้ว
[จองโดถอนหายใจ]
- พวกนาย เข้าไปข้างในก่อนนะ - ได้ๆ
[นักเขียนคัง] ตามสบายนะ
เมื่อสามเดือนก่อน ผมน่ะ…
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำไลอิเล็กทรอนิกส์คืออะไร
ตอนนี้ผมรู้แล้ว
แถมรู้เยอะไปด้วยซ้ำ [หัวเราะร่วน]
- ผมลืมสิ่งที่เรียนรู้ไปไม่ได้หรอก - นั่นมันเป็นงานของตำรวจ
แกไม่เห็นจำเป็นต้องไปยุ่งเกี่ยวเลยนี่
[หายใจเข้าลึก]
คือว่า…
เด็กที่ผมช่วยเอาไว้ในวันนั้นน่ะ
ยังไม่กล้าออกจากบ้านเลย เพราะหวาดกลัวคน
แกเพิ่งจะสิบขวบ
สิบขวบเองนะครับ
แต่เด็กคนนั้นเจ็บปวด เพราะบาดแผลในหัวใจ จนแกปิดกั้นตัวเอง
พ่อรู้ไหมว่าผมได้รู้อะไรมาอีก
ผมรู้มาว่าไอ้เดรัจฉานนั่น มันล่วงละเมิดเด็กอีกคนด้วย
ตำรวจ ใช่ครับ
ผมมั่นใจว่าพวกเขาทำงานกันอย่างหนัก ผมก็เลยอยากจะทำให้เต็มที่เหมือนกัน
ผมไม่อยากเสียใจ
ผมอยากทำให้เต็มที่ จะได้ไม่ต้องเสียใจ เหมือนกัน
[ดนตรีซึ้ง]
ดังนั้น อนุญาตให้ผมไปเถอะนะครับ
ถ้าไปตอนนี้ ผมจะจับไอ้เลวนั่นได้
ตอนนี้อาจจะมีเด็กสิบขวบอีกคน ที่กำลังกลัวจนตัวสั่น
รอให้ผมรีบไปช่วยอยู่ก็ได้นะครับพ่อ
ถ้าไม่รู้ ผมคงไม่แคร์
แต่นี่ผมรู้ทุกอย่าง จะให้อยู่เฉยได้ยังไง
พ่อไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะไม่เจ็บตัวอีกแน่นอน
คราวนี้ผมจับมันได้แน่ครับ
อวยพรให้ผมด้วยนะ
เจอกันนะครับ
- ไปกัน - อื้อ
ระวังตัวด้วยนะ
ครับผม
[เสียงประตูปิดและล็อค]
[ดนตรีสดใสมีความหวัง]
[เสียงปิดประตูรถ]
[เสียงเทปตีนตุ๊กแก]
พร้อมแล้ว
(โทรด้วยเสียง)
(กำลังเชื่อมต่อ)
โทรแบบกลุ่มแล้วนะ
ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นให้บอกฉันทันที อย่าเข้าไปลุยเอง
เข้าใจนะ
ไปกันเถอะ
[เสียงโดรน]
ไส้เดือน เดี๋ยวนายเริ่มตรงนี้
- แล้วเดินตรงไปเรื่อยๆ นะ - ได้
สวัสดีครับ
นักเขียน นายไปทางนั้น ฉันจะไปทางนี้
เออ ระวังด้วยนะ
- สวัสดีครับ - จ้า
ในบรรดาแขกที่มาพักเนี่ย มีใครที่หน้าตาแบบนี้บ้างไหมครับ
ไม่มีนะ ฉันไม่เคยเห็นเลย
คุณเห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมครับ
ฉันไม่เคยเห็นเขานะคะ
ผู้ชายคนนี้ เคยเห็นบ้างรึเปล่าครับ
ฉันไม่เคยเห็นหรอกค่ะ
ช่วยดูอีกทีได้ไหมครับ
ไม่เคยเห็นหรอก
ขอบคุณนะครับ
ไม่มีแขกแบบนี้หรอกค่ะ
ขอโทษทีครับ ขอบคุณมากครับ
[ไส้เดือน] ทุกคน ตอนนี้ฉันอยู่หน้าโรงแรมแดวอนอินน์
สุดซอยที่พวกเราเข้ามากันตอนแรก
ฉันเห็นจานอาหารจีนเป็นกองเลย
แถมยังมีรองเท้าผู้ชายหลายคู่
- มาดูหน่อยสิ - โอเค
ทางนี้ ทางนี้ ทางนี้
น่ะ ดูนั่นสิ
(แดวอนอินน์)
[ดนตรีวังเวง]
เฮ่ย อย่าลืมนะ ว่าฉันเคยช่วยชีวิตแกในคุก
แม่งเอ๊ย ฟังจนเบื่อละ
จะใช้เรื่องนี้ทวงบุญคุณกันอีกนานมะ
กีจุง
- เปิดหน้าต่างหน่อย - [กีจุง] เออ
เดี๋ยวที่เหลือฉันจัดการเอง ไปรอในรถเถอะ
ระวังตัวด้วย
- [นักเขียนคัง] ไม่ไหวเรียกนะ โชคดี - [ไส้เดือน] ไปล่ะ
[ดนตรีสดใสมีความหวังบรรเลงต่อ]
อื้ม
[หัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีหยุด]
คังกีจุง มึงโผล่หัวออกมา!
[แค่นขำ]
อะไรกันคะ
โอ๊ะ อันตรายครับ เข้าห้องเถอะ ขอโทษทีครับ
อ้อ ค่ะ
[ชาย 1] โธ่เว้ย ไอ้เวรนี่
[ดนตรีสื่อลางร้าย]
เดี๋ยวปั๊ดฟาดให้กระบาลแยกเลย ไอ้เศษสวะเอ๊ย
[พ่นลมหายใจออก]
[บยองซุน] แหมๆ ดูไอ้ลูกหมานี่ดิ เฮ่ย
[ดนตรีลุ้นระทึกค่อยๆ ดังขึ้น]
[ชาย 1] ไอ้สันขวานนี่ ยังกล้ามายืนจ้องหน้ากูอีกนะ
[ร้องตกใจ] โกชูจังนี่หว่า หน้ากูไหม้หมดแล้ว โอ๊ย หน้าหล่อๆ ของกู
[ชาย 3] แม่งเอ๊ย
[ชาย 4] อยากตายนักรึไง
[เสียงหอบหายใจ]
- [เสียงครางเจ็บ] - [ชาย 1] บ้าเอ๊ย
[ร้องจุก]
[แผดเสียงออกแรงฟันมีด]
[ชาย 4 ร้องเสียงหลง] มือกู
[ชาย 3] เฮ่ย แน่จริงมานี่ดิวะ โอ๊ย
[บยองซุน] ก็มาดิครับ
เร็วๆๆ
อย่านะ อย่านะ ไส้ไหลนะ ไส้ไหลนะ
[ชาย 2] ไอ้เวรนี่ ไปลงนรกซะไป
เผลอกูแทง
[หัวเราะ]
เล่นทีเผลอ
[บยองซุน] แทงไม่เข้าวะ
หืม
[ทำเสียงล้อเลียน]
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
เหนอะหนะ
เดี๋ยวฉันตามเอง
[เสียงโดรน]
[เสียงร้องเจ็บ]
[ร้องกระอัก]
[หลายคน] ขวางไว้ ขวางไว้ อย่าให้มันตามไป
[เสียงโดรน]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
นี่แน่ะ [ร้องเจ็บ]
[แผดเสียงออกแรง]
[ร้องโหยหวน] แสบตาฉิบหายเลย
[บยองซุน] ไอ้เด็กเปรต
[เสียงร้องเจ็บ]
มึงเผลอกูแทงนะ
[ส่งเสียงออกแรง]
โยนมาหาพ่อมึงเหรอ
ไอ้เด็กนรก เล่นกูซะฉ่ำเลย
มึงเผลอกูแทง
เหนอะหนะ บอกทางมา
ไปทางขวา
โอเค
[เหนอะหนะ] แล้วเลี้ยวซ้าย
ทีนี้ก็เลี้ยวขวานะ
เขาเห็นโดรนแล้ว
รู้ว่าเราตามแน่เลย
เวรล่ะสิ
[เสียงฝีเท้าวิ่ง]
(ร้านเนื้อฮันอูชน)
[เสียงหายใจหอบ]
แหม ตกใจหมดเลย
[เสียงบุหรี่ตกพื้น]
[คำรามเบาๆ]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[แผดเสียงออกแรง]
ฮ่า!
[เสียงร้องจุก]
[เสียงร้องเจ็บ]
[เสียงตกใจ]
[แผดเสียงออกแรง]
[เฮือกหายใจ]
[หอบหายใจ]
- [เสียงออกแรงชก] - [ร้องจุก]
[เสียงออกแรง]
[เสียงร้องเจ็บ]
[หายใจหอบ]
[เฮือกหายใจ]
[หัวเราะ]
[เสียงร้องเจ็บ]
[จองโด] ฟาดแม่ง
ไอ้เวร!
ก็มาดิวะ
ออกมาสิวะ ไอ้ชั่ว
[แผดเสียงร้อง]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
[เสียงมีดกระทบพื้น]
[เสียงออกแรง]
- [เสียงแทงมีด] - [เสียงร้องเจ็บ]
[เสียงร้องเจ็บต่อเนื่อง]
[เสียงออกแรง]
[แผดเสียง]
[แผดเสียงออกแรงแทง]
[เสียงออกแรง]
[หายใจหอบเหนื่อย]
ตายซะ!
[ร้องกระอัก]
นี่ๆ ทำอะไรสักอย่างสิ
[แผดเสียงออกแรงชก]
[แผดเสียงคำราม]
[ดนตรีระทึก]
[ร้องกระอัก]
- อู้ เยส! - เย่
[แผดเสียงร้องเจ็บปวด]
[เสียงหายใจลำบาก]
[ดนตรีร็อคเร้าอารมณ์]
[เสียงออกแรงชก]
[แผดเสียงทรมาน]
- [เสียงคำรามออกแรง] - [ร้องขัดขืน]
[เสียงหงุดหงิดไม่พอใจ]
[เสียงกระดูกนิ้วเคลื่อน]
[เสียงหายใจเหนื่อยหอบ]
[เสียงสำลัก]
[เสียงเหนื่อยหอบหมดแรง]
[ตะเบ็งสุดเสียง]
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]
[หอบหายใจ]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงกุญแจมือ]
[เสียงบีบกุญแจมือ]
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดอะไรออกมาในตอนนี้
เพราะสิ่งที่คุณพูดอาจจะ…
เป็นหลักฐานมัดตัวคุณเองในชั้นศาลได้
(สิทธิ์ไม่พูด หลักฐานมัดตัวในชั้นศาล ทนาย)
และคุณเองก็สามารถที่จะเรียกทนายได้ครับ
[เสียงหายใจถี่และแรง]
[เสียงไซเรน]
[สะอื้น]
[พิธีกรชาย] ด้วยความเสียสละของพวกคุณทุกคน
มีคุณูปการต่อการพัฒนาสังคมของชาติเรา จึงขอมอบรางวัลให้ไว้
15 มกราคม จากประธานาธิบดีประเทศเกาหลีครับ
- [ปธน.] เชิญครับ - โอ๊ะ
- [เสียงปรบมือ] - [จองโด] ขอบคุณครับ
[ดนตรีนุ่มนวลผ่อนคลาย]
(อีจองโด)
คุณช่วยเอาไว้หลายชีวิต
ขอบคุณจากหัวใจเลยนะครับ
ขอบคุณครับ
[พิธีกรชาย] และในตอนนี้ ท่านประธานาธิบดีจะถ่ายรูปกับผู้รับรางวัลครับ
[เสียงปรบมือ]
[เสียงสูดจมูกสะอื้น]
[ขำเบาๆ]
[เสียงชัตเตอร์กล้อง]
(รางวัลยกย่องพลเมืองครั้งที่ 13 จากประธานาธิบดี)
โอ๊ะ เอ่อ… สักครู่นะครับ
มินจู
เอ๋…
ขอบใจนะ
โอเคแล้วนะ
ค่ะ ตอนนี้หนูโอเคแล้วค่ะ
ดีแล้วล่ะ ดีมากเลย
ขอบคุณนะคะ
ขอบใจหนูด้วยนะ
[ดนตรีหยุดลง]
(บุกรินดง 36 - ฮันซูดง 23 - ซอรินดง 15 จางยองดง 17 - นัมรินดง 8 - ดงรินดง 12)
(อุปกรณ์ติดตามเสียหาย)
[ดนตรีลุ้นระทึก]
(กระทรวงยุติธรรม เจ้าหน้าที่อีจองโด)
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
(เจ้าหน้าที่สายดำ)
(กับ)
(เจ้าหน้าที่คุมประพฤติ)